Short
ฉันพ้นผิดด้วยระบบพิจารณาคดีจากความทรงจำ

ฉันพ้นผิดด้วยระบบพิจารณาคดีจากความทรงจำ

By:  คนแหวกแนวCompleted
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
7Chapters
3.9Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เพื่อเอาหัวใจของฉันไปช่วยชีวิตน้องสาวบุญธรรม ฉันถูกพ่อแม่แท้ๆ ของตัวเองฟ้องจนต้องขึ้นศาล ผู้พิพากษาใช้เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์รุ่นล่าสุดดึงความทรงจำของพวกเราออก เพื่อให้คณะลูกขุนทั้งหนึ่งร้อยคนช่วยกันตัดสิน หากการฟ้องร้องสำเร็จ อวัยวะของฉันจะตกเป็นของพ่อแม่ พ่อแม่ของฉันคิดว่าฉันไม่มีทางกล้าขึ้นศาล เพราะสำหรับพวกเขา ฉันเป็นที่ชั่วร้ายอย่างถึงที่สุด แต่เมื่อความทรงจำของฉันปรากฏขึ้นในชั้นศาล ทุกคนก็พากันร้องไห้! ......

View More

Chapter 1

บทที่ 1

“Hari ini aku seneng banget, Mas. Gaunnya cantik. Nggak sabar deh jadinya. Aku pengen cepet-cepet memakainya, Mas.”

“Iya, Dek. Mas juga. Tadi aja kamu cantik banget, apalagi nanti kalau udah resepsi. Pasti lebih cantik.”

“Jangan gitu dong, Mas. Kamu tahu kan, aku itu malu kalau dipuji kayak gitu.”

“Tapi bener loh, Dek. Mas nggak bohong.”

“Iya! Iya! Tapi udah, jangan puji lagi. Kamu sengaja mau bikin wajahku kayak udang rebus?”

Percakapan antara Elsa dan Rio diselimuti atmosfer cinta yang begitu kuat. Kedua anak manusia itu memutuskan untuk mengakhiri masa lajang dalam waktu dekat.

Persiapan menjelang pernikahan itu sudah direncanakan secara matang. Hanya menunggu hari H sekitar dua minggu mendatang.

“Tambah cantik kalau kamu lagi malu-malu gitu, Sayang,” goda Rio, jemarinya mencubit hidung mancung Elsa secara lembut.

“Mas! Aku malu! Jangan gitu ah!”

Rio tersenyum melihat calon istrinya semakin salah tingkah.

“Gemesnya ....”

Tatapan Rio tiba-tiba beralih saat Vela berjalan tak jauh dari mereka.

“Kamu lihat apa, Mas?” tanya Elsa seketika mengikuti arah tatapan calon suaminya.

“Udah coba gaunnya, Mbak? Pasti cantik,” ucap Vela.

“Oh, kamu, Vel. Iya, karena rancangannya memang khusus dibuat untukku.”

Raut wajah Elsa yang tadi ceria, kini berubah ketus. Hubungan kakak beradik yang memang tak sedarah itu bisa dikatakan buruk.

Elsa adalah seorang anak yang diadopsi oleh keluarga pengusaha kaya raya dari sebuah panti asuhan saat usianya sekitar tujuh tahun. Sedangkan Vela, lahir dari wanita yang dinikahi secara siri oleh Handi—ayah yang mengadopsi Elsa.

Dengan demikian, Handi lebih menyayangi Vela karena di dalam tubuh gadis itu mengalir darahnya. Ditambah lagi mendapat hasutan-hasutan dari istri sirinya itu.

Handi memutuskan menikahi Nani—ibu kandung Vela—secara resmi ketika istri pertamanya—Wulan—dan anaknya yang masih berusia tiga tahun dinyatakan hilang.

Pernikahan secara resmi itu terjadi saat keluarga Handi sudah menyerah mencari keberadaan Wulan dan anaknya sekitar hampir enam tahun.

Bahkan, demi menemukan keduanya, keluarga Handi menerima syarat untuk mengadopsi seorang yatim piatu. Dengan seperti itu, ada yang menyebutkan kalau keajaiban nantinya akan menuntun mereka untuk menemukan keberadaan Wulan dan anaknya yang telah hilang.

Pada kenyataannya, hingga Elsa hampir menikah, tidak ada tanda-tanda Wulan dan anaknya ditemukan.

