Se connecterPartager
บทที่ 3
Dernier chapitre
คุณพูดถึงวันพรุ่งนี้ แล้วหายไป บทที่ 11
วันที่คำพิพากษาเรื่องการหย่าออกมา ที่ไอซ์แลนด์หิมะตกหนักมากทนายเซี่ยส่งไฟล์เอกสารอิเล็กทรอนิกส์มาให้ฉันฉันมองมันอยู่นานหนานซวี่กับเผยเยี่ยนฉือ ยุติความสัมพันธ์ทางสมรสข้อความสั้นๆ เพียงบรรทัดเดียวตอกตรึงช่วงวัยสาวแปดปีของฉัน ให้กลายเป็นเอกสารเก่าๆ ฉบับหนึ่งที่ประทับตราและมีผลบังคับใช้คืนนั้น เผยเยี่ยนฉือส่งอีเมลฉบับสุดท้ายมาให้ฉันไม่มีคำเรียกขึ้นต้น และไม่มีแม้แต่ชื่อที่ลงไว้ท้ายจดหมาย[หนานซวี่ วันนี้ผมไปโรงละครที่เมื่อก่อนแม่ของคุณเคยแสดงผมนั่งอยู่แถวสุดท้าย ดูละครเวทีธรรมดาเรื่องหนึ่งจนจบตอนผู้ชมแยกย้าย ผมก็นึกขึ้นมาได้ว่า คุณเคยบอกว่า ทุกครั้งที่แม่ของคุณออกมาโค้งขอบคุณหลังการแสดง เธอจะมองไปทางด้านซ้ายของที่นั่งผู้ชมก่อนเสมอ เพราะตอนเด็กๆ คุณจะนั่งรอเธออยู่ตรงนั้นเมื่อก่อนผมไม่เคยตั้งใจฟังเลยขอโทษนะผมหาต่างหูข้างนั้นเจอแล้วอวี้จือลืมมันไว้ในห้องจัดแต่งลุค พนักงานทำความสะอาดนึกว่าเป็นเครื่องประดับธรรมดา จึงโยนใส่ถุงของจิปาถะผมใช้เวลาหาอยู่สามวันกว่าจะเจอผมให้คนซ่อมมันเรียบร้อยแล้ว และส่งไปให้คุณแล้วยังมีแหวนวงนั้นอีกผมไม่มีสิทธิ์เก็บมันไว้อีกแล้วห
คุณพูดถึงวันพรุ่งนี้ แล้วหายไป บทที่ 10
หลังกลับประเทศ เผยเยี่ยนฉือประกาศพักงานทันทีที่โพสต์ทวิตเตอร์นั้นถูกเผยแพร่ออกมา ทั้งโลกออนไลน์ก็แทบระเบิด[เนื่องจากเหตุผลส่วนตัว ขอระงับงานในวงการบันเทิงทั้งหมดเป็นการชั่วคราว]บางคนด่าว่าเขาหลงรักจนไม่ลืมหูลืมตาบางคนก็สงสารที่สภาพของเขาย่ำแย่และมีบางคนเริ่มขุดคุ้ยไลฟ์สดครั้งนั้นอย่างละเอียดไม่นาน เรื่องที่เมื่อก่อนฉันเคยเขียนคำชี้แจงแทนเขา ออกเงินค่าปรับผิดสัญญาให้ และขายของดูต่างหน้าเพื่อส่งเสียให้เขาเรียน ก็ถูกขุดขึ้นมาทีละเรื่องบัญชีรองของอวี้จือก็ถูกขุดพบเช่นกันครั้งหนึ่ง เธอเคยโพสต์ข้อความในตอนดึกว่า[ตราบใดที่เขายังรู้สึกว่าติดค้างฉัน เขาก็ไม่มีวันเป็นของคนอื่นอย่างแท้จริง]กระแสในช่องความคิดเห็นพลิกกลับโดยสิ้นเชิงผู้จัดการของเผยเยี่ยนฉือเคยโทรหาฉันเขาพูดว่า“หนานซวี่ ช่วงหลายวันนี้เยี่ยนฉือสภาพไม่ดีมาก เขาขังตัวเองอยู่ในห้องเช่าที่พวกคุณเคยอยู่ด้วยกัน ไม่กินไม่นอน ใครเกลี้ยกล่อมก็ไม่เป็นผล”ฉันพูดว่า“งั้นก็พาไปโรงพยาบาลสิ”ผู้จัดการเงียบไปนาน“คุณไม่คิดจะกลับมาดูเขาจริงๆ เหรอ?”ฉันมองหิมะนอกหน้าต่าง“ไม่กลับ”หลังวางสาย ฉันได้รับคลิปวิดีโอหนึ่งช่ว
คุณพูดถึงวันพรุ่งนี้ แล้วหายไป บทที่ 9
