LOGINอิงอิงถึงกับหลุดเสียงครางเมื่อรับรู้ได้ถึงส่วนหนึ่งจากร่างกายของเขาที่ร้อนผ่าวมากๆ กำลังเคลื่อนตัวเข้าใส่ตรงกลางลำตัวของเธอ เขาใช้ฝ่ามือที่ร้อนลวกจับต้นขาของเธอให้แยกออกแล้วกำลังจะสอดประสานช่วงกลางลำตัวของเขาเข้าหาช่วงกลางลำตัวของเธอ
และเมื่อท่อนกายแกร่งของอานนท์เริ่มสอดแทรกเข้ามาในเนินเนื้อกลางลำตัวของอิงอิง หญิงสาวถึงกับสะดุ้งเฮือก
เพราะร่างกายนี้ยังไม่เคยเลยสักครั้ง ยังไม่เคยเลย
อิงอิงในวัยสาวเต็มตัวแต่ยังไม่เคยมีเพศสัมพันธ์กับใครเลยสักครั้ง ไม่เหมือนไป๋กุ้ยอิงที่มีการร่วมรักกับจ้าวหยางหมิงเซียนอยู่หลายครั้งหลายคราเมื่อมีโอกาส
“อ๊ะ!”
อิงอิงถึงกับอุทานออกมาเมื่อลำท่อนแข็งแกร่งร้อนผ่าวของอานนท์พยายามจะเบียดเสียดเข้ามาในกลีบเนื้ออ่อนไหวของเธอที่ทั้งคับทั้งแน่นยากแก่การสอดใส่
หญิงสาวถึงกับดันตัวเองให้เคลื่อนกายหนีออกเพราะว่าของเขาทั้งใหญ่ทั้งยาวถึงแม้ว่าเธอจะรู้ดีแต่ร่างกายที่ยังไม่เคยมีสิ่งแปลกปลอมสอดแทรกกำลังทำได้อย่างนั้น
อานนท์ถึงกับแปลกใจกับกิริยาของผู้หญิงใต้ร่าง เธอทำท่าทางเหมือนยังไม่เคยซะอย่างนั้น
มารยาอ่อนหัดอย่างนี้จะทำให้เหนื่อยไปทำไม มานี่เลย!
ชายหนุ่มคิดอย่างนั้นพลางเอื้อมฝ่ามือที่ร้อนไม่แตกต่างจากกลางลำตัวขึ้นตะปบเอวบางของหญิงสาวให้เคลื่อนเข้าหากายแกร่งของเขา
เขาขยับสะโพกเพรียวโยกเอวสอบเข้าหาแก่นกลางใจของเธอในขณะที่ฝ่ามือของเขาก็ล็อคเอวของเธอเอาไว้แน่น
“อ๊ะ!” อิงอิงร้องออกมาอีกครั้งเมื่อถูกสอดแก่นกายกรุ่นร้อนเข้ามาทั้งลำ
เธอถึงกับต้องหลับตาขมวดคิ้วและเม้มริมฝีปากเอาไว้แน่นด้วยความเจ็บแปลบสุดๆ ตรงช่วงกลางลำตัว
อานนท์เองก็รู้สึกเจ็บแปลบไม่ต่างกัน เขารับรู้ได้ว่าช่องกลางลำตัวของผู้หญิงใต้ร่างช่างแน่นได้ใจ
เขาจึงค่อยๆ ดึงออกแล้วค่อยๆ ดันเข้าไปใหม่อย่างใจเย็น จากที่ไม่คิดจะถนอมกลับต้องถนอมเธอขึ้นมา
เขาค่อยๆ ดันท่อนแข็งร้อนๆ ของเขาเข้าไปจนเกือบจะสุดลำ แต่เมื่อคล้ายกับเจอทางเล็กแคบเหลือเกิน เขาจึงค่อยๆ ดึงกลับมา แล้วตั้งลำใหม่ ก่อนจะดันเข้าไปอีกครั้งจนคล้ายกับเจอแผ่นเยื่อบางอย่าง เขาจึงถอนลำออกมาอีกครั้งแล้วตั้งท่าจะดันเข้าไปใหม่
ในเวลานี้อานนท์กำลังตั้งอกตั้งใจในการสำรวจเส้นทางสายใหม่กับผู้หญิงใต้ร่าง โดยไม่สนใจเลยว่าเธอสะดุ้งไปแล้วกี่เฮือก สูดปากและส่งเสียงออกมาแล้วกี่ครั้ง เขายังคงมุ่งมั่นที่จะดันเข้าดึงออกอยู่อย่างนั้นอีกหลายหน ทนทำอีกหลายที
