Mag-log inShare
ตอนที่ 2
Petsa ng paglalathala:
2024-12-01 18:33:22พิมพ์ใจค่อย ๆ ปล่อยเสื้อนักศึกษาลงบนพื้น แล้วจึงถอดเข็มขัด รูดซิปกระโปรง แล้วปล่อยให้มันร่วงไปกองที่ข้อเท้า เธอยกขาทีละข้าง ก้าวมาข้างหน้าหนึ่งก้าว
บนเรือนร่างเย้ายวนเหลือเพียงชุดชั้นในลูกไม้สีดำ เข้าชุดกันทั้งบนและล่าง ขาเรียวบนรองเท้าผ้าใบสีขาวสั่นน้อย ๆ
“พอใจหรือยังคะ” พิมพ์ใจถามเสียงสั่นเจือสะอื้น น้ำตาเอ่อคลอเต็มหน่วย อดสูใจกับตัวเองเหลือเกิน
อารัญยิ้มร้าย เขาตบตักแกร่ง และบอกหญิงสาวว่า
“มานั่งตรงนี้”
พิมพ์ใจยอมจำนนต่อคำสั่งของเขา เธอเดินอ้อมโต๊ะทำงานตัวใหญ่ไปหยุดอยู่ใกล้เขา
“นั่งลง” อารัญสั่งอย่างเอาแต่ใจ
พิมพ์ใจก้มหน้า ไม่กล้าสบตาเขา เธอค่อย ๆ หย่อนบั้นท้ายลงบนตักแกร่ง
อารัญจับหญิงสาวนั่งหันหลังพิงอกกว้าง เขาจับขาเรียวแยกถ่าง แล้วลูบมือข้างหนึ่งผ่านหน้าท้องแบนราบ สอดหายเข้าไปในขอบกางเกงชั้นในของเธอ กระทั่งปลายนิ้วกลางสอดแทรกเข้าไปในร่องสาวแห้งผากไร้น้ำหล่อลื่น
“พี่รัญ ! พิมพ์เจ็บค่ะ”
ก็ว่าจะนั่งนิ่ง จะไม่โวยวาย จะยอมตามใจเขาทุกอย่าง แต่พอเอาเข้าจริง พอเขาแตะต้องสัดส่วนที่ไม่เคยมีชายใดแตะต้อง พิมพ์ใจก็สะดุ้งตื่นกลัว เธอเผลอเรียกเขาในแบบที่เธอเคยเรียก และใช้สองมือจับข้อมือเขาไว้แน่น
พิมพ์ใจแหงนเงยหน้ามองเขาด้วยสายตาน่าสงสาร
“แค่นี้ยังน้อยไป เพราะที่เธอทำกับฉัน มันเจ็บมากกว่านี้ หลายร้อยหลายพันเท่านัก”
อารัญกัดฟันพูด ดวงตาคู่คมวาวโรจน์ด้วยความกรุ่นโกรธเคียดแค้น เขาจ้องหน้าเธอด้วยสายตาเย็นชาไร้ความรู้สึก แล้วกระทุ้งนิ้วกลางเข้าสู่ร่องสาวสุดโคนข้อ
“กรี๊ด !!!” พิมพ์ใจกรีดร้อง น้ำตาไหลพราก เธอเจ็บจนสั่นสะท้านไปทั้งตัว
อารัญสอดนิ้วแช่ลึก ความคับแน่นรัดรึงของเธอทำให้เขายิ้มพอใจ เขาขยับนิ้วกระทุ้งแรงแทงลึกอีกครั้ง โดยไม่สนใจอาการสะดุ้งสะท้านของหญิงสาว แล้วกระซิบบอกคนตัวเล็กว่า
“ของยังสดใหม่ ก็พอรับได้ เป็นอันว่า ฉันตกลงรับข้อเสนอของเธอก็แล้วกัน” ....
1 พี่รัญของน้องพิมพ์
4 ปีที่แล้ว
“พี่รัญ !”
