Share

Chapter 8

last update Last Updated: 2025-12-11 03:36:39

Chapter 8

          “พี่ก็ดีใจเหมือนกันที่เอมจำพี่ได้” ตรีชาติพูดไม่ต่างกับเพื่อน “สวยมากอย่างนี้ ชักอยากจีบมาเป็นแม่ของลูกเลย”

          เขมนัทต์หน้าตึงขึ้นทันใดเมื่อได้ยินคำพูดชาติ คันไม้คันมืออยากซัดหน้าเพื่อนรักสักโครม เขายังไม่ทันเอ่ยตอบโต้ เสียงสร้อยระย้าชิงดังขึ้นเสียก่อน

          “คงไม่ได้นะธาร์ม เอมแม่จองให้เกมส์แล้ว และแม่มั่นใจว่า ครั้งนี้แม่ต้องได้หลานแน่ๆ” ดูจากสายตาเขมนัทต์ สร้อยระย้ารู้แล้วว่า ลูกชายพร้อมกลืนน้ำลายตัวเอง จากไม่ใส่ใจเป็นวิ่งเข้าใส่ “ใช่ไหมเกมส์ ครั้งนี้เกมส์จะไม่ทำให้แม่ผิดหวังใช่ไหมลูก”

          เพชรภูมิกับตรีชาติมองหน้าเขมนัทต์ที่หันไปมองเอมิกา ทั้งสองสนิทสนมกับเขมนัทต์สิบกว่าปี ย่อมรู้สัยใจคอเขมนัทต์ดี แล้วรู้ด้วยว่า ความคิด ความตั้งใจเขมนัทต์เปลี่ยนไป

          “ก็ต้องรอดูกันต่อไปครับ แต่ผมจะพยายาม” เขมนัทต์กลัวเสียหน้า เลยแบ่งรับแบ่งสู้

          “แม่มีเรื่องจะบอกเกมส์ เรื่องที่ว่านี้คือเรื่องเวลาในการทำลูก แม่ว่าสามเดือนมันดูน้อยไป เผื่อหลานของแม่จะมาในเดือนที่สี่ ห้าและหก แม่เลยขยายเวลาเป็นหกเดือน แม่คุยกับเอมแล้ว เอมโอเค แม่เลยบอกให้แกรู้”

          “คุณแม่ขยายเวลาให้อย่างนี้ คงคิดว่านายไม่มีน้ำยาไง เพราะฉะนั้นนายต้องทำให้คุณแม่เห็นว่า น้ำยานายไม่บูด ถ้าน้ำยาบูดเสียหน้าแน่” ตอนนี้เพชรภูมิเชื่อมั่นว่า เขมนัทต์ไม่ทำเช่นที่ผ่านมา คราวนี้อาจพร้อมใจและเต็มใจมีทายาท

          “นั่นสิ ผู้หญิงหกคนที่ผ่านมา ไม่ท้องเลยสักคน น้ำยานายบูดแน่ๆ ครั้งนี้นายต้องลบคำสบประมาทให้ได้นะ ไม่งั้นถูกล้อยันแก่แน่ๆ” ตรีชาติพูดเสริม ทั้งที่รู้เหตุผลที่หญิงสาวเหล่านั้นไม่ท้อง

          “บางทีอาจไม่ได้อยู่ที่ฉันก็ได้นะ ผู้หญิงที่ผ่านมาไข่อาจยังไม่ตก มันไม่ถูกจังหวะเลยไม่ท้อง” เขมนัทต์แก้ตัว “ฉันเชื่อว่าน้ำยาฉันดี ลูกของฉันอาจมาภายในเดือนนี้ก็ได้”

          “แล้วแม่จะคอยดูนะ แม่อยากเลี้ยงหลานมากๆ เลย ยังไงเกมส์กับเอมก็พยายามมีลูกด้วยกันหน่อยนะลูก” ไม่ใช่คำสั่ง แต่เป็นคำขอร้อง เขมนัทต์เห็นแววตามารดาแล้วรู้สึกผิด หากเขามีความสัมพันธ์กับผู้หญิงที่สร้อยระย้าหามาให้ ไม่แน่ว่าอาจทำให้สร้อยระย้าสมหวังนานแล้ว ไม่เลยผ่านมาจนถึงวันนี้

