登入หัวใจที่บอบช้ำของเธอนั้นมันยังคงเต้นต่อไป... การที่เธอได้เห็นหน้าของสามีของเธออีกครั้งหลักจากที่เขาอ้างว่าไปเที่ยวกับเพื่อนและเธอก็เชื่อว่าเขาไปเที่ยวกับเพื่อนของเขาจริง ๆ เธอนั่นสุดแสนจะโง่จริง ๆ สินะ เพื่อนสนิทของเธอที่มีอยู่แค่สองคนนั้นมักจะบอกกับเธอว่าเธอนั้นแสนดีเกินไป ดีจนเหมือนคนโง่ ดีจนเหมือนกับว่าถูกปิดหูปิดตาไม่ให้เห็นหรือได้ยินสิ่งที่คนรอบข้างอยากจะพูดหรืออยากจะให้เห็น... ตอนนี้เธอเข้าใจแล้ว เธอเข้าใจในสิ่งที่เพื่อนของเธอมักจะพูดกับเธอเสมอคำพูดพวกนั้นมันเหมือนกับคำสาปเลยแม้เธอจะไม่อยากยอมรับความจริงแต่เธอก็หนีมันไม่พ้น เธอหนีสิ่งพวกนั้นไม่พ้นเลยเธอหนีความจริงไม่พ้น...
ตึกตึกตึก... "ขอโทษทีนะวันนี้งานยุ่งไปหน่อย..." "ค่ะไม่เป็นไร... ทานข้าวมารึยังคะ?" "เรียบร้อยแล้วพอดีไปคุยงานกับลูกค้ามาน่ะเขาเลยเลี้ยงพี่ก็เลยทานมาแล้ว..." ลูกค้าอย่างนั้นเหรอ? แต่สิ่งที่เธอได้เห็นนั้นมันคนละเรื่องเลยนะ... มันเหมือนหนังคนละม้วนเลยก็ว่าได้ รอยยิ้มของเขามันทำให้เธอแทบจะอาเจียนออกมาตอนนี้เลย คำพูดที่ออกมาจากสกปรกนั่นมันอยากทำให้เธอไปอาบน้ำล้างความสกปรกที่เขาเคยทำไว้กับร่างกายของเธอ... เธอจะทนไปได้นานขนาดไหนกัน เธอจะสามารถแสดงละครบทนี้ไปได้อีกนานแค่ไหนกันเชียว... "ดูหน้าซีด ๆ ไม่สบายรึเปล่า..." ตึกตึก... "นิดหน่อยค่ะ... พอดีช่วงนี้รู้สึกไม่ค่อยสบายค่ะยังไงพี่ศิตไปอาบน้ำก่อนเลยนะคะเดี๋ยวจันทร์ขอตัวไปคุยกับคุณพ่อกับน้าพรรณที่บ้านใหญ่ก่อนจันทร์จะรีบไปรีบกลับนะคะ..." "จ้ะ..." ขวับ... ตึกตึกตึก... ติ๊ง... ติ๊ง... เฮ้อ... มาอีกแล้วสินะ... จะส่งรูปอะไรหรือคลิปอะไรมาให้อีกละ... แต่ไม่เป็นไรตอนนี้เธอฉลาดพอแล้วต่อให้ผู้หญิงคนนั้นพยายามที่จะส่งรูป คลิปเสียง หรือวีดีโอมาให้เธอในรูปแบบไหนหรือกี่วินาทีแล้วมันจะลบไปเอง... ตอนนี้เธอฉลาดพอแล้วเธอพร้อมที่จะปกป้องศักดิ์ศรีของเธอแล้ว... ฮู่ว... "พี่จันทร์... เป็นไงบ้างครับ?" "ก็... ก็ต้องไหวแหละฟิล์ม..." แหมะ... แหมะ... หมับ... ปุ๊ ๆ "ไม่เอาไม่ร้อง... ถ้าร้องผมจูบนะจูบให้ตาเหลือกเลย..." "ไอ้เด็กบ้า... เฮ้อ... มันส่งมาอีกแล้วแต่พี่ยังไม่ได้เปิดดู..." "ดีงั้นเรามาเริ่มเลย มาอัดหน้าจอกันเราจะรวบรวมหลักฐานให้ได้มากที่สุดและเราจะไปหาทนายดี ๆ มาฟ้องทั้งสองคนเอาให้มันหมดตัวไปเลยแบบนี้ดีไหม?" "เจ้าคิดเจ้าแค้นนะเราอ่ะ..." "ก็แล้วจะทำไมล่ะใครกันที่มันทำให้พี่จันทร์ของผมต้องเสียใจ... ไม่รู้แหละในเมื่อมันทำให้พี่จันทร์เสียใจผมเองก็จะทำให้พวกมันเสียใจยิ่งกว่าไม่เชื่อลองดูสิพี่จันทร์รอดูได้เลย..." อือ ๆ โทรศัพท์มือถือของเธอนั้นถูกยกขึ้นมาอย่างระมัดระวัง... แม้ว่าเธอจะเริ่มทำใจกับสิ่งที่ได้เห็นมาก่อนหน้านี้แล้วก็ตามแต่ถึงอย่างนั้นอาการเจ็บแปล๊บที่หัวใจของเธอมันก็ยังคงหลงเหลือจนทำให้น้ำตาของเธอต้องไหลออกมาเอง... หมับ... "พร้อมนะผมเริ่มละนะ..." อือ... หลังจากที่ฟิล์มพูดจบประโยคโทรศัพท์ของเธอก็เริ่มทำหน้าที่บันทึกหน้าจอของมันไป... รูปภาพที่อีกฝั่งส่งมาให้เธอดูนั้นมันมีมากมายหลายภาพเหลือเกิน ภาพที่ทั้งสองคนจับจูบลูบคลำกันในรถ รูปที่ทั้งสองคนนั้นล้วงจับกันกลางวันแสก ๆ ในห้องทำงานนั้นมันทำให้เธอรู้ได้ทันทีว่าทุกเรื่องราวที่เกิดขึ้นต้นเหตุมันมาจากที่บริษัทของเขา... แต่เธอนั้นไม่รู้เลยว่าผู้ที่ขึ้นชื่อว่าสามีของเธอนั้นจะล่วงรู้บ้างรึเปล่าว่าภาพแต่ภาพที่เธอได้รับนั้นเขารู้เขาเห็นบ้างรึเปล่าแต่ไม่เป็นไรอีกไม่นานเขาก็จะได้เห็นแล้วอดทนอีกนิดนะ 'วันนี้คุณศิตเลียให้ฉันด้วยนะคะ... ปากที่จูบคุณน่ะมันมีคราบน้ำของฉันปนอยู่ด้วย... เป็นไงคะถ้าคุณได้จูบปากคุณศิตแล้วคุณรับรู้ถึงน้ำของฉันรึเปล่า... ถ้ารับรู้แล้วก็จงจำเอาไว้นะคะว่านั่นน่ะคือน้ำรักที่หลั่งไหลออกมาจากส่วนร่างของฉัน... และนั่นก็ทำให้คุณศิตติดใจมากที่สุด คุณศิตชอบที่จะยกซดและดูดกลืนสิ่งนั้นของฉันมาก ๆ เลยแล้วคุณละคะ... คุณศิตได้เลียและดูดให้คุณอย่างถึงพริกถึงขิงรึเปล่า... คิกคิก..' หมับ... "พี่จันทร์..." "ฮึก... ฮึก..." เสียงสะอื้นไห้ของพี่จันทร์นั้นทำให้เขาทนไม่ไหวอีกต่อไป... ร่างกายของเขามันทะยานเข้าไปหาพี่จันทร์โดยอัตโนมัติ อ้อมแขนของเขาโอบกอดและปลอบใจพี่จันทร์เอาไว้อย่างแผ่วเบา เขาไม่อยากให้พี่จันทร์ต้องรู้สึกว่าตัวเองนั้นโดดเดี่ยวและไม่เหลือใคร... มือของเขาทำได้แค่ตระกองกอดในฐานะน้องชายต่างสายเลือด... เขาจะมีสิทธิ์รึเปล่าเขามีสิทธิ์ที่จะได้รักและได้ครอบครองพี่จันทร์หรือไม่... สิบนาทีผ่านไป... "โอเค... ขอบใจมากนะฟิล์มขอบใจที่อยู่เป็นเพื่อนพี่ตอนนี้พี่คงจะต้องกลับแล้วละเรื่องนี้อย่าพึ่งบอกพ่อพี่และแม่ของฟิล์มนะรอให้พี่หาทนายได้ก่อนให้เราจัดการเรื่องราวทุกอย่างให้ได้ก่อนแล้วค่อยบอก... ถือว่าพี่ขอร้องละนะ..." "ถ้าผมรับปากผมจะได้อะไรเป็นค่าตอบแทน..." "อยากได้อะไรละ?" "จูบ ผมอยากจูบพี่จันทร์ ผมพูดจริงผมชอบพี่จันทร์มาก ชอบมากจริง ๆ แต่ผมทำได้แค่เก็บไว้แค่คนเดียวเพราะพี่จันทร์มีสามีแล้วแต่หลังจากนี้ผมจะไม่ยอมปล่อยเวลาให้มันผ่านไปเฉย ๆ แน่ผมจะจีบพี่จันทร์อย่างจริงจังผมจะไม่ปล่อยให้พี่จันทร์ต้องอยู่คนเดียวและโศกเศร้าอีกต่อไป ผมจะทำให้พี่จันทร์หัวเราะและชอบผมให้ได้ดังนั้นผมจะรอ รอจนกว่าพี่จันทร์จะหย่ากับไอ้เวรนั่นแล้วผมก็จะเดินหน้าจีบพี่จันทร์ทันที... ฝันดีนะครับสุดที่รักของผม..." หมับ... จุ๊บ เอ่อ... เมื่อกี้มันคืออะไรกัน... เมื่อกี้ฟิล์มจุ๊บที่แก้มของเธอเหรอ? แล้วเมื่อครู่พูดว่าอะไรนะ ชอบเธอเหรอ? ฟิล์มน่ะเหรอชอบเธอ มันใช่เหรอ? หรือว่าเธอหูฟาดไปคงไม่ใช่หรอกเธอคงจะฟังผิดไปสินะ แปะ แปะ "ตั้งสติสิจันทร์หอมแกต้องตั้งสติเมื่อกี้ฟิล์มอาจจะเมาเลยพูดอะไรแปลก ๆ ออกมา... แต่ว่าก็ไม่ได้กลิ่นของเหล้านี่นา..." โอ๊ยพอแล้วไม่คิดแล้วเธอไม่อยากคิดแล้วสิ่งเดียวที่เธอจะต้องโฟกัสก็คือเรื่องหย่า เธอจะต้องหย่ากับพี่ศิตให้เร็วที่สุดเธอจะไม่ยอมเป็นผู้หญิงที่โง่เง่าถูกสวมเขาให้ตัวเองดูเหมือนควายอีกต่อไปแล้ว เธอจะต้องหย่าให้ได้และต้องทำทุกอย่างให้ทั้งสองคนนั้นได้รับกรรมอย่างสาสมคอยดูได้เลย แม้ว่าคำพูดของฟิล์มมันจะทำให้เธอรู้สึกใจเต้นผิดจังหวะขึ้นมาครู่หนึ่งแต่เมื่อเธอลองกลับมาคิดทบทวนอีกครั้งแล้วเธอนั้นสามารถเชื่อคำพูดของพวกผู้ชายได้จริง ๆ เหรอ? พวกผู้ชายเมื่อต้องการอะไรก็มักจะใช้คำพูดหวาน ๆ พูดออกมาเหมือนว่ารักเราหลงเราแต่สุดท้ายมันก็แค่ลมปากที่ไม่มีอะไรมารับประกันว่าคำพูดนั้นจะเป็นเรื่องจริงดังนั้นต้องตั้งสติให้มาก ๆ นะจันทร์หอม ห้ามหลงใหลไปกับคำพูดของใครอีก…เมื่อเขาได้ยินว่าจันทร์แต่งงานอีกครั้งมันก็ทำให้เขารู้สึกล้มทั้งยืนเพราะเขาคิดมาตลอดว่าสักวันเขาจะต้องได้กลับไปใช้ชีวิตครอบครัวที่พร้อมหน้าพร้อมตากับจันทร์อีกครั้งแต่สิ่งที่เขาคิดมาตลอดนั้นมันตรงกันข้ามไปหมด… จันทร์ท้องมีลูกกับผู้ชายคนอื่นซึ่งเป็นผู้ชายที่จันทร์เจอได้ไม่นานแต่กับเขา เขาผู้ที่รู้จักจันทร์มานานหลายปีเคยแต่งงานกันมาแล้วแต่จันทร์กลับไม่คิดจะมีลูกกับเขา เขาผิดอะไร เขาทำพลาดตรงไหนกัน… จะบอกว่าเขาไม่เคยทำพลาดเลยก็คงเป็นไปไม่ได้เพราะถ้าเขาคิดให้มากกว่านี้เรื่องราวระหว่างเขาและจันทร์คงไม่จบลงแบบนี้แน่นอนตึกตึกตึก…“พี่มายินดีกับจันทร์ตอนนี้ท้องเริ่มโตแล้วสินะลูกในท้องจันทร์เป็นผู้หญิงหรือว่าผู้ชายเหรอ?”