Mag-log inShare
บทที่ 239
Pinakabagong kabanata
คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว บทที่ 880
หรงฉือส่ายหน้า ยิ้มและพูดว่า “ไม่ถึงขั้นมีความแค้นหรอก เขาน่าจะไม่อยากสนิทกับพวกเรามากเกินไปก็เท่านั้น”ตอนที่พวกเขาเจรจาเรื่องความร่วมมือ โม่ชีฉือมีท่าทีที่ดีมากเขาดูเป็นคนที่รู้กาลเทศะ คนแบบนี้กลับแสดงความห่างเหินออกมาในระดับที่พอเหมาะระหว่างร่วมงานกับคนอื่น นั่นไม่ใช่อยากบอกพวกเขาว่า เขาไม่สนใจจะสนิทสนมกับพวกเขามากเกินไปหรอกเหรอ?ก่อนหน้านี้ระหว่างพวกเขาไม่เคยมีความเกี่ยวข้องใด ๆ ต่อกัน อวี้มั่วซวินก็ขี้เกียจจะเสียเวลาคิดให้ยุ่งยากว่าทำไมโม่ชีฉือถึงไม่อยากสนิทกับพวกเขา จึงยักไหล่แล้วพูดว่า “เอาที่สบายใจ ขอแค่ไม่ส่งผลกระทบต่อความร่วมมือของพวกเราก็พอ”หรงฉือก็คิดแบบนี้เช่นกันยุ่งมาทั้งวัน อวี้มั่วซวินก็บิดขี้เกียจ หลังจากเข้าไปในลิฟต์ เขาดูเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ รีบเข้าไปกระซิบที่ข้างหูหรงฉือแล้วถามว่า “คดีของตระกูลหลินกับเจี๋ยเซี่ยวมีคำตัดสินออกมาแล้ว เฟิงถิงเซินยังไม่กลับมาอีกเหรอ?”หรงฉือส่ายหน้า “สองวันก่อนได้ยินว่ายังไม่กลับมา ตอนนี้ไม่รู้”“ตระกูลหลินน่าจะเริ่มเตรียมยื่นอุทธรณ์แล้วใช่ไหม? เขาไม่กลับมาช่วยจัดการเหรอ?”“ไม่รู้สิ”แน่นอนว่าอวี้มั่วซวินก็รู้ว่าหรงฉือไม่มี
คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว บทที่ 879
เรื่องผลคำตัดสินคดีของบริษัทที่บ้านออกมาแล้ว เธอไม่รู้ว่าเฟิงถิงเซินได้รับข่าวนี้หรือยัง...หลินอู๋ถือโทรศัพท์ จ้องมองหมายเลขโทรศัพท์ของเฟิงถิงเซิน หลังจากนั้นครู่หนึ่งจึงจะกดโทรออกยังคงไม่มีคนรับสายคนอื่น ๆ ในตระกูลหลินและตระกูลซุนเห็นหลินอู๋โทรหาเฟิงถิงเซิน ต่างก็เงียบลงทันที พลางมองเธอด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยความคาดหวังเห็นทางฝั่งเฟิงถิงเซินยังคงไม่รับสาย ซุนลี่เหยาก็ขอบตาแดงก่ำยิ่งกว่าเดิม “ยังไม่รับอีกเหรอ นี่พี่เขยคิดจะทำอะไรกันแน่?”ความคิดของคนอื่น ๆ จริง ๆ ก็ไม่ต่างจากซุนลี่เหยามากนักเพียงแต่ ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลามาตัดพ้อซุนเยว่ชิงมีสีหน้าเย็นชา “เหยาเหยา อย่ารบกวนพี่เขาสิ”ซุนลี่เหยาเช็ดน้ำตาเบา ๆ “ขอโทษค่ะคุณอา หนู...หนูก็แค่กลัวนิดหน่อย”หากเฟิงถิงเซินไม่สนใจพวกเขาแล้วจริง ๆ ถ้าอย่างนั้นพวกเขาสองครอบครัว...ก็คงไม่เหลืออะไรแล้วเธอกินหรูอยู่สบายมาตั้งแต่เด็ก เมื่อคิดว่าครอบครัวอาจจะล้มละลายและมีหนี้สิน ไม่ว่าจะอย่างไรเธอก็ไม่อาจยอมรับเรื่องนี้ได้ซุนลี่เหยายังกลัว คนอื่น ๆ จะไม่รู้สึกกังวลได้อย่างไร?หลินอู๋ไม่พูดอะไร เธอถือโทรศัพท์ขึ้นไปชั้นบน หลังจากนั้นก็ส่งข้
คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว บทที่ 878
