5

“คะ....คือผมจะมาเก็บกระเป๋าให้พี่บิ๊กครับ” ควอนก้มหน้ามองมือที่สอดประสานอยู่หน้าตักของตัวเองตอบออกไปเสียงสั่น

                “ฉันใช้นายเหรอถึงต้องมา”

                “ไม่ครับ”

                “แล้วเสนอหน้ามาเพื่อ?”

                “ผมขอป้าทิพย์มาเองครับ”

                “ยุ่ง ไสหัวไปไหนก็ไป ฉันจะเก็บกระเป๋าเอง อ้อ อย่าเข้ามาในห้องคนอื่นโดยที่เจ้าของเขาไม่อนุญาตอีก ฉันไม่ชอบ”

                “ขอโทษครับ”

                “ขอโทษเสร็จก็ออกไปรำคาญ”

                น้ำตาของควอนปริ่มล้นสองดวงตาทันทีเมื่อสิ้นคำของแสงโสม ร่างเล็กลุกขึ้นโดยไม่เงยหน้ามองอีกฝ่ายด้วยกลัวว่าเขาจะเห็นว่าตัวเองร้องไห้ หนุ่มหน้าหวานเดินก้มหน้าออกจากห้องไปและก็ไม่วายได้ยินเสียงบ่นพึมพำของเจ้าของห้องที่ไล่หลังมา

                “น่ารำคาญจริงๆ เลยเว้ย! ”

                พึมพำแล้วมองประตูห้องของตัวเอง และพอเห็นว่าร่างเล็กแทรกตัวออกไปแล้วและประตูห้องปิดสนิทแสงโสมก็ยกมือขึ้นกุมอกของตัวเอง ส่วนมืออีกข้างก็แตะริมฝีปากหนาของตัวเอง สัมผัสเมื่อกี้เขาจำได้ว่ามันช่างอ่อนนุ่มแค่ไหน และยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เขาควบคุมหัวใจตัวเองไม่ได้ บังคับไม่ให้มันเต้นแรงไม่ได้

                “อา...เป็นอะไรของมึงไอ้บิ๊ก แค่อุบัติเหตุ แค่อุบัติเหตุ”

แตะริมฝีปากและกุมหน้าอกตัวเองเดินไปทิ้งตัวนั่งที่เตียงกว้างของตัวเองราวกับคนละเมอ ตอนนี้ลืมไปเลยว่าจะอ่านเอกสารทำงานแล้วค่อยนอน เพราะตอนนี้แสงโสมได้ล้มตัวลงนอนบนเตียง มืออีกข้างกุมหัวใจที่เต้นแรงผิดจังหวะไม่ยอมหยุด อีกมือก็ลูบไล้ริมฝีปากหนาตัวเองไปมา และในหัวก็มีแต่ภาพเหตุการณ์เมื่อกี้เล่นซ้ำวนไปวนมา

                ด้านควอนเมื่ออกมาจากห้องของแสงโสมก็ตรงไปยังห้องนอนของตัวเอง พอเข้าไปในห้องก็ทิ้งตัวซุกหน้าลงกับหมอนหนุนแล้วปล่อยเสียงร้องไห้สะอื้นออกมา ผมร้องไห้ราวกับเด็กและเหมือนผู้หญิงที่เวลาโดนคนที่เรารักแล้วเขาไม่รักตอบ แถมยังผลักไสเราอีก ผมเจ็บ ผมเจ็บที่อกซ้ายของผม แต่ในความเจ็บก็มีความสุขแฝงอยู่ เพราะเมื่อกี้ผมได้รับสัมผัสจากริมฝีปากหนาของพี่เขา แม้ว่าจะเป็นเพียงอุบัติเหตุ แต่นั่นก็คือจูบแรกของเรา ผมไม่ได้หวังมากไปใช่ไหมว่าในอนาคตพี่เขาจะรักผู้ชายแบบผม แต่คงเป็นได้แค่ความคิดเพ้อฝันเท่านั้น เพราะพี่เขาเกลียดผม ไม่ชอบหน้าผม แถมยังมีแฟนแล้ว ผู้หญิงคนนั้นเธอสวย ส่วนผมไม่สวยแถมเป็นผู้ชายอีก ผมไม่มีนม ไม่มีอะไรเหมือนผู้หญิงเลยนอกจากหน้าตาที่เหมือนผู้หญิง

                ฮือๆๆๆ

                “พี่บิ๊กเขาชอบผู้หญิงไอ้ควอน อึก ฮือๆๆ” ร้องไห้มือทุบตีหมอนไปและบอกย้ำตัวเองไปด้วย

                ไลน์!

                ไลน์!

                ไลน์!