          “ผมจะพยายามครับ” เป็นการรับปากที่เขมนัทต์ตั้งใจว่า ครั้งนี้คงเลี่ยงไม่ได้

เอ...หรือว่าเป็นความต้องการของเขาด้วยก็ไม่รู้

เอมิกาเป็นคนเดียวที่แทบไม่พูดอะไร เธอตื่นเต้นและเกิดความเขินอาย เพราะรู้ดีว่า วิธีการมีลูกคืออะไร หัวใจสาวเต้นหนักมาก ทั้งกลัวและหวาดหวั่น

ยามเธอเขิน แก้มทั้งสองข้างจะขึ้นเลือดฝาด ยิ่งทำให้ดวงหน้าเอมิกาสวยโดดเด่นขึ้นเป็นกอง คนนั่งอยู่ใกล้ๆ เผลอมองเป็นนานสองนาน มองค้างราวกับว่า ทั้งโลกไม่มีจุดน่าสนใจเท่าดวงหน้าเอมิกา

สร้อยระย้ายิ้มพอใจเมื่อเห็นสายตาลูกชายขณะมองเอมิกา เป็นสายตาที่ไม่มีความเกลียดชัง ไม่ชอบหน้า ตรงกันข้าม มีความชื่นชมอย่างเต็มเปี่ยม เห็นแล้วจุดประกายความหวังได้หลานขึ้นกระจ่างเต็มฟ้า

งานนี้ไม่มีพลาดแน่นอน...

          21.05 น.

          มือเรียวสวยเอื้อมมาหยิบผ้าเช็ดตัวที่แขวนอยู่ตรงราวเหล็กติดกับห้องอาบน้ำ นำมันมาเช็ดตามร่างกายจนแห้ง เธอก้าวออกมาจากห้องนั้น มาหยุดยืนหน้ากระจกบานใหญ่ตรงเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า ขวดโลชั่นบำรุงผิวถูกหยิบขึ้นมา เธอเทเนื้อครีมลงบนฝ่ามือ ก่อนลูบไล้เนื้อครีมบนผิวกายจนทั่ว ตามด้วยแป้งเด็กผลัดใบหน้า ลำแขนและช่วงอก ซึ่งเป็นเรื่องที่เธอทำทุกครั้งหลังอาบน้ำ

          “อ้าว...ลืมเอาชุดนอนเข้ามาหรือนี่” หญิงสาวพูดกับตัวเอง เอมิกาจึงใช้ผ้าขนหนูพันรอบอก เปิดประตูห้องน้ำแล้วก้าวเดินออกไปด้านนอก

          เท้าเล็กชะงักอยู่หน้าประตูห้องน้ำ เมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ของเขมนัทต์กึ่งนั่งกึ่งนอนบนเตียง และตอนนี้เขาหันมามองตน หัวใจสาวเต้นไม่เป็นจังหวะแม้จะเตรียมใจว่า เขาต้องเข้ามาในห้องนี้ แล้วเธอต้องทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย แต่พอถึงเวลาจริง เอมิกากลับมีความตื่นเต้นเป็นที่สุด ความเย็นสบายจากการอาบน้ำเมื่อครู่ เวลานี้ร่างกายเธอรุมร้อนราวกับคนเป็นไข้ ก้าวเท้าแทบไม่ออก

          หัวใจเอมิกาสั่นไม่หยุด สั่นหนักมากยามสายตาเห็นเรือนกายส่วนบนเปล่าเปลือย กล้ามอกเขาแน่นมาก สวยงามจนอยากนำมือไปลูบไล้ หน้าท้องเป็นลอนคลื่นสมบูรณ์แบบเหลือเกิน ส่วนล่างที่อยู่ใต้ผ้าห่ม เอมิกาคิดว่า คงไม่มีอะไรปกปิด เขมนัทต์เตรียมพร้อมสำหรับการผลิตทายาท

โอ้...อยากจะเป็นลม แค่เห็นท่อนบนยังหายใจไม่ทั่วท้อง หากเขาสะบัดผ้าห่มเปิดเผยท่อนล่าง เธอคงหายใจสะดุดแน่นอน

ในขณะเดียวกันเขมนัทต์ไม่คิดว่า หัวใจตนจะเต้นแรงเมื่อเห็นเอมิกาในสภาพเช่นนี้ ทั้งที่เขาเคยเห็นผู้หญิงนุ่งน้อยห่มน้อยหรือนุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวมานักต่อนัก เด็กกะโปโลในอดีตที่เวลานี้ สวยผิดหูผิดตา สวยจนแทบจำไม่ได้ สวยน่ามองน่าสัมผัส งดงามเสียจนทำลายความตั้งใจที่ว่า จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงที่มารดาจัดหามาให้

