Share

บทที่ 2

last update Last Updated: 2026-01-12 17:32:25

เสียงนกร้องแว่วมาพร้อมแสงอาทิตย์ยามเช้าที่ลอดผ่านม่านหน้าต่าง ห้องนอนโทนสีชมพูสว่างขึ้นอย่างอ่อนโยน ชลิดาลืมตาตื่นพร้อมรอยยิ้มที่แต้มอยู่บนใบหน้า

วันนี้เธอมีนัดกับตฤณชา ชายหนุ่มที่เธอตกลงคบหาด้วยเมื่อสองเดือนก่อน

หลังจากได้รู้จักเขาในช่วงเทอมที่ผ่านมา

ภาพแรกที่เธอพบเขายังคงชัดเจน

วันนั้นเขาจูงมือลูกชายตัวน้อยเดินเล่นอยู่ในสวนหย่อมของคณะ เด็กน้อยน่ารัก ยิ้มแย้มสดใส ขณะที่เขาดูมีเสน่ห์อย่างยากจะละสายตา

ความเป็นแฟมิลี่แมนที่เขาดูแลลูกอย่างใกล้ชิด ดึงดูดสายตาของเธอได้อย่างไม่รู้ตัว

เธอได้ยินเสียงนักศึกษาสาวหลายคนกรี๊ดกร๊าดทุกครั้งที่เขาปรากฏตัว

เมื่อเธอได้เข้าเรียนในวิชาที่เขาสอน สายตาของเธอก็มักจะเผลอมองตามเขาอยู่เสมออย่างไม่รู้เบื่อ

หลังเลิกคลาส เพื่อน ๆ เป็นฝ่ายผลักดันให้เธอเดินเข้าไปถามคำถามเกี่ยวกับเนื้อหาการสอน

