LOGINสมบัติเขามีมากมายที่้้ใช้ทั้งชาติก็ยังไม่หมด แต่ที่ยอมตกลงรับเล่นบทคู่รักสับขาหลอกก็เพราะอยากให้ไอรดามาเป็นเจ้าสาวในชีวิตจริง ทำไงได้ เขาหมายปองจองน้องสาวคนนี้เอาไว้ตั้งแต่เธอยังแบเบาะเลยก็ว่าได้! กลัวขนาดนี้เชียว คิดว่าทำแบบนี้ แล้วพี่จะแยกมันออกจากกันไม่ได้หรือ” ตฤณนึกอยากแกล้งเมียสาว เขาใช้มือหนาจับเรียวขางามแยกออกจากกัน
View Moreชายหนุ่มนอนหงายมองหญิงสาว สวย หน้าใส แต่ไม่ได้ไร้สมอง เธอมีอาชีพเป็นถึงแพทย์ผิวหนังมือดีที่สุดคนหนึ่งประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย ทว่าหากเป็นเรื่องดื้อรั้นแล้วละก็ ‘ไอรดา วนารมย์’ คุณหมอสาวหน้าเด็กคนนี้คือที่สุดด้านเอาแต่ใจที่เขาเคยเจอมา ผู้หญิงเอาแต่ใจเป็นอะไรที่คนอย่างเขาไม่คิดจะทน แต่พอเป็นไอรดา ไม่รู้ทำไมเขากลับรู้สึกว่าถ้าไม่เอาแต่ใจ ไม่เรื่องเยอะ ก็ไม่ใช่ผู้หญิง
เขาพยายามดึงสติเธอ ดูเหมือนสติของแม่เจ้าพระคุณขากระเจิงไปนานแล้ว วลานี้ มือน้อยๆ คอยขยับมาลูบแผงอกเขา แล้วพูดว่า
“ขนแกนุ่มมือดีจังเจ้าโทมัส” เธอไม่ลูบขนเปล่าๆ ยังยิ้มให้อย่างน่ารัก “ฉันชอบลูบขนแกจัง”
‘ตฤณ วนารมย์’ วนารมย์ ผุดรอยยิ้มกลั้นขำ
“ที่คุณลูบอยู่ มันขนอกผมต่างหากไม่ใช่ขนเจ้าโทมัส” เขามองไอรดา แต่เธอก็ยังเห็นหน้าหล่อๆ ของเขาเป็นไอ้โทมัส ม้าฝรั่งตัวนั้น
มันเป็นม้าหนุ่มสายพันธุ์ เปอร์เชรอน (Percheron) ที่มีความสง่างาม ขนสีขาวนุ่ม แต่ด้วยรูปร่างสูงใหญ่ของมันทำให้ดูมีพลังมาก คนเป็นลุงของไอรดาซึ่งเป็นบิดาเลี้ยงของซื้อให้ในวันเกิดครบรอบยี่สิบสี่ปี หญิงสาวชอบม้า อยากเรียนขี่ม้า ไอรดาได้รับการสอนขี่ม้าเบื้องต้นจากผู้ชายที่เธอแอบปลื้มมานานจนอยากจะใช้คำว่าแฟนแทนชื่อของเขาของ...
