ตอนที่ 4: การปรากฏตัวของซาตาน

​แสงแดดยามบ่ายส่องกระทบกระจกบานโตของอาคารสำนักงานใหญ่ตระกูลวรโชติเมธากุลที่ตั้งเด่นหราอยู่ใจกลางย่านธุรกิจ ทว่าบรรยากาศภายในชั้นบริหารสูงสุดกลับเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก สายลมแห่งความพินาศที่เริ่มพัดผ่านตลาดหุ้นเมื่อวานนี้บัดนี้ได้กลายเป็นพายุหมุนลูกใหญ่ที่กำลังกัดกินรากฐานของตระกูลไฮโซเก่าแก่แห่งนี้จนสั่นคลอน

​ห้องประชุมใหญ่บนชั้นที่สี่สิบถูกตกแต่งด้วยไม้โอ๊กสีเข้มและผนังกระจกนิรภัยที่มองเห็นทัศนียภาพของกรุงเทพมหานครไกลสุดสายตา ทว่าผู้เข้าร่วมประชุมทุกคนกลับไม่มีใครมีอารมณ์ชื่นชมความงามตรงหน้า พีรภัทร วรโชติเมธากุล นั่งอยู่บนเก้าอี้หนังฝั่งซ้าย ใบหน้าคมคายที่เคยเต็มไปด้วยความถือดีบัดนี้ดูซีดเซียวและซีดเผือด ขอบตาหมองคล้ำจากการไม่ได้นอนทั้งคืน เขาพยายามเลื่อนหน้าจอแท็บเล็ตในมือที่แสดงผลการสืบสวนเบื้องต้นของ ก.ล.ต. และราคาหุ้นของบริษัทที่ยังคงร่วงดิ่งอย่างไม่หยุดยั้ง

​ตรงหัวโต๊ะประชุม คือ คุณหญิงกานดา วรโชติเมธากุล หญิงสูงวัยในชุดไทยจิตรลดาประยุกต์สีน้ำเงินเข้ม ใบหน้าแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางหนาแน่นเพื่อกลบกลืนรอยย่นและความวิตกกังวล นัยน์ตาคมกาจฉายแววความแค้นและความระแวงสงสัย สายตาของคุณหญิงกานดากวาดมองไปยังหญิงสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างไม่วางตา

​กวินตรา วรนันท์ นั่งอยู่ในชุดสูทสีกรมท่าคัตติ้งเนี้ยบสนิทที่เน้นเรือนร่างระหงและลาดไหล่ตรงเป๊ะ เธอรวบผมขึ้นเป็นมวยเรียบหรู เผยให้เห็นลำคอระหงและใบหน้าเนียนหวานที่ราบเรียบไร้ร่องรอยความรู้สึก นัยน์ตาสีเข้มคมกริบจ้องมองจอโปรเจกเตอร์ขนาดใหญ่ตรงหน้าอย่างสงบนิ่ง ทั้งที่ภายในใจของเธอคำพูดทิ้งท้ายทางโทรศัพท์ของเจเดนเมื่อวานยังคงดังก้องอยู่ทุกเสี้ยววินาที

​‘เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการประชุมบอร์ดบริหารนัดพิเศษในวันพรุ่งนี้นะครับ... แล้วเราจะได้เห็นกันว่า ใครกันแน่ที่เป็นคนคุมกระดานนี้อย่างแท้จริง’

​"คุณกวินตรา..." เสียงของคุณหญิงกานดาดังแหบพร่า ทว่าเต็มไปด้วยรังสีแห่งอำนาจ "ในฐานะที่คุณเป็นที่ปรึกษาการลงทุนระดับโลก และเป็นคนเสนอแผนระดมทุนผ่านการออกหุ้นกู้ล็อตใหม่ให้เรา... คุณจะอธิบายเรื่องข่าวลือและไฟล์เสียงหลุดที่ ก.ล.ต. ได้รับเมื่อวานนี้ยังไง? ราคาหุ้นของเราดิ่งลงไปมากกว่าสี่สิบเปอร์เซ็นต์ในเวลาไม่กี่ชั่วโมง! สภาพคล่องที่เราคาดหวังว่าจะได้จากนักลงทุนต่างชาติ... ตอนนี้กลายเป็นศูนย์!"

​กวินตราค่อยๆ เงยหน้าขึ้นสบตาคุณหญิงกานดา รอยยิ้มบางเบาแต้มที่ริมฝีปากสีชมพูอ่อน ท่วงท่าการขยับตัวของเธอสง่างามและไร้ซึ่งความตื่นตระหนก

​"ข่าวลือเรื่องการทุจริตและการตกแต่งบัญชีในโครงการชะอำไม่ใช่เรื่องที่ฉันสั่งให้ใครปล่อยค่ะ คุณหญิง..." กวินตราเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่ทุกคำพูดกลับบาดลึก "มันเกิดจากรอยรั่วภายในตระกูลของคุณเอง คนของคุณพูดจาไม่ระวังปากในงานเลี้ยง และมีคนบันทึกเสียงไว้ได้ สิ่งที่ฉันทำได้ในฐานะที่ปรึกษา คือการกอบกู้สถานการณ์... และแผนการยื่นเรื่องออกสัญญาหุ้นกู้แปลงสภาพล็อตใหม่ที่จะเสนอต่อบอร์ดในวันนี้ คือทางรอดเดียวที่จะเติมเงินสดเข้าบริษัทก่อนที่ธนาคารจะสั่งอายัดสินทรัพย์"

​พีรภัทรทุบโต๊ะเสียงดัง ปัง! ด้วยความขุ่นเคือง "แต่สัญญาหุ้นกู้แปลงสภาพที่คุณเสนอ มันต้องใช้ที่ดินและสินทรัพย์หลักของตระกูลเราไปจำนองไว้กับกลุ่มทุนของคุณ! นี่มันไม่ต่างอะไรกับการยึดบริษัทเราทางอ้อมเลยนะ!"

​"ถ้าคุณพีรภัทรไม่พอใจข้อเสนอของฉัน..." กวินตราเอียงคอเล็กน้อย นัยน์ตาฉายแววดูแคลนอย่างเปิดเผย "คุณมีทางเลือกอื่นไหมคะ? ในเมื่อตอนนี้ไม่มีธนาคารไหนในประเทศยอมปล่อยกู้ให้คนที่มีตลับเสียงทุจริตแขวนอยู่บนคอหอยหรอกค่ะ"

​คำพูดของกวินตราทำให้พีรภัทรหน้าซีดสลับแดง เขาชี้หน้าเธอด้วยนิ้วที่สั่นเทา แต่กลับไม่อาจหาคำโต้แย้งได้เลยแม้แต่คำเดียว คุณหญิงกานดากำมือแน่นจนเล็บจีกลึกลงไปในฝ่ามือ เธอรู้ดีว่ากวินตรากำลังต้อนพวกเธอเข้ามุมอับ แต่ในยามที่ไร้ที่พึ่ง ข้อเสนอพิษร้ายของกวินตราก็ยังดีกว่าการโดนฟ้องล้มละลายในทันที

​"ถ้าบอร์ดบริหารอนุมัติสัญญาหุ้นกู้แปลงสภาพนี้..." คุณหญิงกานดาเอ่ยเสียงเครียด "คุณกวินตราจะรับประกันได้ไหมว่าเงินสดก้อนแรกจะถูกโอนเข้าบัญชีบริษัทภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง?"

​"ฉันรับประกันด้วยชื่อเสียงของฉันค่ะ" กวินตรารับเอกสารสัญญาจากผู้ช่วย เลื่อนไปกลางโต๊ะประชุม "เพียงแค่คุณหญิงและบอร์ดลงนามในสัญญานี้—"

​ยังไม่ทันที่กวินตราจะพูดจบประโยค...

​ครืด... กึก!

​เสียงระบบล็อกไฟฟ้าของบอร์ดประตูบานโตด้านหน้าห้องประชุมก็ส่งเสียงเตือนดังกังวานขึ้น สัญญาณไฟสีเขียวตรงมือจับประตูเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน บานประตูไม้โอ๊กหนาหนักถูกผลักเปิดออกอย่างแรงโดยไม่มีการเคาะบอกกล่าวล่วงหน้า!

​เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของตระกูลวรโชติเมธากุลสองคนที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูถอยร่นเข้ามาด้านในด้วยสีหน้าเลิกลั่ก ราวกับไม่กล้าแม้แต่จะยื่นมือไปขวางทางกลุ่มคนที่กำลังก้าวเท้าเข้ามา

​ร่างสูงใหญ่และโดดเด่นของชายหนุ่มคนหนึ่งเดินนำหน้าเข้ามาในห้องประชุม ท่วงท่าการก้าวเดินหนักแน่น สุขุม และเปี่ยมไปด้วยรังสีแห่งการฆ่าฟันที่ปิดไม่มิด เขาสวมชุดสูทสรีระสามชิ้นสีเทาเข้ม (Charcoal Gray) คัตติ้งเนี้ยบสนิทจากแบรนด์ระดับไฮเอนด์ เสื้อเชิ้ตสีขาวด้านในติดกระดุมระเบียบเรียบร้อย เสริมความสง่างามด้วยเนกไทผ้าไหมสีดำสนิท ใบหน้าคมคายราวกับรูปสลักหินอ่อนนั้นเรียบเฉย เย็นชา ทว่านัยน์ตาสีเข้มคมกริบคู่หนึ่กลับส่องประกายอันตรายลึกล้ำราวกับห้วงมหาสมุทรยามค่ำคืน

​เจเดน เดวานอฟ

​ด้านหลังของเขาคือทีมทนายความระดับมาสเตอร์มายด์ในชุดสูทสีดำสี่คน และบอดี้การ์ดร่างยักษ์ในชุดนอกสัญลักษณ์เดวานอฟ คอร์ปอเรชั่น อีกสองนาย ความกดดันมหาศาลทะลักเข้ามาในห้องประชุมทันทีจนอากาศรอบตัวคล้ายจะควบแน่นเป็นน้ำแข็ง

​"คุณเจเดน?!" คุณหญิงกานดาลุกขึ้นยืนทันทีด้วยความตกใจและสับสน "นี่มันการประชุมบอร์ดบริหารนัดพิเศษภายในตระกูลวรโชติเมธากุล... คุณเข้ามาในนี้ได้ยังไง?!"

​เจเดนไม่แม้แต่จะปรายสายตามองคุณหญิงกานดา เขาไม่สนใจเสียงโวยวายของพีรภัทรหรือทัศนคติของบอร์ดบริหารคนอื่นๆ สายตาคมกริบและเยือกเย็นของเขากวาดตรงมายังหญิงสาวเพียงคนเดียวที่นั่งอยู่ฝั่งขวาของโต๊ะประชุม... กวินตรา

​กวินตรานั่งเกร็งตัวแน่น รอยยิ้มสง่างามบนใบหน้าของเธอหายวับไปทันที นัยน์ตาสีเข้มวับวาววับขึ้นด้วยความตื่นตัวและท้าทาย สัญชาตญาณนักล่าในตัวเธอกรีดร้องเตือนว่าภัยร้ายแรงที่สุดได้เดินทางมาถึงแล้ว

​เจเดนยิ้มมุมปากเพียงเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ทำให้ใบหน้าคมคายของเขาดูน่ากลัวและหล่อเหลาอย่างร้ายกาจ เขาเดินเข้ามาหยุดอยู่ข้างเก้าอี้ตัวใหญ่ตรงข้ามกับกวินตรา ก่อนจะดึงเก้าอี้ออกแล้วนั่งลงอย่างผ่อนคลาย พาดแขนแข็งแรงไว้บนที่ท้าวแขน ท่วงท่าสบายๆ แต่กลับสะกดทุกสายตาในห้องให้ต้องสยบอยู่ใต้เท้าของเขา

​"ผมมาในฐานะผู้ถือหุ้นรายใหญ่คนใหม่... และเจ้าหนี้ผู้กุมอำนาจสูงสุดของวรโชติเมธากุลครับ" เจเดนเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนดังก้องไปทั่วห้องประชุม

​พีรภัทรหน้าซีด "ผู้ถือหุ้นรายใหญ่?! จะเป็นไปได้ยังไง! ในเมื่อหุ้นที่คุณเข้าซื้อเมื่อวานมันมีแค่สิบห้าเปอร์เซ็นต์—"

​ปัง!