แม้ความจริงแล้ว เธอจะเข้าใจบทเรียนทั้งหมดดีอยู่แล้ว

แต่เมื่อเพื่อนอยากให้เธอเป็นคนถาม เธอก็ไม่ปฏิเสธ

เพราะในใจลึก ๆ เธอเองก็อยากเข้าใกล้เขาอยู่แล้ว

ชลิดาเดินเข้าไปหาเขาพร้อมรอยยิ้มหวาน

ใบหน้าที่แต่งมาอย่างงดงามจัดเต็มก่อนเข้าเรียนยิ่งขับความมั่นใจของเธอ

จากการถามคำถามเพียงไม่กี่ครั้ง

เขามักต้อนรับเธอด้วยท่าทีเป็นมิตร และรอยยิ้มที่มอบให้หลังสอนจบทุกครั้ง

จนเธอเริ่มกล้าขอเบอร์ติดต่อส่วนตัว และขอแอดไลน์

โดยอ้างอย่างข้าง ๆ คู ๆ ว่าอาจมีคำถามเพิ่มเติมในภายหลัง

เขายื่นคิวอาร์โค้ดให้เธอแอดเฟรนด์อย่างใจดี

พร้อมบอกว่า เธอสามารถติดต่อเขาได้ตลอดเวลา ไม่ต้องเกรงใจ

ในวันนั้นเอง เธอเป็นฝ่ายทักไลน์ไปหาเขาก่อน

จากบทสนทนาเรื่องการเรียน ค่อย ๆ ขยับเป็นเรื่องทั่วไป

และในที่สุดก็ลึกไปถึงเรื่องส่วนตัว

เธอได้รู้ว่า เขาเป็นโสด

เขาและภรรยาแยกทางกันแล้ว แต่ยังช่วยกันเลี้ยงดูลูกชาย

มิน่าเล่า…เธอถึงไม่เคยเห็นเขาเดินคู่กับผู้หญิงคนใดเลย

ชลิดากรี๊ดอย่างดีใจเมื่อรู้ความจริงข้อนั้น

และนั่นทำให้เธอกล้าชวนเขานัดเจอกันเป็นการส่วนตัว

อ้างว่าจะเลี้ยงขนมตอบแทน หรือมีโจทย์บางอย่างที่อยากขอคำปรึกษา

เขาก็มาตามนัดทุกครั้ง และเป็นฝ่ายเลี้ยงข้าวหรือขนมให้เธอเสมอ โดยไม่เคยปริปากบ่น

ตฤณชามีเสน่ห์มากเมื่อได้พูดคุย เขาเป็นคนรอบรู้ และมีบุคลิกที่ใคร ๆ ก็เข้าหา

ทุกครั้งที่เธอเดินเคียงข้างเขา มักมีอาจารย์และนักศึกษาทักทายอยู่ตลอด

ยิ่งทำให้เธอรู้สึกภูมิใจ ที่ผู้ชายข้างกายเป็นคนดังและเป็นที่รู้จักในวงกว้าง

ในช่วงวันเสาร์อาทิตย์ เขามักนัดเธอไปดูหนัง

หรือชวนไปทำกิจกรรมด้วยกัน ไม่ว่าจะเล่นแบดมินตันหรือโยนโบว์ลิ่ง

ความเอาใจใส่และการดูแลของเขา ทำให้เธอเพลิดเพลินและอบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก

จนในที่สุด เขาก็ขอคบกับเธออย่างเป็นทางการ

และชลิดาก็ตอบรับทันที โดยไม่ต้องลังเลแม้แต่น้อย

เทอมนี้เป็นเทอมสุดท้ายก่อนที่เธอจะสำเร็จการศึกษา

และตฤณชาก็เป็นคนช่วยผลักดันให้เธอได้รับทุนศึกษาต่อต่างประเทศ

โดยมีเงื่อนไขว่า หลังเรียนจบ เธอจะกลับมาเป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัย

ข่าวดีนี้สร้างความยินดีให้กับครอบครัวของเธอไม่น้อย

เพ็ญนภา แม่ของเธอ ถึงกับเอ่ยปากขอนัดพบชายหนุ่มเพื่อเลี้ยงขอบคุณเป็นการส่วนตัว

ตฤณชาสร้างความประทับใจให้กับครอบครัวของเธอได้อย่างง่ายดาย

โดยเฉพาะแม่ของเธอ

ในตอนแรก เพ็ญนภาเคยบ่นไม่หยุดว่า ชายหนุ่มอายุมากกว่าลูกสาวถึงยี่สิบปี

แต่ทันทีที่รู้ว่าเขาเป็นผู้ช่วยให้ชลิดาได้ทุนศึกษาต่อ และยังเป็นผู้บริหารของมหาวิทยาลัยด้วย

คำบ่นเรื่องช่องว่างของวัยก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

แม้ว่าแท้จริงแล้ว เขาจะอายุน้อยกว่าแม่ของเธอเพียงเจ็ดปีเท่านั้นก็ตาม

ยิ่งไปกว่านั้น แม่ของเธอยังหมายมั่นปั้นมือว่า ตฤณชาจะสามารถช่วยเหลือน้องสาวและน้องชายของเธอให้ได้ทุนศึกษาต่อต่างประเทศในอนาคต

เพ็ญนภาจึงกำชับกับลูกสาวอย่างชัดเจน ให้คบหาชายหนุ่มคนนี้ต่อไป และ จับเขาไว้ให้มั่น

