LOGIN“ว่าไง จะช่วยหรือไม่ช่วยจ๊ะ ทั้งทำบุญและยังถือว่าช่วยงานวันเกิดอาจารย์หมอสุรชัยอีก หรือว่ากลัวใครบางคนไม่อนุญาต หรือคุณตฤณเขา...”
ไอรดากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เรื่องแผนหลอกของมารดากับคนเป็นลุงนั้น เธอจะแสดงบทเป็นคนรักกับนายตฤณเฉพาะให้พี่หมอฤทธิ์กับพี่สะใภ้เข้าใจผิดเท่านั้น หากไม่ใช่ที่บ้านวนารมย์ ไอรดาก็ไม่เคยไปไหนมาไหนกับตฤณ กระนั้นก็ยังมีคนตาดีแอบเอาไปลือ
หมอการเกดก็ได้ยินข่าวลือมาเช่นกัน แต่ไม่รู้เป็นข่าวจริงหรือเท็จ เพราะรุ่นน้องคนสวยก็ยังไม่เคยเปิดตัวอะไร มีแต่เพียงเสียงลือกันว่าไอรดาแอบซุ่มคบกับเจ้าของ ‘บริษัทพีพีจีเอ็นจิเนียร์ริง จำกัด’ ตฤณ วนารมย์ ยังเป็นหนุ่มไฮโซที่มักจะมีข่าวกับดารา นางแบบ เน็ตไอดอล สาวๆ พวกนั้นพยายามแย่งชิงกันเป็นข่าวกับไฮโซหนุ่มเนื้อหอม ซึ่งการเกดพอรู้มาบ้างว่าผู้ชายคนนั้นเป็นลูกบุญธรรมของหมอวินัย อดคิดไม่ได้ตระกูลวนารมย์คงต้องการให้เรือล่มในหนอง ทองจะได้ไม่ไปไหน
ทุกคนต่างมองมาที่ไอรดาด้วยสายตาฝากความหวัง ไอรดาอยากจะวิ่งหนีออกไปจากงาน แต่ว่าเธอทำแบบนั้นไม่ได้ นอกจากจะบอกทุกคนว่า
“ตกลงค่ะ แต่ว่าพลอยขอใส่หน้ากากได้ไหมคะ” ไอรดาออกจะเขินหากต้องเต้นรำกับผู้ชายแปลกหน้า
“ได้สิ จะได้ดูตื่นเต้นไปอีก หมอพลอยนี่ติดซีรีส์เกาหลีเหมือนเดิมเลยนะ นางเอกซีรีส์เวลาเต้นรำชอบใส่หน้ากากให้พระเอกจำหน้าไม่ได้”
พอถูกรุ่นพี่แซว ไอรดาก็หน้าแดง ตอนเป็นนิสิตแพทย์ ขนาดว่าใกล้สอบยังแบ่งเวลาดูซีรีส์ไปพร้อมกับอ่านหนังสือสอบ แต่ผลสอบก็ยังดีเยี่ยม
อาจารย์หมอสุรชัยสำทับด้วยความยินดี “ขอบใจมากนะหมอพลอย งานนี้ ผมได้เงินไปช่วยเด็กๆ เยอะแน่”
ใครๆ ก็รู้ว่าไอรดาเป็นดาวแห่งวงการแพทย์คนหนึ่ง ทั้งสวย ทั้งเก่ง ชาติตระกูลดี ที่สำคัญ หมอหนุ่มๆ ต่างเหลือบมองมาที่ลูกศิษย์สาวไม่หยุด เพราะเธอยังเป็นสาวโสด
เป็นเวลาเดียวกับที่ทุกคนกำลังสนใจคนมาใหม่รวมทั้งไอรดาด้วยที่กวาดสายตาไปทางเข้างานและเห็นเขาเข้าพอดี เธอมองผ่านหน้ากากสีทองออกไปแล้วก็ต้องเบิกตากว้าง เพราะคนตัวสูงที่ยืนเท่ๆ อยู่ตรงนั้นคือชายหนุ่มเนื้อหอมที่สาวๆ ในงานต่างหันไปมองเขาด้วยประกายตาหวานฉ่ำ ก่อนหน้านี้ เธอไม่เห็นเขาก็นึกเบาใจ แต่ที่ไหนได้ เขาเพิ่งมา
“มาได้ไง” ไอรดาพึมพำ แต่แล้วอาจารย์หมอสุรชัยก็ช่วยคลายความสงสัยให้เธอ รวมทั้งคนในงานด้วย เมื่อฝ่ายนั้นเดินไปตบบ่าคนตัวสูงอย่างสนิทสนม
