บทที่ 14 อ่อย

“ทำไมถึงมาจอดไกลจังเลยคะ” หญิงสาวตั้งข้อสังเกตเพราะหน้าหาดของรีสอร์ทมีเรือจอดอยู่หลายลำมีแต่เรือของเธอที่มาขึ้นไกลกว่าเพื่อนหรือว่าเขาจะไปด้วย

“ก็คุณมี่เป็นเพื่อนคนพิเศษของเจ้าของรีสอร์ทก็ต้องพิเศษกว่าใครครับ เชิญครับ” เขมินทร์จอดรถกอล์ฟแล้วหยิบกระเป๋าสะพายของหญิงสาวลงจากรถเดินอ้อมไปหามิรันดาแล้วยื่นมือไปรับเธอลงจากรถกอล์ฟ

“ขอบคุณค่ะ” หญิงสาววางมือบนมือใหญ่ลงจากรถก็เห็นคนของเขาที่เจอในวันที่รถของเพื่อนถูกชนยืนรออยู่ “อย่าบอกนะคะว่าไกด์ของฉันวันนี้คือคุณคราม”

“ครับผม และนี่เป็นครั้งแรกเหมือนกันครับที่ผมทำหน้าที่ไกด์ เชิญครับ” ชายหนุ่มยิ้มให้เพื่อนคนพิเศษที่ได้รู้จักกันจริงเมื่อวานไม่นับที่เจอเธอตอนปาริตาขับรถชนรถของไรวินและไม่นับที่ประคองเธอไปส่งถึงห้องพักของไรวินแต่เหมือนเขารู้จักเธอมานานอาจเป็นเพราะพูดคุยภาษาเดียวกันเพราะมิรันดาเป็นผู้หญิงทำงานไม่เหมือนผู้หญิงที่เขาควงจึงคุยกันรู้เรื่องและเธอก็คุยสนุกรู้ทันเขาและพูดถามตรงๆ

“ฉันยังไม่ได้ถามเลยนะคะ” มิรันดาพูดแล้วยิ้มขำชายหนุ่มที่ชิงตอบก่อนเธอถาม

“ผมบอกแล้วไงครับว่าผมทำอะไรชัดเจน และตอนนี้ผมกำลังจีบคุณมี่อยู่ผมก็ต้องรีบทำคะแนนสิครับ” เขาพูดตรงๆแล้วหันไปมองหญิงสาวที่หน้าแดงซ่านอย่างเอ็นดู

“เราจะไปไหนกันก่อนคะ” เสียงหวานถามเลี่ยงไปเรื่องเที่ยว

“คุณมี่ยังไม่ตอบผมเลยนะครับว่ายอมให้ผมจีบหรือเปล่า”

“ฉันก็ไม่ได้ห้ามนี่คะ” เธอไม่ได้ห้ามเขาจีบหากเขามีความอดทนพอก็จีบไปสิ แต่ในใจก็แอบกลัวใจตัวเองเหมือนกันเพราะเขมินทร์ไม่ได้รุกหนักแต่เขาทำเนียนๆเหมือนอย่างตอนนี้ที่จะเป็นไกด์พาเธอไปทัวร์สี่เกาะทั้งที่เมื่อเช้าเขาแค่แนะนำเธอไม่คิดว่าเขาจะไปเอง

“ขอบคุณครับ” เมื่อเดินไปถึงเรือเขาก็แนะนำให้เธอรู้จักกับคนของเขาทั้งสอง “นี่คุณมี่เพื่อนคนพิเศษของผม แล้วนี้พงษ์กับทัตติ เลขาของผมครับ”

“สวัสดีค่ะคุณพงษ์ คุณทัตติ” มิรันดายกมือไหว้สองหนุ่มที่อายุมากกว่าเธอ

“สวัสดีครับคุณมี่” พงษ์กับทัตติรับไหว้เพื่อนคนพิเศษของเจ้านายแทบไม่ทัน ปกติเขมินทร์ ไม่เคยแนะนำคู่ควงของเขาให้พวกเขารู้จักแต่มิรันดาน่าจะพิเศษจริงเพราะตั้งแต่เจอเธอเจ้านายของเขาก็เกาะติดหญิงสาวแจ