ในเวลานี้ ตฤณชาหลงใหลเธออย่างเห็นได้ชัด

เขาส่งข้อความหาเธอแทบตลอดวัน

เมื่อมาถึงที่ทำงาน เขาก็ส่งข้อความมารายงานตัว

ช่วงพักกลางวัน เขาถ่ายรูปอาหารส่งมาให้

พร้อมบอกว่าไปนั่งทานกับใคร ที่ไหน

และในช่วงเย็น หากเวลาตรงกัน เขาก็มักจะชวนเธอออกไปทานข้าวหรือขนมด้วยกัน

ส่วนชลิดาเอง ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกภูมิใจ

เพื่อน ๆ มักแซวว่าเธอสามารถจีบอาจารย์มาเป็นแฟนได้

แถมยังเป็นถึงผู้บริหารของมหาวิทยาลัยอีกต่างหาก

เธอรู้สึกว่า ผู้ชายคนนี้มีคุณสมบัติครบถ้วน ทั้งหน้าที่การงาน ฐานะ และภาพลักษณ์

เขาดูดี มีเสน่ห์ และมาดเท่ จนอายุที่มากกว่าเธอถึงสองทศวรรษแทบไม่ใช่ประเด็น

เวลาควงไปไหนมาไหน เธอก็ไม่รู้สึกอาย

ตรงกันข้าม…กลับรู้สึกโดดเด่น

ไม่ว่าเธออยากได้อะไร หรืออยากทานอะไร เขาก็เป็นคนจ่ายให้เสมอ

ไม่เหมือนกับหนุ่มนักศึกษาที่เธอเคยออกเดตด้วยในอดีต

บางคนให้หารค่าอาหาร บางคนถึงขั้นให้เธอเป็นคนจ่าย พร้อมข้ออ้างว่าไม่มีเงิน

ในความคิดของชลิดา

ถ้าจะจนถึงขนาดนั้น ก็ไม่จำเป็นต้องมีแฟนหรอก

เมื่อคืนเขาบอกว่า มีธุระยุ่งจึงไม่สามารถมาหาเธอหรือโทรคุยเล่นได้ตามปกติ แต่ยังส่งข้อความ ฝันดี มาอย่างอ่อนหวาน จนชลิดาหลับไปพร้อมรอยยิ้ม และฝันดีตลอดทั้งคืน

เช้าวันนี้ เธอยังไม่ลุกจากที่นอน นอนเล่นโทรศัพท์ ส่องโซเชียลอย่างเพลิดเพลิน

ช่วงบ่าย ตฤณชารับปากว่าจะพาเธอไปชิมร้านเค้กเจ้าดังที่เพิ่งมาเปิดสาขาใหม่ในห้างใกล้บ้าน

นับตั้งแต่เริ่มคบหากัน ชายหนุ่มมักเข้าพักที่โรงแรมใกล้บ้านเธอ เขาบอกว่าเพื่อจะได้มาหาเธอได้สะดวก และทั้งสองจะได้มีเวลาพูดคุยกันเป็นส่วนตัว

แม้จะคบกันได้เพียงสองเดือน แต่ความสัมพันธ์ของเธอกับเขากลับดำเนินไปอย่างรวดเร็ว

ตฤณชาเป็นคนพาเธอเปิดประสบการณ์ใหม่ ๆ

ทั้งความใกล้ชิด ความผูกพัน และความรู้สึกที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อน

จูบแรกของเธอเกิดขึ้นกับเขา ในเดือนแรกที่คบกัน และในวันที่เธอได้รับข่าวดีเรื่องทุนศึกษาต่อ

เขาพาเธอไปฉลองด้วยการนั่งฟังเพลง ท่ามกลางบรรยากาศอบอุ่นของเลาจน์ในโรงแรม ทั้งสองนั่งเคียงกันอย่างใกล้ชิด

ความประหม่า ความตื่นเต้น และแรงดึงดูดบางอย่าง ทำให้เธอเผลอมอบจูบแรกนั้นให้เขาอย่างไม่ทันตั้งตัว

สัมผัสที่ได้รับทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงและโลกใบเดิมค่อย ๆ เปิดออกไปอีกด้านหนึ่ง เปิดโลกทัศน์แห่งโลกียะให้หญิงสาวได้ลิ้มรส ในแบบที่เธอไม่เคยรู้มาก่อน

สัมผัสจากลิ้นและปากของเขาแนบแน่นและช่ำชอง ทำให้สติของเธอเลือนราง โลกทั้งใบเหมือนหยุดนิ่ง เหลือเพียงความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามาไม่ขาดสาย

ความแปลกใหม่ของความใกล้ชิดนั้นปลุกเร้าหัวใจให้โหยหา

หญิงสาวอยากจูบเขาอย่างดูดดื่ม ไม่รู้จักคำว่าเพียงพอในค่ำคืนนั้น

สัมผัสเจนจัดของชายหนุ่มทำให้เธอรู้ชัดว่า เธอไม่ได้แค่ชอบเขาเท่านั้น เขาคือผู้ชายคนแรกที่ได้ครอบครองจูบแรกของเธอ และเป็นคนพาเธอเรียนรู้ความหมายของจูบอย่างแท้จริง

