องศานี้มีเวลา

องศานี้มีเวลา

last updateLast Updated : 2026-01-28
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
83Chapters
1.0Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ครั้งหนึ่ง...ผมหนีเรียนมาเที่ยวเมืองไทยโดยไม่ได้บอกครอบครัวให้รู้ คืนหนึ่งผมเมาจนรังแกผู้หญิงคนหนึ่ง จากนั้นเธอก็หายไปจากชีวิตผม กระทั่งเรากลับมาพบกันอีกครั้งหลังจากที่เธอคลอดลูก ผมจะทวงลูกของผมคืน

View More

Chapter 1

EP.1 เริ่มต้น

The room exploded with laughter.

"Mark, let's bet—how long till she crawls back?"

"I'm calling it now—Jenna's in your bed tonight, crying to make up!"

"I'm in. Her mom sucks up three grand a day—without you, she couldn't even afford a cremation!"

The escort flashed a ring in my face, all sugary sweet. "I'm broke, but I'll toss in fifty—she's not getting that divorce."

I stared at the ring... then laughed.

Pathetic.

Ten years ago, he promised my dad he'd take care of me. Now he's sliding our wedding ring onto some escort just to make me a punchline.

I laughed again, soft and bitter.

God, I was pathetic too—for letting him wreck me this long.

"I already signed the divorce papers. You just need to sign them too."

I'd said "divorce" 999 times.

This was the first time I meant it—with actual papers.

I slipped off the ring, dropped it on top, and held them out.

His face froze. Like he couldn't believe it.

The shadow he used to drag around was walking away.

Then he smirked and tore the papers in two.

"Still playing that card? Not bored yet? You throw 'divorce' around like it's supposed to scare me. I've been over you—and this joke of a marriage—for years."

I didn't flinch. Just pulled out an identical copy from my bag. "Cool. Then sign."

He shoved the escort away, ripped off his tie, eyes wild.

"Jenna Jensen, every inch of you is mine. Divorce or not. Who'd even want you? Without me, who's paying for your leech of a dad or keeping your braindead mom alive?"

I didn't say a thing.

Just turned and walked.

Mark grabbed me, slammed me against the window.

