ANMELDENยังไม่ทันจะพูดต่อประตูก็ถูกเปิดออกเสียงดังจนหญิงสาวทั้งสองสะดุ้งตกใจและรีบหันไปมองทันที ปรากฏร่างของชายในชุดสูทสีดำใส่แว่นสีดำมืดสองคนเดินเข้ามา ก่อนที่จะตามด้วยชายหนุ่มอายุราวสามสิบต้นๆ ก้าวเข้ามา หญิงสาวทั้งสองมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความหวาดกลัวลึก ๆ พลางขยับตัวถอยหนีโรสมองชายหนุ่มตรงหน้าและจำได้ว่า...!!!“กลัวงั้นเหรอ ?” น้ำเสียงสนุกของโรเรนโซกล่าวขึ้น สายตาส่งมองหญิงสาวทั้งสองตรงหน้าเวก้าสวยที่ต้อง เรียกว่าแทบละสายตาไม่ได้และเคยได้สนุกกับเขาแต่เสียดายที่หนีรอดไปได้ทั้งที่คิดว่าน่าจะสนุกด้วยนานกว่านี้สักหน่อย คราวนี้ถือว่าเป็นของขวัญที่ดี ส่วนอีกคนเก็บรอไว้ต่อรองกับมันหรือว่าทั้งสองเลย เพราะยังไงก็ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้หญิงของอันโตนีโอทั้งคู่“ป่านนี้คงตามหาจนสนุก” โรเรนโซก้าวเข้ามาอยู่ตรงหน้าโรสก่อนที่จะย่อตัวลง และเอื้อมมือเชยคางของหญิงสาวขึ้นสบตา“ว้าว ! ผมเพิ่งมองคุณใกล้ ๆ ไม่แปลกใจที่มันจะชอบคุณ”โรเรนโซบีบคางมนของโรสก่อนที่จะโน้มใบหน้าไปใกล้ ครั้นเมื่อลมหายใจที่น่าขยะแขยงจรดที่ใบหน้า ทำให้โรสเบียงหน้
แต่จะจริงเท็จแค่ไหนต้องรอถามที่เจ้าตัวอีกครั้ง เพราะสิ่งที่รอสซีคาดเดาบางที่อาจจะผิดพลาดและกลายเป็นใส่ร้ายอาเซียก็เป็นได้อันโตนีโอฟังแล้วนึกขึ้น แม้ว่าจะไม่มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นแบบที่รอสซีพูดมาแต่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ เพราะอาเซียจะตามโรสออกไปทำไมทั้งที่ปกติแล้วถ้ามางานเดินแบบหรืองานใหญ่นางแบบสาวจะเก็บตัวจนกว่าตัวเองจะขึ้นโชว์งานเสร็จ“นายมั่นใจแค่ไหน” มาเฟียหนุ่มเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง“แปดสิบเปอร์เซ็นต์ครับ” รอสซีพูดด้วยความมั่นใจก่อนพูดต่อไปว่า “เพราะการที่คุณโรสถูกจับตัวไปคนที่ได้ผลประโยชน์มากที่สุดก็คงต้องเป็นเธอ”อันโตนีโอพยักหน้าเข้าใจก่อนที่จะเอ่ยขึ้น“ฉันต้องการพบเธอ”“ครับ” รอสซีขานรับก่อนที่จะเดินไป“เดี๋ยว...” บอดี้การ์ดหนุ่มหันกลับมาเตรียมรอรับคำสั่งเพิ่มอีก “หาประวัติอาเซียอย่างละเอียดมาให้ฉันด้วย”“ครับนาย” รอสซีเดินออกไปทำตามคำสั่งของเจ้านายทันทีเมื่อรู้สึกตัวโรสขยับร่างกายก่อนจะค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมอง พลางกะพริบตาสองสามครั้ง
