Masukได้ยินชัดมั๊ยรินญาผู้ชายเค้าไม่ได้รักเธอ คอมเมนท์ให้กำลังใจกันได้นร้าเจอคำผิดบอกเค้าหน่อยนะคะ
"แกอย่ามาพูดเล่นแบบนี้นะ" "ก็นั่นงายยคนข้างหลังแก"ฉันค่อยๆหันไปมองช้าๆก่อนดวงตาทั้งสองจะเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นผู้ชายที่เดินเข้ามาใกล้ "พะ..พี่วี!!" "ไง..ไหนบอกจะไปนอนกับยัยนี่ไง"พี่วีพูดเสียงเรียบและมองมาที่ฉันนิ่งๆแต่แบบนี้แหละน่ากลัว "คือหนู..หนู" "ไม่ต้องแก้ตัวกลับไปเคลียร์กับพี
"ติ๊งงงง ติ๊งงงง ติ๊งงงง"ฉันมองเบอร์ที่ปรากฏบนหน้าจอก่อนจะกดรับสายเพื่อนรักของตัวเอง "ฮัลโหลหนิง" "ยัยฟ้าสรุปคืนนี้แกว่าไง"ฉันรู้อยู่แล้วว่ายัยหนิงต้องโทรมาทวงคำตอบจากฉันแน่ๆเพราะเมื่อกลางวันยัยหนิงดันโทรมาชวนฉันออกไปข้างนอกเป็นเพื่อนแต่ชวนไปไหนไม่ชวนดันชวนฉันไปผับนี่สิ "เอ่อ...ฉันยังไม่ได้ขอพ
“พี่วี!!” “สวบบ!!”ผมอุ้มปลายฟ้ามาที่โซฟาและวางคนตัวเล็กลงแต่ปลายทำท่าเหมือนจะลุกเดินหนีผมผมก็เลยต้องจับแขนปลายฟ้าเอาไว้แล้วดึงเธอให้กลับลงมานั่งบนตักผมแบบหันหน้าเข้าหากันก่อนจะสอดแกนกายเข้าไปในตัวเธออีกครั้ง “อ๊ะอื๊ออออ” “อืมมส์”ผมไม่ปล่อยให้คนตัวเล็กได้พูดอะไรอีกแล้วเริ่มบทรักของผมกับปลายฟ้าอ
“ตอนแรกพี่ว่าจะเอาในห้องแต่ขนาดยังไม่ได้ยัดหนูยังครางดังขนาดนี้ถ้าพี่ยัดลูกคงตื่น” “เพลี๊ยะ” “พูดอะไรแบบนั้นคะ!!” “หึเวลาเขินชอบรุนแรงกับพี่”ผมพูดก่อนจะกดจูบเบาๆก่อนจะจับขาคนตัวเล็กให้ตั้งขึ้นวางบนโต๊ะและอ้ามันออกผมจ้องมองช่องทางรักสีชมพูตรงหน้าแล้วเลียมันอีกครั้ง “อื๊อออพี่วี”แต่เสียงครางขอ
“พี่ขอนะตัวเล็กพี่ทนต่อไปไม่ไหวแล้ว” “แต่ว่า” "อื๊ออ...อืม"ผมไม่ปล่อยโอกาสให้ปลายฟ้าได้พูดต่อและก้มลงไปกดจูบลงบนริมฝีปากบางเบาๆผมจูบคนตัวเล็กอยู่อย่างนั้นจนเธอมีท่าทีอ่อนลงผมเลยค่อยๆถอนริมฝีปากออกและปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเราทั้งสองคนออกอย่างช้าๆโดยที่สายตาของผมยังคงจ้องมองไปหน้าของคนตัวเล็กไปด้วย
"พี่มันเจ้าเล่ห์ที่สุดเลยพี่วี!!!" “ก็แค่กับหนูแค่คนเดียว” “เพลี๊ยะ”ฉันตีแขนพี่วีเบาๆเมื่อเค้ายื่นใบหน้าของตัวเองเข้ามาใกล้ฉันจนปลายจมูกของเราสองคนแตะกัน “มันใช่เวลามาทำแบบนี้มั๊ยคะลูกหิวนมจะแย่แล้ว” “พี่ก็หิวนมเหมือนกัน” "นี่ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!!!" "หึ..ให้หนูหายดีกว่านี้ก่อนพี่จัดหนักแ
"อ่ะ..พี่วีปล่อยฟ้านะคะ" "หึ เรียกชื่อฉันได้แล้วหรองั้นหรอปลายฟ้า"ฉันพยายามมือของเค้าออกแต่ยิ่งพยายามเท่าไหร่เค้าก็ยิ่งกำแขนฉันแน่นขึ้นเรื่อยๆแน่นจนมันทำให้ฉันรู้สึกเจ็บ “พี่จะพาฟ้าไปไหนคะ” “เงียบอย่าถามมาก อย่าคิดจะทำให้ฉันโกรธไปมากกว่านี้อย่าหาว่าฉันไม่เตือนปลายฟ้า” “พี่ไม่มีสิทธิ์มาทำกับห
“ฟ้าอยู่นี่เองพี่เดินหาเราทั่วเลย” “พี่กิ่งมีอะไรรึเปล่าคะ” “คือ....พี่"เสียงของพี่กิ่งพี่ที่เป็นผู้จัดการร้านดูกังวลมากฉันว่าคงจะมีอะไรแน่ๆ “พี่กิ่งเป็นอะไรรึเปล่าคะ” "เปล่าจ่ะ…คือพี่มีเรื่องจะรบกวนเราน่อยพี่อยากให้ฟ้าช่วยไปนั่งคุยกับแขกโต๊ะนั้นให้หน่อยได้มั๊ย เขาอยากให้ฟ้าไปนั่งด้วยหนะพี่ป
เสียงของคุณพ่อดังขึ้นอีกครั้งคงจะได้ยินเสียงของฉันกับพี่รินท่านถึงได้ออกมาดู “รินทำไมทำน้องแบบนี้ลูก”คุณพ่อเดินเข้ามาหาฉันก่อนจะพยุงฉันลุกขึ้น “คุณพ่อก็ลองถามลูกสาวสุดที่รักของคุณพ่อดูสิคะว่ามันทำอะไรเอาไว้” “แกทำอะไรให้ยัยรินโกรธห๊ะยัยฟ้า”คุณแม่ตะคอกใส่ฉันเสียงดังพร้อมกับจะเข้ามากระชากแขนฉันแ
วี นักธุรกิจหนุ่มอายุ 26 ปี เจ้าชู้ ไม่เคยรักใครนอกจากตัวเอง ไม่เคยแคร์ความรู้สึกคนอื่นทำทุกทางเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ “ฉันอยากได้อะไรก็ต้องได้ต่อให้ใครจะมองว่าผิดฉันก็ไม่สน”ปลายฟ้า เด็กสาวอายุ 19 ปี หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู นิสัยดี แคร์คนรอบข้างจนลืมนึกถึงผลเสียที่จะเกิดขึ้นกับต