Bertambahnya hari, kasih sayang yang Elsa dapatkan kian memudar. Ditambah kedatangan Nani dan Vela, kehidupan Elsa semakin memilukan. Handi begitu percaya pada Nani, hingga menyerahkan urusan Elsa kecil seutuhnya pada istrinya itu.

Elsa yang hanya anak adopsi harus merelakan kehidupannya yang bisa dikatakan menderita setiap hari.

Meski begitu, Elsa tetap bertahan hingga dewasa. Wanita berambut panjang itu selalu menunjukkan dedikasinya saat bekerja di perusahaan keluarga angkatnya.

Semua yang dikerjakan oleh Elsa menunjukkan progres yang sangat baik. Hingga mau tak mau, keluarga angkatnya harus mengakui kerja keras Elsa yang memang sangat kompeten.

“Mbak, aku kan tanya baik-baik sama kamu, kenapa jawabanmu sinis begitu, Mbak. Padahal aku ikut senang melihat Mbak Elsa mau menikah loh, Mbak,” ucap Vela.

“Iya, Dek. Adikmu kan perhatian sama kamu. Masa kamu gitu sih, Dek?” Kini giliran Rio yang mengatakannya.

“Kamu kan nggak tahu apa-apa, Mas. Bagaimana aslinya Vela yang hanya ditunjukkan kepadaku, kamu nggak akan memahaminya, Mas.” Jawaban Elsa semakin ketus.

“Mbak, aku salah apa sih memangnya? Kalau memang aku melakukan banyak kesalahan, aku minta maaf, Mbak,” pinta Vela dengan raut wajah memelas seraya meraih tangan Elsa.

“Sudahlah! Nggak perlu berakting!” Elsa menepis tangan Vela dengan kasar.

“Dek, kamu kok kasar begitu sama adikmu?”

Pertanyaan yang terlontar dari mulut Rio membuat Elsa mengernyitkan kening.

Elsa berdecap. “Kamu tahu apa sih, Mas? Kenapa malah peduli banget sama Vela?”

“Bukan begitu, Dek.” Rio berusaha meluruskan kesalahpahaman yang mungkin terjadi.

“Aku yang salah, Mas. Jangan bela aku. Kalian kan mau menikah, nggak baik kalau malah ribut begini.”

“Sandiwaramu di depan orang lain memang hebat, Vel.” Elsa mendengus kesal. “Aku ambilkan minum dulu, Mas.”

“Dek, kamu jangan salah paham. Aku bukan membela Vela, hanya saja, aku nggak mau melihat kalian selalu bertengkar.”

Tanpa menjawab apa-apa, Elsa melangkah meninggalkan Rio. Vela pun sama. Namun, saat Elsa sudah tak terlihat, buru-buru Rio menghampiri Vela.

Rio meraih lengan Vela dan menariknya pelan agar gadis berambut pendek itu mau mengikuti kemauannya.

“Mas Rio! Kamu ngapain sih?” tanya Vela dengan suara lirih, tapi penuh penekanan.

“Aku kangen kamu, Sayang. Beberapa hari ini, kamu susah dihubungi kan?” Suara lirih pula yang terlontar dari mulut Rio.

“Iya, tapi lepas, jangan pegang begini, Mas. Aku takut kalau ada yang lihat. Kamu nggak mau pernikahanmu nanti gagal kan?” ancam Vela seraya melepaskan genggaman Rio.

“Iya, tapi aku kangen. Kalau aku telepon, angkat dong.” Rio terpaksa melepaskan tangan Vela.

“Kamu harus fokus sama pernikahanmu dulu, Mas. Nggak lucu kan, kalau tiba-tiba ada yang memergoki kita lagi teleponan?” Vela terus menyanggah keinginan dari laki-laki berkaca mata itu.

“Kamu tahu kan, aku melakukan pernikahan ini karena permintaanmu. Aku nggak mencintai Elsa, Sayang. Aku mau menikahinya karena menurutmu dengan seperti itu hubungan kita akan semakin mudah. Aku mencintaimu, bahkan teramat sangat, Sayang. Jangan siksa aku begitu. Jangan cueki aku, Sayang,” pinta Rio, wajahnya begitu memelas.

Rio berusaha meraih tangan Vela, tetapi ditolak oleh wanita berambut pendek itu.

“Iya, ada saatnya nanti, Mas. Ini kan demi hubungan kita. Jangan sampai Mbak Elsa tahu, Mas. Aku harus pergi sebelum Mbak Elsa datang.”