​หัวหน้าทีมทนายความของเจเดนโยนแฟ้มเอกสารปกหนังสีดำเล่มหนาลงบนโต๊ะประชุมเสียงดังสะท้อนกังวาน เอกสารแผ่นแรกถูกพลิกออกแสดงต่อสายตาของทุกคนในบอร์ดบริหาร

​"นี่คือสัญญารับโอนสิทธิ์ความเป็นเจ้าหนี้และสัญญาซื้อขายสินทรัพย์กู้ยืมครับ" ทนายความของเจเดนเอ่ยเสียงเรียบ "เมื่อคืนนี้ เวลาสามนาฬิกาตรง เดวานอฟ คอร์ปอเรชั่น ได้ทำการกว้านซื้อหนี้เสียระยะยาวและสัญญากู้ยืมเงินกู้ยืมจากธนาคารพาณิชย์ทั้งสามแห่งที่เป็นเจ้าหนี้หลักของวรโชติเมธากุลทั้งหมดไว้เป็นที่เรียบร้อย ด้วยมูลค่ารวมสี่พันห้าร้อยล้านบาท"

​ทนายความเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้คุณหญิงกานดาถึงกับเข่าอ่อนจนต้องถอยหลังลงไปนั่งบนเก้าอี้

​"นอกจากนี้ ในช่วงเวลาที่ราคาหุ้นของพวกคุณร่วงดิ่งลงสู่จุดต่ำสุดเมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมา เดวานอฟ คอร์ปอเรชั่น ได้ให้นอมินีเข้าช้อนซื้อหุ้นกู้และหุ้นสามัญในตลาดหลักทรัพย์เพิ่มอีกสามสิบห้าเปอร์เซ็นต์... รวมสัดส่วนการถือหุ้นในปัจจุบันของท่านประธานเจเดน เดวานอฟ คือสี่สิบเก้าเปอร์เซ็นต์ครับ"

​ความเงียบอันน่าพรั่นพรึงครอบคลุมไปทั่วห้องประชุม บอร์ดบริหารหลายคนหน้าซีดเซียวจนแทบไม่มีสีเลือด ตระกูลวรโชติเมธากุลไม่ได้แค่เสียสภาพคล่อง... แต่พวกเขาสูญเสียการควบคุมบริษัทให้แก่ชายหนุ่มตรงหน้าไปแล้วเกือบครึ่งหนึ่ง!

​กวินตรามองภาพตรงหน้าด้วยหัวใจที่เต้นระทึก เธอจดจ้องมองใบหน้าคมคายของเจเดนด้วยความรู้สึกที่ผสมผสานระหว่างความแค้น ความทึ่ง และความตระหนก ชายคนนี้แก้เกมของเธอได้อย่างหมดจดและเหี้ยมโหดเกินกว่าที่เธอคาดคิดไว้! เธอใช้ข่าวลือทำลายราคาหุ้นเพื่อจะให้นอมินีของเธอเข้าช้อนซื้อ แต่เจเดนกลับใช้แรงกดดันและความตื่นตระหนกนั้น เป็นโอกาสในการใช้เงินสดมหาศาลกว้านซื้อหนี้เสียและหุ้นทั้งหมดตัดหน้าเธอไปในเวลาเพียงแค่คืนเดียว!

​"คุณเจเดน..." กวินตราตั้งสติ เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น นัยน์ตาสบประสานกับเขาตรงๆ อย่างไม่เกรงกลัว "การกว้านซื้อหนี้เสียและการถือหุ้นสี่สิบเก้าเปอร์เซ็นต์ ไม่ได้หมายความว่าคุณมีสิทธิ์เข้ามาแทรกแซงการอนุมัติสัญญาหุ้นกู้แปลงสภาพที่บอร์ดกำลังจะลงนามในวันนี้ ข้อเสนอของฉันถูกต้องตามข้อบังคับของบริษัททุกประการ"

​เจเดนเอนหลังพิงเก้าอี้ สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของกวินตรา ราวกับจะลอกคราบหน้ากากสง่างามของเธอออกให้หมดสิ้น

