sister ผู้หญิงคนนี้เป็นของฉัน

sister ผู้หญิงคนนี้เป็นของฉัน

last updateLast Updated : 2026-06-08
By:  ธีอินตาUpdated just now
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
8Chapters
27views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อน้องสาวบุญธรรมที่เขาไม่ชอบหน้ามานานหลายปีกำลังจะถูกยกให้กับคนอื่น เขาจึงยอมไม่ได้ ถึงขนาดต้องลุกขึ้นมาประกาศความเป็นเจ้าของ " ผู้หญิงคนนี้เป็นของฉัน ใครก็ห้ามมายุ่งทั้งนั้น "

View More

Chapter 1

บทนำ

เรื่องราวเมื่อ 10 ปีที่แล้ว

ฟ้าคราม นักศึกษาชั้นปีที่ 1 คณะบริหารธุรกิจ เดินลงจากรถยี่ห้อดังที่กำลังเป็นที่นิยมในหมู่วัยรุ่น

พ่อของเขา อัคชัย อัศวาวิชัย ประธานบริหารในเครืออัศวาวิชัยกรุ๊ปคนปัจจุบันเพิ่งตัดสินใจซื้อให้ชายหนุ่มเป็นของรางวัลที่สอบเข้าคณะที่ใฝ่ฝันได้

ทันทีที่เดินลงจากรถ ชายหนุ่มก็ตกเป็นเป้าสายตาของสาวๆ เนื่องจากเขาเพิ่งได้ครองตำแหน่งเดือนคณะและเดือนมหาวิทยาลัยไปได้ไม่นาน

" ไอ้คราม ทางนี้โวย " เพื่อนที่เป็นนักศึกษาโบกมือทักทายเพื่อชักชวนให้เขาเดินไปนั่งด้วยกัน

" โห...เดินมาซะหล่อเลยนะครับเพื่อน "

" หล่ออะไรของมึง " ฟ้าครามโยน กระเป๋าของเพื่อนออกพร้อมกับทรุดตัวลงนั่ง

" โมโหอะไรมาครับคุณฟ้าคราม มาลงกับเพื่อนแต่เช้าเลย " เพื่อนร่วมคณะทำหน้าสงสัย อะไรที่ทำให้หนุ่มเจ้าสำราญอารมณ์เสียได้ขนาดนี้

" ก็พ่อกูน่ะสิ รับเด็กเหลือขอที่ไหนก็ไม่รู้มาอยู่ที่บ้านด้วย " พูดถึงแล้วก็อารมณ์เสีย

" ผู้หญิงหรือผู้ชายว่ะ "

" เด็กผู้หญิง ตัวผอมกระร่องกระแร่งอย่างกับผีเดินได้ "

" มึงก็ไปว่าน้องเค้ายังไม่ทันรู้จักกันดีเลย น้องเค้าอาจจะนิสัยดีก็ได้ "

" นิสัยดีหรือไม่ดีกูก็ไม่ชอบขี้หน้าโว้ย ใครที่พ่อกูชอบ กูก็จะตั้งแง่รังเกียจ "

" มึงอ่ะมันลูกขี้อิจฉา อิจฉาที่พ่อรักคนอื่นมากกว่า "

" มึงลองพูดอีกทีดิ๊ไอ้มอส กูจะได้ถีบมึงให้ "

" เอ่ออ ไม่พูดแล้วๆ มึงนี่ก็โมโหฟาดงวงฟาดงาไปเรื่อย " เพื่อนนักศึกษายกมือยอมแพ้ เขาขี้เกียจเถียงกับคุณชายตระกูลอัศวาวิชัย เพราะชายหนุ่มถูกเลี้ยงมาอย่างตามใจไม่ว่าใครจะผิดหรือถูกเขาก็ต้องถูกต้องเสมอ คนแบบนี้เถียงไปก็ไม่ชนะอยู่ดี

" ไปเรียนกันดีกว่าเดี๋ยวเข้าเรียนสาย อาจารย์ป้าได้ด่าเอาพอดี " พูดจบบรรดานักศึกษาชายคณะบริหารธุรกิจก็ทยอยเดินขึ้นตึกเรียนไป เรียกสายตาของบรรดาหญิงสาวน้อยใหญ่ให้หันไปมองกันเป็นแถว

