หัวใจไร้เงารัก Loveless

หัวใจไร้เงารัก Loveless

last updateLast Updated : 2026-01-24
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
86Chapters
1.4Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

อยากได้ใบทะเบียนนักไม่ใช่หรือไง ก็เอาสิ! ฉันจดให้ แต่อย่าหวังว่าจะได้อะไรจากฉัน โดยเฉพาะหัวใจ! ________ การแต่งงานที่ไร้งานแต่ง การแต่งงานที่เหมือนกับการเอาตัวเธอเข้าแลกกับเงินเท่านั้น เคราะห์ซ้ำที่เจ้าบ่าวของเธอดันเป็นคนตาบอด แต่แม่เลี้ยงของเธอก็ยังยัดเยียดการแต่งงานที่ปราศจากความรักให้ เธอยินยอมทำตามทุกอย่างเพราะต้องการรักษาสิ่งสำคัญสิ่งเดียวที่เหลืออยู่ที่บิดาของเธอทิ้งไว้ให้ เมื่อแต่งงานโดยปราศจากความรัก ก็มีแต่ความดูถูก เหยียดหยามและเกลียดชัง ที่เจ้าบ่าวมอบให้เธอเท่านั้น

View More

Chapter 1

1 | ยื่นคำขาด

99回にも及ぶ体外受精の末、二宮夏美(にのみや なつみ)はようやく赤ちゃんを授かった。

幸せな未来を思い描きながら、彼女はまず役所へ向かった。生まれてくる子の戸籍について相談するためだ。この子が藤原祐介(ふじわら ゆうすけ)の正当な跡継ぎとして、彼の戸籍に無事に入れるようにと願っていた。

「ええと、二宮さん」役所の職員は言葉を選びながら、慎重に口を開いた。「法律上、未婚の母親から生まれた子の戸籍は、原則として母親のものになります。父親の戸籍に入れることを希望される場合は、夫婦の婚姻関係を証明するものが必要になるんです」

その言葉を聞いた夏美は、無数の注射痕が残る自分のお腹をさすりながら、信じられないという口調で言った。

「未婚の母親?でも、私はもう結婚していますけど……」

夏美は職員の言葉が信じられず、心臓が喉から飛び出しそうだった。

「そんなはずはありません。もう一度確認していただけませんか?パソコンが故障しているんじゃ……」

夏美が諦めきれない様子なのを見て、職員は複雑な表情を浮かべた。しかし、彼女の言葉を直接否定はしなかった。

そして、わざと声を潜めてこう言った。

「二宮さん、あなたは現在未婚です。ですが、『ご主人』の情報を調べたところ……彼の妻は藤原梨花(ふじわら りか)、という方です」

その瞬間、頭をガツンと殴られたような衝撃が走ったようで、夏美は、椅子に崩れ落ちた。

梨花?

それは祐介がかつて連れてきた従妹じゃなかったの?

いつから彼の妻になったっていうの?

「すみません、もし今手続きをされないのでしたら、他の方のご迷惑になりますので」

職員の声にはっと我に返り、夏美は慌ててその場を離れた。

祐介の妻が、梨花?

そんなはずない。

夏美と祐介は幼馴染だった。彼女が18歳の時、両親が交通事故に遭ったせいで、父親は亡くなり、母親の二宮香織(にのみや かおり)も植物状態になって、今も集中治療室で生命を維持している状況だ。

その時、祐介は悲しみに暮れる夏美を抱きしめ、自分のキャッシュカードを差し出した。

「夏美、これは俺の有り金だ。全部おばさんの治療費に使ってくれ」

それから、夏美が22歳で大学を卒業すると、祐介はすぐにプロポーズした。彼は家族から勘当されるほどの覚悟で、ようやく彼女を妻に迎えたのだ。

23歳の時、祐介は夏美のために豪華な結婚式を挙げたのだった。その時のドレスには9999個ものダイヤで二人の名前が刺繍され、靴は有名デザイナーによる特注品で、値段は計り知れないほど高価なものだった。そして、ベールに至っては、彼自身が手縫いしたものを使ったのだ。

