Home / โรแมนติก / ซัมเมอร์ร้อนคุณอาคลั่งรัก / ตอนที่ 2 สัญญาจะไม่ดื้อ

Share

ตอนที่ 2 สัญญาจะไม่ดื้อ

last update publish date: 2026-10-09 10:05:06

 

“ที่อังกฤษมีชะอมขายไหมคะหนูเฌอ” ลัดดาถามขณะช่วยคุณยายเด็ดชะอมใส่จาน

“มีค่ะพี่ลัดดา เฌอเคยเห็นในร้านเอเชียค่ะ ถ้าขนาดเท่าที่พี่ลัดดาถือราคาร้อยกว่าบาทเลยนะคะ”

“แพงมากเลยค่ะ นี่พี่ลัดดาเก็บมาจากในสวนนะคะ แต่ถ้าขายที่ตลาดก็กำละสิบบาทเองค่ะ”

“ถูกมากเลยนะคะ”

“ยายถึงบอกแม่หนูว่าไม่ต้องโอนเงินมาให้ยายหรอก ยายอยู่นี่แทบไม่ได้ใช้จ่ายอะไรเลย ผักก็เก็บในสวน พวกของสดๆ จอมเขาก็ซื้อมาให้ทุกอาทิตย์เลย”

“อาจอมเขามากินข้าวกับคุณยายตลอดเลยเหรอคะ”

“ก็มาเกือบทุกวันศุกร์ เขาทำงานในเมืองพอวันหยุดก็อยากจะมาพักผ่อน” ยายพิกุลอธิบายไปด้วยขณะมือก็ง่วนอยู่กับการทำน้ำจิ้มซีฟู๊ดและน้ำพริกกะปิ

“แล้วอาจอมเขาไม่มีครอบครัวเหรอยาย”

“เขายังไม่มีครอบครัวหรอก ลัดดาล่ะเคยเห็นเขาพาแฟนมาที่บ้านไหม” ยายพิกุลหันมาถาม

“ไม่เคยค่ะคุณยาย ลัดดาว่าเขาน่าจะโสดหรือแฟนเขาอาจไม่ชอบมาอยู่นอกเมืองก็ได้นะคะ ผู้หญิงยุคใหม่ชอบแสงสีใช่ไหมคะหนูเฌอ”

“ก็ประมาณนั้นค่ะ เฌอเองก็ชอบ”

“แล้วมาอยู่บ้านสวนแบบนี้จะไม่เหงาเหรอคะ”

“ไม่หรอกค่ะพี่ลัดดาที่นี่มีคุณยายอยู่ด้วยเฌอจะเหงาได้ยังไงล่ะคะ” หญิงสาวตอบอย่างเอาใจ

คุณยายพิกุลหันมายิ้มให้กับหลานสาว แต่เธอเดาว่าผ่านไปไม่กี่วันเฌอลินน์ก็น่าจะบ่นว่าเหงาและขอออกไปเที่ยวอย่างแน่นอน

“อาหารเสร็จแล้วหนูเฌอไปเรียกอาจอมหน่อยนะลูก ยายกับลัดดาจะได้ตั้งโต๊ะ”

“ได้ค่ะยาย”

เฌอลินน์เดินออกมาที่หน้าบ้านของคุณยายจากนั้นก็ไปกดออดที่บ้านของจอมทัพ

“หนูเฌอเหรอ จะเข้ามาข้างในบ้านอาก่อนไหม” จอมทัพตอบกลับเพราะระบบประตูอัตโนมัติเห็นหน้าคนที่มากดออด

“ไม่เป็นไรค่ะอาจอม ยายให้เฌอมาตามไปกินข้าวค่ะ”

“ครับ เดี๋ยวอาตามไปนะ”

หลังจากรับประทานอาหารค่ำร่วมกันอย่างอบอุ่น เสียงหัวเราะของเฌอลินน์ดังแทรกผ่านความเงียบของบ้านสวน จอมทัพนั่งมองเด็กสาวที่กำลังเล่าเรื่องชีวิตการเรียนที่ลอนดอนให้ยายพิกุลฟัง เธอเป็นคนร่าเริง มั่นใจในตัวเอง และมีความคิดที่เป็นตัวของตัวเองสูงมาก ตามแบบฉบับเด็กที่เติบโตในสังคมตะวันตก