มีคำกล่าวที่ว่าคนประเภทเดียวกันมักจะคบหากันเองก็คงจริงอย่างที่ว่า เพราะพวกเค้าก็ดันเป็นคนประเภทหล่อ รวย นิสัยดี มีตังให้กันทั้งนั้น ถึงได้คบกันได้ล่ะนะ

หลังจากเลิกเรียนฟ้าครามก็รีบตรงดิ่งกลับบ้านเพราะฟ้าพราว น้องสาวคนสวยกลับจากโรงเรียนประจำพอดี

ชายหนุ่มเดินตรงไปที่สวนหลังบ้านหลังจากได้รับรายงานจากแม่บ้านว่าน้องสาวหมกตัวอยู่ที่นั่นตั้งแต่กลับมา เขาเดินเข้าไปด้วยใบหน้าเบื้อนยิ้ม แต่แล้วก็ต้องหุบฉับลงเพราะมองเห็นคนที่นั่งอยู่กับน้องสาว

" อ้าววว พี่คราม กลับมาแล้วหรอคะ " ฟ้าพราวกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามากอดพี่ชาย

" กลับมาแล้ว แล้วเราล่ะมาทำอะไรที่นี่ " ชายหนุ่มส่งสายตาไม่เป็นมิตรไปให้เด็กหญิงร่างเล็กที่นั่งอยู่ตรงเก้าอี้ในสวน เธอมองหน้าฟ้าครามครั้งหนึ่งก่อนจะหลบสายตา

" พราวก็มาเล่นกับน้องเอยไงคะ น้องสาวคนใหม่ของเรา " เด็กสาวพูดพร้อมกับดึงมือพี่ชายให้เดินเข้าไปใกล้

ฟ้าพราว ภรรควรรณ อัศวาวิชัย ลูกสาวคนเล็กของตระกูลอัศวาวิชัย เธอมีอายุห่างจากพี่ชาย 3 ปี และเป็นลูกคนสุดท้ายหลังจากที่มารดาเธอท้องและแท้งถึง 2 ครั้ง กว่าจะได้ฟ้าพราวที่เป็นดวงใจของทุกๆคนมา มารดาของเธอก็เกือบจะเสียชีวิตในระหว่างการคลอด ฟ้าพราวจึงเป็นที่รักของทุกคนรวมถึงพี่ชายด้วย

" นี่...เป็นไง พราวถักเองกับมือเลยนะ ฝันไว้ตั้งนานแล้วว่าอยากมีน้องสาว จะได้เอาไว้ทำผมสวยๆให้ ดูสิเหมือนเจ้าหญิงน้อยเลย "

" พี่มีน้องสาวคือพราวคนเดียว คนอื่นพี่ไม่นับ " ฟ้าครามมองร่างเล็กที่นั่งอยู่อย่างไม่สบอารมณ์ เขาไม่ชอบเธอตั้งแต่แรกเห็นหน้า แล้วยิ่งชอบทำหน้าตาจะร้องไห้แบบนี้ยิ่งไม่ชอบเข้าไปใหญ่

" พี่ครามอย่าพูดแบบนี้สิคะ น้องเอยยังเด็กอยู่ พูดแบบนี้น้องจะเสียใจเอาได้นะคะ " ฟ้าพราวเดินเข้าไปปกป้องน้องสาวคนใหม่ทันที

" นี่น้องปกป้องยัยเด็กนี่หรอ "

" พี่คราม! อย่าเรียกน้องเอยแบบนี้นะคะ พราวไม่ชอบเลย คุณพ่อก็คงไม่ชอบด้วย "

" ไม่ต้องเอาคุณพ่อมาอ้างเลยยัยพราว พี่ก็ไม่ชอบเหมือนกันที่คุณพ่อรับเด็กที่ไหนไม่รู้มาเลี้ยงในบ้าน ระวังเถอะจะสรรหาแต่เรื่องปวดหัวมาให้ "

" คุณพ่อคะๆ พี่ครามว่าน้องเอยค่ะ " เด็กสาวหมดความอดทนจนต้องร้องเรียกพ่อของเธอให้เข้ามาช่วยเหลือ

