LOGINอัลฟาของผู้รับตั้งครรภ์ส่วนตัวโรซาลิธ~ฉันเกือบหันกลับสองครั้งก่อนออกจากอพาร์ตเมนต์บัตรรู้สึกแปลกในกระเป๋า เหมือนมันอาจหายไปถ้าฉันคิดเกี่ยวกับมันหนักเกินไป พนักงานส่งมอบเช้านี้ด้วยคำอธิบายเกือบไม่มีประโยค ฉันได้รับอนุญาตให้เคลื่อนผ่านบ้านตอนนี้ ฉันออกไปข้างนอกได้ และไม่มีใครจะหยุดฉันก้าวแรกของฉันรู้สึกเหมือนเสรีภาพไม่เกิดขึ้น ฉันยังรอเสียงเรียกฉันกลับหรือมือปรากฏที่ข้อศอก แต่ไม่มีอะไรมา ทางเดินเปิดเข้าห้องที่สว่างกว่าที่ฉันเคยผ่านภายใต้การเฝ้าก่อน ฉันปล่อยให้นิ้วลากตามพื้นผิวไม้เรียบขณะเดิน แค่เพื่อพิสูจน์ว่าฉันได้รับอนุญาตให้สัมผัสสิ่งที่ไม่ได้อยู่ในพื้นที่ของตัวเองข้างนอกอากาศหอมฝนและหญ้าตัด ฉันก้าวลงสนามหญ้าและเดินต่อไปจนบ้านนั่งไกลหลังฉันกว่าที่เคย ทางแยกในทิศทางต่างกัน ต้นไม้ที่ฉันเคยเห็นจากหน้าต่างเท่านั้นตอนนี้ยืนใกล้พอที่ฉันกดฝ่ามือกับเปลือกได้ ฉันทำ แค่ครั้งเดียว และรู้สึกบางอย่างในอกผ่อนคลายฉันเดินโดยไม่มีแผนจริง ทางหินนำไปสู่ระยะของน้ำที่ฉันไม่เคยถึงมาก่อน พื้นผิวเคลื่อนกับลม ฉันนั่งขอบกำแพงต่ำและมองมันพักหนึ่ง บัตรยังกดกับสะโพก ความสงบที่นี่ต่างจากในอพาร์ตเมนต์ มันไม่
ผู้หญิงอุ้มบุญส่วนตัวของอัลฟ่ากันนาร์~ เธอออกจากห้องโดยไม่มองกลับ ฉันยืนใกล้เตียงแล้วมองประตูปิดหลังเธอ ฉันบอกตัวเองว่ามันไม่สำคัญ ฉันทำสิ่งที่สถานการณ์ต้องการ อุปสรรคที่ทำให้การตั้งครรภ์ซับซ้อนหายไปแล้ว เธอสามารถอุ้มเด็กจนครบกำหนดโดยไม่มีอุปสรรคเฉพาะนั้น บทบาทของฉันในการกระทำทางกายภาพจบแล้ว สัญญายังคงเป็นสัญญา เธอคือ surrogate และฉันคือพ่อของทายาท ไม่มีอะไรอื่นเปลี่ยน ฉันวิ่งมือผ่านผมแล้วหายใจออก ความร้อนที่เหลือใต้ผิวยังค้าง แต่ฉันปฏิเสธที่จะให้ความสนใจ ความปรารถนาไม่มีที่ในข้อตกลง ฉันอนุญาตให้เส้นเบลอไกลกว่าที่ควร แต่สิ่งนั้นจบตอนนี้ ฉันเคลื่อนไปห้องน้ำแล้วเปิดน้ำ สาวใช้เข้ามาไม่นานหลังด้วยผ้าขนหนูสด เธอรักษาระดับสายตาต่ำแบบที่สมาชิกครัวเรือนทุกคนถูกฝึกให้ทำ ฉันก้าวใต้สายน้ำแล้วปล่อยให้เธอดูแลส่วนที่เหลือ ร่างกายยังแข็งครึ่งหนึ่งจากก่อนหน้า ฉันตั้งความคิดไปที่รายงานชายแดนที่รอในห้องทำงาน รายชื่อพลเมือง Rogue ที่ต้องถูกกำจัด ตัวเลขสิงคโปร์ที่ยังต้องการการปรับ ฉันบังคับรายละเอียดไปด้านหน้าของจิตใจทีละอย่างจนปฏิกิริยาทางกายภาพที่ไม่ต้องการในที่สุดจางหาย เมื่อสาวใช้จบ ฉันไ