“แล้วนี่ปิดเทอมสามเดือน มีแพลนจะไปเที่ยวไหนบ้างหรือเปล่าหนูเฌอ” จอมทัพชวนคุยเพราะดูแล้วเฌอลินน์น่าจะเบื่อแน่ๆ ถ้าต้องอยู่ที่บ้านสวนตลอด

“มีเยอะมากเลยค่ะ อาจอม เฌอนัดกับเพื่อนที่ไทยไว้ว่าจะไปเที่ยวทะเล อยากไปเกาะ สวยๆ น้ำใสๆ ยายไปด้วยกับเฌอด้วยนะคะ”

“โอ๊ย ไม่เอาหรอกลูก ยายแก่แล้ว เข่าก็ไม่ดี ไปก็เป็นภาระหนูเปล่าๆ หนูเฌอไปเที่ยวกับเพื่อนเถอะลูก”

“แต่หนูยังไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนเลยค่ะ”

“แล้วดูที่ไหนไว้บ้างล่ะครับ”

“เฌออยากไปสมุย หรือไม่ก็เสม็ดค่ะ อยากไปดำน้ำด้วยค่ะ อาจอมว่าที่ไหนดีคะ”

“อาเสนออีกที่หนึ่งได้ไหม”

“ที่ไหนคะ” เฌอลินน์ถามอย่างสนใจ

“ลองดูเกาะเต่าไหมล่ะ บินไปลงสมุยแล้วนั่งเรือไปที่เกาะเต่า ที่นั่นเหมาะสำหรับดำน้ำมากๆ ถ้าหนูเฌอจะไปก็บอกนะอาจะจัดการเรื่องที่พักให้เอง”

“น่าสนใจมากๆ เลยค่ะ อาจอมมีโรงแรมที่นั่นเหรอคะ” เฌอลินน์รู้มาจากคุณยายว่าตอนนี้ชายหนุ่มเป็นนักธุรกิจที่มีโรงแรมและรีสอร์ตอยู่ตามสถานที่ท่องเที่ยวอยู่หลายแห่ง

“ครับ มีทั้งโรงแรมแล้วก็บ้านพักเป็นหลัง” เขาหยิบนามบัตรสีดำขอบทองส่งให้เฌอลินน์

“อะไรคะ”

“นี่นามบัตรอา ถ้าหนูเฌออยากไปเที่ยวเกาะเต่า ก็เอาไปยื่นให้พนักงานที่โรงแรมอาได้เลย อาจะให้เขาดูแลเรื่องห้องพักให้” เอาเสนออย่างใจดี

“ขอบคุณนะคะอาจอม แล้วเฌอพาเพื่อนไปด้วยได้ไหมคะ” เฌอลินน์รีบยื่นมือไปรับนามบัตรมาถือไว้ ยิ้มหวานจนตาหยี

“ได้ครับ”

“หนูเฌอ ยายว่าหนูจะรบกวนอาเขามากเกินไปแล้วนะ ถ้าอยากจะไปเที่ยวยายจ่ายค่าที่พักและค่าเดินทางให้เองนะลูก” ยายพิกุลรีบเอ่ยปากเตือนหลานสาว

“ไม่รบกวนเลยครับคุณยาย คุณยายทำอาหารให้ผมทานทุกอาทิตย์ ผมก็เกรงใจคุณยายเหมือนกัน ถือว่าให้หนูเฌอไปพักผ่อนครับ อยู่ในบริเวณโรงแรมของผม อย่างน้อยก็ปลอดภัย มีคนคอยดูแล แต่ต้องสัญญาว่าอย่าไปเล่นซนจนได้เรื่อง” จอมทัพหันไปมองเฌอลินน์

“เฌอไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ เฌออายุยี่สิบแล้ว ดูแลตัวเองได้สบายมากค่ะ” เฌอลินน์ทำปากยื่นอย่างขัดใจเมื่อโดนมองว่าเหมือนเด็ก

“อายุยี่สิบก็ยังเป็นเด็กในสายตาผู้ใหญ่อยู่ดีนั่นแหละลูก อาเขาเตือนหนูก็ฟังไว้ ถ้าดื้อมากๆ ยายจะบอกแม่นะ” ยายพิกุลทำเป็นขู่ทั้งที่ตัวเองตามใจหลานสาวมากกว่าใคร