ตั้งแต่นั้นมา ความใกล้ชิดระหว่างเธอกับเขาก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

แม้ตฤณชาจะบอกว่าอยากรอ รอวันที่เธอพร้อมกว่านี้ เพราะทั้งสองเพิ่งเริ่มต้นความสัมพันธ์ได้ไม่นาน

แต่ในใจของชลิดา ความคาดหวังกลับค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบงัน

เธออยากรู้ อยากสัมผัส และอยากเข้าไปใกล้โลกของเขามากกว่านี้

วันอาทิตย์ที่แล้ว เธอบอกแม่ว่ามีนัดกับเพื่อน

หากแท้จริงแล้ว เธอเลือกไปพบชายหนุ่ม และใช้เวลาพูดคุยกับเขาอย่างเป็นส่วนตัวในห้องพักของโรงแรม

ตฤณชาค่อย ๆ พาเธอทำความรู้จักกับความสัมพันธ์ทางกายระหว่างหญิงชายอย่างลึกซึ้ง

ความใกล้ชิดและสัมผัสที่เขามอบให้ ทำให้ร่างกายของเธอร้อนผ่าวและหัวใจเต้นแรง

เขาพร่ำเอ่ยคำชื่นชมถึงรูปร่างและผิวพรรณของเธอ โดยเฉพาะหน้าอกอวบของเธอที่เขาฟอนเฟ้นอย่างอ่อนโยนและนานเป็นพิเศษ

ถ้อยคำเหล่านั้นยิ่งทำให้หญิงสาวรู้สึกเคลิบเคลิ้มและหวั่นไหว

แต่ในช่วงจังหวะสำคัญ เสียงโทรศัพท์ของชายหนุ่มก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน ขัดจังหวะอารมณ์ของทั้งคู่

ตฤณชารับสายด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

เมื่อวางสายแล้ว เขาเข้ามากอดเธอไว้แน่น ราวกับปลอบโยน ก่อนจะบอกว่ามีธุระด่วนจำเป็นต้องรีบกลับบ้าน

หลังจากเธอแต่งตัวและจัดการความเรียบร้อยเรียบร้อยแล้ว

ชายหนุ่มขับรถไปส่งเธอที่หน้าบ้าน ก่อนจะจากไปอย่างเร่งรีบ

หญิงสาวเฝ้ารอการนัดพบกับเขาในวันนี้ ด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความคาดหวังถึงประสบการณ์ใหม่ และความสัมพันธ์ที่กำลังก้าวลึกขึ้นไปอีกขั้น

ชลิดาลุกขึ้นไปเปิดตู้เสื้อผ้า หยิบกางเกงในและยกทรงลูกไม้ที่เพิ่งซื้อมาเมื่อสองวันก่อนออกมา

เธอเลือกมันอย่างตั้งใจ หลังจากเพื่อนสนิทของเธอบอกว่า ยกทรงลูกไม้สีดำช่วยขับให้รูปร่างของผู้หญิงดูมีเสน่ห์ยิ่งขึ้น

หญิงสาวยกมันขึ้นทาบกับตัวเองหน้ากระจก ในใจอยากให้ชายหนุ่มได้เห็น และอยากให้เขารับรู้ว่า เธอพร้อมแล้ว

พร้อมก้าวเข้าสู่ความสัมพันธ์แบบผู้ใหญ่ และพร้อมมอบความบริสุทธิ์ให้กับเขา

ขณะที่ชลิดากำลังเพลิดเพลินกับการเลือกชุดสำหรับออกเดตในบ่ายวันนี้

เสียงแจ้งเตือนข้อความ SMS ก็ดังขึ้นจากโทรศัพท์มือถือ

เธอยังไม่สนใจจะเปิดดู คิดว่าน่าจะเป็นข้อความขยะที่ส่งเข้ามาเป็นประจำ

หญิงสาวเดินเข้าไปอาบน้ำ แต่งหน้าแต่งตัวอย่างบรรจง

วันนี้เธอตั้งใจจะทำให้เขาประทับใจในความน่ารักของเธอมากกว่าเดิม และเฝ้าฝันถึงอนาคตที่สดใสร่วมกัน

