Share

ชีวิตใหม่ครานี้ขอมีสามีเป็นท่านแม่ทัพ
ชีวิตใหม่ครานี้ขอมีสามีเป็นท่านแม่ทัพ
Author: เยว่หลง

ตอนที่ 1 เหตุผลของการบอกเลิก

last update publish date: 2026-02-16 00:14:48

บนท้องถนนเต็มไปด้วยผู้คนพลุกพล่าน ช่วงเวลาของการเร่งรีบ ผู้คนมากมายต่างเดินขวักไขว่ไปมาเต็มสองข้างถนน

ไม่จำเป็นต้องเงี่ยหูฟังก็ยังได้ยินเสียงพุดคุยจอแจ เสียงรถ เสียงแตร เสียงเพลงดังครึกครื้นชวนให้รู้สึกอยากโยกตัวไปมา

ภายใต้ผู้คนมากหน้าหลายตา หญิงสาวร่างกายสูงโปร่ง ผิวอมชมพู เครื่องหน้างดงามย่างเท้าบนส้นสูงมุ่งหน้าสู่ร้านอาหารชื่อดังแห่งหนึ่ง

เพียงการเดินผ่านของเธอก็สามารถเรียกความสนใจจากผู้คนโดยรอบ ออร่าความงานแผ่กระจายสะกดให้คนมองตามจนสุดสายตา

สองขานำพาร่างเพรียวระหงมาหยุดหน้าประตูบานหนึ่ง มือเรียวสวยผลักประตูก้าวเข้าไปด้านใน ก้าวขาเข้าไปหย่อนตัวลงนั่ง ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นมาว่า

“มีอะไรหรือเปล่าถึงได้นัดมาหากะทันหันแบบนี้ ?”น้ำเสียงนุ่มนวลติดสงสัยเอ่ยถามคนนั่งฝั่งตรงข้าม สายตาเหลือบมองผู้หญิงข้างกายคนที่ได้ชื่อว่าแฟนหนุ่ม

แฟนหนุ่มของเธอมีท่าทีอ้ำอึ้งไม่ยอมพูดจา จื่อหรานจึงเอ่ยถามอีกครั้ง

“สีกังมีอะไร เรื่องร้ายแรงถึงขนาดต้องใช้เวลาทำใจนานขนาดนั้นเลยเหรอ ?”น้ำเสียงจื่อหรานติดหยอกล้อเล็กน้อย ยื่นมือออกไปหวังจับมือเขามากุมเหมือนทุกครั้งที่เคยทำเวลาเขามีเรื่องไม่สบายใจ ทว่าก่อนมือเธอจะสัมผัสถูกมือเขา สีกังกับชักมือกลับ

หัวคิ้วจื่อหรานขมวดเข้าหากัน หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ

หญิงสาวชักมือกลับมาเอนหลังพิงเก้าอี้ หรี่ตามองเขาเล็กน้อย

“สีกังพูดมาเถอะไม่ใช่เด็ก ๆ แล้ว”

เธอพอจะคาดเดาอะไรบางอย่างได้ตั้งแต่เดินเข้าห้องมาแล้ว แต่ที่เลือกจะปล่อยผ่านเพราะต้องการหลอกตัวเอง

คนถูกเรียกเงยหน้ามองสบตาผู้หญิงตรงมา สายตาของเธอราวกับมองทุกอย่างได้อย่างทะลุปุโปร่ง แต่กับยังสามารถแสดงท่าทีไม่ยี่หระใด ๆ ราวกับว่าไม่สำคัญ

ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ ถอนหายใจออกมายาวเหยียด น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

“จื่อหรานฉันทำผู้หญิงคนนี้ท้อง”

“...”

ความเงียบเกิดขึ้นในห้องอาหารส่วนตัวสุดหรูระดับห้าดาว ร่างกายจื่อหรานนิ่งอึ้งไป พูดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะ สายตาส่องสะท้อนภาพคนทั้งสองกำลังก้มหน้าไม่กล้าสบตากัน

หญิงสาวเม้มปาก หันหน้าหนี คิดจะพูดอะไรออกมาสักคำแต่เมื่อสายตาหันมาเห็นใบหน้ารู้สึกผิดของพวกเขา มือสองข้างกำกันแน่นใต้โต๊ะ เธอก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว

รู้สึกผิดแล้วทำทำไม !! อีกไม่กี่เดือนพวกเราก็จะแต่งงานกันแล้วนะ !!

