INICIAR SESIÓNสมบัติเขามีมากมายที่้้ใช้ทั้งชาติก็ยังไม่หมด แต่ที่ยอมตกลงรับเล่นบทคู่รักสับขาหลอกก็เพราะอยากให้ไอรดามาเป็นเจ้าสาวในชีวิตจริง ทำไงได้ เขาหมายปองจองน้องสาวคนนี้เอาไว้ตั้งแต่เธอยังแบเบาะเลยก็ว่าได้! กลัวขนาดนี้เชียว คิดว่าทำแบบนี้ แล้วพี่จะแยกมันออกจากกันไม่ได้หรือ” ตฤณนึกอยากแกล้งเมียสาว เขาใช้มือหนาจับเรียวขางามแยกออกจากกัน
Ver másชายหนุ่มนอนหงายมองหญิงสาว สวย หน้าใส แต่ไม่ได้ไร้สมอง เธอมีอาชีพเป็นถึงแพทย์ผิวหนังมือดีที่สุดคนหนึ่งประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย ทว่าหากเป็นเรื่องดื้อรั้นแล้วละก็ ‘ไอรดา วนารมย์’ คุณหมอสาวหน้าเด็กคนนี้คือที่สุดด้านเอาแต่ใจที่เขาเคยเจอมา ผู้หญิงเอาแต่ใจเป็นอะไรที่คนอย่างเขาไม่คิดจะทน แต่พอเป็นไอรดา ไม่รู้ทำไมเขากลับรู้สึกว่าถ้าไม่เอาแต่ใจ ไม่เรื่องเยอะ ก็ไม่ใช่ผู้หญิง
เขาพยายามดึงสติเธอ ดูเหมือนสติของแม่เจ้าพระคุณขากระเจิงไปนานแล้ว วลานี้ มือน้อยๆ คอยขยับมาลูบแผงอกเขา แล้วพูดว่า
“ขนแกนุ่มมือดีจังเจ้าโทมัส” เธอไม่ลูบขนเปล่าๆ ยังยิ้มให้อย่างน่ารัก “ฉันชอบลูบขนแกจัง”
‘ตฤณ วนารมย์’ วนารมย์ ผุดรอยยิ้มกลั้นขำ
“ที่คุณลูบอยู่ มันขนอกผมต่างหากไม่ใช่ขนเจ้าโทมัส” เขามองไอรดา แต่เธอก็ยังเห็นหน้าหล่อๆ ของเขาเป็นไอ้โทมัส ม้าฝรั่งตัวนั้น
มันเป็นม้าหนุ่มสายพันธุ์ เปอร์เชรอน (Percheron) ที่มีความสง่างาม ขนสีขาวนุ่ม แต่ด้วยรูปร่างสูงใหญ่ของมันทำให้ดูมีพลังมาก คนเป็นลุงของไอรดาซึ่งเป็นบิดาเลี้ยงของซื้อให้ในวันเกิดครบรอบยี่สิบสี่ปี หญิงสาวชอบม้า อยากเรียนขี่ม้า ไอรดาได้รับการสอนขี่ม้าเบื้องต้นจากผู้ชายที่เธอแอบปลื้มมานานจนอยากจะใช้คำว่าแฟนแทนชื่อของเขาของ...