อารมณ์เพศที่มีกำลังกรุ่นร้อนชวนหลงใหลและกำลังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เขายังคงดันเข้าแล้วก็ดึงออกอย่างได้อารมณ์อยู่ตรงกลางลำตัวของอิงอิงอย่างไม่อาจหยุดจังหวะเอาไว้ได้เลย
เมื่ออารมณ์เสียวสยิวเริ่มทำงานหนักขึ้น จากที่สอดแทรกเข้าไปเพียงครึ่งๆ กลางๆ ก็เริ่มที่จะเปิดทางสำรวจให้มากและรุนแรงยิ่งขึ้น ในเวลานี้เขาไม่สนใจแล้วว่าทางจะเล็กจะแคบหรือมีอะไรขวางกั้น เขาจะทะลุทะลวงไปให้สุดลำโดยไม่สนใจเสียงร้องคล้ายโอดครวญนั่นเป็นอันขาด
อานนท์ถอนกายแกร่งออกมาจนหมดลำ ก่อนจะกระแทกเข้าไปเต็มแรง กระทั่งมิดลำแกร่งร้อนผ่าว จนของส่วนสงวนเขารู้สึกถึงอะไรบางอย่าง แต่ในเวลานี้เขาไม่มีการที่จะเสียเวลาสำรวจ เขาดึงส่วนสงวนออกมาแล้วกระแทกเข้าไปใหม่ ดึงออกมาแล้วกระแทกเข้าไปอีก ดันเข้าดึงออกแรงๆ อีกหลายทีทั้งยังกระแทกกระทั้นโดยไม่สนใจเสียงร้องครวญครางของผู้หญิงใต้ร่างที่กำลังดิ้นพล่านถอยหนีเขาไป
เสียงกระแทกของกลางลำตัวเกิดเป็นเสียงของเนื้อกระทบเนื้ออยู่หลายหนหลายที
อิงอิงที่เวลานี้ไม่เป็นอันทำอะไรเพราะเจ็บเหลือเกินตรงช่วงกลางลำตัว เธอร้องโอดครวญอยู่หลายครั้งจนในที่สุดเธอก็ทนไม่ไหว มันเจ็บเกินไป เขาโตขึ้นใหญ่ขึ้นแบบนี้ได้ยังไง
ไม่ไหวแล้ว...
หญิงสาวคิดอย่างนั้นจึงดีดตัวออกจากการเกาะกุมด้วยความปราดเปรียวที่มีมาแต่ไหนแต่ไรโดยไม่สนใจผู้ชายตัวโตที่กำลังขึ้นคร่อมร่างของเธออยู่ เธอเจ็บเกินทน คนยังไม่เคยก็ย่อมต้องเจ็บเป็นธรรมดา ขอไปตั้งหลักก่อนก็แล้วกัน
หญิงสาวดีดตัวออกมาพร้อมกับม้วนตัวได้อย่างว่องไว เธอเป็นถึงแม่ทัพหญิง ฝีมือการต่อสู้ยังคงมี รวมถึงได้เรียนรู้การต่อสู้แบบใหม่มาตลอดเก้าปี จึงไม่ใช่เรื่องยากหากจะสลัดผู้ชายตรงหน้าจนออกมาได้ในที่สุด
อานนท์ที่กำลังอารมณ์ขึ้นถึงขีดสุดถึงกับอึ้งเมื่อเจอกับเหตุการณ์ตรงหน้า
หลังจากที่อิงอิงหายป่วยดีแล้วเธอจึงกลับไปทำงานเป็นเลขาให้อานนท์ตามปกติ โดยที่อานนท์นั้นไม่คิดที่จะให้ใครมาเป็นเลขาแทนที่อิงอิงและอิงอิงก็ไม่ยอมห่างจากอานนท์เช่นเดียวกันทั้งสองจึงยังคงเป็นเจ้านายกับลูกน้องกันต่อไปเหมือนดังเช่นปกติกลางวันทำงานเป็นรองประธานกับเลขาส่วนตัวกลางคืนกลับบ้านมาเป็นคู่รักไม่ห่างกันไปไหนมีกิจกรรมก่อนนอนและก่อนตื่นกันทุกวันวันนี้ก็เช่นเดียวกัน ทั้งสองยังคงนอนคุยกันด้วยคำพูดแค่ไม่กี่คำก่อนที่จะลุกขึ้นไปทำงาน“อืม...