อัลฟาของผู้รับตั้งครรภ์ส่วนตัวโรซาลิธ~นายเวสต์กดไปข้างหน้าอีกครั้ง คราวนี้การต้านยอมนิดหน่อย หัวของอวัยวะเพศเขาเลื่อนเข้าข้างใน ยืดฉันกว้างกว่าที่ฉันคิดว่าเป็นไปได้ ความเต็มที่กะทันหันฉีกเสียงแรงกว่าจากฉัน หลังของฉันโค้งเมื่อความเจ็บลุก แผ่กระจายออกจนร่างกายทั้งใบสั่นเขาหยุดสนิท ฝังเพียงส่วนแรกของทาง และรอ หน้าผากของเขาพักกับของฉัน ฉันรู้สึกความตึงควบคุมในกล้ามเนื้อทุกมัดของร่างกายเขาขณะเขายึดตัวเองนิ่งเพื่อเห็นแก่ฉัน ผนังภายในของฉันบีบรอบการบุกรุกโดยอัตโนมัติ พยายามปรับกับบางสิ่งที่ใหญ่กว่าที่พวกมันเคยรู้จักมากน้ำตาหลุดและวิ่งไปหาผม ฉันปิดตาและโฟกัสกับการขึ้นลงของอกเขาต่อของฉัน ความเจ็บยังอยู่ แต่การช็อกท่วมท้นแรกเริ่มจางเป็นความยืดที่หนักเต้น เขาอยู่นิ่งจนการหายใจของฉันช้าลงนิดหน่อย และการสั่นในขาผ่อนจากรุนแรงเป็นต่อเนื่องเพียงตอนนั้นเขาผลักลึกขึ้นแต่ละการก้าวหน้าเล็กบังคับการเคลื่อนไหวอีกของความยาวมหาศาลข้างในฉัน ความยืดไม่เคยผ่อนเต็มที่ ร่างกายของฉันสู้การบุกรุกแม้ขณะถูกบังคับให้ยอมรับ ฉันรู้สึกทุกสัน ทุกการเคลื่อนไหวไปข้างหน้า ความเต็มที่เป็นไปไม่ได้ที่ยังเติบโต ครึ่งทางเขา
แม่อุ้มบุญส่วนตัวของอัลฟ่าโรซาลีธ~ สายตาของฉันพุ่งผ่านทุกส่วนของเขาเพราะฉันมองไปที่อื่นไม่ได้ เมื่อเขาก้าวเข้าใกล้ หยุดใกล้ฉันมาก ขนาดของควยเขาเป็นไปไม่ได้ที่จะเพิกเฉย ท้องฉันตึง กระพือประสาทเคลื่อนผ่านอก ฉันรู้ว่าเขาจะใหญ่กว่าอะไรก็ตามที่ฉันจินตนาการ แต่การเห็นมันทำให้ความเป็นจริงของสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นน่ากลัว ฉันไม่เคยมีผู้ชายคนใดเจาะฉัน และขนาดของเขาจะเป็นไปไม่ได้ที่จะรับ แต่แล้ว ฉันวิ่งหนีหรือเปลี่ยนใจไม่ได้ เราอยู่กลางทางแล้ว สิ่งที่แย่ที่สุดที่อาจเกิดขึ้นคือความเจ็บปวดและความเจ็บป่วยสองสามสัปดาห์ คุณเวสต์ยื่นมือไปหามือฉันแล้วดึงฉันเข้าใกล้ การสัมผัสเต็มครั้งแรกของผิวเปลือยกับผิวเปลือยดึงลมหายใจสั่นจากฉัน อกของเขาอบอุ่นและแข็งแรงใต้ฝ่ามือ ความร้อนของร่างกายเขาห่อหุ้มของฉัน ฉันรู้สึกความยาวแข็งของเขากดกับท้องล่าง และอีกอาการสั่นวิ่งผ่านขา เขานำฉันถอยหลังจนด้านหลังเข่าพบขอบเตียง ฉันนั่ง เขาตาม คุกเข่าชั่วขณะเพื่อถอดอุปสรรคเล็กสุดท้ายของระยะทางระหว่างเรา แล้วเขาลุกขึ้นและผ่อนคลายฉันต่อไปบนที่นอนจนฉันนอนใต้เขา ผ้าปูที่นอนผ่อนคลายกับหลัง น้ำหนักของเขาตั้งตัวเหนือฉันอย่างระม