‘พี่หมอเมฆ’
ตฤณพ่นลมหายใจออกมา ตั้งแต่เกิดมา เขาไม่เคยถูกผู้หญิงจับกดบนเตียง แล้วพยายามป่ายปีนขึ้นมาขี่ด้วยความเข้าใจผิดว่าเขาเป็นม้าของเธอ
“อย่าขึ้นมา เพราะตอนนี้ พี่กำลังขึ้นอยู่” หากเธอไม่เมา เขาคงไม่แทนตัวเองว่าพี่ เพราะแม่ตัวดีไม่ยอมนับญาติกับเขา
มือหนาพยายามดันร่างเล็กที่ตะเกียกตะกายขึ้นมาคร่อมทับร่างกายของเขาเอาไว้ หรือร่างกายเขามันใจง่าย ยอมจำนนต่อเธอเองก็ไม่รู้
“คุณหมอกำลังเมา เลือกเอาเองนะ ระหว่างเลิกอ่อยผมแล้วรีบลงไปซะ กับอยากทำอะไรก็ทำต่อไปเถอะ แต่ถ้ายังไม่เลิกมาลูบๆ คลำๆ วุ่นวายกับร่างกายผมมากๆ จุดความอดทนของผมมันแตกหักลงเมื่อไหร่ หายนะเกิดแน่”
ไอรดาเหมือนไม่ได้ฟังคำที่เขาพูดสักนิด เอาแล้วไง แม่ตัวดียังโปรยยิ้มใส่เขาแล้วพูดว่า
“โทมัส แกก็รู้ว่าฉันไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ ฉันต้องขี่แกให้ได้”
ตฤณมองนักเรียนหัดขี่ม้าหูตาแพรวพราว “ไหนเคยบอกว่าอกวิศวะอย่างผมมันดูไม่น่าซบ ดูไม่อบอุ่นเหมือนอกพี่หมอเมฆของคุณไง เอาดีๆ หรือตอนนี้ หมอพลอยเปลี่ยนรสนิยมแล้ว เขากุมมือเธอที่ลูบคลำอยู่ตรงหน้าอก
“ ถึงแผงอกผมมันจะดูไม่อบอุ่น แต่ขนดก อกแน่นเปรี๊ยะ ลองแล้วคุณหมออาจจะติดใจ”
หลายชั่วโมงก่อน คนที่ไม่เคยดื่มเหล้าสักหยดแต่วันนี้ซดวิสกี้เข้าไปแบบออนเดอะร็อกจนเต็มท้อง ตฤณจึงต้องพาเธอออกมาจากบาร์หรูเพราะเธอเมาหนักจนขับรถกลับเองไม่ได้ แต่แม่คุณนู้คุณหนูก็ยังคงอยู่ในห้วงฝันหวาน
ไอรดากำลังมีความสุขกับภาพตนเองที่อยู่ในชุดสีขาวงดงามประดุจเจ้าหญิงในนิยาย ที่มีเจ้าชายอบอุ่นแสนใจดีกำลังยื่นมือมาจับแล้วบอกว่า
“น้องพลอย เจ้าหญิงของพี่เมฆ ไม่ต้องกลัวนะครับ พี่จะสอนน้องพลอยขี่ม้าเอง”
หญิงสาวส่งยิ้มให้กับชายหนุ่มที่บอกว่าจะสอนอาชาบำบัดให้ ในขณะที่เจ้าชายรูปหล่อที่มีหน้าตาเหมือนรุ่นพี่ที่เธอแอบปลื้มกำลังปีนลงจากหลังม้าแล้วมาจับสายจูงม้าของเธอไปข้างหน้า พร้อมกับแหงนมองหน้าเธอแล้วพูดว่า
“เราจะเริ่มฝึกการยืดตัวบนหลังม้ากันแล้วนะครับ”
ระหว่างที่หญิงสาวกำลังควบขี่ให้ม้าเดินไปข้างหน้า ลุกและย่อตัวลง เธอก็ได้ยินเสียงของรุ่นพี่ดังแว่วขึ้น
“น้องพลอย จำไว้นะครับ ถ้าหูของม้าสองข้างลู่ไปทางด้านหลัง แสดงว่าม้ากำลังมีอารมณ์โกรธ”
ไอรดามองหูของม้าที่กำลังควบขี่ ตอนนี้...มันลู่ไปด้านหลัง
