تسجيل الدخول" เป็นเกียรติจริงๆครับที่ประธานจางและเจ้าสาวมาแจกการ์ดเชิญด้วยตัวเองแบบนี้ " ชายร่างท้วมเอ่ยพร้อมกับโค้งตัวแล้วรับสิ่งที่ชายหนุ่มยื่นให้" ต้องมาสิครับ...ยังไงฉางจิ้งก็เป็นพันธมิตรที่ดีและเป็นคู่ค้าที่ซื่อตรงมาตลอด ผมกับปาลิตาต้องมาด้วยตัวเองอยู่แล้ว "" แหม!! ... ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ ยังไงๆฉางจิ้งก็ต้องให้ความสำคัญกับจางลี่มากกว่าบริษัทอื่นอยู่แล้ว อย่าว่าแต่ฉางจิ้งเลย...บริษัทไหนๆก็อยากร่วมธุกิจกับจางลี่ทั้งนั้นแหละครับ "" หึ...ขอบคุณครับ ยังไงผมคงจะคุยกับประธานฉางนานกว่านี้ไม่ได้แล้วนะครับ ผมกับเจ้าสาวจะต้องไปที่อื่นต่อน่ะครับ " พูดจบชายหนุ่มก็เอ่ยคำลาต่ออีกไม่กี่ประโยคจากนั้นเขาก็พาเธอตระเวนไปหาแขกคนสำคัญที่อื่นต่อหลังจากวันนั้น...วันที่เธอและเขาปรับความเข้าใจและทำกิจกรรมเชื่อมความสัมพันธ์กันแล้ว ผู้เฒ่าจางจึงเอ่ยปากขอปาลิตามาเป็นหลานสะใภ้กับพ่อแม่ของเธอต่อหน้าขณะที่ทั้งหมดรับประทานอาหารร่วมกันเสร็จแล้ว ท่านให้เหตุผลว่า...หากจะรอนานกว่านี้ท่านก็เกรงร่างกายของตัวเองจะไม่ไหว และหากจะให้ท่านบินไปที่เมืองไทยด้วยตัวเองนั้นก็คงเป็นไปได้ยาก ... สังขารของคนแก่นั้นมีแต่จะเสื่อมทอยลงทุกวัน
คำว่า " รัก " สำหรับใครบางคนอาจไม่เพียงพอ...มนุษย์เรายังมีความใคร่ ความปรารถนาเข้ามาเติมเต็ม การได้ปลดปล่อยสิ่งๆนั้นกับคนที่เรารักอาจถือได้ว่าเป็นความสุขล้นยิ่งที่สุดแล้วสำหรับบางคู่...คนรักของเราอาจไม่ได้อยากนอกใจ แต่เพราะ...มันไม่สามารถไปให้ถึงจุดสุดยอด คนๆนั้นจึงต้องไขว่คว้าอย่าอายที่จะร้องขอ อย่าอายที่จะเปิดเผย เรื่องบนเตียงยังเป็นสิ่งสำคัญสำหรับคู่ชีวิตทุกคู่ หากคุณชอบหรือไม่ชอบสิ่งไหนก็จงบอกคู่ของเราเพื่อที่เขาคนนั้นจะได้ปรับปรุงแก้ไขและเปลี่ยนแปลงหลังจากหญิงสาวปรนเปรอรักให้เขาด้วยปากของเธอแล้ว ชายหนุ่มก็ไม่รีรอเช่นกัน...เขาจัับเธอให้หันหน้าเข้าผนังพร้อมกับโน้มใบหน้าลงไปที่ต้นคอระหงด้านหลังของเธอ ริมฝีปากหนาจูบซับลงที่ลาดไหล่ มือใหญ่สอดเข้าที่ใต้รักแร้ไปเกาะกุมเต้าอวบสองลูกที่อยู่ด้านหน้า ผิวของเธอขาวเนียนผ่อง..ยิ่งได้ต้องแสงไฟสีเหลืองและมีหยดน้ำเป็นเม็ดเกาะเต็มไปทั่วยิ่งเร้าอารมณ์ของเขาให้พุ่งสูงขึ้นปาลิตาดูแลหุ่นของตัวเองได้ดีมาก ชายหนุ่มไล่สายตาลงไปตามแผ่นหลังบางผ่านเอวคอดกิ่วจนถึงแก้มก้นเต่งตึงด้านล่าง นี่ถ้ากลืนกินเธอได้ทั้งตัวเขาคงทำแล้ว ชายหนุ่มเลียริมฝีปากตัวเองแล้วค
