Share

บทที่ 517

Author: ชุนกวงห่าว
“ดี งั้นผมจะรอดูว่าคุณหนูสือจะกอบกู้สือซื่อให้ฟื้นกลับมาได้ยังไง”

สืออวี๋ไม่ได้พูดอะไรต่อ เธอตัดสายทิ้งทันที

ตลอดหนึ่งสัปดาห์ต่อมา สถานการณ์ของสือซื่อย่ำแย่ลงเรื่อย ๆ พนักงานไม่มีงานทำ หลายคนเริ่มร่อนใบสมัครงาน เตรียมตัวชิ่งหนีได้ทุกเมื่อ

คืนวันเสาร์ สืออวี๋หาเวลาว่างกลับไปที่บ้านเก่า โดยเรียกสือหมิงฮุยกับโจวฉินมาด้วย

ทุกคนนั่งล้อมวงที่โต๊ะอาหาร แต่ไม่มีใครมีกะจิตกะใจจะขยับตะเกียบเลยสักคน

สืออวี๋เล่าสถานการณ์ล่าสุดของบริษัทให้ฟังคร่าว ๆ ก่อนจะสรุปปิดท้ายว่า “บัญชีบริษัทไม่มีเงินเหลือแล้ว ฉันหารือกับผู้ถือหุ้นคนอื่นเรียบร้อยแล้ว เราตัดสินใจว่าจะยื่นเรื่องล้มละลายในวันจันทร์”

สิ้นเสียงของเธอ สือหมิงฮุยก็หันขวับมามองพร้อมตวาดลั่น “ย่าแกยกเหอเยวี่ยนให้แกแล้ว ถ้าบริษัทขาดสภาพคล่องก็ขายเหอเยวี่ยนทิ้งสิ บริษัทจะล้มแบบนี้ไม่ได้นะ!”

“ขายเหอเยวี่ยนเหรอคะ? เงินที่ได้มาอย่างมากก็ยื้อได้แค่สามเดือน ตั้งแต่โครงการเยว่หลานวานมีปัญหา คู่ค้าก็ทยอยยกเลิกสัญญากันหมด แม้แต่เหลียงซื่อที่เพิ่งเซ็นสัญญากันใหม่ ๆ ก็ยังยื่นข้อเสนอที่ดีกว่ามาแย่งคู่ค้าเราไป”

“ที่สำคัญ ตอนนี้ใคร ๆ ก็รู้ว่าสือซื่อกำลังจะเ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • คุณกับเลขาเกิดมาคู่กัน แล้วจะมาคุกเข่าในงานแต่งฉันทำไม?   บทที่ 528

    แต่เวลานี้เหล่าผู้ถือหุ้นไม่รับฟังคำใดทั้งสิ้น พวกเขาปักใจเชื่อไปแล้วว่าสืออวี๋กับสือหมิงฮุยแอบยักยอกเงินบริษัทเพราะหากเป็นเรื่องจริง พวกเขาก็สามารถฟ้องร้องสืออวี๋กับสือหมิงฮุย เพื่อให้ชดใช้ค่าเสียหายแก่ตนเองได้ท่ามกลางเสียงเอะอะโวยวายของผู้คน ประตูห้องประชุมพลันเปิดออก“ส่งเสียงเอะอะอะไรกันในห้องประชุม? หนวกหูยังกะตลาดสด ใครไม่รู้คงนึกว่าเป็นพวกป้าแก่ ๆ กำลังต่อราคาผักในตลาดแล้วมั้งเนี่ย”เมื่อได้ยินเสียงนี้ ทุกคนต่างก็หันขวับไปมองทางประตูโดยไม่รู้ตัวเมื่อเห็นสือหมิงฮุยเดินเข้ามา ผู้ถือหุ้นคนหนึ่งก็ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงประชดประชัน “โอ้โห ประธานสือยังรู้ตัวว่าต้องมาบริษัทด้วยเหรอครับ? ตั้งแต่โครงการเยว่หลานวานเกิดเรื่อง ก็เอาแต่มุดหัวอยู่ในบ้าน ตอนนี้สือซื่อมีปัญหาเรื่องภาษี ไม่ใช่ว่ายิ่งควรมุดหัวอยู่แต่ในบ้านหรอกเหรอ?”สิ้นเสียงนั้น ก็มีคนรับลูกต่อทันที “ยังจะมุดหัวอยู่ในบ้านอะไรกัน? ดีไม่ดีไม่เกินพรุ่งนี้คงโดนตำรวจลากตัวเข้าซังเตไปอีกรอบ แต่ประธานสือก็อายุปูนนี้แล้ว ไม่รู้ว่าเข้าไปคราวนี้จะมีโอกาสได้ออกมาอีกหรือเปล่านี่สิ”สือหมิงฮุยไม่ได้ใส่ใจเสียงถากถางเหล่านั้น หากเป็นเมื่

  • คุณกับเลขาเกิดมาคู่กัน แล้วจะมาคุกเข่าในงานแต่งฉันทำไม?   บทที่ 527

    ทุกคนในงานแถลงข่าวต่างพากันงุนงงเมื่อได้ยินคำพูดนี้ สืออวี๋มีปัญหาเรื่องภาษีอย่างนั้นหรือ!พวกที่หัวไวและใจกล้าหน่อยรีบยื่นไมโครโฟนไปจ่อตรงหน้าสืออวี๋ ดวงตาฉายแววตื่นเต้นระคนอยากรู้อยากเห็น"คุณหนูสือ ขอถามหน่อยครับว่าการที่สือซื่อล้มละลาย เกี่ยวข้องกับปัญหาเรื่องภาษีของสือซื่อหรือเปล่าครับ?""คุณหนูสือ หรือว่าคุณรู้อยู่ตั้งแต่แรกแล้วว่าสือซื่อมีปัญหาเรื่องภาษี ก็เลยรีบยื่นขอพิทักษ์ทรัพย์ทันทีหลังเข้ามารับช่วงต่อสือซื่อใช่ไหมคะ?""คุณหนูสือ คุณคงไม่ได้คิดใช่ไหมครับว่าแค่สือซื่อล้มละลาย แล้ว ปัญหาเรื่องภาษีจะไม่ถูกตรวจสอบ?!"...หลังตั้งสติจากความตื่นตระหนกในช่วงแรกได้แล้ว สืออวี๋ก็ไม่ได้สนใจนักข่าวเหล่านั้นอีก เธอหันไปมองไต้เฮ่อพร้อมสั่งว่า "รบกวนคุณช่วยไปติดต่อประธานสือ ให้เขามาจัดการปัญหาต่อจากนี้ทีนะคะ"ไต้เฮ่อมีสีหน้าเคร่งเครียด "ได้ครับ"ห้องรับแขกบ้านเก่าตระกูลสือเมื่อเห็นสืออวี๋ถูกตำรวจคุมตัวไป สีหน้าของคุณย่าสือก็แปรเปลี่ยน ท่านถึงกับเป็นลมล้มพับไปด้วยความตกใจสุดขีดสือหมิงฮุยและโจวฉินที่อยู่ด้านข้างต่างก็ตกใจหน้าถอดสี รีบลุกขึ้นช่วยกันประคองเร็วไว"แม่ครับ!"สือหม