เมื่อได้ยินเสียงหวานเคยคุ้นเอ่ยเรียก อารัญจึงเงยหน้าขึ้นจากหนังสือที่กำลังอ่านอยู่ พอเห็นคนตัวเล็กโบกไม้โบกมือให้ เขาก็ยิ้มอ่อนโยน เขามองเธอไม่วางตา จนยัยตัวเล็กหอบหนังสือวิ่งมานั่งลงที่เก้าอี้ตรงกันข้ามกับเขา
“รอนานมั้ยคะ”
“นานแค่ไหนก็รอได้”
คนน่ารักยิ้มจนตาหยี เธอวางหนังสือลงบนโต๊ะ แล้วนั่งลงบนเก้าอี้
“พิมพ์หิวจังเลยค่ะ”
บอกแล้วก็ยิ้มหวาน กะพริบตาปริบ ๆ ออดอ้อน
อารัญส่ายหน้ายิ้ม ๆ เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้ แล้วเดินไปซื้ออาหารและเครื่องดื่มมาให้น้อง
วันนี้อารัญกับพิมพ์ใจนัดกันมาอ่านหนังสือด้วยกัน ทั้งสองนัดเจอกันที่คาเฟ่หรูแห่งหนึ่งกลางเมืองกรุงเทพ ฯ
อารัญกำลังเรียนอยู่ชั้นปี 4 เขาเรียนคณะวิศวกรรม สาขาโยธา เพราะต้องสืบทอดกิจการของครอบครัวทางมารดา ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นจำนวนหนึ่ง ของบริษัทอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ เขาจึงอยากเรียนให้ตรงสายงาน
ที่จริงงานบริหารควรจะเป็นหน้าที่ของบิดา แต่เพราะพ่อของเขาเป็นข้าราชการตำรวจ ท่านรักอาชีพนี้มาก แม้จะแต่งงานกับแม่ซึ่งมีฐานะร่ำรวยและมีธุรกิจมั่นคง แต่ท่านก็ยังคงทำงานที่ท่านรัก ด้วยความทุ่มเทและซื่อสัตย์ต่ออาชีพ
พิมพ์ใจเป็นนักเรียนชั้น ม. 5 เด็กสาวอาศัยอยู่กับคุณพิมพ์พร...ผู้เป็นแม่ และ คุณมานะชัย...ผู้เป็นพ่อเลี้ยง
พ่อของพิมพ์ใจเสียชีวิตตั้งแต่เธอยังเล็ก พอแม่แต่งงานใหม่ ท่านก็พาเธอย้ายมาอยู่กับพ่อเลี้ยง
อารัญถือถาดเครื่องดื่มและอาหารกลับมาที่โต๊ะ เขาวางมันลงตรงหน้าพิมพ์ใจ
“โกโก้ปั่นเพิ่มวิปครีม กับแซนด์วิชอุ่นร้อนพร้อมทานครับ...ยัยตัวเล็ก”
“ฮื้อ ! พิมพ์ตัวโตแล้วนะคะ พี่รัญรู้มั้ยว่า ปีนี้ พิมพ์สูงขึ้นตั้งหนึ่งเซนเชียวนะคะ”
อารัญนั่งที่เก้าอี้ข้างเด็กสาว เขาวางมือบนศีรษะของเธอแล้วยีเบา ๆ
“โอ้โห ! ตั้งหนึ่งเซน” อารัญทำสีหน้าตื่นเต้น ทว่าสายตากับล้อเลียนอย่างไม่ปิดบัง คนที่ภูมิใจกับความสูงที่เพิ่งขึ้นตั้ง 1 เซนติเมตรจึงทำหน้าบึ้งใส่เขา
“ก็พิมพ์ไม่ได้กินเสาไฟฟ้าเป็นอาหารเหมือนพี่รัญนี่คะ คนอะไรตัวสูงอย่างกับเสาไฟ”
อารัญหัวเราะในลำคอ เขาส่ายหน้ายิ้ม ๆ
