เข้าสู่ระบบ"พี่นุ่มนิ่มเป็นอะไรรึเปล่า"
ร่างน้อยถึงกับผวา เมื่อผมเอื้อมไปแตะที่ไหล่เนียน เธอตกใจถึงกับทำบางอย่างในมือหล่นลงพื้น จนกระเด็นกระดอนมาถึงปลายเท้าของผม
แกร๊ก!
"เฮือก! คุณชะ...โช"
ผมเอื้อมลงไปหยิบวัตถุสี่เหลี่ยม ที่มีปุ่มเล็กๆ สี่ปุ่ม ผมจ้องมองด้วยความสงสัย ก่อนจะลองกดลงไปบนปุ่มเล็กๆ 1 ครั้ง แต่ร่างบางถึงกับตะโกนเสียงดัง พลางร้องครวญครางออกมาแปลกๆ
"ยะ...อย่า! อื้อ! คุณโช...อุ๊บ!"
มือเรียวบางถูกยกขึ้นมาปิดปากตัวเองไว้ ก่อนจะส่ายหน้าไปมาด้วยความทรมานกว่าเดิม แต่พอผมกดรัวๆ ที่ปุ่มนั้น ร่างบางก็ถึงกับผวาเข้ามาซบอกผมทันที แววตาที่เธอจ้องผมในตอนนี้ มีแต่ความหยาดเยิ้มและเย้ายวนอยู่เต็มไปหมด
"คุณโช! อย่ากดอีกนะคะ พี่ขอร้อง"
ผมจ้องใบหน้าสวยที่ซบอยู่กับแผงอกกว้างของผม พลางหอบหายใจระรัว มือเรียวเล็กเริ่มลูบไล้ไปตามแผงอกของผม จนผมขนลุกไปทั้งตัว
"มันคืออะไรเหรอ?"
"มัน...อยู่ในตัวพี่ ถ้าคุณโชว์กดอีก พี่ต้องระเบิดเพราะน้ำมือของคุณแน่ๆ สงสารพี่หน่อยนะคะ อย่ากดอีกเลยนะ"
คำพูดคำจาคะขาน่าฟังเหลือเกิน ถึงจะดูแปลกหูไปหน่อย แต่ผมกลับชอบแฮะ
"อา...เข้าใจแล้ว นี่พี่กำลังเล่นของเล่นอยู่ใช่ไหม"
"อื้อ! ชะ...ใช่"
ไม่พูดเปล่ายังเอานิ้วเรียวมาเขี่ยที่ยอดอกของผมอีก ใจกล้าเกินไปแล้วยัยขี้ยั่ว
"งั้นเหรอ? มา...เดี๋ยวผมช่วยเอาออกให้"
"ว้าย! อุ๊บ! อื้อ...."
ผมก้มลงไปจูบเธอทันที เมื่อทนเห็นการขบกัดริมฝีปากของเธอไม่ไหว ร่างบางถูกผมพาเดินไปที่โต๊ะทำอาหาร ก่อนจะยกให้เธอขึ้นนั่งบนโต๊ะโดยผมดันตัวเข้าแทรกตรงกลางระหว่างขาเรียว ผมป้อนจูบเร่าร้อนให้เธออย่างหนักหน่วง พลางรูดชุดนอนของเธอให้ร่นขึ้น ก่อนจะสอดนิ้วเรียวยาวลงไปแตะที่เนินอวบอูมด้านล่าง จนเจอสิ่งที่สอดค้างอยู่ในช่องสวาทของเธอ
"คุณโช อย่าค่ะ อ๊า! "
"อา...ยังสั่นอยู่เลย"
" อื้อ!"
