Masukครั้งหนึ่ง...ผมหนีเรียนมาเที่ยวเมืองไทยโดยไม่ได้บอกครอบครัวให้รู้ คืนหนึ่งผมเมาจนรังแกผู้หญิงคนหนึ่ง จากนั้นเธอก็หายไปจากชีวิตผม กระทั่งเรากลับมาพบกันอีกครั้งหลังจากที่เธอคลอดลูก ผมจะทวงลูกของผมคืน
Lihat lebih banyak「アレシア様、旦那様から本日のお食事には忙しくて、間に合いそうもないから、先に食べていてほしいと早馬が届いております。」
執事のヨルダンは、顔を伏せ、落胆した表情を浮かべる。
アレシアは、食堂で夫と結婚三周年を祝おうと、料理人が心を込めて用意してくれた料理を前に、ため息を漏らした。
私の夫であるトラヴィス・オフリー公爵の瞳の色である濃い青色に統一された室内の装飾品やムード作りのために灯された蝋燭達。
そのすべてが、広い食堂の中心で一人、ぼんやりと椅子に座る私を静かに見守っている。
どうして邸の者達が、私達夫婦の記念日を心を込めて祝おうとしてくれているかわかっている。
誰しもが気づいているのだ。
トラヴィス様と私の関係が決して順調ではないことを。だから、何とか二人の仲をとり持とうと皆が準備してくれたこの記念日の会は、トラヴィス様が帰らないことで、すでに破綻している。
「残念だけど、先に食べようかしら。」
私が少し冷め始めた料理を前にそう言うと、ヨルダンや侍女達の顔に明らかに安堵の表情が浮かぶ。
「皆さんも一緒に召し上がって。
きっとトラヴィス様は今日はもう食事を取らないでしょうから。 一人で食べるより、みんなで食べた方が私も楽しいもの。」私のその言葉を受けて、使用人達はそれぞれ料理を運び込み、みんなで食事を始める。
テーブルには、皆が食べる分のたくさんの料理が並べられていて、それを隔てなく食べるのが、私達の常だった。
「これ、とても美味しいわ。」
私が特にお気に入りのミルクを使ったスープに満足していると、その言葉に長年公爵家に勤める料理人は、にっこりと笑みを浮かべる。
「アレシア様の好きな味付けは心得ておりますので。」
「ふふ、ありがとう。」
トラヴィス様の帰りはいつも遅く、私は普段、このように使用人達と夕食を共にしている。
最初は女主人と一緒に食事をすることに恐縮していた使用人達であったが、私と特に一緒の時間を過ごす侍女のエイダが躊躇うことなく食事を取るのを見て、次第に一人、又一人と加わるようになったのだ。
エイダは、年若いが、母親も長らく侍女を勤め、この邸で一目置かれる存在だ。
そのため、結婚して三年が経った今では、ほぼ全員と食事を共にするようになった。
それは、トラヴィス様があまりにも私をかえりみることなく、毎日帰宅が遅いため、しだいに私を気の毒に思っていたのもあるだろう。
「この深い青色のカーテンやテーブルクロスが素敵ですね。
どちらのお店で購入されたのですか?」「それは、王都の他にいくつもの支店がある人気の生地屋の物です。
エイダの友人の紹介で。」皆、それぞれに会話を楽しみながら、食事をしている。
私はその光景を眺めながら、ふと私がここにいる意味はなんだろうと自答する。
トラヴィス様にとって、私達の結婚はさして意味をなさないものなのだろう。
祝う必要もない相手との結婚記念日。
なんて、空虚で寂しい響きだろう。私はただ、トラヴィス様と夫婦として日々の出来事を語り、一緒にたわいのない楽しみを見つけて、二人で穏やかに生きていけたらと思っていた。
けれども、その願いすら叶わない。
彼にとって私はもう必要のない存在なのだろう。今、こうしてこの邸の使用人達だけが私を気遣ってくれている。
「アレシア様、以前よりお話していた通り、友人と一緒にドレスを作る夢があったのですが、その友人が経営するお店が資金繰りに困っていて、閉店の危機らしいんです。」
エイダは、考え込む表情をすると、食事の手を止める。
「それは大変ね。」
「友人が心配なので、明日、そのお店を訪ねてきても良いでしょうか?」
「もちろんよ。
私のことは気にしないで。 …いえ、私も行っていいかしら?」「えっ、アレシア様もですか?」
「ええ、何度もそのお店の話を聞いていたから、私も気になるの。
私はここにいてもいなくても、変わりないし。」このオフリー公爵家に来てから三年が経つけれど、公爵家の執務などはすべてトラヴィス様が担っているし、邸の運営はヨルダンがしている。
なので、私の役割は夜会にトラヴィス様と出席したり、お茶会に参加したりと、社交の部分だけであった。
よく考えれば、私はここに必要とされていない。
まるでお飾りのような存在だわ。私の言葉に使用人達は顔を見合わせ、視線で何かを伝え合っている。
彼らにとって恐れていた事態が、いよいよ現実になろうとしているのがわかるのね。
旦那様に大切にされない私が、ついに動き出そうとしているのではないかと。
十中八九、この先、私は若い遊び人の男と付き合うようになり、邸での夫婦仲は険悪になる。
政略結婚の二人が陥るありがちな展開だ。
だからこそ、そうならないようにと使用人達は心を尽くし、今日の会を提案した。けれども、その気遣いが私を追い詰め、ついには私が外に目を向けるきっかけになってしまうとは、誰も想像し得なかったのかしら。
ただ一つ間違っているのは、私には新しい男性を作るつもりが全くないということ。
でも、ここで「私は新しい男性など作らないわ。」と邸の者達に宣言するのもどうかと思うから、あえて説明しないけれど。
「では、アレシア様、明日昼頃に参りましょう
。」「わかったわ。」
私はこの無意味な日常から、ほんの少しだけでも解放されたいと思った。
結婚してから、トラヴィス様との間にまだ子供はできていない。
もし、二人の間に子供ができていれば、彼の気持ちが少しでも私に向いたのだろうか。そんなことを考えても仕方がないのだけれど。
もう、彼に何かを期待するのはやめよう。
彼に私を思って欲しいと思い実行してきた数々の努力は無駄に終わって。もう、新たな策など湧いて来ないほどにやり尽くした私は、抜け殻のよう。
王都での食事や買い物、観劇やハイキングなど色々と誘ってみたけれど、時が経つにつれて、彼の私への関心はどんどん薄れていった。
ここ二年は彼と過ごすことなど、ほぼなかった。
新婚当初は幸せを感じていたけれど、今では彼は私を全く気にかけなくなってしまった。
私はただ、夫婦二人で時を重ね、旅行に行ったりして穏やかな幸せを感じたかっただけなのに。
でも、もうトラヴィス様のことは諦めよう。
彼がこの先私を想うことなどないのだから。トラヴィス様を中心にして過ごしてきた三年間はついに終わりを迎えた。
明日からは自分を大切にし、思いのままに生きてみよう。
หลายปีต่อมา...องศา..." นาทีคิดดีแล้วหรอลูก "ผมถามลูกชายคนเดียวของผมที่ตอนนี้นั่งห้อยขาอยู่ริมสระข้างๆผม" ครับพ่อ นาทีคิดดีแล้ว "ลูกชายวัยสิบแปดปีของผมที่เมื่อก่อนเคยเป็นเด็กชายตัวน้อยๆคนหนึ่งหันมาตอบอย่างหนักแน่น ผมไม่รู้ว่าทำไมนาทีถึงอยากไปเรียนต่อที่อังกฤษทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เคยย้ำนักย้ำหนาว่าจะไม่ไป และผมเองก็ไม่ได้อยากให้นาทีไปเพราะไม่อยากให้นาทีต้องเรียนหนักและทำงานหนักเหมือนผมตอนนั้น" ไม่คิดถึงพ่อกับแม่หรอลูก "ผมถามยิ้มๆ อันที่จริงเราสามคนพ่อแม่ลูกเมื่อก่อนเคยเป็นแบบไหนทุกวันนี้ก็ยังคงเป็นแบบนั้น บอกรักกันทุกวันเหมือนเดิม บอกคิดถึงกันทุกวันเหมือนเดิม และเล่นกันเหมือนเดิม ก็เลยทำให้เราสามคนกล้าพูดหรือกล้าบอกอะไรหลายๆอย่างแก่กันอย่างไม่ต้องกังวล ยกเว้นในตอนนี้" คิดถึงครับ แต่นาทีจะโทรหาพ่อกับแม่ทุกวัน จะมาเยี่ยมบ่อยๆ "นาทีหันมาตอบพลางเอนตัว