Rio membuang napasnya kasar. Apa yang diinginkan tidak bisa digapai sesuai harapan. Laki-laki tampan meski berkaca mata itu akhirnya mengalah. Semua karena rasa cintanya yang begitu besar pada Vela hingga dirinya mau melakukan apa saja. Bahkan untuk menikahi Elsa sekali pun.

“Aku sangat mencintaimu, kamu harus tahu itu, Sayang.”

“Iya,” jawab Vela seraya mengangguk. Ia bergegas pergi dari ruang tamu menuju kamarnya.

“Oh, jadi selama ini, hubungan mereka sangat istimewa? Tanpa sepengetahuanku, mereka bermain cinta di belakangku? Mas Rio bahkan sangat mencintai Vela. Dan wanita kurang ajar itu pasti sengaja mempermainkan Mas Rio. Vela, apa dia selalu kurang puas kalau belum merebut kepunyaanku? Keberadaannya selalu mengusik kehidupanku,” gumam Elsa. Perasaan di dalam dadanya bergemuruh hebat.

Sejak tadi, wanita berparas cantik dengan rambut panjang terurai itu sengaja berdiri di balik tembok untuk menguping pembicaraan adik tirinya dan calon suaminya. Elsa mendengar segalanya. Kenyataan pahit selalu menyertai kehidupannya selama ini.

“Oke, kalau memang seperti itu permainan kalian, aku akan membalasnya. Untuk saat ini, aku akan berpura-pura bodoh. Ya, hanya untuk saat ini, setelahnya, jangan harap kalian akan bahagia.”

