LOGINShare
Chapter 7
publish date:
2025-12-11 03:36:26Chapter 7
“ไปกินข้าวบ้านแม่ไหมล่ะ วันนี้แม่จัดอาหารชุดพิเศษนะ ต้อนรับหนูเอม” สร้อยระย้าได้ทีชวนสองหนุ่มที่นางรักเหมือนลูก “แล้วเกมส์กำลังสงสัยใช่ไหมว่า ทำไมแม่ถึงมาที่นี่”
สมกับเป็นแม่ลูกกันจริงๆ สร้อยระย้ามองหน้าลูกชายก็รู้ทันที
“ใช่ครับ ปกติคุณแม่ไม่มาที่นี่ นอกจากการประชุมผู้ถือหุ้น”
“แม่มารับเกมส์กลับบ้านไงลูก” สามหนุ่มมองหน้ากัน คำถามเดียวพุ่งใส่สมองคือ มารับกลับบ้านทำไม
“มารับผมกลับบ้านหรือครับ” เขมนัทต์ทวนประโยคที่ได้ยิน “ผมโตแล้วนะครับคุณแม่ ผมกลับบ้านเองได้”
“วันอื่นน่ะใช่ แต่วันนี้แม่กลัวว่าแกจะเจ้าเล่ห์ไปโน่นไปนี่ ประวิงเวลากลับบ้านช้าไงล่ะ แม่ไม่อยากให้เสียฤกษ์เข้าหอ แม่เลยมารับแกที่นี่ ถ้าแกไม่กลับไปกับแม่ แกไปไหนแม่ก็จะไปด้วย เราจะได้กลับบ้านพร้อมกัน”
เพชรภูมิกับตรีชาติอยากยกนิ้วให้สร้อยระย้าที่ฉลาดทันลูกชายเหลือเกิน เล่นดักทางเช่นนี้ มีหรือเขมนัทต์จะไม่กลับบ้านพร้อมคนเป็นแม่
ต่างกับเขมนัทต์ที่หน้าเรียบตึง เขาชะล้าใจไปหน่อย ถ้ารู้ว่ามารดาจะมาที่นี่ เขากับเพื่อนจะรีบออกไปก่อน แต่นี่มาในเวลาที่เขากับสองเพื่อนรักยังอยู่ในห้องนี้ มันจึงเป็นเรื่องที่เลี่ยงยากมาก
“งานผมกองเต็มโต๊ะเลยครับคุณแม่ กว่าจะเสร็จก็คงสองสามทุ่ม” แต่ก็หาทางไปจนได้
“ไม่เป็นไร แม่รอได้ เชิญเกมส์ทำงานตามสบายเลย” คนเป็นแม่ยิ้ม “จะทำงานถึงตีสองตีสามตีสี่แม่ก็รอได้ นอนรอตรงโซฟานี่แหละ”
“ถ้าคุณเกมส์ไม่สงสารคนแก่สองคนที่ต้องนั่งต้องนอนรอให้คุณเกมส์ทำงานเสร็จ ก็เชิญค่ะ เชิญทำงานตามใจชอบเลยค่ะ สายกับคุณหญิงรอได้เสมอค่ะ” สายพิณเป็นลูกน้องรู้ใจสร้อยระย้าที่สุด ที่สำคัญเป็นลูกคู่ที่ดีด้วย
เพชรภูมิกับตรีชาติอมยิ้มกับวาจาสายพิณ อีกใจก็สงสารเห็นใจเขมนัทต์ ทว่าทั้งสองเป็นคนนอก จึงได้แต่นั่งฟังนั่งมองอยู่เงียบๆ
“โอเคครับ เรากลับบ้านพร้อมกัน” เขมนัทต์ยอมแพ้อย่างจำใจ
“งั้นไปกันเลยนะ เพชรกับธาร์มไปกินข้าวบ้านแม่นะ จะได้เจอเอมไงลูก”
“ครับคุณแม่” สองหนุ่มไม่ปฏิเสธ เพราะทั้งคู่อยากเจอเอมิกาเป็นทุนเดิม เพื่อจะได้รู้ว่า ใครจะชนะเดิมพันครั้งนี้ เขมนัทต์สะสางงานราวสิบนาที ทั้งหมดจึงพากันเดินทางไปบ้านสร้อยระย้า
เป็นวันแรกในรอบหลายปีที่เขมนัทต์ไม่อยากกลับบ้าน
ไม่อยากไปเจอหน้าเอมิกา เมียบำเรอคนใหม่ของตน
เอมิกายืนสำรวจตัวเองหน้ากระจก เธอหมุนซ้ายหมุนขวาตรวจดูความเรียบร้อยของเสื้อผ้าที่ตนสวมใส่ ครั้งนี้เธอเลือกใส่ชุดเดรสทรงเอผ้าลายลูกไม้สีขาว คอบัวแขนสั้น เข้ารูปช่วงเอว ความยาวเลยเข่ามาเล็กน้อย เส้นผมยาวกลางหลังดัดอ่อนๆ ปล่อยสยาย ใบหน้าเป็นธรรมชาติมาก ไม่ได้รองพื้น ไม่ตบแป้งกลบจุดด่างดำ เธอเพียงแค่ใช้แผ้งฝุ่นผลัดหน้า ตามด้วยลิปกรอสสีใสทางบนริมฝีปาก ทว่าเพียงแค่นี้ก็มากพอสำหรับคำว่า งดงาม
“คุณเอมคะ คุณเอม” เสียงเคาะประตูดังพร้อมกับเสียงเรียกชื่อ เอมิกาเดินมาเปิดประตู เธอส่งยิ้มให้น้ำตาล
“ว้าว...คุณเอมสวยจังเลยค่ะ สวยหวานเหมือนนางเอกเกาหลีเลย” น้ำตาลเป็นสาวกซีรีย์เกาหลี เธอชื่นชอบพระเอกและนางเอกหลายคน
“ขอบใจจ้ะ” เอมิกายิ้มรับคำชม “ว่าแต่น้ำตาลมีอะไรหรือเปล่า”
“คุณหญิงให้มาเรียกค่ะ คุณหญิงรออยู่ในห้องรับแขก”
“จ้ะ ขอบใจนะ” เอมิกาเดินลงไปชั้นล่างพร้อมน้ำตาล โดยที่เอมิกาไม่รู้ว่า ในห้องรับแขกมีใครอยู่บ้าง
สายตาเพชรภูมิกับตรีชาติพุ่งไปยังสาวสวยที่กำลังเดินลงมาจากบันไดตาค้าง เขาสองคนมั่นใจว่า หญิงสาวที่กำลังเดินมายังห้องนี้คือเอมิกา รูปร่างหน้าตาเธอเปลี่ยนไปมาก ลบภาพเด็กกะโปโลอย่างสิ้นเชิง
เขมนัทต์ที่นั่งหันหลังให้บันไดสงสัยสายตาเพื่อนทั้งสองที่มองไปด้านหลังเขาตาไม่กระพริบ ราวกับว่าไม่อยากละสายตาจากจุดที่สายตาโฟกัส เขาจึงเอี้ยวตัวไปมองยังทิศทางเดียวกันกับสายตาเพื่อน
วินาทีนี้หัวใจเขมนัทต์กระตุกวูบเมื่อเห็นความงดงามแบบธรรมชาติของสตรีรูปร่างสมส่วน ไม่ว่าจะเป็นความสูง ทรวดทรง หน้าตาและผิวพรรณ ชวนมองทุกอย่าง น่ามองจนเขาไม่อยากละสายตา
ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร...เขมนัทต์ไม่คิดว่าเป็นเอมิกา เสี้ยวความคิดยังไม่มี
“หนูเอมนั่งข้างเกมส์เลยลูก”
เขมนัทต์มองหน้ามารดา ก่อนหันไปมองหน้าเอมิกาที่ทรุดกายลงนั่งข้างตน ทิ้งระยะห่างราวหนึ่งฟุต สายตาเขาที่มองเอมิกาเปลี่ยนไป จากที่มีความไม่พอใจเด่นชัด ตอนนี้มีแต่ความพึงพอใจเต็มเปี่ยม
“สวัสดีค่ะคุณเกมส์” เอมิกาใจเต้นรัวกับการได้พบเจอชายหนุ่มที่ตนแอบหลงรักมาแต่เยาว์วัย เป็นความตื่นเต้นที่ยากเกินควบคุม รูปร่างหน้าตาเขมนัทต์เปลี่ยนไปไม่มาก รูปร่างสูงใหญ่กว่าเมื่อเจ็ดปีก่อน ความหล่อก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วย หล่อไม่เกรงใจใครก็ว่าได้ ก่อนหันไปไหว้ทักทางอีกสองหนุ่มที่เธอจำได้ว่าคือใคร “สวัสดีค่ะคุณเพชร คุณธาร์ม”
“ดีใจจังที่เอมจำพี่ได้” เพชรภูมิพูดเป็นคนแรก “เอมสวยขึ้นมากเลยนะ พี่เกือบจำไม่ได้แล้ว”
Latest chapter
คลั่งรักเมียบำเรอ เจ้าบ่าวภูธร Chapter 16 (จบ)