หญิงสาวกรีดร้องในใจ ความรู้สึกเจ็บปวดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนจุกอยู่ในอก

สติที่ยังหลงเหลืออยู่บอกให้เธอใจเย็น จื่อหรานประสานมือบนโต๊ะอาหารหลับตาสูดหายใจเข้าลึก ๆ ลืมตาสบตาสีกังแล้วพยักหน้าเข้าใจ

ไม่มีอะไรต้องพูดกันอีกแล้ว

เธอไม่อาละวาด ไม่แม้กระทั่งเอ่ยต่อว่าเขาที่ทรยศหักหลัง ไม่แม้จะเอ่ยถามถึงสาเหตุของการกระทำ

เพราะไม่ว่าทุกอย่างจะเกิดจากสาเหตุใดความจริงเรื่องที่ว่าเขาทำผู้หญิงท้องก็ไม่เปลี่ยนไป

จื่อหรานหยัดตัวลุกขึ้นยืน

“ขอตัวก่อนนะ”คำกล่าวสั้น ๆ ที่พยายามข่มกลั้นความรู้สึกร้อนที่กระบอกตา หันหลังเดินออกจากห้องทันที

“จื่อหราน ! คุยกันก่อนสิ”คนพูดเม้มปากแน่นเอ่ยเสียงเบา “ฉันขอโทษ...”ปลายหางเสียงเบาหวิวแทบไม่ได้ยิน แต่เพราะภายในห้องเงียบมากคนฟังจึงได้ยินมันอย่างชัดเจน

เธอหันไปเผชิญหน้าชายที่รักมาก รักมากว่าแปดปีเต็ม ชายที่เธอวาดฝันอนาคตร่วมกันหลายอย่าง

ทั้งที่บอกว่าเดือนหน้าจะไปซื้อคอนโดร่วมกัน พอแต่งงานแล้วก็จะออกรถร่วมกัน จากนั้นก็มองหาธุรกิจเล็ก ๆ ทำร่วมกัน จะได้มีเวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น แล้วพอธุรกิจมั่นคงก็มีเด็กตัวเล็กสักคนเป็นสักขีพยานความรักของเรา

ทั้งที่พูดเอาไว้เสียดิบดี แต่ดูตอนนี้สิ...

ทุกอย่างที่พูดมาไม่สามารถทำได้แล้ว

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ชีวิตใหม่ครานี้ขอมีสามีเป็นท่านแม่ทัพ   ตอนที่ 27 สามีภรรยา ตอนจบ

    หลินเซี่ยวอีนอนหลับไม่ได้สตินานสองวัน ตลอดสองวันที่ผ่านมาเย่ฝานช่วยป้อนยาให้ คอยอยู่เคียงข้างไม่ห่างกายทั้งเช้าเย็น เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างการเช็ดตัวผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า แม่ทัพหนุ่มก็เต็มใจทำให้ทั้งที่ไม่คุ้นชินจวบจนเช้าวันที่สองคนซึ่งเป็นสาเหตุให้หัวใจของเย่ฝานห่วงพะวงก็ลืมตาขึ้นมาเสียที“ในที่สุดเจ้าก็ฟื้นแล้ว” เย่ฝานมีปฏิกิริยาทันที ขยับเข้ามานั่งขอบเตียงยื่นมือไปกุมมือหลินเซี่ยวอีเอาไว้คนป่วยมองสีหน้าห่วงหาเป็นกังวล ก็ได้แต่อมยิ้มเล็กน้อย ร่างกายยังเหนื่อยอ่อนไม่มีแรงอยู่บ้าง แต่ก็สามารถขยับกายได้เล็กน้อย“หิวน้ำหรือไม่?”หลินเซี่ยวอีพยักหน้า เย่ฝานพยุงคนรักให้กึ่งนั่งกึ่งนอนหันไปเทน้ำลงในถ้วยใบเล็กแล้วป้อนให้ถึงปากหลินเซี่ยวอีจ้องมองทุกการกระทำของสามี หัวใจดวงน้อยถูกอาบชโลมด้วยแสงแดดอ่อน ๆ“ข้าหลับไปนานหรือไม่”“เจ้าหลับไปสองวันเต็ม เจ้ารู้หรือไม่ว่าวันที่ข้าเปิดประตูเข้ามาเห็นเจ้าเนื้อตัวเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด ข้ารู้สึกเหมือนหัวใจถูกกระชากออกไปบีบจนแตกละเอียด ฮูหยินเจ้าอย่าได้เจ็บป่วยเช่นนี้อีก หัวใจดวงน้อย ๆ ของข้ายากจะรับไหว” เย่ฝานไม่ว่าเปล่า โอบประคองภรรยาเข้าสู่อ้อมกอด

