Share

ตอนที่ 20 งานวิวาห์แสนยิ่งใหญ่

last update Last Updated: 2026-02-19 14:44:08

ขบวนรถม้าหลากหลายคันมุ่งหน้าสู่เมืองไป๋ลู่ ขบวนรถยาวเหยียดพอจะสร้างความสงสัยให้กับชาวเมือง

ทั้งที่ไ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ชีวิตใหม่ครานี้ขอมีสามีเป็นท่านแม่ทัพ   ตอนที่ 26 ไม่ควรแหย่บุรุษบริสุทธิ์

    สุรามงคลก็ดื่มแล้ว ผ้าปิดหน้าเจ้าสาวก็เปิดออกแล้ว ทั้งสองคนได้ทำสิ่งที่ควรทำไปเกือบหมด ทว่ากับมีสิ่งหนึ่งที่ยังไม่เกิดขึ้นจื่อหรานนั่งนิ่งหย่อนขาลงข้างเตียงสองมือวางบนหน้าขา เหลือบสายตามองคนข้างกาย“ท่านจะนั่งนิ่งไปอีกนานแค่ไหนกัน ยังไม่คิดจะเริ่มอีกหรือ”คนถูกกระตุ้นกระแอมไอเล็กน้อยหันมองภรรยาหมาด ๆ“พวกเราเข้านอนกันก่อนดีหรือไม่ ?”“ท่านพูดจริง”จื่อหรานเลิกคิ้วเอ่ยถามสีหน้าไม่อยากจะเชื่อซุนเทียนหยูพยักหน้า“วันนี้เหนื่อยมามากแล้ว ไว้วันหลังยังไม่สาย”จื่อหรานไม่ปล่อยให้เขาหนีไปไหนได้ เรียวขาสวยก้าวขึ้นไปนั่งบนตัก สองมือยึดไหล่ทั้งสองแน่น นัยน์ตาจริงจังหลุบมองเขาในระดับใบหน้าสูงกว่า“ท่านก็รู้ไม่ใช่หรือว่าคืนเข้าหอสำคัญเพียงใด”เสียงกลืนน้ำลายดังขึ้นภายในห้องเงียบสงัด สองมือซุนเทียนหยูกำผ้าปูเตียงแน่น ไม่อาจละสายตาไปจากนัยน์ตาทรงเสน่ห์ใบหน้าสะท้อนแสงสว่างเรืองรองภายในห้องมืดสลัว รอยยิ้มเล็กน้อยที่มุมปาก กลิ่นหอมยั่วยวนราวดอกท้อ ความอ่อนนุ่มที่กดทับบนหน้าขา ตัวจื่อหรานในตอนนี้ไม่ต่างจากภูติจิ้งจอกกำลังล่อลวงผู้คน“ท่านจะไม่ทำอะไรเลยจริง ๆ หรือ ?”น้ำเสียงหวานกระเส่ากระซิบเบาข้างใบหู

  • ชีวิตใหม่ครานี้ขอมีสามีเป็นท่านแม่ทัพ   ตอนที่ 25 หวังครองคู่จนแก่เฒ่า

    “ถอดหน้ากากก็ได้นะใส่มาทั้งวันแล้ว ท่านคงจะอึดอัด”มือซึ่งกำลังยกกาเหล้าเทลงจอกสุราชะงักกึก นัยน์ตาหันมองคนนั่งข้างกาย“ข้าไม่กลัวใบหน้าท่าน เพราะงั้นไม่จำเป็นต้องใส่เวลาอยู่ด้วยกัน”หญิงสาวยิ้มบางพลางเอ่ย“...”“นิ่งอะไรอยู่ ?”หญิงสาวเลิกคิ้วสงสัย เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นว่ามือเขาไม่ว่างจึงเป็นฝ่ายขยับโน้มตัวเข้าไปใกล้ มือสองข้างยกขึ้นอ้อมไปด้านหลังแกะปมเชือกถอดหน้ากากเหล็กออกหน้ากากถูกถอดออกแล้ว รอยแผลขนาดใหญ่ดูน่ากลัวพลันปรากฏสู่สายตา ทว่าในสายตาจื่อหรานรอยแผลเป็นนี้ของเขาหาได้ดูน่ากลัว รอยบาดในมุมพอเหมาะพอดีช่วยผลักดันให้ใบหน้านี้ดูน่ามองมากยิ่งขึ้นกว่าจะรู้ตัว ปลายนิ้วเรียวเล็กยกขึ้นสัมผัสรอยแผลเป็นแผ่วเบา นัยน์ตาสีอ่อนสบเข้ากับนัยน์ตาสีดำสะท้อนเงาภาพของนางเรือนราง“เจ็บหรือไม่ ?”รู้ทั้งรู้ว่าตอนนี้เขาคงไม่รู้สึกเจ็บแล้ว แต่นางก็ยังอยากจะเอ่ยถาม ลูบไล้รอยแผลราวกับกำลังหลงใหลการกระทำและน้ำเสียงแกมเป็นห่วงของจื่อหรานทำหัวใจคนฟังสั่นไหว นอกจากคนสนิทและคนในครอบครัว ไม่เคยมีใครเอ่ยถามเขาด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงเช่นนี้นัยน์ตาดำขลับมองพิจารณาใบหน้าและแววตาที่กำลังจดจ้องบาดแผล“ตอนนั้นเจ็บ

  • ชีวิตใหม่ครานี้ขอมีสามีเป็นท่านแม่ทัพ   ตอนที่ 24 ข้าจะรอท่าน

    แม้จะถูกรบกวนไปบ้างทว่าช่วงเวลาก็หาได้บิดพลิ้ว ขบวนรถม้าเดินทางไปรับเจ้าสาวกลับมาแล้ว พร้อมเสียงร้องแซ่ซ่องของบรรดาชาวเมืองที่ต่างมาแสดงความยินดีและมาชมความอลังการของการแต่งงานในครั้งนี้รถม้าแล่นไม่เร็วไม่ช้าผ่านประตูเมืองมุ่งหน้าสู่จวนหลังใหญ่ ระหว่างทางมีสายตามากมายสอดส่องเข้าไปในเกี้ยวเจ้าสาว พวกเขาอยากจะมองหน้าและจดจำไว้ว่า ใครกันที่ได้ตบแต่งกับท่านแม่ทัพ“ถึงแล้ว”เสียงราบเรียบของบุรุษดังแทรกเสียงโห่ร้องรอบกาย หญิงสาวด้านในเปิดประตูออกมาเผยให้เห็นใบหน้าภายใต้ผืนผ้าสีแดงนางหลุบตามองมือเขา วางมือเรียวลงไปก้าวลงจากรถม้านัยน์ตาสุกสกาวกวาดมองจวนซึ่งวันนี้ประดับตกแต่งด้วยสีมงคลอย่างโอ่อ่าสมฐานะจวนแม่ทัพ“เข้าไปข้างในกันเถิด”จื่อหรานพยักหน้าก้าวเข้าไปด้านในพร้อมอีกฝ่ายหนึ่งร่างสูงใหญ่กำยำหนึ่งร่างเพรียวระหงย่างก้าวเป็นจังหวะผ่านประตูจวนเข้ามาด้านใน ความแตกต่างไม่ได้ทำให้คนหนึ่งดูเด่นอีกคนดูด้อยกลับกันศีรษะซึ่งสูงเหนือไหล่ขึ้นมาเล็กน้อยกับช่วยเสริมให้สตรีข้างกายซุนเทียนหยูดูน่าทะนุถนอมมากยิ่งขึ้นภายใต้การจับจ้องของสายตาหลายคู่จื่อหรานไม่แม้จะเผยอาการประหม่าออกมา สีหน้าหญิงสาวยิ้มแย้ม

  • ชีวิตใหม่ครานี้ขอมีสามีเป็นท่านแม่ทัพ   ตอนที่ 23 ขบขัน

    “ในเมื่อพวกเจ้ามากันหมดแล้วเช่นนั้นก็ลงชื่อเสีย นี่เป็นหนังสือแยกบ้าน จากนี้พวกเจ้ากับจื่อหรานถือว่าตัดขาดกันอย่างสมบูรณ์ หลังนางแต่งงานไปแล้วจื่อหรานจะไม่ข้องเกี่ยวใด ๆ กับพวกเจ้าอีก”“ท่านแม่ทัพเช่นนี้จะได้อย่างไร ถึงอย่างไรนางก็เป็นลูกสาวที่ข้าเลี้ยงดูมานาน”จิ้นจูยังคงไม่ยอมรับจื่อหรานกำลังไปได้ดีแล้ว ชีวิตหลังจากนี้คงสุขสบายไม่เหนื่อยยาก นางจะปล่อยให้อีกฝ่ายไปเสวยสุขคนเดียวได้อย่างไร จะสบายก็ต้องพาครอบครัวสบายไปด้วย ไม่อย่างนั้นเวลาหลายปีที่นางอดทนเลี้ยงดูมาคงพูดได้ว่าสูญเปล่า !ไม่ได้ นางจะไม่ยอมปล่อยให้เรื่องราวทุกอย่างกลายเป็นเช่นนี้ นางจะไม่ยอมกลายเป็นตัวตลกให้ชาวบ้านเหล่านี้หัวเราะเด็ดขาด ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องได้รับประโยชน์จากความอดทนตลอดปลายปีที่ผ่านมา !นัยน์ตาดำขลับจ้องมองจิ้นจู สายตานี้ราวกับมองความคิดอีกฝ่ายทะลุปุโปร่งซุนเทียนหยูส่ายหัวยิ้ม ๆ เอ่ยขึ้นมาอีกว่า“หากเจ้าตกลงประทับตราหนังสือแยกบ้าน เงินร้อยตำลึงทองจะตกเป็นของบ้านเจ้าทันที”“ท่าน !”จื่อหรานเอ่ยขึ้น ทว่าอีกฝ่ายกับหันหน้ามาส่ายหน้าช้า ๆ ขยับปากเอ่ยเสียงเบา“ปล่อยให้ข้าจัดการเถิด ถึงข้าจะไม่ได้คิดว่าเจ้ามีค่าเพี