พี่ชายคนนี้เป็นอะไรก็ไม่รู้ อยู่ๆก็มาตั้งแง่กับเด็กตัวเล็กๆ ไม่มีความเมตตาสงสารเลยสักนิด

" ยัยตัวซวย เห็นไหมว่าเธอเข้ามาในบ้านหลังนี้ทำให้พี่น้องเค้าทะเลาะกัน ถ้าเธอรู้ตัวก็ควรออกไปจากบ้านฉันซะ "

" ไม่ค่ะ พราวไม่ให้น้องไป "

" พราว! คอยดูเถอะยัยเด็กนี่จะมาแย่งทุกอย่างไปจากน้อง แล้วน้องจะเสียใจที่ไม่เชื่อพี่ " พูดจบฟ้าครามก็เดินจากไปด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัว

" ไม่เป็นไรนะน้องเอย พี่และคุณพ่อ รักและยินดีให้น้องอยู่ที่นี่ ส่วนพี่คราม เขาก็เป็นแบบนี้แหละ ไม่ต้องไปใส่ใจนะ " ฟ้าพราวปลอบน้องสาวคนใหม่

ต่อไปนี้ก็คงต้องระวังไม่ให้เจ้าเอยเข้าใกล้กับฟ้าคราม เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ทั้งคู่ทะเลาะกันจนเป็นปัญหาใหญ่โต

ฟ้าพราวไม่เข้าใจจริงๆว่าอะไรทำให้ฟ้าครามไม่ชอบและตั้งแง่กับเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆได้ขนาดนี้ ต่อไปต้องระวังการเจอหน้ากันของสองคนนี้มากขึ้นซะแล้ว

