ตอนที่ 6: หักมุมกลางงานประมูล

​ความมืดมิดยามค่ำคืนภายนอกกระจกเพนท์เฮาส์ยังคงทำหน้าที่เป็นฉากหลังให้แก่แสงไฟวิบวับของเมืองหลวง ทว่าบรรยากาศภายในใจของกวินตรากลับไม่เคยสงบลงเลยแม้แต่วินาทีเดียว นับตั้งแต่ก้าวขาออกจากลิฟต์ส่วนตัวของเจเดน เดวานอฟในคืนนั้น สัมผัสแผ่วเบาแต่แน่นหนาตรงข้อมือ จังหวะหัวใจที่เต้นรัวของเขาใต้ฝ่ามือเธอ และไออุ่นจากลมหายใจที่อังชิดริมฝีปากยังคงเป็นเหมือนพิษร้ายที่คอยรบกวนสมาธิของเธออยู่ตลอดเวลา

​แต่สำหรับกวินตรา... ความปรารถนาไม่อาจอยู่เหนือความแค้น

​สองวันต่อมา หงส์ดำปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในสถานที่ที่รวบรวมเอาหน้าตา อำนาจ และความโสมมของวงสังคมไฮโซไว้มากที่สุด... งานประมูลอัญมณีการกุศลประจำปี ณ ห้องแกรนด์บอลรูม โรงแรมแกรนด์ ไฮแอท เอราวัณ แสงไฟจากแชนเดอเลียร์คริสตัลช่อมหึมาส่องสะท้อนกับชุดราตรีราคาสูงลิ่วและเครื่องเพชรวูบวาบของบรรดาคุณหญิงคุณนาย เสียงพูดคุยหัวเราะร่าและเสียงแก้วแชมเปญกระทบกันดังกังวานไปทั่วงาน ทว่าเบื้องหลังรอยยิ้มพิมพ์ใจเหล่านั้น คือการซุบซิบนินทาถึงข่าวพินาศของตระกูลวรโชติเมธากุลที่กำลังสะพัดไปทั่วเมือง

​กวินตราเดินก้าวเข้ามาในงานด้วยท่วงท่าสง่างามดั่งนางพญา คืนนี้เธอเลือกสวมชุดราตรีเกาะอกผ้าซาตินสีแดงเพลิง (Scarlet Red) คัตติ้งเนี้ยบสนิทที่ขับเน้นเอวเอสและช่วงขาเรียวยาว ผิวขาวอมชมพูเนียนละเอียดส่องประกายสู้แสงไฟ เรือนผมยาวดกดำถูกดัดเป็นลอนคลื่นสไตล์คลาสสิกปัดมาไว้ข้างไหล่เนียน ใบหน้าหวานแต่งแต้มด้วยลิปสติกสีแดงสดตัดกับนัยน์ตาคู่สวยคมกริบ ทุกสายตาในงานต่างหันมามองเธอเป็นตาเดียว เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นทันทีที่ ‘ที่ปรึกษาทางการเงินระดับมาสเตอร์มายด์’ ปรากฏกาย

​"นั่นคุณกวินตราใช่ไหม... คนที่อยู่เบื้องหลังข่าวลือ ก.ล.ต. ตรวจสอบตระกูลวรโชติเมธากุลไงล่ะ"

​"สวยและอันตรายเหลือเกิน คุณหญิงกานดาเห็นคงได้อกแตกตายแน่ๆ คืนนี้"

​กวินตรายิ้มรับคำนินทาเหล่านั้นด้วยรอยยิ้มบางเบาบนเรียวปาก เธอไม่จำเป็นต้องแคร์สายตาของคนพวกนี้ เพราะเป้าหมายที่แท้จริงของเธอในคืนนี้... ไม่ใช่การมาเดินเฉิดฉายในงานเลี้ยง

​สายตาคมกริบของเธอกวาดมองไปยังโซน VIP แถวหน้าสุดใกล้เวทีประมูล คุณหญิงกานดา วรโชติเมธากุล นั่งอยู่ที่นั่นในชุดราตรีสีเขียวมรกต ท่าทางเย่อหยิ่งถูกกลบด้วยความตรอมตรมและความเครียดจนผิวหน้าหมองคล้ำ แม้ตระกูลจะกำลังประสบสภาวะสภาพคล่องวิกฤตจากการถูกเจเดนยึดอำนาจการบริหาร แต่คุณหญิงกานดาก็ยังคงสวมหน้ากากจอมปลอม ออกมาแสดงตัวในสังคมเพื่อสยบข่าวลือว่าตระกูลของเธอยังคงมั่งคั่ง

​และเหตุผลสำคัญที่คุณหญิงกานดายอมลากร่างกายมาร่วมงานนี้... ก็เพราะรายการไฮไลต์ของการประมูลในคืนนี้คือ 'เพชรสีน้ำเงิน' (Blue Diamond) ขนาด 5 คารัต อัญมณีหายากไร้ที่ติซึ่งเคยเป็นมรดกตกทอดชิ้นสุดท้ายของตระกูลวรนันท์!