“เฌอไม่ดื้อหรอกค่ะยาย เฌออยากอยู่กับยายนานๆ เฌอสัญญาเลยว่าจะทำตัวดีๆ ไม่ให้ยายต้องปวดหัวค่ะ” เฌอลินน์รีบสัญญาเพราะกลัวคุณยายจะโทรไปฟ้องมารดา

“ไม่ดื้อก็ไม่ดื้อจ้ะ แล้วมาถึงที่นี่โทรบอกแม่หรือยังล่ะลูก”

“โทรบอกแล้วค่ะยาย แม่มีของฝากมาให้ยายกับพี่ลัดดาด้วยนะคะ พรุ่งนี้เฌอจะเอาให้ตอนนี้น่าจะใกล้เวลานอนของยายแล้ว”

“เราคุยกันเพลิน ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ ยายจะได้พักผ่อน”

“ได้จ้ะ แล้วพรุ่งนี้ก็อย่าลืมมากินข้าวเช้ากับยายด้วยนะ ยายว่าจะทำข้าวต้มทรงเครื่องหนูเฌอน่าจะไม่ได้กินนานแล้ว”

“เมนูนี้หากินยากมากเลยค่ะ ที่ร้านอาหารไทยทำไม่เหมือนของยายเลยค่ะ เฌอว่ากลับมาครั้งนี้เฌอต้องหัดทำกับข้าวไว้บ้างแล้วล่ะคะ กลับไปจะได้ทำอาหารเป็น ยายสอนเฌอด้วยนะคะ”

“ถ้าหนูอยากทำยายจะสอนทำของโปรดให้หนูเองนะ”

“ขอบคุณค่ะยาย หนูรักยายที่สุดเลยค่ะ” หญิงสาวกอดคุณยายแน่น

จอมทัพมองยายกับหลานที่แสดงความรักต่อกันแล้วยิ้มก่อนจะขอตัวกลับมาที่บ้านของตนเอง

เมื่อจอมทัพกลับไปแล้วลัดดาก็พายายพิกุลเข้านอน ส่วนเฌอลินน์นั้นยังนอนไม่หลับเพราะตอนนี้เวลาที่อังกฤษก็เพิ่งจะบ่ายสองโมง

หญิงสาวหยิบมือถือขึ้นมาจากนั้นก็วิดีโอคอลไปคุยกับโซเฟียเพื่อนสนิทอยู่นานก่อนจะวางสายเพราะกลัวว่าถ้ายังไม่รีบเข้านอนพรุ่งนี้จะตื่นมาทำอาหารพร้อมกับคุณยายไม่ทัน

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ซัมเมอร์ร้อนคุณอาคลั่งรัก   ตอนที่ 30 ตอนจบ

    สี่วันต่อมารถยนต์คันหรูของจอมทัพเลี้ยวเข้าจอดหน้าบ้านสวนของยายพิกุล เฌอลินน์หันมองหน้าจอมทัพอย่างไม่ค่อยมั่นใจ“อย่ากังวลไปเลย อาว่ายายจะเข้าใจเราสองคน”“ถ้ายายไม่ยอมล่ะคะ”“เราต้องลองคุยก่อนครับ ยิ่งคิดไปเองก็จะยิ่งเครียดนะครับ”“ค่ะอาจอม” หญิงสาวยิ้มก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ“ยายขา....เฌอกลับมาแล้วค่ะ”ยายพิกุลเดินออกมาจากครัวใต้ถุนบ้านพร้อมผ้ากันเปื้อนที่ยังไม่ทันปลดออก ก่อนจะดึงหลานสาวเข้ามากอดด้วยความคิดถึง“กลับมาแล้วเหรอลูก เที่ยวสนุกไหม”“เฌอไปทำงานนะคะไม่ได้ไปเที่ยวสักหน่อย”“ก็ยายเห็นรูปที่หนูเฌอส่งมามีแต่รูปไปเที่ยวยายก็นึกว่าไปเที่ยว” คุณยายพิพุลพูดแล้วหัวเราะก่อนจะพากันเดินไปนั่งที่แคร่ใต้ถุนบ้าน“ก็ตอนทำงานเฌอไม่ได้ถ่ายรูปนี่คะ ไม่เชื่อถามอาจอมดูเลย”“สวัสดีครับยาย”“แล้วนี่ได้ทำงานหรือได้เที่ยวกันแน่ตาจอม”“ได้ทำงานจริงๆ ครับยาย แต่พอเสร็จก็พาไปเที่ยว”“แล้วของฝากทำไมเยอะขนาดนั้นล่ะ”“เฌอเป็นคนเลือกเองค่ะ เฌอเห็นอะไรก็อยากซื้อเดี๋ยวเฌอจะแยกให้นะคะว่าอันไหนของยายอันไหนของพี่ลัดดา”“มากันเหนื่อยๆ จะกินข้าวกันเลยไหมล่ะ ยายทำกับข้าวเตรียมไว้แล้ว”“ก็ดีเหมือนกันค่ะ เฌอคิดถึงกั

