บทที่ 15 ตัดสัมพันธ์

“เจอกันเมื่อวานนี้เองฉันก็สำคัญขนาดนั้นเลยเหรอคะ” มิรันดาเข้าใจความหมายที่เขาพูดและไม่ได้เข้าข้างตัวเองชายหนุ่มที่ส่งยิ้มหวานออดอ้อนดวงตาพราวระยิบระยับแข่งกับแสงพระอาทิตย์ที่ร้อนแรงจนเธอเขิน

“ผมเจอคุณมี่เมื่ออาทิตย์ก่อนและยังไปส่งที่ห้องและเมื่อวานเราเจอกันอีก ผมคิดว่านี่เป็นพรหมลิตทำให้เรามาเจอกันในครั้งนี้และผมไม่ได้พูดออกมาพล่อยๆเพื่อเอาใจผู้หญิงแต่ผมพูดออกมาจากใจของผมที่คิดยังไงก็พูดไปแบบนั้น” เขาไม่คิดว่าจะมาเจอมิรันดาที่นี่ถึงแม้เขาจะชอบเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นแต่เพราะงานยุ่งเขาจึงไม่ได้เจออีกจนกระทั่งวันที่ไปดื่มกับเพื่อนๆเขาเจอเธออีกครั้งและได้ประคองพาไปส่งที่ห้องพักของไรวินได้กลิ่นหอมจากตัวเธอแล้วทำให้ร่างกายของเขาตื่นตัวทั้งที่มิรันดาไม่ได้รู้สึกตัวหรืออ่อยเขาเลยและไม่มีใครทำให้เขาเป็นแบบนี้มาก่อน

“ฉันหิวน้ำค่ะ” มิรันดาเลี่ยงอีกครั้ง

“คุณมี่ขี้ขลาด”

 “ขี้ขลาดยังไงคะ” มิรันดาหันไปถามชายหนุ่มที่ว่าเธอขี้ขลาด

“ก็ผมจีบทีไรคุณมี่ก็เปลี่ยนเรื่องพูดทุกทีถ้าไม่เรียกว่าขี้ขลาดแล้วเรียกว่าอะไรล่ะครับ” เขมินทร์ถามยิ้มๆ

“คุณไม่ให้ฉันตั้งตัวเลยนี่คะ เจอหน้าก็บอกว่าจีบทั้งที่เราเพิ่งรู้จักกัน”

“คุณมี่อยากรู้เรื่องอะไรก็ถามผมสิครับ ผมยินดีตอบทุกเรื่องครับ” ชายหนุ่มเปิดอกให้หญิงสาวซักฟอกเขาได้เต็มที่

“ได้ทุกเรื่องจริงเหรอคะ”

“จริงครับ สำหรับคุณมี่คนเดียว”

“โอเคค่ะ เดี๋ยวฉันจะกลับไปคิดก่อนว่าจะถามอะไรบ้างตอนนี้ขอขึ้นจากน้ำก่อนที่ตัวจะเปื่อยได้มั้ยคะ” มิรันดาพูดกับเขาโดยไม่มองหน้าเพราะสายตาของเขามองเธอมันร้อนกว่าแสงพระอาทิตย์สาดส่องลงมากระทบผิวน้ำเสียอีก

“โอเคครับ ผมจะรอนะครับ” เขมินทร์พาหญิงสาวว่ายไปที่เรือแล้วช่วยถอดอุปกรณ์ออกวางบนเรือเมื่อเธอขึ้นเรือแล้วเขาก็จัดการถอดอุปกรณ์ของตัวเองออกแล้วขึ้นไปบนเรือ

มิรันดาหยิบผ้าบาติกสีขาวลายดอกไม้ผืนสี่เหลี่ยมมาผูกเอวบางไว้แล้วรอไกด์จำเป็นขึ้นจากเรือก่อนและเห็นโต้ะตั้งอยู่กลางเรือมีเครื่องดื่มและผลไม้วางอยู่น่าจะเป็นคนของเขาเตรียมไว้ให้แต่ไม่ได้มองไปทางท้ายเรือที่เขมินทร์กำลังขึ้นจากน้ำเพราะกลัวเห็นข้าวหลามบ้องใหญ่ของเขา

“ไปครับคุณมี่ ทัตติเตรียมเครื่องดื่มไว้ให้เราแล้วครับ” เขมินทร์ก็ดำน้ำเพลินเพราะมีหญิงสาวข้างกายทำให้เขาใอยากขึ้นจากน้ำและไม่ได้สนใจปะการังและสัตว์น้ำใต้ทะเลเลยสักนิด เขาสนใจแต่มิรันดาเท่านั้น