  • ชีวิตใหม่ครานี้ขอมีสามีเป็นท่านแม่ทัพ   ตอนที่ 26 หย่าอนุ ตอนจบ

    “ท่านพี่ข้าหาได้หมายความเช่นนั้นข้าเพียงมิต้องการให้บุรุษอื่นเข้าเรือนนอนของข้ากับท่าน”“ท่านพี่เป็นเช่นที่พี่เวยอีซือกล่าว ท่านพี่มิควรหะ...”“หากพวกเจ้ายังมิเงียบปากข้าจะสั่งให้บ่าวนำผ้ามาอุดปากของพวกเจ้าเสีย”เวยอีซือก้มหน้า สองมือซึ่งซุกซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อกำเข้าหากันแน่น ปลายนิ้วจิกลงบนผิวเนื้อจนเลือดซึมออกมา แต่กลับไม่แสดงสีหน้าเจ็บปวดนางทำสิ่งใดผิดกัน ตลอดเวลาที่ผ่านมานางทำหน้าที่ภรรยาได้เป็นอย่างดี ไม่เคยเข้าไปสร้างความรำคาญให้ ไม่แม้กระทั่งอ้อนวอนขอความรักจากเขา นางที่ไม่เคยทำอันใดผิด เหตุใดเย่ฝานถึงไม่เคยหันมามองนางสักครั้งความดีที่นางคอยดูแลจวนไม่มีผลต่อจิตใจบุรุษผู้นี้เลยหรือเวยอีซือเงียบคำไม่พูดจา แตกต่างจากหยางลู่ฉีที่มักจะแสดงอารมณ์ออกมาตรง ๆ นางถูกชายผู้เป็นที่รักดูหมิ่นครั้งแล้วครั้งเล่า ตัวนางไม่ยินยอม ตวัดสายตาโกรธเกรี้ยวมองกลับไป“ท่านพูดเช่นนี้ได้เยี่ยงไร!! ข้ามิใช่ภรรยาท่านหรือ ข้าเองก็เป็นภรรยาท่านเช่นกัน เหตุใดท่านถึงได้ปฏิบัติต่อข้าแตกต่างจากสตรีผู้นั้น ท่านลำเอียง ไม่มีความยุติธรรม ทำไมถึงไม่รักข้าบ้าง ข้ารักท่านเพียงใดท่านเองก็รู้มิใช่หรือ แค่เพียงเล็กน้อย

