5

ตอนที่สาม :: ตามหาพล

               ปิดงบปลายปีแล้ว อาลียารีบยื่นใบลาพักร้อนที่ลงรายละเอียดไว้ว่าขอลาเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ให้คนที่ยังนั่งอ่านเอกสารอยู่บนโต๊ะภายในห้องทันที ด้านหลังของเบลคเป็นกระจกใสมองเห็นแท่งตึกสูงต่ำผุดขึ้นคล้ายหนุนหลังให้ยิ่งดูยิ่งรู้สึกว่าเขาทรงอำนาจและดูกร้าวแกร่งจนคนมองแทบลืมหายใจอยู่ทุกที ด้วยอดยำเกรงไม่ได้ในความเป็นบุคคลผู้ทรงอิทธิพลอันดับต้นๆของโลกของปีที่ผ่าน ตำแหน่งนี้ถูกแนะนำโดยนิตยสารระดับโลกอย่างฟอกซ์ (fox)

               แค่ชื่อนิตยสารก็ดูเจ้าเล่ห์แล้ว ใครกันจะนึกเชื่อถือเชื่อมั่นด้วยได้

               เพราะเบลคแอบไปซื้อหุ้นกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของฟอกซ์เอาไว้แล้วแบบลับๆน่ะสิ เขาถึงได้ครองอันดับหนึ่งในสามเอาไว้ได้ อาลียานึกอย่างหมิ่นๆ

ถัดไปจากที่เธอนั่งรอลุ้นลายเซ็นของเขาอยู่นั้น มีนางแบบสาวคนใหม่หน้าตาบล็อกเดิมแบบที่เบลคชอบควง คงเพิ่งไปคั่วมาไม่วันหรือสองวันนี้เองกระมังเพราะเธอไม่คุ้นหน้า สาวเจ้ายกโทรศัพท์ถ่ายภาพแบบเซลฟี่อยู่หลายนาทีแล้ว ตั้งใจจะเอาไว้อวดคนอื่นๆ ด้วยการให้เห็นว่าเบลคเป็นแบ็คกราวน์ของภาพ และจงใจแบบไม่จงใจโพสต์ลงโซเชียลมีเดียให้คนตาดีทักเล่นเสียหน่อย ใครๆก็รู้ดีว่าเป็นข่าวกับเบลคเหมือนได้โชคหลายสิบชั้น งานรุม อีเว้นท์เพียบ แม้ชายหนุ่มจะแค่ควงเธอเล่นฆ่าเวลาก็ตามทีเถอะ แค่ขอให้เขากวักมือเรียกก็พอ

               “อะไร” เบลคถามขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเพราะยังหงุดหงิดไม่หาย ที่ตื่นมาวันนั้น ร่างบอบบางของคนตรงหน้าก็อันตรธานหายไป ทำไมเธอไม่เป็นเหมือนพวกผู้หญิงพวกนี้บ้างนะที่เขาแทบจะไล่ไปจากห้อง ยัยเล็กแสบคอยแต่จะหลบลี้หนีให้เขาคอยตามตะครุบอยู่ร่ำร่ำ นึกถึงตรงนี้ทีไรเบลคก็คันยุบยิบในใจขึ้นมาทุกที เขาไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลยสักนิด

               “ใบลาพักร้อนค่ะ ฉันขออนุญาตลาพักร้อนหนึ่งอาทิตย์”

               “เธอลาแล้วใครจะทำงาน ใช้ส่วนไหนคิดหืมลียา”

               “เอมไงคะ เอมมาแล้วค่ะ ไหนจะผู้ช่วยอีกตั้งสองคน”

อาลียาอ้างถึงเอมิลี่ก่อนเพราะรายนั้นลาคลอดจนครบกำหนดแล้ว แถมยังเรียกได้ว่าเป็นมือขวาโดยแท้ของเบลค ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคล่องกว่าเธอราวฟ้ากับดิน พยายามตอบให้น้ำเสียงฟังดูราบเรียบที่สุด แผ่นหลังบอบบางเกร็งขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อสบสายตาสีเทาเอาเรื่องของคนที่นั่งฝั่งตรงกันข้าม

               “นั่นมันงานในออฟฟิส”

เบลคตอบเสียงเยาะ ก่อนวางปากกาลง ยื่นหน้าเข้ามาถามใกล้ๆแ “แล้วงานบนเตียงใครจะทำ” อาลียาตาโตตกใจที่เขากล้าถามเธอทั้งๆที่มีคนอื่นอยู่ในห้อง อดปรายตามองนางแบบคนนั้นไม่ได้ แต่แล้วก็โล่งใจที่เห็นว่าเจ้าหล่อนยังง่วนกับการถ่ายภาพแบบเซลฟี่อยู่  

               “ฉันมีสิทธิ์ลาตามกฎหมายแรงงาน ฉันขอลาพักร้อนค่ะ ส่วนงานเอกสาร งานในออฟฟิสฉันเคลียร์หมดแล้ว” อาลียาร่ายยาว “ส่วนงานอื่น...ที่คุณบอกมา นั่นแทบจะไม่ใช่หน้าที่ของฉันด้วยซ้ำไป”

               “ปากกล้าแล้วนี่นะเดี๋ยวนี้” เบลคย้อนเสียงแข็ง ส่งสายตาคมมองกลับมา มือหยิบปากกาด้ามทองขึ้นเซ็นต์ชื่อบนกระดาษแล้วส่งคืนให้ “เชิญ” อาลียารับมาเพ่งมองก่อนดันตัวลุกขึ้นยืน เบลครีบสั่งก่อนที่เธอจะเดินพ้นออกไปจากห้อง

