LOGINShare
ตอนที่ 3 ที่พักของจอมทัพ
publish date:
2026-10-09 10:05:27เช้าวันต่อมาเฌอลินน์ก็ตื่นตั้งแต่เช้า เธอถ่ายวิดีโอการทำข้าวต้มทุกขั้นตอนอย่างละเอียดเพราะจะเอาไว้ทำตอนที่กลับไปอังกฤษ
เมื่ออาหารเช้าพร้อมทานคุณอาข้างบ้านก็เดินเข้ามาเหมือนเขาจะรู้เวลาเป็นอย่างดี
“กลิ่นหอมมากเลยครับยาย” จอมทัพมองชามข้าวต้มตรงหน้าแล้วกลืนน้ำลาย
“น่ากินก็ต้องกินเยอะๆ นะ ข้าวต้มไม่ค่อยอยู่ท้องเท่าไหร่”
“ครับยาย”
“หนูเฌอก็เหมือนกันนะลูก ยายว่าหนูผอมไป”
“หนูจะกินเยอะๆ เลยค่ะ”
ยายพิกุลมองหลานสาวแล้วยิ้มอย่างดีใจที่เห็นหลานสาวชอบทานฝีมือของตนเอง
“ยายครับ พรุ่งนี้ไม่ต้องทำอาหารเผื่อนะครับ”
“ทำไมล่ะ นี่เกรงใจยายใช่ไหม”
“ไม่ใช่หรอกครับ บ่ายนี้ผมต้องกลับไปทำงานแล้ว ส่วนอาทิตย์หน้าก็คงไม่ได้กลับบ้าน แต่ช่วงนี้ยายคงไม่เหงาเพราะมีหนูเฌอมาอยู่เป็นเพื่อน”
“อาจอมไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ เฌอมาอยู่ด้วยรับรองว่ายายไม่เหงาแน่”
“แล้วที่บอกจะไปเที่ยวล่ะ จะไปตอนไหน”
“น่าจะอาทิตย์หน้าค่ะ ตอนนี้อยากอยู่กับยายก่อนค่ะ”
“ถ้าจะไปเที่ยวแล้วอยากให้อาช่วยอะไรก็โทรหาอาได้เลยไม่ต้องเกรงใจนะ” จอมทัพกำชับกับหญิงสาวอีกครั้ง
“ค่ะอาจอม” เฌอลินน์พยักหน้าแล้วยิ้ม
หลังจากทานอาหารแล้วเฌอลินน์ก็เอาของฝากมาให้คุณยายและพี่ลัดดาจากนั้นก็นั่งคุยกับท่านจนใกล้ถึงเวลาอาหารกลางวัน ซึ่งลัดดาอาสาจะเป็นคนไปซื้อก๋วยเตี๋ยวที่ร้านหน้าปากซอยให้
“ยายคะ ยายเหงาไหม” เฌอลินน์ถามคุณยายขณะที่มือก็นวดท่านไปด้วย
“แม่ให้มาถามยายใช่ไหม” ยายพิกุลรู้ว่าลูกสาวอยากให้เธอย้ายไปอยู่ด้วยกันที่อังกฤษและเธอก็ปฏิเสธมาตลอด
“ค่ะ แม่กลัวว่ายายจะเหงาแล้วก็อยากให้ยายไปอยู่กับเราที่นั่นค่ะ”
“ยายก็มีเหงาบ้าง แต่ก็ใช่ว่าจะเหงาตลอด ยายมีลัดดาคอยอยู่ด้วย มีจอมทัพที่มักจะมาทานอาหารด้วยทุกอาทิตย์แล้วไหนจะลุงปรีชาที่แวะมาหาบ่อยๆ”
“เฌอรู้ว่ายายรักที่นี่มากและไม่อยากไปอยู่ในสิ่งแวดล้อมใหม่ๆ ถ้าอย่างนั้นเฌอจะมาอยู่กับยายทุกปิดเทอมดีไหมคะ” เฌอลินน์ผูกพันกับยายพิกุลมากเพราะตอนที่เธอยังเด็กเธออยู่กับยายพิกุลตลอดก่อนที่จะย้ายตามบิดามารดาไปเมื่อตอนอายุได้สิบขวบ
