เข้าสู่ระบบแชร์
มีลูกแล้ว
วันที่เผยแพร่:
2026-03-09 16:52:33เสียงเจี๊ยวจ๊าวดังไปทั่วบริเวณโรงเรียนอนุบาลนานาชาติชื่อดัง ที่มีผู้ปกครองเดินทางมาส่งลูกในช่วงเช้าอย่างเนืองแน่น รวมไปถึงคุณแม่ยังสาวที่เดินทางมาส่งลูกสาวก่อนจะเดินทางไปยังโรงพยาบาลต่อซึ่งเป็นเช่นนี้ทุกวัน
“ตั้งใจเรียนนะคะ” เสียงหวานของหมอแพรววาเอ่ยบอกกับลูกสาวเพียงคนเดียวด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ก่อนที่ร่างบางจะโน้มใบหน้าเข้าไปหอมแก้มป่องหนูน้อยพาขวัญฟอดใหญ่
“คุณแม่ก็ตั้งใจรักษาคนน้า พาขวัญเป็นกำลังใจให้” หนูน้อยพาขวัญเอ่ยบอกคุณแม่เสียงใส เพราะหนูน้อยทราบดีว่าคุณแม่ของเธอต้องช่วยเหลือคนไข้ จนบางครั้งต้องมารับช้าไปเสียหน่อย
“ได้ค่ะ ลูกสาว” หมอแพรววาตอบรับด้วยรอยยิ้ม พลันยืนมองลูกสาวเดินเข้าไปในโรงเรียนด้วยความภาคภูมิใจกับความน่ารักของลูกสาวคนนี้
ซึ่งเธอไม่เคยคิดว่าพาขวัญคือภาระหรือตัวถ่วงในชีวิต ดั่งที่ใครหลายคนเคยพูดเอาไว้ แต่! พาขวัญคือความสุขและกำลังใจของเธอในทุกวัน
ภายในห้องพักสุดหรูสมฐานะ มีเครื่องอำนวยความสะดวกครบครัน โดยมีเลขาหนุ่มยืนอยู่ข้างเตียงพร้อมกับถือไอแพดเครื่องหนึ่ง รายงานสิ่งที่เจ้านายมอบหมายให้ไปทำ
“แพทย์หญิงแพรววา กิตติกูล อายุ 28 ปี สถานะคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว เธอมีลูกสาวสามขวบครับ”
“มีลูกแล้ว?” หยางทวนคำของดรัณด้วยความสงสัยปนแปลกใจ ไม่คิดว่าคุณหมอหน้าเด็กจะมีลูกสาวและครอบครัวไปแล้ว
“ครับ” ดรัณตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เพราะข้อมูลที่เขาไปสืบมาค่อนข้างชัวร์เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์
“สามีเธอล่ะ?” หยางเอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัย หากหญิงสาวมีครอบครัว เหตุใด ถึงใช้คำว่าคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวเช่นนี้
“ไม่พบข้อมูลครับ” เป็นเรื่องที่ดรัณแทบกุมขมับ เมื่อไม่พบข้อมูลสามีของหมอแพรววา แม้ว่าเขาจะหาหรือสืบเพียงใดก็ตาม
“นายจะบอกว่า เธอรับเด็กมาเลี้ยงงั้นสิ”
“เปล่าครับ เด็กคนนั้นคือลูกสาวของหมอแพรววาจริง ๆ เธอคลอดเองที่โรงพยาบาลเมื่ออายุยี่สิบสี่ปี”
“ยังเรียนหมออยู่?” คิ้วเข้มผูกเข้าหากัน ยิ่งได้รับข้อมูลจากดรัณ ยิ่งสร้างความแคลงใจให้กับเขาไม่น้อย
“ครับ ถูกคนอื่นตราหน้าว่าท้องไม่มีพ่อ โง่ที่เก็บเด็กเอาไว้ ประมาณนี้ครับ” น้ำเสียงเรียบเฉย แฝงไปด้วยความเห็นใจ เมื่อรับรู้ว่าหญิงสาวมักจะโดนดูถูกดูแคลนอยู่เสมอ