“อ้อ เดี๋ยวจองห้องสวีทให้ด้วย ฮันนี่ ต้องการอะไรอีกไหม”

               “ไม่ค่ะเบลค” นางแบบคนนั้นหันมาตอบพร้อมส่งยิ้มหวานให้

               “ดี ออกไปได้แล้ว”

อาลียาพยักหน้ารับ ก่อนทำตามคำสั่งที่ได้รับมา ไม่ทันเห็นสีหน้าชายเจ้าของห้องที่เอนตัวพิงพนัก พึมพำด้วยความอยากรู้ว่าอีกฝ่ายจะไปไหนกันแน่ ทิ้งเวลาครู่ใหญ่แล้วไล่นางแบบคนสวยให้ออกไปจากห้องเมื่อเขาเกิดอาการเบื่อขึ้นมาอีกจนได้ เพราะใจจริงๆไม่ได้ต้องการอยู่กับใครนอกจากยัยตัวแสบนั่น คนที่พยายามหนีหน้าเขาอยู่ตลอด

              

               อาลียาเหม่อนึกถึงสายตาของคนที่มองเธอหลังจากเซ็นต์อนุมัติลาพักร้อน ขณะนั่งรถตู้จากสถานีขนส่งที่วิ่งตรงสู่สถานที่ที่ต้องการ ชายแดนไทยกัมพูชา เพื่อมาตามหาคนที่เธอได้ข่าวว่าอยู่ที่นี่ เขาจะรู้หรือเปล่าว่าเธอออกมาตามหาพล แล้วถ้ารู้เขาจะผิดคำพูดที่ให้ไว้หรือไม่

               รถจอดสนิทคนอื่นทยอยกันลงไปเกือบหมดแล้ว เธอจึงขยับตัวลงรถตามไป พอเหยียบลงพื้นก็ได้แต่เดินเตร่ก่อนอึดใจเพื่อสำรวจสถานที่ หยุดสายตามองปลายแถวที่ยืนต่อกันยาวเหยียดเบื้องหน้า ที่มีทั้งคนไทยและต่างชาติปะปนกันอยู่ ตัดสินใจก้าวขาไปอยู่ตรงนั้นด้วย เธอต้องตามหาพลให้เจอก่อนเป็นอันดับแรก อยากถามว่าเขาผิดจริงอย่างที่เบลคว่าไว้หรือมีใครใส่ร้ายให้เสื่อมเสีย

               ผ่านด่านข้ามแดนเข้ามาแล้วเดินปะปนไปกับกลุ่มคนตรงหน้า นึกถึงข้อมูลที่ได้มาว่าพลอยู่ในบ่อนที่มีชื่อว่า ‘เดอะริชชี่’ แม้ลลิลจะยืนยันว่าข่าวจากเฮียเล้งไม่มีทางมั่วแน่นอน แต่เธอก็ยังกังวลเพราะตัวเองไม่มีเบอร์โทรติดต่อของพลเลย ข่าวนั่นคงจริงเพราะลูกค้าที่ลลิลอ้างถึงเป็นลูกค้าวีไอพีของที่นี่ แล้วยังเคยรู้จักกับพลมาก่อนอีกด้วยจึงไม่มีทางที่จะพลาดไปได้

               หญิงสาวเข้ามาจนถึงด้านในก่อนจะเข้าไปเช็คอิน และเดินวนเวียนไปยังหมายเลขห้อง 110b ที่ลลิลบอกไว้ เมื่อเห็นว่าคงไม่ได้ประโยชน์อะไรมากกว่านี้อีกแล้ว จึงลองเดินเข้าไปยังห้องที่มีโต๊ะพนันวางเรียงรายอยู่ มองไปยังป้ายไฟที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษว่า ‘VIP’ ก็แอบคิดล่วงหน้าไปว่าพลจะอยู่ที่นี่จริงไหม หากจริงตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนและกำลังทำอะไรอยู่

               เมียงมองอยู่นาน อาลียาไม่เห็นว่าจะมีใครที่รูปร่างท่าทางหน้าตาคล้ายพลสักคน จึงแอบยืนถอนหายใจอยู่ตรงนั้น ก่อนตัดสินใจหันหลังเพื่อกลับเข้าห้องพักของตนเองบ้าง แต่แล้วสายตาก็สะดุดเข้ากับใครบางคน ในที่สุดเธอก็ได้เจอเขาจนได้ เมื่ออีกฝ่ายเดินออกมาจากห้องน้ำที่ด้านหลังล็อบบี

               ‘นั่นพี่พลนี่นา’

               อาลียามั่นใจว่านั่นคือพลตัวจริงแน่นอน เธอจำท่าทางการเดินของเขาได้ แล้วยังแจ็คเกตหนังสีน้ำตาลนั่น เธอก็ซื้อให้เจ้าตัวเมื่อวันเกิดของเขาสามปีก่อน หญิงสาวไม่ได้ตะโกนเรียกให้พลหยุด แต่เลือกที่จะเดินตามไป เธอรู้อยู่แล้วนี่ว่าเขาพักห้องไหน ซ้ำยังเดินสำรวจมาแล้วด้วย ว่าห้องพักของพลอยู่โซนไหน

               อาลียายิ้มกริ่มเต็มใบหน้า หัวใจพองฟูจนเต็มอก ในที่สุดเธอก็หาเขาเจอจนได้ ขณะเดินตามไปจนเกือบพ้นหัวมุม ตั้งใจทิ้งระยะเอาไว้ไม่อยากให้อีก