“ขอบใจนะลูก แต่หนูอย่าคิดมากเรื่องนี้เลย ยายว่าหนูชีวิตวัยรุ่นให้สนุกดีกว่านะ บ้านสวนมันร่มรื่นและสงบก็จริงแต่ถ้าอยู่ไปนานๆ ก็อาจจะเบื่อได้”
“ตอนนี้เฌอยังไม่เบื่อค่ะ แต่ถึงเบื่อเฌอก็จะอยู่กับยายจนครบสามเดือนค่ะ ยายอย่ารำคาญแล้วไล่เฌอกลับนะคะ”
“ใครจะไล่หลานสาวคนนี้ได้ล่ะ”
“ถึงไล่เฌอก็ไม่ไปค่ะ” เฌอลินน์ยิ้มหวานแล้วกอดยายพิกุลไว้แน่น
“แล้วเรื่องเที่ยวล่ะโทรนัดเพื่อนหรือยัง”
“เมื่อวานโทรไปแล้วแต่คุยกันนิดเดียวค่ะ ถ้ากินก๋วยเตี๋ยวเสร็จแล้วเฌอขอไปคุยกับเพื่อนในห้องนะคะ”
“ได้สิ ตอนบ่ายยายก็จะนอนพักเหมือนกัน”
หลังจากทานก๋วยเตี๋ยวแล้วเฌอลินน์ก็เข้าไปในห้องนอนเธอโทรสอบถามรายละเอียดการเข้าพักก่อนจะต่อสายถึงณัฐฐาเพื่อนสนิทคนไทยเพียงคนเดียวที่ยังติดต่อกันมาตลอด
“นิวแกว่างคุยไหม” เฌอลินน์ถามอย่างเกรงใจเพราะบ้านของเพื่อนเป็นร้านค้าและช่วงปิดเทอมเพื่อนของเธอก็ต้องช่วยงานที่บ้าน
“ว่างสิ แกจะโทรมาถามเรื่องที่เราคุยกันค้างไว้เมื่อวานใช่ไหม” เมื่อวานยังคุยกันไม่รู้เรื่องก็ต้องวางสายก่อนเพราะเธอต้องไปช่วยที่บ้านทำงาน
“อือ แกสนใจจะไปเที่ยวกันฉันไหมล่ะ”
“สนใจสิ เมื่อวานฉันก็เกริ่นๆ กับแม่ไว้แล้วนะว่าจะไปเที่ยวกับแก แม่ก็ไม่ว่าอะไร แต่เราจะไปที่นั่นกันจริงเหรอ”
“จริงสิ ที่พักที่ฉันส่งให้ดูสวยไหม” เมื่อวานเฌอลินน์ส่งหน้าเพจโรงแรมที่เกาะเต่ากับณัฐฐาเพื่อกระตุ้นให้เพื่อนอยากไปเที่ยวกับเธอด้วย
“วิวสวยมากเปิดประตูออกมาก็เห็นทะเลแล้ว แต่เราจะจองที่พักได้ทันได้เหรอ ฉันกลัวไปแล้วจะไม่ใช่แบบที่เราเห็นในรีวิว แล้วราคาก็สูงมากด้วยนะ เราจะโดนหลอกไหม” หญิงสาวกังวลเพราะได้ยินเรื่องการถูกหลอกให้จองโรงแรมแต่พอไปถึงห้องพักเต็มหรือไม่ก็ไม่ตรงกับภาพที่อยู่ในเพจ
“แกไม่ต้องกังวลนะนิว โรงแรมที่เราจะไปพักเป็นโรงแรมของอาจอม”
“อาจอมนี่ใครเหรอ”
“เขาเป็นคุณอาข้างบ้านน่ะ รู้จักตั้งแต่เด็กแล้ว เมื่อกี้ก่อนจะโทรหานิวฉันลองโทรไปถามที่โรงแรมแล้วที่นั่นมีอยู่จริงๆ นะเจ้าของก็เป็นอาจอมจริงๆ เพราะฉะนั้นเรื่องที่พักเราสบายใจได้เลย” เฌอลินน์ยืนยันกับเพื่อนอีกครั้งเพื่อให้ณัฐฐาสบายใจ
