บทที่ 2

น้ำหอมก้าวเข้าสู่ตึกสูงในเช้าวันแรกด้วยความตั้งใจแรงกล้า เธอเลือกสวมชุดสุภาพโทนสีเรียบเพื่อหวังจะกลมกลืนกับพนักงานคนอื่นๆ

บรรยากาศภายในออฟฟิศเต็มไปด้วยความตึงเครียดและลำดับชั้นที่ชัดเจน พนักงานแต่ละคนก้มหน้าก้มตาทำงานของตนเองภายใต้สายตาที่คอยจับจ้อง

เธอพยายามเรียนรู้งานอย่างรวดเร็วและผูกมิตรกับเพื่อนร่วมทีมด้วยท่าทีอ่อนน้อม น้ำหอมเลือกเก็บเรื่องความสัมพันธ์ในอดีตกับธีระไว้เป็นความลับ

การสร้างภาพลักษณ์พนักงานใหม่ที่ขยันและตั้งใจทำงานคือเป้าหมายหลัก เธอยิ้มรับคำแนะนำจากรุ่นพี่และลงมือจัดการเอกสารกองโตอย่างไม่เกี่ยงงอน

ระบบงานที่นี่ค่อนข้างซับซ้อนและมีการตรวจสอบเข้มงวดในทุกขั้นตอน น้ำหอมจดบันทึกรายละเอียดงานอย่างละเอียดเพื่อป้องกันความผิดพลาด

น้ำหอมสังเกตเห็นความผิดปกติเมื่อหัวหน้าแผนกเดินเข้ามาหาเธอพร้อมแฟ้มงาน "คุณน้ำหอม ช่วยสรุปข้อมูลชุดนี้ให้ท่านประธานด่วนหน่อยนะ"

เธอมองกองเอกสารด้วยความฉงนใจ เพราะเพิ่งเริ่มงานได้ไม่นานแต่กลับได้มอบหมายงานส่งถึงผู้บริหารโดยตรง "เอ่อ... ให้ฉันทำคนเดียวเลยเหรอคะหัวหน้า"

"ท่านเน้นทั้งความเร็วทั้งความละเอียด พี่ว่าเธอน่าจะทำได้ เลยอยากให้ลองดู" หัวหน้าตอบสั้นก่อนเดินผละออกไป ทิ้งให้น้ำหอมยืนงงคนเดียว

พนักงานคนอื่นเริ่มหันมามองเธอด้วยสายตาเต็มคำถาม เสียงซุบซิบแผ่วเบาดังขึ้นจากโต๊ะข้างๆ จนน้ำหอมทำตัวไม่ถูก

เธอรีบก้มหน้าทำงานเพื่อหลีกเลี่ยงสายตาเหล่านั้น ลึกๆ เธอกังวลว่าการเคลื่อนไหวของธีระผ่านงานแบบนี้จะทำให้เธอตกเป็นเป้าของคนทั้งแผนก

น้ำหอมพยายามจดจ่อกับตัวเลขบนหน้าจอเพื่อสลัดความฟุ้งซ่านออกไป เธอรู้ดีว่าถูกเรียกใช้งานข้ามหน้าตาจะทำให้คนหมั่นไส้ได้ง่าย

ยิ่งเธอตั้งใจทำงาน ผลงานยิ่งทำให้ชื่อเธอถูกจดจำในกลุ่มหัวหน้างาน จนเริ่มถูกเรียกใช้งานบ่อยเกินไป

"น้ำหอม ฝากเอาเอกสารชุดนี้ไปให้เลขาหน้าห้องประธานหน่อยนะ" รุ่นพี่คนหนึ่งเดินมาวางแฟ้มลงบนโต๊ะพลางยิ้มแปลกๆ ที่ทำให้เธออึดอัด

เธอรับแฟ้มมาอย่างเลี่ยงไม่ได้และเดินตามทางเดินที่รู้สึกยาวไกลกว่าปกติ ทุกย่างก้าวเหมือนถูกสายตาหลายคู่จับจ้องและประเมิน

สายตาเหล่านั้นเต็มไปด้วยความสงสัยและความอิจฉา น้ำหอมปลอบใจตัวเองว่ามันเป็นเพียงเรื่องงานและเธอไม่ได้ทำอะไรผิด

หน้าห้องประธานเงียบสงัดกว่าชั้นอื่น น้ำหอมสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนยื่นเอกสารให้เลขาฯ แต่จู่ๆ ประตูห้องทำงานใหญ่ก็เปิดออก

ธีระเดินออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย สายตาเขาปะทะกับน้ำหอมพอดีก่อนหยุดชะงัก "อ้าว น้ำหอม พอดีเลย เข้ามาคุยเรื่องโปรเจกต์ใหม่ข้างในหน่อยสิ"