“อ้าว ตฤณ ทำไมเพิ่งมาล่ะหลานชาย”
อาจารย์หมอเจ้าของงานรีบเข้าไปทักทายลูกชายบุญธรรมของหมอวินัยเพื่อนสนิท “สวัสดีครับคุณลุง ผมต้องมาสิครับ ที่มาช้าเพราะว่าคุณพ่อลืมของขวัญ เลยต้องย้อนกลับไปเอา”
หมอสุรชัยมองไปเห็นแล้วว่าอาจารย์หมอวินัยกำลังยืนคุยกับอาจารย์หมอนิธิ จักษุแพทย์วัยเดียวกันอยู่
“ขอบใจมากหลานชาย”
เขารีบเข้ามาทักทายเจ้าของงาน เพราะระหว่างที่เดินเข้ามาในงาน ได้ยินหลายคนพูดว่า วันนี้จะมีประมูลแจกันโบราณ ใครประมูลได้ นอกจากจะได้แจกันล้ำค่า ยังได้เต้นรำเปิดฟลอร์กับสาวสวยภายใต้หน้ากกากสีทอง
“งานวันเกิดคุณลุงทั้งที ยิ่งครั้งนี้ได้ยินว่ามีงานประมูลเพื่อนำเงินไปทำบุญด้วย ผมจะพลาดได้ยังไง ผมกำลังอยากได้แจกันโบราณไปตกแต่งห้องทำงานพอดี แจกันที่เอามาประมูลคู่นี้สวยถูกใจผมซะด้วย”
ทว่า สายตาของเขาไม่ได้อยู่ที่แจกัน แต่เป็นเรียวขาขาวเนียนที่พ้นจากชุดสวยที่ไอรดาสวมใส่ แม้แต่อาจารย์หมอสุรชัยก็นึกแปลกใจว่าตฤณเห็นแจกันแล้วหรือ แต่สายตาเขาวิบวับราวกับว่าอยากจะเป็นเจ้าของแจกันคืนนี้ให้ได้
ตฤณมองสาวสวย หุ่นดี แม้จะมีหน้ากากอำพรางปกปิดใบหน้าเอาไว้ ทว่า สายตาแหลมคมแยกออกอย่างง่ายดาย หลังหน้ากากคือเมียสาวของเขาเอง
‘ให้ตายเถอะ ใส่สั้นขนาดนี้ พลอยถามพี่สักคำหรือยัง’
ไอรดาเป็นแพทย์ผิวหนัง ผิวพรรณยิ่งต้องดูดีเป็นธรรมดา ทั้งขาว ทั้งเนียนขนาดนี้ เธอเลือกชุดนี้มางานได้ยังไง เดี๋ยวคืนนี้ รถแอมบูแลนซ์จะต้องวิ่งตรงมาที่งาน
‘เหตุผลเพราะสามีทนไม่ได้ จนใช้ไขควงไฟฟ้าแทงลูกตาหมอหนุ่มๆ ที่จ้องเมียเขาตาไม่กะพริบ’
ทีแรก ตฤณตั้งใจมางานเพราะอยากมาคารวะผู้สูงวัย แต่ก็แอบลุ้นในใจว่าจะได้เจอเมียในงาน หลายวันนี้โทร.ไปก็ไม่รับ ทักไลน์ก็ไม่ตอบ จนเขาคิดว่าถ้าพรุ่งนี้ยังติดต่อไม่ได้อีก จะตามไปถึงคอนโดฯ ของเธอให้รู้เรื่องเลย
คงเป็นเพราะกุศลที่คิดจะทำบุญละมั้ง เลยส่งให้มาเจอกับผู้หญิงที่จับจองเอาไว้ในใจ แล้วได้โอกาสตีตราจองไว้ เหลือแต่ทำทุกอย่างให้ไอรดาเป็นเมียของเขาตามกฎหมายอย่างละมุนละม่อม
“งานประมูลคืนนี้ ลุงทำเพื่อการกุศล ลุงจะนำเงินไปช่วยโครงการของหมอครองฤทธิ์เขา แจกันก็งาม คู่เต้นรำก็งาม”
ตฤณขมวดคิ้ว “คู่เต้นรำที่ลุงหมอพูดถึง ใช่หมอพลอย ไอรดา หลานสาวคุณพ่อผมหรือเปล่าครับ”
คนสูงวัยอมยิ้ม “อะไรกัน ขนาดหมอพลอยใส่หน้ากากแฟนซี ตฤณยังดูออกอีกหรือ”