  • ชีวิตใหม่ครานี้ขอมีสามีเป็นท่านแม่ทัพ   ตอนที่ 25 หย่าอนุ ตอนต้น

    คนในจวนทั้งหมดถูกเรียกให้มารวมตัวกันที่ห้องโถงใหญ่ ตรงหน้าเหนือขึ้นไปคือเจ้าตระกูลผู้มีบรรยากาศกดดัน ไม่มีผู้ใดกล้าเงยหน้าขึ้นไปสบดวงตาสีดำราวกับหลุมลึกคู่นั้น คนที่รู้ว่าถูกเรียกมาเพราะเหตุใดเหงื่อกาฬแตกพลั่ก ส่วนคนที่ไม่รู้ก็ได้แต่หวาดกลัวว่าแรงอารมณ์จะหลงมายังพวกตนข้างกันไม่ไกลมีชายฉกรรจ์ร่างกายสูงใหญ่สามคนถูกจับให้นั่งคุกเข่า พวกเขามีท่าทีไม่ยินยอมต้องการขัดขืนแต่พอดวงตาดำสนิทน่ากลัวหันมองมาเป็นต้องสะดุ้งตัวโยนก้มหน้าหงุดไม่กล้าสบตาสายตาคู่นั่นมีประกายต้องการฆ่าแต่งแต้มเอาไว้อยู่“พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าเรียกตัวพวกเจ้ามาด้วยเรื่องใด”“...”“ข้าจะถามอีกครั้ง รู้หรือไม่ว่าข้าเรียกมาด้วยเรื่องอันใด” ครานี้ไม่มีใครเงียบ แม้เสียงท่านแม่ทัพจะเรียบนิ่งไร้ซึ่งอารมณ์แต่กลับคนที่คุ้นเคยล้วนรับรู้ได้ ไม่จำเป็นต้องเอ่ยวาจาแค่บรรยากาศรอบตัวก็ทำเอาหายใจไม่ออก“ข้าไม่รู้ขอรับ / ข้าไม่ทราบเจ้าค่ะ” หลายเสียงประสานกัน แต่มีอยู่สองคนที่ไม่เอ่ยอะไรออกมา ทำเพียงก้มหน้ามองพื้นเย่ฝานหันไปมองพวกนางทั้งสอง“อนุทั้งสองพวกเจ้ารู้หรือไม่” คนถูกเรียกถึงกับสะดุ้ง“ไม่ทราบเจ้าค่ะ / ไม่ทราบเจ้าค่ะ”“เช่นนั้นห

  • ชีวิตใหม่ครานี้ขอมีสามีเป็นท่านแม่ทัพ   ตอนที่ 24 เก่งกล้า

    หลินเซี่ยวอีมองสำรับดวงตามีประกายอารมณ์วาบผ่าน มือเรียวสวยจับตะเกียบคีบอาหารเข้าปากเรื่อย ๆ ผ่านไปคำที่สามหลินเซี่ยวอีก็กระอักเลือดออกมาคำโต ข้าวของบนโต๊ะตกลงพื้น เกิดเสียงดังขึ้นในห้อง“ฮูหยินเป็นอันใดหรือไม่ขอรับ!!” องครักษ์หนุ่มเอ่ยถามแต่กลับไม่ได้ยินเสียงตอบรับ เขาคิดที่จะเรียกอีกครั้งแต่ถูกฝ่ามือหนาขวางเอาไว้ก่อนเย่ฝานที่พึ่งกลับจากว่าราชการทันได้ยินเสียงร้อนรนขององครักษ์ จังหวะการก้าวเดินจึงรวดเร็วขึ้น เพียงชั่วอึดใจก็เดินมาหยุดหน้าห้องขวางองครักษ์เอาไว้แล้วเป็นฝ่ายเปิดประตูเข้าไปภาพตรงหน้าทำแม่ทัพหนุ่มใจกระตุก สตรีผู้เป็นที่รักใบหน้าซีดเซียว มุมปากมีรอยเลือด มือข้างที่ยกขึ้นมามีเลือดกองอยู่ด้านใน ชุดสีฟ้าสวยงามถูกแต่งแต้มด้วยสีแดงเป็นดวง ๆดวงตาซึ่งเคยเป็นประกายสดใสหม่นแสงลงเขาไม่สนใจถ้วยชามซึ่งหล่นลงพื้นแตกเป็นเสี่ยง สะเก็ดกระเด็นไปทั่ว สายตาจดจ้องเพียงใบหน้าสตรีผู้เป็นที่รัก ก้าวขาเข้าไปใกล้ เอ่ยเสียงเหี้ยม“ไปตามหมอมา และกักบริเวณคนในจวนให้หมดอย่าให้ใครออกไปด้านนอก!!!”“ขอรับ” องครักษ์รีบร้อนออกไป แต่ไม่นานก็มีคนวิ่งเข้ามาหาเย่ฝาน“มีอันใด”“ท่านแม่ทัพมีคนมาขอพบฮูหยินขอรั