เวลา...หลายสัปดาห์มานี้ฉันได้มีโอกาสตามองศามาดูงานในกรุงเทพแทนฟาเรนท์เพราะเธอกำลังตั้งท้อง ธันวาก็เลยให้เธอหยุดทำงานทุกอย่างและองศาก็เข้าไปช่วยเพราะเมื่อก่อนฟาเรนท์ก็เคยช่วยงานเขาเอาไว้เหมือนกันและฉันก็อยากลองทำงานดูบ้างเลยขอองศาให้รับงานฟาเรนท์ไว้ และฝากนาทีไว้กับน้ำแข็งและคุณทวดจากการที่ได้เลี้ยงลูกอยู่บ้านเป็นแม่บ้านมาตลอดพอฉันต้องออกมาเจอผู้คนมากมายมันก็ทำให้ฉันตื่นเต้นไม่น้อย โดยเฉพาะที่โรงแรมของฟาเรนท์มีผู้คนพลุกพล่านเต็มไปหมด" ไม่คิดเลยว่าพนักงานต้อนรับที่นี่จะสวยขนาดนี้ "เสียงผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาแต่งตัวดูดีอายุน่าจะมากว่าฉันสักสี่ห้าปีพูดขึ้นพลางเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าพร้อมกับจูงมือเด็กชายตัวน้อยหน้าตาน่ารักมาด้วย" ขอบคุณค่ะ คุณมีอะไรให้ฉันช่วยมั้ยค่ะ หรือติดต่อเรื่องอะไรค่ะเผื่อฉันช่วยคุณได้ "ฉันส่งยิ้มเป็นมิตรไปให้และรักษาไว้ซึ่งมารยาทที่สุดกับบุคคลตรงหน้า ถึงจะสัมผัสได้ว่าเขานั้นหน้าม่อแค่ไหน
เวลา...วันนี้น้ำแข็งกับอัคคีพาเด็กๆมาฝากฉันไว้เพราะทั้งคู่ไปประชุมที่ต่างจังหวัด นักรบกับพบรักเป็นเด็กเลี้ยงง่ายและน่ารักเหมือนกับนาที พบรักเป็นเด็กช่างพูดและขี้เล่นเหมือนกับนาทีต่างกับนักรบที่เป็นฝาแฝดของพบรักแต่นิสัยต่างกัน" นักรบมายืนทำอะไรตรงนี้ครับ ไม่ไปเล่นกับนาทีกับพบรัก "ฉันเดินตามเด็กชายตัวน้อยมาห่างๆเมื่อก่อนหน้าสังเกตุได้ว่าหลานชายตัวเองตีตัวออกห่างจากที่เล่นกันอยู่ค่อยๆเดินออกมาจากกลุ่ม ก่อนจะเดินมาตรงแคมป์คนงานที่องศาจ้างมาให้ปรับปรุงรีสอร์ต" นักรบมาหาของเล่นฮะคุงอา "ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดของหลานชายพร้อมกับมองตามนิ้วชี้น้อยๆที่ชี้ไปตรงบ่อผสมปูน อ่าบ่อนั่นหรอของเล่น" อันนั้นเล่นไม่ได้นะครับ มันอันตรายแล้วก้สกปรกมากด้วย "ฉันย่อตัวลงบอกหลานชาย" นักรบไม่กลัวอันตรายฮะ แต่ถ้ามันสกปรกนักรบจะทำให้มันสะอาดเอง "หลานชายตัวน้อยพูดโดยไม่หันม