“ผู้ชายครับเป็นลูกชายลูกชายคนแรกของพวกเรายังไงก็ขอบคุณนะครับที่มาแสดงความยินดีกับพวกเรา…”“ครับ… ขอให้จันทร์และลูกมีสุขภาพร่างกายแข็งแรงนะแล้วถ้าเกิดว่าต้องการความช่วยเหลืออะไรก็สามารถบอกผมได้นะครับคิดว่าเราเป็นเพื่อนกันเป็นพี่เป็นน้องกันแม้ว่าจะไม่ใช่ครอบครัวเดียวกันแต่ผมก็ยินดีรักและเอ็นดูลูกของจันทร์ที่กำลังจะเกิดมาราวกับว่าผมเป็นพ่อของเด็กในท้องคนนั้นด้วย…”“เฮ้อ… ต้องขอบค
“พ่อดีใจนะที่อย่างน้อย ๆ พ่อก็จะได้มีหลานให้อุ้มสักที…” “เฮ้อ… หนูก็ไม่ได้อยากจะมีขนาดนั้นนะคะคุณพ่อ…” “ก็แล้วยังไงละตอนนี้ท้องแล้วก็ต้องเลี้ยงและดูแลสิถ้าไม่เลี้ยงก็ส่งมาเดี๋ยวพ่อจัดการเองเอาเป็นผู้ที่จะมารับมรดกของพ่อให้หมดเลย” “โอ๊ยคุณพ่ออ่ะ… หนูพูดตอนไหนกันว่าหนูจะไม่เลี้ยงคะหนูแค่พูดว่าหนูยังไม่พร้อมมีลูกก็แค่นั้นเอง…” อะไรกันอยู่ ๆ ก็จะมาบอกว่ายกมรดกที่จะต้องเป็นของเธอให้เจ้าเด็กในท้องคนนี้เหรอจะบ้ารึยังไงกันคุณพ่อเนี่ย… แปะ แปะ แปะ… “ใจเย็น ๆ สิคะวันนี้เป็นวันดีนะคะยังไงน้าก็ขอให้หนูจันทร์มีความสุขมาก ๆ นะตอนนี้ใกล้จะเป็นแม่คนแล้วเรื่องไหนที่ไม่สบายใจก็สามารถคุยกับน้าได้นะแล้วน้าก็ขอให้เจ้าตัวเล็กในท้องนี้สุขภาพร่างกายแข็งแรงและเป็นเด็กดีไม่ดื้อไม่สนกับคุณแม่นะลูก” “น้าอะไรกันคะหนูต้องเรียกแม่แล้วค่ะแต่ก็ขอบคุณนะคะคุณแม่หนูก็ขอให้เจ้าตัวเล็กไม่ดื้อไม่สนหวังว่าถ้าจะดื้อก็ไปดื้อกับคนเป็นพ่อค่ะปล่อยหนูให้อยู่สบาย ๆ ไม่แพ้ท้องไม่รู้สึกอะไรเกี่ยวกับการแพ้ท้องดีกว่าไม่งั้นหนูอาจจะหงุดหงิดเอาแฮะ ๆ” “แม่ก็แม่แต่หนูอย่าลืมนะลูกว่ายังมีพ่อกับแม่รอหนูอยู่ที่นี่นะถ้ามีปัญหาอะไรก็รีบ
โอ๊ย… ช่วงนี้เธอรู้สึกแปลก ๆ ยังไงก็ไม่รู้เหมือนจะป่วยเป็นไข้หวัด ปวดเนื้อปวดตัว