อาหมิง” อิงอิงส่งเสียงครวญครางออกมาอย่างต่อเนื่องจากหลายนาทีที่แล้วหลังจากที่ถูกใครบางคนเล้าโลมจนเธอตื่นขึ้นมาตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างหญิงสาวกำลังนอนหลับใหลในสภาพเปล่าเปลือยตั้งแต่เมื่อช่วงหัวค่ำที่ผ่านมาจนกระทั่งใกล้สว่างเธอรับรู้ได้ถึงริมฝีปากที่เริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ กำลังไต่ไปมาอยู่ตามพวงแก้มของเธอแล้วลดระดับต่ำลงไปที่ซอกคอ ปลายลิ้นอุ่นชื้นไล้เลียและดูดเม้มอยู่ตรงลำคอของเธอก่อนจะลดลงไปเรื่อยที่หน้าอกอวบนูนของเธอตามด้วยฝ่ามือที่ร้อนไม่แพ้กันกำลังช่วยปลายลิ้นลูบคลำเคล้นคลึงก่อนจะลากไล้ลงต่ำไปอีกที่น้องท้องแบนราบแล้วล้วงเข้าไปที่น้องสาวของเธอ“อืม...”
ประโยคยาวเหยียดนั้นของไพลินทำอานนท์ถึงกับหางคิ้วกระตุก เขาไม่ได้ห่วงตัวเอง แต่เขากำลังห่วงอิงอิงมากกว่า หากว่าอิงอิงเจอข่าวแบบนี้เข้าไป เธอคงไม่มีที่ยืนในสังคม“ม๊าห้ามยุ่งกับอิง” อานนท์พูดเสียงเย็นใส่แม่ของเขาในแบบที่ไม่เคยเป็น“ม๊าจะยุ่ง แกไม่มีสิทธิ์มาห้ามม๊า”“ผมยอมม๊าตลอดมา ยอมม๊าทุกเรื่อง กระทั่งถูกหลอกให้ไปถูกมอมยาปลุกเซ็กส์ผมก็ยังตามใจม๊า แล้วอย่างนี้ม๊ายังจะเอายังไงกับผมอีก” ประโยคฉะฉานไม่มีถนอมน้ำใจใครอย่างนั้นทำเอาเปรมศรีและเปรมวดีถึงกับสะดุ้ง“อะไรนะ” ไพลินถึงกับตกใจ “แกพูดอะไรอาหมิง น้องเขาเสียหายนะ”“ผมพูดจริง ผมไม่จำเป็นต้องโกหก ผมไม่เอาผู้หญิงแบบนี้มาเป็นแม่ของลูกเด็ดขาด” อานนท์ยังคงร้ายกาจได้อย่างต่อเนื่องอิงอิงได้แต่ยืนมองเขาตาปริบๆ กับจ้าวหยางหมิงเซียนยังไม่กล้าทำอย่างนี้จ้าวหยางหมิงเซียนไม่เคยขัดราชโองการได้ แต่กับอานนท์เขาทำได้“แกไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธหนูดีดี้” ไพลินก็ยังคงไม่ยินยอมเช่นเดียวกัน นิสัยดื้อดึงเอาแต่ใจของบ้านนี้เป็นเหมือนกันหมด“แกไม่มีสิทธิ์เอาหลานของเมียน้อยพ่อมาทำเมีย ม๊าไม่ยอม” ไพลินเสียงสูงขึ้นเรื่อยๆ “หากแกกล้าดีเอายัยนั่นมาทำเมีย ม๊าจะฆ่าตัวตาย”