                คนที่กำลังร้องไห้เสียใจดีดตัวลุกขึ้นทันทีเมื่อเสียงแจ้งเตือนของไลน์ดังขึ้นติดต่อกันหลายๆ ครั้ง มือเล็กเช็ดน้ำตาที่เปื้อนแก้มออกแล้วก็เลื่อนมาแตะริมฝีปากของตัวเองก่อนจะยิ้มน้อยๆ แม้พี่เขาจะเกลียดแต่อย่างน้อยเมื่อกี้ก็ทำให้ผมละลายได้ แม้มันเป็นแค่อุบัติเหตุก็ตาม

                “ควรดีใจกับอะไรเล็กๆ น้อยๆ สิควอน ถึงพี่เขาจะพูดให้เราเจ็บก็ตาม”

บอกตัวเองแล้วเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์ที่มีเสียงแจ้งเตือนไลน์ดังไม่หยุดอยู่โต๊ะข้างหัวเตียงมาเปิดดูว่าใครกันกระหน่ำส่งมารัวๆ แบบนี้ พอเปิดดูเห็นว่าเป็นเพื่อนของตนเองก็ยิ้มออกมาโดยลืมไปเลยว่าตัวเองกำลังทุกข์เศร้าใจกับเหตุการณ์ก่อนหน้านี้อยู่ ดวงตาที่ชื้นไปด้วยน้ำตาไล่อ่านข้อความจากทัพฟ้าที่ส่งมา แล้วก็มีไลน์จากชานมและชาเขียวสองแฝดส่งมาด้วย ไลน์นี้เป็นไลน์กลุ่ม และสร้างขึ้นโดยทัพฟ้าเมื่อกี้

‘ไปเที่ยวกันไหม” ทัพฟ้าส่งข้อความถามเพื่อนๆ เมื่อตอนนี้ทุกคนเข้าร่วมในไลน์กลุ่มกันครบแล้ว

‘เที่ยวไหวะ’ ชาเขียวพิมพ์ถามส่งเข้ามาในกลุ่มพร้อมกับส่งสติ๊กเกอร์เท้าค้างรอคำตอบ

‘นั่นดิ เที่ยวไหนพวกมึง’ ควอนส่งถามไปอีกคน

‘แล้วไปแบบวันเดียวกับหรือค้างอ่ะ’ ชานมที่เป็นผู้หญิงคนเดียวในกลุ่มส่งถามกลับมา

‘แล้วพวกมึงอยากไปแบบไหนล่ะ’ ทัพฟ้าถามความเห็นเพื่อนๆ ทุกคน

‘งั้นไปเชียงใหม่บ้านกูไหม’ ชาเขียวเสนอ

‘ไปค้าง’ ควอนถาม

‘ใช่ไปค้างสักสองคืน’ ชาเขียวบอก

‘ก็ดีนะ’ ทัพฟ้าเห็นด้วย

‘พักบ้านเราประหยัด’ ชานมเสนออีก

‘แล้วจะไปวันไหนอ่ะ’ ควอนถามต่อไปอีกพร้อมสติ๊กเกอร์ยิ้มตามไปด้วย

‘นั่นดิพวกมึง’ ชาเขียวพิมพ์

‘พรุ่งนี้ค่อยคุยกันไหม แล้วใครคิดว่าควรไปที่ไหนและไปวันไหนค่อยเสนอกันพรุ่งนี้ตอนพักเที่ยง’ ชานมพิมพ์มา เพราะตอนนี้เธอกำลังจะดูซีรี่ส์จีนอยู่

‘โอเค ตามชานมบอกแล้วกัน งั้นแยกพวกมึง’ คนตั้งกลุ่มส่งข้อความกลับมา แล้วทุกคนก็ส่งสติ๊กเกอร์บอกฝันดีกันแล้วเสียงไลน์ก็เงียบลง

ควอนมองหน้าจอโทรศัพท์ที่เพิ่งจบการสนทนาไปก่อนจะลุกขึ้นไปอาบน้ำมานอนพกผ่อน เพราะพรุ่งนี้เขามีเรียนตอนเช้า เรียนบัญชีด้วยสิ เขาต้องนอนพักผ่อนให้เพียงพอไม่งั้นเรียนไม่รู้เรื่อง แต่พอเดินเข้าไปในห้องน้ำส่องกระจกก็ยกมือขึ้นแตะริมฝีปากของตัวเองแล้วความรู้สึกวูบไหวในอกก็กลับมาอีกครั้ง สองแก้มนวลก็ซับสีเลือดขึ้นมาจนเขาต้องก้มหน้ามองอ่างล้างหน้าด้วยไม่กล้าดูสีหน้าของตัวเองในกระจก

“ไอ้ควอนมึงได้แค่นี้ก็ดีเท่าไหร่แล้ว” บอกตัวเองแล้วก็แตะลูบไล้ริมฝีปากอมชมพูตัวเองไปมาก่อนจะเดินไปเปิดฝักบัวอาบชำระคราบเหงื่อไคลของตัวเอง