  • ซัมเมอร์ร้อนคุณอาคลั่งรัก   ตอนที่ 29 แฟนกันวันแรก nc

    น้ำหวานจากกุหลาบกอดสวยไหลรินเข้าสู่ปลายลิ้นร้อนของชายหนุ่มที่ดูดกินอย่างพอใจ จากนั้นก็ยืนแล้วมอบจูบให้เธออีกครั้ง ก่อนจะผละออก สองมือประคองใบหน้าหวานของเฌอลินน์แล้วมองอย่างรักใคร่“เฌอครับ อารักเฌอนะครับ เชื่อใจอานะว่าจากนี้อาจะทำทุกอย่างให้เราสองคนมีความสุข”“ค่ะอาจอม เฌอเชื่อใจอาจอม เฌอก็รักอาจอมเหมือนกันค่ะ”คำบอกรักแสนหวานของคู่รักต่างวัยดังก้องอยู่ในห้องน้ำ พวกเขาไม่รู้หรอกว่าต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นแต่ในเมื่อตอนนี้ยังอยู่ด้วยกัน ก็ควรจะตักตวงความสุขให้ได้มากที่สุดจอมทัพจับให้เฌอลินน์หันหน้าเข้าหาผนังห้องน้ำ แล้วกดท่อนเอ็นร้อนลากไปบนกลีบกุหลาบดอกสวยและเกสรสวาทที่เพียงแค่เห็นก็แทบอยากจะกระโจนเข้าใส่“อื้มมม....อาจอม”หญิงสาวสะดุ้งเมื่อท่อนเอ็นสัมผัสกับเกสรเสียว ร่างกายเธอสั่นสะท้าน ประสบการณ์ในห้องน้ำกับสถานะแฟนจริงๆ ทำให้เลือดในกายของเฌอลินน์สูบฉีด ความเสียวมันมากขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ“คนเก่งไม่เกร็งนะครับ”ปากร้อนพรมจูบไปทั่วต้นคอและแผ่นหลังขาวเนียนฝ่า จอมทัพย่อตัวลงแล้วกดท่อนเอ็นร้อนเข้าไปในช่องทางรักที่คับแน่น“แน่นมากเฌอ อื้ม.....”ชายหนุ่มครางเสียงต่ำเมื่อท่งร้อนถูกตอดรัดจากร่อ

  • ซัมเมอร์ร้อนคุณอาคลั่งรัก   ตอนที่ 28 ปรารถนาร้อนใต้ฝักบัว nc

    จอมทัพแอบยิ้มมุมปากเมื่อเห็นสีหน้าผิดหวังของเฌอลินน์ เขาจับมือหญิงสาวมากุมไว้ก่อนจะพูดต่อ“อย่าเพิ่งทำหน้าผิดหวังแบบนั้นสิครับเฌอ ที่อาบอกว่าอยากยกเลิกข้อตกลงแฟนปลอมๆ เพราะตอนนี้อาอยากจะเป็นแฟนของเฌอจริงๆ เฌอจะรังเกียจอาไหมจะยอมเป็นแฟนกับอาได้ไหม” จอมทัพพูดอย่างชัดเจนเพราะเขามั่นใจแล้วว่าเฌอลินน์คือคนที่เขาอยากจะใช้ชีวิตด้วยไปตลอด“เฌอไม่รู้ว่าอาจอมพูดออกมาจากความรู้สึกหรือพูดเพราะเห็นว่าเฌอผิดหวัง”“ทุกอย่างที่อาแสดงออกมามันยังไม่ชัดเจนอีกเหรอครับเฌอลินน์” เขาไล้ปลายนิ้วไปบนแก้มเนียนอย่างแผ่วอย่างอ่อนโยน“เฌอไม่รู้ว่าอาทำทุกอย่างตามความรู้สึกหรือแกล้งทำเพราะข้อตกลงบ้าๆ นั้น”“ต่อให้ตกลงกันแล้วถ้าอาไม่อยากทำก็ไม่มีใครบังคับอาได้หรอกครับ”“อาจะทำดีกับเฌอเพราะเห็นว่าเฌอเป็นหลานหรือเปล่าแบบว่าเกรงใจคุณยาย” หญิงสาวถามต่อเพราะเธออยากแน่ใจว่า“มันไม่ใช่แบบนั้นเลยครับเธอ อาอยากเป็นแฟนกับเฌอเพราะอามีความสุขที่ไดอยู่กับเฌอ แล้วเฌอล่ะครับมีคววามสุขไหม”“ค่ะ เฌอมีความสุข เฌอก็อยากเป็นแฟนจริงของอาจอม แต่เฌอกลัวค่ะ”“กลัวอะไรครับ”“กลัวหลายอย่างเลยค่ะ กลัวว่าพอกลับไปแล้วอาจอมก็จะลืมเฌอ กลัวอาจอมจะ