​ห้าปีก่อน เมื่อครั้งที่ตระกูลของเธอถูกฟ้องล้มละลาย เพชรเม็ดนี้ถูกยึดไปขายทอดตลาด และคุณหญิงกานดาคือคนที่แอบใช้นอมินีช้อนซื้อเอาไว้เพื่อเยาะเย้ยพ่อของเธอ ทว่าหลังจากนั้น เพชรเม็ดนี้ก็ถูกโอนย้ายไปยังมูลนิธิการกุศลเพื่อใช้บังหน้าในการฟอกเงิน และคืนนี้มันถูกนำกลับมาประมูลอีกครั้ง

​กวินตรามาที่นี่... เพื่อเอาของของครอบครัวเธอคืน และดึงเงินก้อนสุดท้ายที่คุณหญิงกานดาแอบซ่อนไว้ออกมาจากตู้เซฟ!

​"สวัสดีค่ะ คุณหญิงกานดา..." กวินตราเยื้องกรายเข้าไปหยุดอยู่ตรงหน้าเก้าอี้ VIP ของคุณหญิงกานดา เสียงนุ่มนวลแฝงความพิษยิ้มเอ่ยขึ้น

​คุณหญิงกานดารู้สึกเหมือนถูกน้ำร้อนลวก เธอหันมามองกวินตราด้วยสายตาอาฆาตแค้น กำมือที่สวมแหวนเพชรแน่นจนสั่นสะท้าน "แก... แกยังกล้าเสนอหน้ามาที่นี่อีกเหรอ กวินตรา! แผนการชั่วร้ายของแกกับไอ้เจเดน ทำให้ตระกูลฉันต้องตกต่ำขนาดนี้!"

​"แหม คุณหญิงคะ..." กวินตราโน้มตัวลงมาเล็กน้อย กระซิบด้วยน้ำเสียงที่มีเพียงพวกเธอสองคนเท่านั้นที่ได้ยิน "คนเราทำกรรมอะไรไว้ ก็ต้องได้รับผลกรรมแบบนั้นสิคะ ตระกูลวรโชติเมธากุลเสวยสุขบนคราบน้ำตาของคนอื่นมานานพอแล้ว ได้เวลาจ่ายคืนพร้อมดอกเบี้ยแล้วค่ะ"

​"แกอย่าลำพองใจไป!" คุณหญิงกานดาขบฟันกรอด "แกคิดว่าไอ้เจเดนมันจะจริงใจกับแกเหรอ? มันก็แค่ใช้แกเป็นหมากเหมือนกันนั่นแหละ!"

​"อย่างน้อย... เขาก็เป็นหมากที่ฉลาดและมีราคาแพงกว่าลูกชายโง่ๆ ของคุณหญิงหลายร้อยเท่าค่ะ" กวินตรายกยิ้มผู้ชนะ ก่อนจะหมุนตัวเดินไปนั่งยังเก้าอี้โซนVIP ฝั่งตรงข้ามอย่างสง่างาม ปล่อยให้คุณหญิงกานดานั่งอกแตกตายอยู่คนเดียว

​เวลาผ่านไปกระทั่งถึงช่วงเวลาสำคัญที่สุดของงานประมูล แสงไฟในแกรนด์บอลรูมสลัวลง มีเพียงแสงสปอตไลต์ดวงใหญ่ที่ส่องสว่างไปยังเวทีกลาง พิธีกรในชุดทักซิโด้ก้าวออกมาพร้อมกับกล่องกำมะหยี่สีดำสนิท เมื่อกล่องถูกเปิดออก อัญมณีสีน้ำเงินเข้มส่องประกายวาววับตัดกับแสงไฟ ท่ามกลางเสียงฮือฮาและสายตาหลงใหลของผู้เข้าร่วมงานทุกคน

​"และนี่คือไฮไลต์ที่ทุกท่านรอคอยครับ... 'บลูไดมอนด์แห่งความทรงจำ' เพชรสีน้ำเงินน้ำงาม ขนาด 5 คารัต เจียระไนทรงหยดน้ำอันประเมินค่าไม่ได้! รายได้ทั้งหมดหลังหักค่าใช้จ่ายจะนำเข้ามูลนิธิเพื่อการศึกษา..." พิธีกรประกาศด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "ราคาเริ่มต้นสำหรับการประมูลคืนนี้อยู่ที่... ห้าสิบล้านบาทครับ!"