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คลั่งรักเมียบำเรอ   คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 40 (จบ)

    คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 40กัญญามาศรู้ว่า แดเมี่ยนรักตนมาก และหล่อนแพ้คำนี้“เอ...หรือว่าจะทำทางเลื่อนอัตโนมัติดี คุณจะได้ไม่ต้องเดินให้เมื่อย ทำทั่วถึงกันทุกห้องเลยเป็นไง”“ไม่ต้องค่ะ ไม่ต้องทำ อยู่ใกล้กันแค่นี้ เดินเองได้ค่ะ” กัญญามาศรีบหยุดความคิดสามี“จ้ะ ตามใจเมียเลยจ้ะ” แดเมี่ยนพูดขณะป้อนส้มตำให้ภรรยา “กินให้อิ่มนะครับ เดี๋ยวจะพาไปดูของขวัญ”กัญญามาศคงห้ามสามีไม่ได้ เพราะของกำนัลเหล่านี้ แดเมี่ยนพูดเสมอว่า คือการแสดงออกความรักของเขาอย่างหนึ่ง ที่คงไม่มีวันสิ้นสุด และไม่เหนื่อยกับการซื้อของให้หล่อนด้วย ของกำนัลที่ว่านี้คือ รถโรลส์-รอยซ์ สีดำ ราคาคิดเป็นเงินได้คร่าวๆ สูงถึง ห้าสิบเก้าล้านบาท ราคาสบายกระเป๋าเขามาก โดยให้เหตุผลว่า รถคันนี้มีร่มประจำรถ ทั้งแข็งแรงและใหญ่ ยามลงรถเกิดมีแดด จะได้กางร่มกันแสงแดดกระทบผิว หรือยามฝนตกก็มีไว้กำบังสายฝน จะได้ไม่เป็นหวัด แดเมี่ยนห่วงเรื่องสุขภาพภรรยา จึงตัดสินใจซื้อรถรุ่นนี้ให้กัญญามาศถึงกับพูดไม่ออกกับเหตุผล แค่ร่มหนึ่งคัน ทุ่มซื้อรถราคาสูงขนาดนี้เชียวหรือ นำเงินไปซื้อร่มเลยมิดีกว่าหรือ แดเมี่ยนอาสาเป็นพลขับ พาเมียรักสัมผัสความน

  • คลั่งรักเมียบำเรอ   คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 39

    คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 39“ที่ผมมาวันนี้ จะมาบอกน้าเดชกับน้านาว่า สิงหาถูกจับนะครับ ข้อหาขนยาบ้าหนึ่งพันห้าร้อยเม็ด โคเคนอีกห้ากิโล งานนี้คงติดคุกยาว” พจนาร้องไห้หนักมากขึ้น กับข่าวร้าย ที่นางคงช่วยเหลืออันใดไม่ได้ “กันยาฝากผมมาบอกน้าทั้งสองคนว่า จะไม่ให้เงินค่าเลี้ยงดู เพราะเงินที่น้าต้องการได้ก็ให้ไปแล้ว แต่จะให้เงินผมไว้ซื้อข้าวสารอาหารแห้งและเนื้อสดผักสด ผลไม้ให้ไว้ทำกับข้าวอาทิตย์ละพันห้า ซึ่งผมจะซื้อเข้ามาให้เอง ค่าน้ำค่าไฟกับค่าเช่าบ้านก็จะออกให้ด้วย ยามเจ็บป่วยก็จะรับผิดชอบค่ารักษาพยาบาลให้ กันยาฝากมาบอกว่า คงให้ได้เท่านี้ครับ” ไม่ใช่เรื่องบังเอิญกับการมาบ้านพจนาของหมวดต้อม แม้ว่ากัญญามาศย้ายที่พักพิง ไปอยู่กับแดเมี่ยนที่อิตาลี ทว่าความเป็นห่วงบิดามารดายังมีอยู่ เพราะอย่างไรเสียท่านคือผู้มีพระคุณ เลี้ยงดูตนมาตั้งแต่เกิด แดเมี่ยนเข้าใจภรรยา จึงหาทางออกให้ ซึ่งกัญญามาศเห็นด้วย หล่อนจึงโทรติดต่อหมวดต้อม ญาติสนิทที่ไว้ใจช่วยทำตามความตั้งใจให้ “ส่วนจอมขวัญ ผมจะพาไปอยู่ที่บ้านด้วย เพราะอยู่ที่นี่ก็คงอดๆ อยากๆ และอาจไม่ได้เรียนหนังสือ ไม่มีอนาคต และอาจเสียคนด้

