บทที่ 5 ชีวิตที่แตกสลาย

      "แล้วทำไมพี่ไม่ยกให้เขาเซ้งร้านต่อไปเลยล่ะคะ?" อาภาถามด้วยความสงสัย

       "เคยถามแล้ว แต่เขาก็คงเหมือนพี่นั่นแหละ... อยากอยู่เงียบๆ สงบๆ ไปวันๆ มั้ง"

       "แล้วพี่รู้ได้ยังไงคะว่าเขาชงเป็น" อาภาขมวดคิ้วสงสัย

       "ก็..สองเดือนก่อนพี่ต้องทิ้งร้าน พาเจ้าเจื๋อไปหาหมอที่โรง’บาลสัตว์แบบด่วนๆ ตั้งหลายชั่วโมง ทีแรกแค่ฝากให้ติมาช่วยเก็บของปิดร้านให้ แต่พอพี่กลับมา ปรากฏว่าเขายืนชงขายให้ทั้งวันเลยจ้ะ รู้มั้ยวันนั้นขายดีอย่างกับแจกฟรี ไม่รู้พวกสาวออฟฟิศราชการ หรือนักศึกษาแถวนี้รู้ข่าวจากไหน แห่กันมาแน่นร้านเชียว" พี่ต่ายเล่าพร้อมรอยยิ้ม

       "ขนาดนั้นเลย..."

       "แถมยังไม่ยอมรับเงินสักบาทด้วยนะ พี่จะแบ่งเปอร์เซ็นต์ให้ก็ไม่ยอมท่าเดียว"

       อาภาได้แต่นั่งครุ่นคิดเงียบๆ ความล้มเหลวและทรัพย์สินที่กำลังจะถูกยึดลอยกลับเข้ามาในหัว ในช่วงเวลาเคว้งคว้างสิ้นไร้ไม้ตอก หล่อนคงต้องหาอะไรทำสักอย่างจริงๆ แต่ก่อนจะคิดไปถึงเรื่องนั้น ไหนๆก็ได้ยินชื่อนายสันติวนไปวนมาหล่อนก็ต้องขอถามเรื่องที่ยังคาใจอยู่เสียเลย

       "ตกลงป้ามาลี คนที่ทำสัญญาเช่าบ้านหนู แกอยู่ที่นี่ด้วยหรือเปล่าคะ" อาภารีบถามสิ่งที่คาใจออกไปทันที

       "อ๋อ... เปล่าหรอกจ้ะ แกไม่ได้อยู่ ไม่เคยมาอยู่เลยด้วยซ้ำ" พี่ต่ายสั่นหัวเบาๆ ก่อนจะอธิบายด้วยรอยยิ้ม

       "แต่นานๆ แกจะแวะมาที อารมณ์คนแก่ห่วงหลานนั่นแหละ หอบสารพัดของกิน ข้าวสารอาหารแห้งมาส่งให้คราวละเยอะๆ เนี่ย... ไม้ดอกตรงระเบียงบ้านติตรงนั้น ป้าแกก็เป็นคนหอบมาวางมาปลูกไว้ให้ทั้งนั้น"

       ฟังจบ อาภาก็กระจ่างแจ้งขึ้นมาในอก อย่างน้อย 'ป้ามาลี' ผู้มีชื่ออยู่ในเอกสารสัญญาเช่าก็มีตัวตนอยู่จริง ไม่ใช่ชื่อผีหรือขบวนการมิจฉาชีพที่ไหน หล่อนจึงถอนหายใจออกมาเบาๆ

      

       

       เมื่อมื้ออาหารอันแสนสุขจบลงอาภาช่วยเจ้าบ้านเก็บกวาดล้างถ้วยชามก่อนจะขอตัวกลับพร้อมนิยายพ็อกเก็ตบุคสองสามเล่มติดไม้ติดมือมาด้วย

         ทันทีที่ก้าวสู่ประตูบ้านตัวเอง ความเงียบเชียบและความคิดวนลูปซ้ำๆก็โอบล้อมอาภาไว้อีกครั้ง หล่อนทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างหมดแรง ภาพความพังพินาศในหัวเริ่มฉายซ้ำราวกับม้วนเทปที่ถอยหลังไม่ได้

          ความไว้ใจอย่างมืดบอดแท้ๆ ที่ทำร้ายหล่อนจนกระอักเลือด... วันที่หล่อนยินยอมเซ็นชื่อเป็นผู้ค้ำประกันส่วนบุคคลเพื่อกู้เงินกู้ยืมก้อนโตมาขยายกิจการ ตามคำหว่านล้อมของ ‘ภัทรดนัย’ อดีตคนรักที่บอกว่าจะสร้างอนาคตไปด้วยกันทว่าลับหลัง หล่อนกลับเป็นเพียงหุ่นเชิดที่ถูกสูบเลือดสูบเนื้อ ชายคนที่เคยบอกว่ารักหล่อนหมดหัวใจ แอบยักยอกไซฟอนเงินสดเกือบทั้งหมดออกจากบัญชีบริษัทผ่านสัญญาลวงโลก ถ่ายโอนทรัพย์สินไปประเคนให้บริษัทใหม่ที่เขาร่วมตั้งขึ้นกับหุ้นส่วนอีกคน ที่ซ้ำร้ายและตบหน้าหล่อนอย่างแรงยิ่งกว่านั้น... หญิงสาวผู้เป็นหุ้นส่วนบริษัทไม่นั้นไม่ใช่คนอื่นคนไกล แต่เป็น ‘ลินท์ศศิกานต์’ เพื่อนสนิทที่เป็นหนึ่งในสามหุ้นส่วนบริษัทของหล่อนเอง เกมสองรุมหนึ่งที่ผูกลวงไว้อย่างแยบยล ทำให้เสียงส่วนใหญ่ในกระดานบริหารตกไปอยู่ในมือของคนทรยศทั้งคู่ พวกเขาผนึกกำลังกดดันและรวมหัวกันปอกลอกบริษัทจนเหลือเพียงเปลือก ก่อนจะสะบัดตูดหนีไปเสพสุขบนกองเงินที่ปล้นไป

        ทิ้งไว้เพียงบริษัทเน่าๆ ที่ไร้สภาพคล่อง และกองหนี้สินมหึมาที่มีชื่อของ ‘อาภา’ ผูกติดอยู่คนเดียวเต็มประตู ในสายตาของกฎหมาย หล่อนคือผู้รับผิดชอบทั้งหมดแต่เพียงผู้เดียว... และอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า หมายศาลฟ้องล้มละลายก็คงเดินทางไปถึงที่อยู่ตามทะเบียนบ้าน ย้ำเตือนว่าชีวิตผู้บริหารที่เคยรุ่งโรจน์ ได้จบสิ้นลงอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว