MasukShare
Chapter 8
Tanggal publikasi:
2025-12-11 03:36:39Chapter 8
“พี่ก็ดีใจเหมือนกันที่เอมจำพี่ได้” ตรีชาติพูดไม่ต่างกับเพื่อน “สวยมากอย่างนี้ ชักอยากจีบมาเป็นแม่ของลูกเลย”
เขมนัทต์หน้าตึงขึ้นทันใดเมื่อได้ยินคำพูดชาติ คันไม้คันมืออยากซัดหน้าเพื่อนรักสักโครม เขายังไม่ทันเอ่ยตอบโต้ เสียงสร้อยระย้าชิงดังขึ้นเสียก่อน
“คงไม่ได้นะธาร์ม เอมแม่จองให้เกมส์แล้ว และแม่มั่นใจว่า ครั้งนี้แม่ต้องได้หลานแน่ๆ” ดูจากสายตาเขมนัทต์ สร้อยระย้ารู้แล้วว่า ลูกชายพร้อมกลืนน้ำลายตัวเอง จากไม่ใส่ใจเป็นวิ่งเข้าใส่ “ใช่ไหมเกมส์ ครั้งนี้เกมส์จะไม่ทำให้แม่ผิดหวังใช่ไหมลูก”
เพชรภูมิกับตรีชาติมองหน้าเขมนัทต์ที่หันไปมองเอมิกา ทั้งสองสนิทสนมกับเขมนัทต์สิบกว่าปี ย่อมรู้สัยใจคอเขมนัทต์ดี แล้วรู้ด้วยว่า ความคิด ความตั้งใจเขมนัทต์เปลี่ยนไป
“ก็ต้องรอดูกันต่อไปครับ แต่ผมจะพยายาม” เขมนัทต์กลัวเสียหน้า เลยแบ่งรับแบ่งสู้
“แม่มีเรื่องจะบอกเกมส์ เรื่องที่ว่านี้คือเรื่องเวลาในการทำลูก แม่ว่าสามเดือนมันดูน้อยไป เผื่อหลานของแม่จะมาในเดือนที่สี่ ห้าและหก แม่เลยขยายเวลาเป็นหกเดือน แม่คุยกับเอมแล้ว เอมโอเค แม่เลยบอกให้แกรู้”
“คุณแม่ขยายเวลาให้อย่างนี้ คงคิดว่านายไม่มีน้ำยาไง เพราะฉะนั้นนายต้องทำให้คุณแม่เห็นว่า น้ำยานายไม่บูด ถ้าน้ำยาบูดเสียหน้าแน่” ตอนนี้เพชรภูมิเชื่อมั่นว่า เขมนัทต์ไม่ทำเช่นที่ผ่านมา คราวนี้อาจพร้อมใจและเต็มใจมีทายาท
“นั่นสิ ผู้หญิงหกคนที่ผ่านมา ไม่ท้องเลยสักคน น้ำยานายบูดแน่ๆ ครั้งนี้นายต้องลบคำสบประมาทให้ได้นะ ไม่งั้นถูกล้อยันแก่แน่ๆ” ตรีชาติพูดเสริม ทั้งที่รู้เหตุผลที่หญิงสาวเหล่านั้นไม่ท้อง
“บางทีอาจไม่ได้อยู่ที่ฉันก็ได้นะ ผู้หญิงที่ผ่านมาไข่อาจยังไม่ตก มันไม่ถูกจังหวะเลยไม่ท้อง” เขมนัทต์แก้ตัว “ฉันเชื่อว่าน้ำยาฉันดี ลูกของฉันอาจมาภายในเดือนนี้ก็ได้”
“แล้วแม่จะคอยดูนะ แม่อยากเลี้ยงหลานมากๆ เลย ยังไงเกมส์กับเอมก็พยายามมีลูกด้วยกันหน่อยนะลูก” ไม่ใช่คำสั่ง แต่เป็นคำขอร้อง เขมนัทต์เห็นแววตามารดาแล้วรู้สึกผิด หากเขามีความสัมพันธ์กับผู้หญิงที่สร้อยระย้าหามาให้ ไม่แน่ว่าอาจทำให้สร้อยระย้าสมหวังนานแล้ว ไม่เลยผ่านมาจนถึงวันนี้
“ผมจะพยายามครับ” เป็นการรับปากที่เขมนัทต์ตั้งใจว่า ครั้งนี้คงเลี่ยงไม่ได้
เอ...หรือว่าเป็นความต้องการของเขาด้วยก็ไม่รู้
เอมิกาเป็นคนเดียวที่แทบไม่พูดอะไร เธอตื่นเต้นและเกิดความเขินอาย เพราะรู้ดีว่า วิธีการมีลูกคืออะไร หัวใจสาวเต้นหนักมาก ทั้งกลัวและหวาดหวั่น
ยามเธอเขิน แก้มทั้งสองข้างจะขึ้นเลือดฝาด ยิ่งทำให้ดวงหน้าเอมิกาสวยโดดเด่นขึ้นเป็นกอง คนนั่งอยู่ใกล้ๆ เผลอมองเป็นนานสองนาน มองค้างราวกับว่า ทั้งโลกไม่มีจุดน่าสนใจเท่าดวงหน้าเอมิกา
สร้อยระย้ายิ้มพอใจเมื่อเห็นสายตาลูกชายขณะมองเอมิกา เป็นสายตาที่ไม่มีความเกลียดชัง ไม่ชอบหน้า ตรงกันข้าม มีความชื่นชมอย่างเต็มเปี่ยม เห็นแล้วจุดประกายความหวังได้หลานขึ้นกระจ่างเต็มฟ้า
งานนี้ไม่มีพลาดแน่นอน...