さらに、26歳の時、夏美が胃がんを患うと、祐介は全国の名医を訪ね歩き、あらゆる神社でひたすら彼女の回復を祈り続けた。その甲斐あって、夏美は健康を取り戻した。

だから、後になって祐介が子どものできにくい体質だと知った時、夏美は何度でも体外受精に挑むことを受け入れたのだ。

その数、実に99回。彼女のお腹は注射の痕で埋め尽くされ、家に溜まった注射針は床を覆うほどの数だった。

それでも、彼女は文句一つ言わなかった。

そして32歳になった今、まる6年もの歳月をかけて、ようやく夏美は祐介との子どもを授かったのに……二人が実は結婚していなかっただなんて?

こんなこと、ありえない。

そう思っていると涙が、予期せず頬を伝った。夏美は祐介との過去を、何度も何度も思い返していた。

いったい、何がどう間違ってこうなったんだろう?

そうこうしているうちに、夕方近くになって、祐介から電話がかかってきた。

「なぁ、どこにいるんだ?今日一日、顔を見てないじゃないか。俺が迎えに行こうか?」

電話の向こうから、いつものようなとろけるように甘い声を聞いていると、夏美はまるで夢の中にいるような気分になった。

「ねぇ、祐介、私のこと愛してる?」

彼女がそんなことを訊くのは、これが初めてだったから、電話の向こうで、何かが床に落ちる音が聞こえた。

「愛してる。俺は、君を愛しているよ。

どうしたんだ?もしかして、今回も妊娠できなかったのか?大丈夫だよ、夏美。今いる場所を教えてくれ。すぐに迎えに行くから」

30分後、二人は一緒に家に着いた。

ドアを開けるとすぐ、祐介は優しく夏美にスリッパを履かせてあげた。

すると、物音を聞きつけたのか、梨花が勢いよく二階から駆け下りてきた。それと同時に彼女の弾んだ声も、部屋中に響き渡ったのだった。

「祐介さん、私ね、妊娠……」

そう言いかけたが、夏美の姿が目に入ったのか、梨花は階段の途中で足を止め、声のトーンを変えた。そして、その顔から笑顔もすっと消えたのだ。

「夏美さん、祐介さん。お帰りなさい」

一方で祐介は、素っ気なく答えた。

「ああ。今度から口の利き方に気をつけろ。それと、大声で騒ぐんじゃない。夏美は、体が弱いんだから」

「はい」

夏美は目の前の二人を見ながら、役所の職員の言葉を思い出していた。

彼女は急いでベランダに出ると、弁護士をしている親友・酒井若葉(さかい わかば)に電話をかけた。

「お願いがあるの、梨花と祐介の関係を調べて」

彼女が通話を続けていると、二枚のガラス窓の向こうで、祐介が梨花の額に愛おしそうにキスをするのを、夏美は見てしまったのだ。

その瞬間、頭のてっぺんから心臓まで一本の刃物で貫かれたような痛みが走った。

「他には?夏美、夏美?」

一方で、夏美は、キッチンにいた二人が出てこようとしているのに気づくと、さっと振り返ってうつむいた。

そして、彼女は声を押し殺しながら、ぽたぽたと服に涙を落とした。

「ある。私の死亡を偽装してほしいの。祐介からきっぱり離れたいの。永遠にね」
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
86 Chapters
1 | ยื่นคำขาด
มือเล็กปาดเหงื่อตัวเองบนหน้าผาก เมื่อเดินเข้ามาถึงบ้านหลังใหญ่ บ้านที่เคยอบอวลไปด้วยรักของเธอกับบิดา แต่ตอนนี้มันกลับกลายเป็นอดีตไปเสียแล้วร่างบางแต่อวบอิ่มรีบเดินเข้าไปในบ้านด้วยความรีบเร่ง เพราะถูกมารดาเรียกให้รีบกลับบ้านอย่างเร่งด่วนในช่วงที่กำลังทำงานเสริม เธอจึงต้องรีบขอออกมาก่อนเวลาที่กำหนด นอกจากเธอจะมีงานหลักโดยทำงานเป็นพนักงานในโรงแรมแล้ว