LOGIN@เก้าเดือนต่อมา
"อื้อออ .... " กาวินตื่นขึ้นในช่วงกลางดึกของวัน โดยการก่อกวนจากเจ้าตัวเล็กชาร์ชอตต์น้อย เธอส่งเสียงเอาะแอ๊ะ ราวกำลังเรียกร้องความสนใจจากผู้เป็นพ่อ
"ทำไมไม่นอนครับ" กาวินคุยกับเด็กน้อยราวกับพูดจากันรู้เรื่อง ชาร์ลอตต์ใช้มือนุ่มนิ่มของตัวเองกำหัวแม่มือของกาวินเอาไว้แน่น แล้วจับเข้าปากดูดดุนราวกับเป็นน้ำนมแม่อย่างไรอย่างนั้น
"อย่าอม" กาวินชักมือออกเพราะไม่อยากให้เจ้าตัวเล็กจับอะไรเข้าปากง่ายๆ แต่มีเหรอที่เด็กดื้ออย่างชาร์ลอตต์จะยอม เด็กน้อยมองผู้เป็นพ่อตาแป๋วก่อนที่จะคว่ำปากน้อยๆ ของตัวเองแล้วตะเบ็งเสียงร้องลั่น
"แง๊!!!!"
ให้ตายเถอะนี่ลูกต้องการกลั่นแกล้งเขาแน่ๆ ตอนนี้เขาไม่เป็นอันทำอะไรเลยกาวินจำต้องยกเจ้าตัวเล็กขึ้นมาวางไว้บนหน้าท้องแกร่งของตัวเอง
"โอ๋ๆ ไม่เอาไม่ร้องลูก ชู่ว์ เดี๋ยวมัมตื่นนะ" รักเมียก็รัก รักลูกก็รัก แต่เจ้าเด็กแสบนี่จงใจแกล้งแต่เขาชัดๆ เมื่อตอนที่อยู่กับเอิงเอยชาร์ลอตต์เป็นเด็กน่ารัก อ้อนเก่ง แต่พออยู่กับเขาชาร์ลอตต์มักทำตัวเป็นแม่มดน้อยอยู่ตลอดเวลา
"พี่วิน!!! ชวนลูกเล่นอีกแล้วนะ!!" พร
"พี่วิน วันนี้อยากกินอะไรเดี๋ยวเอยทำให้กิน" เอิงเอยเดินเข้ามาหย่อนสะโพกนั่งลงบนหน้าตักแกร่งของกาวิน ที่ตอนนี้ผันตัวจากนักแสดงมาเป็นผู้บริหารด้วยตัวเองเขาไม่ได้ใช้เงินของบาสเตียนแม้แต่บาทเดียวลูกผู้ชายอย่างเขามีศักดิ์ศรีมากพอที่จะเลี้ยงดูเมีย และลูก"กินน้องเอยได้ไหม ไม่ได้กินมานานแล้วนะ" กาวินกระซิบข้างใบหูเล็กของเอิงเอยเป็นการหยอกล้อ หัวใจดวงน้อยมักเต้นแรงเสมอที่แฟนหนุ่มหยอดคำหวาน"อย่ามาหื่น" ถึงจะว่าอย่างนั้นแต่เอิงเอยก็เป็นฝ่ายกดริมฝีปากอวบอิ่มลงบนริมฝีปากหยักได้รูปของกาวิน เธอสอดเรียวลิ้นเล็กตวัดควานหาความหวานในโพรงปากอุ่น"อืมมม" กาวินหลับตาครางออกมาด้วยความพึงพอใจรสสัมผัสของเธอไม่เคยทำให้เขาเบื่อหน่ายได้เลย เขาปรือตามองคนตัวเล็กเพียงนิดก่อนจะเป็นฝ่ายตอบรับรสจูบแสนหวานนั่นด้วยความร้อนแรง"พี่วินรักน้องเอย" กาวินเป็นฝ่ายผละจูบออกเขาป้อนคำหวานประชิดริมฝีปากอวบอิ่ม ความใกล้ชิดของเขา และเธอตอนนี้สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นที่เป่ารดกัน พวงแก้มใสของหญิงสาวกำลังแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรือ เมื่อได้ฟังคำนั้น ออกมาจากปากของเขา"รักพี่วินไหม" กาวินออดอ้อนแฟนส
