จันทร์หอม 4P

ชีวิตคนเรานั้นก็เหมือนหนังสือเล่มหนึ่งที่เราสามารถขีดเขียนหรือวาดสิ่งที่เราต้องการลงไปในนั้น... ในหนังสือเล่มนั้นมันมักจะมีเรื่องราวที่สนุกสนาน โศกเศร้า และข้อคิดที่ทำให้เรานั้นสามรถย้อนกลับมาอ่านได้เสมอแม้ว่าบางช่วงบางตอนมันจะไม่ค่อยหน้าอ่านสักเท่าไหร่แต่ก็คิดซะว่านั้นคือบทเรียนที่เรารับมันและเราสามารถอ่านไอ้ตอนนั้นแล้วนำมันมาเป็นบทเรียนให้เราระวังและเป็นตัวอย่างว่าเราห้ามทำสิ่งนั้นอีกครั้ง...

ในชีวิตของฉันมันก็มีหนังสือหลายเล่มเหมือนกันที่ฉันเป็นคนเขียนมันขึ้นมา หนังสือเล่มแรกฉันเขียนมันด้วยความรักและความสื่อสัตย์ แต่สุดท้ายสิ่งที่ได้รับกลับมานั้นมันคือความเสียใจและความเจ็บช้ำ 

หนังสือเล่มที่สองของฉันนั้นฉันเลือกที่จะเขียนมันขึ้นมาใหม่โดยมีฉันเป็นคนกำกับขีดเขียนและแต่งเติมมันลงไปตามความต้องการของฉัน ความต้องการทางใจและความต้องการทางอารมณ์ ดังนั้นหนังสือเล่มนี้มันเลยทำให้ชีวิตของฉันนั้นมันสนุกมากขึ้นกว่าเดิม สีสรรในเล่มนี้มันมักจะเป็นเฉดสีที่ค่อนข้างแรงต่อผู้พบเห็นแต่ถามว่าฉันจำเป็นต้องแคร์รึเปล่า? ก็ไม่นะเพราะฉันกลับชอบเรื่องราวในหนังสือเล่มที่สองมากกว่า...

ใคร ๆ ต่างก็บอกว่าฉันเป็นเมียที่แสนดี ใคร ๆ ก็บอกว่าฉันนั้นสามารถมีสามีที่ดีกว่านี้ได้นะถ้าฉันเปิดใจ ใครมันจะไปคิดว่าการที่ฉันเลือกที่จะรักเดียวใจเดียวและเชื่อในสิ่งที่ผู้เป็นสามีของฉันพูดนั้นมันจะทำให้ฉันต้องเสียใจถึงขนาดนี้... ฉันยอมทิ้งทุกอย่างที่ฉันชอบ ฉันยอมทิ้งทุกอย่างที่ฉันอยากทำเพื่อคำว่าครอบครัวแต่แล้วผลลัพธ์ที่ฉันได้รับนั้นมีแค่คำว่า นอกใจ  แล้วแบบนี้ฉันจะต้องรู้สึกยังไงดีละ?

ย้อนไปก่อนแต่งงาน

เช้าวันใหม่ที่สดใสของฉันปกติแล้วมันก็เป็นแค่วันธรรมดา ๆ ของลูกคุณหนูอย่างฉันเพราะชีวิตของฉันนั้นก็แค่ตื่นนอน อาบน้ำ กินข้าวและอยู่บ้านไปวัน ๆ บางวันก็ออกไปเที่ยวนอกบ้านบ้างแต่ส่วนใหญ่แล้วฉันเลือกที่จะอยู่บ้านมากกว่าไม่ใช่เพราะไม่มีเพื่อนนะ แต่ฉันเป็นคนขี้ร้อนน่ะอ้อลืมไป ฉันชื่อจันทร์หอม คุณพ่อมักจะเรียกฉันว่า จันทร์ ฉันอายุ 24 แล้วและฉันก็มีผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังคบกันอยู่ถึงแม้ว่าจะเป็นการคบระหว่างสองครอบครัวใหญ่ที่ต้องการสานต่อธุรกิจด้วยกันแต่แปลกที่เราสองคนกลับเข้ากันได้ดีแม้แต่เรื่องบนเตียงก็เข้ากันได้ดีสุด ๆ 

ตึกตึกตึก...

"จันทร์ลูกพ่อ... วันนี้จะออกไปไหนรึเปล่าลูก?"

" Morning ค่ะคุณพ่อ... วันนี้หนูจะออกไปทานข้าวกับพี่ศิตน่ะค่ะคุณพ่อ..."

"อ้อ ๆ งั้นก็ตามสบายนะมีเงินรึเปล่าลูก?"

"มีค่ะคุณพ่อเหลือเฟือคุณพ่อให้ค่าขนมหนูทุกวันวันละห้าพันหนูไม่รู้จะเอาไปใช้ที่ไหนหนูก็เก็บหอมรอมริบไปเรื่อย ๆ จนตอนนี้มันล้นบัญชีไปแล้วค่ะคุณพ่อ... รักคุณพ่อนะคะว่าแต่คุณพ่อไม่คิดจะมีเมียใหม่จริง ๆ เหรอคะ?"

