ログインอยากได้ใบทะเบียนนักไม่ใช่หรือไง ก็เอาสิ! ฉันจดให้ แต่อย่าหวังว่าจะได้อะไรจากฉัน โดยเฉพาะหัวใจ! ________ การแต่งงานที่ไร้งานแต่ง การแต่งงานที่เหมือนกับการเอาตัวเธอเข้าแลกกับเงินเท่านั้น เคราะห์ซ้ำที่เจ้าบ่าวของเธอดันเป็นคนตาบอด แต่แม่เลี้ยงของเธอก็ยังยัดเยียดการแต่งงานที่ปราศจากความรักให้ เธอยินยอมทำตามทุกอย่างเพราะต้องการรักษาสิ่งสำคัญสิ่งเดียวที่เหลืออยู่ที่บิดาของเธอทิ้งไว้ให้ เมื่อแต่งงานโดยปราศจากความรัก ก็มีแต่ความดูถูก เหยียดหยามและเกลียดชัง ที่เจ้าบ่าวมอบให้เธอเท่านั้น
もっと見る"สวัสดีค่ะบอส สวัสดีค่ะคุณเม็ดพลอย" พนักงานในโรงแรมต่างก็พากันทักทายธามไทกับเม็ดพลอยเป็นระยะ ๆ เมื่อเห็นเจ้าของโรงแรมเดินเข้ามาในตัวอาคาร ส่วนเม็ดพลอยก็เกร็งเล็กน้อย เพราะวันนี้ถูกสามีสั่งแกมบังคับให้มาที่โรงแรมด้วย แถมวันนี้เธอก็ไม่มีสอนพิเศษก็เลยขัดเขาไม่ได้พอเข้ามาถึงห้องทำงาน เม็ดพลอยก็ถอนหายใจทันที เพราะเธอยังไม่ชินกับสายตาที่โดนจับจ้องตลอดเวลาแบบนั้น แถมทุกคนยังมองมาที่เธอกับสามีเป็นทางเดียวกัน"นี่ไง พี่ถึงบอกให้มากับพี่บ่อย ๆ หนูจะได้ชินไงครับ มาช่วงที่ทิชาไปเรียนก็ได้ ไม่จำเป็นต้องมาตลอดหรอก""นี่หนูต้องมาอีกกี่รอบคะถึงจะชินน่ะ แล้วเดี๋ยวสัปดาห์หน้าต้องไปงานเลี้ยงกับพี่อีก หนูจะไหวไหมนะพี่ธาม""พี่ไม่อยากฝืนใจนะ แต่พี่บังคับเลยล่ะเพราะพี่ไม่ยอมนะถ้าหนูไม่ไปด้วยเนี่ย มีเมียก็ต้องเอาเมียไปอวดสิครับ ยิ่งมีเมียน่ารัก ๆ แบบนี้ต้องทำให้คนอื่นอิจฉา""พี่ธามล่ะก็ ว่าแต่ช่วงบ่ายพี่ธามมีแพลนจะไปทานข้าวที่ไหนหรือเปล่าคะ""ไม่มีแพลนหรอก ว่าแต่ทำไมหรือครับ หรือว่าหนูอยากทานที่ไหนก็บอกพี่ได้นะ พี่ไปได้หมด""พอดีว่ามีร้านแถว ๆ โรงแรมของเราที่เคยเป็นร้านประจำของหนูกับน้ำตาลน่ะค่ะ หนูไม่ได้
เป็นครั้งแรกที่เธอได้เดินทางออกนอกประเทศแบบนี้ เนื่องจากสามีของเธอมีแพลนจะพักร้อนกะทันหัน พอหลังจากที่เปิดตัวเธอให้กับทุกคนได้รู้จักว่าเธอคือภรรยาของเขาไปได้ไม่ถึงสองสัปดาห์ เขาก็บอกว่าอยากจะพักร้อนแล้วพาครอบครัวไปเที่ยว ในทริปนี้เหมือนเป็นทริปครอบครัว เพราะมีทั้งบิดามารดาของเขา พี่ชายของเขา น้ำตาลเพื่อนสาวของเธอ ไทก้าและลูกสาวของเธอด้วยวันนี้ก็เข้าสู่วันที่สองของการมาเที่ยวที่ประเทศเวเนซุเอลา โดยได้จองที่พักในรัฐโบลิวาร์ ที่ใกล้กับน้ำตกเอนเจลที่จะไปกัน ทุกคนต่างก็เตรียมตัวเพื่อจะได้ไปชมน้ำตกที่สูงที่สุดในโลกที่มีความสูงเกือบหนึ่งกิโลเมตร"โอ้โห...