21.05 น.
มือเรียวสวยเอื้อมมาหยิบผ้าเช็ดตัวที่แขวนอยู่ตรงราวเหล็กติดกับห้องอาบน้ำ นำมันมาเช็ดตามร่างกายจนแห้ง เธอก้าวออกมาจากห้องนั้น มาหยุดยืนหน้ากระจกบานใหญ่ตรงเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า ขวดโลชั่นบำรุงผิวถูกหยิบขึ้นมา เธอเทเนื้อครีมลงบนฝ่ามือ ก่อนลูบไล้เนื้อครีมบนผิวกายจนทั่ว ตามด้วยแป้งเด็กผลัดใบหน้า ลำแขนและช่วงอก ซึ่งเป็นเรื่องที่เธอทำทุกครั้งหลังอาบน้ำ
“อ้าว...ลืมเอาชุดนอนเข้ามาหรือนี่” หญิงสาวพูดกับตัวเอง เอมิกาจึงใช้ผ้าขนหนูพันรอบอก เปิดประตูห้องน้ำแล้วก้าวเดินออกไปด้านนอก
เท้าเล็กชะงักอยู่หน้าประตูห้องน้ำ เมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ของเขมนัทต์กึ่งนั่งกึ่งนอนบนเตียง และตอนนี้เขาหันมามองตน หัวใจสาวเต้นไม่เป็นจังหวะแม้จะเตรียมใจว่า เขาต้องเข้ามาในห้องนี้ แล้วเธอต้องทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย แต่พอถึงเวลาจริง เอมิกากลับมีความตื่นเต้นเป็นที่สุด ความเย็นสบายจากการอาบน้ำเมื่อครู่ เวลานี้ร่างกายเธอรุมร้อนราวกับคนเป็นไข้ ก้าวเท้าแทบไม่ออก
หัวใจเอมิกาสั่นไม่หยุด สั่นหนักมากยามสายตาเห็นเรือนกายส่วนบนเปล่าเปลือย กล้ามอกเขาแน่นมาก สวยงามจนอยากนำมือไปลูบไล้ หน้าท้องเป็นลอนคลื่นสมบูรณ์แบบเหลือเกิน ส่วนล่างที่อยู่ใต้ผ้าห่ม เอมิกาคิดว่า คงไม่มีอะไรปกปิด เขมนัทต์เตรียมพร้อมสำหรับการผลิตทายาท
โอ้...อยากจะเป็นลม แค่เห็นท่อนบนยังหายใจไม่ทั่วท้อง หากเขาสะบัดผ้าห่มเปิดเผยท่อนล่าง เธอคงหายใจสะดุดแน่นอน
ในขณะเดียวกันเขมนัทต์ไม่คิดว่า หัวใจตนจะเต้นแรงเมื่อเห็นเอมิกาในสภาพเช่นนี้ ทั้งที่เขาเคยเห็นผู้หญิงนุ่งน้อยห่มน้อยหรือนุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวมานักต่อนัก เด็กกะโปโลในอดีตที่เวลานี้ สวยผิดหูผิดตา สวยจนแทบจำไม่ได้ สวยน่ามองน่าสัมผัส งดงามเสียจนทำลายความตั้งใจที่ว่า จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงที่มารดาจัดหามาให้
Bab terbaru
คลั่งรักเมียบำเรอ เจ้าบ่าวภูธร Chapter 16 (จบ)
เจ้าบ่าวภูธร Chapter 16“พ่อว่านะ ถ้าก้อยท้อง คงต้องสร้างบ้านใหม่ บ้านนี้มันดูเล็กไป ห้องคงไม่พอ ไหนจะห้องของหลาน ที่ทำเผื่อไว้สักสามห้อง ห้องสำหรับเลี้ยงเด็กอีก ไหนจะห้องไว้ให้หลานของพ่อนั่งเล่น นอนเล่น สร้างใหม่เอาหลังใหญ่กว่านี้ จะได้ไม่อึดอัด” พันตรีมีโครงการในใจ“ดีค่ะคุณพี่ หน่อยว่า เราเริ่มทำกันเลยดีกว่าค่ะ พอสั่งทำปุ๊บ หลานอาจจะมานะคะ” “ดีๆ งั้นทำเลย” คนแก่ใจร้อนมาก พันธ์รบกับชลินพรมองหน้ากันแล้วยิ้ม ทั้งคู่หวังเช่นกันว่า ทายาทคนแรกจะมาในเร็ววันนี้ ชลินพรกับพันธ์รบมาถึงงานก่อนเวลาครึ่งชั่วโมง ขณะก้าววลงจากรถ ร่างสาวเซเล็กน้อย จากอาการหน้ามืด“ก้อยเป็นอะไรครับ” คนที่เดินลงมายืนรอภรรยาข้างตัวรถ รีบเข้าไปประคองร่างเล็กในชุดสวย ตามธีมที่ผู้จัดงานต้องการ เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง“สงสัยลุกเร็วน่ะค่ะ เลยหน้ามืด”“ไหวมั้ยครับ เอายาดมมั้ย พี่จะให้พนมไปซื้อให้” เขาเห็นใบหน้าค่อนข้างซีดของภรรยาแล้วเป็นห่วง “ถ้าไม่ไหวกลับบ้านดีมั้ย กลับตอนนี้แล้วต้องเสียค่าปรับที่ทำงานไม่ได้ พี่จัดการเองครับ”“ไหวค่ะไหว แค่หน้ามืดค่ะ เดี๋ยวคงหาย” หล่อนคิดเช่นนั้น อาการนี้เป็นบ่อยๆ และเกิดขึ้นได้พันธ์รบ
คลั่งรักเมียบำเรอ เจ้าบ่าวภูธร Chapter 15
เจ้าบ่าวภูธร Chapter 15“คุณวาว่าได้ไปนึงค่ะ เหลือแค่คู่เดียว คุณก้อยรับมั้ยคะ รุ่นนี้ลิมิเต็ดมากๆ ค่ะ หายากมากด้วยนะคะ” “ชุดนี้สวยมากค่ะ คุณก้อยใส่แล้วสวยที่สุดเลย คนอื่นมาลอง แต่ไม่มีใครใส่แล้วเพอร์เฟคเท่าคุณก้อยค่ะ ซื้อเลยมั้ยคะ” หากเจ้าของแบรนด์หรือพนักงานขายพูดเช่นนี้ เหมือนรู้นิสัยชลินพรว่า รักหน้ารักตาตัวเอง หากเป็นเรื่องแบบนี้ มักไม่ยอมให้ใครเกินหน้าเกินตาตนซึ่งได้ผลเสมอ พอพูดกับนางเอกสาวมักได้ผลเสมอ สินค้าเหล่านี้เมื่อซื้อมา ชลินพรแทบไม่ได้ใช้ เก็บไว้ในตู้เสียส่วนใหญ่ ไม่ได้ใส่หรือใช้อวดใคร “ก้อยเคยคิดมั้ยว่า ของที่พวกเธอเสนอขาย อาจเป็นของที่ขายไม่ได้ก็ได้นะ เพราะคนที่มีชื่อเสียงมากกว่าก้อย รวยกว่าก้อย และนิยมแบรนด์นั้นๆ ก็มีมาก ยิ่งรู้ว่าเป็นของรุ่นลิมิเต็ด หายาก มีแค่สองใบบ้าง สามใบบ้าง ก็ยิ่งอยากได้สิ แย่งกันมากกว่าด้วยซ้ำไป เมื่อมันเป็นของที่เหล่าคนรวยและคนมีชื่อเสียงอยากได้ ทำไมต้องเจาะจงก้อยล่ะ เท่าที่พี่รู้มา ของแบบนี้คนที่ชอบมักรู้กันนภายในนะ รู้ว่ามีก็รีบไปซื้อ จะปล่อยให้หลุดมือได้ไงจริงมั้ย” ชลินพรคิดตามคำพูดสามี ที่ฟังแล้ว รู้สึกได้ว่า ตนเองโง่ที่หลงกลก
คลั่งรักเมียบำเรอ เจ้าบ่าวภูธร Chapter 14