เมื่ออิงอิงถูกสืบค้นว่าเป็นใครมาจากไหนกัญญาจึงถูกดึงมาเกี่ยวด้วยอย่างไม่ต้องสงสัยนั่นจึงทำให้ไพลินต้องพาพวกเดินทางมายังห้องคอนโดของอานนท์แห่งนี้หลังจากที่ไม่เคยสนใจจะมา หากไพลินอยากเจอลูกชายก็แค่นัดเจอกันหรือให้เข้าไปหากันที่บ้าน แค่นั้นในเวลานี้หากเป็นเมื่อก่อนอานนท์คงจะดีใจที่ทั้งพ่อและทั้งแม่มาอยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตา แต่เวลานี้กลับไม่ใช่เขากำลังรู้สึกหนักใจจนเริ่มทำตัวไม่ถูกได้แต่คงเอาไว้ซึ่งมาดสุขุมนุ่มลึกดังเช่นปกติเพื่อสังเกตสถานการณ์ตรงหน้าอย่างมีสติอยู่นิ่งๆ“น้าสาวเอาพ่อ ส่วนหลานสาวก็เอาลูก แผนสูงกันเสียจริง” ประโยคหลังไพลินพูดไปทางกัญญาและอิงอิง เธอมองทั้งสองด้วยสายตาดูถูกดูแคลนเป็นอย่างมากกัญญาและอิงอิงได้แต่ยืนก้มหน้าอยู่นิ่งๆ อย่างเจียมเนื้อเจียมตัว พวกเธอเถียงไม่ได้จริงๆ ด้วยสถานะภาพตอนนี้มันเป็นอย่างนั้นอย่างไม่มีข้อแก้ตัว“เฮ่อ! เอาเถอะ เรื่องของน้าหลานคู่นี้ไม่ได้อยู่ในใจความสำคัญของฉันเลย” จู่ๆ ไพลินก็พูดว่าอย่างนั้น“พวกเธอมันไม่มีค่า” ไพลินพูดปิดท้ายด้วยประโยคเหยียดหยามและละสายตาจากกัญญาและอิงอิงมามองทางอานนท์แทน “วันนี้ม๊ามีเรื่องจะคุณกับอาหมิง”อานนท์ถึงก
ในขณะที่สองชายหญิงกำลังเปิดศึกเบาๆ กันอยู่นั้นเสียงสัญญาณหน้าห้องพลันดังอานนท์จึงค่อยๆ ปล่อยใครบางคนที่กำลังจะขาดอากาศหายใจออกอย่างช้าๆ แล้วพูดใส่หน้า “คืนนี้ผมจะจัดให้หนัก”“หื้อ”เขาจูบหนักๆ ที่ริมฝีปากของอิงอิงอีกหนึ่งทีตามด้วยจูบเธอที่หน้าผากของเธออีกหนึ่งครั้งก่อนจะลุกขึ้นไปเปิดประตูห้องให้แขกผู้มาใหม่“ว่าไงเจ้าลูกชาย” เจ้าสัวเทียนชัยเอ่ยทักทายอานนท์ในทันทีที่ประตูเปิดออก“หวัดดีครับป๊า” อานนท์ยกยิ้มส่งให้พ่อของเขาทันทีเมื่อได้ยินเสียงทักทายและใบหน้าของเจ้าสัวเทียนชัย“ป๊าอยากจะฉลองให้แกเสียหน่อย เรียกกัญญาขึ้นมาด้วยได้ไหม” ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นพ่อแต่เรื่องอย่างนี้ยังต้องถามหาความเต็มใจของลูกชายตรงหน้าอานนท์พยักหน้าให้แล้วกล่าว “ย่อมได้ครับป๊า คนกันเองทั้งนั้น ป๊ากำลังคิดมากเกินไป”“ดีมากอาหมิง เห็นป๊าเป็นอย่างนี้ ป๊าก็เป็นคนดีใช่ย่อย” ว่าแล้วก็หัวเราะยกใหญ่ไม่เกรงใจอายุเวลาผ่านไปไม่นานบรรยากาศการเฉลิมฉลองย่อยๆ จึงเกิดขึ้นการฉลองของทั้งสี่คนเป็นเพียงการนั่งกินอาหารและดื่มเครื่องดื่มกันแบบสบายๆ ไม่มีพิธีรีตองถึงแม้ว่าพวกเขาจะเป็นถึงระดับมหาเศรษฐี ในเวลานี้มีบุคคลสี่คนกำลังนั่งด