เธอยังรับงานเสริมนอกเวลางานอีก เพื่อให้พอต่อการใช้จ่ายสำหรับคนในครอบครัว"สวัสดีค่ะคุณแม่ เรียกเม็ดพลอยมาด่วนขนาดนี้คุณแม่คงมีเรื่องสำคัญมากแน่ ๆ เลยใช่ไหมคะ"หญิงสาววัยยี่สิบสามปีหย่อนกายลงนั่งบนโซฟา พลางมองหน้ามารดาที่ไม่ใช้มารดาแท้ ๆ ของเธอ กำลังนั่งไขว่ห้างเปิดดูนิตยสารแฟชั่น ข้างกายมีน้องสาวที่ไม่ใช่สายเลือดของเธอกำลังนั่งเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่ข้าง ๆ กัน"ไหนล่ะ เงินของเดือนนี้" ชิดจันทร์แบมือขอเงินจากลูกเลี้ยงที่เป็นเสาหลักของครอบครัวในการหาเงินให้สองแม่ลูกใช้ทุกเดือน"คุณแม่คะ ใช้จ่ายประหยัดหน่อยนะคะ เดือนนี้เม็ดพลอยหาเงินมาให้คุณแม่ไม่ทันแล้วนะคะ ไหนจะค่าน้ำค่าไฟของเดือนที่แล้วอีกที่เม็ดพลอยให้เงินไปแต่คุณแม่ยังไม่เอาไปจ่าย เดือนนี
Read more
2 | ข้อตกลง
"ไม่เอานะคะคุณแม่ ไม่เอานะสายป่าน จะบ้าแล้วหรือไง ให้พี่ใส่ชุดวาบหวิวขนาดนี้เนี่ยนะ""แล้วพี่จะใส่ชุดยัยป้าแก่ ๆ ไปพบแขกหรือไงล่ะพี่""พี่ก็ชอบแต่งตัวแบบนี้อยู่แล้ว แล้วจะเปลี่ยนสไตล์เพื่ออะไรล่ะ""พี่ ถ้าว่าที่เจ้าบ่าวเห็นสภาพพี่แล้วใครจะเอาล่ะ คิดสิคิด""งั้นหาชุดอื่นที่วาบหวิวน้อยกว่านี้หน่อย พี่ไม่ใช่เธอนะที่จะแต่งตัวแบบนี้แล้วทำตัวได้อย่างสบายใจ ถ้าพี่ให้เธอใส่ชุดของพี่บ้างเธอจะยอมไหม""เรื่องมากจริง ๆ เลย""งั้นก็เอาชุดที่มันไม่โป๊มากมาให้พี่""หนูไม่มีหรอกนะ ชุดแม่ชีแบบนั้นน่ะ""งั้นพี่จะใส่ชุดพี่ดีกว่า เดี๋ยวจะหาตัวที่ดีที่สุดก็แล้วกัน แม่อย่าบังคับเม็ดพลอยนะ ไม่งั้นเม็ดพลอยไม่แต่งแน่ค่ะ""งั้นก็รีบ ๆ หน่อยล่ะ ใกล้ได้เวลาแขกจะมาเยี่ยมแล้ว"ลูกไม้เดินลงมานั่งรอแขก ก่อนที่แขกจะมาถึงหลังจากนั้นสิบนาที"สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับนะคะคุณนาย คนนี้หรือคะลูกชายของคุณหญิงที่จะให้แต่งงานกับลูกสาวของฉันน่ะค่ะ""ใช่ค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ" หลังจากที่ชิดจันทร์เชิญแขกคนสำคัญนั่งลงกันแล้ว ทั้งสามแม่ลูกก็พากันมองว่าที่เจ้าบ่าวด้วยความแปลกใจ"ลูกชายของคุณนายพิการหรือคะ ขอโทษนะคะที่เสียมารยาทถามไปแบ