​สิ้นเสียงพิธีกร คุณหญิงกานดารีบชูป้ายประมูลขึ้นทันทีโดยไม่ลังเล "หกสิบล้าน!"

​คุณหญิงกานดาต้องการเพชรเม็ดนี้กลับคืนไปครอบครองเพื่อสร้างภาพลักษณ์ต่อหน้าสื่อว่าตระกูลวรโชติเมธากุลยังคงมีเงินหนาแน่นพอที่จะซื้ออัญมณีราคามหาศาล

​กวินตรายกยิ้มมุมปาก เธอชูป้ายประมูลขึ้นอย่างนุ่มนวล "แปดสิบล้านค่ะ"

​บรรยากาศในห้องประชุมเริ่มตึงเครียดขึ้นมาทันที ผู้ร่วมงานต่างหันมามองการเฉือนคมระหว่างกวินตราและคุณหญิงกานดา พีรภัทรที่นั่งอยู่ข้างแม่ของเขามีสีหน้าเครียดจัด เขากระซิบเตือนแม่ว่าเงินในบัญชีมืดเหลือไม่มากพอแล้ว ทว่าด้วยความถือดีและโทสะที่บังตา คุณหญิงกานดากลับกัดฟันชูป้ายสู้อีกครั้ง

​"หนึ่งร้อยล้าน!" คุณหญิงกานดามองมากระแทกสายตาสู้นักลงทุนสาว

​กวินตราสบตาคุณหญิงกานดาอย่างใจเย็น แผนการของเธอเดินมาถึงจุดสำคัญ เธอตั้งใจจะดันราคาประมูลขึ้นไปให้ถึงหนึ่งร้อยยี่สิบล้านบาท เพื่อบีบให้คุณหญิงกานดาทุ่มเงินก้อนสุดท้ายออกมาก่อนที่เธอจะสละสิทธิ์ ให้คุณหญิงกานดาต้องจ่ายเงินแพงเกินจริงจนบัญชีมืดฉีกขาด

​มือเรียวของกวินตรากำลังจะยกป้ายขึ้นประมูลต่อที่ 'หนึ่งร้อยยี่สิบล้านบาท' ทว่า...

​“สองร้อยล้านบาทครับ”

​น้ำเสียงทุ้มต่ำ ราบเรียบ ทว่าทรงอำนาจและเย็นเยียบดังก้องมาจากทางด้านหลังของห้องแกรนด์บอลรูม!

​เสียงฮือฮาและลมหายใจที่ชะงักไปพร้อมๆ กันดังระงมไปทั่วทั้งงาน! ตัวเลขสองร้อยล้านบาทคือการกระโดดเพิ่มราคาขึ้นไปถึงหนึ่งเท่าตัวในรวดเดียว เป็นการยื่นเสนอราคาที่ป่าเถื่อน ดุดัน และไร้ความปรานีอย่างที่สุด!

​กวินตราหมุนตัวกลับไปมองทางด้านหลังทันที นัยน์ตาคู่สวยหรี่ลงด้วยความตกตะลึงและไม่เข้าใจ

​ณ บานประตูทางเข้าหลัก ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดสูททักซิโด้สีดำสนิทคัตติ้งเนี้ยบจากแบรนด์ระดับมาสเตอร์กำลังยืนสง่างามอยู่ตรงนั้น แสงไฟจากแชนเดอเลียร์ส่องกระทบใบหน้าคมคายราวกับรูปสลัก นัยน์ตาสีเข้มลุ่มลึกจ้องมองตรงมายังกวินตราเพียงคนเดียว... เจเดน เดวานอฟ

​เขาไม่ได้สวมหน้ากาก และไม่ได้มีท่าทีสะทกสะท้านต่อสายตาตื่นตะลึงนับร้อยคู่ในงาน เจเดนเดินก้าวช้าๆ เข้ามาในแกรนด์บอลรูมด้วยท่วงท่าของมหาเศรษฐีผู้กุมอำนาจสูงสุด บอดี้การ์ดร่างยักษ์เปิดทางให้เขาเดินตรงไปยังแถวหน้า

​"สอง... สองร้อยล้านบาท! จากคุณเจเดน เดวานอฟ ครับ!" พิธีกรบนเวทีถึงกับติดอ่าง น้ำเสียงสั่นเทาด้วยความตื่นเต้น "มีท่านใดจะให้มากกว่าสองร้อยล้านบาทไหมครับ?!"