Pain shot through me—I gasped.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
83 Chapters
EP.1 เริ่มต้น
เวลา...งานปาร์ตี้สุดหรูหราจัดขึ้นในรีสอร์ตสวยหรูระดับประเทศ ภายในงานมีหนุ่มสาวมากหน้าหลายตาที่ฉันเองก็เคยเห็นในทีวีบ้างหรือตามหนังสือพิมพ์บ้างเพราะส่วนมากแขกที่มาในงานนี้มีแต่เหล่าลูกผู้ดีมีเงิน ไฮโซ ดารา นางแบบ พริตตี้เครื่องดื่มมึนเมาแบรนด์ดังมากมายราคาเกินกว่าคนอย่างฉันจะเอื้อมถึงถูกเด็กเสิร์ฟเดินถือถาดแจกจ่ายรอบงาน อาหารการกินทั้งหลายที่ฉันเองไม่เคยได้กินถูกจัดวางเรียงรายเต็มโต๊ะไปหมด"เวลา" เสียงหัวหน้างานเรียกฉันพร้อมกับถือถาดอาหารเข้ามาหา "เดี๋ยวเธอเอาอาหารกับเครื่องดื่มไปเสิร์ฟลูกค้าที่ห้อง XXX ทีนะ เสร็จแล้วก็กลับมายืนประจำโซนของกินเหมือนเดิม""ค่ะ" ฉันตอบรับพลางรับถาดอาหารและเครื่องดื่มมาไว้ในมือก่อนจะเดินออกไปอีกทางปกติแล้วฉันจะรับจ๊อบตามงานแบบนี้รวมถึงงานแจกใบปลิวเพื่อหาค่าใช้จ่ายส่วนตัว ถ้างานไหนดีหน่อยฉันก็ทำแค่ไม่กี่ชั่วโมงก็ได้ค่าแรงแล้วรีบกลับบ้าน แต่ส่วนมากงานแบบนั้นนาน ๆ ทีถึงจะมี งานที่ได้ทำบ่อย ๆ ก็จะเป็นงานที่ฉันกำลังทำอยู่ตอนนี้เวลาต่อมา..."กรี๊ด! ชะช่วยด้วยฮือ ๆ" ฉันกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวเมื่ออยู่ ๆ ก็ถูกมือใหญ่ของคนที่นอนอยู่ในห้องกระชากตัวจนล้มลงบนเตีย
Read more
EP.2 เริ่มต้น
เวลา...สองสัปดาห์ต่อมา..."ลุงโชคว่ายังไงนะคะ" ฉันหันไปมองลุงโชคอีกครั้งหลังจากได้ฟังเรื่องที่ลุงโชคพูดจบไป"พวกนั้นมาอีกแล้วครับ พวกนายทุนน่ะ""คนพวกนี้พูดไม่รู้เรื่องกันหรือยังไงนะ ก็บอกไปแล้วว่าไม่ขาย ๆ" ก่อนหน้านี้มีพวกนายทุนต่างชาติมาถามขอซื้อที่ดินของฉันอยู่บ่อยครั้ง และทุกครั้งฉันก็ได้ปฏิเสธไป ถึงแม้ว่าสวนส้มจะยังเป็นต้นอ่อนที่เพิ่งลงหลุมไป แต่ก็ไม่ได้ทำให้ฉันรอไม่ได้ถึงกับขายสวนทิ้ง เพราะฉันยังมีสวนผักอีกมากมายที่ออกผลผลิตให้ได้ส่งขายอยู่ตลอด ที่สำคัญมันคือที่ดินที่คุณทวดซื้อให้ฉันกับลูก ฉันไม่มีวันขายมันหรอก"เราจะทำยังไงดีครับคุณเวลา" ลุงโชคยังคงถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียดไม่ต่างกับฉัน"คราวนี้มากันกี่คนคะลุง""มากันสองคนครับ น่าจะเป็นคนไทยด้วยกันทั้งคู่" ลุงโชคตอบ ปกติมากันทีสี่ห้าคนแถมมีแต่ต่างชาติด้วย วันนี้มาแปลกไม่แน่อาจจะคนละเจ้าก็ได้ครับ ไม่งั้นก็คงเป็นพวกนายหน้าหาที่ดินให้ชาวต่างชาติ"เดี๋ยวลุงโชคให้ป้าช้อยมาดูนาทีให้เวลาก่อนนะคะ เดี๋ยวเวลาจะไปจัดการคนพวกนั้นเอง" ลุงโชคพยักหน้าก่อนจะวิ่งเข้าไปในครัวเพื่อเรียกป้าช้อยเมียแกให้มาดูลูกชายของฉัน"ป้ามาแล้วค่ะ" เสียงป้าช้อยด