ท่าทางของลูกชายเพื่อนสนิทใจร้อนขึ้น“ใช่หรือเปล่าล่ะครับคุณลุง”
อาจารย์หมอสุรชัยพูดยิ้มๆ “ใช่ หมอพลอย ไอรดานั่นแหละ แต่ตฤณทำบุญกับลุงมาเยอะแล้วบริจาคมาให้ลุงนำไปช่วยโครงการนี้ก็หลายล้าน จะประมูลแจกันอีกเหรอ”
คนระดับตฤณ วนารมย์ ที่ถูกมรดกพันล้านหล่นทับ แล้วยังมีบริษัทที่เขาสร้างมากับมือแต่เติบโตฟันกำไรจนร่ำรวยติดอันดับนักบริหารหนุ่มไฟแรงหลายปีซ้อน ต่อให้งานวันนี้หมดกี่สิบล้าน เขาก็ต้องได้ทั้งแจกันและไอรดา
ตฤณเห็นสายตามองมาอย่างแปลกๆ ของเพื่อนสนิทพ่อ “เอ่อ คือว่าที่ผมอยากประมูลแจกันเพื่อการกุศล เพราะกำลังคิดว่า แจกันในภาษาจีน คือคำว่า ‘ผิง’ ซึ่งหมายถึงความสงบสุขอันยิ่งใหญ่แล้วยังช่วยเสริมฮวงจุ้ยในห้องทำงาน ถ้าห้องทำงานของผมมีแจกันจีนโบราณไปวางคงเหมาะดี งั้นผมขอตัวไปลงชื่อประมูลแจกันก่อนดีกว่านะครับ”
อาจารย์หมอเจ้าของวันเกิดมองตามแผ่นหลังของลูกบุญธรรมเพื่อนสนิทไป พลางส่ายหน้า
“นายตฤณอยากได้แจกันอะไรขนาดนั้น เพิ่งรู้ว่านิยมสะสมของเก่าด้วย” อาจารย์หมอสุรชัยมองตามอย่างงงงวย
อะไรบางอย่างทำให้ไอรดา หยิบกล่องของขวัญของเขาขึ้นมา จำได้ว่าได้รับกล่องนี้มาในวันเกิดซึ่งถูกจัดขึ้นที่บ้านวนารมย์ ครั้งนั้นพี่หมอเมฆยังไปร่วมงาน เพราะบิดามารดาของเขารู้จักบิดามารดาของเธอเป็นอย่างดี ส่วนพี่หมอเมฆก็เป็นพี่รหัสของพี่ครองฤทธิ์พี่ชายของเธอไอรดายังจำได้ว่าปีนั้นของขวัญที่เธอได้รับจากพี่เมฆคือผ้าคลุมไหล่สีหวานจากแบรนด์ดัง ไอรดาชอบมาก เพราะพี่เมฆเลือกของได้เข้ากับบุคลิกของเธอเป็นอย่างดีส่วนเจ้ากล่องของขวัญเหมือนคนให้ไม่เต็มใจ ถึงไปคว้าเอากระดาษหนังสือพิมพ์มาห่อส่งให้ ไอรดาจำได้ว่าคืนนั้นหลังตัดเค้กวันเกิด เพื่อนๆ ทยอยนำของขวัญมามอบให้ ส่วนของขวัญชิ้นใหญ่ที่สุดในงานคงเป็นของลุงหมอวินัย ที่ท่านบอกว่าซื้อม้าสายพันธุ์ดีมาเป็นของขวัญวันเกิดให้หลานรัก ส่วนลูกชายตัวแสบของคุณลุงคงไม่ได้เตรียมของขวัญวันเกิดมา เขาเป็นคนสุดท้ายที่มอบของขวัญวันเกิดให้เธอคืนนั้นตฤณมองไอรดาที่งดงามน่ารักประดุจเจ้าหญิงดิสนีย์ เขาดึงมือเธอไปจับ แล้วยัดกล่องของขวัญเล็กๆ ใส่มือ“HBD นะ พี่จะไปฝึกงาน คงไม่ได้เจอพลอยอีกนาน พี่ยังหาเงินเองไม่ได้ เลยไม่อยากรบกวนเงินของพ
