Se connecter"แกอย่ามาพูดเล่นแบบนี้นะ" "ก็นั่นงายยคนข้างหลังแก"ฉันค่อยๆหันไปมองช้าๆก่อนดวงตาทั้งสองจะเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นผู้ชายที่เดินเข้ามาใกล้ "พะ..พี่วี!!" "ไง..ไหนบอกจะไปนอนกับยัยนี่ไง"พี่วีพูดเสียงเรียบและมองมาที่ฉันนิ่งๆแต่แบบนี้แหละน่ากลัว "คือหนู..หนู" "ไม่ต้องแก้ตัวกลับไปเคลียร์กับพี
"ติ๊งงงง ติ๊งงงง ติ๊งงงง"ฉันมองเบอร์ที่ปรากฏบนหน้าจอก่อนจะกดรับสายเพื่อนรักของตัวเอง "ฮัลโหลหนิง" "ยัยฟ้าสรุปคืนนี้แกว่าไง"ฉันรู้อยู่แล้วว่ายัยหนิงต้องโทรมาทวงคำตอบจากฉันแน่ๆเพราะเมื่อกลางวันยัยหนิงดันโทรมาชวนฉันออกไปข้างนอกเป็นเพื่อนแต่ชวนไปไหนไม่ชวนดันชวนฉันไปผับนี่สิ "เอ่อ...ฉันยังไม่ได้ขอพ
“พี่วี!!” “สวบบ!!”ผมอุ้มปลายฟ้ามาที่โซฟาและวางคนตัวเล็กลงแต่ปลายทำท่าเหมือนจะลุกเดินหนีผมผมก็เลยต้องจับแขนปลายฟ้าเอาไว้แล้วดึงเธอให้กลับลงมานั่งบนตักผมแบบหันหน้าเข้าหากันก่อนจะสอดแกนกายเข้าไปในตัวเธออีกครั้ง “อ๊ะอื๊ออออ” “อืมมส์”ผมไม่ปล่อยให้คนตัวเล็กได้พูดอะไรอีกแล้วเริ่มบทรักของผมกับปลายฟ้าอ
“ตอนแรกพี่ว่าจะเอาในห้องแต่ขนาดยังไม่ได้ยัดหนูยังครางดังขนาดนี้ถ้าพี่ยัดลูกคงตื่น” “เพลี๊ยะ” “พูดอะไรแบบนั้นคะ!!” “หึเวลาเขินชอบรุนแรงกับพี่”ผมพูดก่อนจะกดจูบเบาๆก่อนจะจับขาคนตัวเล็กให้ตั้งขึ้นวางบนโต๊ะและอ้ามันออกผมจ้องมองช่องทางรักสีชมพูตรงหน้าแล้วเลียมันอีกครั้ง “อื๊อออพี่วี”แต่เสียงครางขอ
“พี่ขอนะตัวเล็กพี่ทนต่อไปไม่ไหวแล้ว” “แต่ว่า” "อื๊ออ...อืม"ผมไม่ปล่อยโอกาสให้ปลายฟ้าได้พูดต่อและก้มลงไปกดจูบลงบนริมฝีปากบางเบาๆผมจูบคนตัวเล็กอยู่อย่างนั้นจนเธอมีท่าทีอ่อนลงผมเลยค่อยๆถอนริมฝีปากออกและปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเราทั้งสองคนออกอย่างช้าๆโดยที่สายตาของผมยังคงจ้องมองไปหน้าของคนตัวเล็กไปด้วย
"พี่มันเจ้าเล่ห์ที่สุดเลยพี่วี!!!" “ก็แค่กับหนูแค่คนเดียว” “เพลี๊ยะ”ฉันตีแขนพี่วีเบาๆเมื่อเค้ายื่นใบหน้าของตัวเองเข้ามาใกล้ฉันจนปลายจมูกของเราสองคนแตะกัน “มันใช่เวลามาทำแบบนี้มั๊ยคะลูกหิวนมจะแย่แล้ว” “พี่ก็หิวนมเหมือนกัน” "นี่ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!!!" "หึ..ให้หนูหายดีกว่านี้ก่อนพี่จัดหนักแ
“พี่ทำอะไรพี่รินคะพี่บอกหนูมาเดี๋ยวนี้เลยนะคะ!!”“หนูไม่จำเป็นต้องรู้หรอกปลายฟ้าหนูรู้แค่ว่ารินจะไม่มายุ่งกับหนูอีกแล้วก็พอ”"พี่วีแต่พี่รินเป็นพี่สาวหนูนะคะ""แต่ยัยนั่นไม่เคยมองหนูเป็นน้องเลย""อย่ามาว่าพี่รินแบบนี้นะ!!""เฮ้อโอเคเราอย่ามาทะเลาะกันเรื่องนี้เลยพี่ว่าเราเข้าไปข้างในกันเถอะ"".......
"พ่อครับ"ผมเอ่ยเรียกพ่อที่กำลังนั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหาร"อ้าวมาแล้วหรอปลายฟ้านั่งก่อนสิลูก”“ค่ะคุณลุง”“เป็นยังไงบ้างปลายฟ้าสบายดีรึเปล่าลูก”“สบายดีค่ะคุณลุงแล้วคุณลุงหละคะ”“ลุงเองก็สบายดีช่วงนี้งานเยอะนิดหน่อย”“พ่อไม่คิดจะถามลูกชายตัวเองบ้างรึไง”ผมถามออกไปเพราะตั้งแต่มาถึงพ่อก็ไม่พูดกับผมสักคำเอา
ฉันตื่นขึ้นมาหลังจากที่นอนไปจนเต็มอิ่มแต่กลับไม่พบคนที่ควรจะนอนอยู่ข้างๆกายมีเพียงแค่ความว่างเปล่าเท่านั้นแถมดูท่าเค้าจะลุกออกไปนานแล้วด้วยทำไมเค้าถึงไม่ยอมกลับฉันกันนะ"เฮ้อนี่พี่หายไปไหนอีกแล้วนะพี่วี"ฉันลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวก่อนจะออกมาหาอะไรกินที่ห้องครัวก่อนจะเจอกับกระดาษแผ่นหนึ่งที่แปะอยู่ตรงตู้
“อย่าเอามันเข้ามานะฮื่ออออย่าฮึก”“แม่งเอ๊ยย!!!”สุดท้ายผมก็ทนปล่อยให้รินญาโดนข่มขืนไม่ได้จริงๆหวะผมตัดสินใจหันกลับไปแล้วสั่งให้ลูกน้องของผมหยุดทำอะไรรินญาผมตัดสินใจแล้วว่าผมจะทำมันเองแล้วผมก็จะไม่ปล่อยให้รินญากลับไปทำลายชีวิตเฮียอีกผมจะเป็นคนจัดการกับรินญาเอง“พวกมึงหยุด!!!”“แต่นายครับ”“ออกไปจากที