ต่อให้กู้เหยียนไม่บอก เธอก็ไม่คิดจะพูดมากอยู่แล้วมีบทเรียนก่อนหน้านี้แล้ว ต่อไปเธอจะไม่เข้าไปยุ่งเรื่องของคนอื่นอีกเมื่อได้รับคำยืนยันจากเหลียนหนิงฉี่ กู้เหยียนไม่พูดอะไรอีกก็หันหลังจากไปแล้วเหลียนหนิงฉี่มองแผ่นหลังที่จากไปของเขา สายตาเลื่อนไปหยุดที่หรงฉือที่อยู่ไม่ไกล เมื่อหรงฉือเดินแยกตัวออกมาจากฝูงชนแล้ว เธอจึงเดินเข้าไป “ประธานหรง”เมื่อเห็นเธอ หรงฉือหยุดฝีเท้าลงเล็กน้อย แต่สีหน้ากลับไม่เปลี่ยนแปลง “คุณเหลียนมีธุระอะไรหรือเปล่า?”เหลียนหนิงฉี่ก้มหน้า พูดด้วยน้ำเสียงสุภาพว่า “ก่อนหน้านี้เพราะฉันมองคนผิดไป ทำให้คุณพลอยเดือดร้อนไปด้วย เป็นความผิดของฉันเอง ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ”หรงฉือมองเธอ พูดเสียงเรียบว่า “อย่างนั้นเหรอ?”พูดจบ เธอไม่พูดอะไรอีกก็หันหลังจากไปทันทีเหลียนหนิงฉี่มองแผ่นหลังของเธอ พูดอีกครั้งว่า “ขอโทษนะ”หรงฉือไม่ได้หยุดฝีเท้า แล้วก็ไม่ได้หันกลับมามองด้วยสถานการณ์ทางฝั่งของเหลียนหนิงฉี่ อวี้มั่วซวินกลับสังเกตเห็นแล้ว หลังจากหรงฉือกลับมาจากห้องน้ำ ก็ถามว่า “เมื่อกี้เธอขวางทางคุณไว้เพื่อขอโทษอย่างนั้นเหรอ?”“อืม”อวี้มั่วซวินเลิกคิ้วขึ้น “คุณให้อภัยเธอแล้ว?
คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว บทที่ 877
ทันทีที่พูดจบ ก็พูดกับโม่ชีฉืออีกว่า “ประธานโม่ สองท่านนี้ก็คือประธานอวี้และประธานหรงแห่งฉางโม่”โม่ชีฉือพยักหน้าแล้วจับมือกับอวี้มั่วซวินและหรงฉือ “ประธานอวี้ ประธานหรง ได้ยินชื่อเสียงมานานแล้ว”“ประธานโม่เกรงใจแล้ว”หลังจากพูดคุยทักทายกันอยู่ครู่หนึ่ง โม่ชีฉือก็พูดว่า “บริษัทผมมีโปรเจกต์ที่อยากร่วมมือกับพวกคุณทั้งสองคนจริง ๆ ผมอยากคุยกับพวกคุณเป็นการส่วนตัว ไม่ทราบว่าทั้งสองท่านสะดวกไหมครับ?”อวี้มั่วซวิน “สะดวกอยู่แล้วครับ”เมื่อเห็นพวกเขากำลังคุยเรื่องงาน เจ้าภาพจัดงานก็หาข้ออ้างเดินจากไปแล้วโม่ชีฉือพานักวิทยาศาสตร์จากบริษัทของพวกเขามาด้วยคนหนึ่ง หลังจากแนะนำตัวให้ทุกฝ่ายรู้จักกันแล้ว หรงฉือกับอวี้มั่วซวินก็พูดคุยกับอีกฝ่าย ได้ยินมาว่าโม่ชีฉือไม่ได้เรียนจบหรือเชี่ยวชาญในสาขาที่เกี่ยวข้องกับเอไอโดยตรง ขณะที่พวกเขาพูดคุยกันนั้น เขายืนฟังอยู่ข้าง ๆ แต่เมื่อคุยถึงเนื้อหาสำคัญก็จะมีพูดแทรกขึ้นมาบ้างเป็นครั้งคราว ดูแล้วก็ไม่ได้เหมือนคนที่ไม่เข้าใจเกี่ยวกับเอไอเลยเสียทีเดียววันนี้พวกเขาแค่พูดคุยแลกเปลี่ยนข้อมูลเบื้องต้นกันเท่านั้น ยังไม่ได้ลงลึกถึงรายละเอียดที่เกี่ยวข้องกับโปรเจก
คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว บทที่ 876
