MasukShare
EP.14 งอน
Tanggal publikasi:
2026-04-03 21:44:39EP.14
สามวันต่อมา @โรงพยาบาล “คนไข้กรุณาถอดหน้ากากอนามัยและแว่นตาครับ” “ไม่เป็นไรค่ะ” พิ้งค์พลอยกระแอมกระไอเล็กน้อยเพราะเค้นเสียงออกมาจนระคายคอ แต่ก็ดีใจที่เสียงตัวเองกลับมาเกือบจะปกติแล้ว “ถอดเถอะครับคุณลาณีญา หมอจะตรวจต่อมทอนซิลให้” “…” “ไม่ต้องอายนะครับ เรื่องทั้งหมดจะเป็นความลับ ไม่ส่งผลต่อชื่อเสียงของคุณหรอกครับ” “ค่ะ” พิ้งค์พลอยยอมถอดหน้ากากอนามัยและแว่นกันแดดออก เธอนอนที่โรงพยาบาลมาหลายวัน โดยมีเวหาเฝ้าไข้ และตอนนี้เวหาก็ยืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่ข้างเตียง อุตส่าห์ไม่อยากให้ใครรู้ แต่อาการไข้ที่หนักทำให้เธอต้องมานอนโรงพยาบาลด้วยสาเหตุที่ว่าเตชรุนแรงกับเธอจนเธอเป็นไข้ เจ็บคอ เสียงหาย เธอเจ็บใจที่เขาไม่สนใจไยดีเธอเลยด้วยซ้ำ เธอมีเบอร์เขา แต่เธอไม่อยากเรียกร้องอะไรให้เขาหงุดหงิดเธออีกได้ “อ้าปากครับ เดี๋ยวผมจะตรวจทอนซิลนะครับ” นายแพทย์หนุ่มหยิบไม้กดลิ้นขึ้นมา พิ้งค์พลอยก็ดึงหน้ากากอนามัยออกแล้วอ้าปากกว้างทันที ไม้กดลิ้นในมือเขาค่อยๆ เคลื่อนเข้ามา เธอหลับตาเพราะไฟฉายหมอแสบตามาก พิ้งค์พลอยสูดลมหายใจเบาๆ สัมผัสเย็นของไม้กดแนบลงบนลิ้น ก่อนที่มันจะกดลึกลงไปจนเธอเผลอสะอึก เสียง “อ๊อก” เล็ดออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ในวินาทีนั้นเอง ภาพคืนนั้นก็แล่นเข้ามาในหัว พิ้งค์พลอยไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรกันแน่ เธอกะพริบตาถี่ กัดฟันไม่ให้เผลอครางออกมาตรงหน้านายแพทย์หนุ่ม เพราะเธอเอาแต่นึกถึงคืนนั้นทั้งที่มันไม่มีอะไรน่าประทับใจเลยด้วยซ้ำ “ผมว่าพรุ่งนี้คงกลับบ้านได้” เสียงนุ่มของนายแพทย์หนุ่มรั้งสติพิ้งค์พลอยกลับมา ไม่รู้ว่าเธอแอบเผลอทำหน้าฟินไปด้วยไหม เพราะเธอเกลียดรอยยิ้มกรุ้มกริ่มของเวหามากๆ “ค่ะ” “อ้อ มีอีกเรื่อง ตอนนี้ยังเจ็บตรงนั้นอยู่ไหมครับ” “…” พิ้งค์พลอยพยักหน้าแทนคำตอบ ใบหน้าเธอร้อนผ่าวทุกทีที่นายแพทย์หนุ่มพูดเรื่องน่าอาย “งดเซ็กซ์สักครึ่งเดือนหรือจนกว่าจะรู้สึกว่าหายดีนะครับ” “…” พิ้งค์พลอยไม่ตอบอะไร แค่ยิ้มแหยๆ “ทานยาคุมยังครับ” “ทานแล้วค่ะ” “ครับ ผลตรวจโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์จะออกเร็วๆ นี้นะครับ” เมื่อตรวจเสร็จนายแพทย์หนุ่มก็ออกไป แล้วพิ้งค์พลอยก็เอาหน้ากากอนามัยและแว่นตามาใส่ดังเดิม แค่เห็นเวหาก็อายมากพอแล้ว “ในห้องมีแค่กูกับมึงจะใส่ทำไม” “กูจะออกไปหาก๋วยเตี๋ยวกิน กูไม่อยากกินข้าวต้มแล้ว” “ไม่อาย?” “อายสิ แต่กูไม่อยากอุดอู้ตรงนี้มันฟุ้งซ่าน” “นึกถึงของหลวงเหรอ” “ไอ้เวย์!” “อย่าตะเบ็งเสียงสิเพื่อนรัก เดี๋ยวก็เจ็บคออีกหรอก” “เลิกล้อกูและห้ามบอกใคร ถ้าไอ้พวกนั้นรู้มันล้อกูยันลูกบวชแน่” “อายทำไม ได้ครอบครองของหลวงจนเดินแทบไม่ไหวเนี่ย เป็นกู กูภูมิใจนะ” “ภูมิใจพ่อมึงสิ กูอาย กูแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนีหมอแล้วเนี่ย” “หมอเขาเจอเคสแบบนี้ปกติ เขาตรวจกีกี้มาหลายคน เขาไม่มานั่งบูลลี่กีกี้มึงหรอก” “กูรู้ แต่กูอาย เข้าใจไหม แม่ง กูอยากจะแฮ็กระบบ ไปลบข้อมูลผู้ป่วยกูด้วยซ้ำ” “แล้วแก้ใหม่ว่าแพ้ของหลวงชนิดเรื้อรัง” “แม่งเอ๊ย!” พิ้งค์พลอยหยิบผ้าพันคอมาพันคอปกปิดความเป็นตัวเอง เธอไม่ต้องการให้ใครจำได้ เดินลงจากเตียงมานั่งวีลแชร์ ถ้าไม่ติดว่าต้องให้เวหาเข็นวีลแชร์ให้เธอก็อยากจะไปคนเดียว “ท่าเดินก็เกือบปกติแล้วนะ ผิดกับวันแรก” “ไอ้เวย์มึงอย่าทักได้ป่ะ เดี๋ยวกูตบเลย” มาเฟียสาวขึ้นเสียงเกรี้ยว เวหาก็ปิดปากตัวเองพร้อมกับกั้นขำ และต่อให้อยากจะแกล้งพิ้งค์พลอยอย่างไรก็ต้องมาทำหน้าที่ตัวเองต่อ แม้ว่าจะไม่มีใครจำพิ้งค์พลอยได้ แต่สายตาที่ผู้ป่วยหลายคนมองมาทางพิ้งค์พลอยเพราะสงสัยที่เธอปิดหน้ามิดชิดตอนเวหาเข็นผ่านผู้คนจำนวนมาก ทำให้พิ้งค์พลอยต้องเล่นโทรศัพท์ไปพลางเพราะไม่อยากสู้สายตาใคร แม้คนพวกนั้นจะไม่ได้รู้เรื่องอะไรก็ตาม ปึก! “โอ๊ย!/ขอโทษครับ” เวหาเหมือนจงใจเข็นพิ้งค์พลอยมาชนกับใครบางคน พอพิ้งค์พลอยเงยหน้าขึ้นมาจากหน้าจอโทรศัพท์เธอก็พบกับความจริงว่า คนที่เป็นสาเหตุของเรื่องที่ทำให้เธอต้องมานอนโรงพยาบาลยืนอยู่ตรงนี้แล้ว “หาเรื่อง?” เตชถามด้วยความไม่พอใจ เขาถอยออกมาเล็กน้อยเพราะเจ็บขานิดๆ “เปล่าครับ” เวหาเป็นฝ่ายตอบเพราะพิ้งค์พลอยเบือนหน้าหนีอีกทั้งยังปั้นปึ่งนั่งกอดอกเชิดใส่แบบไม่สนใจ “มึงเคลียร์ซะนะ กูไปละ” “ไอ้เวย์!” เธอกระแอมกระไออีกรอบเพราะใช้เสียงดังเกิน ซึ่งเวหาก็เดินจากไป ปล่อยเธอไว้กับเตช เธอยังไม่มองหน้าเตชและกะว่าจะไถวีลแชร์หนีแต่เขาดันมาขวางด้านหน้า “ดริฟถอยหลังให้ดูหน่อย” “หลบค่ะ” “เป็นอะไร” “ใกล้ตายละค่ะ” “ประชดทำไม” เขาย่อตัวลงมานั่งคุยกับเธอเหมือนกับว่าถ้าเขายืน เธอจะได้คุยแต่กับเป้ากางเกง “หลบสายตาได้ประหลาดมาก ไม่มองเพดานเลยล่ะ” “แล้วมาทำไมคะ” “มาฟังผลตรวจร่างกาย ผลออกมาว่าไม่ติดโรคอะไร เธอเองก็ควรตรวจนะ” “รู้” “ฉันไม่ชอบเด็กพูดจาห้วนๆ” “คุณก็ไม่ต้องยุ่งกับฉันสิคะ” “นี่เธอจะเอาอะไร คุยกับฉันมองหน้าฉัน” เพราะพิ้งค์พลอยเอาแต่เล่นแต่โทรศัพท์เขาจึงเอามือไปบังหน้าจอไว้ “คนที่ไม่มีความรับผิดชอบเนี่ย จะให้คุยทำไม” “ทำไม เธอท้องแล้วเหรอ…” ไม่ทันขาดคำเตชก็ถูกพิ้งค์พลอยปิดปาก หากว่าใครได้ยินเธอจะเสียหาย “ฉันไม่ได้เป็นแบบนั้น แต่คุณไม่สังเกตเหรอว่าเสียงฉันแหบ ฉันป่วย ฉันจะตาย เคยมาสนใจฉันบ้างไหม” พิ้งค์พลอยโน้มเข้าใกล้ ใช้มือป้องปากก่อนกระซิบข้างหูเตช ไม่อยากให้คนรอบข้างได้ยิน “พวกฟันแล้วทิ้ง พวกนิสัยไม่ดี ทำเหมือนผู้หญิงเป็นสิ่งของ” “เรื่องที่เธอเข้าโรงพยาบาล ลูกน้องรายงานอยู่” “แล้วไม่คิดจะทำอะไรเลยเหรอ” “ฉันเป็นหมอเหรอ ก็ไม่ใช่นะ เธอออกจากโรงพยาบาลวันไหน ค่าใช้จ่ายทั้งหมดเดี๋ยวออกให้ พอใจไหม” “อือ จบแยก” “ยัง ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย” “เรื่องอะไร” “เรื่องไอ้โฬม” “อ๋อ! นี่ถ้าฉันไม่มีประโยชน์กับคุณ คุณคงไม่มาสนใจไยดีฉันใช่ป่ะ” “ต้องการคำตอบแบบไหน ถ้าเอาแบบเรียลๆนะ ฉันก็จะตอบว่า ใช่” “เหอะ!” “เธอเป็นลูกน้องฉัน อย่าทำกิริยาไม่ดีกับหัวหน้าตัวเองแบบนั้น” “ลูกน้อง?” “ทำไมล่ะ คนอย่างเธอก้มหัวให้ใครไม่ได้รึไง” “ก็คงเป็นอย่างนั้น กรุณาหลบด้วย ฉันจะไปแล้ว” “ถ้าไม่มีปัญญาเดินหนีก็อย่ามาปากเก่ง” เตชลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วก็เดินไปด้านหลังของพิ้งค์พลอย เขาเข็นวีลแชร์ให้พิ้งค์พลอยอย่างเร่งรีบ จนเธอไม่กล้าเอามือถัดล้อให้หยุด “คุณจะพาฉันไปไหน” “กลับห้อง” “ฉันยังไม่อยากกลับ ฉันจะไปกินก๋วยเตี๋ยวร้อนๆ” “ไร้สาระ” วีลแชร์ที่ถูกเตชเป็นฝ่ายควบคุมเคลื่อนไปด้านหน้าด้วยความเร็ว หลบหลีกผู้คนที่มากมายอย่างชำนาญ พานให้พิ้งค์พลอยเวียนศีรษะจนต้องจับที่วางแขนไว้ดีๆ เพราะมันน่าหวาดเสียว ถึงแม้พื้นโรงพยาบาลจะเรียบแต่เวลาเบรกหรือเวลาพาเธอขึ้นลิฟต์จนเจอพื้นที่ไม่เท่ากันตรงทางเข้าลิฟต์ส่งผลให้วีลแชร์สั่นสะเทือนและส่งผลกระทบต่อคนนั่ง “เคยดูแลผู้ป่วยไหม คุณจะรีบไปไหน เข็นให้นิ่มกว่านี้ได้ไหม มันสะเทือนฉันจนระบมหมดแล้ว” โชคดีที่ลิฟต์ไม่มีคน เธอเลยถือโอกาสบ่นออกมา และเหมือนได้พักหายใจจากรถไฟเหาะเฉพาะตัว “หยาบกระด้าง เวย์ยังเข็นให้ดีกว่านี้เลย” “อยากให้ดูแลไม่ใช่เหรอ จะบ่นทำไม”
Bab terbaru
ซาตานเล่ห์รัก THE END
งานแต่งพิ้งค์พลอยมองดูตัวเองหน้ากระจกบานใหญ่ ชุดของเธอเป็นทรงเมอร์เมด แนบลำตัวตั้งแต่ช่วงอกลงมาถึงสะโพก บานออกตรงชายกระโปรง ผ้าลูกไม้บางสีงาช้างทาบไปกับผิว ไม่ปิดบังสัดส่วน แต่ไม่ได้โป๊จนเกินไปช่วงอกเป็นผ้าซีทรูโปร่งบางลายลูกไม้จากไหล่ลงมาถึงเอว ด้านหลังเปิดลึกเล็กน้อย พอให้เห็นแผ่นหลังเรียวด้วยความมั่นใจ ชุดนี้มันถูกจริตเธอมาก เพราะมันเป็นชุดเจ้าสาวที่ให้ความรู้สึกแซ่บตลอดเวลา“โอ้โห หลานสาวปู่สวยมาก” พายุเข้ามากอดหลานสาว แพคทริคเองก็เดินมาถ่ายรูปลูกสาวแสนสวยของเขา วันนี้แพคทริคปิดโรงแรมของตัวเองเพื่อลูกสาว เพื่อความปลอดภัยในตอนที่มีคนมารวมตัวกันเยอะๆ เตชเองก็ต้องการให้งานออกมาอลังการตามที่คิด ความหรูหราที่เหมาะกับพิ้งค์พลอย เตชได้เนรมิตไว้ในงานแต่งแล้ว“สวยทุกวันอยู่แล้วค่ะ”“วันนี้อาๆมากันครบ คงต้องถ่ายรูปรวมครอบครัวใหญ่ของเราแล้วเนอะ”“ได้ค่ะ พลอยจะได้แถลงการณ์ขอออกจากวงศ์ตระกูลด้วย” พิ้งค์พลอยพูดติดตลก“สรุปจะเปลี่ยนนามสกุล? ไหนว่าเจ้าเตชจะเปลี่ยนมาใช้ของเรา”“พี่เตชใช้นามสกุลเดิม เตก็ใช้แล้ว เหลือพลอยนะ”“ตามใจ ปู่ไม่ได้ว่าอะไร แล้วทำไมเจ้าเตชถึงยอมให้พลอยกับลูกและตัวเตชเองใช้
ซาตานเล่ห์รัก EP.79 ความภาคภูมิใจของเมีย
EP.79 สองเดือนต่อมา เตมินทร์นั่งบนบ่าของเตช โยกตัวไปตามเสียงเพลง เพราะมีที่ครอบหูป้องกันไว้แล้วพิ้งค์พลอยและเตชเลยพาลูกเที่ยวงานวัดได้อย่างสบายใจ สองมือของเตมินทร์เกาะหน้าผากเตชแน่น แล้วเตชก็จับเอวลูกชายไว้ไม่ปล่อย “คึกจังเลยไอ้เด็กคนนี้ คอพ่อจะหักแล้วมั้ง” พิ้งค์พลอยลูบขาลูกชายเบาๆ แต่ลูกชายก็ไม่ได้สนใจ ตาเป็นประกายเวลาเห็นไฟสีต่างๆ“คึก~ ไฟ~” เตมินทร์กรี๊ดออกมาตามประสาเด็กที่เห็นอะไรแปลกใหม่ “ขนาดเมียก็ยกมาแล้ว ยกลูกขึ้นบ่าแค่นี้สบาย” เตชเขย่าเตมินทร์ด้วยมือข้างเดียวเบาๆ แล้วอีกมือหนึ่งของเตชก็เอื้อมมากุมมือพิ้งค์พลอย“ยิงปืนไหม” เตชพาลูกชายและแฟนสาวเดินผ่านโซนซุ้มเกมมากมาย เสียงปืนลมดังปะปนกับเสียงเชียร์จากร้านปาเป้า แล้วพิ้งค์พลอยก็หยุดที่ร้านยิงปืน เพราะของรางวัลที่ล่อตาล่อใจทำให้พิ้งค์พลอยต้องคว้ามันมาเป็นของลูกชายให้ได้“เสา~ ยัก เสา” เตมินทร์ชี้ไปที่ตุ๊กตาไดโนเสาร์ที่แขวนอยู่ พิ้งค์พลอยเลยทำมือว่าโอเค หมายถึงว่าจะนำมันมาให้ลูกให้ได้ จากนั้นจ่ายเงินยี่สิบบาท เพื่อซื้อกระสุนปลอมมาหนึ่งตะกร้า พอนำมาโชว์ให้เตมินทร์ดูเตมินทร์ก็ปรบมือเบาๆ“แมะ~ ฉู้ๆ”“สู้!” พิ้งค์พลอยแปะมือกับลู
ซาตานเล่ห์รัก EP.78 ขย้ำเมีย NC
EP.78 หนึ่งปีต่อมา“อ๊ะ!” พิ้งค์พลอยสะดุ้งตื่นขึ้นมาในตอนเช้า ด้วยความรู้สึกที่เหมือนมีอะไรบางอย่างติดที่ข้อมือ เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบว่าชุดของเธอโดนถอดหมดตั้งแต่ตอนไหนเธอก็ไม่รู้ เตชนั่งอยู่ข้างเธอโดยไม่มีเสื้อผ้าบนตัว เธอหายงัวเงียทันทีเมื่อมองไปที่แก่นกายใหญ่ที่แข็งแล้ว“คิดถึงกุญแจมือและคิดถึงการเป็นตำรวจมาก”“แล้ววันนี้พลอยจะโดนคุณตำรวจจับข้อหาอะไรดี” พิ้งค์พลอยอ้าขาตัวเองออก เธอแหวกกลีบอวบอูมล่อใจให้เตชเข้ามาลูบเบาๆ“ข้อหาเล่นกับใจ”“เหรอ” แล้วเธอก็ลุกขึ้นมานั่งโดยเธออ้าขาไว้ให้เตชจับได้สะดวก แต่เขาสอดนิ้วเข้าไปด้านในร่องสวาท“เสียววว”“ครางดังๆสิ” เตชค่อยๆรูดนิ้วสัมผัสกับน้ำหล่อลื่นด้านใน “งั้นถ้าจะเล่นกับใจจริงๆเนี่ย ขอไปแปรงฟันก่อนนะ”“ตามสะดวก” เตชถอนนิ้วออกมาจากร่องสวาท ดูดเลียน้ำที่ติดมาด้วย เขาปล่อยให้พิ้งค์พลอยไปแปรงฟันตามปกติแต่ข้อมือข้างขวาของเธอยังมีกุญแจมือติดอยู่ ส่วนเขาตื่นขึ้นมาจัดการตัวเองและไปดูแลลูกเรียบร้อย พร้อมมารับรางวัลในการเป็นพ่อดีเด่นจากแฟนสาว เตชเข้าไปในห้องน้ำกับพิ้งค์พลอย ระหว่างที่เธอแปรงฟันเขาก็ไปยืนซ้อนข้างหลัง บีบหน้าอกของเธอพร้อมกับถูไถแก่น