.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
8 Chapters
บทนำ
เรื่องราวเมื่อ 10 ปีที่แล้วฟ้าคราม นักศึกษาชั้นปีที่ 1 คณะบริหารธุรกิจ เดินลงจากรถยี่ห้อดังที่กำลังเป็นที่นิยมในหมู่วัยรุ่น พ่อของเขา อัคชัย อัศวาวิชัย ประธานบริหารในเครืออัศวาวิชัยกรุ๊ปคนปัจจุบันเพิ่งตัดสินใจซื้อให้ชายหนุ่มเป็นของรางวัลที่สอบเข้าคณะที่ใฝ่ฝันได้ทันทีที่เดินลงจากรถ ชายหนุ่มก็ตกเป็นเป้าสายตาของสาวๆ เนื่องจากเขาเพิ่งได้ครองตำแหน่งเดือนคณะและเดือนมหาวิทยาลัยไปได้ไม่นาน " ไอ้คราม ทางนี้โวย " เพื่อนที่เป็นนักศึกษาโบกมือทักทายเพื่อชักชวนให้เขาเดินไปนั่งด้วยกัน" โห...เดินมาซะหล่อเลยนะครับเพื่อน " " หล่ออะไรของมึง " ฟ้าครามโยน กระเป๋าของเพื่อนออกพร้อมกับทรุดตัวลงนั่ง" โมโหอะไรมาครับคุณฟ้าคราม มาลงกับเพื่อนแต่เช้าเลย " เพื่อนร่วมคณะทำหน้าสงสัย อะไรที่ทำให้หนุ่มเจ้าสำราญอารมณ์เสียได้ขนาดนี้" ก็พ่อกูน่ะสิ รับเด็กเหลือขอที่ไหนก็ไม่รู้มาอยู่ที่บ้านด้วย " พูดถึงแล้วก็อารมณ์เสีย" ผู้หญิงหรือผู้ชายว่ะ " " เด็กผู้หญิง ตัวผอมกระร่องกระแร่งอย่างกับผีเดินได้ " " มึงก็ไปว่าน้องเค้ายังไม่ทันรู้จักกันดีเลย น้องเค้าอาจจะนิสัยดีก็ได้ " " นิสัยดีหรือไม่ดีกูก็ไม่ชอบขี้หน้าโว้ย ใครท
last updateLast Updated : 2026-05-27
Read more
10 ปี ต่อมา
สนามบินสุวรรณภูมิต่างคับคั่งไปด้วยผู้คนที่หลั่งไหลเข้ามาจากต่างประเทศ อัคชัยเดินนำลูกและภรรยามารับลูกชายคนโตที่สนามบิน หลังจากได้รับรายงานว่าเครื่องบินที่ชายหนุ่มนั่งมาลงจอดที่สนามบินเป็นที่เรียบร้อยแล้ว10 ปีก่อนหน้านี้" ไอ้คราม! ถ้าแกไม่พอใจเจ้าเอยแล้วยังแกล้งน้องอยู่แบบนี้ พ่อจะส่งแกไปเรียนที่ต่างประเทศ " อัคชัย ผู้เป็นบิดาประกาศกร้าวเมื่อเห็นสภาพลูกสาวบุญธรรมที่ตัวเปียกเหมือนลูกหมาตกน้ำ เด็กหญิงร้องไห้น้ำตานองหน้าหลังจากถูกพี่ชายบุญธรรมแกล้งโดยการผลักลงน้ำ" พ่อจะอะไรมากมาย นี่ก็ช่วยขึ้นมาให้แล้วไง " ชายหนุ่มยังคงไม่ยอมรับผิด เขายืนมองหน้าเด็กหญิงที่นั่งตัวสั่นงันงกอยู่ข้างสระน้ำ" แกก็รู้ว่าน้องว่ายน้ำไม่เป็น แกก็ยังจะแกล้งน้องอีก " " ผมจะไปตรัสรู้ได้ไงล่ะ ก็เห็นชอบเดินอยู่ข้างสระน้ำก็นึกว่าว่ายน้ำเป็น ว่ายไม่เป็นแล้วยังเสือกอยากมายืนอยู่แถวนี้อีก ดีที่ไม่จมน้ำตายไปก่อน " ประโยคหลังฟ้าครามหันมาพูดกับเด็กสาว" ฮึกๆ อะ..เอยไม่ได้อยากมา อะ..เอยมาหา ขะ..ของ " จันทร์เจ้าเอยพูดไปร้องไห้ไป " เงียบเดี๋ยวนี้เลยนะ! ร้องไห้น่ารำคาญ! " ฟ้าครามตวาด ทำให้เด็กสาวสะดุ้งด้วยความตกใจ มือบางรีบป
last updateLast Updated : 2026-05-27
Read more
โจรเจ้าของบ้าน