“ไหน...วันนี้จะให้พี่ติววิชาอะไรให้ครับ”
เพราะกลัวว่าน้องจะงอน และทำหน้าบึ้งไปมากกว่านี้ อารัญจึงชวนน้องเปลี่ยนเรื่องคุย
พิมพ์ใจยิ้มกว้างทันที เมื่อเขาจะติวหนังสือให้เธอ
“คณิตศาสตร์ค่ะ อาจารย์สอนอะไรก็ไม่รู้ พิมพ์ไม่เข้าใจเลย พี่รัญช่วยติวให้พิมพ์หน่อยนะคะ”
พิมพ์ใจทำหน้าเศร้าน่าสงสาร
“ครับผม”
เมื่อคนเป็นพี่ตกปากรับคำ คนน้องก็ยิ้มกว้างสดใส อารัญยิ้มอบอุ่นให้น้อง ทั้งสองยิ้มให้กันอย่างมีความสุข สุขที่เจอหน้า ได้ใกล้ชิด ได้พูดคุยกัน
อารัญกับพิมพ์ใจตกลงคบกันเป็นแฟนเมื่อปีที่แล้ว พิมพ์ใจเป็นคนเริ่มจีบอารัญตามคำท้าของเพื่อนในกลุ่ม
วันนั้น เธอกับเพื่อนมาอ่านหนังสือกันที่ร้านนี้ แล้วมาเจอพี่รัญที่มาอ่านหนังสือกับเพื่อนเหมือนกัน
พิมพ์ใจเป็นเด็กเรียบร้อย แต่ถูกเพื่อน ๆ ท้าให้เธอไปคุยกับอารัญ ตอนแรกเธอก็ไม่กล้า แต่พอพี่รัญมองมาที่เธอ พอได้สบตากัน หัวใจดวงน้อยก็รู้สึกอบอุ่นอ่อนหวาน สายตาของพี่รัญอบอุ่นอ่อนโยนและน่าค้นหา เธอนั่งทำใจอยู่ครู่หนึ่ง จึงลุกขึ้นไปทำตามคำท้าของเพื่อน
Pinakabagong kabanata
จะร้ายให้มากกว่ารัก ตอนที่ 66
อารัญไม่สนใจข่าวพวกนั้นหรอก เพราะคนอื่นไม่ได้มาใช้ชีวิตร่วมกับเขากับพิมพ์ใจ แค่ครอบครัวของเราเข้าใจและยอมรับกัน รักและเข้าใจกัน เขาก็ไม่เห็นต้องแคร์คนอื่นเลยเขาแคร์เฉพาะคนที่ยืนข้างกายเขาในตอนนี้ต่างหาก เขาอยากให้เธอมีความสุขในทุกวัน ไม่อยากให้ใครหรืออะไรมาทำให้เธอทุกข์ร้อนใจสักนิด ดังนั้น เมื่อเห็นว่ามีสายตาหลายคู่จับจ้องมาที่เขากับภรรยา อารัญก็กอดเอวบางรั้งเธอมาแนบชิดอย่างปกป้องหวงแหน“ซื้อไว้สักยูนิตดีมั้ยครับ เอาไว้แอบหนีเจ้าพอร์ชไปจู๋จี๋กันสองต่อสอง” อารัญกระซิบถามยิ้ม ๆพิมพ์ใจหันขวับไปมองสบตาสามี เธอขึงตาใส่คนหื่น“พี่รัญ หน้าไม่อาย”“อายทำไมล่ะครับ พี่ชอบ” อารัญบอกพลางทำทีเหลือบตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะกระซิบบอกเมียว่า“วิวห้องมุมดีมากเลยนะครับ จัดที่ระเบียงน่าจะฟินมาก โอ๊ย !”คนคิดหื่นกลางวันแสก ๆ โดนเมียหยิกจนต้องร้องโอดโอยเบา ๆ กระนั้นคนถูกเมียหยิกก็ยังยิ้มกรุ้มกริ่มได้การโอบกอดเมียไว้แนบกายตลอดเวลา การส่งสายตาหวานเชื่อมมองกัน และการพูดคุยหัวร่อต่อกระซิกของสามีภรรยา ทำให้คนที่มองพวกเขาตั้งแต่เดินเข้ามาในงานหมั่นไส้วาสินีก็มางานนี้เช่นกัน พอเห็นภาพสวีตของสองคนนั้นแล้วก็อดไม่ได้
