เข้าสู่ระบบแชร์
ต่างเป็นเหยื่อ (1/2)
ปรับปรุงล่าสุด:
2025-11-27 17:35:21และแล้ววันที่เป็นจุดพลิกผันของทุกอย่างก็มาถึง เมื่อปิ่นมุกได้เจอกับคนที่ไม่ควรจะเจอ
"นิรณา" แฟนสาวของผู้ชายที่เธอตกหลุมรักจนหมดหัวใจ
ทุก ๆ วันหยุดปิ่นมุกมักจะมาทำงานที่มันตรารีสอร์ตซึ่งมีคุณธีร์ดนัยเป็นเจ้าของ เพื่อหารายได้พิเศษช่วยแบ่งเบาภาระแม่แม้ว่าการใช้ชีวิตในเกาะแห่งนี้จะเรียบง่าย และแทบไม่ต้องใช้จ่ายอะไรที่ฟุ่มเฟือย แต่ก็เคยเห็นแม่หยิบใบแจ้งหนี้มาดูบ่อย ๆ ดูเหมือนว่าจะเป็นหนี้สินพัวพันนานมาแล้ว แม่ของเธอไม่ค่อยบอกอะไรมาก เธอเองก็ไม่กล้าถาม ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นงานอะไรปิ่นมุกก็ทำได้หมด จนทักษะงานโรงแรมกลายเป็นความสามารถพิเศษของเธอไปแล้ว
และวันนี้เธอก็ต้องมาทำในสิ่งที่หัวใจสีชมพูที่เคยพองโตแทบจะแตกสลาย
คุณเขื่อนมาเช่าเหมาโซนหน้าหาดทั้งหมดเพื่อขอคุณ "นิรณา" แฟนสาวแสนสวยแต่งงาน ทั้งสถานที่และการตกแต่งปิ่นมุกช่วยพนักงานคนอื่น ๆ จัดออกมาได้สวยงามตามแบบที่คุณเขื่อนต้องการ สีหน้าและแววตาของเขาดูพึงพอใจไม่น้อยเมื่อเห็นสถานที่จริง คุณเขื่อนถึงกับให้เงินพิเศษเป็นรายบุคคลรวมถึงปิ่นมุกด้วยที่รับเงินจากมือของเขา แต่คุณเขื่อนก็ยังคงจำเธอไม่ได้อยู่ดี "เด็กผู้หญิงบนรถสองแถวคนนั้น"
บรรยากาศการขอแต่งงานเต็มไปด้วยความชื่นมื่น ปิ่นมุกยืนมองภาพนั้นด้วยใจที่ห่อเหี่ยวและเศร้าหมอง เธอผิดหวังและอกหักตั้งแต่ยังไม่เริ่มเลย เวลาล่วงไปเกือบเที่ยงคืนใบหน้าหล่อสะอาดของคุณเขื่อนแดงก่ำด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ สองมือหนาตระกองกอดเอวบางของแฟนสาวเต้นรำบนผืนทรายอย่างมีความสุข เสียงหัวเราะของเขาและเสียงหวานออดอ้อนของแฟนมันช่างบาดลึกเข้าไปในหัวใจของเด็กสาวเหลือเกิน
"ถ้าหากเธอได้เป็นคนที่ได้ใช้ชีวิตกับคุณเขื่อน เธอจะมีความสุขมากแค่ไหนกันนะ เธออยากรู้จริง ๆ"
นั่นเป็นความคิดที่แสนตื้นเขินของเด็กสาวคนหนึ่งที่กำลังจะกลายเป็นเรื่องจริง "การได้ใช้ชีวิตกับคุณเขื่อน"
"ขอโทษนะคะ"
ปิ่นมุกในชุดพนักงานพาร์ต์ไทม์ของมันตรารีสอร์ตเอี้ยวคอตามเสียงเรียกจากด้านหลังขณะที่กำลังจัดเก็บสถานที่ให้สะอาดเรียบร้อยดังเดิม หลังจากงานขอแต่งงานที่สวยงามและหวานชื่นผ่านพ้นไป