Read more
EP.3 เริ่มต้น
องศา..."แฮ่ก แฮ่ก เชี้ยเอ้ย! อย่าให้รู้นะว่ายัยนั่นเป็นใคร แฮ่ก แฮ่ก" ผมสบถออกมาด้วยความหงุดหงิดหลังจากวิ่งหนีควายตัวใหญ่กับหมาบ้ามาอย่างไม่คิดชีวิต "ยัยคนสวนตัวแสบอย่าให้เจออีกครั้งนะ" ผมกัดฟันกรอดหลังจากวิ่งเข้ามานั่งในรถพร้อมกับพี่ชายฝาแฝดของตัวเองแล้ว"มิน่าล่ะทุกคนที่ส่งมาถึงไม่มีใครได้เจรจาซื้อที่ดินแปลงนี้สักที กูว่าควายดุแล้วหมาตัวนั้นแม่ง...ดุยิ่งกว่าอีก" ไอ้อัคคีบ่นพลางส่ายหัวไปมาก่อนจะเอนตัวลงด้วยความเหนื่อยล้า"ยัยนั่นแม่งไม่มีเหตุผลเลย แทนที่จะคุยกันก่อน" ผมบ่นพึมพำพลางขับรถออกไป "คอยดูนะ รอบหน้าถ้าเจออีกล่ะก็...""นี่มึงอย่าบอกนะว่าจะมาอีกน่ะ" อัคคีหันมาหาผม"ก็เออดิ นี่ยังไม่ได้คุยกับเจ้าของที่เลยโดนไล่ออกมาซะแล้ว" ถ้าผมยอมแพ้ ข้อเสนอของคุณย่าผมก็อดน่ะสิ"วันหลังมึงมาคนเดียวเลยนะ กูไม่มาเสี่ยงโดนหมากัดโดนควายขวิดกับมึงหรอก กูมีลูกมีเมียต้องดูแล""เออ! กูมาคนเดียวก็ได้วะมึงแม่ง"อยู่ ๆ ผมก็ได้รับคำสั่งจากคุณย่าให้บินกลับไทยเพื่อมาซื้อที่ดินแถวชานเมืองในกรุงเทพให้ด้วยเหตุผลที่ว่าคนที่คุณย่าส่งมาไม่มีใครสามารถหว่านล้อมให้เจ้าของที่ดินแปลงนี้ขายที่ให้คุณย่าได้ อันที่จริงผม
Read more
EP.4 ฝัน
เวลา..."เป็นยังไงบ้างคะคุณเวลา" ป้าช้อยที่อุ้มนาทีอยู่ถามฉันเมื่อฉันเดินกลับเข้ามา หลังจากไปไล่พวกนายทุนออกไปแล้ว"ไปกันหมดแล้วค่ะป้า ป้าไปทำงานต่อเถอะค่ะเดี๋ยวเวลาดูนาทีต่อเอง" ป้าช้อยพยักหน้าเป็นเชิงตอบรับก่อนจะส่งนาทีให้ฉัน "หลับปุ๋ยเลยคนขี้เซาของแม่" ฉันอมยิ้มให้คนตัวเล็กที่นอนหลับอยู่ในอ้อมแขน"งั้นป้าขอตัวไปทำกับข้าวต่อนะคะ คุณเวลาก็รีบเข้าบ้านนะคะจะมืดแล้ว""ค่ะป้า"ฉันนั่งอยู่ข้างนอกสักพักก่อนจะอุ้มนาทีกลับเข้าไปในบ้านเพราะเริ่มมืดยุงก้เริ่มเยอะ ปกติฉันจะพานาทีออกมาอยู่ข้างนอกตรงศาลาหลังเล็กข้างบ้านที่ลุงโชคสร้างไว้ให้ เพราะตรงนั้นอากาศถ่ายเทสะดวก อีกอย่างฉันอยากนั่งมองต้นไม้ใบหญ้ามากกว่านั่งดูทีวีข้างในเวลาต่อมา..."