แม้ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า เธอจะต้องเดินทางไปต่างประเทศเพื่อศึกษาต่อ

แต่เธอเชื่อว่า ความใกล้ชิดและความผูกพันในแบบสามีภรรยาทางพฤตินัย จะสามารถเหนี่ยวรั้งเขาไว้กับเธอได้ในที่สุด

เธอคิดไปไกลถึงวันที่จะขอให้เขาบินไปหาเธอบ่อย ๆ

ในฐานะผู้บริหารมหาวิทยาลัย เขาสามารถลางาน หรืออ้างภารกิจของมหาวิทยาลัยได้อย่างแนบเนียน โดยไม่มีใครกล้าตั้งคำถาม

ระหว่างที่ชลิดากำลังปล่อยใจให้ล่องลอยไปกับแผนการในฝัน

เสียงแจ้งเตือนข้อความ SMS ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

และอีกครั้ง

อย่างต่อเนื่อง

หญิงสาวเริ่มรู้สึกรำคาญ จึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดู

แต่ทันทีที่สายตาอ่านผ่านตัวอักษรบนหน้าจอ

หัวใจของเธอก็ร่วงวูบอย่างรุนแรง

“เมื่อวานเป็นวันครบรอบแต่งงานของฉันกับตฤณชา ฉันขอให้ผู้หญิงมือที่สามที่มาติดพันเขาจงพินาศไป”

ข้อความถัดมาปรากฏขึ้นทันที

“ผู้หญิงมือที่สามที่มาติดพันตฤณชาจงรับรู้ไว้ด้วยว่าเธอกำลังแย่งสามีของคนอื่น นังหน้าด้าน”

และข้อความสุดท้าย

ทำให้มือของชลิดาสั่นจนแทบจับโทรศัพท์ไม่อยู่

“คุณชื่อด้าใช่ไหม จงรู้ไว้ว่า ตฤณชาแต่งงานแล้ว และฉันคือภรรยาของเขา คุณกำลังแย่งสามีของฉันอยู่”

ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้น

สายเรียกเข้ามาจากหมายเลขเดียวกับที่เพิ่งส่งข้อความสั้นหาเธอ

ความตกใจแล่นวาบขึ้นมา ชลิดามือสั่นจนโทรศัพท์มือถือแทบหลุดร่วงจากมือ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ชั่วช้าสามานย์   บทที่ 15

    ชลิดาเดินกลับโต๊ะทำงานด้วยสติที่เหมือนลอยหายไปครึ่งหนึ่งระหว่างทาง สายตาหลายคู่จับจ้องเธอโดยไม่คิดจะปิดบัง บางคนมองราวกับเห็นของแปลก บางคนยิ้มมุมปากอย่างสะใจ ขณะที่อีกกลุ่มยืนกระซิบกระซาบแล้วปรายตามาทางเธอเป็นระยะเสียงหัวเราะเบา ๆ ไล่หลังมาเหมือนเงาเธอเร่งฝีเท้า หัวใจเต้นถี่จนเจ็บหน้าอกทันทีที่ถึงโต๊ะทำงาน ชลิดารีบเก็บเอกสารและของใช้ส่วนตัวใส่กระเป๋าอย่างลุกลี้ลุกลน ตั้งใจจะกลับบ้านไปตั้งหลักก่อน ทุกอย่างมันถาโถมเกินกว่าจะรับมือไหวในตอนนี้เธอส่งข้อความหาตฤณชาไปแล้วหลายครั้งไม่มีการตอบกลับคงกำลังอยู่บนเครื่องบิน“อาจารย์ชลิดาคะ คณบดีขอเชิญพบค่ะ”เสียงตุ๊กดังขึ้นข้างหลัง เธอพยายามโทรหาชลิดาหลายสายแล้ว แต่ชลิดาไม่ได้รับชลิดากลืนน้ำลาย ก่อนพยักหน้าเบา ๆ แล้วเดินตามเลขานุการไปอย่างคนไร้แรงต้านทุกย่างก้าวหนักอึ้งข้อความจากเพื่อนเด้งเข้ามาไม่หยุดในโทรศัพท์ แต่เธอไม่กล้าเปิดอ่าน รู้ดีว่าเนื้อหาคงไม่พ้นเรื่องเดียวกันเมื่อก้าวเข้าสู่ห้องทำงานคณบดี ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศทำให้เธอขนลุก ทั้งที่อุณหภูมิไม่ได้ต่างจากทุกวันหรือบางที…สิ่งที่หนาวอาจไม่ใช่อากาศเธอยกมือไหว้ ก่อนจะถูกเชิญ