เช้าตรู่วันต่อมา ฟ้าครามลืมตาตื่นขึ้นมาก่อนฟ้าสาง เนื่องจากยังรู้สึกไม่ชินกับเวลาที่ไทย ร่างสูงผุดลุกขึ้นจากเตียง เปลี่ยนเสื้อผ้าจากชุดนอนเป็นเสื้อยืดกางเกงขาสั้นสำหรับออกกำลังกายยามเช้า ไหนๆก็นอนไม่หลับแล้วออกไปวิ่งให้ร่างกายกระปรี้กระเปร่าหน่อยดีกว่าตึก! ตึก! ตึก!เสียงฝีเท้าหนักๆดังขึ้นรอบบ้าน จันทร์เจ้าเอยขมวดคิ้วยุ่งอย่างขุ่นเคือง เธอนอนพลิกตัวไปมาอยู่บนที่นอน มือบางหยิบหมอนที่อยู่ข้างตัวได้ ก็นำมาปิดใบหูเพื่อกั้นเสียงจากภายนอกใครลุกขึ้นมาทำอะไรแต่เช้า เสียงดังจริงๆ ไม่เกรงใจคนที่เพิ่งเข้านอนตอนใกล้สว่างอย่างเธอบ้างเลยแต่เอ๊ะ! ปกติก็ไม่เคยมีใครลุกขึ้นมาทำอะไรแต่เช้าขนาดนี้นี่หน่า หรือว่าจะเป็นโจร!หญิงสาวเด้งตัวลุกขึ้นจากที่นอนอย่างรวดเร็ว เธอเดินตรงดิ่งไปที่หน้าต่างในห้องนอน ค่อยๆใช้มือแหวกม่านเป็นรูเล็กๆเพื่อให้เพียงพอต่อการมองเห็นมีเงาตะคุ่มๆอยู่ที่สวนจริงๆด้วย!เนื่องจากบริเวณนั้นมีแสงสว่างไม่เพียงพอทำให้เธอมองเห็นไม่ชัดว่าคนที่อยู่ในสวนรูปร่างและหน้าตาเป็นยังไงกันแน่ไม่เป็นไร ลงไปดูซะ จะได้รู้กันไปว่าเป็นใคร ถ้าเป็นโจรคงได้เห็นดีกันแน่ หญิงสาวตัดสินใจเดินย่องออกจากห
last updateLast Updated : 2026-05-27
Read more
พี่ชายจอมยียวน
ห้องรับแขกของตระกูลอัศวาวิชัยแน่นขนัดไปด้วยคนจำนวนมาก บรรดาเจ้านายทั้งหลายต่างนั่งประจำที่อยู่บนโซฟา เริ่มจาก อัคชัย เจ้าของบ้าน ที่นั่งอยู่ตรงกลางขนาบข้างด้วยลูกสาวและภรรยาที่นั่งอยู่ทางด้านซ้ายและขวา ส่วนโจกท์และจำเลย ทั้งสองคนนั่งอยู่บนโซฟาเล็กที่หันหน้าเข้าหากัน ฟ้าครามนั่งไขว่ห้างด้วยท่าสบายๆ ในขณะที่จันทร์เจ้าเอยนั่งตัวลีบเล็กจนแทบจะมุดเข้าไปอยู่ในโซฟาคนสวนและสาวใช้ค่อยๆทยอยกันเข้ามานั่งบนพื้นพรมหน้าโซฟาตัวใหญ่เพื่อรอดูละครฟอร์มยักษ์ที่ฉายมายาวนานนับ 10 ปี" มันเกิดอะไรกันขึ้น ทำไมน้องถึงต้องร้องให้ช่วยด้วยฮึตาคราม " เจ้าของบ้านเปิดประเด็นขึ้นเมื่อมากันครบแล้ว" พ่อก็ถามลูกสาวตัวดีของพ่อสิ อยู่ๆก็จะเอาไม้มาตีผม ดีนะที่ไหวตัวทันก่อน " ฟ้าครามโบ้ยความผิดให้หญิงสาวร่างเล็กที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม" ตกลงแล้วเกิดอะไรขึ้นหรอน้องเอย บอกลุงได้ไหม " อัคชัยเปลี่ยนน้ำเสียงให้นุ่มนวลขึ้นเมื่อหันไปทางหญิงสาวแหมมม ทีนี้นะเสียงอ่อนขึ้นมาเชียวฟ้าครามค่อนแคะในใจ" เอยไม่ทราบว่าพี่ฟ้าครามกลับมาแล้ว พอเห็นมีคนมาด้อมๆมองๆอยู่ในสวนก็เลยคิดว่าเป็นโจรค่ะ " หญิงสาวอธิบายเหตุผลออกไป" ก็เลยหยิบไม้จะเอา
last updateLast Updated : 2026-05-27
Read more
พี่ตัวดีปล่อยน้องทิ้งข้างทาง
