MasukShare
บทที่ 4
Bab terbaru
คืนก่อนแต่งงานที่เขาอยากเปลี่ยนเจ้าสาว บทที่ 9
ผ่านไปไม่กี่วัน เขาก็กลับมาเสนอหน้าอีกตามเคย... ยังคงดื้อด้านไม่ยอมรับความจริง"เอเลน่า หันมามองหน้าฉันหน่อยสิ..." น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยการอ้อนวอน สะอื้นร้องไห้จนเสียงสั่น "ฉันรู้แล้วจริงๆ ว่าฉันผิดไปแล้ว... สองปีที่ผ่านมามันเหมือนตกนรกทั้งเป็นสำหรับฉันเลยนะ ฉันคิดถึงกาแฟที่เธอเคยชงให้ทุกวัน คิดถึงตอนที่เธอนั่งอ่านหนังสืออยู่หน้าเตาผิง..."เขาลนลานล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ หยิบกล่องกำมะหยี่สีแดงออกมา แล้วกดเปิดออก... ข้างในนั้นคือกำไลคาร์เทียร์อันเดิม อันที่เขาไม่เคยคิดจะมอบให้ฉันในตอนนั้น"เห็นไหม? ฉันยังเก็บกำไลหมั้นของเราไว้อยู่เลยนะ เอเลน่า... เรามาเริ่มต้นกันใหม่ได้ไหม? โซเฟียไปแล้ว... ฉันเขี่ยเธอทิ้งไปแล้ว! ไม่มีใครมาขวางทางเราได้อีกแล้วนะ ได้โปรดเถอะ ขอโอกาสให้ฉันได้ชดเชยให้เธอสักครั้งได้ไหม?"เขามองหน้าฉัน ด้วยสีหน้าที่แฝงไปด้วยความหวังอันริบหรี่"วินเซนต์" ฉันยืนมองต่ำลงไปที่เขา "นายยังคงไม่เข้าใจอะไรเลย... ปัญหาของเราสองคน มันไม่เคยเกี่ยวกับโซเฟีย"เขาชะงัก "แล้วมันเกี่ยวกับอะไรล่ะ?""ความอวดดี... ความเห็นแก่ตัว... แล้วก็การที่ลึกๆ ในใจของนาย คอยแต่จะมองข้ามและดูถูกฉ
คืนก่อนแต่งงานที่เขาอยากเปลี่ยนเจ้าสาว บทที่ 8
ชีวิตของฉันที่ซิซิลีดำเนินไปอย่างราบรื่น... เอาจริงๆ คือมันดีเกินคาดไว้มากยิ่งผลงานวิจัยของฉันคืบหน้า ข้อมูลการค้นพบครั้งใหม่เกี่ยวกับสารพิษทำลายประสาทก็ยิ่งสร้างความสั่นสะเทือนไปทั่ววงการวิชาการระดับโลก จนฉันได้ก้าวขึ้นมารับตำแหน่งหัวหน้านักวิทยาศาสตร์ที่อายุน้อยที่สุดของสถาบันวิจัยซอล์กบ่ายวันหนึ่ง ขณะที่ฉันกำลังเดินออกจากห้องแล็บเพื่อกลับไปยังห้องทำงานไปเคลียร์ข้อมูล พอเดินมาถึงโถงลอบบี้หลักก็เห็นการ์ดกำลังยืนกันผู้ชายซอมซ่อคนหนึ่งไว้"คุณครับ ที่นี่เป็นสถาบันวิจัย ไม่อนุญาตให้คนที่ไม่มีบัตรผ่านเข้าครับ""ผมมาหาเอเลน่า คอสตา! ผมเป็นคู่หมั้นของเธอ! ปล่อยให้ผมเข้าไปเดี๋ยวนี้!"เสียงนั้น... เสียงที่แหบพร่าและโรยราทำเอาฉันชะงัก ฉันหันกลับไปมองฉันแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองวินเซนต์กล้าเสนอหน้ามาถึงที่นี่ได้ยังไงกัน?ตอนที่สายตาของเขาสบเข้ากับฉันผ่านไหล่ของการ์ดเขาก็ยืนแข็งทื่อไปทันที"เอเลน่า..."เขาเค้นเสียงเรียกชื่อฉันออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ดวงตาแดงก่ำขึ้นมาในทันทีเขาผลักการ์ดออกไปข้างๆ แล้วก้าวเซไปเซมาพุ่งตรงเข้ามาหาฉัน ก่อนจะดึงตัวฉันเข้าไปกอดไว้แน่นแทบกระดูกแตกเขากอ
คืนก่อนแต่งงานที่เขาอยากเปลี่ยนเจ้าสาว บทที่ 7
