ความลับตระกูลหลี่ (จีนอีโรติก เน้น NC 25+)

ความลับตระกูลหลี่ (จีนอีโรติก เน้น NC 25+)

last updateLast Updated : 2026-02-10
By:  พริมรินOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
31Chapters
3.9Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ข้อนิ้วแกร่งร้อนไถลถูข้างแก้มนวลนุ่มของนาง กลิ่นอำพันเฉพาะตัวของเขาชัดเจนขึ้นในคืนนี้ เหตุใดนางจึงไม่สังเกตถึงสิ่งนี้มาก่อน เขาใช้กลิ่นถุงหอมแตกต่างจากพี่น้องคนอื่น นิ้วเขาลูบเลยลงริมฝีปากบางกระจับเล็ก ไล้แผ่วเบาแล้วล้วงนิ้วเข้าไปในปาก มีเสียงลมหายใจชัดขึ้น แรงขึ้นคล้ายอาการสะกดกลั้น ไอร้อนแกร่งขยับเข้าใกล้เมื่อเขานั่งคร่อมตั่งไม้แล้วยกขาของนางพันรอบเอวสอบไว้ ขยับโน้มหน้าลงใกล้ นับครั้งได้เลยว่าชายไร้หน้าด้านบนนี้จุมพิตนางกี่ครั้ง ครั้งนี้เป็นครั้งที่สามเท่านั้น หากแต่จูบที่นางได้รับค่ำนี้กลับหนักหน่วงดุดัน เขากดริมฝีปากหนาลงแน่นล้วงลิ้นชอนไชกวาดไล้ เซาะไรฟันราวต้องการนับซี่ของมันว่ามีกี่ซี่ นางได้ยินเสียงน้ำลาย เสียงจูบบดเบียด เสียงเนื้อเสียดสี เขากอบกุมหน้าอกเนินทรวง นี่นับว่าเป็นครั้งแรกเช่นกันเพราะทุกครั้งนางนอนคว่ำหน้ามาตลอด เขากุมแน่นคลึงขยำอย่างพอใจด้วยแรงชายและมือหยาบผิดไปจากพี่น้องคนอื่น บุรุษผู้นี้ยังไม่ยอมปล่อยริมฝีปากออก ประโลมจูบต่อเนื่องยาวนาน คลึงเต้างามทั้งขยี้ยอดหัวนมเล็กปั่นจนนางบิดเร่า ในเมื่อเขาไร้เสียง นางก็จะไร้เสียง กายของนางบิดไปมาเสียดสีกับร่างแกร่งของเขาเป็นครั้งแรก นางพบว่าเขาพึงพอใจจากจุมพิตที่หนักหน่วง