“ไปสืบมา ฉันอยากรู้ว่าพ่อของเด็กเป็นใคร” เสียงเข้มเอ่ยสั่งลูกน้องคนสนิทอีกครั้ง โดยที่เขาก็ไม่ทราบสาเหตุว่าอยากทราบประวัติครอบครัวของหญิงสาวไปทำไม
“เจ้านายจะอยากรู้ไปทำไมครับ”
“ไม่รู้สิ” เรื่องนี้ตอบไม่ได้ ไม่รู้ทำไม? เขาถึงอยากรับรู้ข้อมูลของหมอแพรววา หมอสาวที่พึ่งเคยเจอกันครั้งแรก
“อ้าว” ดรัณอุทานขึ้นด้วยความงุนงง เพราะทุกครั้งที่เจ้านายหนุ่มให้สืบหรือหาข้อมูล ทุกอย่างต้องมีเหตุผล เนื่องจากเวลาอันมีค่ามหาศาล ทำให้เจ้านายหนุ่มไม่อาจจะให้ทำเรื่องไร้สาระได้
“ฉันอนุญาตให้นายตั้งคำถามเหรอ” นัยน์ตาคมจับจ้องมองไปยังใบหน้าของดรัณเสมือนกำลังคาดโทษ เพียงแค่ถูกเลขาคนสนิทตั้งคำถามอยู่เนือง ๆ
จนกระทั่ง! เสียงหวานของคุณหมอแพรววาดังขึ้น ช่วยชีวิตของดรัณเอาไว้ จนเจ้าตัวนั้นแทบอยากจะเอ่ยปากขอบคุณ
“ขออนุญาตตรวจคนไข้ค่ะ” หมอแพรววาเดินเข้ามาพร้อมกับพยาบาล มุ่งตรงเข้ามาตรวจอาการของคนไข้หนุ่มโดยไม่รีรอ
“ไปไหนมา” น้ำเสียงเรียบเฉยเอ่ยถามคุณหมอแพรววาขึ้น สร้างความมึนงงให้กับหมอสาวและพยาบาล รวมไปถึงเลขาคนสนิทไม่น้อย
“คะ” คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันเป็นปม เหลือบตามองใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังรอคำตอบจากเธออยู่
“เธอมาช้า”
“ไปส่งลูกสาวที่โรงเรียนมาค่ะ” หมอแพรววายิ้มรับตอบกลับความจริงให้กับชายหนุ่มได้รับทราบ อย่างน้อยชายหนุ่มได้รับทราบคำตอบอาจจะเลิกตั้งคำถามและเลิกให้เธอเป็นหมอประจำเคสก็ได้
“พ่อของเด็กไปไหน” คำถามที่ทำให้บุคคลภายในห้องชะงักไปเล็กน้อย ไม่คิดว่าเจ้าของโรงพยาบาลจะล้ำเส้นเอ่ยถามเรื่องส่วนตัวของบุคลากรทางการแพทย์เช่นนี้
“ตายค่ะ” น้ำเสียงหนักแน่น มาพร้อมกับรอยยิ้มร้ายเสมือนสะใจที่ได้ตอบคำถามนี้ประกายออกมาชัดเจน
กึก! หยางถึงกับชะงักในคำตอบที่ได้รับจากหมอแพรววา ชายหนุ่มรู้สึกหงุดหงิดไม่น้อย เพียงแค่ได้ยินคำว่า ตาย หลุดออกจากปากของหญิงสาว
“ไม่คิดจะหาพ่อใหม่เหรอ”
“คิดค่ะ ตอนนี้กำลังดูใจอยู่ค่ะ”
เคล้ง เคล้ง! มือหนาปัดอุปกรณ์ล้างแผลกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น ดั่งคนถูกขัดใจ เพียงแค่หงุดหงิดกับคำตอบที่ได้ยินจากคุณหมอสาว
“โทษที พอดีมือลั่น” ใบหน้าเรียบเฉย น้ำเสียงเย็นยะเยือกตอบกลับคุณหมอแพรววา เสมือนไม่ได้ตั้งใจขอโทษ แต่! เป็นการประชดประชันเสียมากกว่า
“ไม่เป็นไรค่ะ ยังไงคุณก็คือเจ้าของโรงพยาบาล จะทำนิสัยเด็กยังไง ก็คงไม่มีใครว่า”
“เธอ!” หยางกัดฟันกรอด เพียงแค่ถูกหมอสาวหลอกด่าตนเองด้วยใบหน้าเรียบเฉย ราวเป็นเพียงแค่ประโยคบอกเล่า
“เรียบร้อยแล้วค่ะ หมอให้พักฟื้นดูอาการ และให้ยาฆ่าเชื้ออีกหนึ่งคืนนะคะ หมอขอตัว”
หมอแพรววาพูดยาวเหยียดและโค้งศีรษะเล็กน้อย หมุนตัวรีบเดินออกจากห้องพักผู้ป่วยวีไอพีทันที โดยไม่รอคำถามหรือคำพูดจากหยางแม้แต่ประโยคเดียว
หมอแพรววาเดินออกมาจากห้องตรวจวีไอพี เดินมุ่งตรงมายังเคาน์เตอร์พยาบาลกลับต้องชะงัก เมื่อเจอหนุ่มนักธุรกิจยืนยิ้มรอพบเธออยู่
“สวัสดีครับ หมอแพรววา พอดีผมผ่านมาแถวนี้ ก็เลยซื้อขนมมาฝาก” เข็มทิศ นักธุรกิจหนุ่มหน้าตาดี ชายหนุ่มที่มักแวะเวียนมาขายขนมจีบให้คุณหมอแพรววา จนพยาบาลหลายคนรับทราบเป็นอย่างดี
“ขอบคุณนะคะ” หมอแพรววาตอบกลับด้วยน้ำเสียงสุภาพ ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มอย่างเป็นมิตร
“พอจะว่าง ไปทานกาแฟด้วยกันไหมครับ” เข็มทิศเอ่ยชักชวนหมอแพรววา หวังให้หมอสาวตอบรับไม่น้อย
“ขอโทษด้วยนะคะ พอดีวันนี้คนไข้เยอะมากเลยค่ะ” หมอแพรววาปฏิเสธด้วยท่าทีสุภาพ อีกอย่างช่วงนี้คนไข้เยอะจนแทบไม่สามารถปลีกตัวไปไหนได้
“อ๋อ! ไม่เป็นไรครับ ผมรอแพรววาว่างได้ครับ ผมรอเก่งมาก” คุณค่าที่เขาควรรอ คุณหมอแพรววาจัดเป็นคนสวย เก่ง ฉลาด และวางตัวดีมาโดยตลอด แถมยังมีลูกสาวที่น่ารัก และเขาก็ไม่ติดหากวันหนึ่งได้คบหากับเธอ
“ฉันไม่อยากให้คุณเสียเวลา” รอยยิ้มบางพลันแสดงใบหน้าดูลำบากใจไม่น้อย เมื่อถูกตามจีบ แถมยังถูกคนรอบข้างเชียร์ให้คบหากัน
“ไม่เลยครับ ผมยินดีเสียเวลากับคุณ”
ปัง! เสียงประตูห้องพักผู้ป่วยเจ้าของโรงพยาบาลดังสนั่น ตามอารมณ์ดุดันและหงุดหงิด โดยสร้างความแปลกใจให้กับบุคลากรทางการแพทย์
และคุณหมอแพรววารวมถึงเข็มทิศที่ยืนมองด้วยความงุนงงกับพฤติกรรมฉุนเฉียวต่างจากหน้าตาที่มักเรียบเฉยอยู่ตลอดเวลา
บทล่าสุด
คืนรักคุณหมอลูกหนึ่ง ตอนพิเศษ 4 คืนรักคุณหมอลูกหนึ่ง
@ หกเดือนผ่านไป หยางนั่งอยู่โซฟาหน้าทีวี บนอกมีลูกน้อยวัยหกเดือนนอนแนบอก พลันหวนนึกถึงเรื่องราวต่าง ๆ ที่ผ่านมาตั้งแต่กลับมาเจอแม่ของลูกรวมไปถึงลูกคนที่สองคลอดออกมา ซึ่งทำให้เขานั้นรับรู้รสชาติของความเป็นพ่อคนมากขึ้น จนนับถือน้ำใจคนเป็นแม่ที่อดทนเพื่อลูกมาโดยตลอด“พันไมล์หลับเหรอคะ” เสียงหวานของแพรววาดังขึ้นจากด้านหลังของหยาง หลังจากที่หญิงสาวปั๊มนมเสร็จเรียบร้อย“พึ่งหลับครับ” หยางตอบกลับด้วยน้ำเสียงอบอุ่น มือหนายังคงลูบแผ่นหลังลูกชาย ใช่แล้ว! ลูกคนที่สองของเขาเป็นเด็กผู้ชายชื่อพันไมล์“เหนื่อยไหมคะ” แพรววาเอ่ยถามเสียงหวาน