เด็กสาวหันมาสบตากับเจ้าของร่างบอบบางเหมือนนางแบบ ใบหน้าของเธอคนนั้นเหมือนกับลูกครึ่งอาหรับผิวขาวสวยเนียนละเอียด กลิ่นตัวหอมกรุ่น ผมเส้นเล็กดำขลับยาวสลวยถึงกลางหลัง ทุกอย่างบนเรือนร่างของเธอเหมือนกับพระเจ้าปั้นสรรมาให้ ปิ่นมุกไม่แปลกใจเลยที่คุณเขื่อนจะรักและอยากใช้ชีวิตร่วมกับเธอ
"คุณผู้หญิง ต้องการอะไรเพิ่มเติมหรือเปล่าคะ"
"นิรณา" ผลงานชิ้นเอกของพระเจ้าส่งยิ้มเล็ก ๆ ให้กับเด็กสาวตรงหน้าก่อนจะขอความช่วยเหลือบางอย่าง
"น้องช่วยเปลี่ยนผ้าปูที่นอนในห้องให้หน่อยได้ไหมคะ พี่ทำไวน์หกใส่"
"สักครู่ค่ะ หนูขอไปเอาผ้าผืนปูใหม่มาเปลี่ยนให้นะคะ"
นิรณามองตามเด็กสาวร่างเล็กท่าทางกระตือรือร้นต่อหน้าที่ด้วยรอยยิ้มแปลก ๆ เธอกำลังวางแผนการบางอย่างอยู่ ไม่ถึงสิบนาทีปิ่นมุกก็กลับมาพร้อมกับผ้าปูเตียงผืนใหม่ ท่าทางขี้อายใบหน้าอ่อนวัยทำให้นิรณาอดสงสัยไม่ได้
"น้องอายุเท่าไรแล้วคะ ดูเด็กมาก ๆ เลย แต่ทำงานเก่งมาก"
"อีกสองวันจะสิบแปดปีแล้วค่ะ"
"อุ๊ย ยังไม่บรรลุนิติภาวะเลย เก่งจังเลยนะคะ"
จากรอยยิ้มหวานกลายเป็นยิ้มร้ายทันที เธอต้องการสลัดเขื่อนออกไปจากชีวิต เธอไม่ต้องการแต่งงานกับเขาหลังจากได้เจอคุณธีร์ ธีร์ดนัย ภูมิพัฒน์ เมื่อหลายเดือนก่อนจากการแนะนำของเขื่อน เขาเป็นทุกอย่างแบบที่เธอฝันหา ก่อนจะมาที่นี่เธอได้แอบวางแผนในใจบางอย่างมาแล้ว และวันนี้โชคช่างเข้าข้างเธอเหลือเกิน "ปิ่นมุก" คือตัวนำโชคของเธอ
"น้องชื่ออะไรคะ พี่ลืมถามเลย"
ปิ่นมุกหันมาพร้อมรอยยิ้มและขยับป้ายชื่อตรงหน้าอกเสื้อ
"หนูชื่อปิ่นมุกค่ะ ชื่อเล่นชื่อปิ่น"
"งั้นเรารีบไปกันเถอะ คุณเขื่อนเหนื่อยมากแล้ว แต่ไวน์ดันหกใส่ที่นอนเลอะไปหมด"
"ได้ค่ะคุณผู้หญิง"
ปิ่นมุกเดินตามไปอย่างว่าง่ายพร้อมทั้งฝากงานกับเพื่อนพนักงานเอาไว้ โดยไม่เอะใจเลยว่าตัวเองจะเจออะไรบ้าง และนั่นกำลังจะพาความวุ่นวายมาสู่ชีวิตแสนเรียบง่ายของเธอ
ไม่ถึงห้านาทีก็เดินมาถึงพูลวิลลาหรูส่วนตัว นิรณาใช้การ์ดแตะประตูเข้าไปแล้วเดินนำไปยังห้องนั่งเล่นที่มองเห็นวิวทะเลแทบทั้งหมด แต่ตอนนี้เป็นเวลากลางคืนจึงมองเห็นเพียงความมืดมิดเหมือนกับบางสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นกับอนาคตของปิ่นมุกและเธอไม่มีโอกาสรู้ได้เลย
"น้องปิ่นคะ ดื่มน้ำรอก่อนนะ น้ำพั้นช์สูตรพิเศษพี่ชงเองกับมือ ตามสบายนะคะพี่ขอไปดูคุณเขื่อนก่อน"