ฟ้าครามในชุดสูทสีดำเดินลงมาจากชั้นสองอย่างอารมณ์ดี มือหนาเอื้อมไปติดกระดุมที่ปลายแขนเสื้อทั้งสองข้าง พลางดึงชุดสูทลงมาให้พอดีตัวสายตาคมกวาดมองทางด้านล่าง แล้วก็เจอเข้ากับหญิงสาวในชุดนักศึกษาที่กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าห้องรับแขก" ครามลงมาพอดีเลย พ่อมีเรื่องจะไหว้วานหน่อย " อัคชัยเดินออกมาเจอลูกชายที่กำลังจะเดินทางไปทำงานเข้าพอดี" คุณพ่อมีอะไรรึเปล่าครับ " " พ่อจะไหว้วานให้เราไปส่งน้องเอยหน่อย วันนี้พราวต้องไปดูงานที่ต่างจังหวัด พ่อกลัวน้องลำบากขับรถเองเลยให้คนขับรถขับไปส่ง น้องเอยก็เลยไม่มีรถไปส่งที่มหาวิทยาลัย "" พ่อก็ให้เค้านั่งรถแท็กซี่หรือรถประจำทางไปเองสิครับ " ฟ้าครามพูดอย่างไม่พอใจ ทำไมเขาต้องมาทำหน้าที่เป็นคนขับรถรับส่งให้ด้วย น้องแท้ๆก็ไม่ใช่ " น้องเป็นผู้หญิงนะคราม จะปล่อยให้น้องไปเองได้ยังไง มันอันตราย "" ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณลุง เอยไปเองได้ค่ะ " หญิงสาวร่างบางเห็นทั้งคู่กำลังเถียงกันอยู่เพราะเรื่องของเธอ ก็เลยตัดสินใจเลือกที่จะไปเรียนด้วยตัวเอง ถึงแม้ปกติอัคชัยจะให้คนขับรถไปรับส่งเธอทุกครั้งที่มีเรียน แต่หญิงสาวก็เคยเห็นและดูจากเพื่อนที่มหาลัยมาบ้าง คิดว่าคงไปเองได้โ
last updateLast Updated : 2026-06-02
Read more
พี่ชายจอมบงการ
" เมื่อเช้าทำไมแกถึงมาช้าได้ล่ะเอย ดูสิโดนอาจารย์ป้าตัดคะแนนจิตพิสัยเลยเนี้ย " หญิงสาวในชุดนักศึกษาจำนวน 4-5 คน จับกลุ่มคุยกันหลังจากรับประทานอาหารกลางวันเสร็จ วันนี้จันทร์เจ้าเอยมาถึงมหาวิทยาลัยช้ากว่าปกติทำให้เข้าเรียนสาย แล้วดันเป็นวิชาอาจารย์ป้าสุดโหดเสียอีก เลยทำให้โดนตัดคะแนนจิตพิสัยไปตามระเบียบ" เอ่ออ รถเสียน่ะ ก็เลยต้องเดินมาเรียน " หญิงสาวไม่อยากบอกความจริงกับเพื่อนว่าโดนพี่ชายบุญธรรมไล่ลงจากรถ เพราะยิ่งคิดถึงเรื่องนี้ก็ยิ่งโมโหเดี๋ยวจะพาลลงกับเพื่อนซะเปล่าๆ" อ้าวว แล้วทำไมไม่นั่งรถแท็กซี่มาล่ะ แกจะเดินมาเรียนทำไม " " แถวนั้นรถไม่ค่อยมีดิแก ช่างมันเถอะ ยังไงฉันก็มาถึงมหาลัยแล้ว " " เอ่อๆๆ ถ้าเป็นแบบนี้อีกวันหลังแกก็โทรเรียกใครสักคนให้ไปรับสิ ดูนั่น..ผู้ชายพวกนั้นแค่แกกระดิกนิ้วเรียก คงจะรีบแย่งกันไปรับแทบไม่ทัน " เพื่อนชี้ให้หันไปดูกลุ่มนักศึกษาชายต่างคณะที่เคยมาจีบเธอ แต่เนื่องจากจันทร์เจ้าเอยค่อนข้างวางตัวดีกับทุกคน จึงไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับใครเป็นพิเศษ " ไม่เป็นไรดีกว่า ฉันไม่อยากให้ความหวังใคร " หญิงสาวปฏิเสธแทบจะทันทีก่อนจะหันมาสนใจมือถือตัวเองต่อคลื่นนนนน คลื่นนนน~
last updateLast Updated : 2026-06-04