เมื่อนึกถึงสีหน้าเมินเฉยของโม่ชีฉือ หลินอู๋ก็ส่ายหน้าแล้วพูดว่า “เจอกันแค่ครั้งเดียว ไม่ถือว่ารู้จักกันหรอกค่ะ”เพียงแต่ระยะห่างที่พวกเขาพบกันครั้งก่อน มันผ่านมาครึ่งเดือนแล้ว เธอยังคิดว่าโม่ชีฉือออกจากเมืองตูเฉิงไปแล้ว คิดไม่ถึงเลยว่ายังจะบังเอิญพบเขาที่นี่ได้……คืนนั้น หลังเลิกงานหรงฉือและอวี้มั่วซวินไปเข้าร่วมงานเลี้ยงของคู่ค้าด้วยกันหลังขึ้นรถ หรงฉือคลึงหว่างคิ้วเล็กน้อย เมื่อนึกขึ้นได้ว่าช่วงครึ่งเดือนที่ผ่านมา เธอเอาแต่ยุ่งอยู่กับการพัฒนาโปรเจกต์ใหม่ของบริษัทจนแทบไม่ได้ติดต่อกับเฟิงจิ่งซิน เธอจึงโทรไปหาเฟิงจิ่งซินช่วงครึ่งเดือนนี้ เฟิงจิ่งซินแทบไม่ติดต่อหาหรงฉือ แต่พอหรงฉือโทรไป ทางเธอก็ยังคงกดรับสายอย่างรวดเร็ว “คุณแม่”บนใบหน้าของหรงฉือแฝงไปด้วยรอยยิ้ม “จ้ะ กินข้าวเย็นหรือยัง?”“กินแล้วค่ะ” เฟิงจิ่งซินถามว่า “คุณแม่เลิกงานแล้วเหรอคะ?”“เลิกแล้วจ้ะ แต่ยังมีธุระต้องทำอีกนิดหน่อย” เธอถามว่า “ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง? ที่โรงเรียนมีการบ้านเยอะไหม? พรุ่งนี้มีที่ที่อยากไปไหม? อยากให้แม่ไปเป็นเพื่อนหนูหรือเปล่า?”“ช่วงนี้สบายดีค่ะ” เฟิงจิ่งซินพูดว่า “แต่ยังไม่มีที่ที่อยากไปเป็น
คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว บทที่ 875
หรงฉือพยักหน้าเล็กน้อย พูดว่า “ฉันกลับก่อนนะ พอซินซินตื่นแล้ว คุณอย่าลืมบอกเธอหน่อย”เฟิงถิงเซินมองเธอ “โอเค ไม่กินข้าวเช้าก่อนแล้วค่อยไปเหรอ?”“ไม่ล่ะ”เฟิงถิงเซินก็ไม่ได้ฝืน ลุกขึ้นพูดว่า “ผมไปส่งคุณ”“ไม่ต้องลำบากหรอก”เฟิงถิงเซินไม่พูดอะไร กลับเดินตามหลังไปส่งเธอข้างนอกด้วยตัวเอง รอจนรถของเธอออกจากลานบ้านแล้ว เฟิงถิงเซินจึงจะหันหลังกลับเข้าบ้านสิบกว่านาทีต่อมา เฟิงจิ่งซินก็ตื่นนอนแล้ว หลังจากลงมาชั้นล่าง เธอมองซ้ายทีขวาที เฟิงถิงเซินพูดว่า “แม่หนูมีธุระ กลับไปก่อนแล้ว”“อ้อ...”ทันทีที่ตื่นขึ้นมาแล้วไม่เห็นหรงฉืออยู่ข้าง ๆ เฟิงจิ่งซินก็คิดถึงความเป็นไปได้นี้ไว้แล้ว เธอเม้มริมฝีปากเล็กน้อย จากนั้นก็ไปทานอาหารที่ห้องอาหารโดยไม่พูดสักคำเฟิงถิงเซินนั่งลงข้างเธอ ยื่นมือไปแตะหน้าผากเธอเพื่อวัดอุณหภูมิ “ไข้ลดหมดแล้ว ยังรู้สึกไม่สบายตรงไหนอีกไหม? ถ้ารู้สึกเหนื่อยก็นอนพักอยู่ที่บ้านหนึ่งวัน พรุ่งนี้ค่อยไปโรงเรียน”เฟิงจิ่งซินไม่เงยหน้า แล้วก็ไม่ได้สะบัดมือของเขาออก พูดแค่ว่า “ไม่ค่ะ หนูจะไปโรงเรียน”“โอเค” พูดจบ ก็พูดอีกว่า “ต่อจากนี้พ่อยังต้องไปทำงานต่างเมือง กว่าจะกลับมาก็ค
Maaari mong magustuhan
นับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย73.2K viewsเล่ห์รักพายุร้าย
Re-match I รีแมทช์86.3K viewsHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์366.7K viewsน้องเมียเอามัน
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.3M viewsคู่แท้ของพี่ชายเลี้ยงจอมอัลฟ่า
KaiKitto81 viewsขอรักสาวบ้านไร่
เย้ายวน71 viewsบ่วงเสน่หา พ่อสามี
พิมพ์ใจ93 viewsคุณหนูหู ไยจึงเป็นแค่คนใช้
พิชชาพร182 views