" ขอโทษนะค้าาา...ขอโทษที่ทำให้คุณแม่เป็นห่วง " พูดจบร่างเล็กก็สอดมือเข้าที่ใต้แขนของผู้เป็นแม่ หญิงสาวกอดที่เอวของท่านแล้วเกยคางวางไว้บนไหล่...เป็นใครเค้าก็ต้องโกรธกันทั้งนั้นนั่นแหละ ก็เธอเล่นละครซะเนียนเชียวหลังจากลู่จื่อเหลียงพาหวางลีไปทำแผลที่โรงพยาบาลประธานใหญ่จางลี่ก็พาเธอเดินกลับมาที่โรงพยาบาลของต้าลั่ว ตลอดเส้นทางที่เดินผ่าน...มีสายตาหลายคู่จับจ้องมอง ปาลิตารู้แล้วว่าเธอกำลังเป็นที่สนใจของผู้คนเพราะลูกน้องที่มาเยี่ยมในวันแรกๆของการเข้ารักษาตัวเล่าสิ่งที่เกิดขึ้นให้ฟังทั้งหมดแล้ว" หึ...น่าตีจริงๆเลยนะยัยหนู นี่ถ้าหนูยังเป็นเด็กตัวเล็กๆนะ แม่จะจับมาตีก้นให้ลายเลย พ่อกับแม่รึก็เป็นห่วงจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ แล้วไหนจะคนอื่นๆอีก ทุกคนเค้าเป็นห่วงหนูกันหมดเลยนะ " คุณกรองแก้วทำตาค้อนใส่แล้วเอ่ยกับลูกสาว" ขอโทษนะคะ ขอโทษทุกคนเลย หนูรู้ค่ะว่าทุกคนเป็นห่วง...แต่มันจำเป็นจริงๆค่ะ หนูแค่อยากคุยกับหัวหน้าหวางก่อน เค้าอาจจะกลับตัวกลับใจได้ ความจริงเค้าไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร ถ้าเค้าเป็นอะไรไปแม่เค้าที่อยู่เมืองไทยคงเสียใจมากเลยนะคะ " หญิงสาวเอ่ยพลางทำตาละห้อยเรียกคะเเนนความสงสาร หวางลีเคยเล่า
" ฝีมือไม่เบาเลยนะครับ " ประธานใหญ่ของต้าลั่วกรุ๊ปเอ่ย ตอนนี้เขากำลังอยู่ในห้องพักผู้ป่วยกับผู้เฒ่าจางอยู่...ทั้งคู่กำลังมองไปยังหน้าจอโทรทัศน์ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางห้องที่มีภาพของหญิงสาวกำลังต่อสู้กับคนร้ายอยู่" อึ้ม...เค้าสอนของเค้ามาตั้งแต่เด็กน่ะ เธอเก่งหลายอย่างนะ...ทั้งบู๊เตะต่อย ทั้งการใช้อาวุธต่างๆ ไม่แพ้ผู้ชายเลยล่ะ " ผู้เฒ่าจางหัวเราะเบาๆ ลั่วหยางหมิงมองดูคนที่นอนป่วยอยู่บนเตียงยิ้มอย่างมีความสุข" ผมไม่เคยรู้มาก่อนว่าเธอเป็นคนรักของอาเย่ว "" ไม่มีใครรู้หรอก ผมเองก็พึ่งจะรู้ก่อนหน้าคุณเมื่อไม่นานมานี่เอง ... เค้าเรียนด้วยกันที่อเมริกาตั้งแต่เด็กน่ะ " ผู้เฒ่าจางว่า...ท่านไม่ได้โกหกลั่วหยางหมิงแต่อย่างใด ไม่รู้ก็คือไม่รู้...ที่ไม่รู้เพราะสมัยที่หลานชายคนนี้เรียนอยู่ท่านก็ให้อิสระเต็มที่ เย่วเฟิ่งสามารถใช้ชีวิตในแบบที่ตัวเองต้องการได้...ท่านไม่ได้บังคับ ไม่ได้ส่งคนติดตาม เพียงแค่โทรมาถามข่าวคราวเป็นระยะๆก็เท่านั้นดังนั้นคนในตระกูลจางจึงไม่มีใครรู้เรื่องของเมธิญาเลย" เรียนที่อเมริกาเหรอครับ แต่ในประวัติแล้วเธอเป็นทายาทของพฤกษาบดีไม่ใช่เหรอครับ " ลั่วหยางหมิงเอ่ยถามด้วยความส
