LOGIN
Report
หญิงสาวธรรมดาคนหนึ่งจากต่างโลก ตื่นขึ้นมาในร่างของคุณหนูแห่งตระกูลขุนนางที่กำลังตกอับ ชีวิตใหม่ที่ควรเป็นโอกาสในการเริ่มต้นอีกครั้ง กลับเต็มไปด้วยเรื่องวุ่นวายที่เธอต้องรับมือ ทั้งอนาคตของตระกูลและสถานการณ์แปลกประหลาดที่เกิดขึ้นรอบตัว แต่สิ่งที่เลวร้ายที่สุดก็คือ—หญิงสาวจากตระกูลชนชั้นสูงที่อยู่ในวัยแต่งงานทุกคน ล้วนต้องเข้าร่วมการคัดเลือกพระชายาแห่งจักรวรรดิ แน่นอนว่า เอเวอเรนน์ไม่ต้องการเป็นพระชายา เป้าหมายของเธอจึงมีเพียงอย่างเดียว ออกจากการคัดเลือก แล้วกลับบ้านให้เร็วที่สุด ทว่าเรื่องราวกลับไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด เมื่อเอเวอเรนน์ต้องแต่ไปพัวพันกับเหตุการณ์ภายในพระราชวัง และยิ่งถอยจากราชสำนักมากเท่าไร ยิ่งถูกลากไปเกี่ยวข้องมากขึ้นเท่านั้น โดยเฉพาะเขา—ชายหนุ่มผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับความวุ่นวายเหล่านี้ กลับไม่ยอมปล่อยให้เธอเดินไปตามเส้นทางที่ตัวเองเลือกได้โดยง่าย เมื่อทุกแผนการที่เอเวอเรนน์วางเพื่อตัวเอง กลับถูกทำลายลงที และเธอกำลังก้าวเข้าไปติดกับดักโดยไม่รู้ตัว ท่ามกลางเกมการเมือง และการดิ้นรนเพื่อเอาตัวรอด สิ่งที่ไม่คิคก็ได้... ก่อตัวขึ้นโดยไม่รู้ตัว และเมื่อการคัดเลือกเดินทางมาถึงจุดตัดสินอเวอเรนน์จะสามารถตกรอบได้สำเร็จ หรือต้องอยู่ในเกมนี้ไปตลอดกาล?
View MoreChapter 1
บทที่ 1: ตื่นมาอีกที... ฉันเป็นใครกันแน่
ฝนโปรยลงมาไม่หยุด
ซ่า… ซ่า… ซ่า… เสียงรองเท้ากระทบพื้นถนนเปียกชื้นดังสลับกับเสียงหอบหายใจถี่รัว ตึก! ตึก! ตึก! หญิงสาวรีบวิ่งฝ่าสายฝนหลังเลิกงาน ใบหน้าซีดเซียวเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังไม่หยุด ต้องรีบแล้ว… ไม่งั้นตกรถไฟรอบสุดท้ายแน่! ทันใดนั้น— ปรี๊นนน!! แสงไฟสว่างวาบขึ้นจากด้านข้างถนน เธอหันไปมองตามสัญชาตญาณ “เอ๊ะ—” ตู้มมม!! เสียงเบรกเสียดหูดังลั่น ร่างของหญิงสาวกระเด็นล้มลงบนพื้นถนน ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของผู้คนรอบข้าง “มีคนถูกรถชน!” “รีบเรียกรถพยาบาลเร็ว!” เสียงวุ่นวายดังอื้ออึงอยู่รอบตัว แต่เธอกลับได้ยินมันแผ่วเบาลงเรื่อย ๆ ภาพในอดีตไหลผ่านเข้ามาในหัวราวกับสายน้ำ ชีวิตที่เหน็ดเหนื่อย การทำงานซ้ำเดิม ห้องเช่าแคบ ๆ ที่กลับไปก็ไม่มีใครรออยู่ เธอหัวเราะเบา ๆ อย่างเหนื่อยล้า “นี่ฉันคงเหนื่อยมากจริง ๆ สินะ…” ลมหายใจเริ่มแผ่วลง “ก็ดีเหมือนกัน…” “หลังจากนี้…ทุกอย่างคงจบลงแล้ว” เปลือกตาค่อย ๆ ปิดลงช้า ๆ ก่อนที่สติทั้งหมดจะถูกกลืนหายไปในความมืด . . . “คุณหนู…” เสียงแผ่วเบาดังขึ้นไกล ๆ “คุณหนูคะ…” “คุณหนู…ตื่นได้แล้วค่ะ” เธอสะดุ้งลืมตาขึ้นทันที “แฮ่ก…! แฮ่ก…!” ลมหายใจหอบถี่ราวกับคนจมน้ำ หญิงสาวรีบลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะชะงักไปเมื่อเห็นภาพตรงหน้า เพดานสีขาวสูงเรียบ ๆ สะอาดตา ผ้าม่านสีครีมพลิ้วไหวเบา ๆ ตามแรงลม