อย่า อย่า อย่าเอาลูกฉันไป เอาลูกฉันคืนมานะ!" ฉันอ้อนวอนผู้ชายคนนึงซึ่งอุ้มลูกชายตัวน้อยของฉันเอาไว้ เขามาพานาทีไปจากฉัน ตอนนี้ใครก็ได้ช่วยด้วยเขาพานาทีขึ้นรถไปแล้ว ฉันจะทำยังไง ช่วยด้วย"แฮ่ก แฮ่ก ฝันแบบนี้อีกแล้ว" ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกขณะที่ใบหน้านั้นเปียกชื้นไปด้วยเหงื่อ ก่อนจะรีบเดินไปเปิดไฟให้สว่างทั่วห้องแล้วอุ้มลูกชายตัวน้อยที่นอนหลับตาพริ้มอยู่มาไว้แ
Read more
EP.5 เผชิญหน้า
หลายวันต่อมา...องศา...เช้าวันนี้ผมรีบอาบน้ำแต่งตัวเพราะต้องออกไปจัดการเรื่องที่ดินให้คุณย่า หลังจากที่นอนคิดมาหลายวันว่าจะทำยังไง ตอนนี้คนสนิทของผมได้หว่านล้อมให้เจ้าของที่ในแถบนั้นขายที่ดินให้ผมเรียบร้อยแล้ว อันที่จริงผมไม่ได้อยากได้ที่ดินพวกนั้นหรอก แต่เมื่อเจ้าของที่ดินแปลงนั้นไม่ยอมขายให้ผมดี ๆ ผมก็ต้องใช้วิธีนี้แหละ"นายแน่ใจใช่ไหมเซริค ว่าเจ้าของที่ดินแถบนั้นยอมขายที่ให้เราหมดแล้ว" ผมถามเลขาของผมเมื่อขึ้นมานั่งบนรถเรียบร้อยแล้ว"แน่ใจครับบอส ตอนนี้เหลือที่ดินอีกแปลงนึงที่เราจะไปคุยกับเจ้าของเขา ที่ดินแปลงนั้นเป็นสวนลำใยพื้นที่เกือบร้อยไร่ ถ้าเราได้ที่ดินแปลงนั้นมา เราก็จะปิดทางเข้าออกของสวนส้มได้ครับ เพราะที่ดินด้านหลังสวนส้มกับที่ดินฝั่งขวาฝั่งซ้ายเราซื้อมาหมดแล้ว" เซริครายงานความคืบหน้าให้ผมทราบขณะที่สายตายังจับจ้องไปที่ถนน"ทำสวนส้มงั้นเหรอ?" ผมเองก็เพิ่งจะรู้นะ วันนั้นที่เดินเข้าไปก็เห็นมีแต่ต้นไม้ต้นเล็ก ๆ แต่ไม่รู้ว่ามันเป็นต้นอะไร"เอ่อ อีกเรื่องนึงครับบอส" คนที่ทำหน้าที่ขับรถอยู่เอ่ยขึ้นราวกับนึกอะไรออก"ว่า...""หมาขี้เรื้อนตัวนั้นกับควายที่วิ่งไล่บอสกับคุณอัคคีเป็นขอ
Read more
EP.6 เผชิญหน้า
เวลา..."ป้าขอโทษด้วยนะหนูเวลา จะว่าป้าเห็นแก่เงินก็ได้ แต่ราคาที่เขาเสนอมามันก็ทำให้คนแก่อย่างป้าที่ไม่รู้จะดูแลสวนนี้ไปได้นานแค่ไหนต้องยอมขายน่ะลูก" ป้าเจ้าของสวนลำใยเอ่ยกับฉันหลังจากที่เรานั่งคุยกันได้สักพักแล้ว "คนที่เขามาซื้อที่ป้าจะเข้ามาพรุ่งนี้สาย ๆ น่ะ หนูเวลาลองไปคุยกับเขาเรื่องทางผ่านดูนะลูก เห็นว่าเขาเป็นนักธุรกิจถ้าเราขอเช่าทางผ่านป้างว่าเขาน่าจะยอม""...