“ฉันอยากให้ถึงวันศุกร์เร็วๆ จังเลย”
“ถ้าเราจะออกจากที่นี่ตั้งแต่เช้าวันศุกร์แกติดปัญหาอะไรหรือเปล่านิว”
“ไม่นะ ไปถึงที่นั่นเร็วๆ ก็ดีเหมือนกันเราจะได้ถ่ายรูปช่วงพระอาทิตย์ตกดินด้วยพูดแล้วก็ตื่นเต้นจังเลย”
“แกมีชุดว่ายน้ำแล้วใช่ไหม”
“มีแล้ว แกล่ะเอาชุดว่ายน้ำมาหรือเปล่า ถ้าไม่ได้เอามาเดี๋ยวฉันพาไปซื้อ”
“ฉันไม่ได้เตรียมมาเลยกะว่าจะมาซื้อที่นี่”
“ไปซื้อเย็นนี้ไหมเดี๋ยวฉันไปรับ ฉันก็อยากไปซื้อครีมกันแดดเพิ่มด้วย”
“ได้สิ แกจะขับรถมาเองเหรอ”
“อือ ตอนนี้ฉันขับรถเก่งแล้วนะ ทำใบขับขี่แล้วด้วย แกอยากไปไหนบอกมาได้เลยเดี๋ยวฉันเป็นคนขับรถให้”
“เยี่ยมไปเลยนิว เย็นนี้แกมารับฉันนะถ้าไปซื้อของแล้วเราก็ไปกินชาบูกันไหม ฉันเห็นแกลงรูปบ่อยๆ เลยอยากกินบ้าง”
“ได้เลย เย็นนี้ฉันไปรับนะสักห้าโมงเย็นตกลงไหม”
“โอเค แล้วเจอกันนะนิว”
วางสายจากเพื่อนแล้วเฌอลินน์เอาของที่เหลือออกจากกระเป๋าเดินทาง เก็บบางส่วนเข้าตู้เสื้อผ้าและแยกของที่ซื้อมาฝากณัฐฐาใส่ถุงไว้ รอเอาให้เพื่อนในเวลาเย็น
เมื่อจัดของเสร็จก็ล้มตัวลงนอนเล่นโทรศัพท์ก่อนจะออกมาหาคุณยายที่ตอนนี้ท่านกำลังเช็ดใบตองอยู่กับพี่ลัดดา
“ยายทำอะไรคะ”
“ยายจะทำข้าวต้มมัดจ้ะลูก พรุ่งนี้เป็นวันพระ หนูเฌอจะไปวัดกับยายไหม”
“ต้องตื่นเช้าไหมคะ” หญิงสาวยังปรับเวลาไม่ได้และการตื่นเช้าที่นี่ก็เท่ากับกลางคืนของที่อังกฤษ
“ยายจะไปสักเจ็ดโมงเช้า ถ้าหนูตื่นไม่ไหวก็มาเป็นไร้จ้ะ เอาไว้ครั้งหน้าก็ได้”
“เฌอจะพยายามตื่นให้ทันนะคะ”
“ยายรู้ว่าหนูยังปรับเวลาไม่ได้ แต่ถ้าอยากจะไปจริงๆ ยายจะให้ลัดดาไปปลุกนะแต่เช้า”
“ได้ค่ะ ยายคะเย็นนี้เฌอขออกไปซื้อชุดว่ายน้ำกับนิวได้ไหมคะ เมื่อกี้คุยกันแล้วนิวจะมารับที่บ้านค่ะ”
“จ้ะลูก แล้วออกไปข้างนอกด้วยกันจะกินข้าวมาเลยหรือเปล่าล่ะ”
“ก็คงกินข้างนอกมาเลยค่ะ เฌอขอโทษนะคะเย็นนี้ยายต้องกินข้างคนเดียว”
“ยายกินข้าวคนเดียวที่ไหนล่ะ ลุงปรีชาจะแวะมาเอาข้าวต้มมัดด้วย”
“ลุงจะมาเหรอคะ งั้นยายอย่าเพิ่งให้ลุงรีบกลับนะคะ เฌอจะเอาของฝากให้ลุงด้วยค่ะ ตอนแรกกว่าจะเอาไปให้ที่บ้านพรุ่งนี้”