View More

Chapter 1

1-แรกเข้าจวน

俺が席を立とうとした矢先、また誰かが手を叩いて場を盛り上げ始めた。

「待てって泰介、最後にもう1回だけ」

「今度はちょっと際どいやつな。LINEのトーク履歴を見て、誰と一番多くやり取りしているか確かめよう」

洋司が笑いながらスマホをテーブルに滑らせる。

「いいよ。僕は別に、見られて困るものなんてないし」

だが、トーク一覧が表示された瞬間、個室の空気が凍りついた。

永梨が最も多くやり取りしていた相手は、俺ではなく、洋司だった。

誰かが気まずそうに笑う。

「いや……永梨と洋司、意外と話してるんだな」

洋司はぱちりと瞬きをし、悪びれもせず軽い調子で返す。

「仕方ないだろ。泰介は聞き分けがよすぎて、何でもひとりで抱え込むタイプだし。

永梨だって、愚痴のひとつくらいこぼしたい時もあるだろ」

そう言いながら、彼はわざとらしく思い出したようにトーク画面を開いてみせた。

画面に、永梨から届いたメッセージが浮かび上がる。

【泰介、また結婚式の進行について聞いてくる。

あの人、本当に神経質すぎ】

洋司の返信。

【あいつ、何でも真面目に考えすぎなんだよ。僕なんか、結婚式なんて楽しけりゃそれでいいって思うけどな】

永梨のスタンプ。笑顔だった。

【だから言ってるじゃん。洋司と話してる方が、よっぽど気楽】

指先に少しずつ力が入り、強く握り締めていくのがわかった。

画面には、さらに次のやり取りが流れてくる。

永梨のメッセージ。

【泰介、今日もあの白いシャツを着てた。

自分は白が似合うとでも思ってるのかな】

洋司が泣き笑いのスタンプを返す。

【そこまで言うなよ。

まあ確かに、似合ってはないよな。影が薄いっていうか】

永梨からの返信も。

【うん。洋司が着た方が、きっと似合う】

個室の中は完全に静まり返っていた。

俺はその場に立ち尽くし、喉の奥に何かがつかえたような感覚を覚えていた。

細かな痛みが胸の奥からじわじわと込み上げ、呼吸すら浅くなっていく。

なあんだ、そういうことか。

俺がひそかに抱いていた期待も、タキシードを試着した時のあの緊張感も、永梨にとっては、洋司と一緒に笑うための、ただの話の種でしかなかったのだ。

洋司が近づき、親しげに俺の肩へ腕を回してきた。

「泰介、そんな怒るなって。

相手が他の男だったら、僕が代わりに怒ってやるからさ」

「だって僕は、お前の一番の親友だろ?」

彼は小首をかしげ、当然のことのように言い放つ。

「僕がお前の代わりに永梨を見てやってるんだ。何が悪い?」

俺は、肩に置かれたその手を見下ろした。

手首に光る、銀色の腕時計。

それは数日前、永梨が出張先から【どう?】と写真を送ってきた品だった。

あの時、俺は写真をしばらく見つめてから、心から嬉しくなって返信した。

【素敵だ】

てっきり、俺へのサプライズプレゼントにするつもりなのだと思っていた。

彼女が帰宅したら知らないふりをして、「お土産はある?」ととぼけて聞いてやろうとまで考えていたのに。

けれど何日待ってもそのサプライズは訪れず、今、洋司の腕で光っている。

俺がゆっくりと肩からその腕を外すと、洋司はすぐに目を赤くし、傷ついたような顔を見せた。

「泰介、お前……僕のことまで疑ってんの?」

永梨が、ようやく眉をひそめた。

「みんなでゲームをしていただけでしょ。そんなに過敏にならないでよ」

その言葉を聞いた瞬間、俺は悲しむのすらひどく馬鹿らしくなってしまった。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
31 Chapters
1-แรกเข้าจวน