Elsa masih bergumam. Namun, bibirnya kini menyimpulkan sebuah senyuman. Ia kembali melangkahkan kakinya menuju ke arah Rio yang sedang duduk seolah tak terjadi apa-apa.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
7 Chapters
บทที่ 1
บนแท่นพิจารณาคดี มีหน้าจอขนาดใหญ่ยาวหลายเมตรวางอยู่ พร้อมกันข้อความที่แสดงแบบเรียลไทม์“เป็นคนแรกเลยที่กล้าขึ้นมายืนบนแท่นพิจารณาคดี!”“อาชญากรพวกนี้จะยอมรับก็ต่อเมื่อมีหลักฐานมัดตัว”“ใกล้ได้ดูเรื่องสนุกแล้ว”ก่อนจะเริ่มการพิจารณาคดี ผู้พิพากษาได้ประกาศคำเตือนสุดท้ายให้ฉัน“จำเลย คุณทราบขั้นตอนการพิจารณาคดี เข้าใจผลลัพธ์ที่จะตามมา และตัดสินใจแล้วใช่ไหมว่าจะเข้าร่วมการพิจารณาคดี?”หากพิจารณาคดีออกมาและพบว่าฉันมีความผิดจริง ฉันจะถูกการุณยฆาตทันที อวัยวะทั้งหมดในร่างกายของฉันจะตกเป็นของพ่อแม่เมื่อถึงตอนนั้น หัวใจของฉันก็จะถูกนำไปช่วยชีวิตซูเสี่ยวเสี่ยวบนที่นั่งโจทก์ พ่อแม่แท้ๆ ของฉันมองมาด้วยความรังเกียจพวกเขามั่นใจมากว่าจะต้องชนะการพิจารณาคดีครั้งนี้ฉันไม่เข้าใจเลย ฉันต่างหากที่เป็นลูกสาวแท้ๆ ของพวกเขา พวกเขากลับเอาแต่ทำร้ายฉันซ้ำๆ เกลียดชังและรังแกฉันมาตลอดสิบปีสุดท้าย พวกเขายังคิดจะเอาหัวใจของฉันไปอีกฉันแอบสงสัยอยู่หลายครั้งเลยนะ ว่าซูเสี่ยวเสี่ยวที่นั่งอยู่ข้างพวกเขามากกว่าที่เป็นลูกสาวแท้ๆน่าเสียดายที่ซูเสี่ยวเสี่ยวสวมแว่นกันแดดและหน้ากาก ฉันเลยมองไม่เห็นสีหน้าขอ
Read more
บทที่ 2
แต่พ่อกับแม่ไม่เคยสนใจเลยสักครั้งไม่นานแม่ก็ใช้เส้นสายหางานในโรงงานแห่งหนึ่งให้ฉัน บอกให้ฉันไปทำงานหาเงิน"ตั้งใจทำงานให้ดีๆ ล่ะ ส่งเงินกลับบ้านให้ตรงเวลาด้วย เสี่ยวเสี่ยวเข้าเรียนชั้นมัธยมปลายแล้ว ค่าใช้จ่ายเยอะมาก"ทุกคำพูดของแม่พูดถึงแต่ซูเสี่ยวเสี่ยว ไม่สนใจฉันที่หน้าซีดและเพิ่งมีประจำเดือนครั้งแรกจนกางเกงเปื้อนเลือดแดงฉานแม้แต่น้อยงานในโรงงานเหนื่อยมาก แต่ที่นั่นมีห้องสมุดที่เต็มไปด้วยตำราและหนังสือเก่าๆ ที่ชำรุดในเวลาพัก ฉันมักจะวิ่งไปอ่านหนังสือและศึกษาเล่าเรียนด้วยตัวเองในโรงงานมีพนักงานที่เคยเรียนมัธยมปลาย เห็นฉันยังเด็กและมีใจรักในการเรียน พวกเขาเต็มใจสอนและช่วยเหลือฉัน แถมยังพยายามช่วยติดต่อโรงเรียนมัธยมปลายให้ฉันด้วยฉันส่งเงินเดือนส่วนใหญ่กลับบ้าน เก็บไว้นิดหน่อยด้วยความหวังว่าจะได้เรียนต่อแต่วันนั้น ฉันล้มป่วยและมีไข้สูง ทำให้ส่งเงินกลับไปให้ที่บ้านช้า พ่อกับแม่บุกมาถึงที่โรงงานเพื่อด่าทอและทุบตีฉันเพื่อนร่วมงานพยายามช่วยกันห้าม ท่ามกลางความชุลมุนนั้น เงินที่ฉันซ่อนเอาไว้ในหนังสือก็ร่วงออกมาพ่อเตะท้องฉันอย่างแรง"อีลูกชั่วกล้าซ่อนเงิน กูจะตีมึงให้ตายเลย!
Read more
บทที่ 3