คลื่นไส้อาเจียนหน้ามืดด้วยบางครั้งเธอเองก็กลัวนะกลัวว่าเธอจะเป็นลมตอนขับรถแล้วรถลงข้างทางไม่ก็ชนต้นไม้ถ้าเกิดมันเป็นแบบนั้นขึ้นมาเธอตายได้เลยนะและความคิดมากมายที่ประดังประเดมัดรวมกันเข้ามาสู่ความคิดของเธอนั้นมันจึงทำให้เธอต้องหอบสังขารตัวเองมายังโรงพยาบาลเธอต้องมาตรวจให้มันรู้ไปเลยว่าป่วยเป็นโรคอะไรเพื่อความสบายใจของเธอเองด้วยดังนั้นต้องมาตรวจให้แน่ชัดค่ะ…ตึกตึกตึก…“เชิญคุณจันทร์หอมที่ห้องตรวจได้เลยค่ะ…”“ขอบคุณค่ะ”ตึกตึกตึก…“สวัสดีครับคนไข้ไม่ทราบว่าคุณไข้เป็นอะไรมาครับอาการเป็นยังไงพอจะเล่าให้หมอฟังได้รึเปล่า…”“คือว่าอย่างนี้ค่ะคุณหมอ… ดิฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายตัวเหมือนจะเป็นไข้แต่ก็ไม่เป็นสักที บางวันก็เหมือนกับบ้านหมุนเลยค่ะจะอาเจียนก็ไม่อาเจียนดิฉันกลัวว่าดิฉันจะเป็นโรคร้ายหรือว่าเป็นมะเร็งน่ะค่ะเลยรีบพาตัวเองมาโรงพยาบาลมาตรวจให้แน่ชัดค่ะ”“ไม่ทราบว่าคนไข้แต่งงานรึยังครับ?”“เคยแต่งค่ะแล้วก็หย่าแล้ว… ถามทำไมคะ?”“แค่สอบถามประวัติทั่วไปน่ะครับถ้าอย่างนั้นผมจะเริ่มตรวจร่างกายเลยนะครับ”“ค่ะ”ทำไมละ?
จ๊วบ… อ๊อก อ๊อก อ๊อก แผล็บ… จ๊วบ…หมับ… พั่บ พั่บ พั่บ… พรวด…“อ๊าห์… เสียวสุด ๆ ครับคุณจันทร์… กลืนลงไปนะครับห้ามปล่อยให้มันหยดลงมาเด็ดขาด…”“อือ…”วันนี้ทุกคนดูรีบมากแต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ชอบนะเพราะสิ่งที่พวกเขาทำมันทำให้เธอรู้สึกพึงพอใจมาก เพียงแค่พวกเราเข้ามาในห้องนอนห้องกว้างทั้งสามคนก็รีบถอดรีบดึงทึ้งร่างกายของเธอกันอย่างบ้าคลั่งแล้วไม่เพียงเท่านั้นทั้งสามคนยังต่อคิวรอที่จะชิมน้ำหวานของเธอกันอย่างใจจดใจจ่อ…พรึบ… ชึบชึบชึบ…“คุณจันทร์ครับผมก็อยากได้…”“วันนี้คุณทนายดูอ้อน ๆ จันทร์นะคะ” หมับ… เมื่อคุณเรย์ต้องการเธอก็ต้องจัดการให้อยู่แล้วละจริงรึเปล่า… เรื่องแบบนี้เธอไม่เคยปฏิเสธอยู่แล้วเพราะมันดูเป็นคนไม่มีมารยาทน่ะสิ…จ๊วบ… อ๊อก อ๊อก อ๊อก…เสียงเฉอะแฉะที่ดังออกมาระงมนั้นแสดงให้เห็นถึงอารมณ์ของคนที่อยู่ภายในห้องกว้างว่าพวกเขาเหล่านั้นมีอารมณ์ร่วมกับเรื่องตรงหน้ากันขนาดไหน หนึ่งหญิงสาวกับชายสามคนที่กำลังผลิกหน้าคว้ำหลังซ้ำแล้วซ้ำเล่ากันตลอดเวลานั้นเป็นภาพที่ทำให้บุคคลภายนอกที่ไม่มีความคุ้นชินดูเป็นเรื่องน่าเกลียดและน่าอับอายที่สุดแต่สำหรับพวกเขาเล่านั้นแล้วมันคือภาพที่สวยงามราวกับภา
