EP.6 รู้กันแค่เราสองคน

“แสบเหมือนกันนะเราเนี่ย​ ไอ้ชวามันคงไม่รู้สินะ​ ว่าลูกสาวดื่มเหล้าเป็นแล้ว”

“พ่อน่ะ!​ ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับหนูตั้งหลายอย่างเลยหละค่ะ​ อืม...ไม่สิ! ต้องบอกว่าไม่รู้สักเรื่องถึงจะถูก​ แต่ถ้าเป็นเรื่องแม่เลขานั่น​ คงจะรู้ดีสุด ๆ”

เจ้าหล่อนทำเสียงประชดประชัน​ ก่อนจะยกแก้วขึ้นดื่มไปอึกใหญ่

“เราเนี่ย...ชอบไปจับผิดพ่อเขาหนะ ฮ่า ๆ”

ชายหนุ่มว่าพลางหัวเราะชอบใจ​ แล้วยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ

“แล้ว...อาภูล่ะคะ?​ ตอนนี้...คบอยู่กี่คน...หนูถามได้ใช่มั้ย?”

เธอถาม​ พลางจ้องหน้าเขา​ เฝ้ารอคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ

“อาเหรอ? ไม่ได้คบใครจริงจังหรอก​ สงสัย...ยังไม่เจอคนที่ถูกใจละมั้ง...”

เขาตอบพลางยกเหล้าองุ่นขึ้นดื่มอีกอึก ขณะใช้สองตาคมกริบ จ้องสบตาเด็กสาวอย่างวาววับ ร่างกายเริ่มรู้สึกกระสับกระส่ายร้อนเร่าขึ้นมา

เมื่อเจ้าหล่อนเองก็มองกลับมาด้วยแววตาที่ยั่วยวนเล็กน้อย แต่ใบหน้าที่แสนจะน่ารักนั้น กลับไม่ทำให้การแสดงท่าทีของเธอ ดูเหมือนกับนางเสือร้ายที่จ้องจะจับผู้ชายกินหรอกนะ มันกลับดูราวกับลูกแมวน้อยแสนอ้อนซะมากกว่า

และเธอก็กำลังทำให้เลือดลมในกายแกร่งกำยำของภูระพัท สูบฉีดไปทั้งร่างแล้ว

“อาภูถึงได้ยังโสดอยู่แบบนี้สินะคะ! สงสัยผู้หญิงคงผิดหวังกันครึ่งค่อนประเทศแน่”

เมทิดาพูดพลางยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ แล้วยกแก้วไวน์ขึ้นกระดกลงคอ ไปจนหมดแก้ว

“นี่ดื่มเก่งขนาดนี้เลยเหรอเมย์ ไม่กลัวจะเมา หรือไงน่ะ ต้องค่อย ๆ จิบสิ”

เขาว่าพลาง หยิบขวดไวน์ขึ้นมาเติมใส่แก้วให้เธออีกครั้ง

“ไม่กลัวหรอกค่ะ หนูคอแข็งนะคะอาภู ดื่มได้ทั้งคืนเลยหละ แต่ว่า...เรื่องนี้เราต้องรู้กันแค่สองคนนะคะ ห้ามบอกคุณพ่อเด็ดขาด”

สาวน้อยพูดเสียงหวาน แล้วยิ้มโปรยเสน่ห์ เล่นหูเล่นตาอย่างน่ารักใส่เพื่อนพ่อมาดหล่อตรงหน้า จนเขาต้องอดยิ้มออกมาอย่างกระชุ่มกระชวยไม่ได้

“หึ! เรานี่มันร้ายจริง ๆ นะยัยเมย์ ดูภายนอกออกจะหวาน ๆ อาไม่นึกว่า จะก๋ากั่นขนาดนี้”

หนุ่มใหญ่เอ่ยอย่างอารมณ์ดี รู้สึกกระปรี้กระเปร่ามากที่ได้ใช้เวลาอยู่กับเด็กสาวอย่างเธอ

“อาภูไม่รู้อะไร หนูน่ะ ไม่ใช่ลูกคุณหนูใสซื่อบริสุทธิ์ อะไรทำนองนั้นหรอกนะคะ แบบนั้นน่ะ! มันน่าเบื่อจะตาย...แต่คุณพ่อคงอยากให้หนูเป็นเด็กเรียบร้อยว่านอนสอนง่าย หึ ๆ”

เมทิดาพูดไปก็ดื่มไวน์ไปอย่างเอร็ดอร่อย จนเหล้าสีแดงเข้มหกจากปากแก้ว ไหลรดลงที่มุมปากอิ่มเอิบของเธอ มาถึงปลายคางกลมมนและลำคอยาวระหง

ทำเอาคนนั่งมอง ถึงกับใจสั่นร้อนรุ่มไปทั้งกายแกร่ง แววตาร้อนแรงจดจ้องใบหน้าสะสวยนั้น

ราวกับอยากจะจับเธอกินซะให้จงได้