อันโตนีโอเดินออกมาจากงานที่จัดได้ห่างมากพอสมควร ชาร์เดินเข้ามาทำท่าทางเหมือนไม่อยากพูดมากกว่าเพราะถ้าหากเจ้านายหนุ่มรู้คงระเบิดอารมณ์ใส่ด้วยความโกรธทันที“นายครับ ภาพจากกล้องวงจรปิดเห็นตอนที่โรสเดินมาพบเวก้าจริงครับ และอาเซียก็ตามมาด้วย” ชาร์พูด ก่อนที่จะหยุดไปเพราะดูเหมือนลำบากใจที่จะกล่าวออกมา“มีอะไร ?”“ผมเห็นโรเรนโซพาตัวของเธอไปครับ ทั้งเวก้าและโรส”“ดูไม่ผิดแน่นะ”ชายหนุ่มถามย้ำอีกครั้งเพื่อความมั่นใจ“ครับ ผมมั่นใจ”“บ้าจริง !” มาเฟียหนุ่มสบถออกมาโรเรนโซ !!!เมื่อได้ยินชื่อศัตรูเท่านั้นอารมณ์ที่เก็บกักมานานอยากจะระเบิดออกเลยทีเดียว เป็นเพราะประมาทไปไม่คิดว่าโรเรนโซจะมาหยามในถึงถิ่น“ฉันต้องการพบโรสและเวก้าให้เร็วที่สุด ยิ่งคืนนี้ยิ่งดี และเราจะไปฆ่าพวกมันให้หมด !”บอดี้การ์ดหนุ่มทั้งสองคนมองหน้ากันด้วยท่าทางที่คิดหนักเพราะไม่รู้ว่าจะสามารถตามตัวหญิงสาวให้เจอภายในคืนนี้ได้หรือไม่“ผมจะลองสืบหาดูครับ คิดว่าพวกมันคงไม่พาเธออ
เสียงซุบซิบของนางแบบค่อย ๆ ดังขึ้นไปต่างนานาจนเฮริน่าต้องเอ่ยขึ้น“เงียบ ๆ และทางที่ดีควรเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ”น้ำเสียงของเฮรินน่าดูเครียดไม่แพ้กัน“ฉันหวังว่าพวกเธอคงจะเข้าใจ”อาเซียปรายตามองด้วยความหงุดหงิดใจแม้จะไม่ชอบที่ เฮรินน่าให้ความสนใจในตัวโรสมากกว่ารวมถึงอันโตนีโอด้วยแต่ก็ช่างเถอะยังไงซะก็ไม่มีทางตามไปช่วยหญิงสาวได้ทันอยู่แล้วนางแบบสาวเดินเข้าไปหาเฮรินน่าพลางแสร้งหน้าดูเครียดไม่แพ้กับคนอื่น ๆ ก่อนจะเอ่ยลองเชิง “แล้วแบบนี้การเดินแบบล่ะจะทำยังไง ถ้าเกิดกลับมาไม่ทันเดินโชว์งาน”คำพูดของอาเซียทำให้เฮรินน่าฉุดคิดขึ้นมา...“ต้องรอซอฟฟ์ตัดสินใจก่อน”อาเซียได้แค่ยิ้มออกมา เพราะยังไงก็มั่นใจว่าถ้าหากไม่มีโรสอยู่แล้วหน้าที่และตำแหน่งเด่นในงานนี้จะต้องเป็นของเธอแน่นอน“ค่ะ ฉันแค่เป็นห่วง” นางแบบสาวพูดก่อนที่จะเดินไปนั่งรอเงียบ ๆ โดยไม่สนใจการหายตัวไปของโรสแต่อย่างใดไม่นานเกินสิบนาทีอันโตนีโอเดินกลับเข้ามาในห้องอีกครั้งหนึ่งสีหน้าชายหนุ่มเต็มไปด้วยความกังวลต่าง ๆ มากมาย