  • ซัมเมอร์ร้อนคุณอาคลั่งรัก   ตอนที่ 27 จบสถานะแฟนปลอมๆ

    แล้วก็ถึงวันที่เฌอลินน์จะต้องเดินทางไปทำงานที่ประเทศลาวกับจอมทัพ คุณยายพิกุลเดินมาส่งหลานสาวที่รถของจอมทัพที่มาจอดรออยู่ก่อนแล้ว“อย่าไปทำให้อาจอมต้องเหนื่อยเพิ่มนะหนูเฌอ แล้วก็ตั้งใจช่วยงานอาจอมด้วยนะ” ยายพิกุลกำชับหลานสาว“ค่ะยาย เฌอสัญญาว่าจะตั้งใจช่วยงานอาจอมอย่างเต็มที่นะคะ” เฌอลินน์ให้สัญญาอย่างหนักแน่น“ตาจอมยายฝากดูแลหนูเฌอด้วยนะ สอนงานน้องด้วยแต่ถ้าหนูเฌอดื้อมากๆ ยายอนุญาตให้ดุได้เลยนะแล้ว”“ครับยาย ผมจะดูแลอย่างดีเลยครับ”“เฌอไปก่อนนะคะยายแล้วจะซื้อของมาฝากนะคะ”“ไปทำงานนะลูกไม่ได้ไปเที่ยว”“แต่เฌอว่าก็ต้องมีเวลาเที่ยวบ้าง ใช่ไหมคะอาจอม”“ก็พอมีเวลาอยู่ครับ”“อย่าตามใจกันให้มากนะตาจอม เดินทางปลอดภัยนะ”“ขอบคุณครับยายผมไปก่อนนะ”“ถึงแล้วเฌอจะโทรมาบอกนะคะยาย”“จ้ะลูก บุญรักษาพระคุ้มครองนะ”“ขอบคุณค่ะยาย” เฌอลินน์ไหว้คุณยายพิกุลแล้วสวมกอดจากนั้นก็เดินตามจอมทัพไปที่รถการเดินทางครั้งนี้เฌอลินน์ตื่นเต้นเป็นพิเศษเพราะนอกจากจะได้ไปเที่ยวยังได้ไปช่วยงานของจอมทัพอีกด้วยเข้าเย็นวันที่สองแล้วที่เฌอลินน์มาเวียงจันทร์กับจอมทัพ สองวันที่ผ่านมาเป็นโหมดของการทำงานที่จริงจัง จอมทัพใช้เวลาสำ