เจ้าบ่าวภูธร Chapter 16“พ่อว่านะ ถ้าก้อยท้อง คงต้องสร้างบ้านใหม่ บ้านนี้มันดูเล็กไป ห้องคงไม่พอ ไหนจะห้องของหลาน ที่ทำเผื่อไว้สักสามห้อง ห้องสำหรับเลี้ยงเด็กอีก ไหนจะห้องไว้ให้หลานของพ่อนั่งเล่น นอนเล่น สร้างใหม่เอาหลังใหญ่กว่านี้ จะได้ไม่อึดอัด” พันตรีมีโครงการในใจ“ดีค่ะคุณพี่ หน่อยว่า เราเริ่มทำกันเลยดีกว่าค่ะ พอสั่งทำปุ๊บ หลานอาจจะมานะคะ” “ดีๆ งั้นทำเลย” คนแก่ใจร้อนมาก พันธ์รบกับชลินพรมองหน้ากันแล้วยิ้ม ทั้งคู่หวังเช่นกันว่า ทายาทคนแรกจะมาในเร็ววันนี้ ชลินพรกับพันธ์รบมาถึงงานก่อนเวลาครึ่งชั่วโมง ขณะก้าววลงจากรถ ร่างสาวเซเล็กน้อย จากอาการหน้ามืด“ก้อยเป็นอะไรครับ” คนที่เดินลงมายืนรอภรรยาข้างตัวรถ รีบเข้าไปประคองร่างเล็กในชุดสวย ตามธีมที่ผู้จัดงานต้องการ เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง“สงสัยลุกเร็วน่ะค่ะ เลยหน้ามืด”“ไหวมั้ยครับ เอายาดมมั้ย พี่จะให้พนมไปซื้อให้” เขาเห็นใบหน้าค่อนข้างซีดของภรรยาแล้วเป็นห่วง “ถ้าไม่ไหวกลับบ้านดีมั้ย กลับตอนนี้แล้วต้องเสียค่าปรับที่ทำงานไม่ได้ พี่จัดการเองครับ”“ไหวค่ะไหว แค่หน้ามืดค่ะ เดี๋ยวคงหาย” หล่อนคิดเช่นนั้น อาการนี้เป็นบ่อยๆ และเกิดขึ้นได้พันธ์รบ
คลั่งรักเมียบำเรอ เจ้าบ่าวภูธร Chapter 15
เจ้าบ่าวภูธร Chapter 15“คุณวาว่าได้ไปนึงค่ะ เหลือแค่คู่เดียว คุณก้อยรับมั้ยคะ รุ่นนี้ลิมิเต็ดมากๆ ค่ะ หายากมากด้วยนะคะ” “ชุดนี้สวยมากค่ะ คุณก้อยใส่แล้วสวยที่สุดเลย คนอื่นมาลอง แต่ไม่มีใครใส่แล้วเพอร์เฟคเท่าคุณก้อยค่ะ ซื้อเลยมั้ยคะ” หากเจ้าของแบรนด์หรือพนักงานขายพูดเช่นนี้ เหมือนรู้นิสัยชลินพรว่า รักหน้ารักตาตัวเอง หากเป็นเรื่องแบบนี้ มักไม่ยอมให้ใครเกินหน้าเกินตาตนซึ่งได้ผลเสมอ พอพูดกับนางเอกสาวมักได้ผลเสมอ สินค้าเหล่านี้เมื่อซื้อมา ชลินพรแทบไม่ได้ใช้ เก็บไว้ในตู้เสียส่วนใหญ่ ไม่ได้ใส่หรือใช้อวดใคร “ก้อยเคยคิดมั้ยว่า ของที่พวกเธอเสนอขาย อาจเป็นของที่ขายไม่ได้ก็ได้นะ เพราะคนที่มีชื่อเสียงมากกว่าก้อย รวยกว่าก้อย และนิยมแบรนด์นั้นๆ ก็มีมาก ยิ่งรู้ว่าเป็นของรุ่นลิมิเต็ด หายาก มีแค่สองใบบ้าง สามใบบ้าง ก็ยิ่งอยากได้สิ แย่งกันมากกว่าด้วยซ้ำไป เมื่อมันเป็นของที่เหล่าคนรวยและคนมีชื่อเสียงอยากได้ ทำไมต้องเจาะจงก้อยล่ะ เท่าที่พี่รู้มา ของแบบนี้คนที่ชอบมักรู้กันนภายในนะ รู้ว่ามีก็รีบไปซื้อ จะปล่อยให้หลุดมือได้ไงจริงมั้ย” ชลินพรคิดตามคำพูดสามี ที่ฟังแล้ว รู้สึกได้ว่า ตนเองโง่ที่หลงกลก
คลั่งรักเมียบำเรอ เจ้าบ่าวภูธร Chapter 14