เรื่องราวความวุ่นวายที่คุณจันทร์ได้รับอยู่นั้นมันมีพวกเขาสามสี่คนเป็นต้นเหตุดังนั้นเขาจึงขอเรียกรวมพลกันมาหารือเกี่ยวกับเรื่องที่คุณจันทร์กำลังเจออยู่ เขาน่ะสงสารคุณจันทร์นะถึงแม้ว่าคุณจันทร์จะเป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างแข็งแกร่งแต่เรื่องแบบนี้ถ้าได้รับฟังหรือรับรู้เรื่องราวไม่ดีจากปากของคนอื่นมากเกินไปมันก็อาจจะทำให้คุณจันทร์ต้องเผลอเก็บคำและละทิ้งความเป็นตัวตนของตัวเองไปเพียงเพราะคนพวกนั้นดังนั้นวันนี้เขาคงจะต้องนัดมาคุยกันอย่างจริงจังซะหน่อยตึกตึกตึก…“พวกคุณ… ทางนี้ครับ”ตึกตึกตึก… ครืด… “มีอะไรรึเปล่าครับทำไมถึงติดต่อพวกเรามา” ทั้งที่ผู้ชายคนนี้พึ่งจะก้าวขาเข้ามามีส่วนร่วมในชีวิตของคุณจันทร์แท้ ๆ แต่ทำไมถึงเจ้ากี้เจ้าการชอบบงการคนอื่นให้ทำแบบนั้นทำแบบนี้ด้วยละ“นั่นสิคุณมีอะไร?” ทั้งที่เขาก็พึ่งจะได้เห็นหน้าไอ้หมอนี่เมื่อวันก่อนเองแล้วทำไมไอ้นี่ถึงนัดเขากับคุณทนายออกมาด้วยมีปัญหาอะไรหรือว่าจะมาบอกว่าจะไปตายเอ๊ย… ไปอยู่ที่อื่นแบบนั้นก็ดีสิพี่จันทร์จะได้เป็นของเขาแค่คนเดียวแต่ก็ไม่ใช่สิไม่ใช่คนเดียวเพราะยังมีลุงทนายคนนี้อยู่อีกคน… เฮ้อ“คือว่าผมอยากจะคุยกับพวกคุณเรื่องของคุณจันทร์น่ะค
ร่างกายอันเย้ายวนของหญิงสาวนั้นกำลังเด้งรับและโยกสะบัดไปตามความต้องการของตัวเองอย่างเร่งรีบ… การกระทำของหญิงสาวนั้นสร้างเสียงฮึมฮัมในลำคอของฝ่ายชายซ้ำแล้วซ้ำเล่า… เสียงของเหลวที่กำลังถูกดูดกลืนจากริมฝีปากของฝ่ายชายยิ่งทำให้บรรยากาศรอบตัวของพวกเขาถึงกับร้อนระอุขึ้นไปอีกเท่าตัว…จ๊วบ… แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ แผล็บ จ๊วบ…“อ๊าห์… จะเสร็จ จะเสร็จแล้วค่ะคุณบูมอีกนิดดูดและขยี้ให้ทีอื้อ… แบบนั้นแบบนั้นค่ะเสร็จ… เสร็จแล้วอื้อ…”หงึก หงึก หงึก… แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ…อ๊าห์… ความชุ่มฉ่ำที่เปียกไปตามนิ้วมือของเขานั้นมันทำให้ส่วนปลายของเขาถึงกับปล่อยสารหล่อลื่นออกมาเป็นทางยาวราวกับว่ามันกำลังเตือนว่าให้เขานั้นจัดการเสียบมันเข้าไปสู่ช่องทางอันคับแคบและอบอุ่นเสียที… และเขาก็แพ้เสียงในหัวของมันซะแล้วสิสวบ… ตับตับตับ…อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มกำลังตอกอัดไปตามทางยาวของหญิงสาวอย่างไม่เบาแรง… เสียงกึกกัก ๆ หลังร้านนั้นแสดงถึงความดิบเถื่อนในอารมณ์ระหว่างคนสองคนสุด ๆ ถ้าเกิดมีใครเข้ามาเห็นภาพตรงหน้ามันอาจจะทำให้คนที่ได้พบเจอถึงกับต้องตกตะลึงเพราะภาพตรงหน้าหรือไม่ก็อาจจะเกิดอารมณ์ร่วมไปด้วยใครจะไปรู้…ตึกตึกตึก…