“ไปกันเถอะครับ” เขมินทร์ยื่นกระเป๋าให้ทัตติแล้วเขาถือวิสาสะจับมือหญิงสาวเดินไปลุยคลื่นไปขึ้นเรือสปีดโบ๊ทลำใหญ่ตรงหน้าแล้วเขาส่งตัวเธอขึ้นเรือไปก่อนจะตามขึ้นไปแล้วรับกระเป๋าสะพายของเธอจากคนสนิทแล้วทัตติก็ขึ้นเรือคนสุดท้ายดึงสมอขึ้นมาเก็บแล้วทำหน้าที่คนขับเรือ

บทที่ 5 อ่อย

มิรันดาขึ้นไปบนเรือสปีดโบ๊ทลำใหญ่กว้างขวางสะดวกสบายมีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกครบครันและมีผู้โดยสารสองคนและคนขับหนึ่งคนทั้งที่เรือลำนี้สามารถรับผู้โดยสารได้ยี่สิบกว่าคน

“พร้อมมั้ยครับคุณมี่”

“พร้อมค่ะ”

“ไปเกาะไก่เลยทัตติ” ชายหนุ่มบอกคนสนิทให้ออกเรือ

"ครับคุณคราม"ทัตติติดเครื่องยนต์ดังกระหึ่มแล้วหันหัวเรือไปยังเกาะไก่อันโด่งดังของกระบี่ชมความอัศจรรย์ของเกาะรูปร่างประหลาดเป็นที่แรกก่อนจะไปดูทะเลแหวก

“ทำไมเขาถึงเรียกเกาะไก่คะ” มิรันดานั่งหัวเรือเพื่อเห็นท้องทะเลและถ่ายรูปได้ชัดเจนมีเจ้าของรีสอร์ทคอยดูแลอย่างใกล้ชิดและชี้ชวนให้ดูเกาะไก่ที่อยู่ตรงหน้าลิบๆ

“ก็รูปร่างของเกาะมีหินแหลมสูงขึ้นไปเหมือนคอไก่เขาก็เลยเรียกกันว่าเกาะไก่และมันเป็นส่วนหนึ่งของทะเลแหวกอยู่ใกล้เกาะปอดะหากน้ำลดเราสามารถเดินไปตามแนวทางเดินทรายขาวละเอียดที่เชื่อมเกาะหม้อ เกาะทับ แต่ตอนนี้เราจะไปดำน้ำดูปะการังที่เกาะไก่กันก่อนรอเวลาไปดูทะเลแหวกครับ” ชายหนุ่มอธิบายให้ลูกทัวร์คนพิเศษฟังและชี้ชวนให้หญิงสาวดูแล้วมิรันดาก็สนุกกับการถ่ายรูปจนกระทั่งถึงเกาะไก่ทัตติก็ขับเรือวนรอบเกาะหนึ่งรอบก่อนจะไปจอดเรือด้านหลังเกาะไก่เพื่อให้เจ้านายพาลูกทัวร์คนพิเศษดำน้ำ

“สวยมากเลยค่ะ” มิรันดาชื่นชมความงามของเกาะไก่และชายหาดจนกระทั่งเรือลำใหญ่มาจอดด้านหลังเกาะที่มีเรือลอยนักท่องเที่ยวจอดลอยลำอยู่ตามจุดเพื่อให้นักท่องเที่ยวได้ดำน้ำดูปาการัง

“คุณมี่ไปเตรียมตัวเลยครับ” เขมินทร์บอกหญิงสาวที่ใส่ชุดเดิมเมื่อเช้าและคิดว่าเธอเตรียมชุดว่ายน้ำมาด้วยก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อชูชีพและอุปกรณ์ดำน้ำที่คนสนิทเตรียมมาให้หญิงสาว

มิรันดาก็ลุกขึ้นเดินเข้ามาในเรือแล้วถอดเสื้อยืดออกพับไว้แล้วถอดกางเกงขาสั้นออกก็เหลือชุดบิกินี่สีดำติดกายอวดผิวขาวนวลเนียนทรวงอกอวบอิ่มล้นทะลักบิกินี่แล้วหยิบผ้าบาติกสี่เหลี่ยมผืนใหญ่พับเป็นสามเหลี่ยมมาพันเอวบาง