  • ชั่วช้าสามานย์   บทที่ 14

    ระหว่างที่ชลิดาหิ้วอุปกรณ์การสอนเดินผ่านโรงอาหารของคณะ เพื่อมุ่งหน้าไปยังอาคารเรียนด้านข้าง เธอสังเกตได้ว่าบรรยากาศวันนี้ดูแปลกไป นักศึกษาหลายคนหันมามองเธอ บางคนยิ้ม บางคนหัวเราะเบา ๆ คล้ายมีเรื่องขบขันที่เธอไม่รู้หญิงสาวชะงักเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะส่งยิ้มสุภาพกลับไปตามมารยาท ในฐานะอาจารย์ใหม่ เธออยากสร้างความประทับใจ ไม่อยากคิดมากกับสายตาเหล่านั้นแต่ทันทีที่เธอเดินลับตา เสียงซุบซิบก็ดังเซ็งแซ่ขึ้นราวกับคลื่นกระทบฝั่ง“วันนี้ใส่ชุดเดียวกับในรูปเลยนะ แบบนี้ยืนยันได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าใช่นางแน่ ๆ”“ชุดนี้คอลเลกชันใหม่ของแบรนด์ L ด้วยนะ ซ้ำยากมาก”“ในรูป เพิ่งเดินออกมาจากโรงแรม ดูโทรมหน้าซีดมาก … สงสัยโดนไปหลายดอก ผู้ชายคงแรงดี”“งั้นข่าวลือที่ว่าไปแย่งผู้ชายเขามาก็คงจริงสิ หน้าตาก็ดีแท้ ๆ ไม่น่าคิดสั้นแบบนี้เลย เป็นอาจารย์เหมือนกันแท้ ๆ”“คนไม่มีศีลธรรมแบบนี้จะไปนับถือได้ยังไงล่ะ ถอนวิชาทันไหมเนี่ย”“อาจารย์ตฤณชาก็ดูภูมิฐานนะ อายุขนาดนั้นยังตกสาวเอ๊าะ ๆ อย่างนางได้อีก เก่งจริง ๆ”“ได้ยินมาว่าสองคนนี้เคยเป็นอาจารย์กับลูกศิษย์กันมาก่อนนะ แล้วดันปิ๊งกันเอง สุดท้ายผู้ชายก็ทิ้งเมียทิ้งลูกม