หลังจากนอนแผ่หลาเป็นม้าให้คุณหมอไม่ประสาในเรื่องการขี่ม้าได้ทดลองขี่ ในที่สุดจุดความอดทนก็แตกหัก เขาทนนอนเป็นม้าให้กับมือใหม่หัดขี่ไม่ได้อีกต่อไป เพราะท่าทีของเธอนั้นเงอะงะงุ่มง่ามจนทุกอย่างดูจะผิดจังหวะไปหมด
หลังจากเขาพลิกกายใหญ่โตขึ้นมานั่งแล้วจัดการกดให้นักเรียนฝึกหัดลงไปบนที่นอน สายตาคมองคาดโทษพร้อมเข่นเสียงลอดไรฟันออกมา
“บนเตียงผมไม่มีม้าตัวอื่น นอกจากผม ก่อนจะหัดขี่ม้า มาเรียนรู้ส่วนต่างๆ ของม้ากันหน่อยไหม”
ไอรดายังปรือตาขึ้นมองชายหนุ่มที่ชักสีหน้าเซ็งจัดใส่ด้วยดวงตาหวานฉ่ำ ในขณะที่สองแขนคล้องคอเขาเอาไว้แล้วส่งยิ้มหวานอย่างน่ารัก เพราะยังเห็นหน้าเขาเป็นหมอเมฆา รุ่นพี่ที่แอบรักมานานหลายปีตั้งแต่ครั้งยังเป็นนักศึกษาแพทย์
“พี่เมฆขา...ไปค่ะ สัญญาแล้วไงว่าจะพาพลอยไปออกเทรล[1]” ไอรดาจำได้ขึ้นใจ เขาชวนเธอไปออกเทรลในป่ากว้าง ด้วยม้าตัวสีน้ำตาลเข้มสายพันธุ์อาหรับของเขา
ปากหยักลึกร้อนรุ่มทาบทับลงมาตรงซอกคอหอมกรุ่นแล้วทำให้คนตัวเล็กสะดุ้ง หวีดร้องเสียงหลง
“อ๊ายยย!” ไอรดาเริ่มได้สติหลังจากถูกเขาจับปอกเปลือกจนเหลือแต่ร่างขาวโพลน หญิงสาวพยายามดิ้นรนผลักเขาออก แต่ว่าเธออยู่ในท่วงท่าที่เป็นฝ่ายเสียเปรียบ
คุณหมอหน้าเด็กเบิกตากว้างด้วยความตกใจที่เห็นว่าเป็นคนที่ไม่ชอบหน้ามาตั้งแต่ไหนแต่ไร แม้ว่าสาวๆ ที่เธอรู้จักจะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าผู้ชายคนนี้...
‘หล่อขั้นเทพ’
[1] Trail Running หรือ การวิ่งเทรล คือ การวิ่งแบบผจญภัยบนพื้นที่ธรรมชาติ เช่น ป่า, ภูเขา, ทุ่งหญ้า ตามภูมิประเทศของสถานที่นั้นๆ
“งั้นพี่เปลี่ยนด้วย แล้วเรามาเล่นน้ำ ถ่ายรูปด้วยกันดีกว่า รูปคู่เท่านั้นที่อัพลงเฟชบุ๊กได้ รูปพลอยใส่ชุดว่ายน้ำที่ไม่มีพี่ พี่ดูได้คนเดียวคนอื่นห้าม”ไอรดาพยักหน้า แล้วยักคิ้วยิ้มให้เขาอย่างน่ารัก “ก็ได้ค่ะ พลอยยอม”ผ่านไปครู่หนึ่ง ทั้งไอรดาและตฤณก็จัดการเปลี่ยนชุดเรียบร้อย ไอรดาอยู่ในชุดว่ายน้ำทูพีช ขับเน้นผิวสวย ส่วนตฤณก็ใส่กางเกงว่ายน้ำพอดีตัว แต่คนที่ไม่ค่อยมีสมาธิเล่นน้ำเลยก็คือไอรดา เธอต้องพยายามไม่มองลงต่ำ เพราะบางอย่างของเขามันพอดีกับกางเกงเหลือเกินจนคุณหมอสาวเผลอลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่‘ไอรดาเธอบ้าไปแล้ว เธอกำลังติดโรคหื่นจากสามี’ไอรดาเลยคิดชวนเขาทำอย่างอื่นบ้าง “พี่ตฤณคะ พลอยอยากถ่ายรูปกับม้านั่งตรงนี้” ไอรดาชี้มือไปที่ม้านั่งสีขาวที่วางอยู่ข้างๆ สระว่ายน้ำ ตฤณเห็นแล้วก็พยักหน้า วันนี้ เขาพร้อมเต็มที่ที่จะเป็นช่างภาพให้เมียเองไอรดาเดินไปนั่งชิลที่โต๊ะแล้วโพ้สหน้ายิ้มหวาน ทำให้ตฤณยิ้มตามเมียที่ดูมีความสุข สนุกเต็มที่ เขานึกหวงเรือนร่างของเมียขึ้นมาทันที ไม่อยากให้ใครได้เห็น โชคดีที่บ้านพักตากอ
