4

EP4 - ความลับ รักเลว (อาณาเขต)

"ถ้าฉันบอกให้เธอวิ่ง เธอก็วิ่งสุดแรงไปทางด้านหลังฉัน เข้าใจมั้ย" อาณาเขตเอ่ยนิ่งๆทั้งที่สายตายังจดจ้องบางอย่าง

"วิ่ง???"

"1....2.....3....วิ่ง!!!!!"

“ห๊ะ!!! กรี๊ดดดดดด”

ซาเนียร์กรีดร้องก่อนถูกอาณาเขตคว้าแขนแล้วลากเธอให้วิ่ง เพียงไม่กี่วินาทีต่อมาก็มีเสียงปืนดังขึ้นจากด้านหลัง

ปัง! ปัง! ปัง!

“กรี๊ดดดด”

“วิ่งเร็ว!!!”

อาณาเขตกับซาเนียร์วิ่งไปตามซอกตึกในตอนค่ำ วิ่งไปได้ไม่นานก็มีคนมาดักด้านหน้า

อาณาเขตพุ่งเข้าปล่อยหมัดกันคนเหล่านั้น ซาเนียร์ทีืยืนมองด้วยความตกใจก็เบิกตากว้าง เมื่อเห็นอาณาเขตล้มลงเมื่อพลาดท่าให้กับคนเหล่านั้น

“เขต!!!!”

เพล้ง!! เพล้ง!! ซาเนียร์คว้ากระถางต้นไม้ตรงนั้นโยนใส่คนที่กำลังจะทำร้ายอาณาเขตจนพวกมันล้มลง

“เขต เป็นไรมั้ย”

“ไม่เป็นไร ไปเถอะ!”

เขาจูงมือเธอวิ่งอีกครั้ง ก่อนคว้าปืนขึ้น ตอนนี้ศัตรูของเขากำลังไล่ล่ามาติดๆ อาณาเขตวิ่งไปก่อนหยิบมือถือส่งให้ซาเนียร์เพื่อคุยกับลูกต้องของเขาแทนเขาที่กำลังจูงมือเธอวิ่งพี้อมถือปืนไปด้วย

ภาพหน้าจอทำเอาเธอขะงักเพราะมันเป็นภาพของเขาที่กำลังหลับเปลือยอกโดยมีเฝปรายนอนทับอกแล้วถ่ายรูป

(นายครับ!!!)

(เอ่อออ ตอนนี้อยู่ตรงถนนใหญ่ใกล้กับไนท์บาซาร์ กำลังถูกคนไล่ยิง)

ปัง!!!!

(เดี๋ยวพวกผมรีบไปครับ!!!!)

“เขต ลูกน้องเขตกำลังมา” ซาเนียร์เอ่ย

“มานี่มา”

อาณาเขตยืนหลบมุมตึกมืดๆ ก่อนรั้งซาเนียร์มากอดไว้ ลำพังเขาคนเดียวตอนนี้สู้ไปก็มีแต่จะเจ็บตัว เพราะพวกนั้นมากันเยอะมากๆ

“ขอโทษทีที่ทำให้เธออันตรายไปด้วย” อาณาเขตเอ่ย

“มะ…ไม่เป็นไร เขตไม่ได้ตั้งใจนิ”

“อืม อย่าบอกปรายเรื่องนี้นะ ฉันไม่อยากให้ปรายตกใจ”

“อืม”

ซาเนียร์หน้าแดงอย่างหนัก แต่ในใจกลับมีน้ำตา ตอนนี้อ้อมกอดนี้เธอจะได้สัมผัสมันเพียงสั้นๆเท่านั้น

“เฮ้ย!!!”

“แม่งเอ้ย!!!”

และแล้วอริพวกนั้นก็เจอเขา ก่อนที่เสียงคนหลายคนจะวิ่งเข้ามา

“เขต!! กรี๊ดดดดด”

“เนียร์!!!!”