@สามปีต่อมา (งานรับปริญญา)"มัมม~" เสียงเจื้อยแจ้วของชาร์ลอตต์ที่ตะโกนร้องเรียกแม่ของตัวเองในงานรับปริญญาของผู้เป็นแม่ ความน่ารักของเธอทำเอาผู้คนส่วนใหญ่อมยิ้มให้กับเด็กตัวเล็กอย่างเธอ"ไหนคะ ใครมารับคุณมัมหว่า" เอิงเอยพุ่งตรงไปหาลูกสาวของตัวเองที่อยู่ในอ้อมกอดของกาวินผู้เป็นพ่อ ภาพของซุปตาร์หนุ่มที่เคยเก็บตัวไม่มีอีกต่อไปแล้วนับตั้งแต่ได้รู้จักกับเอิงเอย และมีพยานรักหนึ่งคนแสงแฟรชส่องมาที่กลุ่มของเอิงเอยเป็นว่าเล่น แต่ตอนนี้มันกลายเป็นภาพชินตาของสาธารณะชนไปแล้ว อีกทั้งชาร์ลอตต์ยังขึ้นแท่นขวัญใจมหาชนเพราะความน่ารักของเธอ"มากับใครบ้างคะคนเก่งไหนบอกมัมซิ" เอิงเอยยื่นมือเข้าไปอุ้มลูกน้อยโดยที่กาวินยื่นใบหน้ามาจูบหนักๆ ที่หน้าผากมนของเธอด้วยความอ่อนโยน"แด๊ะ ตาา~ ยาา~ วี~ ที~" (แด๊ด ตา ยาย วิน ทิศ) เด็กน้อยพยายามเปล่งเสียงเรียกชื่อทุกคนที่มาร่วมงาน เรียกรอยยิ้มจากคนรอบข้างได้เป็นอย่างดี แต่เมื่อสายตาของเธอพลันเหลือบไปเห็นใครบางคนก็ออกอาการกระดี้กระด๊าเป็นการใหญ่"แช~ ตีนน~" (แชล ติน) มาร์แชล มาร์ติน ผู้เป็นลุงของเธอเดินใกล้เข้
"แอ๊ะ"เสียงเล็กของหลานสาวปลุกให้มาร์ติน มาร์แชลที่กำลังหลับไหลค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้น เขานอนเล่นกับหลานอยู่กลางบ้านโดยมีนาวินลูกน้องคนสนิทของมาร์แชล และพาทิศลูกน้องคนสนิทของมาร์ตินคอยเป็นบอดี้การ์ด"ไอ้พาทิศ!!! มึงทำอะไรหลานกู" พาทิศสะดุ้งเฮือกด้วยเสียงทรงพลังอำนาจของมาร์ติน เขาไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น แค่แอบอุ้มคุณหนูมาหอมแก้มเบาๆ สองสามครั้งเท่านั้น"ปะ ... เปล่าครับนาย" มาร์ตินคลานเข้าหาชาร์ลอตต์ที่อยู่ในอ้อมแขนแกร่งของพาทิศ แล้วทำท่าจะอุ้มเธอคืนมาแต่!!! เด็กแสบกลับใช้ท่อนแขนเล็กน่ารักโอบรอบลำคอหนาของพาทิศเอาไว้"มาหาลุงมา อย่าไปอยู่กับมัน" มาร์ตินเอ่ยขึ้นขณะที่มาร์แชลเองก็จ้องพาทิศตาขวาง ชาร์ลอตต์ใช้สองมือน้อยๆ แตะแก้มสากเบาๆ แล้วยื่นปากเล็กที่ชุ่มไปด้วยน้ำลายใสแตะที่แก้มสากของพาทิศอีกครั้ง หัวใจแกร่งกระตุกวูบวาบเมื่อคุณหนูน้อยคล้ายจะกลั่นแกล้งเขาให้มีชีวิตสั้นลง"เอาหลานกูคืนมา!!" คำสั่งประกาศิตจากเจ้านายหนุ่มทำให้ท่อนแขนแกร่งสั่นเทา หยาดเหงื่อผุดขึ้นตามกรอบหน้าอย่างเลี่ยงไม่ได้ ให้ตายเถอะทำไมคุณหนูน้อยถึงได้ร้ายกาจขนาดนี้"แอ๊"ชาร์ลอต
@เก้าเดือนต่อมา"อื้อออ .... " กาวินตื่นขึ้นในช่วงกลางดึกของวัน โดยการก่อกวนจากเจ้าตัวเล็กชาร์ชอตต์น้อย เธอส่งเสียงเอาะแอ๊ะ ราวกำลังเรียกร้องความสนใจจากผู้เป็นพ่อ"ทำไมไม่นอนครับ" กาวินคุยกับเด็กน้อยราวกับพูดจากันรู้เรื่อง ชาร์ลอตต์ใช้มือนุ่มนิ่มของตัวเองกำหัวแม่มือของกาวินเอาไว้แน่น แล้วจับเข้าปากดูดดุนราวกับเป็นน้ำนมแม่อย่างไรอย่างนั้น"อย่าอม" กาวินชักมือออกเพราะไม่อยากให้เจ้าตัวเล็กจับอะไรเข้าปากง่ายๆ แต่มีเหรอที่เด็กดื้ออย่างชาร์ลอตต์จะยอม เด็กน้อยมองผู้เป็นพ่อตาแป๋วก่อนที่จะคว่ำปากน้อยๆ ของตัวเองแล้วตะเบ็งเสียงร้องลั่น"แง๊!!!!"ให้ตายเถอะนี่ลูกต้องการกลั่นแกล้งเขาแน่ๆ ตอนนี้เขาไม่เป็นอันทำอะไรเลยกาวินจำต้องยกเจ้าตัวเล็กขึ้นมาวางไว้บนหน้าท้องแกร่งของตัวเอง"โอ๋ๆ ไม่เอาไม่ร้องลูก ชู่ว์ เดี๋ยวมัมตื่นนะ" รักเมียก็รัก รักลูกก็รัก แต่เจ้าเด็กแสบนี่จงใจแกล้งแต่เขาชัดๆ เมื่อตอนที่อยู่กับเอิงเอยชาร์ลอตต์เป็นเด็กน่ารัก อ้อนเก่ง แต่พออยู่กับเขาชาร์ลอตต์มักทำตัวเป็นแม่มดน้อยอยู่ตลอดเวลา"พี่วิน!!! ชวนลูกเล่นอีกแล้วนะ!!" พร