จะร้ายให้มากกว่ารัก ตอนที่ 65
เมื่อห้วงเวลาแสนเสียวเบาบาง พิมพ์ใจก็นอนหอบหายใจแรงจนทรวงอกสะท้านขึ้นลงอารัญดูดเนื้อนวลเต็มปาก เขาดื่มด่ำกับความหวานละมุนอย่างพอใจ ก่อนจะไล้เลียไปทั่วทุกซอกหลืบความสาว แล้วจึงค่อย ๆ เลื่อนใบหน้าขึ้นมา เขาพรมจูบเนินเนื้ออวบอูมนวลเนียนไร้พุ่มไหม ก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนใบหน้าขึ้นมา เพื่อจูบสลับกับไล้เลียผิวเนียนจากหน้าท้องแบนราบ ขึ้นมาถึงชายโครง ก่อนจะเข้าครอบครองทรวงอกอวบอิ่มด้วยปากร้อนผ้าว ดูดดึง ไล้เลีย จนเมียครางหวิวในลำคอ และเริ่มมีอารมณ์อยากขึ้นมาอีกครั้ง“พิมพ์จ๋า...ขึ้นให้พี่นะครับ”อารัญกระซิบอ้อนเสียงแตกพร่าพิมพ์ใจลืมตาขึ้นสบตาคมเข้ม หญิงสาวผลักอกกว้างเบา ๆ สามีของเธอก็เอนกายลงนอนหงายอย่างเต็มใจอารัญนอนมองเมียป่ายขาคร่อมตัวเขา แล้วหยัดกาย นั่งคุกเข่าคร่อมอยู่ตรงกลางหว่างขา เธอล้วงมือลงจับหัวมนทู่เอามันไปถูไถกลางกลีบเนื้ออ่อนนุ่ม“ซี้ด ! พิมพ์จ๋า...”อารัญครางเสียว แล้วกัดฟันแน่น เขายื่นมือไปจับเอวบางไว้หลวม ๆ มองใบหน้าเมียอย่างแสนรัก แสนเสน่หา อารัญกลั้นหายใจ ในตอนที่เมียจับหัวอวบใหญ่กดลงตรงปากทางแอ่งอุ่นนุ่มลื่น และพอเธอโน้มตัวมาข้างหน้าเล็กน้อย กดสองมือลงบนอกกว้าง แล้วขย่มลงมา
จะร้ายให้มากกว่ารัก ตอนที่ 64
“พี่รัญ...พอแล้ว” พิมพ์ใจทั้งดิ้น ทั้งขำ เธอทุบบ่ากว้างไปหนึ่งที คนขี้แกล้งจึงหยุดอารัญทาบทับตัวเองลงบนเรือนกายเนียนนุ่ม เขาสอดแขนลงใต้แผ่นหลังบาง กกกอดเธอไว้เต็มอ้อมอก และซุกหน้าอยู่ซอกคอหอมกรุ่น“เฮ้อ ! รู้สึกดีจังเลย พี่อยากกอดพิมพ์ไว้แบบนี้ตลอดไป”พิมพ์ใจยิ้มอ่อนหวาน เธอยกแขนขึ้นกอดเขาไว้เต็มวงแขน ตัวเขาใหญ่โตกว่าเธอมาก พอถูกเขาทาบทับและกอดไว้แน่น ๆ แบบนี้ เธอรู้สึกหนักอยู่เหมือนกัน แต่ความรู้สึกอบอุ่นไปทั้งตัวทั้งใจมันมากกว่า“งั้นก็กอดอย่างนี้ไปจนถึงเช้าเลยดีมั้ยคะ”ทำไมจะไม่รู้ว่า สามีอยากทำมากกว่ากอด เพราะตอนนี้ ความเป็นชายของเขาแข็งคึกแนบอยู่กับต้นขาของเธอคนอยากทำมากกว่ากอดรีบพลิกตัวลงนอนหงาย