พอไร้เงาการคุ้มกะลาหัวจากวินเซนต์ โซเฟียก็ไม่มีปัญญาเสพสุขในวิลล่าหรูริมท่าเรือได้อีกต่อไป ไม่นานนัก เธอกับลูกชายอย่างหลุยส์ก็ต้องหนีหัวซุกหัวซุน หอบข้าวของออกจากย่านคนรวยแห่งนั้นไปอย่างหมดสภาพหนึ่งเดือนต่อมา วินเซนต์เดินทางกลับมาที่ท่าเรืออีกครั้ง เพื่อจัดการเอกสารเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ของตระกูลในย่านนั้นตกเย็นวันนั้น เขาบังเอิญเดินผ่านตรอกแคบๆ แถวสะพานปลา แล้วดันไปยินเสียงที่คุ้นเคยเข้าพอดีเสียงนั้นคือโซเฟีย... แต่น้ำเสียงดัดจริตยั่วยวน ดูไร้ยางอายแบบนั้น มันไม่ใช่เสียงที่เขาเคยได้ยินจากปากเธอเลยสักครั้งวินเซนต์ขมวดคิ้วแน่น แล้วหยุดนิ่งอยู่กับที่เขาเดินตามเสียงนั้นไป จนได้เห็นภาพโซเฟียกำลังยืนพิงกำแพงอยู่กับพวกนักเลงข้างถนนคนหนึ่ง ทั้งคู่ยืนเบียดเสียดแนบชิดกันเกินกว่าคำว่าคนรู้จักโซเฟียเอามือลูบไล้หน้าอกชายคนนั้นแล้วดัดเสียงหวาน "แหม... จะรีบไปไหนล่ะคะ? ตอนนี้วินเซนต์กำลังงานเข้าอยู่ ฉันเลยต้องกบดานเงียบๆ ไปก่อน รอให้เรื่องมันซาลงกว่านี้อีกนิดนะ"นักเลงนั่นโอบเอวเธอไว้ หอมแก้มไปหนึ่งทีแล้วยิ้ม "ซาลงบ้านเธอสิ! ฉันคิดถึงแกจะบ้าตายอยู่แล้ว ไอ้โง่นั่นโดนเธอปั่นหัวจนสมองกลว
คืนก่อนแต่งงานที่เขาอยากเปลี่ยนเจ้าสาว บทที่ 6
วินเซนต์จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าขับรถพาตัวเองกลับเข้ามาในเมืองได้ยังไงภาพในหัวของเขามีเพียงสายตาของฉันในคืนนั้น... สายตาที่สงบนิ่งและว่างเปล่า ไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ พร้อมกับคำพูดของฉันที่ยังคงก้องอยู่: "นายมันก็แค่ใช้ชื่อเสียงของฉัน เพื่อประเคนความดูดีให้ตัวนายเองนั่นแหละ"มันกระแทกเข้ากลางใจเขาราวกับโดนรถไฟชน... ฉันไม่ได้เรียกร้องความสนใจ แต่ฉันหมดรัก และตัดขาดจากเขาไปแล้วจริงๆเขายกเท้าถีบประตูหน้าวิลล่าริมท่าเรือของโซเฟียจนเปิดออกอย่างแรงโซเฟียกำลังลองชุดสูทชาเนล สวมคู่กับสร้อยคอเพชรที่ส่งมาให้อยู่พอดี เธอถึงกับสะดุ้งเมื่อเห็นเขาพุ่งพรวดเข้ามาด้วยสีหน้าเดือดดาลขั้นสุด"วินเซนต์คะ เกิดอะไรขึ้น—""กระเป๋าเดินทางที่ฉันส่งมา... มันเกิดอะไรขึ้น?" ดวงตาของวินเซนต์แดงก่ำ จ้องจับผิดเธอไม่ละสายตา "ฉันแพ็กของไว้ในกระเป๋านั้นสองชุด! แล้วของส่วนที่เป็นของเอเลน่าหายไปไหน? ทำไมของทั้งหมดมันถึงมามาอยู่ที่เธอคนเดียวได้?"โซเฟียหน้าซีดเผือด สายตาลุกลี้ลุกลน ก่อนจะทำหน้าเศร้า บีบน้ำตาไหลพรากลงมาเปรอะแก้มทันที"วินเซนต์คะ... ฉัน... ฉันไม่รู้เรื่องจริงๆ นะคะ..." เธอบิดนิ้วตัวเองไปมา ทำทรงเป็นเหยื่อเต็มท
คืนก่อนแต่งงานที่เขาอยากเปลี่ยนเจ้าสาว บทที่ 5