นิรณาพูดพลางรินน้ำพั้นช์สีสวยใส่แก้วให้เด็กสาวแล้วเดินหายไปในห้องนอน พอเห็นเด็กสาวยกน้ำพั้นช์ขึ้นดื่มโดยไม่เอะใจอะไร มุมปากสวยปรากฏรอยยิ้มหยันทันที
ว่าที่เจ้าสาวเดินเข้ามาในห้องนอนก็ได้ยินเสียงกรนดังลอดออกมา เพราะคุณเขื่อนก็ไม่รอดจากแผนการของเธอเหมือนกัน เขาเมาหลับหลังจากดื่มไวน์ที่แฟนสาวคะยั้นคะยอให้ดื่มจนหมดไปหลายขวด เมื่ออยู่กับคนที่ไว้ใจเขาจึงไม่ระมัดระวังในการดื่ม ทั้ง ๆ ที่เวลาเขาเมาทีไรก็จะมีเรื่องทุกที
เขาเป็นพวกคออ่อนเมาแล้วภาพตัดทันทีจำอะไรที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นไม่ได้เลย ร่างกายสูงใหญ่กำยำภายใต้ผ้าห่มหนาไม่ได้สวมเสื้อผ้าแม้แต่ชิ้นเดียว
"เขื่อนคะ ทุกอย่างเรียบร้อยดีหรือเปล่าคะ"
"..."
"คออ่อนจังเลยนะคะเขื่อน"
บทล่าสุด
คุณภรรยาครับโปรดมารับใบหย่า หัวใจของพ่อ (จบ)
เรือข้ามฟากของเกาะมันตราค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกจากฝั่งมุ่งหน้ายังไปยังเกาะสวยเหมือนอยู่ในสวรรค์ โดยมี "คุณธีร์" เป็นผู้ครอบครองที่ดินบนเกาะถึงหนึ่งในสามและเป็นเจ้าของ "มันตรารีสอร์ต" ที่พักหรูระดับห้าดาวอันเลื่องชื่อในหมู่นักท่องเที่ยวเขื่อนนั่งกอดภรรยาร่างเล็กเอาไว้ในอ้อมกอดไม่ยอมปล่อย และไม่สนสายตาของนักท่องเที่ยวคนอื่น ๆ ที่เหล่มองในบางครั้ง เพียงสี่สิบนาทีเกาะมันตราก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าแล้ว ใจของเขื่อนเต้นตุบรัวเร็วด้วยความตื่นเต้น นี่คงเป็นครั้งแรกที่เขาจะได้เจอน้องป้องในฐานะพ่ออย่างเปิดเผย สองสามีภรรยาที่ดูเหมือนข้าวใหม่ปลามันเดินลงจากท่า โอบกอดคุยกันกะหนุงกะหนิงจนไปถึงบ้านสามชั้นสีขาวหลังใหญ่ เขื่อนสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ ก่อนจะปล่อยออกมาอย่างช้า ๆ ด้วยความตื่นเต้น"คุณเขื่อน คุณปิ่น เชิญชั้นสองได้เลยค่ะ คุณธีร์แจ้งไว้แล้วค่ะ"รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏตรงหน้าพร้อมกับความประหม่า จนปิ่นมุกต้องลูบหลังเขาเบา ๆ ให้กำลังใจ"พี่เขื่อนจะกลัวเด็กสามขวบทำไมคะ""พี่กลัวไม่ได้เป็นพ่อ"เสียงหัวเราะดังคิกคักออกมาจากร่างเล็ก จนเขาต้องจับเธอมาจูบสั่งสอน ก่อนจะเดินจูงมือกันขึ้นไปที่ห้องรับแขกชั้นสอง"อาป๋า ฮ
คุณภรรยาครับโปรดมารับใบหย่า อยากเป็นของเมียคนเดียว