1-แรกเข้าจวนเสียงอึกทึกครึกโครมของขบวนเจ้าสาวยาวเหยียดนับจากปากถนนเหนือจรดใต้ ด้วยงานมงคลของตระกูลหลี่ที่ขึ้นชื่อเรื่องความร่ำรวยเงินทองจากการค้าขายสินสอดเจ้าสาวและสินเดิมที่นำติดตัวมาจากตระกูลซู แม้มีฐานะด้อยกว่าซ้ำอยู่อีกเมือง มิใช่เมืองหลวงเช่นเมืองนี้ แต่ขบวนยังยาวไกลมิอาจนับจำนวนคนหามหีบไม้ใส่สินเดิมได้ซูเม่ย หญิงงามวัยเพียงสิบสี่ปีเพิ่งได้ปักปิ่นเพียงสามเดือน แม่สื่อจากหลายตระกูลต่างรุมล้อมเดินเข้าออกคฤหาสน์หลังงาม นับได้ว่าชื่อเสียงความงดงาม กิริยามารยาท ความรู้เรื่องกาพย์กลอนหมากพิณมิมีผู้ใดเทียบได้ซูเม่ยปิดปากหาวหวอดอยู่ในเกี้ยวเจ้าสาว โยกเยกจนหัวสั่นคลอนนั่งสัปหงกมาหลายครา นางถูกปลุกแต่เช้ามืดเพื่อเตรียมตัวสวมชุดแต่งงานหรูหราสีแดงไหมสานริ้วทอง มือเรียวงามดั่งลำเทียนยังโบกพัดใบหน้าจากอากาศภายในนางมิเคยเห็นเจ้าบ่าวมาก่อน รู้เพียงแต่ว่าเป็นบุตรชายคนนรองของตระกูลหลี่เกิดแก่ฮูหยินใหญ่ ซึ่งนายท่านได้ด่วนจากโลกนี้ไปเมื่อสามปีก่อน ซึ่งนับได้ว่าสมควรแก่เวลาที่ตระกูลหลี่จักมีงานมงคลเสียที“หลี่เจิ้ง”ซูเม่ยทวนคำชื่อในใจ นิ้วกรีดชายผ้าคลุมเล่นอมยิ้มเพียงลำพัง แม้ว่างานแต่งงานจัดรว
Read more
2-ซูเม่ย
2-ซูเม่ยเสียงดนตรีโรงงิ้วที่จ้างมาเล่นดั่งแว่วตลอดเวลาขณะที่แม่สื่อพานางเดินไปยังห้องหอเรียวเท้าเล็กสวยงามซอยเท้าตามแรงดันของคนที่พยายามแย่งกันพานางเข้าหอ กระทั่งเข้ามานั่งบนเตียง“พอ ๆ ก่อน ทุกคนพากันออกไปได้แล้ว ให้เจ้าสาวได้สงบอารมณ์เสียก่อน”เสียงแม่สื่อไล่พวกอยากรู้อยากเห็น ต้องการเห็นหน้าเจ้าสาวที่ยังนั่งคลุมหน้าบนตั่งสีแดง“โธ่ พวกข้าเพียงต้องการยลโฉมแม่นางซูเม่ย ว่าจะงดงามสมคำร่ำลือหรือไม่”“ได้เช่นไรกัน ต้องรอคุณชายมาเปิดผ้าเสียก่อน พวกเจ้าออกไปกันให้หมดได้แล้ว”จากชายผ้าคลุมที่ซูเม่ยลอบแอบมอง เห็นเท้าแม่สื่อพยายามเดินไปด้านหน้าประตูเพื่อดันผู้คนจำนวนหนึ่งออกไปจากห้อง กระทั่งทุกอย่างเริ่มเงียบเสียงลง“แม่นางซู หิวหรือไม่”“ไม่หิว”“รองท้องเสียหน่อยดีกว่า ประเดี๋ยวคืนนี้ต้องใช้แรงมาก”“เหตุใดต้องใช้แรงมากกันแม่สื่อ”“คืนเข้าหอของคุณชายรอง เห็นว่าทางจวนมิได้มีงานมงคลมานาน คงร้างลาสตรี”ร้างลาสตรี?“แม่สื่อพูดเช่นนี้ หมายความว่ากระไรกัน”“เอาเถอะ ๆ ประเดี๋ยวข้าจะให้สาวใช้ส่วนตัวของแม่นางซูนำโจ๊กมาให้รองท้องสักหน่อยแล้วกัน”ซูเม่ยขมวดคิ้ว น้ำเสียงของแม่สื่อฟังแปลกชอบกลแต่ไม่ทัน
Read more
3-เหล้ามงคล