พลันเดินไปนั่งข้างสามีตนเองและซบศีรษะลงบนบ่าแกร่งเสมือนกำลังออดอ้อนชายหนุ่ม“ถ้าจะบอกว่าไม่เหนื่อยก็คงโกหก เอาเป็นว่าเหนื่อยแต่มีความสุขครับ” หากบอกว่าไม่! คงโกหก แต่ความเหนื่อยในครั้งนี้มีความสุขโอบล้อม จนสามารถยอมเหนื่อยไปทั้งชีวิตได้“ขอบคุณนะคะที่ช่วยเลี้ยงลูก” ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาขอบคุณหยาง ซึ่งการกระทำของชายหนุ่มที่แพรววารับรู้และได้เห็นเกินคาดกว่าที่คิดเอาไว้“เฮียต้องขอบคุณหนูมากกว่า” แพรววาคือผู้หญิงที่เขานั้นอยากขอบคุณมากที่สุด เธอเป็นทั้งคนที่เ
คืนรักคุณหมอลูกหนึ่ง ตอนพิเศษ 3 คืนรักคุณหมอลูกหนึ่ง
ช่วงค่ำของวันหลังจากที่ส่งลูกสาวเข้านอน หยางจึงเดินออกจากห้องมุ่งตรงมาหาแพรววาที่กำลังเตรียมของให้ลูกคนเล็กที่ใกล้จะคลอดในอีกไม่นาน “หนักไหมครับ” เสียงทุ้มต่ำปนอบอุ่นเอ่ยถามแพรววาขึ้น มือหนาเอื้อมไปลูบหน้าท้องนูนด้วยความรักใคร่ ทุกอย่างคือความรู้สึกแปลกใหม่ที่เขาได้รับเสมือนกำลังชดเชยจากลูกคนแรกก็ไม่ปาน “หนักมาก” การอุ้มท้องไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องมีความอดทนสูงมาก ซึ่งเธอรับรู้ถึงความรักที่มารดามีให้และไม่ลืมที่จะนึกถึงท่านที่อยู่บนสวรรค์อยู่เสมอ “เฮียยอมใจเลย ขอบคุณนะครับ” ไม่รู้จะหาคำไหน? มาขอบคุณแพรววาที่ยอมทิ้งงาน เพื่ออุ้มท้องลูกคนที่สองให้ตนเอง รวมไปถึงอดทนเลี้ยงดูพาขวัญมาอย่างดี “รู้แบบนี้ จะอยากได้คนที่สาม ที่สี่อีกไหมคะ” แพรววาอดกระแนะกระแหนหยางไม่ได้ หวังให้ชายหนุ่มเห็นใจ มีลูกน้อยเพียงแค่สองคนเท่านั้น แต่! คำตอบที่ได้รับจากหยางกลับทำให้แพรววาอุทานเรียกสามีหนุ่มเสียงหลง เพราะเธอนั้นสัมผัสได้ถึงแววตาจริงจัง มุ่งมั่นอยู่ในนั้นจนรู้สึกเสียวหลัง “อยากได้ครับ” “เฮีย!” “โธ่! หลังจากลูกคนที่สอง เฮียไม่ได้จะมีคนที่
คืนรักคุณหมอลูกหนึ่ง ตอนพิเศษ 2 คืนรักคุณหมอลูกหนึ่ง
@ สี่เดือนต่อมา ตีสองของวันหลังจากที่ทั้งสามคนเข้านอนพร้อมกันในช่วงสี่ทุ่ม หมอแพรววาสะกิดหยางที่นอนอยู่ข้าง ๆ เนื่องจากอาการหิวที่กำเริบจนต้องรีบยันตัวลุกขึ้นนั่ง “เฮีย” “ครับ” หยางตอบรับแพรววาด้วยน้ำเสียงงัวเงีย ลืมตาตื่นเหลือบมองนาฬิกาติดผนังที่กำลังบ่งบอกเวลา “อยากกินไอศกรีม” แพรววาตอบกลับหยางด้วยใบหน้าเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม หวังให้ชายหนุ่มเดินลงไปส่งตนเองที่ห้องครัวชั้นล่างของบ้าน “เวลานี้เนี่ยนะ แต่หมอให้งดน้ำตาล” หยางรีบอุทานขึ้นด้วยความตกใจ พลันเอ่ยเตือนแพรววาด้วยความเป็นห่วง เนื่องจากตอนนี้หน้าท้องที่เคยแบนราบกลับนูนขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ใจ “หนูก็หมอ” หมอแพรววาชี้นิ้วเข้าหาตนเอง พลันบอกอาชีพที่เธอยังคงทำอยู่ตอนนี้และในอนาคตให้กับหยาง ย้ำความมั่นใจว่าสิ่งที่เธอต้องการจะกินในเวลานี้ สามารถทานได้ “หมอคนละแผนก ทนหน่อยนะ” เพราะเป็นห่วงกลัวค่าน้ำตาลจะขึ้นจนส่งผลเสียตามมาในอนาคต จึงพยายามเอ่ยปากห้ามแพรววาด้วยน้ำเสียงอบอุ่น “เฮียไม่รักหนูแล้วเหรอ? ทำไมไม่ตามใจเหมือนแต่ก่อน” คำตอบของหยาง เมื่อถูกสามีขัดใจและติเตือน เริ
คืนรักคุณหมอลูกหนึ่ง ตอนพิเศษ 1 คืนรักคุณหมอลูกหนึ่ง
@ หกเดือนผ่านไป ชีวิตระหว่างหยางและแพรววาดำรงไปได้ด้วยดี โดยมีลูกสาวอย่างพาขวัญคอยเติมเต็มสีสันในชีวิตครอบครัวให้อบอุ่นมากกว่าเดิม แต่ ชีวิตจะหรรษามากกว่านั้น หากครอบครัวมีสมาชิกเพิ่มขึ้นดั่งที่หยางใฝ่ฝันและตั้งมั่นมาตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา จนกระทั่ง! เสียงโอ้กอ้ากของเจ้านายหนุ่มดังออกมาจากห้องน้ำ และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกของวัน จึงทำให้ดรัณรีบย่างก้าวไปดูอาการเจ้านายที่ห้องน้ำด้วยความเป็นห่วง “เจ้านายเป็นอะไรครับ” ดรัณเอ่ยถามเจ้านายหนุ่มด้วยความร้อนรน หวังจะเดินเข้าไปประคองร่างสูงที่กำลังนั่งข้างชักโครกด้วยใบหน้าซีดเซียวเสมือนคนไร้เรี่ยวแรง “สงสัยคงทานข้าวเช้าเยอะไปหน่อย” หยางตอบกลับด้วยน้ำเสียงเบาหวิว ภายในร่างกายตีรวนว้าวุ่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน “แต่เจ้านายอ้วกหนักมากเลยนะครับ ผมว่าเดินลงไปให้หมอเช็กอาการดีกว่า” “ไม่ต้อง” หยางรีบเอ่ยปากและยกมือห้ามดรัณเอาไว้เสียก่อน เพราะเกรงภรรยาสาวจะรับทราบอาการผิดแปลกของตนเองในเวลานี้ “ลูกเจ้านายยังเล็กนะครับ จะไม่ไปตรวจร่างกายจริง ๆ เหรอ” ดรัณทราบดีว่าเจ้านายหนุ่มนั้นรักครอบครัวมาก จึง
คืนรักคุณหมอลูกหนึ่ง ENG
@ สองเดือนผ่านไป หยางนับวันรอจนกระทั่งครบกำหนดสองเดือนที่รอคอย ร่างสูงโปร่งเดินเข้าไปหาแม่ของลูกที่ห้องครัว พลันตั้งคำถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “แพรววาครับ เป็นไงบ้าง? วันนี้รู้สึกหิว รู้สึกเวียนหัว รู้สึกอ่อนเพลียบ้างรึเปล่า” “ไม่นะคะ” แพรววาตอบกลับด้วยน้ำเสียงและใบหน้ามึนงง กับคำถามที่หยางเอ่ยถามเสมือนเธอกำลังป่วยอยู่ “ล้อเล่นใช่ไหมครับ” รอยยิ้มกว้างกลับเจื่อนลงเห็นได้ชัด เมื่อแพรววายังคงปกติดีทุกอย่าง