จับจองรัก

ชายหนุ่มนอนหงายมองหญิงสาว สวย หน้าใส แต่ไม่ได้ไร้สมอง เธอมีอาชีพเป็นถึงแพทย์ผิวหนังมือดีที่สุดคนหนึ่งประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย ทว่าหากเป็นเรื่องดื้อรั้นแล้วละก็ ‘ไอรดา วนารมย์’ คุณหมอสาวหน้าเด็กคนนี้คือที่สุดด้านเอาแต่ใจที่เขาเคยเจอมา ผู้หญิงเอาแต่ใจเป็นอะไรที่คนอย่างเขาไม่คิดจะทน แต่พอเป็นไอรดา ไม่รู้ทำไมเขากลับรู้สึกว่าถ้าไม่เอาแต่ใจ ไม่เรื่องเยอะ ก็ไม่ใช่ผู้หญิงเขาพยายามดึงสติเธอ ดูเหมือนสติของแม่เจ้าพระคุณขากระเจิงไปนานแล้ว วลานี้ มือน้อยๆ คอยขยับมาลูบแผงอกเขา แล้วพูดว่า“ขนแกนุ่มมือดีจังเจ้าโทมัส” เธอไม่ลูบขนเปล่าๆ ยังยิ้มให้อย่างน่ารัก “ฉันชอบลูบขนแกจัง”‘ตฤณ วนารมย์’ วนารมย์ ผุดรอยยิ้มกลั้นขำ “ที่คุณลูบอยู่ มันขนอกผมต่างหากไม่ใช่ขนเจ้าโทมัส” เขามองไอรดา แต่เธอก็ยังเห็นหน้าหล่อๆ ของเขาเป็นไอ้โทมัส ม้าฝรั่งตัวนั้นมันเป็นม้าหนุ่มสายพันธุ์ เปอร์เชรอน (Percheron) ที่มีความสง่างาม ขนสีขาวนุ่ม แต่ด้วยรูปร่างสูงใหญ่ของมันทำให้ดูมีพลังมาก คนเป็นลุงของไอรดาซึ่งเป็นบิดาเลี้ยงของซื้อให้ในวันเกิดครบรอบยี่สิบสี่ปี หญิงสาวชอบม้า อยากเรียนขี่ม้า ไอรดาได้รับการสอนขี่ม้าเบื้องต้นจากผู

“กลัวทำไม ก่อนเป็นหมอ ก็ต้องผ่านตาร่างกายมนุษย์เพศชายมาบ้าง ไม่ต้องตกใจ คิดเสียว่ามันก็เหมือนเข็มนั่นแหละ ถ้าจิ้มถูกที่ก็ไม่เจ็บมาก แต่ถ้าจิ้มพลาดก็เจ็บได้เหมือนกัน เพราะฉะนั้น เรามาร่วมมือกันดีกว่า อย่างเกร็งสิครับคุณหมอ”ไอรดากระถดหนี เขามันเป็นชายชั่ว กลิ้งกลอก ที่กำลังกดแนบสิ่งนั้นลงมาจวนจะถึงหน้าขาของเธอ ไอรดาไม่คิดว่ามันคือเข็มแบบที่หมออย่างเธอฉีดให้คนไข้วันละไม่รู้กี่เข็ม‘มันคือแท่งหินยักษ์ต่างหาก’’ไอรดาหวีดร้องส่ายหน้าหวือเมื่อความแข็งร้อนถูกนาบลงมา“เจ็บนิดเดียว แล้วพลอยจะผ่านมันไปได้” เขาก้มลงจุมพิตหน้าผากของไอรดาที่เวลานี้มีเหงื่อซึมให้ตายเถอะ ไอรดารู้ดีเกี่ยวกับเรื่องเยื่อพรหมจารีที่มีหน้าที่ปกป้องไม่ให้สิ่งแปลกปลอมรุกล้ำเข้าไปในพื้นที่หวงห้ามของสตรี และผู้ชายทั้งหลายก็คิดว่ามันเปรียบเสมือนเครื่องยืนยันความใสสะอาดของผู้หญิง แม้ในยุคนี้ วงการแพทย์สามารถตกแต่งศัลยกรรมเยื่อพรหมจารีที่มีความหนาสองสามมิลลิเมตรนี้ได้แล้ว แต่เชื่อเถอะสำหรับเธอ มันยังเป็นเนื้อเยื่อดั้งเดิม และไม่คิดเลยว่าการที่มีสิ่งรุกล้ำเข้าไปจะสร้างความเจ็บได้มากขนาดนี้ เพราะสิ่งที่ยื่นล้ำเข้าไปมันมีขนาดเกิน