  • คุณกับเลขาเกิดมาคู่กัน แล้วจะมาคุกเข่าในงานแต่งฉันทำไม?   บทที่ 526

    มือที่ทิ้งอยู่ข้างลำตัวของเลขานุการพลันกำแน่น ขณะหวนนึกถึงถ้อยคำของสืออวี๋เมื่อครู่ ไม่รู้ว่าความพุ่งพล่านนี้มาจากไหน อยู่ดี ๆ เขาก็พูดกับคนที่นั่งอยู่ในรถว่า"ประธานเหลียงครับ จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอครับ ในเมื่อสือซื่อล้มละลายแล้ว ผมว่าไม่เห็นจำเป็นต้อง..."พูดยังไม่ทันจบ ก็ถูกเหลียงอวิ๋นเซินตัดบทด้วยน้ำเสียงเย็นชา "คุณลืมไปแล้วใช่ไหม ว่าใครเป็นคนจ่ายเงินเดือนให้คุณ?"ประโยคนี้คล้ายมีน้ำเย็นจัดอ่างหนึ่งราดรดลงมากลางกระหม่อม ปลุกให้เขาตาสว่างขึ้นทันใดแม่เขายังนอนอยู่โรงพยาบาล ต้องใช้เงินจ่ายค่าผ่าตัด เขาจะเสียงานนี้ไปไม่ได้เด็ดขาดต่อให้ต้องขายวิญญาณแล้วจะเป็นไรไป? ขอเพียงแม่รอดชีวิต แค่นั้นก็พอแล้วเมื่อคิดได้ดังนี้ แววตาของเขาก็ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นแน่วแน่"ครับ ประธานเหลียง ผมจะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้""ดี"หลังเลขานุการจากไป เหลียงอวิ๋นเซินก็เอนกายพิงเบาะอย่างผ่อนคลาย พลางหรี่ตาลงหากไม่ใช่เพราะตระกูลสือคิดใช้สือม่านมาแว้งกัดเขา เขาก็คงไม่ต้องลงมือจัดการสือม่านเช่นกันในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ให้สืออวี๋ได้ลิ้มรสชาติของการติดคุกดูบ้างเถอะสืออวี๋ขึ้นไปยังชั้นบนสุด เหล่าผ

  • คุณกับเลขาเกิดมาคู่กัน แล้วจะมาคุกเข่าในงานแต่งฉันทำไม?   บทที่ 525

    “เรื่องของฉัน ไม่ต้องให้คุณมาเดือดร้อนหรอกค่ะ หลังจากนี้พวกคุณแค่ดูแลคุณย่าให้ดีก็พอ”สือหมิงฮุยชะงักไป สีหน้าขรึมลงทันตา และไม่ได้พูดอะไรออกมาอีกเขาไม่มีสิทธิ์จะไปวิพากษ์วิจารณ์เรื่องของสืออวี๋จริง ๆ ยิ่งไม่มีสิทธิ์บงการชีวิตเธอเพราะตอนที่สืออวี๋กลับมาตระกูลสือ เขาก็ไม่เคยสนใจไยดีเธอเลยสักนิดขอบตาของโจวฉินแดงก่ำขึ้นมา เธอเงยหน้ามองสืออวี๋ “สืออวี๋ ฉันรู้ว่าพวกเราทำผิดต่อแก ตอนที่แกเพิ่งกลับมาบ้าน ฉันไม่ควรเมินเฉยใส่แกเพราะสือม่าน แล้วก็ไม่ควรลำเอียงแบบนั้น ฉันรู้ ว่าพูดตอนนี้มันก็สายไปแล้ว นอกจากคำว่าขอโทษ ฉันก็ไม่มีข้อแก้ตัวอะไรอีก”สืออวี๋รู้สึกขำอยู่บ้าง ไม่ว่าจะเป็นเหลียงหยวนโจวหรือโจวฉิน ต่างก็ชอบพูดคำว่าขอโทษตอนที่พวกเขาทำเรื่องที่ทำร้ายเธอ พวกเขาไม่รู้หรือไงว่าจะเป็นการทำร้ายเธอ?พวกเขารู้ดีอยู่แก่ใจต่างหากเพียงแต่ ก็แค่อยากสนองความเห็นแก่ตัวของตัวเองเท่านั้น“คุณไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ เพราะฉันไม่รับคำขอโทษ และไม่มีวันให้อภัยพวกคุณด้วย ต่อไปถ้าไม่มีธุระจำเป็นจริง ๆ ก็ไม่ต้องติดต่อกันอีกนะคะ”ที่เธอยอมมานั่งเผชิญหน้ากับพวกเขาตรงนี้ ก็แค่เพราะไม่อยากให้คุณย่าสือต้องลำ