  • ซัมเมอร์ร้อนคุณอาคลั่งรัก   ตอนที่ 26 ชัดเจนในหัวใจ

    เมื่อคุณยายพิกุลและลัดดากลับไปแล้ว จอมทัพก็ลากเก้าอี้มานั่งข้างเตียงก่อนจะหยิบไอแพดขึ้นมานั่งทำงานที่พอจะทำได้ในตอนนี้“อาจอมจะไปทำงานก็ได้นะคะ เฌอไม่เป็นอะไรมากแล้วค่ะ”“ไม่เป็นไรครับอาทำตรงนี้ก็ได้”“อาจอมไปนั่งทำที่โต๊ะกินข้าวก็ได้นะคะ นั่งตรงนี้ไม่ถนัด” เฌอลินน์ส่งยิ้มหวาน หญิงสาวรู้สึกอบอุ่นที่เห็นเขาอยู่ข้างๆ เวลาที่เธอไม่สบาย แต่ก็ไม่อยากให้เขาเสียงาน“อาไปนั่งตรงนู้นก็ได้ มีอะไรก็เรียกอานะ” จอมทัพลูบหัวด้วยความเอ็นดูผ่านไปเกือบชั่วโมง จอมทัพก็ขอตัวลงไปเอาของที่รถ เฌอลินน์ก็นั่งเล่นมือถืออยู่เงียบๆ แล้วเสียงเคาะประตูห้องพักก็ดังขึ้นเบาๆ ก่อนที่ประตูจะถูกเปิดออก แต่คนที่เข้ามาไม่ใช่จอมทัพ หมอหรือพยาบาลอย่างที่คิดแต่เป็นเพื่อนสนิทอย่างณัฐฐาที่วันนี้มาพร้อมกับปรัชญา“เฌอ เป็นยังไงบ้าง” ณัฐฐารีบเดินเข้ามาข้างเตียงของเพื่อนโดยมีปรัชชาเดินอ้อมไปอีกฝั่ง“ดีขึ้นแล้วล่ะแกไม่น่าลำบากมาเยี่ยมเลยนะ”“ก็พี่ปรัชน่ะสิ ชวนฉันมาเยี่ยมแก”“ก็พี่เป็นห่วงนี่ครับ แล้วน้องเฌอเป็นยังไงบ้างครับ ยังมีไข้อยู่ไหม” ปรัชญาส่งช่อดอกลิลลี่สีขาวให้กับหญิงสาว“ขอบคุณนะคะพี่ปรัช ไม่น่าลำบากเลย”“ไม่เป็นไรครับ”

  • ซัมเมอร์ร้อนคุณอาคลั่งรัก   ตอนที่ 25 ดีใจที่ป่วย

    จอมทัพมาถึงโรงพยาบาลก็รีบตรงไปยังห้องพักของเฌอลินน์ทันที เมื่อไปถึงชายหนุ่มก็บอกให้พยาบาลออกไปรอข้างนอกก่อนแล้วเขาก็มานั่งจ้องหน้าหญิงสาวอยู่ใกล้ๆเขานึกขอบคุณความขี้ลืมของตนเองที่ลืมพาสปอร์ตไว้ที่บ้านจนต้องขับรถมาเอาเลยได้รู้ว่าเฌอลินน์ไม่สบายชายหนุ่มมองใบหน้าซีดเซียวแล้วก็รู้สึกสงสารถ้าหากจะต้องบินไปทำงานที่ลาวในวันพรุ่งนี้เย็น เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วเดินออกมานอกห้องเพื่อโทรบอกเลขาว่าจะเลื่อนการเดินทางอย่างไม่มีกำหนดจากนั้นก็กลับเข้ามาในห้องผู้ป่วยอีกครั้ง“อาจอม เฌอนึกว่าอาจะไม่กลับมาแล้วนะคะ” หญิงสาวดีใจเมื่อเห็นเขาอีกครั้ง“เป็นยังไงบ้าง” เขาเดินมาใกล้เอามือแตะไปบนหน้าผากก่อนจะยิ้มแล้วนั่งลงที่เก้าอี้ข้างเตียง“เฌอว่าดีขึ้นแล้วค่ะ อาจอมทำไมไม่ใส่แมสก์คะ”“อาแข็งแรงไม่ติดหวัดเฌอง่ายๆ หรอกครับ แล้วอาก็ฉีดวัคซีนแล้ว”“แต่ฉีดแล้วก็ติดได้นะคะ” หญิงสาวเตือนด้วยความเป็นห่วง“อาจะนั่งห่างๆ ก็แล้วกันนะ เฌอกินข้าวหรือยัง”“ตอนที่อากลับไปบ้านพยาบาลเอาข้าวกับยาให้เฌอแล้วค่ะ อาจอมล่ะคะกินหรือยัง”“อากินขนมปังตอนขับรถมาแล้วครับ คืนนี้อาจ้างพยาบาลพิเศษให้นอนเฝ้าเฌอนะครับ เมื่อกี้น่าจะได้เจอกั

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status