Read more
3 | เจ้าสาวของชายตาบอด
"นี่เงินสดสามสิบล้านค่ะ""ขอบคุณนะคะคุณนาย ถ้าลูกสาวของฉันทำอะไรให้ไม่พอใจก็โทรมาบอกได้เลยนะคะ ฉันจะสั่งสอนเอง ว่าแต่เจ้าบ่าวไม่ได้มาด้วยหรือคะ""ไม่อยากมาน่ะค่ะ เห็นบอกว่ามาก็ไม่เห็นหน้าเจ้าสาวอยู่ดี ก็เลยรออยู่ที่บ้าน ว่าแต่หนูเตรียมพร้อมหรือยังล่ะ""เตรียมเสร็จแล้วค่ะคุณนาย""ก็ดี งั้นก็ไปกันได้ละ อ้อ…คุณชิดจันทร์อย่าลืมข้อตกลงของเรานะคะ ถ้าลูกสาวของคุณทนอยู่กับลูกชายฉันไม่ไหว คุณต้องจ่ายเรามาสองเท่า""เม็ดพลอย มานี่ก่อนสิลูก" ชิดจันทร์ทำท่าทางใจดีเรียกลูกสาวเสียวหวาน ก่อนจะกระซิบบอกเม็ดพลอยเสียงห้วนแกมขู่เบา ๆ "ห้ามหนีออกมาจากที่นั่นเด็ดขาด นี่คือคำขาดของฉัน ถ้าต้องเสียเงินหกสิบล้านบาท ฉันก็ต้องขายบ้านหลังนี้เท่านั้นเข้าใจไหม!""เข้าใจแล้วค่ะคุณแม่ แต่ห้ามขายบ้านเด็ดขาดนะคะ""กำชับลูกสาวแล้วเรียบร้อยค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะคุณนาย ลูกสาวฉันเป็นคนจิตใจดี เชื่อว่าจะดูแลลูกชายของคุณได้อย่างดีแน่นอนค่ะ""โอเค งั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ เธอก็ตามมาที่รถสิ""ค่ะ" เม็ดพลอยไม่ได้มีความรู้สึกว่านี่คือการแต่งงานเลยด้วยซ้ำ แต่มันเหมือนการขายของอะไรบางอย่างที่แค่จ่ายเงินแล้วก็จบเม็ดพลอยขึ้นไปนั่ง
Read more
4 | เธอมันน่ารำคาญ
"เม็ดพลอยจะไม่หนีแน่นอนค่ะ จนกว่าคุณธามจะไม่ต้องการให้เม็ดพลอยอยู่ที่นี่ วางใจได้เลยค่ะ" เธอไม่ได้พูดเล่นเลย เพราะถ้าเธอเผ่นหนีไป แม่เลี้ยงก็ต้องหาเงินมาจ่ายชดใช้ถึงหกสิบล้าน ไม่มีทางที่แม่เลี้ยงจะหาเงินจำนวนมากได้แน่นอน นอกจากต้องขายบ้านของเธอเท่านั้น"เข้าใจง่าย ๆ ก็ดี""แต่เราไม่ได้จัดงานแต่งกัน เอ่อ…คุณแม่บอกให้เราจดทะเบียนกันอย่างเดียวค่ะ เอกสารก็เตรียมมาครบแล้วนะคะ คุณแม่เตรียมมาไว้ให้แล้วค่ะ ถ้าคุณธามพร้อมเซ็นเมื่อไหร่ก็บอกได้เลยนะคะ""กลัวฉันจะไม่จดหรือไง? ถึงได้เตรียมเอกสารไว้เองทุกอย่างเลยน่ะ เตรียมพร้อมดีนี่ แต่ฉันต้องให้แน่ใจก่อนนะว่าเธอจะไม่ขอร้องอ้อนวอนออกไปจากที่นี่ก่อนน่ะ""ตามแต่คุณธามจะสะดวกเลยค่ะ งั้นเม็ดพลอยขอเก็บเสื้อผ้าออกจากกระเป๋าก่อนนะคะ แต่ว่าห้องมืดมาก มองไม่ค่อยเห็นเลยค่ะ ขออนุญาตเปิดไฟแป๊บเดียวได้ไหมคะ""กี่นาทีว่ามา""ขอเก็บเสื้อผ้าเข้าตู้แป๊บเดียวค่ะ จะรีบทำให้เร็วที่สุดค่ะคุณธาม ขอรบกวนเวลาสักนิดนะคะ"ร่างสูงลุกจากรถเข็น ก่อนจะถือไม้เท้าแล้วแกว่งไม้ไปมาก่อนจะค่อย ๆ เดินช้า ๆ"คุณธามจะไปไหนคะ เดี๋ยวเม็ดพลอยพาไปค่ะ""ไม่ต้องยุ่ง! แค่นี้ฉันเดินจนชินละ ห้อง
Read more
5 | บ้านหลังใหญ่ที่แสนโดดเดี่ยว
"มะ...ไม่จริงค่ะ เม็ดพลอยไม่เคยคิดแบบนั้นเลยนะคะ แล้วไฟในห้องนี้เม็ดพลอยก็ปิดหมดแล้วจริง ๆ ค่ะคุณธาม เม็ดพลอยไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องโกหกคุณธามเลยนะคะ""งั้นก็เลิกตัวสั่นได้ละ ก่อนที่ฉันจะหมดอารมณ์""ขะ…เข้าใจแล้วค่ะ" เม็ดพลอยรีบข่มอารมณ์อย่างเต็มที่ เธอจะต้องทำตัวเองให้ปกติที่สุด 'แค่หยุดตัวสั่นเองเม็ดพลอย เธอต้องทำได้อยู่แล้ว ส่วนหน้าตาจะเป็นยังไงก็ช่างเถอะ เพราะยังไงเขาก็ตาบอด ห้ามอาย…ห้ามอายเด็ดขาด เธอต้องทำได้สิ'เม็ดพลอยให้กำลังใจตัวเองอยู่ในใจพลางหลับตาปี๋ เธอพยายามเกร็งตัวอย่างสุดฤทธิ์เพื่อให้บังคับตัวเองไม่ให้สั่นมือแกร่งทั้งสองข้างจับไหล่เล็กแล้วผลักเธอลงเตียงอีกครั้ง ก่อนจะสบถออกมาด้วยความหัวเสีย"ตัวแข็งเป็นท่อนไม้แบบนี้จะให้ฉันเอาเธอลงได้ยังไงวะ ออกไปจากเตียงฉันเดี๋ยวนี้! เธอทำให้ฉันหมดอารมณ์นะ จำไว้ด้วยว่าคืนนี้อย่าให้เป็นแบบนี้อีก ถ้าไม่อยากให้ฉันต้องใช้กำลังจะลองทำแบบตอนนี้ดูก็ได้นะ""ขอโทษนะคะ ขอโทษจริง ๆ ค่ะ" เม็ดพลอยรีบลุกออกจากเตียงอย่างรวดเร็ว เพราะกลัวว่าเขาจะเปลี่ยนใจเธอรีบไปหยิบเสื้อผ้าและชุดชั้นใน แล้วไปยืนแอบอยู่มุมหนึ่งของห้องและใส่เสื้อผ้าไปเงียบ ๆ ถึงตอ
Read more
6 | คนน่ารังเกียจ