3-เหล้ามงคลแอ๊ด!!เสียงเปิดประตูห้องหอทำให้ซูเม่ยสะดุ้งตื่น มองพื้นด้วยความสับสน นางมองไม่เห็นว่าห้วงเวลานี้เวลาใดแล้ว เห็นเพียงแสงสีแดงจากโคมมงคลสาดส่องกระทบพื้นไม้เบื้องล่างใต้เท้านาง“ซูเม่ย”เสียงทุ้มพร่าดังขึ้นพร้อมชายผ้าสีแดงของบุรุษเดินเข้ามาในคลองจักษุที่นางมองต่ำยังเบื้องล่างซูเม่ยไม่เอ่ยตอบ เพียงก้มหน้านิ่งเอียงอาย นางรับรู้ว่าตอนนี้คงเป็นเวลาเปิดผ้าคลุมหน้า“เจ้ามิพูดกระไรเลย”“ข้า ข้า อาย”นางมองชายผ้าสีแดงเดินหายไปทางโต๊ะกลาง คิ้วเรียวขมวดมุ่นไยคุณชายรองมิเปิดผ้าคลุมหน้าซูเม่ยได้ยินเสียงรินเหล้ามงคลลงจอกเล็กหลายจอกราวกับมีคนรวมดื่มเหล้ามงคลนี้หลายคน ก่อนจะเห็นมือแกร่งยื่นเหล้ามายังใต้ผ้าคลุม“ดื่มเหล้ามงคลเถิดซูเม่ย”“ท่านพี่ ไม่เปิดผ้าคลุมหน้าก่อนหรือเจ้าคะ”“ยังไม่ถึงเวลา”นางรับจอกเหล้ายกดื่มแล้วส่งคืนให้คุณชายรอง จากนั้นจึงได้รู้สึกถึงไออุ่นจากชายร่างแกร่งด้านข้าง“ข้าจะเปิดผ้าเจ้า แต่เจ้าต้องหลับตา”“เหตุใดข้าต้องหลับตาด้วยเจ้าคะท่านพี่”“มันเป็นกฎระเบียบของตระกูลหลี่ เจ้าสาวคืนเข้าหอต้องหลับตา”“หลับตางั้นหรือเจ้าคะ”“ใช่แล้ว เมื่อเจ้าหลับตา ข้าจะเปิดผ้าคลุมหน้า
Read more
4 เริ่มเข้าหอ-18+
4 เริ่มเข้าหอ-18+“ท่านพี่! ใคร ใครอยู่ในห้องเจ้าคะ”ซูเม่ยขยับมือขึ้นจะดึงผ้าคาดตาออกแต่หลี่เจิ้งรีบจับไว้เสียก่อน“มิมีผู้ใดน้องหญิง เพียงลมพัดเข้ามาทางซอกประตู ข้าจะเดินไปปิดให้สนิทเสียหน่อย”ซูเม่ยนั่งนิ่งได้ยินเสียงขยับปิดประตู จากนั้นพลันรู้สึกถึงมือหยาบลูบไล้ทรวงอกทั้งสองข้าง ทั้งเคล้นคลึงปลอบประโลมไปพร้อมกัน บ้างขยี้ยอดถันเล็กหนักมือ ซ้ำอีกมือกำลังเลื่อนลงด้านล่างแต่ยังไม่ทันได้ถึงเนินเนื้ออูมของสงวน ซูเม่ยร้องออกมาเสียก่อน“ท่านพี่! ท่าน”“เจ้ากลัวหรือ ชายหญิงย่อมต้องถูกเนื้อต้องตัว แม่เจ้ามิได้สอนสั่งก่อนมาหรือไร”“สั่งสอนเจ้าค่ะ แต่มิได้บอกข้าว่ามีการทำเช่นนี้ด้วย”มือล้วงลงด้านล่างขยำแรงจนซูเม่ยสะดุ้งทำท่าผุดจากตั่ง แต่หลี่เจิ้งกดไหล่ไว้ให้นั่งลงตามเดิม“แม่เจ้าสั่งสอนเจ้ามาเช่นไรบ้าง นางบอกอะไรเจ้าจึงได้กังวลกลัวเช่นนี้”“แม่แจ้งแก่ข้าเพียงให้ข้าอ้าขาไว้จนกว่าท่านจะหยุด เออ หยุด หยุดกระแทก”มือใหญ่หยาบกร้านทั้งสองข้างชะงักเลื่อนออกจากตัวทันควันพร้อมด้วยเสียงหัวเราะของหลี่เจิ้งดังขึ้น“ท่านพี่ ท่านหัวเราะข้า”“เจ้าช่างไร้เดียงสานัก แรกผลิไม่มีชายใดได้เคยแตะต้องใช่หรือไม่”