"ทำไมชอบเล่นอะไรแบบนี้ มันดีกว่าของจริงตรงไหน ถ้าอยากก็บอกผมสิ"
ผมเหน็บแนมคนที่กอดรั้งไหล่ผมแน่น เมื่อผมควานนิ้วพยายามเอาสิ่งแปลกปลอมออกจากช่องรักของเธอ เมื่อเจอเดือยเล็กๆ ที่ยื่นออกมาจากสิ่งนั้นผมก็จับมันและค่อยๆ ดึงออกมาจากตัวของเธอ
ผมยกเจ้าตัวเล็กที่ยังสั่นครืดๆ ขึ้นมาให้เธอดู จนใบหน้าเธอแดงก่ำไปถึงใบหู ใบหน้าสวยซบลงกับอกแกร่งของผมด้วยความเขินอาย แต่เชื่อไหมว่ามันโคตรน่ารักโดนใจผมเลยจริงๆ
"อยากลองผิวสัมผัสนุ่มๆ ที่เป็นผิวเนื้อบ้างไหม รู้สึกดีกว่าไอ้จิ๋วของพี่เป็นร้อยเท่าเลยนะ"
พอโดนผมรุกเธอก็คิดจะหาช่องทางหลบหนี ผมจึงกอดกระชับร่างบางของเธอเอาไว้อย่างแนบแน่น คราวนี้ผมไม่ยอมให้เธอรอดพ้นเนื้อมือง่ายๆ แน่
"เดี๋ยว!...จะไปไหน คราวนี้พี่หนีผมไม่รอดหรอก"
"กะ...ก็ถ้าคุณโชอยากโดนพี่จับทำผัวก็เอาสิ พี่รอเวลานี้มานานแล้วเหมือนกัน"
แขนเรียวเล็กยกขึ้นโอบรอบคอของผมอย่างท้าทาย ก่อนจะบดเบียดกายที่นุ่มนิ่มนวลเนียนเข้ากับตัวผม ความนุ่มเด้งที่ยั่วยวนถูไถบดบี้ไปกับแผงอกแกร่ง พลางลูบมือลงบนลอนกล้ามท้องแข็งๆ ของผมอย่างเชิญชวน
ในใจเธอคงกำลังกระหยิ่มยิ้ม คงคิดว่าใช้วิธีนี้แล้วผมจะถอยหนีเหมือนทุกครั้ง แต่บอกเลยว่าวันนี้มันต้องวัดกันสักตั้ง อยากรู้เหมือนกันว่าใครจะแน่กว่าใคร
"ลองดวลกับผมสักรอบนะครับพี่สาว"
คำพูดของผมคือประโยคสุดท้าย ก่อนริมฝีปากของเราจะบดบี้เคล้าคลึงกันอย่างดูดดื่ม ชุดนอนตัวบางถูกผมดึงทึ้งไม่กี่ทีสายเรียวเล็กก็ขาดวิ่น ก่อนจะถูกรูดลงไปกองกับพื้น ร่างขาวเนียนเปลือยเปล่าอวดโชว์สายตาของผม จนผมขนลุกและสั่นสะท้านไปทั้งตัว ผิวของเธอนวลเนียนนุ่มมือมาก แถมกลิ่นกายก็หอมกรุ่นจนผมอดที่จะซุกจมูกโด่งไปกับลำคอระหงไม่ไหว
"ทำไมสวยไปทั้งตัวแบบนี้...พี่นุ่มนิ่ม"
"คุณโช! อื้อ"
"พร้อมเป็นของผมรึยัง"ผมเอ่ยถามเธอด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เพราะเริ่มรู้สึกว่าไม่อยากทนแล้ว ผมคลั่งจนไม่เป็นอันกินอันนอนมาหลายวันแล้ว และเธอก็พยักหน้าแทนคำตอบ เพียงเท่านั้นผมก็น้อมรับคำอนุญาต ด้วยการกดไปที่ปุ่มกลไกบนหัวเตียงจนเพดานกระจกเลื่อนเปิดขึ้น เธอมองมันด้วยแววตาตื่นเต้น ก่อนจะซุกหน้ากับแผงอกของผมอย่างเขินอาย คาดว่าภาพเรือนกายของผมที่ทาบทับบนเรือยกายของเธอคงสะท้อนในกระจกจนเธออายที่จะมองมัน"เตรียมพร้อมแบบนี้ คงพาสาวมานอนดูเพดานบ่อยสิท่า""ชูว์...