​"ผมมีสิทธิ์เต็มที่ครับ คุณกวินตรา..." เจเดนใช้นิ้วเคาะลงบนโต๊ะไม้โอ๊กเป็นจังหวะเนิบนาบ กึก... กึก... "เพราะในฐานะเจ้าหนี้รายใหญ่ที่สุดที่ถือสัญญาค้ำประกันสินทรัพย์ทั้งหมดของวรโชติเมธากุล... ผมขอใช้อำนาจตามกฎหมาย วีโต้ (Veto) หรือยับยั้งการออกสัญญาหุ้นกู้แปลงสภาพล็อตนี้ในทันที"

​"คุณไม่มีเหตุผลทางกฎหมายรองรับในการใช้อำนาจวีโต้!" กวินตราโต้กลับ เสียงของเธอเริ่มเข้มขึ้น "สัญญาของฉันจะนำเงินสดเข้ามาช่วยชำระหนี้ที่คุณถืออยู่ มันเป็นผลประโยชน์ของเจ้าหนี้โดยตรง!"

​"เหตุผลของผมชัดเจนมากครับ" เจเดนยิ้มมุมปาก นัยน์ตาสีกระดานดำวูบไหวด้วยความเย็นชาอันน่ากลัว "เพราะสัญญาที่คุณเสนอ... เข้าข่ายการถ่ายโอนสินทรัพย์ที่ไม่เป็นธรรมเพื่อดึงที่ดินชะอำไปเป็นของคุณเพียงคนเดียว ในฐานะเจ้าหนี้หลัก ผมไม่อาจยอมรับการสร้างพันธะผูกพันซ้อนที่ทำให้สินทรัพย์ค้ำประกันของผมเสื่อมมูลค่าลงได้"

​เจเดนเว้นจังหวะ โน้มตัวมาข้างหน้าเล็กน้อย สายตาจ้องจดจ่ออยู่ที่กวินตราเพียงผู้เดียว

​"และพูดกันตามตรงนะ คุณกวินตรา... ข้อเสนอของคุณมันก็แค่การ 'สูบเลือด' จากศพที่กำลังจะตาย เพื่อนำเนื้อชิ้นดีที่สุดไปเป็นของคุณ... คุณคิดว่าผมจะปล่อยให้หงส์ดำอย่างคุณ บินโฉบเอาเหยื่อที่ผมต้อนเข้ามุมอับไปง่ายๆ งั้นเหรอ?"

​คำว่า 'หงส์ดำ' ที่ออกมาจากปากของเจเดนทำให้กวินตรารู้สึกเหมือนโดนตบหน้าอย่างแรงใต้โต๊ะ มือเรียวภายใต้ชุดสูทสีกรมท่ากำแน่นจนเล็บจีกลึกลงไปในเนื้อฝ่ามือเพื่อข่มอารมณ์โกรธที่คุกรุ่น เขาไม่ได้แค่บล็อกแผนการของเธอ... แต่เขากำลังประจานเกมของเธอต่อหน้าบอร์ดบริหารอย่างหน้าด้านๆ!

​คุณหญิงกานดามองสลับระหว่างกวินตราและเจเดนด้วยความสับสนและหวาดหวั่น "คุณเจเดน... แล้วคุณต้องการอะไรกันแน่? ถ้าคุณวีโต้สัญญาของคุณกวินตรา แล้วบริษัทเราจะเอาเงินสดที่ไหนมาหมุนเวียน?"

​เจเดนค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ความสูงและบารมีของเขาสร้างเงาทาบทับไปทั่วโต๊ะประชุม เขากระดุมเสื้อสูทตัวนอกกลับด้วยท่วงท่าไร้ที่ติ ก่อนจะปรายสายตามองคุณหญิงกานดาและพีรภัทรด้วยความสมเพช

​"เดวานอฟ คอร์ปอเรชั่น จะทำการอัดฉีดเงินทุนสำรองจำนวนสามพันล้านบาทเข้าสู่บริษัทในสัปดาห์หน้า..." เจเดนเอ่ยเสียงนิ่ง "แต่มีเงื่อนไขว่า... อำนาจการตัดสินใจในบอร์ดบริหารทั้งหมด สิทธิ์ในการบริหารโครงการชะอำ และการแต่งตั้งคณะกรรมการชุดใหม่... ต้องตกเป็นของเดวานอฟ คอร์ปอเรชั่น แต่เพียงผู้เดียว"

​นี่ไม่ใช่การยื่นมือเข้ามาช่วย... แต่เป็นการ ยึดครอง (Hostile Takeover) อย่างสมบูรณ์แบบ!