Read more
5 เข้าหอ nc 25+
5 เข้าหอ nc 25+“ท่านพี่ ท่านพูดเหมือนมีคนอื่นด้วย”“อืมมม พี่อยากกลืนกินเจ้านักน้องหญิง เนื้อเจ้านุ่มนวล นมตั้งเต่งตึง ข้าหมายถึงพวกพี่น้องข้าด้วย มิมีใครได้เชยชมหญิงสาวมานานมากแล้ว”เสียงทุ้มต่ำพร่าเลื่อนลงหน้าท้อง นางรู้สึกว่าหลี่เจิ้งกำลังย้ายตนเองไปด้านหลัง เสียงหัวเข่ากระแทกพื้น“ก้นเจ้าขาวนัก พี่แหวกเช่นนี้เจ้ารู้สึกเช่นไร”“ข้า ข้า ท่านพี่ ท่านกำลังทำสิ่งใด”“พี่เพียงเชยชิมเจ้าน้องหญิง เลียเจ้า กินเจ้า”ซูเม่ยเกร็งร่างขึ้นเมื่อรู้สึกถึงสันจมูกดุนเข้าหาร่องก้นด้านหลังแล้วต่ำลงกระทั่งอ้อมลงด้านล่าง“ท่านพี่!”ร่างเล็กกระถดหนีลิ้นสากกำลังลากเลียเซาะร่องหลืบแห่งอิสตรีของนางมือใหญ่ดึงตรึงขาท่อนที่ถูกมัดไว้จับแน่นบังคับให้นางอยู่นิ่งอย่างน่าแปลกใจ ตัวร่างหลี่เจิ้งเองอยู่ใต้ร่องสวาทแหงนใบหน้าขึ้นกวาดไล้เลียโดยรอบปากทางเล็กแคบ“กลีบเจ้าช่างอวบอูมนัก แต่ทางเข้าเล็กแคบ พี่จะเลียจนเจ้าฉ่ำน้ำ อ่า”นางสัมผัสได้ว่าท่อนนิ้วใหญ่นักแทรกเข้าพร้อมลิ้นกวาดเลีย ซูเม่ยแหงนเงยใบหน้าหวีดร้องยามนิ้วคว้านขยายทางเข้าส่งลิ้นเข้าโพรง ลิ้นตวัดภายในอ่อนนุ่มพลันน้ำหวานทะลักไหล“น้ำไหลแล้วน้องหญิง อ่า”ซูเม่
Read more
6 เข้าหอ nc 25+
6 เข้าหอ nc 25+ร่างเล็กอย่างหญิงสาวในห้องหอมาตลอดทั้งชีวิต ตอนนี้ถูกกระหน่ำโหมด้วยแรงตัณหาของสามีในคืนแรกชำแรกความสาว ซูเม่ยหวีดร้องจนแทบหมดเสียง ศีรษะสะเทือน แว่วเสียงครางดังลั่นของหลี่เจิ้งแล้วจู่ ๆ ท่อนลำถูกถอนออกจากปลอกรัดรึง พลันบางสิ่งบางอย่างอุ่นคล้ายนำพุ่งกระทบเนินเนื้อสาวก่อนที่มือใหญ่จะปาดน้ำจนทั่ว“ท่านพี่ อืออ”แต่แล้วจากที่ซูเม่ยคิดว่าจบสิ้นกลับไม่ใช่ หลี่เจิ้งยังยืนซ้อนหลัง ขยับกายย่อตัวลงแล้วเสยลำขึ้น แกร่งร้อนยิ่งทั้งใหญ่โต“อ่า ท่านพี่ ใหญ่ ใหญ่มากเจ้าค่ะ”ปลอกสวาทถูกแทรกชำแรกอีกครา ซูเม่ยไม่ใคร่แน่ใจนักว่าเกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่ หากแต่ลำลึงค์รอบนี้ช่างดุดันกระทุ้งเสยร่างของนางจนเท้าลอยไม่ติดพื้น มือกำนมแน่นเคล้นไปมา ใบหน้าแกร่งซบตรงหัวไหล่ทั้งปาดเลีย ซุกไซ้ ขบกัดจนทั่ว“อืมมม อือออ อ่า อา”ลำร้อนเสียดเสยเข้าทางรักเป็นจังหวะกระชั้นกระทั่งซูเม่ยรู้สึกถึงบางอย่างภายใน หัวมนใหญ่นักผ่านรูร่องจุดกระสันอ่อนไหวจนนางเกร็งร่างขึ้น“ท่านพี่ ข้า ข้า อ่า กรี๊ดด”เสียงหวีดร้องหวานแหลมดังขึ้นสูงยามลำลึงค์กระทุ้งขึ้นแล้วอัดแน่นบดวนคลึงเป็นวง น้ำหวานสุขสมเอ่อล้นชโลมท่อนรักอาบไหลลงยังต