  • ชั่วช้าสามานย์   บทที่ 13

    แม้เครื่องปรับอากาศภายในห้องจะส่งไอเย็นฉ่ำเพียงใด แต่ในอกของวิภาพรกลับร้อนรุ่มราวกับมีไฟสุม ความรู้สึกสะอิดสะเอียนตีตื้นขึ้นมาจนจุกอกยามที่ต้องทอดสายตามองชายหญิงคู่ที่ยืนอยู่ตรงหน้าทั้งสองรักษาระยะห่างต่อกันด้วยท่าทีปั้นปึ่งราวกับคนไม่สนิทชิดเชื้อ แต่วิภาพรรู้ดีว่านั่นคือการแสดงที่ห่วยแตก รูปถ่ายและคลิปวิดีโอที่เธอไล่เช็กอย่างละเอียดเป็นหลักฐานชั้นดีว่าไม่มีการตัดต่อใดๆ และที่ตอกย้ำความจริงจนดิ้นไม่หลุด คือใบหน้าของ 'น้องแม็กซ์' ลูกชายของตฤณชาที่แวบเข้ามาในหัว...เด็กน้อยที่เธอเคยเห็นตอนตฤณชาพามาวิ่งเล่นที่คณะช่วงเย็นบ่อยครั้งวินาทีนั้น ความชื่นชมที่เคยมีต่อผู้ใต้บังคับบัญชาคนนี้มลายหายไปในพริบตา ชายหนุ่มที่เธอเคยประเมินไว้สูงลิ่ว ทั้งกิริยามารยาทที่ไร้ที่ติและความสามารถที่โดดเด่นจนมองเห็น อนาคตไกลเป็นถึงเก้าอี้ผู้บริหาร แท้จริงแล้วเป็นเพียงภาพลวงตาที่เขาสร้างขึ้นมาหลอกลวงโลกส่วนหญิงสาวข้างกายที่เคยมีใบหน้าสะสวยน่าเอ็นดูจนเธอเคยนึกเมตตา ในวันนี้กลับเหลือเพียงหน้ากากที่ฉาบไว้ด้วยความเสแสร้ง แววตาที่เคยดูอ่อนโยนซื่อบริสุทธิ์ บัดนี้กลับซ่อน 'ความอวดดี' และจองหองไว้อย่างปิดไม่มิด“สวัสด

  • ชั่วช้าสามานย์   บทที่ 12

    พิมลดาและแพทก้าวเดินออกจากประตูวัดเคียงคู่กัน ใบหน้าของทั้งสองดูอิ่มเอิบซึมซับเอาความสงบเย็นมาไว้ในแววตา พิพัฒน์ที่ยืนรออยู่หน้าประตูสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงนั้นทันที เขาเผยยิ้มกว้างเมื่อเห็นน้องสาวทั้งสองดูผ่อนคลายลงอย่างที่ไม่ได้เห็นมานาน“เป็นยังไงบ้างเรา ยิ้มแป้นเชียวนะ” พิพัฒน์เอ่ยหยอกน้องสาวคนเล็กด้วยน้ำเสียงเอ็นดู“ดีกว่าที่คิดมากเลยค่ะพี่พัฒน์” แพทตอบกลับเสียงใส “ไม่น่าเชื่อเลยนะคะว่าการตื่นมาทำวัตรเช้า เดินจงกรม นั่งสมาธิวนไปแบบนี้จะทำให้ใจเราเบาได้ขนาดนี้ ถ้ารู้ว่ามาปฏิบัติธรรมแล้วจะโล่งสบายเหมือนยกภูเขาออกจากอกแบบนี้ แพทมาตั้งนานแล้วค่ะ”พิพัฒน์หัวเราะน้อยๆ ก่อนจะเบนสายตาที่เต็มไปด้วยความอาทรไปทางหญิงสาวอีกคน “แล้วพิมล่ะ... เป็นยังไงบ้าง?”พิมลดาคลี่ยิ้มจางๆ แต่มั่นคง “สบายใจขึ้นมากค่ะพี่พัฒน์ เรื่องที่เคยคิดไม่ตก ตอนนี้พิมเริ่มมองเห็นทางออกบ้างแล้ว ต่อไปนี้พิมจะตั้งสติ และทำชีวิตของพิมกับน้องแม็กซ์ให้ดีขึ้น...ขอบใจแพทมากนะที่มาเป็นเพื่อนพี่”“ไม่ต้องขอบคุณเลยค่ะพี่พิม แพทซะอีกที่ต้องขอบคุณพี่” แพทกุมมือพี่สาวไว้แน่น “การมาครั้งนี้ทำให้แพทใจเย็นลงเยอะเลย แพทชอบคำสอนที่พระท