​คุณหญิงกานดาหน้าซีดสลับเขียว มือที่ถือป้ายประมูลสั่นเทาจนเกือบหลุดออกจากมือ เงินสองร้อยล้านบาทมันเกินกว่าสถิติและกำลังทรัพย์ทั้งหมดที่เธอมีอยู่ในตอนนี้ เธอทำได้เพียงนั่งกัดฟันด้วยความเคียดแค้นและอับอายขายหน้า

​กวินตราจ้องมองเจเดนที่เดินมาหยุดอยู่ข้างเก้าอี้ของเธอ เขายิ้มมุมปากเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มเยือกเย็นที่สร้างความหงุดหงิดให้แก่เธออย่างมหาศาล

​"คุณทำบ้าอะไรของคุณ เจเดน..." กวินตราเอ่ยลอดฟันด้วยน้ำเสียงที่มีเพียงเขากับเธอได้ยิน "ฉันกำลังต้อนให้ยัยนั่นทุ่มเงินหมดกระเป๋า! คุณเข้ามาปั่นราคาขึ้นไปสองร้อยล้านทำไม?!"

​เจเดนไม่ตอบ เขามองหน้าเธอด้วยสายตาเรียบเฉย ก่อนจะหันไปทางเวที "สองร้อยล้านบาท... ครั้งที่หนึ่ง... ครั้งที่สอง... และครั้งที่สาม! ปิดการประมูลให้แก่คุณเจเดน เดวานอฟ ครับ!"

​เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่วห้องแกรนด์บอลรูม เพชรสีน้ำเงินมรดกตกทอดของตระกูลวรนันท์ตกเป็นของเจเดนอย่างสมบูรณ์แบบด้วยราคาประมูลอันบ้าคลั่งสองร้อยล้านบาท!

​กวินตราดึงมือกลับ ลุกขึ้นยืนทันที ความโกรธและสับสนคุกรุ่นอยู่ในอก เจเดนไม่ได้แค่ขัดขวางแผนการต้อนเงินของคุณหญิงกานดา แต่เขายังใช้อำนาจเงินชิงเพชรของครอบครัวเธอไปต่อหน้าต่อตา!

​"คุณปั่นราคาเพชรของพ่อฉันเพื่อกลั่นแกล้งฉันใช่ไหม?" กวินตราถามเสียงเข้ม นัยน์ตาสีเข้มฉายแววอาฆาต

​เจเดนโน้มตัวลงมาใกล้เธอเล็กน้อย กลิ่นน้ำหอมหรูหราเจือกลิ่นไวน์จากตัวเขาลอยมาแตะจมูก "ผมบอกคุณแล้วไงครับ กวินตรา... ว่าบนกระดานของผม ไม่มีความปรานีให้คนที่เล่นเกมช้า"

​"ฉันไม่ได้เล่นช้า! ฉันมีแผนการของฉัน!"

​"แผนการที่คุณต้องไปนั่งเสวนากับยายแก่ไร้สมองนั่นงั้นเหรอ?" เจเดนยิ้มมุมปาก สายตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธออย่างเหนือกว่า "เพชรเม็ดนี้เป็นของคุณ... แต่มันจะตกเป็นของคุณในแบบที่ผมกำหนด ไม่ใช่ในแบบที่คุณต้องไปกราบไหว้ขอประมูลแข่งกับพวกมัน"

​กวินตราบดริมฝีปากแน่น "คุณหมายความว่ายังไง?"

​"ตามผมมา..." เจเดนเอ่ยเสียงเรียบ หมุนตัวเดินออกจากแกรนด์บอลรูมไปทางโซนห้องพัก VIP ชั้นบน โดยไม่เปิดโอกาสให้เธอปฏิเสธ

​กวินตรามองตามหลังแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่ม เธอรู้ดีว่านี่คือกับดัก และเจเดนกำลังท้าทายเธออย่างเปิดเผย ทว่าความคลางแคลงใจและเป้าหมายที่จะเอาเพชรสีน้ำเงินคืน ทำให้หงส์ดำตัดสินใจเยื้องกรายเดินตามซาตานหนุ่มขึ้นไปบนชั้นบนทันที