“แล้วหนูจะทำธุระเสร็จกี่โมง ยายว่าถ้ามาไม่ทันก็ค่อยจะคุยกันเพลิน”
“แหม....ยายนี่เข้าใจวัยรุ่นจริงๆ เลยนะคะ” เฌอลินน์พูดแล้วก็หัวเราะที่เห็นคุณยายรู้ทัน
Latest chapter
ซัมเมอร์ร้อนคุณอาคลั่งรัก ตอนที่ 30 ตอนจบ
สี่วันต่อมารถยนต์คันหรูของจอมทัพเลี้ยวเข้าจอดหน้าบ้านสวนของยายพิกุล เฌอลินน์หันมองหน้าจอมทัพอย่างไม่ค่อยมั่นใจ“อย่ากังวลไปเลย อาว่ายายจะเข้าใจเราสองคน”“ถ้ายายไม่ยอมล่ะคะ”“เราต้องลองคุยก่อนครับ ยิ่งคิดไปเองก็จะยิ่งเครียดนะครับ”“ค่ะอาจอม” หญิงสาวยิ้มก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ“ยายขา....เฌอกลับมาแล้วค่ะ”ยายพิกุลเดินออกมาจากครัวใต้ถุนบ้านพร้อมผ้ากันเปื้อนที่ยังไม่ทันปลดออก ก่อนจะดึงหลานสาวเข้ามากอดด้วยความคิดถึง“กลับมาแล้วเหรอลูก เที่ยวสนุกไหม”“เฌอไปทำงานนะคะไม่ได้ไปเที่ยวสักหน่อย”“ก็ยายเห็นรูปที่หนูเฌอส่งมามีแต่รูปไปเที่ยวยายก็นึกว่าไปเที่ยว” คุณยายพิพุลพูดแล้วหัวเราะก่อนจะพากันเดินไปนั่งที่แคร่ใต้ถุนบ้าน“ก็ตอนทำงานเฌอไม่ได้ถ่ายรูปนี่คะ ไม่เชื่อถามอาจอมดูเลย”“สวัสดีครับยาย”“แล้วนี่ได้ทำงานหรือได้เที่ยวกันแน่ตาจอม”“ได้ทำงานจริงๆ ครับยาย แต่พอเสร็จก็พาไปเที่ยว”“แล้วของฝากทำไมเยอะขนาดนั้นล่ะ”“เฌอเป็นคนเลือกเองค่ะ เฌอเห็นอะไรก็อยากซื้อเดี๋ยวเฌอจะแยกให้นะคะว่าอันไหนของยายอันไหนของพี่ลัดดา”“มากันเหนื่อยๆ จะกินข้าวกันเลยไหมล่ะ ยายทำกับข้าวเตรียมไว้แล้ว”“ก็ดีเหมือนกันค่ะ เฌอคิดถึงกั
ซัมเมอร์ร้อนคุณอาคลั่งรัก ตอนที่ 29 แฟนกันวันแรก nc
น้ำหวานจากกุหลาบกอดสวยไหลรินเข้าสู่ปลายลิ้นร้อนของชายหนุ่มที่ดูดกินอย่างพอใจ จากนั้นก็ยืนแล้วมอบจูบให้เธออีกครั้ง ก่อนจะผละออก สองมือประคองใบหน้าหวานของเฌอลินน์แล้วมองอย่างรักใคร่“เฌอครับ อารักเฌอนะครับ เชื่อใจอานะว่าจากนี้อาจะทำทุกอย่างให้เราสองคนมีความสุข”“ค่ะอาจอม เฌอเชื่อใจอาจอม เฌอก็รักอาจอมเหมือนกันค่ะ”คำบอกรักแสนหวานของคู่รักต่างวัยดังก้องอยู่ในห้องน้ำ พวกเขาไม่รู้หรอกว่าต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นแต่ในเมื่อตอนนี้ยังอยู่ด้วยกัน ก็ควรจะตักตวงความสุขให้ได้มากที่สุดจอมทัพจับให้เฌอลินน์หันหน้าเข้าหาผนังห้องน้ำ แล้วกดท่อนเอ็นร้อนลากไปบนกลีบกุหลาบดอกสวยและเกสรสวาทที่เพียงแค่เห็นก็แทบอยากจะกระโจนเข้าใส่“อื้มมม....