“พลอยของพี่เซ็กซี่ขี้เล่นมากขึ้นทุกวันแล้วนะ เดี๋ยวนี้ยั่วๆ พี่ตลอด”“อะไรคะ พลอยยังไม่ทันลงมือทำอะไรเลยนะแค่เขี่ยนิดๆ”“แค่นี้ พี่ก็ตื่นตุบๆ แล้ว”พอเห็นเมีมองดุ “หมายถึงตื่นเต้นจนหัวใจเต้นไง” ตฤณครางออกมาเมื่อถูกเมียแกล้งใช้นิ้วสัมผัสมันอีก ก่อนจะเผยอริมฝีปากน่าจูบลิ้นเล็กๆ เลียริมฝีปากเบาๆ ขณะช้อนสายตามองจงใจหว่านเสน่ห์ใส่สามี“พลอยเป็นหมอเสน่ห์จริงๆ ด้วย พลอยเอาครีมอะไรมาให้พี่ใช้บ้างก็ไม่รู้ พี่ถึงหลงเมียได้ขนาดนี้”ตฤณบอกเสียงพร่าแล้วเดินขึ้นไปชั้นสองของบ้าน ตรงไปยังห้องนอน เขาเปิดประตูด้วยมือข้างเดียวแล้วใช้เท้าดันให้ประตูปิดเขาวางร่างเมียลงบนที่นอนแล้วตามไปคร่อมทับ พรมจูบไปทั่วใบหน้านวลอย่างรักใคร่ ดวงตาสองคู่สบประสานกัน เต็มไปด้วยความรักใคร่ เสน่หาที่มีต่อกัน แล้วเหมือนมีไฟฟ้าดึงดูดให้สองปากเคลื่อนเข้าหากันตฤณจูบอย่างดูดดื่ม บดคลึงจนปากอิ่มของเมีย จากนั้นก็ปลดเปลื้องเสื้อผ้าตัวสวยออกเหลือแต่ร่างอรชรขาวผ่องไร้อาภรณ์ปรากฎต่อสายตา เขามองแล้วปากคอแห้งผาก เห็นมาหล
เสียงสวดมนต์ดังกังวานไปทั่วศาลา ในขณะที่แขกเหรื่อกำลังทยอยเข้ามาร่วมฟังอภิธรรมศพอย่างไม่ขาดสายเพราะผู้เสียชีวิตเป็นที่รู้จักกว้างขวาง ภายในศาลาสวดอภิธรรมศพที่มีขนาดกว้างและดูโอ่โถงที่สุดในวัดแห่งนี้ เต็มไปด้วยพวงหรีดที่มีป้ายชื่อผู้มอบความอาลัยมาให้ วงปีพาทย์บรรเลงเพลงจวบจนกระทั้งเสียงพระสวดดังแว่วขึ้นกุกุสลา ธมฺมา อกุสลา ธมฺมา อพฺยากตา ธมฺมา. กุสะลา ธัมมา อะกุสะลา ธัมมา ฯ ดวงตาคู่หวานที่เคยสดใสบัดนี้ฉ่ำไปด้วยน้ำตา จ้องไปที่โลงศพสีขาวที่โดดเด่นด้วยลวดลายงดงามลายรอบด้วยดอกไม้ในโทนสีขาว กุหลาบ ลิลลี่ที่นำเข้ามาจากต่างประเทศ ขนาบด้วยนกยูงที่กแต่งด้วยอกกล้วยไม้สีขาวประดับเข้าชุดล้อมโลงศพอย่างสวยงามสมสมฐานะ ยิ่งมองไปที่รูปตั้งหน้าโลงศพสลับกับโลงศพ ไอรดาพรางสะอื้นไห้จนตัวโยน แม้จะเป็นคืนที่สามแล้วก็ตาม หญิงสาวก็ยังไมข่มกลั้นความเจ็บปวดจากการสูญเสียครั้งใหญ่ครั้งนี้เอาไว้ไม่ได้&nbs