เหมือนโลกทั้งใบหยุดนิ่ง มีเพียงข้อความที่เคลื่อนที่อยู่บนหน้าจอเท่านั้น"ไม่ใช่คนแล้ว! คนที่ควรโดนตัดสินคดีคือพ่อแม่ของเธอมากกว่า!”"เธอใช่ลูกแท้ๆ ของพวกเขาจริงเหรอ ขนาดศัตรูยังไม่ทำขนาดนี้เลยมั้ง!”ผู้พิพากษาเอ่ยขึ้น“คณะลูกขุน โปรดลงคะแนนเสียงตัดสินด้วย สามารถตัดสินให้พ้นความผิดโดยตรง หรือตัดสินให้พ้นผิดเฉพาะข้อกล่าวหานี้ก็ได้ ข้อกล่าวหาที่เหลือยังคงมีมูล คณะลูกขุนยังสามารถตัดสินว่ามีความผิดได้”สามสิบสามเสียง ตัดสินให้ฉันพ้นผิดโดยตรง......"อืม...ถึงสภาพความเป็นอยู่ของเธอในครอบครัวจะย่ำแย่มาก แต่หลังจากนั้นเธออาจจะกลับไปเอาคืนก็ได้”"ใช่ จะอ่อนแอและแสนดีแบบนี้ตลอดไปเลยเหรอ? ฉันว่าเธอต้องทำอะไรบางอย่างแน่ๆ"ต่อมาคือข้อหาที่สองที่พ่อแม่กล่าวหาฉัน"ขโมยเงินสินสอดหนึ่งล้านบาทและหลบหนีไป ไม่ส่งข่าวคราว ทำให้พ่อแม่ต้องแบกรับหนี้ก้อนโต"ข้อความบนหน้าจอปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่องอีกครั้ง"อย่างที่คิดเลย เธอยังก่อวีรกรรมอย่างอื่นเอาไว้ด้วย!”"หนึ่งล้านบาท ถ้าไม่ใช่ญาติกัน นี่เข้าข่ายฉ้อโกงติดคุกได้เลยนะ!"พอเห็นว่าแนวโน้มความคิดเห็นเปลี่ยนไป พ่อก็ยืดหลังนั่งตรงอีกครั้งฉันมองไปที
Read more
บทที่ 4
หนึ่งล้านบาทมิน่าล่ะถึงได้โทรเรียกฉันกลับมากะทันหันแบบนี้ฉันรู้สึกขำขึ้นมาทันที ชี้ไปที่ซูเสี่ยวเสี่ยวที่เอาแต่นั่งเงียบตลอดเวลา แล้วพูดกับลุงจางพร้อมรอยยิ้ม"ดูเธอสิคะ ทั้งสวยทั้งการศึกษาดี เหมาะสมกับคุณมากเลยนะ”"เพี้ยะ!"แม่ตบหน้าฉันอย่างแรง เล็บยาวของเธอข่วนแก้มฉันจนเลือดซิบ“แกพูดแบบนี้ได้ยังไง นังคนเลี้ยงไม่เชื่อง!”พวกเขาตะโกนสุดเสียง ราวกับว่าฉันเป็นคนที่ขายลูกสาวเสียเองที่แท้พวกเขาก็รู้อยู่แก่ใจว่ามันเป็นขุมนรกฉันวิ่งหนีออกมาจากบ้านในสภาพโซซัดโซเซ ร้องไห้เหมือนจะขาดใจฉันไม่หลงเหลือความผูกพันธ์กับครอบครัวแห่งนี้อีกแล้วไม่นานหลังจากนั้น ฉันก็ถูกลุงจางโทรมาก่อกวนและส่งข้อความข่มขู่ เรียกร้องให้คืนเงินสินสอดหนึ่งล้านบาท ไม่งั้นจะฆ่าทั้งครอบครัวฉันทั้งหมดฉันตอบอย่างเย็นชา "งั้นก็ทำสิ"ต่อมาการทวงเงินก็เปลี่ยนเป็นการคุกคามทางเพศ ฉันทนไม่ไหวเลยเปลี่ยนงาน ที่อยู่และเบอร์โทรศัพท์ จึงหลุดพ้นจากลุงจางได้ในที่สุด รวมถึงคนในครอบครัวด้วยตอนที่ฉันคิดว่ากำลังจะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ ก็ดันเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น......"ถุย ไร้ยางอาย พ่อแม่ที่ขายลูกสาวกินแบบนี้สมควรตาย"
Read more
บทที่ 5
ฉันถึงกับสงสัยว่าพวกเขาเป็นพ่อแม่ของฉันจริงหรือไม่การพบกันครั้งที่สองของฉันกับซูเสี่ยวเสี่ยว คือตอนที่ฉันอายุสิบขวบในวันตรุษจีน ครอบครัวของซูเสี่ยวเสี่ยวมาเยี่ยมบ้านเรา พ่อแม่ทั้งสองฝ่ายตกลงจะไปเที่ยวที่เมือง A ซึ่งมีชื่อเสียงเนื่องจากพ่อแม่ของฉันติดธุระด่วน พ่อแม่ของซูเสี่ยวเสี่ยวจึงพาฉันขึ้นรถไปก่อนระหว่างทาง พวกเขาทะเลาะกันอีกครั้ง แล้วก็เงียบใส่กัน ไม่พูดจากัน ไม่แม้แต่จะมองหน้ากันฉันกับซูเสี่ยวเสี่ยวนั่งอยู่ที่เบาะด้านหลัง รู้สึกกลัวบรรยากาศอึมครึมในรถจนไม่กล้าพูดอะไรซูเสี่ยวเสี่ยวยื่นมือไปดึงแขนแม่ของเธอที่นั่งข้างคนขับ พูดเบาๆ ว่า "แม่คะ อย่าโกรธเลยนะ"แม่ของซูเสี่ยวเสี่ยวกำลังโมโห จึงสะบัดมือออกแต่เธอออกแรงมากเกินไป และซูเสี่ยวเสี่ยวก็ดึงมือกลับกะทันหัน มือของแม่เธอจึงไปฟาดโดนหน้าพ่อที่กำลังขับรถอยู่พ่อของซูเสี่ยวเสี่ยวโกรธจัด กระโจนเข้าใส่แม่ของซูเสี่ยวเสี่ยวราวกับสิงโตที่กางกรงเล็บโจมตี ตบหน้าแม่ของซูเสี่ยวเสี่ยวอย่างแรงในจังหวะที่เขาปล่อยมือจากพวงมาลัยรถ ก็มีก้อนหินขนาดใหญ่กลิ้งลงมาจากบนเขาพอดีกว่าเขาจะสังเกตเห็นก็สายเกินไปแล้ว ได้แต่บังคับพวงมาลัยตามสัญ