@หลายเดือนต่อมา"โอ้ยย!! พะ ... พี่วิน โอ้ยยย!! พี่วินๆ" เอิงเอยตื่นขึ้นมาในช่วงกลางดึก อาการปวดท้องเข้าเล่นงานอย่างหนักจนใบหน้าหวานของเธอเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ อาการวูบไหวภายในร่างกายบ่งบอกว่าเจ้าตัวเล็กพร้อมออกมาผจญภัยในโลกกว้างแล้ว"อือออ ...." กาวินปรือตาขึ้นเพียงนิดเมื่อถูกปลุกจากการหลับไหล เขาดีดตัวลุกขึ้นในทันทีที่เห็นเอิงเอยลุกขึ้นยืน กลางหว่างขาของเธอมีรอยเปียกแฉะผ่านทางชุดนอนกระโปรงยาวสีชมพูอ่อนตื้ดดดดดดดดดด!!!กาวินเอื้อมมือขึ้นไปกดปุ่มสีแดงที่หัวเตียงเพื่อเรียกมาร์ตินกับมาร์แชล ก่อนที่เขาจะหยิบเสื้อยืดสีดำแล้วอุ้มเอิงเอยขึ้นในท่าเจ้าสาว"อดทนก่อนนะ พี่วินกำลังพาไปหาหมอ" ใบหน้าหวานบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด แขนเรียวเล็กตวัดรัดรอบลำคอหนาของแฟนหนุ่มเอาไว้แน่น ราวกับมันเป็นที่พึ่งสุดท้ายของเธอ"ชาร์ลอตต์จะมาแล้วหรอ" มาร์แชลวิ่งออกมาหน้าตาตื่นจากห้องนอนในชุดนอนกางเกงขายาวลายหมากรุกสีเหลืองดำ ไม่ต่างจากมาร์ตินที่รีบวิ่งออกมาด้วยสภาพท่อนบนเปลือยเปล่า กับกางเกงบ็อกเซอร์ลายหมีพูห์สีเหลือง"เออดิ" ทั้งสามหนุ่มต่างลนลาน
"เฮียหมายถึง ลูกของเราหนูอยากได้ผู้หญิงหรือผู้ชาย" มาร์แชลลอบมองใบหน้าหวานของเอมมิกาเมื่อเห็นเธอไม่ได้ตอบโต้อะไรกลับ เขาก็ยังทำหน้ามึนยืนโอบเธออยู่อย่างนั้น"คุณมาร์แชล รบกวนเอามือออกด้วยค่ะ" หน็อย!!! ทำหน้ามึนมาเกาะ มันหน้าตีให้มือแตก" ... " ยัง ยังไม่เอาออกอีก หน้าด้าน ไม่เคยเห็นใครหน้าด้านเท่านี้มาก่อนเลย เมื่อก่อนก็ไม่เห็นเป็นแบบนี้เลยนิ"กลับกันเถอะ น้องเอยกับตัวเล็กจะได้พักผ่อน เดี๋ยวเรากลับไปตั้งชื่อหลานกันดีกว่าโน๊ะ" มาร์แชลเอ่ยขึ้นขณะที่ตัวเองยังยืนทำมึนโอบไหล่เอมมิกาเอาไว้กาวิน เอิงเอย และมาร์ตินเดินออกไปก่อน มาร์ตินยังไม่วายหันหน้ากลับมามองน้องชายฝาแฝดของตัวเองเพียงนิดพร้อมส่งสายตาล้อเลียนนิดๆ ก่อนเดินออกไป"ไปซิคะ หมอต้องทำงานต่อนะคะ" รีบๆ ไปซ่ะอย่ามาทำให้ใจฉันสั่นไหวนะอีตาบ้า"ไปก็ได้" มาร์แชลลอบมองใบหน้าหวานของเอมมิกาอีกครั้งก่อนที่จะโน้มใบหน้าหล่อเหลาเข้าขโมยหอมแก้มนวลฟอดใหญ่ฟอดดดดดดด!!!"เฮีย!! ทำอะไรเนี่ย!!" สรรพนามที่คุ้นเคยหลุดออกจากปากของเอมมิกาทำให้ผู้ที่ถูกเรียกด้วยสรรพนามนั้นยิ้มแก้มแทบปริ"หอมจ