น้ำหอมเม้มปากแน่นขณะรับรู้สายตาของเลขาฯ ที่มองมาด้วยความแปลกใจ "เอ่อ... ฉันแค่มาส่งเอกสารตามที่หัวหน้าบอกค่ะ"

"ก็ดีเลย เข้ามาเถอะ เรื่องนี้สำคัญ แล้วฉันอยากได้ข้อมูลจากแผนกเธอโดยตรง" ธีระย้ำด้วยน้ำเสียงกึ่งคำสั่งที่ทำให้เธอปฏิเสธไม่ได้

เธอเดินตามหลังเขาเข้าไปในห้องทำงานกว้างขวางท่ามกลางความเงียบ ใจเริ่มเต้นแรงด้วยความกังวลว่าคนข้างนอกจะเอาไปพูดกันต่อ

ธีระนั่งลงที่โต๊ะทำงานพลางผายมือให้เธอนั่งฝั่งตรงข้าม "ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นก็ได้ ฉันแค่อยากฟังความเห็นจากมุมมองพนักงานใหม่"

เขากางแผนผังโปรเจกต์อสังหาฯ ตัวล่าสุดให้เธอดูพร้อมอธิบายรายละเอียด น้ำหอมพยายามตั้งสติและตอบคำถามด้วยความเป็นมืออาชีพ

"ฉันคิดว่าจุดนี้อาจมีปัญหาเรื่องระยะเวลาก่อสร้างนะคะ" น้ำหอมชี้ไปที่จุดหนึ่งในแผนผังพร้อมอธิบายเหตุผล

ธีระเลิกคิ้วเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ "ดูเหมือนเธอจะเตรียมตัวมาดีกว่าที่ฉันคิดไว้นะ น้ำหอม"

น้ำหอมรับคำชมด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง "หน้าที่ของฉันก็คือทำให้ดีที่สุดค่ะ แต่ฉันคิดว่าครั้งหน้าควรให้หัวหน้าแผนกขึ้นมาคุยจะเหมาะกว่านะคะ"

ธีระชะงักเล็กน้อยกับประโยคตัดบทของเธอ เขาเอนหลังพิงเก้าอี้พลางจ้องมองใบหน้าจริงจังนั้นด้วยความขบขันที่ต้องซ่อนไว้

"ฉันเลือกคุยกับคนที่เข้าใจงานที่สุด ไม่ได้เลือกตามตำแหน่งหรอก" เขาตอบกลับนิ่งๆ ทำให้กำแพงที่น้ำหอมสร้างดูสั่นคลอนลง

น้ำหอมเม้มปากแน่นขณะรับรู้แรงกดดันที่ก่อตัวรอบตัว เธอเริ่มคิดหนักเรื่องการรักษาระยะห่างกับเขาให้ชัดเจนกว่าเดิม

ความมั่นใจของธีระในการดึงเธอเข้ามาใกล้ชิดผ่านเรื่องงานเริ่มเห็นผลชัดขึ้นเรื่อยๆ จนน้ำหอมรู้สึกว่าแผนการหลบมุมของเธอเริ่มพังทลาย

"ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอตัวกลับไปทำงานต่อนะคะ" น้ำหอมลุกขึ้นยืนทันทีโดยไม่รอคำอนุญาตเพื่อรีบออกจากสถานการณ์อึดอัดนี้

น้ำหอมก้าวออกจากลิฟต์มาด้วยหัวใจที่ยังเต้นไม่เป็นจังหวะ เธอพยายามปรับสีหน้าให้เรียบเฉยขณะเดินกลับไปยังโต๊ะทำงาน

สายตาหลายคู่ที่เคยแอบมองกลับยิ่งจดจ้องเขม็งกว่าเดิม บางคนเริ่มหันไปกระซิบกระซาบกันทันทีที่เธอนั่งลงโดยไม่ปิดบัง

"ไปคุยงานกับท่านประธานมาตั้งนานเลยนะน้ำหอม มีเคล็ดลับอะไรดีๆ แบ่งพวกพี่บ้างสิ" รุ่นพี่คนหนึ่งเอ่ยด้วยน้ำเสียงจิกกัดเคลือบรอยยิ้ม

น้ำหอมทำเพียงยิ้มตอบบางๆ แล้วก้มหน้าทำงานต่อโดยไม่ปริปาก แม้ในใจจะรู้สึกถึงกำแพงอคติที่กำลังก่อตัวรอบตัว

สัญญาณข่าวลือเริ่มแพร่ไปทั่วออฟฟิศอย่างรวดเร็วเกินคาด น้ำหอมรู้ดีว่าชีวิตการทำงานที่นี่ต่อจากนี้คงไม่สงบสุขอีก