โดยกอดรัดเมียให้มานอนเกยก่ายอยู่บนตัวเขาแทน“อยากทำมากกว่ากอด แต่วันนี้เหนื่อยจังเลยครับ พิมพ์จ๋า พิมพ์ที่รัก ทำให้พี่หน่อยนะครับ”พิมพ์ใจยิ้มอย่างรู้ทัน หญิงสาวลุกขึ้นนั่งคร่อมหน้าท้องแกร่ง เธอไขว้มือลงจับชายกระโปรงชุดนอนแล้วดึงออกทางศีรษะเธอไม่ได้ใส่ชุดชั้นใน ดังนั้น สิ่งที่อารัญเห็นตอนนี้คือ เรือนร่างขาวนวลล้อแสงไฟ กับเต้านมอวบใหญ่ของคุณแม่ลูกหนึ่งแม้น้องพอร์ชจะเลิกกินนมแม่ไปแล้ว
จะร้ายให้มากกว่ารัก ตอนที่ 63
พอได้ไอติมถ้วยเล็กมาแล้ว อารัญก็พาลูกชายไปนั่งรอที่ม้านั่งตัวยาวซึ่งอยู่ใกล้ ๆ กับร้านขนม เขานั่งหันหลังให้ร้าน ใช้ตัวบังลูกชายที่นั่งอยู่บนตัก ป้อนไอติมให้ลูกกินอย่างระมัดระวัง เพราะกลัวว่าจะเลอะ แล้วแม่พิมพ์จะจับได้คุณพ่อรัญยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ที่เห็นลูกกินอย่างมีความสุข พอลูกชายกินไอติมจนหมดถ้วย เขาจึงเอ่ยถามว่า“อร่อยมั้ยครับ”“อะหย่อยฮับ” น้องพอร์ชเงยหน้าขึ้นมาตอบและยิ้มหวานให้คุณพ่อ“เปื้อนขนาดนี้ เช็ดปากให้ลูกหน่อยมั้ยคะ”เสียงดุ ๆ มาพร้อมกับทิชชูเปียกยื่นมาตรงหน้าคุณพ่อคนตามใจลูกถึงกับใจหายวาบ เขาเงยหน้ามองคุณแม่หน้าหวานแต่ตาดุ แล้วยิ้มแหยให้เธอ“พิมพ์บอกแล้วว่า ช่วงนี้ น้องพอร์ชต้องงดไอติมและเครื่องดื่มเย็น”“กะ...ก็ลูกอยากกิน” ไม่รู้จะเถียงยังไง และก็ไม่รู้จะเอาเหตุผลใดไปเถียงพิมพ์ใจถอนหายใจแรง หญิงสาวเช็ดปากเช็ดแก้มเลอะไอติมของลูกชาย“กลับบ้านกันได้แล้วค่ะ วันนี้ต้องมีคนโดนทำโทษแน่นอน”พิมพ์ใจพูดพร้อมกับส่งสายตาดุให้สามี ก่อนจะหันไปมองลูกชาย แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยปากอะไร เจ้าเด็กหัวหมอก็พูดเสียงอ่อนเสียงหวาน“จุนแม่ฮับ จุนแม่คนฉวย จุนแม่ใจดี๊ดีของพอร์ช”พิมพ์ใจถึงกับส่ายหน้ากับ
จะร้ายให้มากกว่ารัก ตอนที่ 62