อาจอม”หญิงสาวสะดุ้งเมื่อท่อนเอ็นสัมผัสกับเกสรเสียว ร่างกายเธอสั่นสะท้าน ประสบการณ์ในห้องน้ำกับสถานะแฟนจริงๆ ทำให้เลือดในกายของเฌอลินน์สูบฉีด ความเสียวมันมากขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ“คนเก่งไม่เกร็งนะครับ”ปากร้อนพรมจูบไปทั่วต้นคอและแผ่นหลังขาวเนียนฝ่า จอมทัพย่อตัวลงแล้วกดท่อนเอ็นร้อนเข้าไปในช่องทางรักที่คับแน่น“แน่นมากเฌอ อื้ม.....”ชายหนุ่มครางเสียงต่ำเมื่อท่งร้อนถูกตอดรัดจากร่อ
ซัมเมอร์ร้อนคุณอาคลั่งรัก ตอนที่ 28 ปรารถนาร้อนใต้ฝักบัว nc
จอมทัพแอบยิ้มมุมปากเมื่อเห็นสีหน้าผิดหวังของเฌอลินน์ เขาจับมือหญิงสาวมากุมไว้ก่อนจะพูดต่อ“อย่าเพิ่งทำหน้าผิดหวังแบบนั้นสิครับเฌอ ที่อาบอกว่าอยากยกเลิกข้อตกลงแฟนปลอมๆ เพราะตอนนี้อาอยากจะเป็นแฟนของเฌอจริงๆ เฌอจะรังเกียจอาไหมจะยอมเป็นแฟนกับอาได้ไหม” จอมทัพพูดอย่างชัดเจนเพราะเขามั่นใจแล้วว่าเฌอลินน์คือคนที่เขาอยากจะใช้ชีวิตด้วยไปตลอด“เฌอไม่รู้ว่าอาจอมพูดออกมาจากความรู้สึกหรือพูดเพราะเห็นว่าเฌอผิดหวัง”“ทุกอย่างที่อาแสดงออกมามันยังไม่ชัดเจนอีกเหรอครับเฌอลินน์” เขาไล้ปลายนิ้วไปบนแก้มเนียนอย่างแผ่วอย่างอ่อนโยน“เฌอไม่รู้ว่าอาทำทุกอย่างตามความรู้สึกหรือแกล้งทำเพราะข้อตกลงบ้าๆ นั้น”“ต่อให้ตกลงกันแล้วถ้าอาไม่อยากทำก็ไม่มีใครบังคับอาได้หรอกครับ”“อาจะทำดีกับเฌอเพราะเห็นว่าเฌอเป็นหลานหรือเปล่าแบบว่าเกรงใจคุณยาย” หญิงสาวถามต่อเพราะเธออยากแน่ใจว่า“มันไม่ใช่แบบนั้นเลยครับเธอ อาอยากเป็นแฟนกับเฌอเพราะอามีความสุขที่ไดอยู่กับเฌอ แล้วเฌอล่ะครับมีคววามสุขไหม”“ค่ะ เฌอมีความสุข เฌอก็อยากเป็นแฟนจริงของอาจอม แต่เฌอกลัวค่ะ”“กลัวอะไรครับ”“กลัวหลายอย่างเลยค่ะ กลัวว่าพอกลับไปแล้วอาจอมก็จะลืมเฌอ กลัวอาจอมจะ
ซัมเมอร์ร้อนคุณอาคลั่งรัก ตอนที่ 27 จบสถานะแฟนปลอมๆ