Read more
บทที่ 6
"ทุกอย่างของเธอเป็นของฉันแล้ว ทำไมเธอยังมีชีวิตอยู่ ทำไมไม่ตายไปสักที"ฉันค่อยๆ ตระหนักถึงความชั่วร้ายของซูเสี่ยวเสี่ยวฉันถอยออกห่างจากครอบครัว ไม่ใช่แค่เพราะพ่อแม่ แต่เพราะฉันไม่อยากแย่งชิงกับซูเสี่ยวเสี่ยวแม้แต่ความรักจากพ่อแม่แท้ๆ ยังถูกแย่งไป แล้วมีอะไรที่ซูเสี่ยวเสี่ยวจะแย่งไปไม่ได้อีกล่ะ?ฉันรู้จักประมาณตัวเอง แล้วก็ไม่อยากดิ้นรนโดยเปล่าประโยชน์แต่ถึงฉันจะไม่ได้ไปหาซูเสี่ยวเสี่ยว เธอก็เป็นฝ่ายมาหาฉันอยู่ดีเธอบอกฉันว่าการจับคลุมถุงชนรอบแรกล้มเหลว แต่พ่อก็ยังไม่ยอมแพ้ง่ายๆพวกเขาวางแผนครั้งที่สอง"ผู้ชายคนนี้น่ะ ทั้งแก่ทั้งขี้เหร่ ชอบเที่ยวผู้หญิงชอบเล่นการพนัน ยอมจ่ายค่าสินสอดตั้งหนึ่งล้านห้าแสนบาทเลยนะ ถ้าเธอมีลูกชาย จะได้เพิ่มอีกห้าแสน"ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมซูเสี่ยวเสี่ยวถึงเกลียดฉันขนาดนี้พวกเราทะเลาะกันฉันถามเธอว่า "ซูเสี่ยวเสี่ยว เธอเป็นบ้าหรือไง จะมาแก้แค้นอะไรกับฉัน? เธอรู้ดีกว่าฉันว่าพ่อแม่เธอตายยังไง!""พ่อแม่ฉันตายเพราะแก!" ซูเสี่ยวเสี่ยวอารมณ์พลุ่งพล่าน "แกควรตาย ทำไมแกถึงยังไม่ตายสักที!"เธอพุ่งเข้ามาจะทำร้ายฉันฉันหลบอย่างว่องไว แต่ก็ต้องตกใจเมื่อเห็
Read more
บทที่ 7
พ่อตะโกนทันที "รีบพาคนหน้าไหว้หลังหลอกนี่ออกไปซะ เธอนั่นแหละที่สมควรถูกลงโทษ!"ฉันลุกขึ้นยืน "ท่านผู้พิพากษา ฉันขอให้มีการดึงความทรงจำของซูเสี่ยวเสี่ยวด้วยค่ะ"ในห้องพิจารณาคดีเริ่มวุ่นวาย คณะลูกขุนกระซิบกระซาบกัน ข้อความบนหน้าจอไหลผ่านรัวเร็วจนแทบอ่านไม่ทันผู้พิพากษาครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้าอนุญาตซูเสี่ยวเสี่ยวดิ้นรนขัดขืน แต่เธอไม่มีแรงต่อต้าน จำต้องสวมอุปกรณ์ดึงความทรงจำภาพเริ่มปรากฏบนจอทนายวางสัญญาฉบับหนึ่งตรงหน้าซูเสี่ยวเสี่ยว"พ่อแม่ของเธอต่างก็ทำประกันชีวิตไว้ โดยมีเธอเป็นผู้รับผลประโยชน์ เงินค่าสินไหมมีมูลค่าหลายสิบล้าน แต่เพราะเธออายุยังน้อย เงินเหล่านี้ต้องให้ผู้ปกครองคนใหม่เป็นผู้ดูแล""แต่พวกเขามีสิทธิ์แค่ดูแลเท่านั้น ไม่มีสิทธิ์นำเงินออกมาใช้จนกว่าเธอจะบรรลุนิติภาวะ พอเธอโตแล้วก็จะสามารถจัดการเงินพวกนี้ได้อย่างอิสระ”ภาพเหตุการณ์เปลี่ยนไป ประตูเปิดออก พ่อและแม่ยืนอยู่ที่หน้าประตู สีหน้าตกตะลึงยังไม่จางหาย เห็นได้ชัดว่าพวกเขาแอบฟังอยู่นานแล้วภาพมืดสว่างสลับกัน ซูเสี่ยวเสี่ยวยืนอยู่ที่ประตู มือจับสายกระเป๋านักเรียนแน่น กัดริมฝีปากลังเลคล้ายตัดสินใจไม่ถูก
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status