เวลา..." แม่ฮะทำไมวันนี้บ้านเราทำกับข้าวเยอะล่ะฮะ คุงปู่คุงย่าก็มาด้วย คุงทวดสุดสวยก็มา ลุงคีกะป้าน้ำแข็งก็มา "เสียงลูกชายตัวน้อยยืนหันซ้ายหันขวามองทุกคนที่รีสอร์ตพลางไล่ชื่อแต่ละคนไปมาด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้วและแววตาตื่นเต้น" วันนี้เป็นวันพิเศษครับ ทุกคนเลยมาที่นี่เพื่อทานข้าวร่วมกัน "ฉันบอกลูกชายตัวน้อยที่ยังไม่รู้ตัวว่าวันนี้คือวันเกิดครบรอบสี่ขวบของตัวเอง" อ๋อ เป็นแบบนี้นี่เอง นาทีก็คิดว่ามีงานอะไรซะอีก "ลูกชายตัวน้อยยิ้มแป้นก่อนจะกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปหาคุณทวดเมื่อได้รู้คำตอบแล้ว" ว่าไงจ๊ะนาทีเหลนทวด หล่อขึ้นนะเรา "เสียงคุณทวดที่โน้มตัวลงมาคุยกับเหลนตัวน้อยพูดขึ้น" คุงทวดก็สวยขึ้นฮะ ส่วนนาทีอะหล่ออยู่แล้ว "เฮ้อลูกชายฉันนี่นะหลงตัวเองได้ใครกัน" นาที!! สุขสันต์วันเกิดน้าา วันนี้พบรักมีของขวัญมาให้นาทีด้วยล่ะ "
เวลา..." หมอครับ ลูกชายผมเป็นยังไงบ้างครับ "เสียงองศาถามหมอที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องฉุกเฉินอย่างร้อนรน ส่วนฉันตอนนี้แทบไม่มีแรงจะเดินไปฟังว่าเขาพูดอะไรกัน" ตอนนี้เด็กปลอดภัยแล้วครับ ว่าแต่ก่อนหน้านี้เด็ก
เวลา...วันนี้ทั้งวันเราสามคนพ่อแม่ลูกพากันเดินห้างซื้อของใช้ต่างๆ ก่อนจะแวะร้านไอติมและต่อด้วยพาลูกชายตัวน้อยไปดูการ์ตูน แต่พอการ์ตูนเริ่มฉายเจ้าตัวกลับหลับซะนี่และคนที่ได้ไปดูการ์ตูนจริงๆก็เป็นฉันกับองศานั่นเอง
เวลา...ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ริมชายหาดใต้ต้นสนมองดูลูกชายตัวน้อยวิ่งเล่นกับพ่ออย่างมีความสุข เมื่อก่อนตอนที่ฉันรู้ตัวว่าท้องกับองศาฉันรู้สึกเครียดและเสียใจมาก เพราะนอกจากจะไม่ได้รักกันแล้วเรายังไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ มีหลายครั้งตอนที่ฉันอุ้มท้องนาทีแล้วเกิ
เวลา..." อื้ม องศา "เสียงแหบพร่าของฉันร้องเรียกชื่อคนที่กำลังวุ่นวายอยู่กับเบื้องล่างของฉันดังซ้ำไปซ้ำมา ลิ้นหนาสากตวัดซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนฉันปวดหนึบไปทั่วจุดกึ่งกลาง มือใหญ่สองข้างขององศาบีบเคล้นอกของฉันไปมาทั้งๆที่ใบหน้าของเขาย
![เมียช่างสัก [PWP] + [BDSM] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