พิมพ์ใจเดินเข้าไปหยุดอยู่ข้างเก้าอี้ที่สองพ่อลูกนั่งอยู่ เธอยื่นสองมือไปหาลูกชาย เพื่อจะอุ้มไปนั่งรอคุณพ่อที่โซฟา“ไม่อาว...พอร์ชจะอยู่กับจุนพ่อ” เจ้าหนูหันหน้าเข้าหาคุณพ่อ แขนเล็กป้อมกอดลำคอแกร่งไว้แน่น ซุกหน้ากับบ่ากว้าง ไม่ยอมไปหาคุณแม่อารัญกอดลูกชายไว้ด้วยวงแขนข้างหนึ่ง มืออีกข้างลูบศีรษะอย่างรักใคร่เอ็นดูสุดหัวใจ“พี่รัญคะ ส่งลูกมาให้พิมพ์เถอะค่ะ พี่รัญจะได้ทำงาน”“ไม่เป็นไรครับ อีกนิดเดียวก็เสร็จแล้ว พี่อุ้มลูกไว้เอง พิมพ์ไปนั่งรอที่โซฟาเถอะ”พิมพ์ใจถอนหายใจบางเบา พลางคิดในใจว่า ดื้อทั้งพ่อทั้งลูกเลย แต่เธอก็ยอมเดินไปนั่งรอที่โซฟาแต่โดยดี“คุณแม่ไปแล้วครับ”คุณพ่อกระซิบกระซาบบอก น้องพอร์ชจึงค่อย ๆ เหลียวหลังไปมอง พอเห็นว่าคุณแม่ไปนั่งอยู่ตั้งไกลแล้ว เด็กชายก็ยิ้มพอใจ เขาขยับตัวนั่งลงบนตักของคุณพ่อ พิงหลังกับอกอบอุ่นที่เขาชื่นชอบอารัญสอดแขนลงใต้รักแร้คนตัวเล็ก โอบกอดลูกไว้ด้วยแขนข้างหนึ่ง มืออีกข้างก็ตรวจงาน เซ็นเอกสารไปเรื่อย ๆน้องพอร์ชนั่งนิ่ง ไม่ดื้อ ไม่ซน นั่งรอคุณพ่อทำงานอย่างเรียบร้อยครู่เดียวอารัญก็ทำงานเสร็จ เขาจึงอุ้มลูก ลุกขึ้นจากเก้าอี้ และพาเดินไปหาคุณมาที่นั่งอ่า
จะร้ายให้มากกว่ารัก ตอนที่ 61
พอพูดถึงบ้านตัวเอง ใบหน้าของพิมพ์ใจก็หม่นเศร้าลง หญิงสาวมองไปนอกหน้าต่างรถ ถนนเส้นนี้เป็นเส้นที่เธอคุ้นเคย และรถก็กำลังเคลื่อนเข้าใกล้บ้านที่เคยเป็นของครอบครัวเธอ เธออยากเห็นอีกสักครั้ง อยากเห็นบ้านที่เธอเคยพักพิง ที่ที่เคยมีคุณพ่อคุณแม่อยู่ด้วยกัน...อยากเห็นก่อนที่มันจะถูกขายไปเป็นของคนอื่นอารัญกระชับมือนุ่มที่กุมอยู่ เขามองใบหน้าด้านข้างของพิมพ์ใจ เธอกำลังมองออกไปนอกหน้าต่างรถ เขารู้ว่าเธอรอดูตอนที่รถขับผ่านบ้านของเธอ แต่เขาจะไม่ให้รถขับผ่านไปเฉย ๆ เขาจะให้คนขับรถจอด เพื่อเธอจะได้ลงไปดูบ้านหลังเดิมของเธอได้ชัด ๆพิมพ์ใจย่นหัวคิ้วเข้าหากันด้วยความแปลกใจ เมื่อรถตู้จอดที่หน้าประตูรั้วบ้านที่ถูกปิด และมีโซ่กับแม่กุญแจอันใหญ่คล้องไว้ หญิงสาวหันไปมองหน้าคนที่นั่งอยู่ข้างเธออารัญยิ้มอ่อนหวาน ก่อนจะบอกเธอว่า“ลงไปดูใกล้ ๆ มั้ยครับ”“ลงไปดูได้เหรอคะ”เพราะที่ประตูรั้วบ้านมีแผ่นป้ายปิดประกาศเอาไว้ว่า เป็นทรัพย์ของธนาคารแห่งหนึ่ง พิมพ์ใจจึงไม่แน่ใจว่า เธอจะเข้าไปดูใกล้ ๆ ได้จริงเหรอ“ได้สิครับ มาเถอะ พี่พาไปเอง”เมื่อคนขับรถเปิดประตูด้านข้างรถ อารัญลงจากรถก่อน แล้วหันมาประคองคุณแม่ท้องคนสวย
จะร้ายให้มากกว่ารัก ตอนที่ 53