‘พี่หมอเมฆ’
ตฤณพ่นลมหายใจออกมา ตั้งแต่เกิดมา เขาไม่เคยถูกผู้หญิงจับกดบนเตียง แล้วพยายามป่ายปีนขึ้นมาขี่ด้วยความเข้าใจผิดว่าเขาเป็นม้าของเธอ
“อย่าขึ้นมา เพราะตอนนี้ พี่กำลังขึ้นอยู่” หากเธอไม่เมา เขาคงไม่แทนตัวเองว่าพี่ เพราะแม่ตัวดีไม่ยอมนับญาติกับเขา
มือหนาพยายามดันร่างเล็กที่ตะเกียกตะกายขึ้นมาคร่อมทับร่างกายของเขาเอาไว้ หรือร่างกายเขามันใจง่าย ยอมจำนนต่อเธอเองก็ไม่รู้
“คุณหมอกำลังเมา เลือกเอาเองนะ ระหว่างเลิกอ่อยผมแล้วรีบลงไปซะ กับอยากทำอะไรก็ทำต่อไปเถอะ แต่ถ้ายังไม่เลิกมาลูบๆ คลำๆ วุ่นวายกับร่างกายผมมากๆ จุดความอดทนของผมมันแตกหักลงเมื่อไหร่ หายนะเกิดแน่”
ไอรดาเหมือนไม่ได้ฟังคำที่เขาพูดสักนิด เอาแล้วไง แม่ตัวดียังโปรยยิ้มใส่เขาแล้วพูดว่า
“โทมัส แกก็รู้ว่าฉันไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ ฉันต้องขี่แกให้ได้”
ตฤณมองนักเรียนหัดขี่ม้าหูตาแพรวพราว “ไหนเคยบอกว่าอกวิศวะอย่างผมมันดูไม่น่าซบ ดูไม่อบอุ่นเหมือนอกพี่หมอเมฆของคุณไง เอาดีๆ หรือตอนนี้ หมอพลอยเปลี่ยนรสนิยมแล้ว เขากุมมือเธอที่ลูบคลำอยู่ตรงหน้าอก
“ ถึงแผงอกผมมันจะดูไม่อบอุ่น แต่ขนดก อกแน่นเปรี๊ยะ ลองแล้วคุณหมออาจจะติดใจ”
หลายชั่วโมงก่อน คนที่ไม่เคยดื่มเหล้าสักหยดแต่วันนี้ซดวิสกี้เข้าไปแบบออนเดอะร็อกจนเต็มท้อง ตฤณจึงต้องพาเธอออกมาจากบาร์หรูเพราะเธอเมาหนักจนขับรถกลับเองไม่ได้ แต่แม่คุณนู้คุณหนูก็ยังคงอยู่ในห้วงฝันหวาน
ไอรดากำลังมีความสุขกับภาพตนเองที่อยู่ในชุดสีขาวงดงามประดุจเจ้าหญิงในนิยาย ที่มีเจ้าชายอบอุ่นแสนใจดีกำลังยื่นมือมาจับแล้วบอกว่า
“น้องพลอย เจ้าหญิงของพี่เมฆ ไม่ต้องกลัวนะครับ พี่จะสอนน้องพลอยขี่ม้าเอง”
หญิงสาวส่งยิ้มให้กับชายหนุ่มที่บอกว่าจะสอนอาชาบำบัดให้ ในขณะที่เจ้าชายรูปหล่อที่มีหน้าตาเหมือนรุ่นพี่ที่เธอแอบปลื้มกำลังปีนลงจากหลังม้าแล้วมาจับสายจูงม้าของเธอไปข้างหน้า พร้อมกับแหงนมองหน้าเธอแล้วพูดว่า
“เราจะเริ่มฝึกการยืดตัวบนหลังม้ากันแล้วนะครับ”
ระหว่างที่หญิงสาวกำลังควบขี่ให้ม้าเดินไปข้างหน้า ลุกและย่อตัวลง เธอก็ได้ยินเสียงของรุ่นพี่ดังแว่วขึ้น
“น้องพลอย จำไว้นะครับ ถ้าหูของม้าสองข้างลู่ไปทางด้านหลัง แสดงว่าม้ากำลังมีอารมณ์โกรธ”