"ไม่เอาอ่ะพ่อขี้เกียจมาคอยระแวงว่าเมียใหม่จะทำไม่ดีกับหนูหรือทำให้หนูเสียใจสู้อยู่แบบนี้ดีกว่าถ้าหิวก็ไปหาซื้อกินเอาง่ายจะตาย..."

"ระวังนะคะระวังว่าจะได้น้องให้หนูโดยไม่รู้ตัว..."

"แหม... เห็นแบบนี้พ่อก็ระวังอยู่นะเอา ๆ ขับรถดี ๆ นะลูกถึงแล้วก็บอกพ่อด้วยล่ะ..."

“รับทราบค่ะคุณพ่อ...”

......

ร้านอาหารสุดหรูที่พี่ศิตนัดเธอนั้นถูกจองเอาไว้ล่วงหน้าแล้วและเธอก็มาถึงก่อนพี่ศิตตลอด... เธอเองก็พอจะรู้ว่าพี่ศิตน่ะงานยุ่งดังนั้นเธอจึงไม่คิดจะไปจ้ำจี้จำไชว่าจะถึงเมื่อไรหรือว่าทำอะไรอยู่เธอจึงเลือกที่จะรออย่างเงียบ ๆ เพราะเธอรู้ดีว่าพี่ศิตน่ะต้องมาตามนัดแน่นอน...

ตึกตึกตึก...

หมับ... จุ๊บ

"พี่ศิต..."

"มารอนานรึยังครับขอโทษทีนะรถมันติด..."

"ทีหลังไม่ต้องนัดนะคะสู้ให้จันทร์ไปหาพี่ศิตเองจะดีกว่าหรือไม่ก็เลือกร้านที่ใกล้ ๆ กับที่ทำงานพี่ศิตก็ได้น่าจะง่ายกว่าเยอะพี่ศิตว่าไงคะ?"

"อืม... ก็ดีนะแต่ครั้งนี้พี่อยากชวนออกมาทานข้าวข้างนอกมากกว่า..."

"ค้า ๆ แล้วแต่เลยค่ะว่าแต่พี่ศิตจะทานอะไรดีคะเมื่อครู่จันทร์ดูเมนูคร่าว ๆ แล้วอาหารมีหลายอย่างเลยค่ะปลาแซลมอน กุ้งล็อบสเตอร์ หอยนางรมก็มี..."

"ถ้าพี่กินหอยนางรมตอนนี้มีหวังช่วงบ่ายคงจะต้องลำบากแน่เลย..."

"คะ? ทำไมถึงลำบากละคะ?"

"ก็... มันอาจจะแข็งตลอดทั้งช่วงบ่ายนะสิ..."

"ทะลึ่ง... งั้นทานล็อบสเตอร์ไปก็แล้วกัน..."

"ฮ่า ฮ่า... กลัวเหรอ? กลัวพี่จะลากติดมือไปด้วยเหรอ?"

"ไม่ติดนะคะแต่ปัญหาก็คือพี่ศิตอาจจะไม่ได้ทำงานน่ะสิคะ..."

"สู้มือจริง ๆ จันทร์ของพี่เอาเป็นว่าพวกเราสั่งอาหารกันก่อนดีกว่า..."

"ค่ะงั้นจันทร์สั่งปลาแซลมอนทอดเนยกระเทียม ซอสฮอแลนเดซและหน่อไม้ฝรั่งนะคะ"

"งั้นพี่สั่งเหมือนจันทร์นั่นแหละง่ายดีไม่ต้องคิดมากจันทร์ว่าดีพี่ก็ว่าดี..."

"แต่ดื่มไวน์ไม่ได้นะคะต้องขับรถวันนี้จันทร์ขับรถมาเองด้วย..."

"งั้นค่อยไปดื่มด้วยกันวันหลัง..."

"ตามนั้นค่ะ..."

....

คู่ของเธอและพี่ศิตนั้นก็เหมือนกับคู่รักธรรมดา ๆ ทั่วไปใช่ไหมละแต่ว่าความจริงแล้วพวกเราสองคนนั้นเป็นพวกที่เซ็กส์จัดสุด ๆ เลยก็ว่าได้ถึงแม้ว่าคุณพ่อจะไม่รู้แต่ตัวเธอนั้นรู้ดีเลยละว่าเธอชอบอะไรแบบไหนและยังไงเช่นเดียวกันกับพี่ศิตเธอรู้ดีว่าพี่ศิตเองก็ค่อนข้างเซ็กส์จัดเช่นกันแต่อย่างน้อย ๆ พวกเราสองคนก็มีกันแค่สองคนมาตลอด 

ความรักของเราสองคนนั้นดำเนินไปจนถึงเวลาที่เราจะต้องใช้ชีวิตกันอย่างคู่ผัวตัวเมียเหมือนนอกน้อยที่จะทำรังรักและเติมเต็มความรักแก่กันและกันไปจนแก่เฒ่า...

การแต่งงานของเราสองคนนั้นถูกจัดขึ้นอย่างเอิกเกริกเพราะด้วยความที่เป็นครอบครัวใหญ่สองครอบครัวดังนั้นแขกเหรื่อจึงเยอะมาก ๆ แต่เธอก็ชอบนะการที่วันนี้เธอได้เป็นคนสำคัญที่สุดของคนหมู่มากนั้นมันช่างดีอย่างบอกไม่ถูก...