เขมินทร์หยิบเสื้อชูชีพสน็อกเกิลเสร็จมองตามคนสนิทชี้ให้เขาดูและหันหน้าไปมองท้องฟ้าเมื่อเขาพอหันหลังไปมองก็เห็นลูกทัวร์คนพิเศษของเขาถอดเสื้อออกแล้วยังไม่พอเธอถอดกางเกงอีกทำให้เขาสะตั้นตัวแข็งทื่อเมื่อเรือนร่างอวบอิ่มขาวโพลนสะโอดสะองเอวบางคอดกิ่วบั้นท้ายงามงอนนี่แค่ด้านหลังยังทำให้น้องชายของเขาตื่นตัวได้หากเห็นด้านหน้าล่ะจะน่ามองขนาดไหนแล้วเธอก็เอาผ้าบาติกผืนบางมาพันเอวบางไว้และไม่ต้องคิดนานร่างอรชรอวบอิ่มก็หันหน้ามาหาเขา

“คุณครามคะ คือฉันไม่มีอุปกรณ์ดำน้ำตื้นนะคะ” เสียงหวานเรียกสติของหนุ่มหล่อที่ยืนขาแข็งและอะไรในตัวมันดันแข็งไปด้วยและโชคดีที่มีเสื้อชูชีพบังไว้ไม่งั้นเขาได้ขายหน้าหญิงสาวแน่

“ผมเตรียมไว้เรียบร้อยครับ” ชายหนุ่มชูสน็อกเกิลชุดใหม่ในมือให้หญิงสาวดูแล้วเดินไปหาช้าๆสายตาไม่ได้ละจากร่างอรชรอวบอิ่มสุดเซ็กซี่ที่ทำให้เขากระชุ่มกระชวยตื่นตัวแม้เธอจะใส่บิกี่นี่แต่ไม่ได้น่าเกลียดมันกลับน่ามองน่าหลงใหลอีกมือก็เอาเสื้อชูชีพปิดบังกลางกายไว้

“เอ่อ..ขอบคุณค่ะ” มิรันดาเขินสายตาของเขาปกติเธอก็ใส่ชุดว่ายน้ำบิกินี่ลงว่ายน้ำเป็นประจำก็ไม่เคยอายแต่สายตาของเขมินทร์ทำให้เธออยากหยิบเสื้อมาใส่หากเธอรู้ว่ามากับเขาก็จะแต่งตัวมิดชิดกว่านี้

“ให้ผมช่วยมั้ยครับ” ชายหนุ่มเห็นครีมกันแดดในมือหญิงสาวและคิดว่ามีเขาคนเดียวที่ช่วยเธอได้เพราะในเรือมีแค่เขากับคนสนิทเท่านั้น

“รบกวนด้วยค่ะ” เป็นไงเป็นกันวะ มาถึงขึ้นนี้แล้วไม่อายมันแล้วโว้ย มิรันดาคิดแล้วก็ยื่นหลอดครีมกันแดดให้เขาช่วยทาแผ่นหลังให้เธอก่อนจะนั่งลงบนเบาะนุ่มหันหลังให้เขา

เขมินมองแผ่นหลังขาวนวลเนียนไร้สิวฝ้าใกล้ๆแล้วทำเอาเขาหายใจติดขัดก่อนจะเรียกสติของตัวเองเพื่อไม่ให้แสดงความหื่นออกมาให้หญิงสาวเห็นไปมากกว่านี้เดี๋ยวเธอจะแตกตื่นไปเสียก่อนแล้ววางเสื้อชูชีพลงบนเบาะนั่งก่อนจะบีบครีมกันแดดลงบนอุ้งมือแล้ววางขวดบนเบาะยกอีกมือมาถูกันไปมา

“ขอโทษครับ” เสียงห้าวแหบพร่าดังขึ้นด้านหลังแล้วทาบลงแผ่นหลังบอบบางแผ่วเบา

“อุ้ย..” มิรันดาสะดุ้งร้องออกมาเบาๆเมื่อฝ่ามือร้อนผ่าวทาบบนแผ่นหลังทั้งที่ทำใจไว้แล้วแต่เธอยังสะดุ้ง

