Home / โรแมนติก / คลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ / ตอนที่ 12 สุขกายแต่ทุกข์ใจ

Share

ตอนที่ 12 สุขกายแต่ทุกข์ใจ

last update publish date: 2026-09-28 22:36:45

อารัญไม่ได้พูดอะไรเพราะเขานึกออกแล้วว่าผู้หญิงคนนี้คืออดีตคนรักของอลันที่พี่สาวของเขาเคยเอารูปให้ดู และรู้มาด้วยว่าอลันเลิกกับเธอไปแล้วด้วยเหตุผลบางอย่าง

“คุณสบายดีมั้ยคะ ไม่ได้เจอนานแต่คุณยังหล่อเหมือนเดิมเลย”

“ครับ” เขาตอบสั้นๆ และรับบทเป็นน้องชายฝาแฝดเพราะถ้าบอกความจริงออกไปก็คงต้องอธิบายกันยาวว่าทำไมจู่ๆ อลันถึงมีฝาแฝดโผล่มา เพราะเรื่องนี้ควรเป็นเรื่องภายในครอบครัว

“ดื่มเป็นเพื่อนโชหน่อยนะคะ โชเพิ่งกลับมายังไม่ได้ติดต่อเพื่อนคนไหนเลย”

อารัญพยักหน้าเพราะการนั่งดื่มกับเธอก็คงไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไรเขาสั่งเครื่องดื่มมาอีกแก้วขณะที่หญิงสาวดื่มไปหลายแก้วติดจนตอนนี้หน้าเธอแดงก่ำ

“ผมว่าคุณควรกลับได้แล้วนะ ผมเองก็จะกลับแล้วเหมือนกัน”

“โชมึนไปหมดแล้วค่ะ เดินแทบจะไม่ไหวแล้ว อลันไปส่งโชหน่อยได้ไหมคะ”

“ผมว่าคงไม่เหมาะหรอกคุณเรียกรถกลับก็ได้เดี๋ยวผมออกไปเรียกให้”

“อลันคะคุณจะใจดำกับโชเกินไปแล้วนะคะ โชเปิดห้องไว้ข้างบนค่ะ คืนนี้กว่าจะเมาแล้วจะได้กลับขึ้นไปนอนยังไงคุณช่วยเดินไปส่งโชข้างบนได้ไหม”

อารัญเห็นว่าการเดินไปส่งหญิงสาวแค่ห้องพักก็คงไม่ได้เสียหายอะไร เขาประคองเธอออกมาจากร้านเพราะทิ้งไว้ก็กลัวเธอจะเป็นอันตราย

“คุณพักชั้นไหนล่ะ ชั้น 12 ค่ะ”

เธอหยิบคีย์การ์ดที่อยู่ในกระเป๋าสะพายส่งให้ เขาก็พาเธอเข้าลิฟต์และเดินไปตามหมายเลขห้องที่อยู่ในคีย์การ์ดเมื่อไปถึงก็เปิดประตูแล้วประคองเธอเข้าไปข้างใน เขาวางเธอลงบนเตียงแต่ยังไม่ทันจะเดินออก หญิงสาวก็ลุกขึ้นมากอดเขาไว้แน่น

“เราเลิกกันแล้วไม่ควรทำแบบนี้นะ”

“เราเลิกกันแล้วแต่ก็กลับมาคบกันใหม่ได้ไหมคะ โชคิดถึงคุณมากๆ เลยโชขอโทษที่ไปมีคนอื่น แต่โชสัญญาจากนี้จะมีแค่คุณคนเดียวนะคะอลัน”

หญิงสาวยืดตัวขึ้นมาจูบอย่างเร่าร้อนแล้วคนที่ไม่ได้นอนกับผู้หญิงมานานอย่างเขามีหรือที่ยอมอยู่เฉยๆ อารัญจูบกลับอย่างเร่าร้อนไม่ต่างกัน ร่างกายของเขามันไม่ได้ปลดปล่อยมานานเมื่อเจอผู้หญิงแบบนี้มันก็ยากที่จะหักห้ามใจ แต่เพราะรู้ว่าปัญหาจะตกไปที่อลันก็รีบผละออก