Read more
พี่ชายขี้แกล้ง
อะไรที่ไม่อยากให้มาถึงก็มักจะมาถึงอย่างรวดเร็ว เช่นเดียวกับช่วงเวลานี้ ที่จันทร์เจ้าเอยไม่อยากให้มาถึงเลยสักนิดร่างบางเดินออกมาจากตึกเรียนพร้อมกับเพื่อนๆ เธอเดินด้วยท่าทางอิดออดจนเพื่อนอดเอ่ยเเซวไม่ได้" อะไรของแก ทำอย่างกับไม่อยากกลับบ้าน " " บ้านอ่ะอยากกลับ แต่คนที่มารับน่ะสิที่ไม่อยากเจอ " " ใครมารับแกหรอ แกถึงไม่อยากไปด้วย " เพื่อนของเธอถามด้วยความสงสัย" คนโรคจิตวิปริตน่ะสิ " " ที่แกคุยด้วยตอนกลางวันน่ะนะ " " ใช่ คนบ้าคนนั้นแหละ " " ฉันล่ะอยากจะเห็นหน้าตาของคนโรคจิตที่แกพูดถึงจริงๆเลย ว่าจะหน้าตาเป็นแบบไหน " เพื่อนของเธอยังพูดไม่ทันจบประโยคดี รถคันหรูที่แสนคุ้นตาก็เเล่นเข้ามาจอดบริเวณหน้าตึกเรียนพอดีหญิงสาวทำตาโตเท่าไข่ห่าน อะไรเนี้ย...ตรงเวลาอะไรขนาดนั้น" เป็นไรแก ทำหน้าอย่างกับเห็นผี " เมื่อเห็นเพื่อนสาวทำตาโตเหมือนตกใจอะไรบางอย่าง เพื่อนๆก็ต่างหันไปมองอย่างสนใจทันที" รถใครอ่ะ ไม่คุ้นเลย " พวกเธอมองหน้ากันไปมา รถคันหรูแบบนี้มีไม่กี่คนหรอกที่จะสามารถซื้อมาขับได้ แล้วถ้าเคยเห็นบ่อยๆยังไงพวกเธอก็ต้องจำได้แน่นอนคลื่นน~ คลื่นนน~อุปกรณ์สื่อสารที่อยู่ในกระเป๋าสะพายใบเล็กสั
last updateLast Updated : 2026-06-06
Read more
ใจสั่นแปลกๆ
ฟ้าครามเปิดประตูรถฝั่งคนขับออก ดวงตาคมมองไปที่ร่างบางที่กำลังหลับใหลอยู่บนเบาะ ในมือเธอกอดกระเป๋าใบเล็กไว้แน่นเพราะกลัวจะมีคนขโมยไปในระหว่างที่เธอนอนหลับใบหน้าหญิงสาวยามหลับใหลช่างน่าดึงดูดให้เขาเข้าไปใกล้ เมื่อมองลงไปถึงริมฝีปากเล็กที่คอยเอาแต่เถียงเขาไม่เว้นแต่ละวันก็รู้สึกอยากจะจับมาปิดปากให้สนิทด้วยริมฝีปากของเขาเฮ้ย! คิดอะไรอยู่ว่ะเนี้ย อยู่ๆก็รู้สึกอยากจูบยัยเด็กนี่อ่ะนะ ฮึ้ย..ขนลุกตายชักเลยเมื่อเห็นว่าหญิงสาวไม่ยอมตื่นง่ายๆเขาจึงต้องเดินย้อนกลับไปเพื่อบอกลาเพื่อน" พวกมึง กูกลับก่อนนะ " " อ้าว..แล้วไหนน้องเค้าล่ะ มึงไม่พาเค้ามากินข้าวรึไง "" กินข้าวอะไรล่ะ ยัยนั่นหลับไปแล้ว " " เอ้าา มึงนี่พาเค้ามาทรมานจริงๆ ข้าวก็ไม่ได้แดกแถมยังต้องมานอนในรถอีก ไปๆรีบพากลับไปเลย น้องเค้าจะได้พักผ่อน " เพื่อนรีบไล่เขากลับทันที" เอ่อ กูไปแล้วนะ ไว้เจอกันโว้ย " เมื่อบอกลาเพื่อนเสร็จ ฟ้าครามก็เดินอ้อมมาทางด้านข้างคนขับ เขาเปิดประตูออก มือหนาดึงเข็มขัดนิรภัยมาคาดร่างบางที่นอนหลับใหลอยู่ พร้อมกับปรับเบาะให้เอนไปทางด้านหลังมากขึ้น กลิ่นหอมอ่อนๆกระจายออกมาเมื่อจันทร์เจ้าเอยพลิกตัวเพื่อให้ตัวเ
last updateLast Updated : 2026-06-08
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status