“ผมทำแรงไปเหรอครับ”

“ปะ เปล่าค่ะ” เธออยากบอกว่าไม่ต้องทาครีมกันแดดให้แล้วแต่พูดไม่ออกจำต้องให้เขาทาครีมกันแดดให้จนเสร็จ

เขมินทร์ลูบไล้ครีมกันแดดทั่วแผ่นหลังขาวนวลเนียนด้วยหัวใจระทึกอยากแนบริมฝีปากพรมจูบซุกไซ้ดมดอมว่าจะนุ่นเนียนหอมหวานขนาดไหนและจินตนาการไปไกลขึ้นเรื่อยๆรับรู้ถึงกายสาวสั่นสะท้าน

“สะ เสร็จหรือยังคะ” มิรันดาร้อนวูบวาบไปทั้งตัวเมื่อฝ่ามือใหญ่ร้องผ่าวลูบไล้ทั่วแผ่นหลังของเธอจนขนลุกซู่กายสาวสั่นสะท้านอย่างเก็บอาการไม่อยู่เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอใกล้ชิดผู้ชายและถูกแตะเนื้อต้องตัว

“ยัง เอ่อ เสร็จแล้วครับ” เสียงห้าวตอบเบาๆแล้วรีบหันหลังให้หญิงสาวอย่างรวดเร็วไม่งั้นคงได้ขายหน้าเพราะครามจูเนียร์มันตื่นตัวแข็งขึงตุงกางเกงจนเขาอึดอัด

“ขอบคุณค่ะ”

“คุณมี่ทาครีมกันแดดเสร็จแล้วเรียกผมนะครับ” ร่างสูงเดินไปหยิบครีมกันแดดที่คนสนิทเตรียมให้ไปนั่งตากแดดหัวเรือเพื่อระงับอารมณ์ที่คุกกรุ่นขึ้นมาแล้วทาครีมกันแดดแต่ยังนึกถึงแผ่นหลังเนียนนุ่มแล้วถอนหายใจหลับตาลงเพื่อควบคุมอารมณ์ของตัวเองให้สงบลง

มิรันดายกมือขึ้นกุมหน้าอกของตัวเองเมื่อหัวใจเต้นแรงจนเธอกลัวมันจะทะลุออกมานอกอกและไอร้อนจากฝ่ามือใหญ่ของเขายังทิ้งร่องรอยไว้บนแผ่นหลังของเธอทั้งที่เขาเดินไปหัวเรือและเธอก็ไม่กล้าหันไปมองก่อนจะเรียกสติของตัวเองกลับมาเข้าร่างเมื่อหายใจเป็นปกติเธอก็ทาครีมกันแดดที่แขนขาปรับสีหน้านิ่งแล้วเดินไปยืนรอชายหนุ่มที่ท้ายเรือมองน้ำทะเลสีเขียวมรกตที่เชิญชวนให้เธอลงไปว่ายน้ำ

เขมินทร์มองเห็นหญิงสาวเดินไปท้ายเรือก็ลุกขึ้นถอดกางเกงขาสั้นออกเหลือแต่กางเกงว่ายน้ำขาสั้นที่รัดรึงครามจูเนียร์ที่ขดตัวอยู่ในกางเกงหากอยู่บนชายหายหรือสระว่ายน้ำก็จะดึงดูดสายตาของสาวๆทั้งที่เจ้าตัวไม่ได้คิดจะอวดแต่เรือนกายแข็งแกร่งเพอร์เฟคตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าทำให้เขาเป็นที่สนใจของสาวแก่แม่หม้ายทั้งหลายและหนึ่งในนั้นคือนังมี่ที่เห็นเขมินทร์เกือบเปลือยทั้งตัวอย่างใกล้ชิด

“คุณมี่พร้อมลงน้ำแล้วใช่มั้ยครับ” หนุ่มลูกครึ่งถามหญิงสาวพยายามไม่มองภูเขาสองลูกย่อมๆของเธอและไม่สนใจสายตาของเธอที่มองเขาเพราะไม่อยากให้เธออาย