ปิ่นมุกรู้สึกถึงไออุ่นที่โอบกอดเธอจากด้านหลัง พอนึกขึ้นได้ว่าเป็นไออุ่นของใคร ใบหน้าสวยหวานเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม ร่างเล็กพลิกกลับเบา ๆ หันไปมองสามีของเธอที่กำลังนอนหลับสนิทท่าทางเหมือนน้องป้องไม่มีผิดผ่านมาสี่ปีคุณเขื่อนดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นจนเธอแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง เขาใจเย็นมากขึ้น มีเหตุผล รับผิดชอบมากขึ้น ไม่ใช้แต่อารมณ์เหมือนเมื่อก่อน นิ้วก้อยเรียวเล็กเกลี่ยไปตามขนคิ้วดกดำเบา ๆ จนเปลือกตาหนาเริ่มขยับ“หลงรักพี่ใช่ไหมคะ”“พี่เขื่อนยังไม่เลิกนิสัยเข้าข้างตัวเองอีกเหรอคะ”ปากหนาหยักคลี่ยิ้มบาง ๆ ก่อนจะลืมตามองร่างเล็กตรงหน้า ปิ่นมุกเมื่อก่อนเธอดูน่ารักและใสซื่อ แต่ปิ่นมุกในวันนี้เธอดูสวยและมั่นใจมากขึ้น“ปิ่นรู้อะไรไหมว่า พี่ชอบอะไรเกี่ยวกับปิ่นมากที่สุด”“อะไรคะ?”ปิ่นมุกถามด้วยความสงสัย เพราะปกติคุณเขื่อนจะเป็นคนไม่ชอบเปิดเผยเกี่ยวกับสิ่งที่เขาคิดให้คนอื่นรู้มากจนเกินไป“พี่ชอบที่ปิ่นรักพี่ก่อน”“แล้วยังไงคะ พี่เขื่อนก็เลยเห็นปิ่นเป็นของตาย จะทำอะไรปิ่นก็ได้ใช่ไหมคะ”“ไม่ใช่ครับ แต่มันทำให้พี่รู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า พี่อยากเป็นของมีค่าที่ถูกมองเห็น”ภรรยาตัวน้อยที่อยู่ในอ้อมกอดของเขาเ
คุณภรรยาครับโปรดมารับใบหย่า ปลอบใจ
สองมือหนารั้งร่างบางเข้ามาให้แนบชิดมากกว่าเดิม เขาจะไม่ปล่อยเธอไปอีกแล้วไม่มีทางริมฝีปากหนาประกบจูบปากเล็กจิ้มลิ้มที่เผยอขึ้นเล็กน้อยเรียวลิ้นหนาแทรกซอนเข้าไปตวัดปลายลิ้นเล็กเอาไว้ดูดเลียรสชาติหวานของเธอที่เขาแทบไม่เคยได้สัมผัสตอนที่สติยังครบสมบูรณ์ปิ่นมุกหลับตาพริ้มโอบรัดรอบคอของเขื่อนเอาไว้ปล่อยให้เขาได้ทำตามใจปรารถนา ครั้งนี้เธอเต็มใจให้เขาตักตวงความสุขจากเรือนร่างของเธอริมฝีปากหนาดูดรัดเรียวลิ้นเล็กไม่ยอมปล่อย เขื่อนครางในลำคอด้วยความกระหายอยาก เขาไม่เคยมีสติเลยสักครั้งที่นอนกับปิ่นมุก นี่ถือเป็นครั้งแรกเขาอยากตักตวงความหวาน จดจำความสุขทุกนาทีที่ได้สัมผัสร่างกายของเธอมือเรียวเล็กเลื่อนลงมาจับชายเสื้อหนาของชายตรงหน้าแล้วค่อย ๆ ถอดออกไปให้พ้นร่างกายของเขา เขื่อนยอมให้เธอทำตามใจตัวเองทุกอย่าง เรือนร่างสมบูรณ์แบบปรากฏตรงหน้าปิ่นมุก เขาเป็นคนชอบออกกำลังกาย กล้ามเนื้อแขนแน่นจนปิ่นมุกนึกซนลองกัดฝากรอยฟันเอาไว้“โอ๊ย”“พี่เขื่อนเจ็บด้วยเหรอคะ”“ปิ่นอยากลองอะไรที่เจ็บกว่านี้ไหม”“อยากลองสิคะ”ใบหน้าหล่อเหลายิ้มอย่างพอใจพลางช้อนอุ้มร่างเล็กในท่าเจ้าหญิง ก้มลงจูบเธออย่างอ่อนโยนพาเดินไปยั