Read more
7-ฮูหยินคนใหม่
7-ฮูหยินคนใหม่ “ฮูหยินเจ้าคะ”เสียงเรียกของซูเจียวในยามเช้าตรู่ของวันถัดมาขณะที่ซูเม่ยนั้นเพิ่งได้นอนไปไม่นานนักเพราะความแปลกประหลาดของคืนเข้าหอ นอนครุ่นคิดทั้งคืนกระทั่งผล็อยหลับไปย่ำรุ่ง“ยามใดแล้ว”“ยามเหม่าแล้วเจ้าค่ะ ต้องแต่งตัวเตรียมรอคุณชายรองมาพาไปไหว้ม่าฮูหยินยามเช้าเจ้าค่ะ”“ข้าเมื่อยเต็มทนซูเจียว”“ทนหน่อยเจ้าค่ะ บ่าวเตรียมน้ำล้างหน้าไว้ให้แล้ว”ซูเจียวพยุงกายนายสาวลุกนั่ง สังเกตว่าภายในห้องมีผ้าแดงผูกขึงด้านบน“ฮูหยินเจ้าคะ เหตุใดมีผ้าแดงผูกอยู่หรือเจ้าคะ”“ประเดี๋ยวข้ากลับมาจะเล่าให้ฟัง ยามนี้รีบพาข้าแต่งตัวก่อนเสียเถิด”ซูเจียวพาฮูหยินไปยังโต๊ะเล็กหลังฉากกั้นสำหรับอาบน้ำแต่งตัว“นี่ฮูหยิน เนื้อตัวมีแต่รอยนะเจ้าคะ”“เจ้าหายามาทาให้ข้าด้วย เมื่อคืนท่านพี่คงลงหนักมือไปเสียหน่อย”“เจ้าค่ะ”ซูเม่ยนั่งลงบ
Read more
8-มื้อเย็นแรก
8-มื้อเย็นแรกหลังจากช่วงต้นยามโหย่ว[1] ทางเรือนหลักได้ให้คนรับใช้มาเชิญตัวฮูหยินไปทางอาหารมื้อเย็นร่วมกับคนในครอบครัวซูเม่ยเดินไปตามเส้นทางเล็กพร้อมซูเจียว สาวรับใช้คนสนิท ช่วงเย็นของจวนตระกูลหลี่เงียบลงมากจากเมื่อเช้า มีเพียงบ่าวรับใช้ไม่กี่คนที่เดินยกจานอาหารจำนวนหนึ่งตรงไปทางเรือนหลัก“ฮูหยินเจ้าคะ วันนี้ซูเจียวไปสืบมาได้อีกเรื่องเจ้าค่ะ”“เรื่องอะไรกัน”“ฮูหยินใหญ่คนก่อนเจ้าค่ะ เขาว่าคลอดลูกแล้วเสียชีวิตเจ้าค่ะ เลยทิ้งลูกน้อยไว้ให้คุณชายใหญ่เลี้ยงเพียงคนเดียว เป็นลูกชายเจ้าค่ะ ที่จวนตระกูลหลี่มิเคยมีลูกสาวเลยเจ้าค่ะ น่าแปลกมาก”“นั่นสิ ข้าเองก็ได้ยินมาเช่นนั้น แล้วเลยต้องไว้ทุกข์กันหลายปี เพราะนายท่านหลี่เองก็มาเสียชีวิตไล่เลี่ยกัน”“เจ้าค่ะ บ่าวไม่แน่ใจนักเรื่องนี้ แปลกนะเจ้าคะ ไว้ทุกข์กันสามปีเลยเจ้าค่ะ”“แล้วเรื่องอื่นเล่า พวกคุณชาย คุณชายรองมีสาวรับใช้ข้างเตียงหรือไม่”“ไม่เจ้าค่ะ ไม่มีแม้แต่คนเดียว ผ