หลังจากเม็ดพลอยเข็นรถเข็นอาหารออกไปนอกห้องแล้ว เธอก็เหลือบไปเห็นเด็กอายุประมาณหกถึงเจ็ดปี กำลังแอบอยู่ตรงกระถางตกแต่งดอกไม้ขนาดใหญ่ที่มุมหนึ่งของบ้าน แล้วแอบชะเง้อมองเธอเป็นระยะ ๆ ด้วยความสนใจ"หนุ่มน้อยมาทำอะไรตรงนี้ครับ แล้วคุณพ่อคุณแม่ไปไหน หลงทางมาหรือเปล่า" เม็ดพลอยจึงเดินเข้าไปทักทายทันที เพราะเธอรู้สึกเอ็นดูในความช่างสงสัยของเด็กน้อยตรงหน้า"เธอเป็นใครน่ะ เข้าไปในห้องอาธามได้ไง""ทำไมถึงพูดไม่เพราะแบบนี้ล่ะคะ ไม่น่ารักเลยนะ เป็นเด็กต้องพูดเพราะและพูดมีหางเสียงกับผู้ใหญ่สิคะ ไหนลองพูดให้พี่ฟังหน่อยสิคะ ต้องพูดครับลงท้ายด้วยนะ จะน่ารักมากเลย""เธอมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน ฉันเป็นใหญ่ในบ้านหลังนี้นะ ทุกคนรวมถึงคนใช้ต่างก็ก้มหัวให้ฉันทั้งนั้น เธอเป็นใครถึงได้มาสั่งฉันแบบนี้""เรียกไม่เพราะอีกแล้วค่ะ ทุกคนที่ทำงานในนี้ไม่ใช่คนใช้นะคะ เรียกพ่อบ้านแม่บ้านจะดีกว่าค่ะ ถ้าพูดแบบที่พี่สอนจะน่ารักมากเลยค่ะ""เธอเป็นแฟนอาธามสินะ" เด็กชายตัวเล็กที่น่าจะเอาแต่ใจพอสมควรและคงจะถูกทุกคนตามใจจนเคยชินแน่ ๆ กำลังยืนกอดอกจ้องมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า"ประมาณนั้นค่ะ ว่าแต่หนุ่มน้อยรู้จักพี่ด้วยหรือคะ""แด๊
Read more
7 | ผู้ชายคนแรก NC
"อ๊ะ!" มือใหญ่จู่โจมทันทีเมื่อพูดจบ เขาไม่รอให้คนตรงหน้าได้ตั้งตัวอะไรทั้งนั้น เพราะเขาค่อนข้างหงุดหงิดที่คนตรงหน้ายังแสดงอาการตื่นกลัวไม่เลิก นี่เขาต้องแกล้งทำเป็นไม่เห็นทั้ง ๆ อยากจะพูดใส่เหลือเกินว่าเลิกทำทีว่าตัวเองบริสุทธิ์ผุดผ่องได้แล้วเพียงแค่สัมผัสแรก เม็ดพลอยก็สะดุ้งโหยง เพราะมือหนาเคล้นคลึงเนินอกอวบอิ่มของเธออย่างไม่ปรานี มันรู้สึกเจ็บมากกว่ารู้สึกดีเสียด้วยซ้ำ"เลิกตัวสั่นสักทีสิวะ ทำอย่างกับไม่เคยอยู่ใกล้ผู้ชายอยู่ได้ น่าตลกสิ้นดี!"แสงไฟสีส้มสลัวข้างหัวเตียงแม้จะสว่างไม่มาก แต่มันก็สว่างพอที่จะทำให้เขาเห็นคราบน้ำตาของคนใต้ร่างได้อย่างชัดเจน"ขอโทษจริง ๆ ค่ะ" เพียงแค่สัมผัสแรกที่เขาแตะต้องเนื้อตัวเธอ มันทั้งรุนแรงและเจ็บแปลบแทบไม่มีความอ่อนโยนเลยสักนิด เม็ดพลอยพยายามแข็งใจและกัดฟัน เพราะมือหนากำลังเคล้นคลึงหน้าอกเธออย่างแรงเงาดำของร่างสูงที่คร่อมตัวเธออยู่ดูน่ากลัวมาก เม็ดพลอยรีบหลับตาทันที เมื่อเห็นคนตัวใหญ่กำลังถอดเสื้อนอนออก หัวใจดวงน้อยเต้นแรงเพราะเป็นครั้งแรกที่เธอได้ใกล้ชิดกับเพศตรงข้ามมากขนาดนี้"ตัวแข็งทื่อขนาดนี้ฉันจะมีอารมณ์ได้ยังไง""ขอโทษค่ะ""เลิกพูดคำว่าขอโท