“ค่ะ” มิรันดาเดินนำไปก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับชายหนุ่มที่น้ำเกาะพราวเต็มตัวขนสีทองตรงหน้าอกเปียกลู่ลงไปจนถึงกน้าท้องแกร่งและยังดีที่โต้ะปิดบังช่วงล่างที่ต่ำกว่าเอวทำให้เธอหายโล่งแต่ปากแห้งคอแห้งแต่พอเงยหน้าขึ้นมาก็เจอสายตาของเขาทำเอาเธอเขินอายแล้วหยิบแก้วน้ำส้มขึ้นดื่มแก้คอแห้ง

เขมินทร์คิดว่าเขามาถูกทางแล้วมิรันดาชอบมองร่างกายของเขาเหมือนเธออยากรู้อยากเห็นและเขินอายเมื่อสบตาเขาคอยดูสิเขาจะอ่อยเธอตลอดทริปเลย ชายหนุ่มคิดแล้วก็ยิ้มมองใบหน้าหวานแดงซ่านแต่เป็นเพราะแดดด้วยที่ทำให้มิรันดาแก้มแดงหน้าแดงน่าเอ็นดูจริงๆ

“เราจะไปดูทะเลแหวกกี่โมงคะ”

“ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดก็น่าจะบ่ายโมงครึ่งครับ วันนี้สิบเอ็ดค่ำน้ำทะเลอาจจะไม่ลดมากแต่พอข้ามได้ถ้าโชคดีน้ำลดมากเราก็จะเห็นทะเลแหวกทั้งสามเกาะครับ” เขมินทร์ตอบลูกทัวร์คนพิเศษที่เขารู้เพราะให้คนสนิทขอข้อมูลมาจากไกด์ตัวจริงว่าวันนี้จะเห็นทะเลแหวกหรือเปล่าเพราะทะเลไม่ได้แหวกทุกวัน

“ต้องนับแบบกี่ค่ำด้วยเหรอคะ”

“ใช่ครับ จริงๆแล้วจะนับวันข้างขึ้นข้างแรมด้วยแต่วันนี้ยังไงคุณมี่ก็ได้เห็นทะเลแหวกครับ” ไกด์จำเป็นบอกลูกทัวร์คนพิเศษของเขาและบริการเต็มที่เพื่อสร้างความประทับใจให้หญิงสาว

“งั้นตอนนี้เราก็ไปรอดูได้แล้วสิคะ”

“คุณมี่ไม่ลงไปดำน้ำอีกเหรอครับ”

“ไม่ลงแล้วค่ะ”

“โอเคครับ งั้นเดี๋ยวเราไปทานข้าวกลางวันที่เกาะปอดะนะครับ” เขมินทร์พูดกับมิรันดาแล้วหันไปบอกคนสนิท “ทัตติไปเกาะปอดะเลยนะเดี๋ยวเราไปกินข้าวกลางวันที่นั่น”

“ครับคุณคราม” ทัตติรับคำสั่งของเจ้านายแล้วติดเครื่องยนต์ขับเรือออกไปจากเกาะไก่ตรงไปที่เกาะปอดะเพื่อให้ลูกทัวร์คนพิเศษของเจ้านายชมทะเลแหวก

เมื่อถึงเกาะปอดะเขมินทร์กับมิรันดาก็นั่งทานอาหารบนเรือส่วนคนสนิทของเขมินทร์ก็นั่งทานที่หัวเรือเพื่อให้เจ้านายจีบสาวได้เต็มที่ปกติเขมินทร์ไม่พาสาวๆมาเที่ยวแบบนี้ยกเว้นจะมากับเพื่อนๆแต่วันนี้พามิรันดามาเที่ยวด้วยตัวเองและเสนอตัวเป็นไกด์ให้อีกถ้าไม่ชอบจริงไม่มาแน่

“อิ่มแล้วเหรอครับ”

“อิ่มแล้วค่ะ อาหารอร่อยมากค่ะ” เสียงหวานเอ่ยชมอาหารกลางวันที่เขาเตรียมมามีสลัดผักและสเต๊กปลาแซลม่อน สเต๊กเนื้อวากิวร้อนๆและซูชิ อีกจานใหญ่ที่ยังไม่หมด

“คุณมี่ทานนิดเดียวเดี๋ยวไม่มีแรงเดินทะลุสามเกาะนะครับ” ไกด์จำเป็นบอกลูกทัวร์คนสวยที่ตอนนี้สวมชุดเดรสยาวสายเดี่ยวผ้ามัดย้อมสีขาวสลับลายสีฟ้าทับชุดบิกินี่

“ไหวค่ะ ฉันเตรียมพร้อมแล้วค่ะ”

“โอเคครับ คุณมี่จะลงไปเดินเล่นย่อยอาหารก่อนมั้ยครับ” เขมินทร์หยิบจานอาหารที่ทานเสร็จแล้วลงกล่องแล้วปิดฝาไว้เรียบร้อย