“ผมคงต้องกลับก่อนนะ”

“คุณจะปล่อยให้โชนอนเหงาอยู่คนเดียวเหรอเรามาหาความสุขกันนะโชคิดถึงคุณ คิดถึงเซ็กซ์ของคุณ”

ชายหนุ่มส่ายหน้าปฏิเสธเพราะเขาไม่ใช่อลันตามที่หญิงสาวพูดเขาคืออารัญพี่ชายฝาแฝดและคงไม่ดีเท่าไหร่ถ้าหากจะมานอนกับอดีตคนรักของน้องชาย

“ผมก็อยากนอนกับคุณนะโช แต่ผมมีแฟนแล้ว ผมไม่อยากให้เธอเสียใจ”

“จะคิดอะไรมากค่ะ เราก็แค่หาความสุขกัน คุณไม่พูด โชไม่พูดก็ไม่มีใครรู้ คิดว่านี่เป็นแมตช์กระชับมิตรก็แล้วกันนะคะ” หญิงสาวอ้อนเสียงหวาน มือพยายามแกะกระดุมเสื้อเขาออกทีละเม็ด สายตายั่วยวนจนเขาเริ่มจะทนต่อไปไม่ไหว สมองเริ่มสับสนเพราะเรือนร่างหน้าตาของเธอมันก็สวยจนไม่อาจมองข้ามไปได้

“ผมไม่ได้เตรียมถุงยางมา เอาไว้โอกาสหน้านะ” เขาปฏิเสธอีกครั้ง

“อลันคะ ไม่เห็นต้องกลัวอะไรเลยโชไม่เอาเชื้อโรคมาติดคุณหรอกค่ะ เรื่องท้องก็ไม่ต้องห่วงโชกินยาคุมอยู่ค่ะ” โชติชญาพยายามหว่านล้อมเพราะการกลับมาครั้งนี้เธอก็อยากจะกลับง้อและขอคืนดีกับเขา แต่ไม่คิดเลยว่าจะบังเอิญเจอเขาเร็วแบบนี้

เมื่อโอกาสมาถึงเธอไม่มีทางจะปล่อยให้เขากลับไปโดยไม่ได้สานสัมพันธ์กับเธออย่างเด็ดขาด หญิงสาวรู้ดีว่าทำแบบไหนเขาจะมีความสุข เธอจะทำให้อลันคิดถึงอดีตและกลับมาหาเธออีกครั้ง

ส่วนเรื่องที่เขามีแฟนแล้วนั้นเธอก็รู้มาว่า เขาก็เพิ่งคบกับผู้หญิงคนนั้นได้ไม่นานมันง่ายมากที่เธอจะทำให้เขาทิ้งเธอแล้วกลับมาคบกับตัวเอง

“อลันขา....โชต้องการคุณนะ” หญิงสาวโน้มลำคอชายหนุ่มลงมาประกบจูบอีกครั้ง ลิ้นเล็กหยอกล้อยั่วยวน จนอารัญต้องพ่ายแพ้กับความต้องการ

อารัญดันเธอนอนลงบนเตียงช้าๆ เขาไม่ได้เมาจนขาดสติหากแต่ด้วยอารมณ์ร้อนรุ่มที่ไม่ได้รับการปลดปล่อยมานานชายหนุ่มจึงไม่ปฏิเสธที่เธอจะเป็นคนปลดปล่อยพลังทางเพศที่อัดอั้นจนแทบจะระเบิด

.....