Read more
8 | หิวเซ็กส์ NC
ขาเรียวเล็กที่ไร้เรี่ยวแรงก็อ่อนปวกเปียกด้วยความเหนื่อยล้า เม็ดพลอยจับไหล่แกร่งที่โน้มตัวเข้ามาแนบชิดกับเรือนร่างของเธออีกครั้ง พลางนึกในใจว่าเมื่อไหร่มันจะจบลงสักทีถึงแม้ว่าจะเหนื่อยแค่ไหน แต่คนที่อยู่ตรงหน้าเธอก็ไม่มีทางรับรู้ได้ว่าเธอเหนื่อยแสนเหนื่อย เพราะถึงเธอจะทำหน้าตาทรมานแค่ไหน คนตรงหน้าก็ไม่สามารถรับรู้อะไรได้อยู่แล้ว"ออกไปจากตัวฉันได้ละ" หลังจากที่เขาถอนแก่นกายออกจากตัวเธอ มือหนาก็ผลักร่างนุ่มนิ่มไปที่เตียงอีกฝั่ง ตอนนี้แค่ขยับร่างกายก็แทบจะไม่ไหว เพราะเธอมีเซ็กส์กับเขายาวนานจนเธอไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่ามันนานขนาดไหนกันเม็ดพลอยค่อย ๆ พยุงตัวเองที่ยังเปลือยเปล่าลงจากเตียงช้า ๆ พอเท้าเล็กสัมผัสกับพื้น ความเจ็บแปลบก็ทำให้เธอเสียววาบไปทั่วร่างกาย จนเธอต้องร้องออกมาเสียงดังอย่างลืมตัว"โอ๊ย!" "เสียงดังน่ารำคาญจริง ๆ เลย เงียบหน่อยได้ไหม คนจะนอน!""ขอโทษนะคะ" เม็ดพลอยรู้สึกทรมานจนน้ำตาไหล พลางมองไปที่เตียงเพื่อดูว่าคนที่เพิ่งพรากเอาความสาวของเธอไปกำลังทำอะไรอยู่ เม็ดพลอยชะงักไปเล็กน้อยที่เขาหันหน้ามานอนทางนี้ แต่เงาของแสงไฟก็ทำให้เธอมองเห็นใบหน้าเขาไม่ชัดอยู่ดีถึงจะรู้ว่าเขาหันมาท
Read more
9 | ที่รองรับอารมณ์ NC
"รับไปสิ""ค่ะ" เม็ดพลอยรับซองถุงยางป้องกันไปมือไม้สั่น เธอไม่จำเป็นต้องกังวลว่าเธอจะทำหน้าตายังไง เพราะชายตรงหน้าไม่มีทางที่จะเห็นเธออยู่แล้ว แต่ไม่ว่ายังไงเธอก็ยังไม่คลายความกังวลอยู่ดี"เอ้า! สวมสิ จะชักช้าลีลาอยู่ทำไม ฉันอยากปลดปล่อยเต็มทนแล้ว หรือเธอไม่อยากให้ฉันใส่หรือไง""มะ…ไม่ใช่นะคะ เดี๋ยวเม็ดพลอยจะใส่เดี๋ยวนี้แหละค่ะ"มือเล็กแกะซองถุงยางมือไม้สั่น แล้วที่ต้องใช้ปากสวมเข้าไป เธอจะต้องทำยังไงบ้างยังไม่รู้เลย"ช้าจังล่ะ อย่าบอกนะว่าทำไม่เป็น""เป็นค่ะ""แค่เอาถุงยางใส่ แล้วใช้ปากรูดลงไปมันจะยากตรงไหนกัน เอ้า เร็วเข้าสิ!""