เช้าวันใหม่ไอรดาตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อจะรีบเข้าไปที่คลินิกเพราะกลัวรถติด คุณหมอสาวมองนาฬิกา จากนั้นจึงยอมตัดใจจากที่นอนนุ่มพยุงร่างบางก้าวลงจากเตียง ก่อนจะพาร่างสวยเดินไปที่ห้องน้ำ ความงัวเงียอ่อนเพลียทำให้คุณหมอคนสวยไม่ทันได้ระวังว่ามีกล่องพลาสติกใสขนาดใหญ่ที่ภายในมีของหลายอย่างที่เคยอยู่ในห้องนอนในบ้านวนารมย์เมื่อหลายวันก่อนเธอกลับไปนอนเป็นเพื่อนมารดา แม่บ้านซึ่งต้องเข้ามาทำความสะอาดห้องนอนทุกๆ สามวัน แม้ว่าไอรดาจะไม่ได้กลับไปนอนค้างที่นั่นทุกสัปดาห์ แต่เดือนหนึ่งเธอก็พยายามหาเวลากลับไปพักกับมารดาเพื่อไม่ให้ท่านเกิดความน้อยใจแม่บ้านมาเก็บทำความสะอาดห้อง เนื่องจากสถานการณ์ของ PM 2.5 ฝุ่นละอองที่มีขนาดเล็กไม่เกิน 2.5 ไมครอนซึ่งมีปัญหาต่อสุขภาพ ตั้งแต่ไอรดาเริ่มแตกเนื้อสาวภายในห้องจึงมีของกระจุกกระจิกมากมาย รวมทั้งของขวัญชิ้นเล็กชิ้นน้อยที่ได้รับบรรณาการมาจากเพื่อนและหนุ่มๆ ที่เข้ามาแจกขนมจีบ ของขวัญหลายชิ้นที่ชายหนุ่มหลายคนนำมามอบให้ จนถึงบัดนี้ไอรดายังไม่เคยแกะออกดูก็มีอยู่หลายกล่อง ซึ่งกล่องของขวัญหลายขนาดถูกแม่บ้านรวบรวมไว้ในกล่องใบนี้ แล้วถ
“พลอยกินสิ ไข่ของพี่ใบใหญ่ ให้โปรตีนสูง พ่อเป็นคนให้แม่บ้านต้มไข่เปลือกสีเขียวมาส่งให้เอง ไข่เป็ดออร์แกนิกสดๆ จากฟาร์ม”ไอรดารู้ว่าลุงหมอของเธอเป็นคนดูแลสุขภาพ และมักสั่งให้แม่บ้านเลือกแต่วัตถุดิบดี มีประโยชน์ต่อสุขภาพในการประกอบอาหาร ไม่แปลกที่จะคอยเป็นห่วงเป็นใยลูกชายหัวแก้วหัวแหวนด้วยความหิวทำให้ไอรดาพูดไม่ออก สีหน้ากระเง้ากระงอด ช้อนมองหน้าเขาก่อนจะขยับริมฝีปากถาม “มีซอสไหม”ตฤณอยากจะหลุดขำพรืดออกมา เมียคงจะหิวมากจริงๆ เขารู้สึกผิดที่ฟาดเมียจนอิ่มเต็มท้องโดยลืมไปว่าเขากักเก็บเธอไว้บนเตียงนานหลายชั่วโมงจนค่ำ ไอรดาคงจะอ่อนเพลียเพราะไม่มีอะไรตกถึงท้อง นอกจากผู้ชายดีๆ อย่างเขา“มีสิ เดี๋ยวพี่ไปหยิบมาให้ แต่ลองกัดสักคำสิ ชิมดู ไข่เปลือกสีเขียวรสชาติดีกว่าไข่เปลือกสีขาวนะ”ไอรดาไม่กล้าขยับริมฝีปาก ทั้งที่ภายในท้องกำลังร้องประท้วง เพราะสายตาของเขาจ้องอยู่“ลองดูน่า กัดสักคำ อร่อย ไม่คาว”ไอรดากำลังหิวใจก็อยากกินอยู่หรอก แต่คำพูดเกรียนๆ กับสายตาล่อแหลมแฝงความนัย กไข่ขาวๆ กลมๆ น่ากิน กับทำให้เธอไม่กล้ากิน“เปลี่ยนใจแล้ว ไม่กินดีกว่า”ตฤณขมวดคิ้วมองเมียจอมหยิ่ง“ถ้าไม่กินไข่ งั้นกลับเข้า