แล้วก็ถึงวันที่เฌอลินน์จะต้องเดินทางไปทำงานที่ประเทศลาวกับจอมทัพ คุณยายพิกุลเดินมาส่งหลานสาวที่รถของจอมทัพที่มาจอดรออยู่ก่อนแล้ว“อย่าไปทำให้อาจอมต้องเหนื่อยเพิ่มนะหนูเฌอ แล้วก็ตั้งใจช่วยงานอาจอมด้วยนะ” ยายพิกุลกำชับหลานสาว“ค่ะยาย เฌอสัญญาว่าจะตั้งใจช่วยงานอาจอมอย่างเต็มที่นะคะ” เฌอลินน์ให้สัญญาอย่างหนักแน่น“ตาจอมยายฝากดูแลหนูเฌอด้วยนะ สอนงานน้องด้วยแต่ถ้าหนูเฌอดื้อมากๆ ยายอนุญาตให้ดุได้เลยนะแล้ว”“ครับยาย ผมจะดูแลอย่างดีเลยครับ”“เฌอไปก่อนนะคะยายแล้วจะซื้อของมาฝากนะคะ”“ไปทำงานนะลูกไม่ได้ไปเที่ยว”“แต่เฌอว่าก็ต้องมีเวลาเที่ยวบ้าง ใช่ไหมคะอาจอม”“ก็พอมีเวลาอยู่ครับ”“อย่าตามใจกันให้มากนะตาจอม เดินทางปลอดภัยนะ”“ขอบคุณครับยายผมไปก่อนนะ”“ถึงแล้วเฌอจะโทรมาบอกนะคะยาย”“จ้ะลูก บุญรักษาพระคุ้มครองนะ”“ขอบคุณค่ะยาย” เฌอลินน์ไหว้คุณยายพิกุลแล้วสวมกอดจากนั้นก็เดินตามจอมทัพไปที่รถการเดินทางครั้งนี้เฌอลินน์ตื่นเต้นเป็นพิเศษเพราะนอกจากจะได้ไปเที่ยวยังได้ไปช่วยงานของจอมทัพอีกด้วยเข้าเย็นวันที่สองแล้วที่เฌอลินน์มาเวียงจันทร์กับจอมทัพ สองวันที่ผ่านมาเป็นโหมดของการทำงานที่จริงจัง จอมทัพใช้เวลาสำ
ซัมเมอร์ร้อนคุณอาคลั่งรัก ตอนที่ 26 ชัดเจนในหัวใจ
เมื่อคุณยายพิกุลและลัดดากลับไปแล้ว จอมทัพก็ลากเก้าอี้มานั่งข้างเตียงก่อนจะหยิบไอแพดขึ้นมานั่งทำงานที่พอจะทำได้ในตอนนี้“อาจอมจะไปทำงานก็ได้นะคะ เฌอไม่เป็นอะไรมากแล้วค่ะ”“ไม่เป็นไรครับอาทำตรงนี้ก็ได้”“อาจอมไปนั่งทำที่โต๊ะกินข้าวก็ได้นะคะ นั่งตรงนี้ไม่ถนัด” เฌอลินน์ส่งยิ้มหวาน หญิงสาวรู้สึกอบอุ่นที่เห็นเขาอยู่ข้างๆ เวลาที่เธอไม่สบาย แต่ก็ไม่อยากให้เขาเสียงาน“อาไปนั่งตรงนู้นก็ได้ มีอะไรก็เรียกอานะ” จอมทัพลูบหัวด้วยความเอ็นดูผ่านไปเกือบชั่วโมง จอมทัพก็ขอตัวลงไปเอาของที่รถ เฌอลินน์ก็นั่งเล่นมือถืออยู่เงียบๆ แล้วเสียงเคาะประตูห้องพักก็ดังขึ้นเบาๆ ก่อนที่ประตูจะถูกเปิดออก แต่คนที่เข้ามาไม่ใช่จอมทัพ หมอหรือพยาบาลอย่างที่คิดแต่เป็นเพื่อนสนิทอย่างณัฐฐาที่วันนี้มาพร้อมกับปรัชญา“เฌอ เป็นยังไงบ้าง” ณัฐฐารีบเดินเข้ามาข้างเตียงของเพื่อนโดยมีปรัชชาเดินอ้อมไปอีกฝั่ง“ดีขึ้นแล้วล่ะแกไม่น่าลำบากมาเยี่ยมเลยนะ”“ก็พี่ปรัชน่ะสิ ชวนฉันมาเยี่ยมแก”“ก็พี่เป็นห่วงนี่ครับ แล้วน้องเฌอเป็นยังไงบ้างครับ ยังมีไข้อยู่ไหม” ปรัชญาส่งช่อดอกลิลลี่สีขาวให้กับหญิงสาว“ขอบคุณนะคะพี่ปรัช ไม่น่าลำบากเลย”“ไม่เป็นไรครับ”