ไม่มีแม้แต่อาการแพ้ท้องให้เห็น “พูดจริงค่ะ นี่เฮียกำลังรออะไรอยู่รึเปล่า” “ปะ เปล่า” หยางตอบกลับด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก สีหน้าเลิ่กลั่ก เสมือนกำลังมีความลับจนกลัวเมียจับพิรุธได้ “ขอความจริงค่ะ” แพรววาย้ำคำด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เมื่อเธอเห็นพิรุธของหยางที่ดูแปลกไป “รอลูกคนที่สอง” หยางตอบกลับด้วยน้ำเสียงเบาหวิว เกรงจะถูกแพรววาดุเอา เมื่อเขายังคงดื้อรั้นอยากมีลูกคนที่สอง แม้ว่าหญิงสาวนั้นจะยังไม่พร้อมก็ตาม “แต่แพรววายังไม่พร้อม เคยบอกเฮียไปแล้วด้วย” “แต่เฮียพร้อมมาก อีกอย่างพาขวัญก็อยากได้น้อง” สายตาและน
คืนรักคุณหมอลูกหนึ่ง เรียกเฮียสิ
หยางกลับมาบ้านด้วยเวลาราวตีสอง ซึ่งไม่ใช่เวลาที่บอกแพรววาเอาไว้ จึงทำให้เขาต้องเดินย่องเข้าบ้าน โดยไม่เปิดไฟเพราะเกรงจะรบกวนการนอนของแพรววาและพาขวัญที่คงเข้านอนไปนานแล้ว แต่! สิ่งที่เขาคิดกลับผิดคาด เพียงแค่สองเท้าก้าวเดินเข้ามาในบ้าน ไฟทุกดวงกลับเปิดสว่างโดยฝีมือของแพรววา “ยังไม่นอนอีกเหรอ” หยางชะงักฝีเท้า พลันลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ เมื่อสายตาปะทะเข้ากับสายตาแม่ของลูกที่จ้องมองอยู่ก่อนแล้ว “นาฬิกาเรือนละหลายสิบล้าน เดินช้ากว่าเวลาปกติเหรอคะ” น้ำเสียงเย็นยะเยือกเอ่ยถามหยางอย่างใจเย็น แต่ความใจเย็นของเธอกลับทำให้ร่างสูงเสียวสันหลังวาบ “คือว่า” คำพูดตะกุกตะกักเสมือนไม่ใช่ตัวตน เกรงกลัวผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งที่กำลังยืนเท้าสะเอวอยู่ตรงหน้า “ไปมีเรื่องทะเลาะกับใครมา” แพรววาเดินเข้าไปใกล้หยาง สำรวจบาดแผลบนใบหน้าอย่างละเอียด และ! ด้วยความโมโหทำให้เธอดึงใบหูหยางบิดอย่างแรง ตามอารมณ์หงุดหงิดปนเป็นห่วง “โอ๊ย!” หยางร้องเสียงหลง เมื่อใบหูถูกแพรววาเล่นงานไม่เป็นท่า พลันตัวงอด้วยความเจ็บ “อย่าเสียงดัง เดี๋ยวลูกตื่น” น้ำเสียงเย็นของแ
บางทีคุณอาจจะชอบ
แรงรักสยบแรงแค้น
นครแสงจันทร์46.1K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย311.7K viewsคลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์77.8K viewsชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน93.7K viewsขอเป็นของคุณ.. อีกครั้ง
มนต์จันทร์90 views4P ฮาเร็มของเลวาริน [เรย์xคริสxดีแลนxแทนคุณ]
คิมฮานึล1.3K viewsพ่ายรักคนไร้ใจ
Re-match I รีแมทช์1.4K viewsโปรเจคร้อนซ่อนรัก
เอสเต้/ซีฟางกั๋วเจีย 26 views