หลายชั่วโมงผ่านไปที่ไอรดาถูกตฤณโหมกระหน่ำใส่อย่างเกรี้ยวกราด เริ่มจากเรื่องบ้าๆ ที่เขาหาของอันเป็นสัญลักษณ์สำหรับพวกเรียนวิศวฯ ไม่เจอแล้วมาโมโหเธอราวกับว่าของสองชิ้นที่เขาตามหานั้นฝากเธอเอาไว้ เขาถึงได้หาเรื่องรังแกเธอด้วยความร้อนแรงประดุจถูกโยนลงกองเพลิง แต่ผ่านไปสักพักเขากลับมอบความหวานแอร่มชนิดที่เธอไม่เคยพบเจอมาก่อน จนกระทั่งทั้งสองร่างเดินทางไปสู่จุดมุ่งหมายเดียวกัน ไอรดาจำได้ว่าพอถึงจุดหมายร่างกายก็เผลอหลับไปอย่างหมดแรง พอลืมตาขึ้นมาอีกครั้งหญิงสาวก็รับรู้ได้ถึงลำคอแห้งผาก เหลือบมองไปทางด้านซ้ายเห็นว่าตนกำลังนอนซบแผ่นอกกว้าง แถมมือไม้ของเธอยังปาดป่ายอยู่บนแผงอกของเขาอีก ไอรดามองตฤณที่กำลังหลับอยู่ ใบหน้าคม จมูกโด่งเป็นสัน เขาหล่อมาก หล่อจริงๆ เหมือนที่สาวๆ ในคณะของเธอชอบพูดเสมอว่าเห็นตฤณแล้วทำให้น้ำเดิน แต่ตอนนั้นเธอฟังแล้วนึกขำมากกว่า ไอรดาเลื่อนสายตามองต่ำลงเห็นแขนล่ำสันของเขาพาดทับอยู่กับเอวคอดบางของเธอ ราวกับว่าเนื้อตัวของเธอเป็นสิ่งของมีค่าที่เขาหวงแหนเกรงจะถูกใครมาหยิบฉวยไป ไอรดาจับแขนหนักๆ ของตฤณออกจากตัวอย่างช้าๆ เพราะไม่อยากให้เขาตื่นขึ้น
ตฤณครางเสียงดังระส่ำด้วยความซ่านเสียว ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบ้ เหยเกจากความสุขสม เขาผ่านเรื่องบนเตียงมาอย่างโชกโชน แต่ไม่มีสักครั้งที่เขาจะมีความสุขราวกับคว้าดวงดาวบนท้องฟ้าเอามาวางไว้ในกำมือได้สำเร็จเหมือนครั้งนี้เลย การได้ร่วมรักกับผู้หญิงที่รักนั้นต่างกับการร่วมรักเพื่อความต้องการทางเพศเพียงอย่างเดียวเขาโจนจ้วงใส่ร่างเล็กของเมียอย่างเร่าร้อน หนักหน่วง อยากตักตวงความหวานจากไอรดามาเป็นของตัวเองให้ได้มากที่สุด หลังจากที่ต้องอดทนมานาน เขาพรมจูบทั่วร่างนวล ขบเม้มผิวเนียนละเอียดทุกซอกทุกมุมเพื่อตีตราจองทว่าพอผ่านไปสักพักดวงตาคู่คมมองเห็นดวงหน้าสวยบิดเบ้ของไอรดาก็ทำให้ตฤณค่อยๆ ผ่อนแรงลง ก่อนจะบรรจงจุมพิตแผ่วเบาที่หน้าผากเพื่อปลอบโยน“เจ็บมากเหรอพลอย”ไอรดาประสานสายตากับเขา ดวงตายังมีแววชังน้ำหน้า ตอกตรึงเธอหนักไม่บันยะบันยังขนาดนี้เขายังหาญกล้าเปิดปากถามว่าเธอเจ็บไหม“ก็ลองมาเป็นคนต้องนอนทนให้เสาพังๆ มันหล่นมาทับครั้งแล้วครั้งเล่าแต่หนีไปไหนไม่ได้ดูสิ”ตฤณไม่รู้ว่าเขาควรจะหลุดขำออกมาหรือโมโหภรรยาตัวน้อยดี ร่างกำยำจึงผ่อนปรน