สูงมากเลยครับแด๊ด น้ำตกมันอยู่สูงจนดูเหมือนเป็นก้อนเมฆเลยนะครับ" ทุกคนนั่งอยู่บนเรือของทางอุทยานที่มีบริการพาพายเรือไปตามแม่น้ำ เพื่อไปชมบริเวณฐานของน้ำตกเอนเจล พอมาถึงฐานน้ำตก พนักงานก็หยุดเรือไว้ตรงนั้นเพื่อให้นักท่องได้ชมความงามของน้ำตกที่นี่"ใช่แล้วไทก้า เพราะน้ำตกที่นี่มันสูงมากยังไงล่ะ สูงเกือบหนึ่งกิโลเมตรเลยนะ ก็ไม่แปลกที่หลานจะเห็นเป็นหมอก เพราะน้ำตกมันอยู่สูงมาก น้ำจากข้างบนที่ไหลลงมาจึงไม่ตกถึงพื้นหรือฐานที่เราอยู่ตรงนี้ เพราะน้
งานจัดเลี้ยงพนักงานในโรงแรมทั้งหมดหลายร้อยชีวิต ต่างก็พากันแต่งตัวจัดเต็มเพื่อฉลองส่งท้ายปีล่วงหน้า ธามไทปิดโรงแรมหนึ่งวันแล้วเลี้ยงพนักงานทุกคนอย่างเต็มที่ ไม่ว่าจะเป็นอาหาร ของว่าง เครื่องดื่มต่าง ๆ ก็จ้างเหมาจากร้านอาหารบุฟเฟต์ชื่อดังระดับประเทศมาเพื่อเลี้ยงต้อนรับพนักงานทุกคนที่ได้ทำงานกันมาอย่างเหน็ดเหนื่อยตลอดทั้งปีโดยทุ่มทุนไม่อั้น"งานเลี้ยงพนักงานของนายแต่ชวนพวกฉันมาด้วยนี่จะดีจริงหรือวะไอ้ธาม แบบนี้พวกฉันก็เหมือนคนนอกเลยนะ""อะไรกัน พวกนายหน้าบางด้วยหรือไง แล้วเพื่อนชวนจะกล้าปฏิเสธหรือวะ""ถ้าปฏิเสธแล้วฉันจะมายืนอยู่ที่นี่ไหม""แล้วนี่แฟน ๆ ของพวกนายไปไหนกันล่ะ""ก็นายเล่นนัดพวกฉันกะทันหันแบบนี้ แฟนพวกฉันจะว่างได้ยังไงวะ เล่นมาบอกเอาวันสุดท้ายก่อนจัดงานแบบนี้ พวกฉันมาได้ก็บุญแล้วว่ะ""ใช่ แล้วอีกอย่างนะ แกก็รู้ว่าผู้หญิงน่ะเรื่องมากจะตาย อย่างน้อยก็ต้องมีเวลาตัดชุดก่อนสักสามสี่วันน่ะ ให้ไปแบบเร่งรีบแบบนี้ไม่มีใครมากันหรอก""ทำไมไม่เหมือนเมียของฉันเลยวะ กินง่ายอยู่ง่าย เสื้อผ้าอะไรก็ใส่ได้หมด อย่าเหมารวมว่าผู้หญิงทุกคนจะเป็นแบบแฟนพวกแกนะโว้ย เมียของฉันน่ะไม่ใช่แบบนั้นเลยสักนิ
"นั่งเหม่ออะไรอยู่คนเดียวล่ะครับเมียพี่" ธามไทเข้าไปสวมกอดคนตัวเล็กจากทางด้านหลัง ที่ยืนมองไปยังสวนดอกไม้หน้าบ้านบนชั้นสองด้วยท่าทีเหม่อลอย"หนูคิดถึงทิชาจังเลยค่ะ ไปอยู่ที่บ้านคุณย่าตั้งสัปดาห์หนึ่งแล้ว เมื่อไหร่จะกลับมาก็ไม่รู้นะคะ""คงจะติดไทก้าตามเคยนั่นแหละ เห็นว่าไปวิ่งเล่นที่สนามเทนนิสทุกวันเลยล่ะ""แปลกนะคะที่ทิชาชอบเล่นเทนนิสมาก ชอบมาตั้งแต่จำความได้เลยมั้งคะ พอพาไปเดินร้านของเล่นก็คว้าแต่ลูกเทนนิสมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว จนถึงตอนที่พี่ธามเกิดอุบัติเหตุก็หยุดเล่นไปพักใหญ่ แต่ก็ดีแล้วล่ะค่ะที่กลับมาเล่นอีกครั้ง""พี่ว่าทิชาคงจะอยู่ที่บ้านคุณแม่พี่อีกนานแน่เลยล่ะ เพราะบ้านเราไม่มีสนามเทนนิสเหมือนที่บ้านโน้นด้วย""ก็พี่ธีร์เล่นลงทุนสร้างสนามเทนนิสให้ไทก้าขนาดนี้ ทุกคนดูจะถูกตามใจกันมากเลยนะคะเนี่ย ทั้งพี่ธีร์และก็พี่ธามด้วย คุณพ่อคุณแม่คงไม่มีใครกล้าขัดใจเลยใช่ไหมคะ""เจ้าไทก้าน่ะดูเหมือนจะนิสัยแย่มากนะ เพราะพี่กับพี่ธีร์ถึงจะโดนตามใจแต่ก็ไม่ได้พูดจาขวานผ่าซากแบบนั้น ดีนะที่โดนหนูปราบนิสัยได้จนอยู่หมัดตั้งแต่เด็ก เจ้าไทก้าจึงเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย เดี๋ยวนี้กลายเป็นเด็กพูดเพราะสุภาพเรีย
"มันพูดยากจัง แต่ว่าเดี๋ยวเดือนหน้าฉันจะต้องย้ายออกจากที่นี่แล้วล่ะ ฉันคงไม่ได้อยู่ที่หอพักนี่อีกแล้ว""ทำไมล่ะ? ถ้าเธอไม่ได้อยู่ที่หอพักนี้แล้วเธอจะไปอยู่ที่ไหน ก็เธอต้องทำงานที่โรงแรมนี่ แถมยังได้เป็นหัวหน้าแล้วด้วย ถ้าเธอย้ายไปอยู่ที่อื่นแล้วเธอจะไปอยู่ที่ไหน แล้วจะเดินทางมาทำงานลำบากหรือเปล่า แ
"น้ำตาล เธอส่งอะไรมาให้อีกแล้วเนี่ย เธอรู้ไหมว่าของเล่นของทิชาเต็มห้องจนไม่มีที่เก็บแล้วนะ รู้นะว่ารักลูกน่ะ แต่ก็เพลา ๆ มือหน่อย ไม่ใช่ว่าลูกอยากได้อะไรก็ซื้อให้หมด""ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่ แล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้เสื้อผ้าจะตามไปอีกหนึ่งลังนะ""เสื้อผ้าอีกแล้ว เยอะขนาดนั้นเลยหรือน้ำตาล แล้วเธอเล่นซื้อแต่ขอ
"ขอบใจมากนะลูก เป็นเด็กดีจริง ๆ เลยนะ"มือแกร่งก็เลื่อนไปจับที่ใบหน้าเล็ก ผิวของเด็กน้อยตรงหน้าที่ขาวใสเหมือนมารดาของเธอ ใบหน้ากลมแก้มยุ้ยจิ้มลิ้มน่ารักเหมือนมารดา แต่สีผมและสีดวงตาเหมือนกับเขา ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าลูกสาวได้สีผมนี้มาจากใคร"คุณพอใจหรือยังคะ เดี๋ยวฉันจะได้พาทิชากลับไปพักค่ะ เพราะว่าไปอ
วันนี้เป็นวันฉลองครบรอบสามปีในการบริหารงานโรงแรมของธามไท มีนักธุรกิจจำนวนมากมาร่วมแสดงความยินดีในงานวันนี้ สามปีที่เขาเข้ามาดูแลธุรกิจโรงแรมอย่างเต็มตัว เป็นสามปีที่มีรายได้มากมายมหาศาล เป็นสามปีที่ทำกำไรได้มากที่สุดตั้งแต่ก่อตั้งโรงแรมมาเลยก็ว่าได้ตอนนี้เขากลายเป็นนักธุรกิจหนุ่มรุ่นใหม่ไฟแรงอันดั