ซาตานเล่ห์รัก EP.77 กล่องปริศนาหมายเลข3
EP.77 “งอนอีกแล้วเหรอ ท่านผบ.ตร.” เตชแกล้งแหย่แฟนสาวเล่น“อะไรยะ?”“ผบ.ตร.ก็ผู้บัญชาการตัวร้ายไง”“ใช่ค่ะ ท่านรองผบ.ตร.” แทนที่จะโกรธแต่เธอกลับชอบตำแหน่งนี้ มันเหมาะกับเธอมาก เธอสะบัดผมแบบเชิดๆ “ฉันคือตัวร้าย ที่คุณต้องทำตามคำสั่งไปตลอดชีวิตคุณเตชธร”“ครับ ท่านผบ.” เตชวางลูกชายที่อกของแฟนสาว ก่อนจะถอยออกมายืนตัวตรงยกมือขวาแตะที่ขมับ ทำความเคารพแฟนสาว “หือ อกผายไหล่ผึ่ง น่าบีบนมมาก” เธอยกมือขวาแตะที่ขมับแบบมีจริต เตชก็ขยับตัวเข้าใกล้ให้เธอบีบแผงอกได้ถนัด“ฟิน~ ได้จับนมผัวแล้วมีกำลังใจ”“หน้าดูหื่น”“เขาเรียกว่าสดชื่นย่ะ เดี๋ยวให้ลูกยกมือทำความเคารพพ่อหน่อย” พิ้งค์พลอยค่อยๆจับแขนเตมินทร์มาแตะที่ขมับอย่างช้าๆ “พันตำรวจจัตวาเตมินทร์ เคารพรองผบ.ตร. ครับผม”“รับทราบครับท่านผบ.ตร.” เตชโน้มเข้าหอมแก้มแฟนสาว จากนั้นก็อุ้มลูกไว้ในอ้อมอก ปล่อยให้แฟนสาวนอนพัก“เฮียได้เป็นรองผบ.ตร.แล้วโว้ย ฉลอง~” อคินตามมาแซว “พวกเรา มามอบตำแหน่ง ทำความเคารพท่านรอง ตะเบ๊ะเร็ว” เอริคเล่นด้วยอีกคน“ขอตะเบ๊ะท่านพันตำรวจจัตวาเตมินทร์ด้วย” นินิวเข้ามาขออุ้มหลาน หลังจากรอมานาน หากรอให้คนซา เห็นทีจะไม่ได้อุ้ม เตชจำยอม
ซาตานเล่ห์รัก EP.76 พ่อทูนหัว
EP.76 เตชปิดการบันทึกวีดีโอ และเปิดเช็ควีดีโอโดยไม่เปิดเสียง พิ้งค์พลอยได้แต่ชะเง้อมองเพราะเตชไม่ให้ดูด้วย“แอบถ่าย PDPA”“น่ารักออก ตอนเมียวีน” เตชวางโทรศัพท์แล้วหยิบไอแพดขึ้นมาแทน จากนั้นเขาก็เปิดประวัติการทำงานให้พิ้งค์พลอยดู “ตอนเป็นตำรวจได้สองปี สิ่งที่ท้าทายที่สุดคือ ไปช่วยผู้หญิงคลอดลูกบนรถ และพอช่วยได้ครั้งหนึ่งก็ติดใจ เวลามีเหตุฉุกเฉินที่มีคนจะคลอด ณ ตอนนั้นแบบไปโรงพยาบาลไม่ทันแล้ว พี่จะเข้าไปช่วย บอกเลยว่าโคตรเซียน”“หยุดความคิดนั้นไว้เลยนะ”“ทำไมล่ะ ทำคลอดให้ลูกคนอื่นมาเยอะแล้ว อยากทำคลอดลูกตัวเองด้วยจัง”“พลอยจะไปคลอดลูกกับหมอที่เก่งที่สุด พี่ทำหน้าที่พ่อพอ เรื่องทำคลอดให้เป็นเรื่องของหมอเถอะนะ”“นี่ทุกวันนี้แม่ของเด็กบางคนยังมาขอบคุณพี่เลยนะ ภูมิใจไหม”“ภูมิใจ แต่ไม่ใช่กับลูกเรา พี่ไปทำอย่างอื่นให้ลูกภูมิใจเถอะ”เตชทำหน้าเซ็งพิ้งค์พลอยดับฝันของเขามากๆ เขาตัดอกตัดใจแต่ก็ยังไล่ดูรูปที่เขาเคยถ่ายได้ตอนเป็นหมอทำคลอดฉุกเฉิน “แค่เกิดมาเป็นลูกพี่ ลูกก็ภูมิใจแล้ว” พิ้งค์พลอยปลอบ กันเตชน้อยใจ แล้วเธอก็ไล่ดูประวัติการทำงานของเตชอย่างละเอียดหลายเดือนต่อมาโรงพยาบาลเมื่อใกล้ถึงว
ซาตานเล่ห์รัก EP.75 ของขวัญ
EP.75 การซ้อมรับปริญญาในวันสุดท้ายจบลงด้วยการไปดื่มฉลองกับบรรดาแก๊งเพื่อนสาวของพิ้งค์พลอย พิ้งค์พลอยดื่มแค่น้ำส้มคั้นที่เตชทำมาให้ และทำหน้าที่เอนเตอร์เทนทุกคนโดยการร้องเพลงและเต้นเบาๆไปด้วย ส่วนเตช แม้ว่าเพลงจะสนุกแค่ไหนก็ทำอะไรเตชไม่ได้ เธอยังไม่เคยเห็นเขาเต้นหรือร้องเพลงไม่ว่างานไหน วันรับปริญญา“หล่อเหมือนกันนะมึง แต่งตัวดูดีค่อยดูเป็นผู้เป็นคนหน่อย” พิ้งค์พลอยชมเวหา เธอเป็นคนแต่งหน้าและทำผมให้เขาเอง ซึ่งไม่เคยคิดว่าจะเนรมิตเวหาได้ขนาดนี้ “ปกติหนวดเคราไม่เคยโกน ทำตัวรุงรังเหมือนขอทาน อาบน้ำครั้งแรกตอนรับปริญญาใช่ไหม”“อย่ามาหื่นใส่กูนะ”“กูไม่ตาต่ำจ้ะ ผัวกูหล่อกว่ามึงเยอะ”“แหม หลานกูถีบได้ยัง ฝากมันถีบมึงหน่อย”“กูถีบได้ ถีบมึงอ่ะ” พิ้งค์พลอยมาเช็กความเรียบร้อยของตัวเอง จากนั้นเธอก็นำสร้อยพระที่เตชให้มาห้อยคอ แล้วเดินไปโชว์ตัวให้เวหาดู“กูเท่ขึ้นไหม”“อีพลอย!”“อะไรมึง ตะโกนทำห่าอะไร”“มึงบ้าเปล่า เอาพระองค์ละเป็นล้านมาสวมงานนี้ทำไมเนี่ย เดินไปข้างนอกเดี๋ยวก็โดนคนกระชากหรอก”“พระองค์นี้เป็นล้านเลยเหรอ” พิ้งค์พลอยรีบถอดมันออกมาดู เธอดูพระไม่เป็น เลยไม่รู้ ถ้ารู้ว่าราคาแพงขนาดนี้
Anda juga akan menyukai
ประธานมาเฟียร้ายรัก (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น37.3K Dibacaเมียชั่วคราว
ชะนีติดมันส์10.4K DibacaBad Love มาเฟีย NC20+
Naya Solene6.7K Dibacaขย้ำรักมาเฟีย
นิยายของเนม19.5K Dibacaขัดดอกรัญจวน
ลิลลี่สีกุหลาบ379 Dibacaของ(ตาย)มาเฟีย
Story ปลายตะวัน986 DibacaBAD MAFIA รักร้ายของนายมาเฟีย
จิรณิกา322 Dibacaหัวใจเฮียขอล็อกไว้ให้แค่หนู
Tawan miki4 Dibaca