“เกียร์เขามอบให้คนสำคัญ เพราะเกียร์อยู่ที่ใครใจต้องอยู่ที่เกียร์ ก่อนจะมอบเกียร์ให้ใคร ต้องมั่นใจว่าคนนั้นคือว่าที่เมีย”อาการงัวเงียของไอรดาหายเป็นปลิดทิ้ง ดวงตาสีเข้มของเขาเบิกโพลงอย่างหัวเสีย เรื่องเกียร์ของพวกวิศวะฯ เธอก็ได้ยินมาบ้างแต่ที่งงแล้วเกียร์เขาหายทำไมไม่ไปตามหากับคนที่ให้ไป“อ่อ สมัยเรียนมหาวิทยาลัยฯ ว่าที่เมียคงเยอะจนจำไม่ได้ แล้วนึกไม่ออกใช่ไหมว่าตอนนั้นให้เกียร์กับใครไป”ตฤณเห็นสายตางุนงง ไอรดาไม่ได้แกล้งไม่รู้ แต่เธอไม่รู้จริงๆ ว่าเกียร์ของเขาอยู่กับใคร ตฤณขมวดคิ้วเข้มมุ่นเข้าหากัน เขาน้อยใจจนเอ่ยขึ้นเสียงแข็ง“พอจะเข้าใจแล้วที่ทำหน้างง เพราะอะไร”ตฤณหมั่นไส้อยากเห็นเขาไม่สำคัญดีนัก เลยก้มขโมยจูบแรกของวันนี้ไปด้วยอารมณ์โมโห ไม่คิดว่าตนเองจะไร้ความหมายในสายตาของเมียมากขนาดนี้ แสดงว่าหลายปีมานี้ ไอรดารับไปแต่ไม่เคยเปิดดูเลยไอรดาถูกเขาจูบแล้วจูบอีก ครั้งนี้ไม่ใช่จูบนุ่มนวล อย่างครั้งแรกที่เขาเคยจูบเธอด้วยซ้ำ เห็นเสี้ยวหน้าสวยจัดที่เบือนหนีตฤณบีบปลายคางของเธอไม่ให้เ
“ไอ้คนชั่ว รังแกฉันอีกแล้ว” ไอรดาที่หลุดจากภวังค์ฝันลืมตาขึ้นได้ก็จะตวัดมือใส่หน้าเขา ทว่า ตฤณยึดแขนเล็กๆ นั้นได้ก่อน“อะไรกัน พามาทางลัด เผลอแป๊บเดียวแอบหลับซะแล้ว พอตื่นมาก็จะตบ อย่าบอกนะว่าเมื่อครู่ที่หลับ แล้วคุณหมอร้องคราง...” เขาแสร้งเลียนแบบเสียงครางเหมือนสาว
“มองเมีย”ไอรดาเหงื่อซึม เพราะรู้ดีว่าอีกไม่เกินสิบห้านาทีจะถึงคอนโดฯ ของเขาแล้ว แต่ผ่านแยกไฟแดงนี้ไปแล้วเลี้ยวทางขวาจะเป็นเส้นทางไปบ้านวนารมย์‘เร็วหน่อยสิคะคุณแม่’“หน้าซีดเชียว ผมไม่ทำอะไรคุณในรถหรอกน่า ถ้าบนกระโปรงรถค่อยน่าตื่นเต้นหน
คฤหาสน์วนารมย์อีกฟากหนึ่ง คุณหญิงวรรณาซึ่งนั่งตัวตรงอยู่บนโซฟากลางห้องรับแขกหรูหราที่อยู่ทางปีกขวาของคฤหาสน์กำลังไล่สายตาต่ำลงมาที่ศรีสะใภ้ชาวเหนือ แม้คฤหาสน์แห่งนี้จะมีทั้งหัวหน้าแม่บ้าน และสาวใช้มากมาย ให้ชี้นิ้วใช้ ทว่าสีตลากับไม่เคยยอมให้ใครตั้งโต๊ะอาหารและปรุงอาหารให้ครองฤทธิ์ สีตลาส
“ชุดนี้ พี่ให้มาลีเลือกให้ คิดว่าพลอยคงใส่ได้แน่นอน”เดรสสีขาวสไตล์คุณหนูดูเหมาะกับไอรดาดี ที่สำคัญ ตฤณชอบความยาวของชุดนี้ ไม่สั้นเกินไป แต่ก็ไม่ยาวจนดูเฉิ่มเชย เขาไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไมเห็นผู้หญิงคนอื่นนุ่งสั้นถึงชอบมอง แต่พอเห็นสายตาผู้ชายทั้งงานมันมองขาไอรดา เขาก็นึกอยากจะเอาไขควงไฟฟ้าเดินไป






![ดวงใจคนเถื่อน (NC20+) [ซีรีส์ คนเถื่อน 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