ซัมเมอร์ร้อนคุณอาคลั่งรัก ตอนที่ 25 ดีใจที่ป่วย
จอมทัพมาถึงโรงพยาบาลก็รีบตรงไปยังห้องพักของเฌอลินน์ทันที เมื่อไปถึงชายหนุ่มก็บอกให้พยาบาลออกไปรอข้างนอกก่อนแล้วเขาก็มานั่งจ้องหน้าหญิงสาวอยู่ใกล้ๆเขานึกขอบคุณความขี้ลืมของตนเองที่ลืมพาสปอร์ตไว้ที่บ้านจนต้องขับรถมาเอาเลยได้รู้ว่าเฌอลินน์ไม่สบายชายหนุ่มมองใบหน้าซีดเซียวแล้วก็รู้สึกสงสารถ้าหากจะต้องบินไปทำงานที่ลาวในวันพรุ่งนี้เย็น เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วเดินออกมานอกห้องเพื่อโทรบอกเลขาว่าจะเลื่อนการเดินทางอย่างไม่มีกำหนดจากนั้นก็กลับเข้ามาในห้องผู้ป่วยอีกครั้ง“อาจอม เฌอนึกว่าอาจะไม่กลับมาแล้วนะคะ” หญิงสาวดีใจเมื่อเห็นเขาอีกครั้ง“เป็นยังไงบ้าง” เขาเดินมาใกล้เอามือแตะไปบนหน้าผากก่อนจะยิ้มแล้วนั่งลงที่เก้าอี้ข้างเตียง“เฌอว่าดีขึ้นแล้วค่ะ อาจอมทำไมไม่ใส่แมสก์คะ”“อาแข็งแรงไม่ติดหวัดเฌอง่ายๆ หรอกครับ แล้วอาก็ฉีดวัคซีนแล้ว”“แต่ฉีดแล้วก็ติดได้นะคะ” หญิงสาวเตือนด้วยความเป็นห่วง“อาจะนั่งห่างๆ ก็แล้วกันนะ เฌอกินข้าวหรือยัง”“ตอนที่อากลับไปบ้านพยาบาลเอาข้าวกับยาให้เฌอแล้วค่ะ อาจอมล่ะคะกินหรือยัง”“อากินขนมปังตอนขับรถมาแล้วครับ คืนนี้อาจ้างพยาบาลพิเศษให้นอนเฝ้าเฌอนะครับ เมื่อกี้น่าจะได้เจอกั
You May Also Like
มรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ145.1K views3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X137.0K viewsโทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี93.1K viewsเรื่องสั้นอีโรติก LOVE NC 25+++
C102.4K viewsวิศวะมาเฟียร้าย
Camellia.ma63 viewsคุณผู้ชายข้างบ้าน รับงานมั๊ยคะ?
Pyne D'zember36 viewsสะกดใจ นายฮอตเนิร์ด
Poinsettia93 viewsสามีคนนี้ ขอโอกาส
คิมฮานึล44 views