เจ้าบ่าวภูธร Chapter 14ชลินพรหอมแก้มสามี กอดร่างหนา“แค่นี้ก็พอแล้วค่ะ ก้อยหมายถึง ก้อยอยู่ที่นี่ได้ค่ะ ไม่ได้ลำบากอะไรเลย สบายด้วยซ้ำ งานบ้านก็ไม่ต้องทำ ได้แต่นั่งๆ นอนๆ แต่งตัวสวยๆ ให้พี่รบเห็น” หล่อนออกแนวอ้อน เงยหน้าหอมแก้มสามี “แต่ถ้าก้อยอยากได้อะไร เช่นกระเป๋าสวยๆ ก้อยจะบอกพี่รบนะคะ”“บอกมาได้เลย พี่ให้ทุกอย่าง ไม่เกี่ยงราคา” เรื่องตามใจเมียคงไม่มีใครเกินพันธ์รบจริงแม้มีความสุขกับชีวิตคู่ที่ไม่ได้เลือก แต่พร้อมปรับตัวเข้าหากัน แต่ก็มีอย่างหนึ่งสร้างความรำคาญใจ ให้ทั้งคู่ไม่น้อย นั่นคือฤทัยพร ที่ยังคงแวะเวียนมาบ้านพันธ์รบ ทั้งที่เขาแต่งงานมีครอบครัวแล้ว และมักมาในวันที่ชลินพรไปทำงาน เพื่อจะได้อยู่ใกล้ชิดพันธ์รบ เขาไม่ได้เอ่ยปากไล่ หรือบอกหล่อนว่า ให้หยุดมาบ้านตนได้แล้ว เขาไม่ติดใจเรื่องในอดีต จบคือจบ ซึ่งชายหนุ่มมีเหตุผลที่ไม่พูด ไม่ห้ามทุกคืนก่อนนอนทั้งสองพลอดรักกันอย่างเต็มอิ่ม ต่างฝ่ายต่างมอบความสุขให้กันและกัน เช้ามาพันธ์รบมักจูบรับอรุณ ไม่งั้นไม่มีเรี่ยวแรงทำงาน วันนี้ก็เช่นกัน แม้ไม่ใช่วันทำงาน ทว่าพันธ์รบก็ขอกำลังใจจากภรรยา“พอแล้วค่ะ ปากเจ่อแล้วนะ” ชลินพรห้ามสามีที่ถอน
คลั่งรักเมียบำเรอ เจ้าบ่าวภูธร Chapter 13
เจ้าบ่าวภูธร Chapter 13เป็นความร้อนไม่ต่างกับไฟลามทุ่ง รวดเร็วจนยากหยุดยั้ง เอกบุรุษลุกขึ้นสู้ ดิ้นไปมาอยู่ภายใต้กางเกงแสลค หัวใจเต้นแรงกับอุบลคู่สวย และผิวขาวนวนเนียน มือเขายกสูงคล้ายคนไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ลูบแขนชลินพรทั้งสองข้างไปมา เขาย่อตัวลงจัดการถอดปราการชิ้นล่างให้พ้นขาสาว ขณะถอดสายตาจ้องมองเนื้อนวลปกคลุมด้วยแพรไหม หัวใจเขาสั่นหนักมาก อยากรู้เหลือเกินว่า กลิ่นจะหอมมากแค่ไหน เย้ายวนเกินห้ามใจเหลือเกินเวลานี้เนื้อตัวเจ้าสาว ไม่มีอาภรณ์หลงเหลือสักชิ้น หล่อนซ่อนรูปมาก รูปร่างสวยงามไร้ที่ติ ยิ่งตอนนี้ความเขินอายระบายไปทั่วกาย แดงระเรื่อแซมผิวขาว ขวนให้พิสมัย นำมือไปลูบไล้สัมผัสว่า ผิวหล่อนนุ่มละเมียดมือมากแค่ไหน“ก้อยของพี่สวยมาก สวยที่สุด” พันธ์รบชื่นชมจากหัวใจ ครั้งนี้ถือเป็นครั้งแรกในชีวิต ที่ร่างตนตกอยู่ในสายตากระหายสวาทของบุรุษ ชลินพรจึงหลีกเลี่ยงความอายไม่ได้ และยิ่งตื่นเต้น เมื่อเห็นพันธ์รบถอดชุดเจ้าบ่าวหัวใจชลินพรเต้นไม่เป็นจังหวะ โครมครามยิ่งกว่านักรบตีกลองศึกเสียอีก จุดที่สายตาโฟกัสเป็นพิเศษ เป็นจุดที่เรียกความกลัว ตื่นเต้น กังวลและประหม่ามาก แต่เหตุใดมิทราบได้ ดวงตาเจ
คลั่งรักเมียบำเรอ เจ้าบ่าวภูธร Chapter 12