​พีรภัทรแทบจะล้มพับลงกับโต๊ะ ส่วนคุณหญิงกานดาน้ำตาคลอด้วยความแค้นเคืองและความสิ้นหวัง พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นเลย หากไม่ยอมรับเงื่อนไขของเจเดน บริษัทก็จะถูกยึดทรัพย์สินและถูกสั่งฟ้องล้มละลายภายในสี่สิบแปดชั่วโมง

​"การประชุมวันนี้จบลงเท่านี้ครับ" เจเดนหมุนตัวเตรียมจะเดินออกจากห้องประชุม แต่ก่อนที่เท้าของเขาจะก้าวพ้นโต๊ะ เขาก็หยุดชะงัก หันกลับมามองกวินตราที่ยังคงนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยสายตาเรียบเฉยทว่าทรงพลัง

​"ส่วนคุณ... คุณกวินตรา" เจเดนเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่แฝงความกระซาบซ่านและอันตราย "ผมมีเรื่อง 'สัญญาการลงทุนส่วนตัว' ที่ต้องคุยกับคุณเป็นการส่วนตัว... เชิญที่ห้องรับรองชั้นบนครับ"

​กวินตราเชิดหน้าขึ้น สบตาเขาตรงๆ นัยน์ตาคู่สวยสะท้อนความแค้นเคืองและความท้าทายที่ไร้ซึ่งความหวาดกลัว "ถ้าเป็นเรื่องงาน... ฉันยินดีค่ะ คุณเจเดน แต่ถ้าเป็นเรื่องอื่น... ฉันไม่มีเวลาว่างมาเล่นเกมเด็กเล่นกับคุณ"

​เจเดนยิ้มมุมปาก รอยยิ้มลุ่มลึกที่ส่งไปถึงดวงตา "เชื่อผมสิครับ... เกมที่ผมกำลังจะชวนคุณเล่น มันไม่ใช่เกมเด็กเล่นแน่นอน"

​เจเดนเดินออกจากห้องประชุมไปพร้อมกับทีมงาน ปล่อยให้ห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบสงบอันชวนอึดอัด บอร์ดบริหารหลายคนเริ่มลุกขึ้นเดินออกจากห้องด้วยสีหน้าหมดหวัง คุณหญิงกานดามองกวินตราด้วยสายตาแค้นเคืองก่อนจะให้พีรภัทรประคองออกไป

​กวินตรารอจนกระทั่งทุกคนออกจากห้องไปหมด เธอค่อยๆ ปล่อยมือที่กำแน่นออก เผยให้เห็นรอยเล็บสีแดงที่กดลึกจนผิวกายขาวเนียนเป็นรอยห้อเลือด ลมหายใจเข้าออกกระชั้นชิดขึ้นเล็กน้อย สมองของเธอประมวลผลเหตุการณ์เมื่อครู่อย่างบ้าคลั่ง

​เจเดน เดวานอฟ ไม่ใช่แค่ศัตรูที่มาขัดขวาง... แต่เขาคือซาตานที่อ่านเกมของเธอออกหมดทุกตา และกำลังลากเธอเข้าไปในกระดานหมากรุกใบใหม่ที่อันตรายกว่าเดิมหลายเท่า

​"อยากคุยเรื่องส่วนตัวงั้นเหรอ..." กวินตราพึมพำกับตัวเอง น้ำเสียงพร่าสั่นแต่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น มือเรียวยกขึ้นจัดปกเสื้อสูทให้เรียบร้อย หยิบกระเป๋าถือขึ้นมาด้วยท่วงท่ามั่นคง "ได้ค่ะ คุณเจเดน... ฉันจะไปดูให้เห็นกับตา ว่าไพ่ในมือของคุณมันมีดีพอที่จะสยบฉันได้จริงรึเปล่า!"