หลังจากกิจกรรมอันเร่าร้อนผ่านไปแล้วอารัญเดินเข้าไปอาบน้ำและนุ่งแค่ผ้าเช็ดตัวออกมา เขาแปลกใจที่ไฟในห้องสว่างขึ้นโดยไม่รู้เลยว่าหญิงสาวที่นอนอยู่นั้นไม่ได้หลับอย่างที่คิด เธออัดวิดีโอตั้งแต่เขาเดินออกมาจนกระทั่งเริ่มแต่งตัว

“จะไม่ค้างกับโชเหรอคะ” หญิงสาวถามเสียงหวาน

“ไม่ดีกว่าครับ”

“เราจะเจอกันอีกไหม”

“ผมว่าไม่เจอกันน่าจะดีกว่านะ”

“แต่โชอยากเจอคุณ”

“ผมบอกไปแล้วว่าผมมีแฟนและครั้งนี้มันก็แค่ความสุขชั่วคราว ผมไม่อยากทำผิดกับเธอ”

“ก็ตามใจค่ะ แต่อย่าลืมนะคะว่าโชยังรอคุณอยู่นะคะ”

อารัญขับรถออกจากโรงแรมด้วยความรู้สึกผิดกับน้องชายมากที่ปล่อยให้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผลและความถูกต้องที่ไปนอนกับคนรักเก่าของน้องชายและกลัวเหลือเกินว่าเรื่องนี้จะสร้างปัญหาให้กับอลัน

ตลอดทั้งคืนเขาได้แต่นอนพลิกตัวไปมากว่าจะกลับได้ก็เกือบจะเช้า

ชายหนุ่มรีบลงมายังห้องอาหารที่ตอนนี้บิดานั่งอยู่ที่โต๊ะก่อนแล้ว

“ขอโทษทีครับพ่อ ผมตื่นสายไปหน่อย”

“ไม่เป็นไรหรอกอารัญพ่อไม่ได้ซีเรียสเรื่องเวลา”

“ครับ เราทานเลยไหมครับ”

“จะรีบกลับไร่เหรอ น่าจะอยู่ที่นี่อีกสักคืน”

“ผมห่วงงานครับพ่อ ช่วงนี้คนงานกำลังตัดองุ่นทำไวน์แล้วก็ยังมีบางส่วนที่ตัดขายสด ผมอยากเห็นทุกขั้นตอนครับพ่อ”

“แล้วเหนื่อยไหมลูก ไหวหรือเปล่า ถ้าอยากได้คนช่วยก็บอกมงคลนะให้เขาหาคนมาช่วยงาน”

“ผมพอไหวอยู่ครับ”

“แล้วหนูส้มโอล่ะลูก เธอช่วยงานได้ดีหรือเปล่า”

“ก็ดีครับ เธอทำงานคล่องแล้วก็รู้จักคนเยอะไหมหมด”

“สนิทกันดีไหม”

“ก็สนิทที่สุดครับ ผมไม่มีเพื่อนที่ไหน”

“สนิทกันไว้ก็ดีแล้ว ครอบครัวของมงคลกับบ้านเรารู้จักกันมานาน อย่างส้มโอพ่อก็เห็นมาตั้งแต่เด็ก แม่ของลูกรักเธอเหมือนลูกสาวเลยล่ะ เธอเป็นเด็กช่างพูดและช่างอ้อน”

“ครับพ่อเธอคุยเก่งและบางครั้งก็ดื้อเอาเรื่อง” เมื่อนึกไปถึงหญิงสาวที่สดใสกับรอยยิ้มจนตาหยีของอลิดาแล้วอารัญก็อดยิ้มไม่ได้

ท่าทางของเขาทำให้ผู้เป็นบิดาพอจะมองออกว่าลูกชายคงจะโดนความน่ารักช่างพูดของอลิดาทำลายกำแพงความเย็นชาลงแล้ว รอยยิ้มที่มุมปากเป็นสิ่งที่แสดงได้อย่างชัดเจนเพราะตั้งแต่เกิดเรื่องเขาก็แทบไม่เคยเห็นรอยยิ้มของอารัญเลย

“น้องยังเด็กอารัญใจเย็นกับเธอหน่อยก็แล้วกันนะ”

“ครับพ่อ”

“มาครั้งหน้าพาหนูส้มโอนั่งรถมาด้วยนะ อารัญจะได้ไม่เหงา”

“แล้วพ่อจะไม่ไปเที่ยวที่ไร่เหรอครับ ทุกคนที่นั่นบ่นคิดถึงพ่อ”

“พ่อต้องไปอยู่แล้วล่ะ แต่พ่อว่าจะรอจัดการเรื่องหมั้นของอลันให้เรียบร้อยก่อน”