ไอรดามองหูของม้าที่กำลังควบขี่ ตอนนี้...มันลู่ไปด้านหลัง
หลังจากนอนแผ่หลาเป็นม้าให้คุณหมอไม่ประสาในเรื่องการขี่ม้าได้ทดลองขี่ ในที่สุดจุดความอดทนก็แตกหัก เขาทนนอนเป็นม้าให้กับมือใหม่หัดขี่ไม่ได้อีกต่อไป เพราะท่าทีของเธอนั้นเงอะงะงุ่มง่ามจนทุกอย่างดูจะผิดจังหวะไปหมด
หลังจากเขาพลิกกายใหญ่โตขึ้นมานั่งแล้วจัดการกดให้นักเรียนฝึกหัดลงไปบนที่นอน สายตาคมองคาดโทษพร้อมเข่นเสียงลอดไรฟันออกมา
“บนเตียงผมไม่มีม้าตัวอื่น นอกจากผม ก่อนจะหัดขี่ม้า มาเรียนรู้ส่วนต่างๆ ของม้ากันหน่อยไหม”
ไอรดายังปรือตาขึ้นมองชายหนุ่มที่ชักสีหน้าเซ็งจัดใส่ด้วยดวงตาหวานฉ่ำ ในขณะที่สองแขนคล้องคอเขาเอาไว้แล้วส่งยิ้มหวานอย่างน่ารัก เพราะยังเห็นหน้าเขาเป็นหมอเมฆา รุ่นพี่ที่แอบรักมานานหลายปีตั้งแต่ครั้งยังเป็นนักศึกษาแพทย์
“พี่เมฆขา...ไปค่ะ สัญญาแล้วไงว่าจะพาพลอยไปออกเทรล[1]” ไอรดาจำได้ขึ้นใจ เขาชวนเธอไปออกเทรลในป่ากว้าง ด้วยม้าตัวสีน้ำตาลเข้มสายพันธุ์อาหรับของเขา
ปากหยักลึกร้อนรุ่มทาบทับลงมาตรงซอกคอหอมกรุ่นแล้วทำให้คนตัวเล็กสะดุ้ง หวีดร้องเสียงหลง
“อ๊ายยย!” ไอรดาเริ่มได้สติหลังจากถูกเขาจับปอกเปลือกจนเหลือแต่ร่างขาวโพลน หญิงสาวพยายามดิ้นรนผลักเขาออก แต่ว่าเธออยู่ในท่วงท่าที่เป็นฝ่ายเสียเปรียบ
คุณหมอหน้าเด็กเบิกตากว้างด้วยความตกใจที่เห็นว่าเป็นคนที่ไม่ชอบหน้ามาตั้งแต่ไหนแต่ไร แม้ว่าสาวๆ ที่เธอรู้จักจะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าผู้ชายคนนี้...
‘หล่อขั้นเทพ’
[1] Trail Running หรือ การวิ่งเทรล คือ การวิ่งแบบผจญภัยบนพื้นที่ธรรมชาติ เช่น ป่า, ภูเขา, ทุ่งหญ้า ตามภูมิประเทศของสถานที่นั้นๆ
ตฤณชักสีหน้าบึ้งตึง ปฏิเสธใส่หน้า “ไปหาเอาป้ายหน้าเถอะ ผมจะกลับแล้ว” จากนั้นร่างสูงใหญ่หันหลังเดินออกไป ทันทีเสียงหวานอ้อแอ้เรียกเขาเอาไว้ “เดี๋ยวสิ เดี๋ยวก่อนนายตฤณ ถ้านายยอมช่วยฉัน นายจะเอาอะไรก็ได้ นายก็รู้ว่าฉันนิสัยเปย์แค่ไหน ใจถึงอยู่แล้ว อยากได้อะไรล่ะ เงินค่าเสียเวลา หรือว่าอะไรก็ได้ ฉันจ่ายไม่อั้น” นาทีนั้น เธอยื่นข้อเสนออย่างไม่ยั้งคิด เพราะอยากประชดผู้ชายคนนั้น ตฤณชะงักหยุดอยู่กับที่ ทั้งที่ตอนแรกคิดจะไปรอเธอที่รถเพื่อพาไปส่งที่คอนโดฯ เขาหันมาสบตากับไอรดา“คุณหมอแน่ใจนะครับว่าถ้าผมช่วยคุณ แล้วผมจะเอาอะไรก็ได้”ไอรดาพยักหน้าอย่างไม่รีรอ ตอนนั้น เธอเมาหนักมากจึงไม่ได้คิดอะไรซับซ้อน จำได้ว่าตอบเขาเสียงแผ่ว แล้วได้ยินเสียงพี่หมอเมฆพูดขึ้นจากด้านหลังว่า“ใช่ นายอยากได้อะไร ฉันจะให้ตามคำขอ”“งั้นก็ได้ ส่วนคำขอของผม รอให้คุณหมอหายเมาก่อน แล้วจะบอก แต่ตอนนี้ ผมทำงานให้ก่อนก็แล้วกัน”“น้องพลอยมาทำอะไรที่นี่”พอหันหลังกลับไป ไอรดาก็ถูกดึง ตฤณตวัดแขนกำยำของเขาลากจูงเอวคอดบางของเธอเข้าหาตัวก่อนที่เขาจะก้มหน้าหล่อลงมาบดจูบ...กลับมาที่เหตุการณ์ปัจจุบัน ไอรดาฟุบหน้าลงบนฝ่ามือ “ไม่น่าเ
ให้ตาย ผิดคาดไปเยอะเลย ไอ้ตฤณ เป็นวิศวกรได้ไงคำนวนผิดพลาดดวงตาวาวโรจน์ของตฤณจ้องมองไอรดาที่คว้าผ้านวมลายเรียบหรูขึ้นมาปิดบังร่างอ้อนแอ้น ที่ตฤณต่อว่าตัวเองเพราะงานนี้เขาประมาณการหน้าอกเธอพลาดไปหลายนิ้ว ไม่คิดว่าไอรดาจะซ่อนรูปมากมายขนาดนี้แต่เมื่อเห็นท่าทีสั่นกลัวเหมือนลูกนกตกน้ำของคุณหมอคนสวย ก็อดยิ้มกริ่มกับตัวเองไม่ได้เขาอยากรู้นักว่าไอคิวระดับหมอจะหาทางเอาตัวรอดไปจากเตียงเขายังไง เพราะงานนี้พาขึ้นมาแล้ว จะลงไปได้ก็ต่อเมื่อเธอกลายเป็นเมียของเขาโดยสมบูรณ์แบบเท่านั้น ไม่ใช่เพราะรับคำสั่งบิดาเลี้ยงที่เขารักยิ่งและเป็นลุงแท้ๆ ของหญิงสาว แต่ลึกๆ ตฤณรู้ดีว่าเขารู้สึกยังไงกับไอรดา แล้วก็รู้อีกเช่นกันว่าไอรดาชังน้ำหน้าเขาแค่ไหน เมื่อครู่ก็กำลังไปได้ดีแล้ว ถ้าเขาไม่ใจอ่อนเสียก่อนคงจะไปถึงเป้าหมายที่ตั้งใจฟากไอรดา แม้ว่าตอนนี้ร่างบอบบางจะสั่นไปหมด ทว่า หญิงสาวยังพยายามคุมสติเพื่อจะพาร่างกายบริสุทธิ์ครึ่งๆ กลางๆ ปีนลงจากเตียงของ...จะเรียกอะไรดีไอรดาจ้องค้างกับร่างกำยำราวกับนักกีฬาแล้วขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิด เธอไม่เคยตกใจกับร่างกายมนุษย์ได้มากขนาดนี้ ตั้งแต่ตอนเป็นนักศึกษาแพทย์ต้องเรียนเกี่ย