เจ้าบ่าวภูธร Chapter 12“เธอไม่ต้องหาข้อแก้ตัวหรอก เพราะไม่มีข้อแก้ตัวอะไรฟังขึ้น เมื่อความจริงเปิดเผยแล้ว” อดุลย์พูดย้ำให้ฤทัยพรตระหนักว่า ทุกอย่างจบอย่างแท้จริง “ออกไปจากชีวิตฉันเถอะฤทัย เหมือนครั้งนั้นไง ที่เธอหนีตามไอ้หมอนั่นไป แล้วฉันจะไม่เอาเรื่องที่เธอขโมยทองของฉันไปยี่สิบบาท แต่ถ้าเธอยังดื้อด้าน เธออาจติดคุกได้นะ”ฤทัยพรคิดผิดมาตลอดว่า พันธ์รบยังมีใจให้ หล่อนถึงได้กลับมาหาเขา หวังพึ่งใบบุญ เวลานี้หล่อนนึกเสียดายช่วงเวลานั้น ไม่น่าหลงคารมคนหลอกลวง ทิ้งผู้ชายดีๆ อย่างพันธ์รบ สำนึกผิดตอนนี้ก็สายเสียแล้ว สายไปทุกอย่าง“พี่รบหมดรักฤทัยแล้วจริงๆ หรือคะ พี่รบรักก้อยใช่มั้ยคะ” ฤทัยพรถามตรง“ใช่ ฉันรักก้อย อาจมองว่าเร็ว แต่ก็รัก” พันธ์รบไม่ปิดบัง “ฉันถึงต้องเคลียร์เรื่องนี้ไง เพราะไม่อยากให้ก้อยไม่สบายใจ รวมทั้งคนอื่นด้วย ที่อาจเข้าใจผิดคิดว่า ฉันมีใจให้เธออยู่ ฉันหวังว่าเธอจะออกไปจากชีวิตฉันได้สักทีนะ...เชิญ”พันธ์รบไม่อยากเสียเวลา ไม่อยากให้เรื่องยืดเยื้อ แค่ระยะเวลาเดือนกว่าที่ให้ฤทัยพรเข้ามายุ่ง ถือว่ามากแล้ว เขาไม่ต้องการให้ชลินพรเสียใจหรือเข้าใจผิดฤทัยพรยอมถอย เดินไร้เ
คลั่งรักเมียบำเรอ เจ้าบ่าวภูธร Chapter 11
เจ้าบ่าวภูธร Chapter 11“แกนี่วาสนาดีจริงๆ นอกจากตัวเองจะรวย ยังได้ผัวรวยอีก ไม่แค่รวยนะ ยังเปย์แกหนักมาก ฉันว่านะ แกต้องเคยตัวมากกว่าเดิมแน่”“แน่นอนอยู่แล้ว ฉันคือผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก” พูดไปก็ยิ้มไป ตอนนี้ชลินพรขอบคุณพราวแสง ที่นอกจากมอบความสุขสบายให้หล่อนตั้งแต่เกิด ยังมอบสามีสุดหล่อ แถมรวยล้นฟ้ามาให้อีก หล่อนพูดคำว่า เป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก ได้เต็มปากเต็มคำในส่วนพันธ์รบ แม้รู้นิสัยชลินพรเบื้องต้น และรู้จักผ่านการเล่าเรื่องจากพราวแสง รวมถึงได้ประสบกับตัวตอนพบเจอกัน เริ่มรู้ตัวว่า ชีวิตอันสงบสุขของตนต้องเปลี่ยนไปแน่นอน รวมถึงเรื่องที่คนล่วงลับหวังว่า จะปรับเปลี่ยนนิสัยชลินพร ไปในทางที่ดีขึ้น เขาไม่ค่อยมั่นใจว่า ตนทำได้มากน้อยแค่ไหน เนื่องจากเริ่มมีใจเอนเอียงให้สาวเอาแต่ใจ ทำอะไรไม่ค่อยจริงจังคนนี้เสียแล้วด้วยเงื่อนไขที่ว่า หลังจากแต่งงาน ชลินพรต้องย้ายมาอยู่กับพันธ์รบที่ไร่อิ่มบุญ ก่อนหล่อนมาอยู่บ้านหลังนี้ เขาต้องทำห้องใหม่ตามความต้องการของชลินพร คือหล่อนอยากได้ห้องนอนที่มีไว้สำหรับนอนอย่างเดียว แยกห้องนอนกับห้องอื่นแม้อยู่ในห้องเดียวกัน ห้องแต่งตัว ห้องดูทีวี พันธ์ร