อย่าบอกใครเชียว ว่าผมพาพี่มานอนดูเพดานในห้องนี้เป็นคนแรก""จริงเหรอ?""จริง""แล้วน้องดาล่ะ""ไม่เคย และไม่คิดจะเอามาด้วย"พอผมยืนยันหนักแน่น เธอก็หลบสายตาผมอย่างเขินอาย ผมจึงเริ่มขยับกายถูไถลำแกร่งไปกับเนินเนื้อสาวของเธอเบาๆ"อยากเข้าไปแล้วสิ หื้ม!"ผมก้มลงซุกใบหน้ากับลำคอขาวเนียน ก่อนจะถูไถจมูกโด่งไปตามแอ่งชีพจรของเธอช้าๆ พลางเบียดอกแกร่งบดบี้กับสองเต้าอวบที่ชูชัน จนคนใต้ร่างเริ่มครวญครางเสียงสั่นเครือ"อื้อ! คุ...คุณโช...อื้ม! "ผมเลื้อยตัวเลื่อนลงมาตามเนินเนื้อทั้งส่วนโค้งส่วนเว้า จนมาหยุดอยู่ที่ส่วนล่าง ที่ถูกเจ้าตัวหนีบแนบเสียจนหาทางเข้
และเธอก็ทำให้ผมใจหายใจคว่ำไปอีก เมื่อริมฝีปากบางลากไถลงไปกับความยาว 9นิ้วครึ่งของผม ก่อนจะไปโอบอมที่ลูกกลมๆ ตรงฐานล่าง ยามที่เธอดูดมันเข้าไปหัวใจของผมเสียวจี๊ดจนแทบทนไม่ไหว แถมยังอมและบ้วนสลับไปมาทั้งสองลูกแบบไม่ให้น้อยหน้ากัน แต่คนที่เสียวจนสั่นอย่างผมนี่สิ หายใจแทบไม่ทัน"อาส์! พอแล้วพี่ เดี๋ยวแตกก่อน"ผมโคตรอาย นี่ผมถึงขั้นร้องขอชีวิตเลยเหรอ ยัยนี่ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ ใช่ว่าผมไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงนะ แต่ประสบการณ์การเปิดซิงแบบมัธยมของผมมันไม่เร่าร้อนจนไฟลุกขนาดนี้ เธอเหมือนเป็นปรมาจารย์ชั้นครูที่กำลังสอนให้ผมรู้จักสิ่งที่ทะลุขีดจำกัดของผมไปอีก แบบนี้เด็กดีอย่างผมคงต้องตั้งใจเรียนสักหน่อยแล้ว"พี่...อาส์ ซี้ด! "เสียงครวญครางแทบขาดใจดังออกมาจากริมฝีปากของผม อย่างไม่อาจสกัดกลั้นเอาไว้ได้ เมื่อปากเล็กแคบค่อยๆ โอบครอบลงมาบนยอดปลายแกร่งของผมช้าๆ ก่อนจะห่อปากดูดสลับกับการโลมเลียรัวๆ ที่ปลายหยักของผม จนผมถึงกับแหงนหน้าขึ้นฟ้าอย่างทนเสียวไม่ไหว"พี่นุ่มนิ่มครับ...ซี้ด! ผมเสียวอ่าพี่ทำไมใช้ปากเก่งแบบนี้วะ โอ้วส์! "ความเสียวซ่านที่เกิดจากปากแคบ ทำให้ผมอยากมองเห็นใบหน้าของเธอชัดๆ ผมจึงเอื้อมไปร