“พะ พร้อมค่ะ” เสียงหวานตอบตะกุกตะกัก

“คุณมี่เคยดำน้ำแบบสน็อคเกิลหรือเปล่าครับ”

“เคยค่ะแต่นานแล้ว”

“งั้นสวมสน็อคเกิลก่อนนะครับเดี๋ยวผมจะอธิบายให้ฟังครับ” เขมินทร์อธิบายและสอนมิรันดาใช้สน็อคเกิลและบอกหญิงสาวว่าเกาะไก่พอมีปะการังให้ดูและอยู่กระจัดกระจายบริเวรที่เขาจอดเรือพอให้เธอได้เพลิดเพลินได้หากอยากเห็นสวยกว่านี้ต้องไปที่เกาะพีพีหรือเกาะลันตาแล้วช่วยใส่เสื้อชูชีพตีนกบเพื่อให้หญิงสาวเคลื่อนไหวได้เร็ว “คุณมี่เข้าใจที่ผมพูดแล้วใช่มั้ยครับ”

“เข้าใจค่ะ” มิรันดาเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้างเพราะกล้ามอกแน่นแข็งตรงหน้าและซิกแพกเป็นลอนและไม่กล้ามองต่ำไปกว่านี้กลัวจะเจอข้าวหลามบ้องใหญ่ของเขาที่ทำให้เธอทำอะไรไม่ถูกหากไรวินอยู่ด้วยคงคงน้ำลายหกเต็มทะเลแน่

“งั้นลงเลยนะครับ” เขมินทร์สวมอุปกรณ์เรียบร้อยแล้วก็ชวนหญิงสาลงดำน้ำดูปะการังน้ำตื้น

สองหนุ่มสาวลงน้ำแล้วลอยตัวคว่ำหน้าลงบนผิวน้ำสำรวจปะการังและสัตว์ทะเลไปเรื่อยๆซึ่งเขมินทร์จับมือหญิงสาวไว้ตลอดตอนแรกมิรันดาก็เขินแต่เพราะกลัวจึงยอมให้เขาช่วยก่อนจะเพลิดเพลินกับทัศนียภาพใต้น้ำถึงจะมีปะการังและสัตว์ไม่เยอะแต่มันก็ทำให้เธอตื่นตาตื่นเต้นเพราะคู่บัดดี้ดำน้ำที่หล่อล่ำกล้ามใหญ่หนั่นแน่นไปทั้งตัวที่แนะนำตลอดการดำน้ำทำให้สนุกแม้จะมากันแค่สองคน

“เป็นยังไงบ้างครับ” เขมินทณ์พาหญิงสาวลอยคอหลังจากลงดำน้ำรอบสอง

“สวยค่ะ ฉันชอบมากเลย” มิรันดาเคยดำน้ำตื้นกับเพื่อนแต่นานมาแล้วหลังจากนั้นเธอก็ไม่ไม่ได้ดำน้ำอีกแต่ไปเที่ยวทะเลบ่อย

“ถ้าคุณมี่ชอบเดี๋ยวผมจะพาไปดำน้ำดูปะการังที่เกาะพีพีหรือเกาะลันตาดีกว่าที่นั่นสวยมากกว่านี้มีปะการังและสัตวใต้น้ำเยอะกว่านี้ครับ” ชายหนุ่มรีบเสนอตัวพาสาวไปดำน้ำ

“ฉันเกรงใจคุณครามากกว่าค่ะ”

“ไม่ต้องเกรงใจครับ ผมเต็มใจ”

“แล้วไม่ทำงานเหรอคะ” มิรันดาถามเจ้าของรีสอร์ทที่บอกเธอว่าเขามาทำงานแต่ที่เธอเห็นเขมินทร์ไม่ได้ทำอะไรเลย

“ทำครับ ผมสั่งงานไว้แล้วมีพงษ์ดูแลอยู่แต่ผมมีเรื่องสำคัญต้องทำมากกว่างานจึงต้องมาด้วยตัวเองครับ” เขมินทร์พูดยิ้มๆมองหญิงสาวลอยคออยู่ใกล้ๆ