คลั่งรักเมียบำเรอ คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 12
คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 12“อะไรของแก ช่วยพูดให้ฉันเข้าใจหน่อยได้ไหม ยิ่งฟังยิ่งงง” “แกลงไปข้างล่างก็รู้เองแหละ รีบอาบน้ำซะ ไปล่ะ” “อะไรของนางวะเนี่ย” กัญญามาศมองดารัณที่เดินออกไปจากห้อง ก็ยิ่งไม่เข้าใจ ด้วยความอยากรู้ว่า ข้างล่างมันมีอะไร หล่อนรีบเดินไปหยิบเสื้อผ้าชุดใหม่ในก
Last Updated : 2026-03-30คลั่งรักเมียบำเรอ คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 11
คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 11 “ฉันก็ถามคุณลุงเรื่องนี้ คุณลุงตอบว่า ตลอดระยะเวลาหลายปีมานี้พิชชี่ดูแลคุณยายเพียงคนเดียว จะมีเปลี่ยนบ้างก็แค่วันอาทิตย์ที่เป็นวันหยุด ส่วนลูกอีกสองคนกับหลานๆ ก็ไม่เคยมาเยี่ยมเยียน จะมาก็ต่อเมื่อมีเรื่องเดือดร้อนให้คุณยายช่วยเหลือ โดยเฉพาะเรื่องเงินมาขอทีก็ขอเ
Last Updated : 2026-03-30คลั่งรักเมียบำเรอ คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 14
คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 14 “คุณนี่พูดมากจริง คุณยายให้ก็รับไปเถอะ แล้วไม่ต้องคิดมาก ถ้าคุณยายคิดว่า คุณไม่เหมาะสมกับที่ท่านมอบให้ ท่านจะยกให้คุณทำไม นั่นหมายความว่า คุณคือคนที่คู่ควรกับสมบัติ คุณคิดยกให้ผมหรือขายต่อ ถ้าคุณยายมองดูคุณอยู่ ท่านอาจเสียใจได้นะ” กัญญามาศถึงกับกลุ้ม คิดไม่ตก
Last Updated : 2026-03-30คลั่งรักเมียบำเรอ คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 8
คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 8 คนที่ทำให้แดเมี่ยนจิตใจว้าวุ่น ตอนนี้โพสต์ท่าถ่ายรูปตรงน้ำพุเทรวี สถานที่ท่องเที่ยวยอดฮิตอีกหนึ่งของ ที่ใครมาเยือนเมืองนี้ ต้องแวะมาถ่ายรูป ชื่นชมความสวยงาม กัญญามาศกับดารัณผลัดกันถ่ายรูปให้กัน ในอิริยาบถต่างๆ ก่อนเฟลซี่ด้วยกัน “ฉันว่าจะ เราไปหาอะไรอ
Last Updated : 2026-03-29
You may also like
ให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน65.1K viewsคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์195.9K viewsชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน94.6K viewsบอสเหวินรีบตามเร็ว! คุณภรรยาค่าตัวสามหมื่นล้าน
ถานฉี58.5K viewsคุมรักวิศวะเพลย์บอย 3P
SUGARNA128 viewsบังคับรักวิศวะร้าย Nc25+
SUGARNA80 viewsขอเป็นของคุณ.. อีกครั้ง
มนต์จันทร์276 viewsรอยชัง มัสสิกา
พันธกา มัสญาภา มัสยาปลา490 views