“นี่อลันจะหมั้นแล้วเหรอครับ”

“เขามาปรึกษาพ่อว่าอยากทำให้ถูกต้องน่ะ”

“เท่านี่รู้อลันเพิ่งจะคบกับน้องมุกได้ไม่นานเลยนะครับแล้วอายุก็ต่างกันครับพ่อ”

“ก็น้องเขามั่นใจว่าคนนี้ใช่ พ่อก็ไม่ห้ามหรอกนะ เท่าที่ดูหนูมุกเธอก็น่ารักดีแล้วเรื่องเวลามันไม่สำคัญเท่าความรู้สึกหรอกนะ ส่วนเรื่องอายุก็มันก็แค่ตัวเลขแล้วอารัญล่ะ”

“ผม.....ทำไมครับพ่อ”

“พ่ออยากรู้ว่าลูกมีใครในใจบ้างไหม ถ้าอยากให้พ่อไปคุยกับครอบครัวผู้หญิงคนไหนหรืออยากให้พ่อช่วยเรื่องอะไรอารัญบอกพ่อได้เลยนะลูกไม่ต้องเกรงใจ”

“พ่อครับ ผมยังไม่อยากคิดเรื่องนี้เลยครับ ผมเพิ่งเข้าไปทำงานที่ไร่เลยอยากทำให้เต็มที่ก่อน”

“เรื่องนี้พ่อก็เข้าใจ แต่การแฟนบางครั้งก็ทำให้เรามีกำลังใจนะ อารัญอย่าปิดกั้นตัวเอง ทำงานไปด้วยหาความสุขให้ตัวเองไปด้วยนะลูก ชีวิตมันไม่มีอะไรแน่นอนพ่ออยากให้ลูกมีความสุข”

“ครับพ่อ”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ   ตอนที่ 44 คลั่งรักเมียเด็ก (ตอนจบ)

    อารัญมองแววตาของหญิงสาวที่ตอนนี้มันชัดเจนแล้วว่าเธอเองก็คิดถึงและมีความต้องการไม่ต่างจากเขาชายหนุ่มก้มลงจูบเร่าร้อนดูดดื่ม แล้วถอดชุดของหญิงสาวออกอย่างรวดเร็ว“เมียพี่สวยมาก สวยทั้งตัว ยิ่งชุดที่ใส่วันนี้เซ็กซี่มาก ในงานมีหนุ่มๆ มองเมียของพี่ไหม”“มีสิคะแต่หนูไม่สนใจมองคนอื่นหนูมองแค่พี่อารัญคนเดียว”“ตอบได้น่ารักมากครับ พี่ก็มองแค่ส้มโอคนเดียว พี่คิดถึงส้มโอที่สุด คืนนี้พี่ขอทั้งคืนนะครับ”“ถ้าพี่ไหวหนูก็ไหว” หญิงสาวตอบอย่างท้าทายแล้วเขาก็กระตุกปมผ้าเช็ดตัวออก ดึงมือของหญิงสาวมาจับแท่งร้อนที่มันขยายตัวอย่างรวดเร็ว“พี่อารัญ....” เธออยากจะดึงมือกลับแต่เขาก็จับไว้ให้เธอค่อยๆ รูดขึ้นลงช้าๆ“อื้ม....มือส้มโอนิ่มที่สุด” อารัญกระซิบริมฝีปากของชายหนุ่มเริ่มขบเม้มก็ไปตามเนื้อตัวขาวเนียนไล่ลงมาตามซอกคอและเนินอกอิ่ม ปลายลิ้นลากไปตามฐานสีสวยจนยอดถันแข็งชูชัน ก่อนจะสะบัดบนเม็ดเชอร์รี่ปลุกเร้าอารมณ์ของหญิงสาว“อื้อ....” อลิดาปล่อยมือจากท่อนเอ็นร้อนมาจิกผ้าปูที่นอนไว้แน่น เธอจนรู้สึกเสียวซ่าน หน้าท้องแบนราบกระเพื่อมไปตามจังหวะการหายใจที่ถี่ขึ้น ริมฝีปากลากมาต่ำลงมาเนินเนื้อสูดกลิ่นหอมของกุหลาบท

  • คลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ   ตอนที่ 43 มาตามเด็กดื้อ

    ผ่านเกือบหนึ่งสัปดาห์แล้วที่ทุกคนในบ้านรู้ว่าอารัญกับอลิดาคบกันอยู่ ส่วนคนอื่นในไร่ก็ได้แต่สงสัยแต่ไม่มีใครกล้าถามอะไรออกมา“ส้มโอเย็นนี้เข้าไปหาข้าวกินในเมืองกันดีไหม” อารัญเอ่ยปากชวนเพราะเขาไม่มีโอกาสได้อยู่กับเธอตามลำพังเลย ทุกเย็นหลังเลิกงานหญิงสาวก็จะกลับบ้าน แม้บางวันจะเอาอาหารค่ำมาที่แต่พอทานเสร็จก็รีบกลับ“เย็นนี้หนูต้องทำขนมค่ะ”“ส้มโอเป็นอะไรหรือเปล่าทำไมพี่รู้สึกว่าส้มโอไม่อยากอยู่ตามลำพังกับพี่เลย พี่ทำอะไรให้ส้มโอไม่พอใจใช่ไหมหรือโกรธที่พี่บอกทุกคนเรื่องของเรา”“เปล่าหรอกค่ะ แต่หนูต้องทำขนมจริงๆ”“ถ้าอย่างนั้นวันเสาร์เราไปดูหนังกันไหม”“ได้ค่ะ” อลิดายิ้มแต่แฝงรอยเจ้าเล่ห์ไว้ทุกอย่างดำเนินไปตามปกติจนกระทั่งถึงวันศุกร์ อารัญก็ออกไปดูคนงานในไร่ตามปกติ แม้เขาจะเป็นเจ้าของไร่และไม่จำเป็นจะต้องลงไปดูคนงานเองแต่ชายหนุ่มก็อยากจะเรียนรู้ทุกอย่างในแต่ละช่วงเวลาให้ได้มากที่สุดอารัญกลับเข้ามาที่ออฟฟิศเพื่อชวนอลิดาไปทานอาหารกลางวันอย่างเคย แต่พอมาถึงก็ไม่เจอกับหญิงสาว เขาจึงรีบเดินไปที่ร้านอาหารและมองไปรอบๆ ร้านแต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของคนรัก“ชมพู่เห็นส้มโอไหมครับ”“ส้มโอออกไปแล้วค่ะ

  • คลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ   ตอนที่ 42 สัญญาจะไม่มีความลับอีก

    “ทำไมทุกคนใจร้อนกันจัง ไม่มีใครถามความคิดเห็นของหนูเลยเหรอคะ” หญิงสาวดีใจที่อารัญจริงจังแต่ก็น้อยใจที่เขาไม่ถามความคิดเห็นของเธอก่อน“ก็พี่รักส้มโอมาก พี่อยากใช้ชีวิตกับส้มโอ อยากสร้างครอบครัวกับส้มโอ แต่พี่ก็ไม่ได้บังคับให้ส้มโอต้องแต่งงานกับพี่เดี๋ยวนี้สักหน่อย พี่แค่อยากให้ผู้ใหญ่รับรู้ไว้ว่าพี่จริงจังกับส้มโอจริงๆ”“แบบนี้เขาเรียกมัดมือชกหรือเปล่า แล้วพี่บอกพ่อไปไหม ว่าความสัมพันธ์ของเรามันถึงขั้นไหนแล้ว”“ไม่ได้บอกครับ พี่บอกแค่ว่าเรากำลังคบกัน พ่อของพี่ดีใจมากๆ ส่วนพ่อของส้มโอก็อนุญาตให้เราคบกัน”“ตกลงเรื่องนี้ทุกคนรู้เรื่องหมดแล้วยกเว้นหนูคนเดียวใช่ไหม ทุกคนเห็นหนูเป็นตัวตลกเหรอ”“ไม่ใช่แบบนั้นนะส้มโอ พี่ยอมรับว่าพี่ผิดที่ไม่บอกส้มโอก่อน แล้วก็ผิดที่ไม่ยอมห้ามพ่อ แต่ถ้าทุกคนรู้ว่าเราคบกันมันก็ดีไม่ใช่เหรอ เวลาออกไปเที่ยวไหนด้วยกันผู้ใหญ่จะได้ไม่เป็นห่วง ส้มโออย่าโกรธเลยนะครับเด็กดีของพี่”“หนูก็เป็นเด็กดีของพี่ตลอดนั่นแหละ มีแต่พี่ที่เป็นผู้ใหญ่ดื้อไม่ยอมฟังกันบ้างเลย” หญิงสาวถอนหายใจเพราะไม่คิดว่าเรื่องทุกอย่างมันจะเร็วขนาดนี้“พี่รักส้มโอมากนะครับ ส้มโออย่าโกรธพี่เลย พี่สัญญา

  • คลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ   ตอนที่ 41 ควรจะโกรธดีไหม

    เมื่อเข้ามาในบ้านอลิดาก็เดินไปในครัวเปิดตู้เย็นหยิบน้ำและผลไม้ออกมาวางที่ห้องรับแขกขณะที่เจ้าของบ้านก็เดินตามมาคว้าตัวให้เธอนั่งลงบนตัก“คิดถึงจัง” อารัญทั้งกอดและหอมด้วยความคิดถึง“หนูก็คิดถึงค่ะ แต่อยากรู้มากกว่าว่าพี่อารัญเป็นอะไร เล่าให้หนูฟังนะคะ อย่าเก็บไว้คนเดียวเลยค่ะ หนูเคยบอกพี่แล้วว่าหนูจะรับฟังพี่ทุกเรื่องและจะช่วยเก็บเป็นความลับค่ะ”อารัญถอนหายใจก่อนจะเล่าว่าเขาได้ยินมารดากับพี่สาวคงเขาพูดเรื่องอะไรบ้าง อลิดารู้สึกเห็นใจเขามากๆหญิงสาวประคองใบหน้าเขาแล้วยิ้มก่อนจะหอมแก้มทั้งสองข้างอย่างให้กำลังใจ“เรื่องมันผ่านมาแล้วค่ะพี่อรัญอย่าคิดมากเลยนะคะ ลืมมันไปเถอะ ตอนนี้พี่อารัญครอบครัวที่ดีแล้วนะคะ แล้วก็ยังมีหนูที่คอยอยู่ข้างพี่ตลอด อย่าคิดถึงผู้หญิงสาวคนนั้นอีกเลย หนูขอโทษนะที่พูดแบบนี้ แต่หนูคิดว่าพี่ควรจะถอยออกมาจากเรื่องที่มันทำให้พี่ทุกข์ใจได้แล้วนะคะ”“พี่จะผิดไหมส้มโอ ถ้าจากนี้พี่จะให้แค่เงินแต่พี่จะไม่ไปเจอเขาอีก”“ไม่ผิดเลยอันที่จริงพี่ไม่จำเป็นต้องให้เงินเขาด้วยซ้ำเพราะพี่ไม่ได้เป็นคนขอร้องให้เขาพาพี่ไปเลี้ยงแต่เขาขโมยพี่ไป ถ้าเรื่องนี้ลุงอิทธิจะแจ้งความเอาผิดก็ยังได้เ

  • คลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ   ตอนที่ 40 เติมเต็มส่วนที่ขาด