“ไม่ไหวค่ะ ฉันของนั่งรอที่นี่จนกว่าจะเห็นทะเลแหวกค่ะ” ตอนนี้เธออิ่มมากไม่อยากเดินไปไหนและอากาศร้อนเธอรู้สึกเพลียเพราะลงดำน้ำเพลินเกือบสองชั่วโมง

จากนั้นทั้งสองก็คุยกันเรื่องทะเลแหวกและสถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดกระบี่และเกาะพีพีสถานที่ดำน้ำดูปะการังจนกระทั่งน้ำทะเลเริ่มลดลงจนเริ่มเห็นชายหาดทั้งสองก็ลงจากเรือเดินตามนักท่องเที่ยวทั้งหลายที่พูดคุยกันเสียงดังเมื่อเห็นน้ำทะเลลดแล้วเดินลุยคลื่นไปตามชายหาดขาวสะอาดที่เห็นชัดขึ้นและน้ำลดลงไปเรื่อยๆจนเห็นหาดทราย มิรันดาก็ถ่ายรูปไปเรื่อยด้วยความอัศจรรย์ใจเพราะเธอได้ยินแต่เขาพูดกันขอได้มาเห็นจริงมันสวยและน่าอัศจรรย์ใจมากไม่คิดว่ามันจะเป็นไปได้และยังมีวันข้างขึ้นข้างแรมเป็นตัวกำหนดอีกด้วยก่อนจะเดินกลับเรือถึงจะร้อนแต่เธอสู้ตายเมื่อขึ้นเรือถึงกับหมดแรงเลยทีเดียว

“น้ำส้มเย็นครับ” เขมินทร์มองร่างอรชรอวบอิ่มนั่งหมดแรงยกหมวกสานปีกกว้าที่เขาให้เธอใส่แทนหมวกแก๊ปของเธอยิ้มๆ

“ขอบคุณค่ะ” มิรันดารับแก้วน้ำส้มจากไกด์หนุ่มหล่อมาดื่มไปครึ่งแก้วด้วยความกระหายตอนไปเดินเขมินทร์ก็หยิบน้ำดื่มลงไปด้วยคนละขวดแต่มันไม่พอเพราะอากาศร้อนแต่ความอัศจรรย์ใจมันหลอกล่อให้เธอเดินตามชายหาดที่โผล่พ้นน้ำทะเลไปเกาะหม้อและเกาะทับก่อนจะเดินกลับมาที่เกาะปอดะทั้งที่ให้ทัตติไปรับก็ได้แต่เธออยากเดินตามชายหาดละเอียดมากกว่าผลออกมาคือเหนื่อยมาก

“เดี๋ยวให้ทัตติขับเรือวนรอบสามเกาะแล้วกลับรีสอร์ทเลยนะครับ ถ้าช้าผมกลัวฝนจะตก” เขมินทร์กะเลาแล้วว่ายังทัน

“ตามใจไกด์เลยค่ะ” เสียงหวานตอบไกด์หนุ่มหล่อเบาๆ วันนี้วันเดียวทำให้เธอสนิทกับเขมินทร์อย่างรวดเร็วแม้เขาจะหยอดมุกจีบเธอเป็นระยะก็เริ่มจะชินแต่ก็ทำให้เธอเขินอายได้ทุกครั้ง

“ตามใจจริงๆนะครับ”

“เฉพาะเรื่องทริปวันนี้ค่ะ” มิรันดาตอบแล้วยิ้ม

“โอเคครับ” เขมินทร์ก็บอกคนสนิทให้ขับเรือพาลูกทัวร์คนพิเศษไปชมรอบกาะทั้งสามเพื่อถ่ายรูป

เมื่อชมรอบเกาะทั้งสามเสร็จแล้วทัตติก็เบนหัวเรือพาเจ้านายกับลูกทัวร์กลับกลับเข้าฝั่งถึงรีสอร์ทเวลาสิบหกนาฬิกาเขมินทร์ก็ขับรถกอล์ฟไปส่งลูกทัวร์คนพิเศษที่พูลพาวิลเลี่ยนสวีท

“ขอบคุณคุณครามมากนะคะ วันนี้ฉันสนุกมากค่ะ” มิรันดายกมือไหว้ขอบคุณไกด์หนุ่มหล่อที่พาเธอทัวร์สี่เกาะ

“ด้วยความยินดีครับ เย็นนี้เจอกันนะครับ”

“ค่ะ” มิรันดาเดินเข้าไปในที่พักด้วยความเหนื่อยแต่เธอต้องอาบน้ำก่อนจะนอนพักสักชั่วโมง

เขมินทร์มองตามลูกทัวร์คนพิเศษแล้วขึ้นรถกอล์ฟกลับบ้านพักของเขาแล้วอาบน้ำก่อนจะไปทำงานต่อและพงษ์ก็รายงานว่าปาริตาโทรหาเขาสามรอบและบอกว่าจะมาหาเขาที่นี่

“อยากมาก็เรื่องของเธอเพราะฉันไม่ได้นัด” เขาไม่เคยพาใครมาพักที่บ้านพักและมาค้างที่โรงแรมหรือรีสอร์ทของตัวเองเขาจะมีที่สำหรับสาวคู่ควงและมีข้อตกลงกันชัดเจนและตอนนี้ปาริตาล้ำเส้นเขามากเกินไปแล้ว

“แต่เธอบอกให้ผมจองที่พักให้และรีสอร์ทของเราก็เต็มครับ” พงษ์บอกเจ้านายตามที่ปาริตาพูดเพราะเขาต้องรอคำสั่งของเขมินทร์และรู้ว่าตอนนี้เจ้านายมีที่หมายใหม่และดูท่าว่าจะจริงจังเสียด้วยสิเขาจึงรอถามเจ้านาย

“น่าเบื่อจริงๆ” เขาไม่ชอบผู้หญิงที่พูดไม่รู้เรื่องทั้งที่ตกลงกันแล้วแต่ยังล้ำเส้นและเขาชัดเจนกับทุกคนยกเว้นมิรันดาที่ไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นเพราะเขาชอบหญิงสาจริง

“คุณครามจะให้ผมทำยังไงครับ”

“โทรหาเธอให้หน่อย” เขมินทร์พูดด้วยความหงุดหงิดทั้งที่วันนี้เขาไปเที่ยวมาด้วยความสนุกและมีความสุข

“ครับ” พงษ์ก็โทรหาปาริตาตามคำสั่งของเจ้านายแล้วเปิดลำโพง

“แกติดต่อคุณครามได้หรือยังนายพงษ์” ปาริตารับสายแล้วถามพงษ์เสียงแหลมปรี๊ดบ่งบอกว่าเธออารมณ์ไม่ดีเพราะติดต่อเขมินทร์ไม่ได้

“ได้แล้วครับ คุณครามจะพูดสายด้วยครับ”

“เร็วๆสิไอ้โง่” ปาริตาแหวใส่พงษ์เสียงดังด้วยควาไม่พอใจและคิดว่าเขมินทร์ไม่ได้ยิน

“ว่าไงปาริตา” เสียงห้าวห้วนถามคู่ควงด้วยความไม่พอใจที่พูดจาหยาบคายกดหัวคนสนิทของเขามากขนาดนี้

“ปอนด์โทรหาคุณครามตั้งหลายครั้งแต่ลูกน้องของคุณครามบอกว่าไม่ว่าง มันไม่ยอมให้ปอนด์คุยกับคุณครามค่ะ” ปาริตารีบฟ้องชายหนุ่มเพื่อให้เขาจัดการให้เธอ

“ผมสั่งไว้เอง คุณมีอะไรก็พูดมาเลยผมไม่มีเวลามาคุยเรื่องไร้สาระเพราะงานผมยุ่ง” เขมินทร์พูดอย่างเย็นชา

“ตอนนี้ปอนด์ใกล้จะถึงอ่าวนางแล้วค่ะ คุณครามให้คนมารับปอนด์หน่อยสิคะ” ปาริตาบอกเขมินทร์และนี่เป็นครั้งแรกที่เธอตามเขามาที่กระบี่ปกติเธอมาพักกับเพื่อนๆแล้เขมินทร์ก็ไม่เคยพาเธอไปพักโรงแรมหรือรีสอร์ของเขาหรือพาไปเที่ยวเธอจะเจอเขาก็ต่อเมื่อเขาต้องการตามข้อตกลงเท่านั้น

บทที่ 5 อ่อย

“ใครนัดคุณ” ชายหนุ่มถามอย่างเย็นชา

“ก็ปอนด์คิดถึงคุณครามมากนี่คะ คุณครามจะมาอยู่ที่นี่ตั้งอาทิตย์ปอนด์ก็เลยจะมาพักผ่อนด้วยค่ะ” ปาริตาไม่สนใจเธอพูดจาออดอ้อนเขาเสียงหวานผิดจากหน้ามือเป็นหลังมือเมื่อพูดกับคนสนิทของเขา

“คุณล้ำเส้นแล้วนะปาริตา"

“คุณครามคะ”

“ผมจะไม่พูดซ้ำกับคนที่พูดไม่รู้เรื่อง ส่วนคุณจะมาก็เรื่องของคุณไม่เกี่ยวกับผมและรู้นะว่าหลังจากผมวางสายนั่นหมายความว่าผมยุติความสัมพันธ์กับคุณทันที” ชายหนุ่มพูดอย่างเด็ดขาดและไม่สนใจความรู้สึกของปาริตาเพราะได้ตกลงกันอย่างชัดเจน