อานนท์เอื้อมมือขึ้นโยกศีรษะของอิงอิงเบาๆ “ทำไมไม่กิน มองอะไรอยู่” เขาถามขึ้นเมื่ออิงอิงเอาแต่จ้องหน้าของเขาหญิงสาวจึงละสายตาจากชายหนุ่มตรงหน้าแล้วก้มหน้าก้มตากินอาหารตามคำ เธอกินไปยิ้มไปอยู่ในหน้าทั้งอย่างนั้น“กินเสร็จแล้วมาทำแผล” เขาว่าอย่างนั้นพลางเดินไปที่โต๊ะเล็กหน้าโซฟาเพื่อเตรียมอุปกรณ์ทำแผลเหมือนเมื่อหลายวันก่อนที่ผ่านมาหญิงสาวเห็นอย่างนั้นจึงรีบกินอาหารตรงหน้าในทันที เธอใช้เวลากินอาหารซักพักก็เดินไปให้ชายหนุ่มทำแผลตามคำหลังจากที่เกิดเหตุการณ์ระทึกขวัญวันก่อนจนอิงอิงมีบาดแผลถลอกเต็มตัว อานนท์ก็ไม่เคยห่างจากอิงอิงไปที่ไหน เขาขอใช้สิทธิ์ลางานกับพ่อของเขาอย่างเต็มที่เพื่อที่จะอยู่ดูแลอิงอิงไม่ให้ห่างไกลกัน ทุกวันนี้อิงอิงไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น เธอแค่นอนให้อานนท์กอดในเวลากลางคืนแล้วตื่นขึ้นมาในตอนเช้ารอเขาทำอาหารให้กิน แล้วก็มานั่งให้เขาทำแผลที่เกือบจะหายดีแล้วแค่นั้นอา...มีความสุขจังอิงอิงยังคงยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ให้ใครบางคนทำแผลที่เกือบจะหายดีแล้วอยู่อย่างนั้น“เล่าให้ผมฟังอีกได้ไหม เรื่องของจ้าวหยางหมิงเซียนกับไป๋กุ้ยอิง” อานนท์ถามขึ้นขณะนั่งก้มหน้าก้มตาทำแผลที่หัวไหล่ให้อิงอิง
อิงอิงเดินออกมาจากมุมทางเดินแห่งหนึ่งที่ต้องผ่านห้องไอซียู เธอเห็นเงาร่างสูงใหญ่ของผู้ชายหล่อเหลาคุ้นหน้าคุ้นตาคนหนึ่งอยู่หน้าห้องนั้นเขากำลังยืนอยู่คล้ายกับหุ่นขี้ผึ้ง เขากำลังยืนอยู่ด้วยท่าทางสุขุมนุ่มลึกดังเช่นปกติเหมือนที่เคยเป็นมาแต่ทว่า...เขากำลังมีสีหน้าคล้ายเจ็บปวดคล้ายทรมานอยู่ตลอดเวลา เขายืนอยู่นิ่งๆ ด้วยความเจ็บปวดลึกล้ำยากเกินเยียวยาหญิงสาวถอนหายใจหนักๆ ออกมาหนึ่งที ภาพของผู้ชายที่ยืนทำหน้าเศร้าเจียนตายอย่างนั้น ภาพของผู้ชายที่มักจะยืนอาลัยอาวรณ์ต่อผู้หญิงคนหนึ่ง ภาพของผู้ชายที่มักจะยืนคิดถึงผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ตลอดเวลาอย่างนี้ไม่ใช่ใครเขาคือจ้าวหยางหมิงเซียนในชาติที่แล้ว และก็เป็นอาหมิงของเธอในชาตินี้คุณอานนท์นั่นเอง“อาหมิง...” เสียงของอิงอิงถูกส่งออกไปในทันทีอานนท์ที่กำลังยืนนิ่งอยู่คล้ายกับหยุดหายใจไปแล้วนั้นเขาถึงกับผงะชะงักงันแข็งค้าง“อาหมิง...” เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นอีกทีทำเอาอานนท์ยิ่งต้องกะพริบตา“อาหมิง...” เสียงนั้นดังอีกครั้งทำเอาอานนท์ต้องรีบหันหน้าไปมองเขาเห็นเพียงทางเดินโล่งๆ ทอดยาวว่างเปล่าไร้ผู้คนเดินผ่านไปมาอ





![คลั่งรักสาวขัด[ดอ]ดอก](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