Read more
9-พี่ใหญ่
9-พี่ใหญ่“พี่ต้องขออภัยน้องหญิงด้วยที่พูดมากพร่ำจนเกินพอดี ทานข้าวเสียเถอะ กฎของตระกูลห้ามมิให้พูดคุยระหว่างทานอาหาร”ซูเม่ยอึ้งไปบ้างเมื่อได้ยิน ลอบมองพี่ใหญ่ที่หน้าตาดุดันเข้มขึงแล้วเอี้ยวหน้าไปมองคนอื่นในโต๊ะ น่าแปลกที่ว่าพี่น้องทั้งสี่หน้าตาไม่เหมือนกันแม้แต่น้อย มีเพียงหลี่จิ่นและหลี่เจาที่ยังพอเคาลางวาหน้าตาคล้ายคลึงกัน จะว่าไปทั้งหลี่จิ่นและหลี่เจาหน้าตาคล้ายกับท่านอาซั่วเมื่อเช้าอย่างมากหลี่จิ่นรูปร่างไม่ใหญ่เท่ากับพี่ใหญ่และสามีของนาง แต่หน้าตาจัดว่าหน้าตาดี ใบหน้าขาวผ่อง คิ้วเฉียงกระบี่และมีดวงตาพราวระยับดุจคนขี้เล่น นิ้วเรียวยาวคีบตะเกียบเรียบร้อย มีรอยแผลเป็นที่ข้อมือด้านซ้ายเป็นแนวยาว รอยนูนเห็นชัดเจนส่วนหลี่เจาแม้ว่ายังไม่โตเต็มที่อย่างชายฉกรรจ์ แต่ใบหน้าหนุ่มน้อยคล้ายคนอารมณ์ดีอยู่ตลอดเวลา ใบหน้ายิ้มแย้มแม้ไม่มีใครในโต๊ะพูดคุย รูปร่างยังผอมกว่าใครแต่สูงชะลูดนางนั่งทานอาหารมื้อเย็นเงียบเชียบ ภายในห้องจึงมีเพียงเสียงตะเกียบคีบอาหารเท่านั้น และเสียงพึมพำขอบคุณจากลำคอของนางเองยามหลี่เจิ้งคีบอาหารให้
Read more
10-เตรียมแขวนโคม
10-เตรียมแขวนโคมใบหน้างดงามแดงซ่านระเรื่อทันทีเมื่อได้ยิน“เพราะต้องกำจัดขนทั้งหมดในร่างกายออกเสีย”“ขนเช่นนั้นหรือ”“เจ้าค่ะ ยิ่งเราทำให้กายของเราผุดผ่องบริสุทธิ์มากเท่าใด ยิ่งเพิ่มซี่ในตัวเรา คุณชายเมื่อได้ยลเห็นยิ่งใจเต้นแรงแล้วพลังหยินซี่ในกายของคุณชายจะทวีมากยิ่งขึ้น น้ำพิสุทธิ์ที่ได้จะบริสุทธิ์ผุดผ่องและมากล้น”“น้ำพิสุทธิ์”“เจ้าค่ะ น้ำอสุจิยังไงล่ะเจ้าคะ นอนลงเถอะเจ้าค่ะ ยังมีอีกหลายเรื่อง”ซูเม่ยแม้อับอายขัดเขินยิ่งแต่ยังยอมนอนลงแต่โดยดี ไม่ทันได้อ้าขาออกผู้คุ้มกฎเป็นผู้จับหัวเข่าตั้งชั้นและถ่างออกเสียเอง“หนึ่งชีวิตน้อย ๆ เกิดได้จากเนื้อหนึ่งตารางนิ้วตรงนี้ หรือโยนีนั่นเอง”ร่างสาวแรกผลิสะดุ้งยามผู้คุ้มกฎลงมือใช้ใบมีดคมกริบโกนขนตรงเนินเหน่า เสียงใบมีดขูดเซาะไปตามซอกหลืบไม่เว้นแม้ร่องก้นจนนางคาดว่าคงเกลี้ยงเกลาเหี้ยนเตียน“ฟ้าดินแยกหยินหยางออกจากกันมิได้ประสมกันไว้ หยินคือท่านเปรียบดั่งไฟหรือสีแดงชาด เราต้องหมั
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status