ตฤณชักสีหน้าบึ้งตึง ปฏิเสธใส่หน้า “ไปหาเอาป้ายหน้าเถอะ ผมจะกลับแล้ว” จากนั้นร่างสูงใหญ่หันหลังเดินออกไป ทันทีเสียงหวานอ้อแอ้เรียกเขาเอาไว้ “เดี๋ยวสิ เดี๋ยวก่อนนายตฤณ ถ้านายยอมช่วยฉัน นายจะเอาอะไรก็ได้ นายก็รู้ว่าฉันนิสัยเปย์แค่ไหน ใจถึงอยู่แล้ว อยากได้อะไรล่ะ เงินค่าเสียเวลา หรือว่าอะไรก็ได้ ฉันจ่ายไม่อั้น” นาทีนั้น เธอยื่นข้อเสนออย่างไม่ยั้งคิด เพราะอยากประชดผู้ชายคนนั้น ตฤณชะงักหยุดอยู่กับที่ ทั้งที่ตอนแรกคิดจะไปรอเธอที่รถเพื่อพาไปส่งที่คอนโดฯ เขาหันมาสบตากับไอรดา“คุณหมอแน่ใจนะครับว่าถ้าผมช่วยคุณ แล้วผมจะเอาอะไรก็ได้”ไอรดาพยักหน้าอย่างไม่รีรอ ตอนนั้น เธอเมาหนักมากจึงไม่ได้คิดอะไรซับซ้อน จำได้ว่าตอบเขาเสียงแผ่ว แล้วได้ยินเสียงพี่หมอเมฆพูดขึ้นจากด้านหลังว่า“ใช่ นายอยากได้อะไร ฉันจะให้ตามคำขอ”“งั้นก็ได้ ส่วนคำขอของผม รอให้คุณหมอหายเมาก่อน แล้วจะบอก แต่ตอนนี้ ผมทำงานให้ก่อนก็แล้วกัน”“น้องพลอยมาทำอะไรที่นี่”พอหันหลังกลับไป ไอรดาก็ถูกดึง ตฤณตวัดแขนกำยำของเขาลากจูงเอวคอดบางของเธอเข้าหาตัวก่อนที่เขาจะก้มหน้าหล่อลงมาบดจูบ...กลับมาที่เหตุการณ์ปัจจุบัน ไอรดาฟุบหน้าลงบนฝ่ามือ “ไม่น่าเ