วินเซนต์ใช้เวลาตลอดทั้งคืนอยู่ที่โรงพยาบาลเอกชนกับโซเฟียและลูกชายของเธอ กว่าเขาจะลากสังขารอันโรยรากลับมาถึงวิลล่า เวลาก็ล่วงเลยมาจนถึงช่วงเช้าแล้วเขาผลักประตูเข้ามาด้วยความหวังว่าจะเห็นฉันนั่งรอพร้อมอาหารเช้าร้อนๆ เหมือนทุกครั้ง... เหมือนอย่างเคยที่ฉันมักจะเป็นฝ่ายยอมอ่อนข้อให้เขาเสมอทว่าสิ่งที่เขาเจอ กลับมีเพียงความเงียบเหงาและว่างเปล่าบนโต๊ะอาหาร สเต๊กเมื่อคืนกลายเป็นไขน้ำมันสีเข้มชวนแหยะ ไวน์ในแก้วเริ่มส่งกลิ่นเปรี้ยวและตรงใจกลางของซากความเย็นชืดนั่น... มีเอกสารขอยกเลิกการหมั้นกับกำไลคาร์เทียร์วางอยู่"เอเลน่า... เธอจะอวดดีกับฉันมากเกินไปแล้ว!" วินเซนต์กระชากคอเสื้อตัวเองอย่างหงุดหงิด เขาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา จุดซิการ์สูบ แล้วนั่งรออย่างใจเย็น... ตั้งท่าเตรียมจะด่าสั่งสอนฉันแต่เขานั่งรอทั้งวัน... ฉันก็ไม่เคยปรากฏตัวให้เขาเห็นอีกเลยวันต่อมา... คือวันที่เขาต้องพาโซเฟียกับลูกชายย้ายเข้าไปอยู่ที่วิลล่าริมท่าเรือเพื่อตั้งหลักโซเฟียเก็บกระเป๋าเสร็จสรรพ รออยู่ตรงฟุตบาทริมถนนพร้อมกับหลุยส์พอเธอเห็นรถของวินเซนต์ขับมาจอด ก็รีบวิ่งเข้ามาหาด้วยดวงตาแดงๆ "วินเซนต์คะ... เอเลน่าล่ะ?
คืนก่อนแต่งงานที่เขาอยากเปลี่ยนเจ้าสาว บทที่ 4
เขาจ้องหน้าฉันแบบตาค้างอย่างไม่อยากจะเชื่อ "เธอว่ายังไงนะ?"ฉันหันหลังเดินตรงเข้าไปในครัว แล้วถือจานสเต๊กเนื้อที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ ออกมาวาง"กินข้าวก่อนสิ"วินเซนต์ถึงกับไปไม่เป็นเมื่อเห็นท่าทีที่เปลี่ยนไปกะทันหันของฉัน"ก็ดี... ดีใจด้วยนะที่คิดได้สักที" เขาหัวเราะในลำคอ ดึงเก้าอี้ออกมานั่งลงด้วยท่าทางอวดดี "ผ่านมื้อนี้ไปแล้ว ฉันไม่อยากยินเธอพูดเรื่องยกเลิกการหมั้นอีกเป็นครั้งที่สองนะ เอาไว้ถ้าโซเฟียเริ่มตั้งเรื่องธุรกิจท่าเรือได้ แล้วก็จัดการพวกลุงๆ เรียบร้อยเมื่อไหร่ ฉันค่อยแต่งงานกับเธอ... ตกลงไหม?"ตบหัวแล้วค่อยลูบหลัง...เขายังคงใช้วิธีรับมือกับฉัน เหมือนกับวิธีที่ใช้ควบคุมพวกหมารับใช้ไม่มีผิดฉันไม่ได้ตอบอะไร กลับมานั่งหั่นสเต๊กในจานของตัวเองไปเงียบๆกินไปได้แค่ครึ่งจาน—ปัง! ปัง! ปัง!เสียงทุบประตูอย่างรุนแรงดังแทรกขึ้นมา พร้อมกับเสียงสะอื้นร้องไห้จะเป็นจะตายของผู้หญิงคนหนึ่ง"วินเซนต์! อยู่ในนั้นหรือเปล่าคะวินเซนต์? ช่วยฉันด้วย!"เสียงของโซเฟียนั่นเองมือของวินเซนต์ชะงักค้างกลางอากาศ ช้อนส้อมค้างอยู่อย่างนั้น ใบหน้าของเขาซีดเผือดลงทันที"วินเซนต์! หลุยส์ตัวร้อนจัด
Anda juga akan menyukai
สะบั้นรัก เจ้าพ่อมาเฟีย
ดอกมะลิ23.3K Dibacaเกิดใหม่หนนี้ ขอหย่าสามีเจ้าพ่อ
บุปผาร่วงโรย87.4K Dibacaหน่ายรักเจ็ดปี: พอกันทีนายหญิง
เบเกิล23.6K Dibacaจากเจ้าสาวที่ถูกทิ้ง สู่ราชินีโลกใต้ดิน
เชอร์ลีย์4.0K Dibacaฉันตอบตกลงหย่า แต่เจ้าพ่อมาเฟียกลับเสียสติ
เซเรน เอ็ม1.9K Dibacaสามพันไมล์ ที่ไม่มีพวกคุณ
อีเทอร์นิตี้111 Dibacaแผนแค้นซ่อนปมรัก
ไมโอโซติส895 Dibacaความเดือดดาลของพ่อมาเฟียของฉัน
เวสเปอร์ ชอว์1.4K Dibaca