เผยเยี่ยนฉือไม่รับเขาจ้องคำไม่กี่คำนั้น ราวกับกำลังจ้องสิ่งที่เอาชีวิตเขาได้“ผมไม่เซ็น”ฉันวางเอกสารไว้บนขั้นบันไดหินข้างๆ“งั้นก็ฟ้องกันตามกฎหมาย”“หนานซวี่”เขาเงยหน้าขึ้นพรวด ดวงตาแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือด“แปดปีของเรา คุณจะทิ้งมันไปแบบนี้เลยเหรอ?”ฉันมองเขา“ไม่ใช่ฉันที่ทิ้ง”ฉันพูดว่า“เป็นคุณต่างหากที่ค่อยๆ ทำมันหล่นหายไปทีละนิด”เผยเยี่ยนฉือส่ายหน้า“ผมแค่ยุ่งเกินไป”“ยุ่งจนลืมวันเกิดฉัน?”“ยุ่งจนให้คนอื่นสวมแหวนของฉัน?”“ยุ่งจนเอาของดูต่างหน้าของแม่ฉันไปสร้างกระแสให้คนอื่น?”“ยุ่งจนให้ฉันต้องปฏิเสธการแต่งงานแปดปีของตัวเองต่อหน้าสาธารณชน?”ทุกคำถามที่ฉันถาม สีหน้าเขาก็ยิ่งซีดลงท้ายที่สุด เขาแทบยืนไม่อยู่ฉันไม่อยากมองต่ออีกตอนที่ฉันหันตัวจะเดินจากไป จู่ๆ เขาก็กอดฉันจากด้านหลังแน่นมากแน่นเสียจนเหมือนจะบีบอัดความหวาดกลัวตลอดหลายวันที่ผ่านมาให้ฝังลึกลงไปถึงกระดูก“หนานซวี่ ผมรักคุณ”ฉันหลับตาลงครู่หนึ่งประโยคนี้ ฉันเฝ้ารอมาหลายปีจากห้องใต้ดินจนถึงห้องเช่าจากวันที่เขายังไร้ชื่อเสียง จนวันที่ได้เป็นนักแสดงชายยอดเยี่ยมจากอายุยี่สิบสองจนถึงสามสิบรอจ
คุณพูดถึงวันพรุ่งนี้ แล้วหายไป บทที่ 8
เขาชะงักค้างอยู่กับที่ มุมหนึ่งของเค้กในมือถูกลมพัดจนเอียง“หนานซวี่ ผมรู้ตัวว่าทำผิดไปแล้ว”ตลอดแปดปีที่ผ่านมา นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินเขายอมรับว่าตัวเองทำผิดแต่ในใจฉันกลับไม่มีความรู้สึกกระเพื่อมไหวแม้แต่น้อยเขาก้าวเข้ามาหนึ่งก้าวอย่างร้อนรน“แหวนผมเอากลับมาแล้ว ผ้าคลุมไหล่ผมก็ให้คนส่งมาแล้ว ต่างหู...ต่างหูผมจะหาให้เจอ เรื่องของอวี้จือผมจะจัดการ ผมเปิดเผยได้ ผมจะเปิดเผยเดี๋ยวนี้เลย”เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา นิ้วมือถูกความหนาวจนแข็งเกร็ง แต่ก็ยังกดเปิดทวิตเตอร์“ผมจะโพสต์ หนานซวี่ ผมจะบอกทุกคนเดี๋ยวนี้ว่าคุณเป็นภรรยาของผม”ฉันกดโทรศัพท์ของเขาไว้ในแววตาของเผยเยี่ยนฉือมีความหวังเล็กๆ ผุดขึ้นมา“คุณไม่อยากให้ผมโพสต์เหรอ?”“ไม่ใช่”ฉันพูดว่า“แต่มันไม่จำเป็นแล้ว”สีหน้าของเขาซีดลงอีกเล็กน้อยฉันผลักโทรศัพท์กลับไป“เห็นไหม เผยเยี่ยนฉือ จนถึงตอนนี้คุณก็ยังไม่เข้าใจ ฉันไม่ได้จากไปเพราะคุณไม่ยอมเปิดเผยเรื่องของเรา”“แล้วเพราะอะไรล่ะ?”เสียงของเขาแหบพร่ามากฉันมองเขา“เพราะคุณรู้ว่าฉันให้ความสำคัญกับแหวนแต่งงาน แต่คุณกลับเอามันไปสวมให้คนอื่น”“คุณรู้ว่าฉันให้ความสำคัญกับ
คุณพูดถึงวันพรุ่งนี้ แล้วหายไป บทที่ 7