  • คลั่งรักเมียบำเรอ   คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 38

    คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 381 ปีต่อมา บ้านเช่าชั้นเดียวคือสถานที่พักอาศัยของพจนากับครอบครัว แทนที่หลังเก่าที่เกี่ยงกันว่า ใครจะจ่ายหนี้ส่วนนี้ จนในที่สุดถูกเจ้าหนี้ยึดไป จึงต้องย้ายมาอยู่ที่นี่ เช่าอยู่เดือนละสี่พันบาท เรื่องกัญญามาศได้รับมรดกสี่พันล้านจากคุณหญิงราตรี วินาทีแรกที่พจนากับสุรเดชรู้เรื่องนี้ พจนาถึงกับเป็นลม เรียกหายาดมทันทีที่คืนสติ นางบ่นอุบเรื่องเงินมากมาย ด่าทอกัญญามาศที่ไม่ยอมบอกเรื่องเงินมากมายจำนวนนี้ให้ตนรู้ คิดไปว่ากัญญามาศเก็บไว้ใช้เอง โดยไม่ได้ต่อว่าธันวากับสิงหา เรื่องทั้งสองคิดแผนชั่ว จับตัวกัญญามาศเรียกค่าไถ่ ยังพูดด้วยว่า หากจับตัวมาได้ นางจะเรียกเงินมากกว่านี้แน่ พจนาไม่มีสามัญสำนึกของความเป็นแม่ที่มีต่อลูกสาวสักนิดเดียว ส่วนเรื่องลูกชายถูกแดเมี่ยนทำร้าย จนต้องเข้าโรงพยาบาล พักรักษาตัวนานเป็นอาทิตย์ หมดค่าใช้จ่ายไปกว่าหนึ่งแสนห้าหมื่นบาท เพราะทั้งสองเลือกรักษาโรงพยาบาลเอกชน แน่นอนว่าคนที่ออกส่วนนี้คือพจนา คราแรกจะเอาเรื่องแดเมี่ยน เรียกค่าเสียหายหนักๆ เอาทุนคืน ทว่าธันวาค้าน เพราะกลัวว่าเรื่องที่ตนทำ อาจถูกหางเลขไปด้วย อีกท

  • คลั่งรักเมียบำเรอ   คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 37

    คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 37เสมือนความเสียวซ่านเป็นกระจกบาง แตกเป็นเสี่ยง กระจัดกระจายไปทั่วร่างกัญญามาศ ที่นอนบิดเร้าตัวบนเตียง ปากเผยอร้องครางรับความกระสันซ่าน จากปากสามีที่ปรนนิบัติพัดวีตรงของสงวนสาว แดเมี่ยนประโลมลิ้นลากไปตามรูปทรง พลิ้วลิ้นลิ้มรสน้ำหวานพร่างพราวทุกครั้งที่ร่วมหลับนอน แดเมี่ยนมอบความสุขให้กัญญามาศแบบเต็มอิ่ม ทว่าครั้งนี้พิเศษกว่าครั้งไหน วันนี้หล่อนผ่านช่วงความตกใจ ความเสียใจจากคนในครอบครัว แดเมี่ยนจึงชดเชยให้หล่อน มากขึ้นกว่าหลายเท่า อ่อนหวาน อ่อนโยนและปรนเปรอ“คุณแดเมี่ยน...คุณแดเมี่ยน” สายลมหนาวพัดพาความกระสันผ่านร่างกาย วูบไหวจนหนาวสั่น คู่กันคือแสงจากดวงตะวันส่องกระทบ เกิดความร้อนลามเลีย ตัวหล่อนร้อนหนาวสลับกันไปมา ยิ่งปากลิ้นและมือเขาไม่หยุดนิ่งเฉย สาดความใคร่สู่ห้วงจิตใจ ครอบงำจิตวิญญาณ ร่างสาวคล้ายแตกเป็นเสี่ยง จากความสยิวซ่านสุดใจหัวใจกัญญามาศพลิ้วไหวดุจสายลม ความอ่อนโยน อ่อนหวาน ทะนุถนอมราวกับร่างกายหล่อน เป็นแก้วเจียระไนอันล้ำค่า ปรนเปรอมิขาดสาย ส่วนตัวหล่อนเยี่ยมชมสวรรค์ชั้นแรกได้ไม่ยากเย็น ซึ่งหล่อนรู้ว่า ต่อจากนี้ สวรรค์ที่ย่ำเยือน จะสูงขึ้นไปอีก