“กลัวทำไม ก่อนเป็นหมอ ก็ต้องผ่านตาร่างกายมนุษย์เพศชายมาบ้าง ไม่ต้องตกใจ คิดเสียว่ามันก็เหมือนเข็มนั่นแหละ ถ้าจิ้มถูกที่ก็ไม่เจ็บมาก แต่ถ้าจิ้มพลาดก็เจ็บได้เหมือนกัน เพราะฉะนั้น เรามาร่วมมือกันดีกว่า อย่างเกร็งสิครับคุณหมอ”ไอรดากระถดหนี เขามันเป็นชายชั่ว กลิ้งกลอก ที่กำลังกดแนบสิ่งนั้นลงมาจวนจะถึงหน้าขาของเธอ ไอรดาไม่คิดว่ามันคือเข็มแบบที่หมออย่างเธอฉีดให้คนไข้วันละไม่รู้กี่เข็ม‘มันคือแท่งหินยักษ์ต่างหาก’’ไอรดาหวีดร้องส่ายหน้าหวือเมื่อความแข็งร้อนถูกนาบลงมา“เจ็บนิดเดียว แล้วพลอยจะผ่านมันไปได้” เขาก้มลงจุมพิตหน้าผากของไอรดาที่เวลานี้มีเหงื่อซึมให้ตายเถอะ ไอรดารู้ดีเกี่ยวกับเรื่องเยื่อพรหมจารีที่มีหน้าที่ปกป้องไม่ให้สิ่งแปลกปลอมรุกล้ำเข้าไปในพื้นที่หวงห้ามของสตรี และผู้ชายทั้งหลายก็คิดว่ามันเปรียบเสมือนเครื่องยืนยันความใสสะอาดของผู้หญิง แม้ในยุคนี้ วงการแพทย์สามารถตกแต่งศัลยกรรมเยื่อพรหมจารีที่มีความหนาสองสามมิลลิเมตรนี้ได้แล้ว แต่เชื่อเถอะสำหรับเธอ มันยังเป็นเนื้อเยื่อดั้งเดิม และไม่คิดเลยว่าการที่มีสิ่งรุกล้ำเข้าไปจะสร้างความเจ็บได้มากขนาดนี้ เพราะสิ่งที่ยื่นล้ำเข้าไปมันมีขนาดเกิน
‘สายตาเขาทำให้สาวๆ ละลายได้โดยไม่ต้องทำอะไรเลย’“นายตฤณ! ยี้!”ไอรดาตั้งสติได้ก็เชิดหน้าอย่างรังเกียจ แม้ว่าส่วนลึกกำลังรู้สึกวาบหวามไปกับสัมผัสเร่าร้อน เรียกร้องให้ตอบสนอง“สติมาแล้วสินะ แต่ช้าเกินไป กว่าสติคุณหมอจะมา เราสองคนก็เตลิดมาไกลแล้ว” ไอรดาหายใจไม่ทั่วท้อง กับการแนบเนื้อบดเบียดอยู่กับผู้ชายสองต่อสองบนเตียง ทำให้คนไม่คุ้นชินพยายามผลักดันสิ่งแปลกปลอมที่บุกรุกอย่างหนัก“ออกไปนะ นี่จะทำอะไร จะฉวยโอกาสกับฉันใช่ไหม”“แน่นอนครับ โอกาสมา ไม่ฉวยไว้คือคนโง่”“เลว”“ในสายตาคุณหมอพลอย ผมเคยเป็นคนดีด้วยเหรอ”“ก็จริงของนาย ไม่มีดี” ไอรดาถอนหายใจราวกับระอาตฤณว่ายิ้มๆ “นึกแล้วเชียว ถ้าคุณสติดีคงไม่คิดอยากจะขี่ผม แต่ที่ละเมอเมื่อครู่ เอาดีๆ คิดว่าขี่เจ้าโทมัสที่คุณพ่อซื้อให้คุณ หรือคิดว่าขี่พี่เมฆอยู่กันแน่ ถึงได้...”ในขณะที่ตฤณไม่ได้ระวังตัว อุ้งมือบางๆ ของไอรดาก็ตะปบเข้าที่โหนกแก้มเขา “ไอ้คนปากเสีย!”ตฤณกุมโหนกแก้มที่โดนปลายนิ้วของไอรดาข่วนเอา เขาพาตัวตนออกมาอยู่ในท่าเตรียมพร้อมตรงกลางหว่างขาคุณหมอสาว ถอยออกมายืดกายมองแม่ตัวแสบให้เต็มตา ไอรดาตัวเล็กแค่นี้ แล้วเขาก็ได้รับการสนับสนุนมาอย่า