ตุบ!"กรี๊ด! เจ็บนะ!"ยัยนั่นอวดครวญ เมื่อผมทุ่มร่างเธอลงกับโซฟากลางห้องรับแขก หลังจากที่แบกเธอขึ้นมาจากโรงจอดรถ ผมถาโถมตัวลงไปทาบทับร่างบางไว้ไม่ให้เธอดิ้นหนีเอาตัวรอดได้ "อยู่นิ่งๆ ""ก็ปล่อยก่อนสิ มาทับตัวพี่ไว้ทำไม""สิ่งที่ผมพูดมันเข้าหูพี่บ้างไหม หรือความอยากมันทำให้หูหนวกตาบอด""แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณ คุณไม่ใช่เจ้าข้าวเจ้าของพี่สักหน่อย ทำไมต้องมาเดือดร้อนเรื่องของพี่""ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะเดือดร้อนได้...ห๊า!"ยัยนั่นจ้องหน้าผมด้วยใบหน้าหงิกงอ แขนเรียวพยายามขัดขืนและหาทางรอดจากการพันธการจากผมอยู่ ข้อมือทั้งสองข้างถูกผมตรึงเอาไว้ด้วยมือที่กำแน่นและกดลงกับเนื้อโซฟา จนแทบจะจมหายไปกับความนุ่มของโซฟา"ปล่อย!"เสียงแวดๆ แสบหูในตอนแรก เริ่มอ่อนลงจนจับใจความของคำพูดแทบไม่ได้ ผมพึ่งรับรู้ได้ว่าตอนนี้ร่างกายของเราสองคนแนบชิดกันขนาดไหน แทบจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกันได้เลยข้อมือเล็กๆ ที่แข็งขืนในตอนแรก เริ่มอ่อนกำลังลง นัยตาสวยเริ่มหลบสายตาผมจนสังเกตุได้ ตอนนี้ผมเองก็เริ่มร้อนผ่าวไปทั้งร่างแล้วผมจ้องหน้าเธอนิ่งอย่างชั่งใจ ก่อนจะก้มลงไปประทับจูบลวบนริมฝีปากบางแนบแน่น จนดวงตากลมโตเบิกโ
ตอนนี้ผมยืนอยู่หน้าประตูทางเข้าเรียบร้อย พอมาถึงผมก็ดึงร่างน้องดาเจ้ามากอด พลางทอดสายตาไปมองคนทั้งคู่ที่นั่งอยู่เบื้องหน้า สายตาสองคู่สบกันนิ่ง ไม่มีทีท่าว่าจะลดละหรือหลบสายตากันเลย ผมกระชับอ้อมแขนเพื่อกอดคนข้างกายให้แนบชิดมากขึ้น จนสายตาคู่นั้นที่จ้องผมไม่วางตา หันหน้าหนีอัตโนมัติ เธอมากับไอ้เด็กนั่นได้ ผมก็มากับคนอื่นได้เหมือนกัน เธอคงตกใจมาก ถึงได้จ้องผมและอึ้งอยู่นานสองนาน เธอจองโต๊ะเบอร์7 ผมจองโต๊ะเบอร์8 ระยะใกล้ชิดขนาดนี้ ถ้าไม่เห็นก็ให้มันรู้ไป"พี่นุ่มนิ่มทานนี่สิครับ อร่อยมากเลยนะครับ""ขอบคุณค่ะ คุณชล คุณชลทานบ้างสิคะ เอาแต่ตักให้พี่ แบบนี้พี่ก็อ้วนพอดี""ไม่อ้วนหรอกครับ เท่านี้พอดีสวย""แหม...ชมกันเกินไปแล้วค่ะ"คุณชล...คุณชล แหม...เสียงสองสามสี่มาเชียว พอผู้ชายพาเดทนี่แขนขาเป็นง่อยหมด ตักกินเองไม่ได้ ต้องมีคนคอยตักคอยป้อนให้ เห็นแล้วหงุดหงิดลูกตา"พี่โชกุนคะ...ชิมนี่สิคะอร่อยนะ"ผมชำเลืองไปมองยัยนั่นที่หันขวับมามองทันที ที่น้องดาคีบอาหารมาป้อนผม น้องดานี่ก็รู้งานดีเหมือนกันแฮะ ผมยิ้มกริ่มที่มุมปากเล็กน้อยอย่างพอใจ ก้อนจะอ้าปากรับเอาซูชิเข้าไปเคี้ยวจนแก้มตุ่ย"อื้ม! อร่อยมา