เจ้าบ่าวภูธร Chapter 14ชลินพรหอมแก้มสามี กอดร่างหนา“แค่นี้ก็พอแล้วค่ะ ก้อยหมายถึง ก้อยอยู่ที่นี่ได้ค่ะ ไม่ได้ลำบากอะไรเลย สบายด้วยซ้ำ งานบ้านก็ไม่ต้องทำ ได้แต่นั่งๆ นอนๆ แต่งตัวสวยๆ ให้พี่รบเห็น” หล่อนออกแนวอ้อน เงยหน้าหอมแก้มสามี “แต่ถ้าก้อยอยากได้อะไร เช่นกระเป๋าสวยๆ ก้อยจะบอกพี่รบนะคะ”“บอกมาได้เลย พี่ให้ทุกอย่าง ไม่เกี่ยงราคา” เรื่องตามใจเมียคงไม่มีใครเกินพันธ์รบจริงแม้มีความสุขกับชีวิตคู่ที่ไม่ได้เลือก แต่พร้อมปรับตัวเข้าหากัน แต่ก็มีอย่างหนึ่งสร้างความรำคาญใจ ให้ทั้งคู่ไม่น้อย นั่นคือฤทัยพร ที่ยังคงแวะเวียนมาบ้านพันธ์รบ ทั้งที่เขาแต่งงานมีครอบครัวแล้ว และมักมาในวันที่ชลินพรไปทำงาน เพื่อจะได้อยู่ใกล้ชิดพันธ์รบ เขาไม่ได้เอ่ยปากไล่ หรือบอกหล่อนว่า ให้หยุดมาบ้านตนได้แล้ว เขาไม่ติดใจเรื่องในอดีต จบคือจบ ซึ่งชายหนุ่มมีเหตุผลที่ไม่พูด ไม่ห้ามทุกคืนก่อนนอนทั้งสองพลอดรักกันอย่างเต็มอิ่ม ต่างฝ่ายต่างมอบความสุขให้กันและกัน เช้ามาพันธ์รบมักจูบรับอรุณ ไม่งั้นไม่มีเรี่ยวแรงทำงาน วันนี้ก็เช่นกัน แม้ไม่ใช่วันทำงาน ทว่าพันธ์รบก็ขอกำลังใจจากภรรยา“พอแล้วค่ะ ปากเจ่อแล้วนะ” ชลินพรห้ามสามีที่ถอน
คลั่งรักเมียบำเรอ เจ้าบ่าวภูธร Chapter 13
เจ้าบ่าวภูธร Chapter 13เป็นความร้อนไม่ต่างกับไฟลามทุ่ง รวดเร็วจนยากหยุดยั้ง เอกบุรุษลุกขึ้นสู้ ดิ้นไปมาอยู่ภายใต้กางเกงแสลค หัวใจเต้นแรงกับอุบลคู่สวย และผิวขาวนวนเนียน มือเขายกสูงคล้ายคนไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ลูบแขนชลินพรทั้งสองข้างไปมา เขาย่อตัวลงจัดการถอดปราการชิ้นล่างให้พ้นขาสาว ขณะถอดสายตาจ้องมองเนื้อนวลปกคลุมด้วยแพรไหม หัวใจเขาสั่นหนักมาก อยากรู้เหลือเกินว่า กลิ่นจะหอมมากแค่ไหน เย้ายวนเกินห้ามใจเหลือเกินเวลานี้เนื้อตัวเจ้าสาว ไม่มีอาภรณ์หลงเหลือสักชิ้น หล่อนซ่อนรูปมาก รูปร่างสวยงามไร้ที่ติ ยิ่งตอนนี้ความเขินอายระบายไปทั่วกาย แดงระเรื่อแซมผิวขาว ขวนให้พิสมัย นำมือไปลูบไล้สัมผัสว่า ผิวหล่อนนุ่มละเมียดมือมากแค่ไหน“ก้อยของพี่สวยมาก สวยที่สุด” พันธ์รบชื่นชมจากหัวใจ ครั้งนี้ถือเป็นครั้งแรกในชีวิต ที่ร่างตนตกอยู่ในสายตากระหายสวาทของบุรุษ ชลินพรจึงหลีกเลี่ยงความอายไม่ได้ และยิ่งตื่นเต้น เมื่อเห็นพันธ์รบถอดชุดเจ้าบ่าวหัวใจชลินพรเต้นไม่เป็นจังหวะ โครมครามยิ่งกว่านักรบตีกลองศึกเสียอีก จุดที่สายตาโฟกัสเป็นพิเศษ เป็นจุดที่เรียกความกลัว ตื่นเต้น กังวลและประหม่ามาก แต่เหตุใดมิทราบได้ ดวงตาเจ
คลั่งรักเมียบำเรอ เจ้าบ่าวภูธร Chapter 12
