ปมรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุด Psycho’Bad ความรัก ป่าสน..

Intro

“มันฆ่าสามีฉัน!”

นี่คือคำให้การของ ‘มีอา’’ 

ฆาตกรสาวชุดแดงก่อคดีอุกอาจใช้มีดจ้วงแทงชายวัยกลางคน ผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่น ท่ามกลางสายตาผู้คนนับร้อยที่เห็นเหตุการณ์ กลายเป็นคดีฆาตกรรม สะเทือนขวัญชั่วข้ามคืน

 การสูญเสียชายที่รัก เปลี่ยนให้หญิงสาวผู้สดใสเบิกบาน กลับกลายมาเป็นฆาตกรเลือดเย็น

คำให้การเพียงหนึ่งประโยคของเธอ เปล่งออกมาด้วยแววตาว่างเปล่า และเย็นชา

เราใช้ชีวิตกันอย่างสงบสุข อาศัยอยู่ในบ้านหลังเล็กแต่แสนจะอบอุ่น เธอและชาร์ลีช่วยกันทำมาหากินต่อสู้ดิ้นรนเพื่อให้มีชีวิตที่ดีขึ้น

ฝันจะมีบ้านหลังใหม่ ได้แต่งงานริมทะเล และอยากท่องเที่ยวรอบโลกไปด้วยกัน 

แต่ทุกอย่างที่เคยวาดหวังกันไว้ ได้พังทลายลง เพราะมัน!  

ไอ้นั่นมันพรากความสุขของเธอไป ต่อให้ร้องไห้ปางตายก็ไม่สามารถ เรียกเขาคืนกลับมาได้ ฉะนั้น เธอจึงปาดน้ำตา ยืนหยัดลุกขึ้นมาแก้แค้น 

   และในวันนี้ เธอทำสำเร็จ 

ย้อนเหตุการณ์เมื่อหนึ่งปีก่อน

.

            “คิดถึงมันว่ะ ส่งรูปมาให้กูดูหน่อย”

‘ไอ้เชี่ย! ให้กูส่งรูปต้นกัญชาให้ดูเนี่ยนะ’

โรแบร์โตผู้อุตส่าห์ดูแลพืชใบเขียวต้นโปรดกำลังสบถด่าเขาผ่านจอมือถือ แต่ก็ยังเดินเอื่อยออกไปหน้าบ้าน

            ‘พอใจมึงยัง?’

            “ก็..โอเค” ร่างใหญ่เอนกายนอนหงายบนโซฟาที่จัดเตรียมไว้สำหรับลูกค้า 

แต่นอกจากเขาแล้ว ยังไม่มีลูกค้าคนไหนเข้ามาใช้บริการสักคน ซึ่งเป็นเรื่องที่ดี เท้าใหญ่ยกขึ้นพาดพนักพิง กระดิกไปมาอย่างสบายใจเฉิบได้ไม่นาน พอได้ยินเสียงกระดิ่งหน้าร้านดัง  เป็นสัญญาณว่าลูกค้ากำลังเข้ามา เขาจึงรีบลุกขึ้นยืนตัวตรง 

            “อิตาเลียโน่ บาร์ แอนด์ เรสเตอรองท์ สวัสดีครับ”

เขารีบสวมบทบาทเป็นพนักงาน สลับกันกับ ‘ปีเตอร์’ บอดี้การ์ดหน้าบึ้งที่ติดตามเขามา แต่ดันถูกสถาปนาให้เป็นเจ้าของร้านแทน

“แฮ่ ผมเองครับไม่ใช่ลูกค้า แต่มีออร์เดอร์พิซซ่าสามถาด พิกัดสำนักร่างทรงเจ้าแม่จามจุรีครับ”

เคย์ ลูกน้องอีกคน ผู้มีหน้าที่รับออเดอร์ และรังสรรเมนูต่าง ๆ แจ้งรายละเอียดให้เขาทราบ

            “เห้อ ยัยนั่นอีกแล้วเหรอวะ?!”

เขากลอกตามองบนอย่างเหนื่อยหน่าย

“โดนรุกหนักเลยนะครับนาย นี่ขนาดหลอกว่าเป็นพนักงานส่งของแล้วนะ ยังตามจีบไม่เลิก ถ้ารู้ว่าเป็น โอ๊ะ!..” เคย์โดนเขาใช้กำปั้นรุนท้องสกัดวาจา 

“โอย เจ็บนะครับ” คนโดนต่อยร้องโอดโอยเกินจริง ก่อนรีบวิ่งหายเข้าไปในครัว

“สม พวกมึงเริ่มอินกันเกินไปแล้วนะ” เขาตำหนิบรรดาลูกน้องผู้ช่ำชองอาวุธปืน แต่กำลังอินกับการเปิดร้านอาหาร ว่าแล้วร่างใหญ่ก็ทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาตามเดิม  

“เฮ่อ นอกจากยัยร่างทรงแล้ว ไม่มีคนในบ้านนิรดาสนใจทานอาหารเราสักคนเลยเหรอวะ?” เขาหันไปถามปีเตอร์

“ออ ไม่เลยครับ คนในค่ายมวยเสี่ยโด่งยิ่งแล้วใหญ่ ถ้าเราเปิดร้านลาบ หรือส้มตำ ก็ว่าไปอย่าง”

ปีเตอร์ออกความเห็นขณะที่ใบหน้ายังคงยุ่งอยู่กับจอแล็บท็อป เขาตั้งใจทำงานแทนเจ้านายที่ตัดสินใจทิ้งทุกอย่าง 

ก่อนออกมาริคคาร์โดยังประกาศกร้าว ลั่นวาจาไว้อีกว่า 

‘ผมจะไม่เอาอะไรสักอย่าง ยกทั้งหมดให้ไอ้ออร์แลนโดไปเลย’