ค่ะป้า ยังไงหนูจะลองคุยกับเขาดู" ฉันส่งยิ้มบาง ๆ ให้ป้าเจ้าของสวนลำใยก่อนจะเดินออกมาด้วยความรู้สึกว่างเปล่า"ที่พวกนั้นไล่ซื้อที่ดินในแถบนี้ไปทั้งหมดมันเป็นเพราะเราไม่ยอมขายที่ให้เขาหรือเปล่านะ" ฉันพึมพำกับตัวเองขณะเดินกลับสวน แต่จะให้ขายได้ยังไงกัน ที่ดินแปลงนี้เป็นสมบัติที่คุณทวดซื้อให้ฉันกับลูกชาย มันเป็นสมบัติเพียงชิ้นเดียวของลูกชายฉันในตอนนี้และฉันก็รับปากกับคุณทวดไปแล้วว่าจะไม่ขายที่ดินแปลงนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม"เฮ้อ! แล้วจะทำยังไงต่อไปนะ..." ฉันพ่นลมหายใจออกมาพลางกวาดสายตาไปรอบ ๆ สวนที่ตอนนี้คนงานในสวนลำใยกำลังช่วยกันเก็บเครื่องมือและอุปกรณ์การทำสวนออก"แล้วคนงานเก่าในสวนนี้จะไปทำอะไร คุณป้ามีค่าชดเชยให้พวกเ
Read more
EP.7 เผชิญหน้า
องศา...วันนี้ผมเดินทางมายังที่ดินที่ผมเพิ่งซื้อเอาไว้ ตอนนี้ที่ดินด้านหลังสวนส้มทั้งแปลงซ้ายและแปลงขวากำลังถูกปรับสภาพให้เป็นพื้นที่โล่งเตียน ด้านหน้าของผมมีรถหลายคันกำลังโค่นต้นไม้ใหญ่และปรับสภาพที่ดิน มีเพียงสวนลำใยที่ผมเพิ่งเจรจาซื้อมาได้เท่านั้นที่ยังไม่ได้ลงมือทำอะไรเพราะเจ้าของคนเก่าขอเวลาเก็บข้าวของและผลผลิตล็อตสุดท้ายออกไปก่อน"คนงานพวกนี้ทำงานกันเร็วดีนะเซริค" ผมเดินไปตบไหล่เซริคเบา ๆ ก่อนจะหันไปมองพื้นที่รอบ ๆ อย่างอารมณ์ดีเมื่อแผนที่วางไว้มันมาไกลเกินกว่าคำว่าครึ่งทางแล้ว"ต่อไปก็เป็นคิวของสวนลำใยครับ" เซริคหันมาบอกก่อนจะพูดต่อ "ส่วนผู้รับเหมาที่เราว่าจ้างให้มาสร้างสนามแข่งรถให้เรา ก็น่าจะลงมือหลังจากที่เราปรับสภาพพื้นที่เรียบร้อยแล้วครับ อีกหน่อยคงมีวิศวะมาดูพื้นที่ก่อนสร้างสนาม""ดีเลย ยังไงก็ฝากจัดการด้วยนะ""ครับ"ตึก ตึก ตึกเสียงฝีเท้าของใครบางคนวิ่งเข้ามายังพื้นที่ที่ผมกับเซริคกำลังคุยกันอยู่ หันไปมองจึงเห็นว่าเป็นหัวหน้าคนงานที่มาคุมลูกน้องวันนี้"คุณองศาครับ มีคนมาขอพบครับ" หัวหน้าคนงานเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหอบเพราะวิ่งเข้ามา"ให้เขาเข้ามาสิ" ผมตอบก่อนจะกระตุก
Read more
EP.8 ลูกชาย
องศา...คืนนี้ผมแวะมานอนที่บ้านสวนของอัคคีกับพี่สะใภ้เพราะว่าขี้เกียจขับรถกลับกรุงเทพฯ อันที่จริงก็แค่อยากอยู่ใกล้ ๆ...