คุณภรรยาครับโปรดมารับใบหย่า เพียงลำพัง
“มาหาอาเพราะเรื่องเขื่อนใช่ไหม”“ใช่ค่ะ”ปิ่นมุกตอบเสียงอ้อมแอ้มพลางก้มหน้าลงเพราะรู้สึกอายนิด ๆ“ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่อาจะพยายามประสานรอยร้าวของเราสองคน ปิ่นเก็บไปคิดและตัดสินใจให้ดี หลังจากวันนี้แล้วอาจะไม่เข้าไปยุ่งอีก”“ค่ะอาธีร์”“อาเพิ่งกลับจากงานศพคุณหญิงฉาย”“แม่พี่เขื่อน!”“อืมมมใช่ ปิ่นเคยเจอเหรอ”“ใช่ค่ะ”“คุณหญิงฉายเป็นโรคมะเร็งเสียกะทันหันไม่ทันได้ล่ำลา อาเองก็คาดไม่ถึงว่าคุณหญิงจะเสียชีวิตเร็วขนาดนี้ ยิ่งเจ้าเขื่อนยิ่งช็อก เพราะแผลใจที่คุณหญิงทิ้งไว้ตั้งแต่เจ้านั่นเล็ก ๆ ไม่เคยได้รับการขอโทษเลยสักครั้ง”“แผลใจอะไรคะ”“พ่อกับแม่ของเจ้าเขื่อนเขาแต่งงานกันเพราะธุรกิจ ชีวิตในครอบครัวก็ไม่ค่อยราบรื่น คุณหญิงฉายเขามีคนรักอยู่ก่อนแล้ว หลังแต่งงานก็แอบคบหากันมาตลอด เจ้าเขื่อนก็เลยดูเหมือนเป็นส่วนเกินที่แม่ไม่ค่อยสนใจ พอพ่อเจ้าเขื่อนตายคุณหญิงฉายก็ออกไปอยู่กับคนรักเก่า จนคุณย่าต้องออกจากเกาะไปดูแลเพราะเจ้าเขื่อนถูกทิ้งไว้คนเดียว”“ช่วงที่คุณย่าไม่อยู่สามสี่ปีนั่นใช่ไหมคะ”“ใช่ คุณหญิงฉายพอกลับมาก็คุยแต่เรื่องเงิน ไม่มีเรื่องอื่น ไม่มีคำขอโทษแม้กระทั่งตอนตายก็ยังไม่เรียกหาเ
คุณภรรยาครับโปรดมารับใบหย่า สูญเสีย
"พี่ขอเข้าไปกอดน้องป้องแป๊บเดียวได้หรือเปล่า""ก็ ก็ได้ค่ะ"ปิ่นมุกอาศัยแสงไฟจากถนนมองดูเสี้ยวหน้าหล่อเหลาที่ค่อนข้างหม่นหมองไร้รอยยิ้ม ตั้งแต่กลับมาจากคอนโดวันนั้นเขาก็ดูเป็นแบบนี้อยู่แล้ว แต่วันนี้กลับดูเศร้ากว่าปกติ เธอคิดแบบนั้นเจ้าของบ้านเดินนำอดีตสามีเข้าไปในบ้านเดินขึ้นชั้นสองไปยังห้องนอนของเธอ เขื่อนมองดูประตูบานนั้นที่เปิดออกช้า ๆ ใจของเขาตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้เข้ามายืนในพื้นที่ส่วนตัวของปิ่นมุก แต่มันก็เป็นได้เพียงแค่ความรู้สึกที่ต้องเก็บเอาไว้ เพราะเขาหมดสิทธิ์ที่จะเข้าไปอยู่ในชีวิตของเธอแล้วห้องนี้หอมสะอาดอบอวลไปด้วยกลิ่นของแม่และลูก มันเป็นกลิ่นที่เขาโหยหามาทั้งชีวิต แต่เขาก็แทบไม่มีโอกาสนั้นเลย "พี่เขื่อนจะอยู่นานแค่ไหนก็ได้ค่ะ ปิ่นจะลงไปรอที่ห้องรับแขก""พี่ขอบคุณนะปิ่น"เธอส่งยิ้มให้เพียงบาง ๆ ก่อนจะเดินเลี่ยงออกจากห้องไป เขื่อนลุกขึ้นเดินผ่านห้องแต่งตัวไปยังห้องน้ำเพื่อล้างมือล้างหน้าให้สะอาด เขาไม่อยากเอาเชื้อโรคมาติดเจ้าก้อนกลม ถ้าไม่สบายขึ้นมาเดี๋ยวก็ได้ลำบากทั้งแม่ทั้งลูกเจ้าของร่างสูงใหญ่เดินมาหยุดที่ข้าง ๆ เตียงเล็กสำหรับเด็กรูปรถไฟ "น้องป้อง" คงจะชอบมากถึ
คุณภรรยาครับโปรดมารับใบหย่า เหินห่างและเย็นชา
เขื่อนบรรจงจูบลงที่หน้าผากเกลี้ยงเกลาอย่างบางเบาก่อนจะส่งยิ้มอย่างอ่อนโยนให้กับเธอ“กลับกันเถอะ พี่ไปส่ง”ปิ่นมุกไม่ได้ปฏิเสธ เธอเพียงแค่พยักหน้ารับเบา ๆ ก่อนจะเดินนำออกไปโดยไม่หันกลับมามองเขาเลยแม้แต่นิดเดียวเขื่อนมองตามแผ่นหลังของเธอ รอยยิ้มที่เคยแต่งแต้มอยู่บนใบหน้าค่อย ๆ เลือนหายไป เธอแข็งแกร่งขึ้นมาก มากจนเขาแทบไม่เห็นผู้หญิงคนเดิมที่รอคอยพึ่งพาเขาเวลามีปัญหาอีกแล้วดีแล้วเขาบอกตัวเอง ถ้าปิ่นเข้มแข็งขึ้นได้ขนาดนี้ เขาก็คงไม่ต้องห่วงอะไรเธอจนมากเกินไปเขื่อนเดินไปที่รถของบริษัท เปิดประตูให้อดีตภรรยาขึ้นไปนั่งอย่างที่เคยทำเสมอ ปิ่นมุกเองก็ไม่ได้ปฏิเสธ เธอเพียงก้าวขึ้นรถไปอย่างเงียบ ๆ ระหว่างทางกลับบ้าน ไม่มีใครพูดอะไรกันเลย มีเพียงเสียงเพลงคลอเบา ๆ และเสียงหายใจของทั้งสองคนปิ่นมุกอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเขื่อนผ่านกระจกหน้ารถ ครั้งแรกในชีวิตที่เขาดูเหมือนจะยอมแพ้ให้กับเธอจริง ๆ ไม่มีการโต้เถียง ไม่มีความดื้อรั้น ไม่มีแรงกดดันใด ๆ จากเขาอีก ทั้งหมดที่เกิดขึ้นกลับทำให้ใจของเธอว่างเปล่าจนน่ากลัว“นี่ไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการมาตลอดหรอกเหรอ?”แต่มันกลับไม่เหมือนอย่างที่เธอคิด“พี่เขื่อน” ป
บางทีคุณอาจจะชอบ
ยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์57.0K viewsเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน79.7K viewsชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน92.0K viewsHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์90.6K viewsด้วยรักมหาศาลจากท่านประธาน
ปรากฏการณ์858 viewsเมียเผด็จรัก
อินทุภา85 viewsบริษัทหนังโป๊ของยิ่งยศ (NC20+)
สนามอารมณ์10.2K viewsSet คุณอาข้างบ้าน
อักษรามณี131 views