อัลฟาของผู้รับตั้งครรภ์ส่วนตัวโรซาลิธ~ฉันก้าวผ่านประตูห้องสลัวกว่าทางเดิน กลิ่นของเขาแรงขึ้นที่นี่ ตกลงในอากาศแบบเดียวกับคืนที่ฉันกดใบหน้ากับอกครั้งแรก ประตูปิดหลังฉันด้วยเสียงอ่อนที่ทำให้พื้นที่รู้สึกเล็กกว่าหัวใจของฉันเต้นแรงกับซี่โครง ผ้าโปร่งใสของชุดที่ฉันเลือกกะทันหันรู้สึกบางกว่าในทางเดิน ฉันกำนิ้วเป็นกำปั้นข้างตัวและทำให้ตัวเองหายใจฉันรู้ว่าทำไมฉันอยู่ที่นี่ถ้าสัญญาจบพรุ่งนี้ ถ้าเขาตัดสินใจว่าฉันทำลายกฎมากเกินไป ลูกจะยังเป็นของฉันที่จะอุ้ม ฉันเลือกเรื่องนั้นแล้ว แต่ฉันเก็บลูกขณะยังไม่ถูกสัมผัสไม่ได้ ร่างกายที่กำลังเติบโตข้างในต้องการมากกว่าขั้นตอนทางคลินิก และร่างกายของฉันเองตัดสินใจแล้วว่ากลิ่นของใคร การปรากฏตัวของใคร มือของใครที่มันอยาก ทุกคืนกระสับกระส่าย ทุกคลื่นของความอยาก ทุกช่วงเวลาที่ฉันฝังใบหน้ากับเขาชี้ไปคำตอบเดียวกัน เขาเป็นผู้ชายคนเดียวที่ฉันยอมรับสำหรับเรื่องนี้ ไม่ใช่คนแปลกหน้า หรือใครอื่น แค่เขาฉันยกตาและพบกับของเขาเขายืนไม่กี่ก้าวห่าง เสื้อเปิด แบบเดียวกับเมื่อฉันเคาะ เส้นของอกและท้องชัดในแสงต่ำ สายตาของเขาเคลื่อนผ่านฉันครั้งหนึ่ง ช้า รับวัสดุบางและสิ่งท
อัลฟาของผู้รับตั้งครรภ์ส่วนตัวกันนาร์~ฉันสังเกตคำพูดของฉันตกลงหนักบนเธอ เธอจ้องฉันเหมือนเธอไม่ได้ยินถูกต้อง แล้วความตกใจบนใบหน้าจางไปเป็นรอยยิ้มไม่เชื่อ “คุณล้อเล่นใช่ไหม?”“ฉันไม่ใช่ผู้ชายที่ล้อเล่นรอบๆ” ฉันตอบ“มันต้องเป็นเรื่องตลก” เธอยืนยัน “เพราะคุณไม่สามารถแค่ไปรอบๆ ตัดสินใจเรื่องนั้น”“ฉันไม่ไปรอบๆ และใช่ ฉันสามารถ” ฉันยกคิ้ว ยังมองเธอ “คุณเซ็นสัญญาที่ให้อำนาจฉันเหนือทุกด้านทางการแพทย์และทางกายภาพของการตั้งครรภ์นี้ นี่ตกอยู่ภายใต้อำนาจนั้น”เธอยืนเร็วขนาดที่เก้าอี้ขูดกลับ “นั่นไม่เคยเป็นส่วนของสิ่งที่ฉันตกลง การตั้งครรภ์ควรเป็นทางคลินิก คุณพูดว่าฉันจะไม่ถูกต้องการให้ทำการกระทำทางกายภาพใด”“แต่สถานการณ์เปลี่ยน”“เพราะคุณตัดสินใจว่ามันเปลี่ยน” เสียงของเธอสูงขึ้น “คุณเรียกร้องเรื่องนี้ไม่ได้”ฉันยืนเช่นกันและมาวนโต๊ะ ปิดช่องว่างระหว่างเรา ฉันเห็นชีพจรเร็วที่คอและวิธีที่การหายใจของเธอเปลี่ยน การดึงแบบเดียวกับที่ฉันรู้สึกคืนที่เธอกดใบหน้ากับอกกลับมา แรงขึ้นตอนนี้ที่การตัดสินใจถูกพูดออกมาดังๆ“ฉันไม่ได้เรียกร้องเพื่อเรื่องนั้น” ฉันพูด ก้าวใกล้ขึ้นขณะมองใบหน้า “ฉันจะไม่อนุญาตให้ผู้ช