  • ชั่วช้าสามานย์   บทที่ 11

    กว่าจะกล่อมให้พิมลดาหลับได้ เวลาก็ล่วงเลยเข้าตีหนึ่ง แพทค่อย ๆ ลุกขึ้น เดินออกจากห้อง และปิดประตูลงอย่างแผ่วเบา ราวกับกลัวว่าแม้แต่เสียงลมหายใจจะรบกวนการพักผ่อนอันเปราะบางของพี่สาวหน้าห้อง พิพัฒน์ พี่ชายคนโต ยืนรออยู่ด้วยสีหน้าเคร่งเครียดและเต็มไปด้วยความห่วงใย“พิมเป็นยังไงบ้าง” เขากระซิบถามเสียงเบา“ร้องไห้จนหลับไปแล้วค่ะ น่าจะเพราะเหนื่อยมาก” แพทตอบ สีหน้าเศร้าสร้อยอย่างเห็นได้ชัดความโกรธที่อัดแน่นอยู่ในใจเธอปะทุขึ้นอีกครั้ง“อีนังผู้หญิงนั่นมันแสบนัก ทำกับเด็กตัวเล็ก ๆ ได้ลงคอ ทำทีเป็นล้อเล่น แต่จริง ๆ ตั้งใจแกล้งชัด ๆ ผู้หญิงด้วยกันดูออกค่ะ กระแดะซะไม่มี พ่อแม่ไม่สั่งสอน จิตใจทำด้วยอะไร กระทั่งเด็กก็ยังทำได้ลงคอ”พิพัฒน์ถอนหายใจยาว ก่อนเอ่ยปลอบน้องสาว“ใจเย็น ๆ แพท ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือช่วยพิมกับแม็กซ์ให้ผ่านเรื่องนี้ไปให้ได้ก่อน ส่วนมันกับผู้หญิงของมัน…สักวันต้องได้รับกรรมสนองแน่นอน คอยดูไปเถอะ”แพทกำมือแน่น ดวงตาแข็งกร้าว“แพทมีวิธีแก้แค้นให้พี่พิมค่ะ แค่เล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ยังดี มันทำเราเจ็บได้ เราก็ทำมันเจ็บได้เหมือนกัน”พิพัฒน์หันมามองน้องสาวอย่างจริงจัง“จะทำอะไรก็อย่าให้ก

  • ชั่วช้าสามานย์   บทที่ 10

    ตลาดกลางคืนย่านดังของกรุงโตเกียวสว่างไสวไปด้วยแสงไฟและเสียงผู้คน ชลิดาเดินทอดน่องอย่างอารมณ์ดี แขนข้างหนึ่งคล้องอยู่กับแขนของตฤณชาที่ก้าวเคียงข้างเธออย่างใกล้ชิด ราวกับต้องการประกาศความเป็นเจ้าของโดยไม่แยแสสายตาใครด้านหลัง แม่ น้องสาว และญาติของเธอเดินตามมาเป็นกลุ่ม เสียงหัวเราะและบทสนทนาดังแว่วมาท่ามกลางบรรยากาศคึกคักของค่ำคืนที่ดูสมบูรณ์แบบหญิงสาวดื่มด่ำกับความรู้สึกของความสำเร็จที่หลั่งไหลเข้ามาตั้งแต่อายุยังน้อย คนรอบข้างต่างบอกว่าเธอทั้งเก่งและโชคดี เรียนหนังสือเก่ง ได้รับเลือกเป็นอาจารย์ ได้ทุนไปศึกษาต่อต่างประเทศทั้งหมดนี้…ชลิดารู้ดีว่า ส่วนหนึ่งมาจากผู้ชายที่เดินอยู่ข้างกายตั้งแต่วันแรกที่ได้พบตฤณชา ชีวิตของเธอก็เหมือนถูกเปิดประตูสู่ความรุ่งเรือง ทุกอย่างดูง่ายดาย ราบรื่น และได้มาโดยไม่ต้องดิ้นรน แม้ในส่วนลึกของจิตใจจะมีเสียงหนึ่งคอยเตือนว่า เธอกำลังทำผิดศีลธรรม แย่งชิงสามีของผู้หญิงคนอื่น และทำลายครอบครัวของใครบางคนแต่สิ่งที่เธอได้รับตอบแทน กลับเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆกรรมเวรอะไรนั่น…ชลิดาไม่สนใจขอเพียงเธอเป็นผู้ชนะ ได้ครอบครองทุกสิ่งดี ๆ ที่คนอื่นไม่มี เท

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status