เข้าใจแล้วค่ะ"มือเล็กรีบใช้ถุงยางครอบที่ส่วนหัว ก่อนจะค่อย ๆ ใช้มือรูดไปตามแก่นกายที่แข็งชันอยู่ตรงหน้าสีหน้าของคนตัวเล็กดูกังวลเล็กน้อย กังวลว่าเธอจะทำได้ไม่พอใจเขา กังวลว่าเธอจะทำได้ไม่ดีพอสองมือเล็กกอบกำที่แก่นกายใหญ่ พยายามบังคับมือตัวเองไม่ให้สั่น"ไม่รู้จะสั่นอะไรนักหนา เมื่อคืนยังไม่ชินอีกหรือไง แบบนี้คงต้องทำบ่อย ๆ สินะ เพราะฉันไม่ชอบผู้หญิงที่ไม่ประสีประสาด้วยสิ ถ้าเธอไม่อยากให้ฉันเบื่อจนต้องเฉดหัวไล่ออกไปจากบ้านหลังนี้ซะก่อน เธอก็ต้องรีบช่ำชองให้เ
Read more
10 | ความกดดันที่ปฏิเสธไม่ได้
"นี่ไง ผู้หญิงที่จ้องจะจับคุณธามไทน่ะ""คนนี้จริงหรือเปล่า ทำไมถึงดูไร้รสนิยมจัง ใช่หรือเปล่า จำผิดหรือเปล่า ถึงคุณธามไทจะตาบอด แต่คุณธามไทก็หน้าตาดีมากเลยนะ ใช่แน่หรือ?""ใช่สิ คนนี้แหละ ตอนเห็นที่ห้องครัวเมื่อวานก็ตกใจเหมือนกัน นึกว่าจะสวยและดูดีกว่านี้เสียอีก ไม่น่าเชื่อเลยว่าคุณธามไทจะนอนร่วมเตียงได้ลงน่ะ""ก็คุณธามไทตาบอดนี่นา แต่ก็น่าตกใจจริงแหละ แล้วดูการแต่งตัวเข้าสิ แทบไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นลูกคุณนะ""คุณหนูอะไรกันล่ะ คุณหนูตกอับล่ะสิ""ยัยนั่นจะรู้หรือเปล่าว่าคุณธามไทน่ะมีแฟนอยู่แล้ว ตอนนี้ก็ยังอยู่ต่างประเทศ""ถึงจะรู้หรือไม่ก็ไม่สำคัญหรอก เพราะยังไงสักวันก็ต้องโดนเฉดหัวออกไปจากที่นี่อยู่แล้ว"เม็ดพลอยที่กำลังปัดฝุ่นอยู่ตรงชั้นหนังสือของบ้านก็แอบได้ยินการสนทนาทุกประโยคของแม่บ้านสาวทั้งสองคน แต่จะบอกว่าแอบได้ยินก็คงจะไม่ใช่ เพราะดูเหมือนทั้งสองคนจะจงใจพูดให้เธอได้ยินมากกว่าก็ไม่แปลกสำหรับเขาที่จะมีแฟน แต่การที่เขาต้องแยกจากกับแฟนแบบนี้ สาเหตุก็คงเป็นเพราะการแต่งงานครั้งนี้แน่ ๆเม็ดพลอยทำหน้าเศร้า เธอเพิ่งรู้ความจริงจากปากของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี เรื่องที่ความจริงแล้วแม่เลี
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status