Chapter 2 กลุ่มเสือตัวพ่อ

ปีพุทธศักราช2553                                                                                      

ณ มหาวิทยาลัยดังแห่งหนึ่งของกรุงเทพฯ คณะศิลปกรรมศาสตร์สาขาออกแบบแฟชั่นและสิ่งทอ มีนักศึกษากำลังจับกลุ่มคุยกันถึงเรื่องการรับน้องในวันพรุ่งนี้ สิ่งที่พวกเขารู้สึกและตื่นเต้น คือการได้เจอกับน้องใหม่สาวสวยหนุ่มหล่อ แน่นอนโดยเฉพาะกลุ่มเสือหนุ่ม พวกเขาตั้งตารอคอย อยากให้ถึงวันพรุ่งนี้เร็วๆ อยากเห็นหน้าน้องรหัสเต็มที ที่สำคัญพวกเขาทั้งสี่คนล้วนได้น้องรหัสเป็นผู้หญิงทั้งสิ้น                  

เป้าหมายจึงมีไว้พุ่งชน เมื่อผู้หญิงแต่ละคนที่เข้ามาไม่เคยพ้นจากอุ้งมือเสืออย่างพวกเขาไปได้แม้แต่คนเดียว แถมพวกหล่อนยังชอบใจเสียด้วยเพราะผู้หญิงเหล่านั้นมักกลับมาให้พวกเขาขย้ำเป็นรอบที่สองซ้ำๆ วนๆ แลกกับเงินตรา ด้วยการบำเรอใช้ร่างกายปรนเปรอ อย่างไม่รู้จักคำว่าละอาย                                              

สมาชิกในกลุ่มเสือหนุ่มหรือจะเรียกว่าแก๊งไทเกอร์ มีทั้งหมดสี่คน เรียงลำดับจากความหล่อและความรวย อันดับหนึ่งพายุหล่อและรวยสุด อันดับสองคือแบงก์ความหล่อไม่ต้องพูดถึงความรวยก็เช่นกัน อันดับสามคือกวินเสือผู้หญิงซุ่มกินเงียบ และอันดับสุดท้ายคือเก้าเขาไม่เคยหยุดนิ่งเรื่องผู้หญิงเหมือนกับชื่อของเขาก้าวไปเรื่อยๆ ไม่คิดจะหยุดที่ใครเช่นกัน พอๆ กับเพื่อนในแก๊งของเขา ที่มีปฏิภาณและอุดมการณ์เดียวกันทั้งสี่คน

"พวกมึงได้น้องรหัส มีแต่ชื่อลูกครึ่งสุดยอดไปเลย ทำไมกูถึงได้ชื่อเฉิ่มและเชยแบบนี้วะ" พายุหนุ่มหล่อสุดในกลุ่มทายาทเจ้าของบริษัทส่งออกผ้าไหมที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ที่สำคัญเขาเป็นถึงเดือนคณะ ผู้ชายที่ไม่เคยสนใจและให้ความสำคัญกับผู้หญิงเลย นอกจากเรื่องบนเตียง ด้วยใบหน้าที่คมหล่อเหลา ผิวขาวราวกับไม่เคยต้องแสงแดดนัยน์ตาสีนิลผู้หญิงคนไหนที่จ้องมองผ่านเข้ามาในดวงตาของพายุ จะต้องรักและหลงราวกับต้องมนต์สะกดทุกราย                                                               

"แน่นอนของกูชื่อริต้า น้องเขาต้องสวยและเซ็กซี่แน่ๆ" แบงก์สมาชิกในกลุ่มอีกคนเอ่ยขึ้น ความหล่อความรวยไม่ต้องพูดถึง ถ้าเขาไม่มีฐานะที่ดีพอ คงไม่มีปัญญาเข้ามาเรียนมหาวิทยาลัยแห่งนี้                        

"ของกูชื่อลูกพีชวะ ฟังแค่ชื่อกูก็อยากจะชิมใจจะขาดแล้ว น่ากินชะมัดเลย" กวินหนุ่มหล่อในกลุ่มอีกคนพูดขึ้น แน่นอนว่าเขาหวังจะชิมลูกพีชหากเธอเล่นด้วย แต่ผู้หญิงร้อยทั้งร้อยไม่เคยปฏิเสธกวินเลยสักราย

"ของกูเชอรี่ ท่าทางจะเปรี้ยวหอมหวานเหมือนชื่อของเธอ กูก็หวังว่าจะได้ลองชิมสักครั้งเหมือนกัน รับรองจะกลับมาให้กูชิมทั้งต้น งานนี้อิ่มจนหนำใจกูแน่นอน" นั่นคือเสียงของเก้าสมาชิกคนที่สี่ของแก๊ง เป็นลูกชายคนเดียวของนักการเมือง เรื่องความหล่อความรวยมีอิทธิพลยกให้เขาเลย                                                        

แม้พวกเขาจะประกาศตัวว่าโสด แต่ละคนก็มีผู้หญิงควงเป็นประจำ แม้พวกเขาจะบอกว่าเป็นแค่คู่นอน แต่ผู้หญิงแก๊งนั้น พวกหล่อนก็ประกาศตัวชัดเจนว่าเป็นเจ้าข้าวเจ้าของบุรุษรูปงามทั้งสี่เช่นกัน จนบางครั้งก็ออกนอกหน้านอกตาจนเกินงาม แม้ว่าชายหนุ่มกลุ่มนี้จะทำเป็นไม่สนใจ แต่พวกเธอก็มักจะมีเรื่องตบตีกับคู่นอนคนอื่นๆ ของพวกเขาเสมอ