" ช่วยเอายานั้นกลับมาฉีดให้ชั้นหน่อย ครั้งนี้มันอาจจะได้ผล อย่าลืม!!! ห้ามบอกใครเด็ดขาด " หลังจากพิมพ์ข้อความเสร็จแล้วปาลิตาก็กดส่งทันที หญิงสาวหอบหายใจแรงขึ้นเมื่อความเจ็บปวดแล่นพาดผ่าน นานนับหลายนาทีกว่าที่เธอจะหายจากอาการนี้ หญิงสาวนึกถึงคืนวันที่ถูกจับตัวไปและคนรักของเธอไปช่วยไว้ได้ทันคืนนั้นพอเขาพาเธอมาที่โรงพยาบาลและคุณหมอตรวจอาการของเธอเสร็จเรียบร้อย อาเย่วก็เดินตามคุณหมอไปคุยที่ห้องอีกห้องหนึ่ง หญิงสาวรู้ดีว่าขาของเธออาจจะใช้การไม่ได้อีกต่อไป ... เพราะในตอนนั้นมันไม่มีความรู้สึกอะไรเลย ปาลิตานึกถึงตอนที่ตัวเองอยู่ในถ้ำกับหัวหน้าหวางสองต่อสองหลังจากที่พ่อของเขาแยกตัวเดินไปหาใครอีกคนหวางลีควานหาผ้ามาปิดปากของเธอไว้ไม่ให้ส่งเสียงให้คุณไป่หลิงได้ยิน จังหวะนั้นหญิงสาวสังเกตเห็นห่อผ้าที่ผูกติดกับเอวของคนร้ายที่จับตัวเธอมาอยู่ ... หวางลีคอยจับเช็คดูห่อผ้านั้นตลอดเวลา ปาลิตาใช้จังหวะที่หวางลีกำลังผูกผ้าปิดปากเอาหัวของตัวเองกระแทกไปด้านหลังโขกกับใบหน้าของเขาเข้าอย่างจัง หญิงสาวไม่รอช้าเธอตวัดแขนของตัวเองจับลำแขนแกร่งให้โน้มมาด้านหน้าและใช้นิ้วมือจิ้มกระแทกลงที่ท้ายทอยของเขาพอดีร่าง
แชะ!!! ....ภาพประธานใหญ่แห่งจางลี่กรุ๊ปกำลังนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าหญิงสาวคนหนึ่งถูกบันทึกเก็บไว้ในโทรศัพท์อีกหลายเครื่อง ภาพเหล่านั้นถูกแชร์ออกสื่อโซเชียลอย่างรวดเร็ว คำค้นหาที่ร้อนแรงจึงเป็นประวัติของหญิงสาวที่ประธานใหญ่คุกเข่าให้ในขณะที่ภาพของตัวเองกำลังถูกเผยแพร่ออกไป...ประธานใหญ่แห่งจางลี่ก็กำลังดูแลคนรักสาวอยู่เช่นกัน หลังจากเข็นรถเข็นของปาลิตากลับมาที่ห้องพักพ่อแม่ของเธอก็ขอตัวไปพักผ่อนที่โรงแรมที่อยู่ไม่ไกลจากโรงพยาบาล ส่วนประธานใหญ่อัคราก็เดินทางไปที่บ้านตระกูลจางเพื่อสืบหาตัวคนร้ายที่หายตัวไป...ภาคินรู้ว่าเย่วเฟิ่งเป็นห่วงคนรักมากแค่ไหนดังนั้นหากเขาอาสาเข้ามาช่วยดูแลความปลอดภัยและความเรียบร้อยต่างๆให้ ... น้องชายของเขาก็จะได้หมดห่วงกับเรื่องใดเรื่องหนึ่ง" เอาอะไรอีกมั้ย เดี๋ยวชั้นปอกให้อีก " ชายหนุ่มเอ่ยถามคนรัก ตอนนี้เขากำลังปอกแอปเปิ้ลใส่จานให้คนรักอยู่" อยากได้มะม่วงอ่ะ " ริมฝีปากบางที่กำลังเคี้ยวแอปเปิ้ลอยู่เอ่ย" โอเคครับคนสวย " เย่วเฟิ่งเอ่ยพร้อมทั้งยิ้มให้ปาลิตา เขาหันไปหยิบลูกมะม่วงที่วางอยู่บนโต๊ะมาปอกเปลือกและหั่นเป็นชิ้นๆใส่จานให้คนรัก" อื้ออออ...อร่อยอ่ะ สักชิ