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ทนายเซี่ยส่งผ้าคลุมไหล่มาถึงไอซ์แลนด์ตอนเปิดพัสดุออก ฉันชะงักไปนานผ้าสีขาวอมฟ้าอ่อนถูกซักจนยับ ส่วนด้ายแดงตรงชายผ้าที่แม่เย็บไว้เบี้ยวๆ ด้วยมือตัวเองนั้นขาดแล้วรอยขาดยังใหม่มากเหมือนถูกใครกระชากอย่างรีบร้อนหีบไม้เก่าๆ ใบนั้นก็มาพร้อมกับพัสดุด้วยต่างหูข้างหนึ่งในนั้นหายไปฉันจ้องที่ว่างตรงนั้น ดวงตาแสบขึ้นมาอย่างมากต่างหูคู่นั้น แม่เคยสวมก่อนขึ้นเวทีเป็นครั้งสุดท้ายต่อมา เพื่อส่งเสียเผยเยี่ยนฉือเรียนการแสดง ฉันขายของที่แม่ทิ้งไว้ไปส่วนใหญ่ เก็บไว้เพียงต่างหูคู่นี้ตอนนี้เหลือเพียงข้างเดียวแล้วฉันส่งข้อความไปหาทนายเซี่ยว่า[อีกข้างล่ะ?]สิบนาทีต่อมา เขาตอบกลับมาหาฉันว่า[ทางคุณเผยบอกว่า คุณอวี้เผลอทำหายตอนอัดรายการ ตอนนี้กำลังตามหาอยู่ครับ]ฉันจ้องข้อความบรรทัดนั้นอยู่นานที่แท้ แม้หัวใจจะตายสนิทไปแล้ว ก็ยังเจ็บได้อยู่ดีไม่ใช่เพราะเผยเยี่ยนฉือแต่เป็นเพราะตัวฉันในอดีต คนที่เคยประคองทุกสิ่งอันล้ำค่ามอบให้เขาด้วยตัวเองตอนบ่าย ฉันไปริมทะเลลมที่ไอซ์แลนด์พัดแรงจัดฉันคลี่ผ้าคลุมไหล่บนตัก แล้วเย็บซ่อมด้ายที่ขาดทีละเข็มจนเรียบร้อยหญิงสาวชาว
คุณพูดถึงวันพรุ่งนี้ แล้วหายไป บทที่ 6
“สวัสดีค่ะ หมายเลขที่ท่านเรียกเป็นหมายเลขที่ไม่มีผู้ใช้งาน”เผยเยี่ยนฉือยืนอยู่ในห้องหนังสือ ไม่ขยับไปไหนอยู่นานต่อมาทนายเซี่ยบอกฉันว่า คืนนั้นเขาโทรหาฉันยี่สิบเจ็ดครั้งตั้งแต่แรกที่ยังมีสีหน้าเย็นชา ต่อมาก็ถึงขั้นทุบโทรศัพท์ จนท้ายที่สุดนั่งยองๆ อยู่หน้าโต๊ะทำงาน พลิกดูเอกสารที่ฉันทิ้งไว้ทีละแผ่นในลิ้นชักห้องหนังสือ มีเอกสารส่งมอบงานที่ฉันจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วทั้งตารางงานของเขาในอีกครึ่งปีข้างหน้า ข้อห้ามของฝ่ายที่ร่วมงานด้วย นิสัยของผู้กำกับหลายคน ความเสี่ยงในกลุ่มแฟนคลับช่วงนี้ และประเด็นต้องห้ามของทางแบรนด์แม้กระทั่งเรื่องที่กระเพาะเขาไม่ดี หรือโรงแรมไหนสามารถเตรียมโจ๊กไว้ล่วงหน้าได้ ฉันก็เขียนไว้จนละเอียดชัดเจนแต่กับเขา ฉันกลับไม่ได้ทิ้งคำพูดไว้ให้แม้แต่ประโยคเดียวเผยเยี่ยนฉือพลิกดูจนถึงท้ายสุด จึงค่อยเห็นปฏิทินเก่าเล่มหนึ่งถูกทับไว้ใต้สุดของลิ้นชักนั่นคือปีที่เขาถูกคนทั้งอินเทอร์เน็ตด่าพร้อมไล่ให้ออกจากวงการบันเทิงทุกหน้ามีตัวหนังสือเขียนอยู่เต็มไปหมด[วันนี้เยี่ยนฉือผ่านการออดิชันแล้ว เขาทำเป็นสงบนิ่งมาก แต่จริงๆ แล้วตอนกลางคืนแอบร้องไห้อยู่ที่ระเบียง][
Vous vous intéresseriez aussi à
ความค้างคา สุดท้ายกลายเป็นเพียงภาพฝัน
หยวนเจิน10.7K Vuesแฟนหนุ่มที่เป็นทนายหนีงานแต่ง 52 ครั้ง ฉันก็หมดรักในที่สุด
ไม่ประสงค์จะออกนาม6.0K Vuesคู่หมั้นที่ยกวันเยี่ยมญาติของฉันให้คนอื่น สุดท้ายก็เสียใจจนแทบคลั่ง
สีเถียนจื่อ6.8K Vuesหลังฉันจากไป ครอบครัวก็เสียใจแทบบ้า
ใบงา11.2K Vuesฝนหยุดแล้ว อย่าตามหาฉันอีกเลย
องุ่นน้ำแข็งเกล็ด1.0K Vuesยิ่งรักเท่าไร ยิ่งเจ็บเท่านั้น
จนกว่าจะผ่านพ้น886 Vuesความรักอยู่ใกล้แค่เอื้อม และอยู่ไกลสุดขอบฟ้า
เฉี่ยนเฉี่ยน1.9K Vuesจากกันในวันดอกไม้ผลิบาน
สการ์เล็ตเฟลม893 Vues