  • ชีวิตใหม่ครานี้ขอมีสามีเป็นท่านแม่ทัพ   ตอนที่ 22 คืนอิสระ

    น้ำเสียงบาดหูของสตรีดังขึ้นไม่ไกลมากนัก หลังหันหน้าออกไปมองจึงพบว่าเป็นจิ้นจู สตรีวัยกลางคนผู้ไม่กลัวตายสายตาดำขลับน่าเกรงขามของบุรุษหันมองผู้มาใหม่ นัยน์ตาเขาหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเป็นผู้ใดหลังตัดสินใจจะแต่งงานกับนางด้วยข้อตกลงสุดพิลึก ตนได้สั่งให้คนสืบเรื่องราวของอีกฝ่าย พอได้รู้ชีวิตที่ผ่านมาของนางซุนเทียนหยูถึงกับรู้สึกประหลาดใจ และจากคำบอกเล่าของคนสนิท สตรีตรงหน้าคือหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้จื่อหรานต้องการแยกบ้านคนที่ตลอดชีวิตถูกเอารัดเอาเปรียบมาตลอด พูดว่าถูกกดขี่ยังไม่เกินไปด้วยซ้ำแต่กับไม่ถูกสาดสีดำจนมืดมน แววตาไม่อับแสงจะไม่ทำให้เขารู้สึกประหลาดใจได้อย่างไรอีกทั้งหลังได้พูดคุยกัน บรรยากาศรอบตัวนางยังเต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา ไม่เหมือนคนถูกกดขี่มาตลอดชีวิตเลยด้วยซ้ำ“จะทำเช่นไร ?”ซุนเทียนหยูเอ่ยถามคนด้านหน้าไม่ได้สนใจสีหน้าท่าทางของอีกฝ่ายเลยสักนิดถึงอย่างไรวันนี้ก็เป็นวันมงคล เขาไม่อยากให้มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น และเหมือนจื่อหรานจะคิดเช่นเดียวกัน“ไปกันเถิด”เขาพยักหน้าเข้าใจส่งนางเข้าไปในรถม้า ท่ามกลางสีหน้าตกตะลึงระคนไม่พอใจของจิ้นจูหลังซุนเทียนหยูส่งเจ้าสาวเข้ารถม้าก็ไม

  • ชีวิตใหม่ครานี้ขอมีสามีเป็นท่านแม่ทัพ   ตอนที่ 21 มารับเจ้าแล้ว

    การมาเยือนของรถม้าขบวนใหญ่สร้างความตื่นตะลึงให้ชาวบ้านเป็นอย่างมาก แม้จะพอได้ข่าวว่าจวนแม่ทัพเลือกจื่อหรานแต่งเข้าจวน ถึงกระนั้นก็ยังมีหลายคนคิดว่าเป็นเพียงข่าวลือ ไม่มีความจริงใดคนเป็นแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่จะมาเลือกหญิงสาวชาวบ้านเป็นภรรยาได้อย่างไรกัน แค่คิดก็ชวนให้หัวร่อแล้ว ทว่าหลังได้เห็นใบหน้าบุรุษผู้ทำหน้าที่นำขบวน และหน้ากากอันเป็นสัญลักษณ์ของแม่ทัพใหญ่แล้วพวกเขาถึงกับพูดไม่ออก ทำได้เพียงมองตามหลังรถม้าวิ่งเข้าไปในหมู่บ้าน ก่อนจะหยุดลงหน้าบ้านหวังซานซือหญิงสาวอายุสามสิบต้น ๆ คนนี้ทำหน้าที่เป็นผู้หลักผู้ใหญ่ทางบ้านภรรยาแทนพ่อแม่จื่อหรานที่ไม่สามารถทำหน้าที่ได้แล้วตัดสินใจแยกบ้านออกมาแล้วจื่อหรานไม่คิดหยิบยื่นสิ่งใดให้พวกเขาทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นสินสอดหรือเงินแม้แต่อีแปะเดียว“ข้ามารับเจ้าแล้ว”น้ำเสียงหนักแน่นของบุรุษเอ่ยกับสตรีตรงหน้าวันนี้เขาได้เห็นแล้วว่า ของล้ำค่าซุกซ่อนในบ่อโคลนนั้นเป็นเช่นไรวันนั้นนางแต่งตัวซอมซ่อไม่น่ามอง ถึงกระนั้นแววตาของนางกับสามารถสะกดให้เขารู้สึกสนใจขึ้นมาได้ มาวันนี้ชุดเหล่านั้นถูกผลัดเปลี่ยนสวมแทนด้วยชุดพิธีการสีแดงแสนงดงามร่างกายที่เคยคล่ำแดดถูกดูแ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status