  • คุณกับเลขาเกิดมาคู่กัน แล้วจะมาคุกเข่าในงานแต่งฉันทำไม?   บทที่ 524

    “งั้นหนูนั่งต่ออีกเดี๋ยว แล้วจะกลับไปพักค่ะ“ได้สิ”สืออวี๋ลุกขึ้นเตรียมจะไปนั่งลงข้างท่าน แต่จู่ ๆ สือหมิงฮุยก็เอ่ยแทรกขึ้นมาว่า “สืออวี๋ ฉันยังมีอีกเรื่องต้องบอกแก”“เรื่องอะไรคะ?”“สือม่านฆ่าตัวตายในสถานกักกันแล้ว”สืออวี๋ชะงักไปครู่หนึ่ง สีหน้าฉายแววตกใจเล็กน้อย แต่เพียงไม่นานก็กลับมาเรียบเฉยดังเดิม“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับฉัน แล้วฉันก็ไม่สงสารหรือเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นด้วย”ตอนนั้นเพื่อจะให้ได้ครอบครองสือซื่อ สือม่านถึงขั้นวางยาคุณย่าสือ ถ้าไม่เพราะจับได้ทันเวลา ป่านนี้คุณย่าสือก็คง…เพียงแค่คิดถึงจุดนี้ ความรังเกียจที่มีต่อสือม่านก็พุ่งพล่านขึ้นมา จนชาตินี้เธอไม่อยากจะได้ยินชื่อผู้หญิงคนนี้อีกสือหมิงฮุยรู้อยู่แล้วว่าสืออวี๋ไม่ชอบสือม่าน เขาขมวดคิ้วพลางพูดว่า “ที่ฉันบอกเรื่องนี้กับแก ไม่ได้จะให้แกไปสงสารหรือเสียใจแทนเธอ แต่อยากจะบอกว่าก่อนที่เธอจะฆ่าตัวตาย แม่ของแกไปเยี่ยมเธอมา ตอนนั้นเธอบอกว่าถ้าคุณย่าสือยอมเซ็นหนังสือยอมความให้ เธอจะช่วยเราจัดการเหลียงอวิ๋นเซิน”“เธออยู่กับเหลียงอวิ๋นเซินมาห้าปี ในมือน่าจะมีหลักฐานการกระทำผิดของเขาอยู่ไม่น้อย แต่หลังจากแม่แกกลับมา

  • คุณกับเลขาเกิดมาคู่กัน แล้วจะมาคุกเข่าในงานแต่งฉันทำไม?   บทที่ 523

    เงียบอยู่ครู่หนึ่ง สืออวี๋จึงเอ่ยปากเสียงแผ่วเบาว่า “ฉันตั้งใจว่าจะไปเมืองหลวงเพื่อคอยดูแลซือเยี่ยนก่อน ส่วนเรื่องอื่นยังไม่ได้คิดอะไรไว้เลย”พอนึกขึ้นได้ว่าซือเยี่ยนยังนอนไม่ได้สติอยู่แบบนั้น ซ่งจื่ออินก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วมุ่น “อาอวี๋ ถ้าเกิดว่าซือเยี่ยนต้องนอนเป็นเจ้าชายนิทราไปตลอด แกจะเฝ้าเขาไปตลอดเลยเหรอ?”สืออวี๋เม้มริมฝีปาก ผ่านไปครู่ใหญ่ถึงได้เงยหน้ามองซ่งจื่ออิน “อืม ฉันตัดสินใจแล้ว ถ้าเขาไม่ตื่นหนึ่งวัน ฉันก็จะอยู่กับเขาหนึ่งวัน แต่ถ้าเขาไม่ตื่นตลอดไป ฉันก็จะอยู่ดูแลเขาไปชั่วชีวิต”เมื่อได้เห็นแววตามุ่งมั่นของเธอ ซ่งจื่ออินก็ได้แต่ทอดถอนใจ “อาอวี๋ ตอนนี้ความรักของแกกับซือเยี่ยนกำลังหวานชื่น การจะให้รอสักปีสองปีคงไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่การต้องรอไปทั้งชีวิต มันไม่ยุติธรรมสำหรับแกเลยนะ”อย่าว่าแต่ทั้งคู่ยังไม่ได้แต่งงานกันเลย ต่อให้แต่งงานกันแล้ว แต่ถ้าซือเยี่ยนต้องนอนเป็นผักปลาแบบนี้ไปตลอด จะให้สืออวี๋ต้องทนครองตัวเป็นม่ายทั้งเป็นไปชั่วชีวิตได้อย่างไร?“จื่ออิน ที่เขาต้องนอนไม่ได้สติแบบนี้ ก็เพราะช่วยฉันไว้”“แต่ฉันก็ได้ยินมาว่าอุบัติเหตุครั้งนั้น เดิมทีเป็นแผนที่พี่ชายเขา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status