“จะวิ่งไปไหนคะหมอพลอย ตามหาใครคะ” เพราะเห็นสีหน้าซีดขาว ท่าทางเลิกลักเหมือนมองหาใคร“พี่ตฤณค่ะ เห็นพี่ตฤณไหมคะ”“อ่อ เห็นค่ะ ท่านผู้อำนวยการเดินไปทางตึกจอดรถค่ะคุณหมอ”“ขอบคุณมากค่ะ”ไอราดายิ้มจางๆ รู้สึกเหนื่อยหอบ หัวใจเต้นรัว ดวงตาคู่หวานเห็นรถคันหรูขับผ่านมาตามเส้นทางเดินรถของโรงพยาบาลเข้าพอดี คนที่ควบขับไม่มีอารมณ์จะรับสายของใครทั้งนั้น แล้วไม่ได้มองว่า ใครบางคนวิ่งตามบอกให้เขาจอดรถภายในรถยนต์ ปรากฏความเหนื่อยล้าบนใบหน้า เขาออกมาจากโรงพยาบาลเพื่อทิ้งเวลาให้ใจเย็นลงก่อน ไม่อยากจะวู่วาม วันดีๆ ของเขาที่ได้รับคำอวยพรจากพ่อ มันควรเป็นวันแห่งความสุข ไม่ใช่วันที่หัวใจรู้สึกปวดหนึบเหมือนถูกค้อนทุบใส่รัวๆ แบบนี้“รูปหล่อ โคตรรวย ดีพร้อมทุกอย่าง แล้วพลอยยังต้องการอะไรจากพี่อีก”รอยจูบของเขา มันไม่ประทับใจเมียหรือไงวะ คำว่ารักที่ตอกย้ำสม่ำเสมอ มันคงไม่ถึงอกถึงใจพอรึไง คนกำลังหงุดหงิดโกรธแค่ไหนก็คงไม่กล้าฟาดมือใส่เมียให้มีรอย ที่ทำได้ตอนนี้คือฟาดกำปั้นลงบนพวงมาลัยรัวๆ เพื่อระบายควา
“กลัวทำไม ก่อนเป็นหมอ ก็ต้องผ่านตาร่างกายมนุษย์เพศชายมาบ้าง ไม่ต้องตกใจ คิดเสียว่ามันก็เหมือนเข็มนั่นแหละ ถ้าจิ้มถูกที่ก็ไม่เจ็บมาก แต่ถ้าจิ้มพลาดก็เจ็บได้เหมือนกัน เพราะฉะนั้น เรามาร่วมมือกันดีกว่า อย่างเกร็งสิครับคุณหมอ”ไอรดากระถดหนี เขามันเป็นชายชั่ว กลิ้งกลอก ที่กำลังกดแนบสิ่งนั้นลงมาจวนจะถึงห
ทั้งที่เขารู้สึกว่าล้มลงกระแทกกับพื้นอย่างแรง ข้อมือและหัวเข่าขวารู้สึกแปลบๆ ขึ้นมา แต่ก็ไม่วายหันไปสั่งงานกับโปรเจ็กต์ไซต์เอ็นจิเนียร์[1] (Project Site Engineer) ที่สีหน้าตื่น วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา“คุณทรงศักดิ์ ช่วยกำชับผู้รับเหมาให้ตรวจสอบเรื่องความปลอดภัยของเครื่องจักรต่างๆ ด้วย
‘สายตาเขาทำให้สาวๆ ละลายได้โดยไม่ต้องทำอะไรเลย’“นายตฤณ! ยี้!”ไอรดาตั้งสติได้ก็เชิดหน้าอย่างรังเกียจ แม้ว่าส่วนลึกกำลังรู้สึกวาบหวามไปกับสัมผัสเร่าร้อน เรียกร้องให้ตอบสนอง“สติมาแล้วสินะ แต่ช้าเกินไป กว่าสติคุณหมอจะมา เราสองคนก็เตลิดมาไกลแล้ว” ไอรดาหายใจไม่ทั่วท้อง กับการแนบเนื้อบดเบียดอยู่กับผู้ช
ชายหนุ่มนอนหงายมองหญิงสาว สวย หน้าใส แต่ไม่ได้ไร้สมอง เธอมีอาชีพเป็นถึงแพทย์ผิวหนังมือดีที่สุดคนหนึ่งประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย ทว่าหากเป็นเรื่องดื้อรั้นแล้วละก็ ‘ไอรดา วนารมย์’ คุณหมอสาวหน้าเด็กคนนี้คือที่สุดด้านเอาแต่ใจที่เขาเคยเจอมา ผู้หญิงเอาแต่ใจเป็นอะไรที่คนอย่างเขาไม่คิดจะทน แต่พอเป็น