สีหน้าหนักใจของพิมพ์ใจ ทำให้คุณแม่ราณียิ้มอ่อนโยน มองหญิงสาวด้วยความเข้าใจ ท่านจับมือบางมากุมไว้แล้วบีบเบา ๆ“หากพิมพ์ไม่รักลูกชายแม่แล้ว และหากการอยู่กับลูกชายของแม่ ทำให้พิมพ์ไม่มีความสุข ก็ไม่มีใครสามารถดึงรั้งพิมพ์ไว้ได้หรอกลูก แม่ขอแค่ สถานะพ่อของลูกให้กับลูกชายของแม่ และขอสถานะคุณย่าของหลานให้แ
Huling Na-update : 2026-03-31จะร้ายให้มากกว่ารัก ตอนที่ 49
“พี่ขอโทษ ยกโทษให้พี่ได้ไหมครับ พี่อยากชดใช้ในสิ่งที่พี่ทำลงไป”“เราสองคนชดใช้ให้กันเพียงพอแล้วค่ะ คุณรัญไม่ต้องมาชดใช้อะไรให้พิมพ์เลย ระหว่างเราไม่มีอะไรติดค้างกันแล้วค่ะ”อารัญจ้องมองดวงตาคู่สวย ในนั้นมีแววมุ่งมั่นและแน่วแน่ ไม่มีความอ่อนแออ่อนไหวในดวงตาของเธอเลย“พิมพ์ให้โอกาสพี่สักครั้งได้มั้ยครับ”
Huling Na-update : 2026-03-30จะร้ายให้มากกว่ารัก ตอนที่ 50
พิมพ์ใจสอดส่องกวาดสายตาไปทั่วบริเวณหน้าบ้าน เธอไม่เห็นพี่รัญ แต่ยังเห็นรถของเขาจอดอยู่หน้ารั้วบ้าน ไม่รู้ว่าเขาอยู่ส่วนไหนของบ้าน แต่ไม่ว่าเขาจะอยู่ส่วนไหนของบ้าน เธอก็ไม่สนใจหรอกพิมพ์ใจเปิดประตูบ้านเดินออกไปหาไม้สัก เธอยิ้มตามมารยาทและเอ่ยถามเขาว่า“คุณไม้มีธุระอะไรหรือคะ”เพื่อนบ้านยิ้มกว้างสดใส ก่อ
Huling Na-update : 2026-03-30จะร้ายให้มากกว่ารัก ตอนที่ 45
พอได้อยู่คนเดียวหลังจากผ่านเหตุการณ์มามากมาย ได้คิดไตร่ตรองถึงเรื่องราวต่าง ๆ และได้ทบทวนหัวใจตัวเอง พิมพ์ใจก็พบว่า เธอไม่เคยเลิกรักเขาเลย และไม่รู้ว่าจะเลิกรักได้ไหม หัวใจดวงน้อยยังมีเขาครอบครองอยู่เต็มทุกห้องใจ แต่ความรักที่มาพร้อมกับความเจ็บปวด ทำให้เธอต้องพาตัวเองออกมาทั้งรัก ทั้งเจ็บปวด มันทรมา
Huling Na-update : 2026-03-29
Maaari mong magustuhan
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X130.2K viewsวิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์162.4K viewsเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน88.0K viewsลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข61.4K viewsภรรยาในอุดมคติ
ไอส์'ลิต115 viewsเมียลับคุณหมอเจษ
Fortune_28912 viewsทวงรัก ยัยออแกไนซ์
Peach Poyy250 viewsชู้รักจำเลยหัวใจ
ทิพย์วารี34 views