ผมรีบเดินเข้าห้องอย่างโซซัดโซเซ ไม่สนว่ายัยนั่นจะดิ้นตายยังไง วันนี้ทั้งวันผมเดือดดาลเพราะเธอ จนไม่เป็นอันทำอะไร เรียนไม่เข้าใจ คุยกับใครก็ไม่รู้เรื่อง ไหนจะยังมีเรื่องไอ้เด็กนั่นนัดเดทกับเธออีก แบบนี้คงปล่อยไปไม่ได้แล้วผมนั่งจ้องร่างบางในชุดนักศึกษา ที่มีผ้ากันเปื้อนทับอีกชั้น กำลังง่วนอยู่กับการปรุงอาหารให้ผมรับประทาน เมื่อผมลุกขึ้นมาบังคับให้เธอทำอาหารให้ ทั้งที่เรากำลังจะไปเรียนอยู่แล้ว ยัยนั่นหน้างอแต่ก็ไม่ปฏิเสธผมสักคำ เธอจำใจต้องเสียเวลาทำอาหารให้ผมจนตะวันสายโด่ง"เสร็จแล้วค่ะ พี่ขอตัวไปเรียนก่อนนะคะ แล้วก็ตอนเย็นพี่ขอกลับดึก...""จะไปไหน?"ผมไม่รอให้เธอพูดจบ เพราะรู้อยู่แล้วว่าเธอต้องมาขออนุญาต แต่ครั้งนี้ผมรู้ว่าเธอจะไปเดทกับไอ้เด็กนั่น ซึ่งผมไม่อนุญาต"พี่มีกิจกรรมค่ะ""กิจกรรมอะไร ถึงต้องทำซะดึกดื่นขนาดนั้น"พอผมคาดคั้นเธอก็เงียบไม่ตอบ ผมเลยก้มหน้าก้มตากินข้าว ไม่พูดไม่จาเหมือนกัน"ถือว่าพี่ขออนุญาตแล้วนะคะ""ผมไม่อนุญาต""คุณโช!""ถ้าไม่อนุญาตแล้วมันจะตายตรงนี้ ก็ตายให้ผมดูซะตอนนี้""เด็กบ้าเอ๊ย! เวรกรรมอะไรทำให้ฉันต้องมาเจอคนอย่างนายกันนะ""ถ้าบอกว่าผมเป็นเวรกรรม พี่ก็เต
ปึง! ผลัวะ!"คุณโช!"ผมกลับมาถึงห้องด้วยสภาพเละเทะเหมือนหมาข้างถนน ก่อนจะมาทิ้งตัวลงนอนบนโซฟากลางห้อง ด้วยสภาพอันทุเรศทุรัง เอาจริงๆ ผมไม่เคยทำให้ตัวเองดูน่ารังเกียจขนาดนี้มาก่อนเลย นี่คงจะเป็นครั้งแรก ที่ผมตกอยู่ในสภาพนี้"ทำไมเมามาขนาดนี้คะ""ไม่ต้องยุ่ง ถอยไป"ผมไล่เธอทั้งที่ตัวเองยังเอาตัวไม่รอด แต่ผมก็ไม่อยากให้เธอเห็นสภาพอันน่าสมเพชของผมในตอนนี้"อยู่นิ่งๆ ก่อนนะคะเดี๋ยวพี่หาผ้ามาเช็ดตัวให้""ชิ...อย่ามาแสร้งทำดีกับผมเลย จะอ่อยผมเหรอไง...ห๊า!""ถ้าเมาแล้วปากหมา คราวหน้าก็อย่ากินอีก ใครอ่อยนายกัน หรือจะปล่อยให้เน่าอยู่อย่างนี้ ดูสภาพนายซะก่อน น่าอ่อยตรงไหนกัน""แล้วที่ใส่อยู่ ไม่ได้ใส่มาอ่อยเหรอ"พอผมทักยัยนั่นก็ก้มมองตัวเอง พลางพยายามเอามือขึ้นมาปกปิดทั้งที่ปิดไม่มิดด้วยซ้ำ ชุดนอนถ้าจะบางขนาดนั้น ก็อย่าใส่เลย"ถ้าจะบางขนาดนั้นก็ถอดเหอะ แม่คุณ""ปากดี ถ้าถอดจริงเดี๋ยวจะพูดไม่ออก""ก็ลองดูเซ่...""เฮือก! คุณโช...อย่าทำบ้าๆ นะ"ผมพลิกตัวเธอให้นอนลง ส่วนผมคร่อมอยู่ด้านบนเรียบร้อย แววตากลมโตจ้องผมด้วยความตกใจ เสียงหอบหายใจเริ่มถี่กระชั้นจนอกอวบอิ่มไหวขึ้นลงตามแรงหอบหายใจ เราสองคนจ้อง