รู้จัก...เวก้าไม่เคยรู้จักหรอกเพียงแต่รู้ว่าคนพวกนี้คือพวกเดียวกับอาเซียที่เคยวางแผนทำร้ายเธอมาก่อนอาเซียรู้ว่าเธอไม่มีทางพูดเรื่องน่าอายแบบนี้ให้อันโตนีโอฟังเด็ดขาดถึงกล้าทำและใช้วิธีสกปรกแบบนี้เมื่อเห็นสีหน้าลำบากใจของเวก้าโรสจึงไม่คิดที่จะเอ่ยถามต่อ บางทีอาจจะเป็นเรื่องที่ไม่อยากคิดถึงหรือพูดถึงมันอีก“เอ่อ...ฉันออกมานานแล้วคงต้องกลับเข้างานแล้วค่ะ เดี๋ยวจะไม่ทันขึ้นโชว์” โรสบอกเหตุผลกับเวก้าก่อนที่จะเดินไปเวก้ามองแผ่นหลังของหญิงสาวพลางถอนหายใจออกมาครั้นเมื่อจะเดินกลับแต่เห็นชายชุดดำที่เป็นคนของโรเรนโซมุ่งตามหลังโรสไปนั่นทำให้รู้ว่าเป้าหมายไม่ใช่เธอควรจะช่วยโรสยังไง !! เวก้ามองอีกครั้งและพยายามหาวิธี ลำพังตัวคนเดียวคงช่วยไม่ได้มีเพียงอันโตนีโอเท่านั้นที่ช่วยได้ ว่าแล้วหญิงสาวรีบหมุนตัวทันที แต่ก็ต้องหยุดชะงักลงเมื่อสายตาประสานกับชายชุดดำอีกคน ร่างกายของเวก้าสั่นสะท้านด้วยความกลัว พลางก้าวเท้าถอยหลังออกห่างทีล่ะก้าว...ทีล่ะก้าว...แต่ทว่า ตึก !!แผ่นหลังของเธอกลับชนใครอีกคนที่อยู่ทางด้านหลัง เวก้ารู้สึกว่าตัวเองไม่อาจจะหนีรอ
อาเซียใช้เวลาเปลี่ยนชุดไม่นานก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์เดินออกจากห้องไป แล้วมานั่งรอเช่นเดิม ไม่นานเท่าไหร่เสียงเตือนข้อความก็ดังขึ้น นางแบบสาวไม่รอช้าที่จะกดอ่านทันที‘ทำตามแผนซะ ฉันรออยู่ข้างนอกนี้แล้ว ระวังอย่าให้มันจับได้สักก่อนล่ะ !’เมื่ออ่านข้อความจบก็รีบลบทันที พลางส่งสายตามองหาโรสที่กำลังเดินมาหยิบชุดไปเปลี่ยนแต่ทว่ามีคนเดินเข้ามาหาคุยบางอย่างพร้อมกับจดหมายในมือก่อนที่จะเดินออกไปจากห้องพอดีจริง !! อาเซียส่งข้อความหาโรเรนโซและเดินตามโรส ออกไปทันทีอาเซียเดินตามมาซึ่งไม่ไกลจากห้องแต่งตัวมากนักแต่ก็เป็นที่ที่คนเดินไปเดินมาน้อยมีแค่พนักงานของโรงแรมที่เดินผ่านเท่านั้น สายตาส่งมองเมื่อเห็นว่าโรสไม่ได้อยู่เพียงคนเดียวแต่อยู่กับเวก้า อาเซียจึงได้แค่ยืนหลบมุมเพื่อฟังคำสนทนาของอีกฝ่ายอย่างเงียบๆ“มีอะไรหรือเปล่าคะ”เวก้าเดินเข้ามาพร้อมกับจับมือของโรสขึ้น พลางส่งสายตาอ้อนวอนมองเพื่อขอความเห็นใจ“ได้โปรด...ให้ฉันได้พบกับนิกส์อีกสักครั้งนะคะ”โรสมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความไม่เข้าใจในเมื่อเวก้าสามารถที่จะไปหาชายห