ไรเคราของตฤณที่ครูดผ่านหลังไปมาทำให้ไอรดาสั่นระริกขึ้นมาอีกครั้ง ความแนบชิด สนิทสนมแบบเนื้อแนบเนื้อแบบนี้ มันทำให้เธอคิดอะไรไม่ออก มีแต่ความมึนงงไอรดาไม่คิดว่าต้องยกพรหมจารีย์ที่หวงแหนให้กับผู้ชายที่ไม่คิดว่าชาตินี้จะเอามาทำสามี “ฉันจะกลับบ้าน” ไอรดาพยายามจะลุกขึ้น แต่เรื่องนี้ ตฤณไม่ยอม เขากดร่างบางให้นอนลง เขาไม่มีทางปล่อยให้เมียกลับบ้านไปตอนนี้แน่“นอนพักก่อน ตื่นมาแล้วจะพากลับ ถ้าดื้อนัก ไม่งั้นได้โดนตีอีกรอบแน่”ฟังเขาขู่เสียงเรียบๆ แต่ชัดเจนว่าทำจริง คุณหมอสาวถึงกับเสียงสั่น ถ้าถูกเขากดลงบนเตียงอีกครั้ง เชื่อเหลือเกินว่าเธอคงต้องไม่ได้ไปทำงานแน่ แค่ตอนนี้ขาแข้งก็อ่อนแรงไปหมด“คนบ้า ฉันจะกลับบ้าน ไม่ได้ยินหรือไง ทำไมต้องบังคับ ฉันจ่ายค่าจ้างให้แล้ว จะเอาอะไรอีก”“ไม่น่าถามว่าจะเอาอะไร” มือหนาเคลื่อนผ่านเอวคอดบาง ไปวางที่จุดสุ่มเสียง ไอรดาสะดุ้งโหยง รีบปัดมือเขาออก“คนบ้า เอามือออกไปน”“งั้นก็เชื่อพี่ตฤณ นอนต่ออีกนิด ถ้าดื้อจะถูกตีอีกรอบ หรือว่าคุณหมอพลอยอยากถูกพี่ตีบ่อยๆ อย่าถามนะว่าพี่ตฤณจะใช้อะไรตีพลอย ก็แท่งหินที่คุณหมอไม่ชอบนั่นแหละ”“ไอ้คนเถื่อน โรคจิต”“ระวังจะติดใจความดิบ

“ว่าไง จะช่วยหรือไม่ช่วยจ๊ะ ทั้งทำบุญและยังถือว่าช่วยงานวันเกิดอาจารย์หมอสุรชัยอีก หรือว่ากลัวใครบางคนไม่อนุญาต หรือคุณตฤณเขา...”ไอรดากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เรื่องแผนหลอกของมารดากับคนเป็นลุงนั้น เธอจะแสดงบทเป็นคนรักกับนายตฤณเฉพาะให้พี่หมอฤทธิ์กับพี่สะใภ้เข้าใจผิดเท่านั้น หากไม่ใช่ที่บ้านวนารมย์ ไอรดาก็ไม่เคยไปไหนมาไหนกับตฤณ กระนั้นก็ยังมีคนตาดีแอบเอาไปลือหมอการเกดก็ได้ยินข่าวลือมาเช่นกัน แต่ไม่รู้เป็นข่าวจริงหรือเท็จ เพราะรุ่นน้องคนสวยก็ยังไม่เคยเปิดตัวอะไร มีแต่เพียงเสียงลือกันว่าไอรดาแอบซุ่มคบกับเจ้าของ ‘บริษัทพีพีจีเอ็นจิเนียร์ริง จำกัด’ ตฤณ วนารมย์ ยังเป็นหนุ่มไฮโซที่มักจะมีข่าวกับดารา นางแบบ เน็ตไอดอล สาวๆ พวกนั้นพยายามแย่งชิงกันเป็นข่าวกับไฮโซหนุ่มเนื้อหอม ซึ่งการเกดพอรู้มาบ้างว่าผู้ชายคนนั้นเป็นลูกบุญธรรมของหมอวินัย อดคิดไม่ได้ตระกูลวนารมย์คงต้องการให้เรือล่มในหนอง ทองจะได้ไม่ไปไหนทุกคนต่างมองมาที่ไอรดาด้วยสายตาฝากความหวัง ไอรดาอยากจะวิ่งหนีออกไปจากงาน แต่ว่าเธอทำแบบนั้นไม่ได้ นอกจากจะบอกทุกคนว่า“ตกลงค่ะ แต่ว่าพลอยขอใส่หน้ากากได้ไหมคะ” ไอรดาออกจะเขินหากต้องเต้นรำกับผู้ชายแปลก