  • ชีวิตใหม่ครานี้ขอมีสามีเป็นท่านแม่ทัพ    ตอนที่ 23 แผนซ้อนแผน

    วันเวลายังคงผ่านไปเช่นทุกวัน หลินเซี่ยวอีตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดของสามี นางขยับตัวเล็กน้อยต้องการจะลุกขึ้นแต่คนที่สมควรตื่นแต่เช้าเพื่อเข้าวังกลับยังนอนหลับสนิทไม่คิดจะลุกไปไหน“เย่ฝานวันนี้ท่านต้องเข้าวังมิใช่หรือ” คนถูกรบกวนลืมตาตื่น ปรับสายตาให้ภาพตรงหน้าเด่นชัดเพียงชั่วครู่ เขาแย้มยิ้มก้มลงจูบแก้มนวลไปฟอดใหญ่“ยังพอมีเวลา หากไม่ทันข้าจะส่งจดหมายถวายฮ่องเต้ว่าไม่สบาย”“ได้หรือ? ข้าว่าท่านมิควรทำตัวเช่นนี้จะกลายเป็นไม่ดีต่อท่านในอนาคต”คนถูกบ่นขมวดคิ้วให้รู้ว่าไม่พอใจในคำตอบ หลินเซี่ยวอีถอนหายใจ ดันเย่ฝานออก“ลุกได้แล้ว ท่านต้องไปว่าราชการเช้าทุกวัน อย่าได้เกียจคร้าน ในตอนที่ท่านกลับมาข้าจะให้ท่าน...” หลินเซี่ยวอีทิ้งคำพูดไว้เพียงแค่นั้นแต่แม่ทัพหนุ่มกลับเข้าใจความนัยในประโยค ดวงตาสีนิลเป็นประกายแวววับ ฉกชิมริมฝีปากอิ่มอย่างรวดเร็ว“ข้าขอมัดจำก่อนหลังกลับว่าราชการจะมาเก็บส่วนที่เหลือ” ถึงได้ยอมลุกจากเตียงไปแต่งตัวหลินเซี่ยวอีขยับตัวลุกตามหลังเดินไปช่วยเย่ฝานอาบน้ำเปลี่ยนผ้า นางช่วยทุกอย่างที่ภรรยาสมควรทำ จนถึงยามใส่กวาน เย่ฝานถึงได้ยื่นมาให้หลินเซี่ยวอีเป็นคนใส่ให้เขานั่งอยู่หน้าคันฉ่

  • ชีวิตใหม่ครานี้ขอมีสามีเป็นท่านแม่ทัพ   ตอนที่ 22 ติดกับ

    “มีอันใดหรือมาเสียดึกดื่น” หลินเซี่ยวอีเปิดประตูต้อนรับสตรีซึ่งมาในยามวิกาล เป็นบ่าวรับใช้คนแรกที่ย้ายมาอยู่ฝั่งเดียวกับนางท่าทางนางตอนนี้ดูร้อนรนไม่เป็นตัวของตัวเอง สายตาสอดส่องไปทั่วเหมือนไม่ต้องการให้ใครได้เห็น หลินเซี่ยวอีหันหลังกลับเข้าไปในห้อง เย่ฝานเลิกคิ้วสงสัยว่ามีเรื่องอันใดกัน นางจึงเอ่ยขอตัวสักครู่เย่ฝานผู้เชื่อใจภรรยาสุดหัวใจไม่นึกสงสัยใด ๆ ทั้งสิ้น เขาพยักหน้ารับหันไปสนใจสมุดบันทึกในมือต่อ มองลายมือภรรยาที่บรรจงเขียนลงไป ลายมือสวยงามอ่อนช้อยเช่นเดียวกับตัวตนของนาง“มีอันใดหรือ มาเสียดึกดื่น”“ฮูหยิน ข้าบังเอิญไปได้ยินแผนการของอนุทั้งสองเจ้าค่ะ” หลินเซี่ยวอีชะงักชั่วครู่ ใบหน้างดงามปรากฏรอยยิ้มเล็กน้อยเริ่มแล้วสินะ แผนการที่ทำให้นางตายตกไปก่อนวัยอันควร“เจ้าพูด” หลินเซี่ยวอีมองท่าทางยึกยัก กลัวว่าผู้อื่นจะได้ยิน จึงยื่นหูเข้าไปใกล้บ่าวรับใช้เข้าใจในทันที ขยับปากเข้าไปใกล้หูแล้วบอกเล่าถึงสิ่งที่ได้ยินมาหลังได้ยินแผนการทั้งหมด ดวงตาหลินเซี่ยวอีพลันมีประกายโกรธแค้นวาบผ่าน การกระทำครั้งนี้ของพวกนางแลดูจะรุนแรงมากกว่าชาติก่อนคงจะร้อนใจจนแทบจะทนไม่ไหวที่เย่ฝานแสดงออกชัดเจ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status