  • คลั่งรักเมียบำเรอ   คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 36

    คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 36“ผมมาตกลงกับคุณสองคนแบบสันติ ลำพังตัวผมเองพร้อมรบกับคุณเสมอ มั่นใจด้วยว่าทั้งเงิน ทั้งอำนาจของผม ชนะคุณได้สบายๆ แต่ผมไม่อยากให้พิชชี่ไม่สบายใจ และไม่อยากให้รู้ว่า มีคนคิดร้ายเพราะมีเงินมรดกกคุณยายเป็นต้นเหตุ ผมเลยต้องทำใจเย็นเจรจากับคุณสองคน ให้หยุดคิดชั่ว แต่ก็คิดว่า ถ้าคุยกันดีๆ ไม่รู้เรื่อง ใช้กำลังพูด ผมก็ไม่ติดนะ จัดให้ได้สบายๆ” ท่าทางคนพูดสบายๆ ไม่มีความกังวลแต่อย่างใด คนที่เกิดความรู้สึกนี้กลับเป็นสองพี่น้อง“ยังมีอีกเรื่องที่หนึ่งกับภูมิยังไม่รู้ เรื่องนั้นคือ เรื่องส่งคนไปทำร้ายคุณแกเดียน พ่อคุณแดเมี่ยนในอดีต ที่คุณสองคนคิดว่าไม่มีใครรู้ และคนที่รู้คือคุณท่าน ท่านรู้มาตลอดเลยทำทีตัดแม่ตัดลูกกับคุณนันท์ ให้คุณสองคนตายใจว่า คุณนันท์จะไม่เข้ามายุ่งวุ่นวายกับคุณท่านและมรดก” สิวินีกับภาคภูมินิ่งอึ้ง ตกใจหน้าซีด “คุณท่านรักคุณนันท์มาก ตัดไม่ขาดหรอกครับ คุณท่านให้ผมติดตามดูคุณนันท์ตลอด รู้ว่าคุณนันท์ตั้งท้อง คลอดลูกเมื่อไหร่ ผมยังให้คนของผมถ่ายรูปคุณแดเมี่ยนมาให้คุณท่านเสมอ นับร้อยภาพ วันที่คุณนันท์เสียชีวิต คุณท่านเสียใจมาก คุณจำได้ไหมครับว่า ช่วงที่คุ

  • คลั่งรักเมียบำเรอ   คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 35

    คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 35แดเมี่ยนรับมีดพกที่นิโคส่งให้ ดึงมีดออกมา ปักลงบนมือของธันวาแล้วบิด ธันวาแม้เสียงแหบแห้ง แต่ก็ร้องออกมาดังลั่น มีดเล่มเดิมย้ายมาปักลงบนขาขวาธันวา บิดไปมาหลายรอบ ธันวาร้องจนเสียงไม่มี จากนั้นก็ถึงทีสิงหา โดนแบบเดียวกันกับพี่ชาย เลือดสองพี่นองไหลออกจากบาดแผล นองพื้น มิหนำใจ ต่อจากนั้นแดเมียนประเคนเท้าให้อีกชุดใหญ่ ใครเห็นภาพนี้คงเกิดความสงสารและเห็นธันวากับสิงหา ทว่าคงไม่ใช่กับคนที่อยู่รายล้อม ต่างมองภาพนั้นอย่างสะใจ“กูจะบอกมึงสองตัวให้รู้สึกเสียดายเล่นๆ ว่า พิชชี่ได้รับมรดกจากคุณยายกู เกือบสี่พันล้าน มึงสองตัวได้ยินไหมว่า เกือบสี่พันล้าน แต่เพราะความโลภของพวกมึง ก็เลยได้แค่นั้นไงล่ะ ที่กูบอกมึง เพราะกูมั่นใจว่า มึงไม่มีวันมาขอหรือทำตัวเลวๆ กับพิชชี่ได้อีก ครอบครัวมึงจะไม่ได้อะไรจากพิชชี่แม้แต่สตางค์แดงเดียว” ธันวากับสิงหาได้ยินชัดเจน ทว่าความเจ็บปวดที่ได้รับ มากกว่าความรู้สึกตกใจกับเรื่องนี้ นอนร้องโอดครวญต่อไป โดนเท้าแดเมี่ยนไปอีกหลายครั้ง จนกระทั่งสลบคาเท้าแดเมี่ยน ส่วนวุฒิกับพวก สลบไปก่อนหน้า “เอาน้ำสาดหน้ามัน มันจะได้ตื่น

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status