    อารัญตื่นนอนแต่เช้าและวิ่งในไร่ตามปกติก่อนจะกลับมาอาบน้ำชงกาแฟดื่มและไปรออลิดาที่ออฟฟิศ“พี่อารัญ ทำไมมาเช้าจัง” อลิดาดีใจที่มาถึงออฟฟิศชายหนุ่มก็มารออยู่ก่อนแล้ว“ก็พี่คิดถึงส้มโอนี่ อย่าลืมสัญญาเมื่อคืนนะ”“นี่มาทวงสัญญาเหรอคะ”“ครับ” อารัญรีบดันให้หญิงสาวเดินเข้าไปในห้องทำงานแล้วล็อกประตูอย่างรวดเร็วพอล็อกประตูเสร็จแล้วชายหนุ่มก็ดึงหญิงสาวเขามากอดไว้แน่น อลิดาก็กอดตอบเพราะเธอเองก็คิดถึงเขามากเหมือนกันทั้งสองยืนกอดกันอยู่ในห้องทำงานพักใหญ่ก่อนที่ชายหนุ่มจะคลายอ้อมกอดออก“ยังปวดท้องอยู่ไหม” อารัญพาเธอมานั่งที่โซฟาแล้วถามด้วยความเป็นห่วง เขามีทั้งมารดาและพี่สาวจึงรู้ว่าช่วงที่เป็นประจำเดือนจะปวดท้องและหงุดหงิดมากแค่ไหน“ปวดค่ะ แต่หนูกินยามาแล้ว”“พี่ว่าหน้าส้มโอซีดมาก กลับไปนอนพักดีไหมครับ”“ช่วงเป็นเมนส์หนูก็ซีดแบบนี้ล่ะคะ พี่อารัญจะเข้าไปในไร่ไหมคะ”“เข้าครับ แต่แวะมากอดให้หายคิดถึงก่อน”“ถ้าหายคิดถึงแล้วก็เข้าไร่เถอะค่ะ”“กอดอย่างเดียวจะหายคิดถึงยังไง”“แล้วต้องทำยังไงถึงจะหายคิดถึงล่ะ”“มันต้องมากกว่านั้น แต่พี่รู้ว่าส้มโอยังไม่พร้อม” เขาพูดแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ จมูกคลอเคลียอยู่ที่พ

  • คลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ   ตอนที่ 39 วิธีแก้ปวดท้องของพี่สาว

    หลังจากทานอาหารกับครอบครัวเสร็จแล้วอลิดาก็เข้าห้องนอนและกลับออกมาอีกครั้งในเวลาไม่นาน“ส้มโอ แม่นึกว่าหนูนอนไปแล้วนะ นั่นหนูจะไปไหนล่ะลูก”“หนูจะไปขอยาแก้ปวดท้องเมนส์ที่บ้านพี่ชมพูค่ะ”“ถามพี่เขาหรือยังว่ามีไหม”“หนูไลน์ไปถามแล้วค่ะแม่ หนูขอตัวไปเอายาก่อนนะคะ ว่าจะนั่งคุยกับพี่ชมพู่สักพักแล้วค่อยกลับมาค่ะ” หญิงสาวบอกบิดามารดาก่อนจะเดินไปยังบ้านของพี่สาวที่อยู่บริเวณใกล้ๆ กัน เธอเคาะประตูแล้วเดินเข้าไปซึ่งตอนนี้พี่สาวกำลังนั่งดูทีวีอยู่ส่วนพี่เขยของเธอก็เข้านอนไปแล้ว“รีบกินเลย” อลิษาส่งยาและน้ำกับน้องสาว“ขอบคุณค่ะ หนูนึกว่ายายังเหลืออยู่แต่พอดึงออกมาจากกล่องไม่เหลือเลยสักเม็ด ดีนะที่พี่มียาถ้า ทำไมผู้หญิงอย่างเราถึงต้องเป็นเมนส์ด้วยก็ไม่รู้ หนูล่ะอิจฉาคนที่เขาไม่ปวดท้องจัง”“พี่เห็นส้มโอปวดท้องทุกเดือนแบบนี้ลองไปหาหมอดีมั้ย”“จะไปหาทำไมล่ะคะพี่ปวดท้องกินยาก็หายแล้วค่ะ พี่ชมพู่ก็ปวดเหมือนหนูนี่คะ”“ตอนนี้พี่ไม่ค่อยปวดแล้วนะ กินยาแก้ปวดท้องแค่วันแรกวันเดียว”“ดีจัง พี่ทำยังไงบอกหน่อยสิ” อลิดาขยับเข้ามาใกล้ สายตาเต็มไปด้วยความอยากรู้“ลองซื้อยาคุมมากินดูสิมันช่วยได้นะ”“จริงเหรอ”“อือ ก

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status