ผลั่ก!!!! ไม้ท่อนใหญ่ถูกฟาดเขามา ซาเนียร์วิ่งไปกอดอาณาเขตจนถุกฟาดเข้าเต็มแรง เธอล้มลงก่อนที่อาณาเขตตะพยุงเธอไว้แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงตกใจ

“เนียร์!!! ยัยบ้าเอ้ย!! มารับแทนทำไม!!”

“เจ็บ…..”

อาณาเขตพุ่งเข้าใส่คนตรงหน้าก่อนคว้าปืนขึ้น แต่ก็กลับถูกปัดจนหลุดมือ

เมื่อฝีมือการต่อสู้ของเขามันมีอยู่พอตัว ทำให้เริ่มจัดการคนเหล่านั้นได้หมด ก่อนที่จะเห็นคนสุดท้ายที่วิ่งตามมายกปืนขึ้นจ่อไปทางซาเนียร์ที่นั่งพิงกำแพง

“เนียร์!!!!!”

ปัง!!! ปังๆๆๆๆๆๆ

อาณาเขตที่วิ่งไปรั้งซาเนียร์มากอด ก่อนเสียงปืนนัดแรงจะส่งกระสุนเข้าใส่ร่างของอาณาเขตที่บังตัวเองไม่ให้ถูกซาเนียร์

และเสียงปืนหลังจากนั้นเป็นของลูกน้องเขาที่มาได้ทันเวลา

“ขะ…เขต”

ทั้งคู่ถูกพาตัวส่งโรงพยาบาล แต่อาณาเขตที่ถูกยิงดูจะสาหัสกว่าซาเนียร์อยู่มาก

ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์ที่ซาเนียร์โดหกปรายว่าอยู่เที่ยวต่อ ทั้งที่เธอยังไม่หายจากการบาดเจ็บ และวันนี้เธอจะได้ออกจากโรงพยาบาล

“ไหล่ข้างที่ถูกทำร้าย อาจจะส่งผลระยะยาว ยังไงผมอยากให้คุณรักษาก่อนที่มันจะส่งผลต่อการเคลื่อนไหว”

หมอที่เอ่ยเป็นภาษาอังกฤษทำเอาซาเนียร์ตกใจ เพราะตอนนี้เธอก็รู้สึกว่าไหลข้างซ้ายมันเจ็บและขยับได้ไม่ปกติ

“ค่ะ”

หลังจากวันนั้น เธอก็ไม่ได้ไปเยี่ยมอาณาเขตเลยเพราะเขาถูกดูแลคุ้มกันอย่างเี จนกระทั่งเธอบินกลับเมืองไทย

“โอ๊ย!”

อาการเจ็บไหล่อย่างหนักของซาเนียร์ ทำให้เธอยกแม้แต่ของที่น้ำหนักไม่มากแทบจะไม่ได้

“เนียร์ เป็นอะไร”

ปรายที่มาหาพอดีเอยขึ้นเมื่อเห็นท่าทางของซาเนียร์

“อ่อ มะ..ไม่เป็นอะไรปราย แล้ว…”

“มากับเขตน่ะ แสะมาให้เนียร์ทำมื้อกลางวันให้ไง”

ไม่นานอาณาเขตก็เดินเข้ามา ร่างกายเขาดูแข็งแรงขึ้น แสดงว่าหายดีแล้วซินะ ซ่เนียร์มองด้วยความโล่งใจ

“ไปนั่งรอก่อนนะ เดี๋ยวเนียร์ทำให้”

ตลอดเวลาอาณาเขตสังเกตว่าซาเนียร์แทบไม่นกกระทะกระดกทำอาหารเหมือนที่เคยเห็น

จนกระทั่งผ่านไปถึงเวลาปิดร้านช่วงค่ำ ซาเนียร์ที่กำลังจะดึงประตูร้านปิด แต่กลับเจ็บไหล่จนยกแขนไม่จึ้น

“หลบซิ เดี๋ยวทำให้”

“เขต”

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