เจ้าบ่าวภูธร Chapter 12“เธอไม่ต้องหาข้อแก้ตัวหรอก เพราะไม่มีข้อแก้ตัวอะไรฟังขึ้น เมื่อความจริงเปิดเผยแล้ว” อดุลย์พูดย้ำให้ฤทัยพรตระหนักว่า ทุกอย่างจบอย่างแท้จริง “ออกไปจากชีวิตฉันเถอะฤทัย เหมือนครั้งนั้นไง ที่เธอหนีตามไอ้หมอนั่นไป แล้วฉันจะไม่เอาเรื่องที่เธอขโมยทองของฉันไปยี่สิบบาท แต่ถ้าเธอยังดื้อด้าน เธออาจติดคุกได้นะ”ฤทัยพรคิดผิดมาตลอดว่า พันธ์รบยังมีใจให้ หล่อนถึงได้กลับมาหาเขา หวังพึ่งใบบุญ เวลานี้หล่อนนึกเสียดายช่วงเวลานั้น ไม่น่าหลงคารมคนหลอกลวง ทิ้งผู้ชายดีๆ อย่างพันธ์รบ สำนึกผิดตอนนี้ก็สายเสียแล้ว สายไปทุกอย่าง“พี่รบหมดรักฤทัยแล้วจริงๆ หรือคะ พี่รบรักก้อยใช่มั้ยคะ” ฤทัยพรถามตรง“ใช่ ฉันรักก้อย อาจมองว่าเร็ว แต่ก็รัก” พันธ์รบไม่ปิดบัง “ฉันถึงต้องเคลียร์เรื่องนี้ไง เพราะไม่อยากให้ก้อยไม่สบายใจ รวมทั้งคนอื่นด้วย ที่อาจเข้าใจผิดคิดว่า ฉันมีใจให้เธออยู่ ฉันหวังว่าเธอจะออกไปจากชีวิตฉันได้สักทีนะ...เชิญ”พันธ์รบไม่อยากเสียเวลา ไม่อยากให้เรื่องยืดเยื้อ แค่ระยะเวลาเดือนกว่าที่ให้ฤทัยพรเข้ามายุ่ง ถือว่ามากแล้ว เขาไม่ต้องการให้ชลินพรเสียใจหรือเข้าใจผิดฤทัยพรยอมถอย เดินไร้เ
คลั่งรักเมียบำเรอ เจ้าบ่าวภูธร Chapter 11
เจ้าบ่าวภูธร Chapter 11“แกนี่วาสนาดีจริงๆ นอกจากตัวเองจะรวย ยังได้ผัวรวยอีก ไม่แค่รวยนะ ยังเปย์แกหนักมาก ฉันว่านะ แกต้องเคยตัวมากกว่าเดิมแน่”“แน่นอนอยู่แล้ว ฉันคือผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก” พูดไปก็ยิ้มไป ตอนนี้ชลินพรขอบคุณพราวแสง ที่นอกจากมอบความสุขสบายให้หล่อนตั้งแต่เกิด ยังมอบสามีสุดหล่อ แถมรวยล้นฟ้ามาให้อีก หล่อนพูดคำว่า เป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก ได้เต็มปากเต็มคำในส่วนพันธ์รบ แม้รู้นิสัยชลินพรเบื้องต้น และรู้จักผ่านการเล่าเรื่องจากพราวแสง รวมถึงได้ประสบกับตัวตอนพบเจอกัน เริ่มรู้ตัวว่า ชีวิตอันสงบสุขของตนต้องเปลี่ยนไปแน่นอน รวมถึงเรื่องที่คนล่วงลับหวังว่า จะปรับเปลี่ยนนิสัยชลินพร ไปในทางที่ดีขึ้น เขาไม่ค่อยมั่นใจว่า ตนทำได้มากน้อยแค่ไหน เนื่องจากเริ่มมีใจเอนเอียงให้สาวเอาแต่ใจ ทำอะไรไม่ค่อยจริงจังคนนี้เสียแล้วด้วยเงื่อนไขที่ว่า หลังจากแต่งงาน ชลินพรต้องย้ายมาอยู่กับพันธ์รบที่ไร่อิ่มบุญ ก่อนหล่อนมาอยู่บ้านหลังนี้ เขาต้องทำห้องใหม่ตามความต้องการของชลินพร คือหล่อนอยากได้ห้องนอนที่มีไว้สำหรับนอนอย่างเดียว แยกห้องนอนกับห้องอื่นแม้อยู่ในห้องเดียวกัน ห้องแต่งตัว ห้องดูทีวี พันธ์ร
คลั่งรักเมียบำเรอ คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 37
คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 37เสมือนความเสียวซ่านเป็นกระจกบาง แตกเป็นเสี่ยง กระจัดกระจายไปทั่วร่างกัญญามาศ ที่นอนบิดเร้าตัวบนเตียง ปากเผยอร้องครางรับความกระสันซ่าน จากปากสามีที่ปรนนิบัติพัดวีตรงของสงวนสาว แดเมี่ยนประโลมลิ้นลากไปตามรูปทรง พลิ้วลิ้นลิ้มรสน้ำหวานพร่างพราวทุกครั้งที่ร่วมหลับนอน แดเมี่
Terakhir Diperbarui : 2026-04-05คลั่งรักเมียบำเรอ คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 35
คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 35แดเมี่ยนรับมีดพกที่นิโคส่งให้ ดึงมีดออกมา ปักลงบนมือของธันวาแล้วบิด ธันวาแม้เสียงแหบแห้ง แต่ก็ร้องออกมาดังลั่น มีดเล่มเดิมย้ายมาปักลงบนขาขวาธันวา บิดไปมาหลายรอบ ธันวาร้องจนเสียงไม่มี จากนั้นก็ถึงทีสิงหา โดนแบบเดียวกันกับพี่ชาย เลือดสองพี่นองไหลออกจากบาดแผล นองพื้น มิหน
Terakhir Diperbarui : 2026-04-04คลั่งรักเมียบำเรอ คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 29
คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 29พจนาผลักกัญญามาศที่เอาแต่ร้องไห้ลงไปบนพื้น สิงหาล้วงหยิบมือถือพี่สาวในกระเป๋า พอเห็นว่ามันคือยี่ห้อใด สิงหาถึงกับตาโต “โหพ่อกับแม่ มันใช้มือถือราคาแพงด้วย มันต้องมีเงินเยอะแน่ๆ เลย” ปลิงตัวสุดท้องบอกทุกคน “เอ้า โอนซะ ถ้าไม่อยากเจ็บตัว” “ใครกันแน่ที่
Terakhir Diperbarui : 2026-04-03คลั่งรักเมียบำเรอ คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 22
คลั่งรักเมียจำเป็น Chapter 22ชายหนุ่มดันร่างเล็กให้นอนราบ โดยมีร่างเขาเกยก่าย ดวงตาสองคู่ยังมองสบซึ้งไม่คลาดเคลื่อนกัญญามาศมีสติเต็มร้อย รู้ว่าตนเองอยู่ในสภาพใด แต่ก็ไม่คิดผลักเขาให้ออกห่าง“เราเป็นผัวเมียที่ถูกต้องตามกฎหมายใช่ไหม” แดเมี่ยนถามสาวใต้ร่าง“ใช่ค่ะ” ตอบไปราวกับในหัวไร้ความคิด“ผมอยาก
Terakhir Diperbarui : 2026-04-01
Anda juga akan menyukai
ไฟรักเร่าร้อน🔥 NC18++
Me'JinJIn90.9K Dibacaแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI69.4K Dibacaรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว353.3K Dibacaเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก385.7K Dibacaช่วงพักฟื้นหลังคลอดไร้เงาคุณ หย่าแล้วจะร้องไห้ทำไม
ยามป่าลึก จึงพบกวาง392 Dibacaรักที่ไม่มีเธอ
มนสิกานต์48 Dibacaบุตรในท้องข้าคือลูกของตัวร้าย
วอลจู123 Dibacaผัวอนุญาต
พลับพลึงดำ445 Dibaca