ที่ดินที่ซื้อมาได้ก็เท่านั้นมั้ง และผมเองก็ยังไม่ได้บอกใครเรื่องที่ผมเจอเวลานอกจากเซริค รอให้ผมกับเธอได้ปรับความเข้าใจกันก่อนและแน่นอนครั้งนี้เธอหนีผมไปไหนไม่ได้หรอก เพราะผมสั่งให้คนปิดทางเข้าออกไว้หมดแล้วไหนจะให้คนไปเฝ้าทางเข้าออกไว้อีก "ฉันจะไม่ให้เธอกับลูกหนีไปไหนอีกแล้ว..." ผมพึมพำเมื่อนึกถึงใบหน้าของคนที่เพิ่งเจอกันวันนี้ "แต่ทำไมเราไม่ถามเรื่องลูกวะแม่ง มัวแต่โกรธที่ยัยนั่นพาลูกหนีจนพูดอะไรบ้า ๆ ออกไปเฮ้อ!" "จะนอนกันหรือยังนะ ดึกป่านนี้แล้ว" ผมนอนมองเพดานสีขาวขณะเอามือก่ายหน้าผากไปด้วย "ไม่รู้ว่าป่านนี้ลูกเราจะเป็นยังไงบ้าง จะหน้าตาเป็นแบบไหนนะ ผู้หญิงหรือผู้ชาย..." ครืด ครืด ครืด
Read more
EP.9 ลูกชาย
องศา...ผมเดินตามเวลาไปอย่างงง ๆ ไม่เข้าใจว่าเธอจะให้ผมรออยู่ข้างนอกทำไมในเมื่อเด็กที่ผมพามาหาหมอก็คือลูกของผม อีกอย่างเธอจะพูดว่ารบกวนให้ผมไปส่งเธอทำไมวะผมเป็นผัวเธอนะก็ต้องไปส่งอยู่แล้วปะ "ทำอย่างกับเราเป็นคนอื่น" ผมพึมพำคนเดียวขณะกึ่งเดินกึ่งวิ่งตามเวลาไป แค่รู้ว่าตัวเองปิดทางเข้าจนทำให้ลูกมาหาหมอช้าก็โกรธตัวเองจะแย่ ถ้าเกิดเซริคไม่โทรมาบอกแล้วไม่ยอมเปิดทางให้เวลา ป่านนี้ลูกผมจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ "ทำไมวันที่เจอกันเราถึงไม่เริ่มต้นกันดี ๆ วะแม่ง มันแต่โกรธจนคิดจะเอาชนะอยู่ได้" ผมนั่งโทษตัวเองที่ทำให้ความสัมพันธ์ของผมกับเวลามันแย่ลง ทั้ง ๆ ที่วันนั้นที่เราเจอกันผมน่าจะถามถึงลูกแล้วก็ความเป็นอยู่ของเธอ แทนที่จะแสดงตัวว่าตามหาเธอกับลูกมาตลอดเพราะอยากจะรับผิดชอบ อยากดูแลและอยากทำหน้าที่ของตัวเองแต่กลับไปพูดอะไรไร้สาระแทน "เฮ้อ!" 
Read more
EP.10 ลูกชาย
องศา..." อ๊ะ "เวลาเดินออกมาพร้อมกับผ้าห่มและหมอนก่อนจะยื่นให้ผม ผมรับมาจากเธอก่อนจะเดินไปนั่งบนโซฟาตัวข้างๆ " ให้ช่วยอะไรมั้ย "ผมเห็นเวลากำลังเช็ดตัวให้นาทีอยู่ก็เลยเดินเข้าไปหา เผื่อว่าจะช่วยอะไรได้บ้าง " บอกว่าให้อยู่ห่างๆไง "ผมถอยออกไปอีกก้าวนึงเพื่อยืนดูเวลาที่ตอนนี้กำลังทายาให้นาทีอยู่ดูเหมือนจะมีผื่นแดงๆขึ้นเล็กน้อย " อันนี้ฉันเอาไปเก็บให้นะ "ผมหยิบกะละมังที่เวลาเพิ่งจะเช็ดตัวนาทีขึ้นเมื่อเห็นว่าเช็ดตัวเสร็จแล้ว เวลาไม่ได้ตอบอะไรผมจึงเดินเอาไปเก็บในครัวที่อยู่ด้านหลังห้องนั่งเล่น   เวลา...จะเป็นไรมั้ยถ้าฉันจะบอกว่าอยู่ดีๆฉันก็รู้สึกโกรธองศาขึ้นมาเมื่อรู้ว่าสาเหตุที่นาทีไม่สบายมาจากเขา ที่เผาที่และปรับเปลี่ยนสภาพพื้นที่รอบสวนของฉัน มันอาจจ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status