เตียงนุ่มขนาดพอดีที่เธอไม่มีวันกล้าซื้อด้วยเงินเดือนตัวเอง ไม่ว่าจะมองยังไง… ที่นี่ก็ไม่ใช่ห้องเช่าของเธอแน่นอน “คุณหนูฝันร้ายอีกแล้วสินะคะ” หญิงสาวในชุดแม่บ้านพูดด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง พลางใช้ผ้าเช็ดเหงื่อให้เธออย่างอ่อนโยน แต่เธอกลับไม่มีเวลาสนใจเรื่องนั้น เพราะสมองกำลังสับสนวุ่นวายไปหมด “ที่นี่ที่ไหน…” เธอก้มมองเสื้อผ้าของตัวเอง ชุดนอนเนื้อดี ผ้าละเอียดนุ่มลื่น มือขาวซีดราวกับไม่เคยทำงานหนักมาก่อน “เดี๋ยวนะ…” “หรือว่านี่จะเป็น…” เธอเงยหน้าขึ้นช้า ๆ “โลกอื่น?” “ไม่ ๆๆ เป็นไปไม่ได้หรอก…” เธอรีบขยี้หัวตัวเองแรง ๆ จนผมยุ่งไปหมด “อ๊ะ! คุณหนู อย่าทำแบบนั้นสิคะ!” หญิงสาวตรงหน้าร้องห้ามอย่างตกใจ “อ๊ะ… ขอโทษนะ” เธอรีบหยุดมือทันที ก่อนจะก้มหน้าลงเล็กน้อยอย่างรู้สึกผิด “ฉันไม่ได้ตั้งใจทำให้เธอลำบากใจ” สาวใช้ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนรีบส่ายหน้า “ไม่เป็นไรค่ะ คุณหนู” เธอเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจถามออกไปอย่างระมัดระวัง “ฉัน…ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม” “ได้สิคะ! ดิฉันยินดีตอบทุกอย่างอยู่แล้ว” “…ที่นี่คือที่ไหนเหรอ” ทันทีที่ได้ยินคำถามนั้น สีหน้าของสาวใช้ก็แข็ง ค้างไปทันที “คะ…คุณหนู?” “หรือว่าคุณหนูยังไม่หายช็อกจากเมื่อวาน?!” เธอเริ่มลนลานทันที “แย่แล้ว!ต้องรีบไปเรียนคุณท่านกับหมอ—” “เดี๋ยวก่อน!” หญิงสาวรีบคว้าแขนอีกฝ่ายไว้ “ฉันไม่ได้เป็นอะไร ใจเย็นก่อน” สาวใช้หยุดชะงัก ก่อนหันกลับมามองด้วยแววตาเป็นห่วง “คุณหนู…ไม่เป็นอะไรจริง ๆ ใช่ไหมคะ” “อือ… ฉันแค่…” “ปกติดีก็บ้าแล้ว…" เธอฝืนยิ้มแห้ง ๆ “ก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้นกับฉันงั้นเหรอ” สาวใช้ถอนหายใจโล่งอกเล็กน้อย ก่อนเริ่มอธิบาย “เมื่อวานมีจดหมายจากพระราชวังส่งมาที่คฤหาสน์ค่ะ” “หลังจากคุณหนูอ่านจบ ก็เป็นลมไปทันที” “พระราชวัง?” เธอเริ่มรู้สึกไม่ดีขึ้นมาแปลก ๆ “แล้ว…ในจดหมายเขียนว่าอะไร” สาวใช้ลังเลเล็กน้อย ก่อนตอบออกมา “เป็นจดหมายเรียกตัวเข้าร่วมการคัดเลือกพระชายาค่ะ” “…หา?” “อีกไม่นานคุณหนูจะต้องเดินทางเข้าเมืองหลวง” ทันใดนั้น สมองของเธอก็เหมือนหยุดทำงานไปชั่วขณะ “เดี๋ยวนะ” “ฉันมาอยู่ที่นี่ยังไม่พอ…” “ยังต้องไปเข้าคัดเลือกพระชายาอีกเหรอ?” เธอสูดหายใจลึก ก่อนถามด้วยสีหน้าจริงจัง “ถ้าปฏิเสธล่ะ” “ไม่ได้ค่ะ!” สาวใช้ตอบทันทีราวกับไม่ต้องคิด “การขัดคำสั่งราชวงศ์มีโทษหนักนะคะ” “ถ้าเบาหน่อยอาจถูกเนรเทศและลดฐานะเป็นสามัญชน…” “แต่ถ้าร้ายแรง…” เธอเงียบไปเล็กน้อย “…อาจถึงขั้นประหารเลยค่ะ” ญิงสาวนิ่งค้างไปทันที ถึงขั้นประหารเลยเหรอ… “เข้าใจแล้ว…” เธอถอนหายใจยาว พลางยกมือกุมขมับ ชีวิตใหม่ที่เพิ่งได้มา ดูท่าจะไม่ง่ายเลยสักนิด หลังจากเงียบไปพักหนึ่ง เธอก็เงยหน้าขึ้นอีกครั้ง “งั้นคำถามสุดท้าย” “คะ?” “…ฉันชื่ออะไร” สาวใช้ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ออกมาอีกรอบ ก่อนจะตอบเสียงเบา “คุณหนูชื่อ เอเวอเรนน์ เรเวนฮาร์ท ค่ะ” “บุตรสาวเพียงคนเดียวของตระกูลเคานต์เรเวนฮาร์ท” “เอเวอเรนน์ เรเวนฮาร์ท” เธอทวนชื่อนั้นในใจช้า ๆ ก่อนจะหันไปมองสาวใช้ตรงหน้า “แล้วเธอล่ะ” “ดิฉันชื่อซาร่าค่ะ” หญิงสาวพยักหน้าเบา ๆ “…ฝากตัวด้วยนะ ซาร่า” สาวใช้มองเธอด้วยสายตาซับซ้อนอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน “ค่ะ คุณหนู” แต่ในวินาทีนั้นเอง— หัวใจของเธอกลับกระตุกวูบอย่างประหลาด เพราะชื่อ “เอเวอเรนน์ เรเวนฮาร์ท” มันคุ้นหูเหลือเกิน ราวกับเธอเคยเห็นชื่อนี้…ที่ไหนสักแห่ง และในเสี้ยววินาทีนั้น ความทรงจำบางอย่างก็ไหลกลับเข้ามาในหัว เธอรีบลุกจากเตียง แล้ววิ่งไปยังกระจกบานใหญ่ทันที ภาพสะท้อนตรงหน้าทำให้เธอหน้าซีดลง เพราะถ้าความทรงจำนั้นไม่ผิดพลาด— “เอเวอเรนน์ เรเวนฮาร์ท” คือตัวละครที่ถูกฆ่าล้างตระกูล ในข้อหาก่อกบฏต่อจักรวรรดิ…Latest chapter
ปฏิบัติการสอบตกของคุณหนูตระกูลเคานต์ บทที่ 3: บังเอิญ
ทั้งพ่อบ้านและหัวหน้าสาวใช้ได้แต่มองภาพคุณหนูกับสาวใช้ที่ยืนกอดกันตัวสั่นอยู่หน้าคฤหาสน์เงียบ ๆลมเย็นพัดผ่านช้า ๆพร้อมเสียงเอี๊ยดอ๊าดน่าขนลุกจากตัวอาคารเก่าบรรยากาศเงียบงันอยู่พักหนึ่งก่อนโรซาลีนจะเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นพร้อมโค้งตัวอย่างนอบน้อม“…เชิญด้านในก่อนเถอะเจ้าค่ะ คุณหนู”เอเวอเรนน์ค่อย ๆ คลายอ้อมแขนออกจากซาร่าก่อนหันกลับไปมองคฤหาสน์ตรงหน้าอีกครั้ง“…”เธอยิ้มแห้ง ๆแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา“โอเค… อย่างน้อยมันก็คงแค่ดูเก่าไปหน่อยล่ะนะ”“ดิฉันว่าคำว่า ‘หน่อย’ ของคุณหนูเริ่มน่ากลัวขึ้นทุกวันแล้วนะคะ…”“ซาร่า”“คะ?”“อย่าพูดความจริงตอนนี้”ซาร่ารีบเอามือปิดปากตัวเองทันทีเอเวอเรนน์จึงรวบรวมความกล้าก่อนค่อย ๆ เดินตรงไปยังประตูบานใหญ่ของคฤหาสน์หญิงสาวยื่นมือออกไปช้า ๆแล้วค่อย ๆ ผลักประตูเข้าไปเพียงเล็กน้อยและในวินาทีนั้นเอง—บึ้ม!!เสียงดังสนั่นลั่นมาจากด้านในตัวอาคาร“กรี๊ดดดด!!”เอเวอเรนน์สะดุ้งสุดตัว ก่อนรีบถอยหลังกลับมาทันที“เกิดอะไรขึ้นน่ะคะ!?”“ขะ…ขออภัยเจ้าค่ะ!”โรซาลีนรีบตอบด้วยสีหน้าตกใจไม่แพ้กัน“ดูเหมือนชั้นวางของในห้องโถงจะถล่มลงมาอีกแล้วเจ้าค่ะ…”“
Last Updated : 2026-09-22ปฏิบัติการสอบตกของคุณหนูตระกูลเคานต์ บทที่ 2: เมืองหลวง
เอเวอเรนน์ยืนนิ่งอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ดวงตาสีน้ำเงินเข้มสะท้อนภาพของหญิงสาวตรงหน้าอย่างชัดเจนเธอค่อยๆ ยกมือขึ้นลูบใบหน้าตัวเองช้า ๆ ราวกับยังไม่อยากเชื่อความจริงเส้นผมสีแดงเพลิงยาวสลวยผิวขาวซีดราวกับไม่เคยออกแดดและดวงตาสีน้ำเงินเข้มที่เย็นลึกราวกับทะเลยามค่ำคืนไร้แสงดาว“…บ้าไปแล้ว”เธอพึมพำเสียงแผ่ว“นี่มันบ้าเกินไปแล้วจริง ๆ”เอเวอเรนน์ยกมือกุมหัวตัวเองอีกครั้งถึงจะยังจำเนื้อเรื่องไม่ได้ทั้งหมดแต่เธอมั่นใจแล้วว่า—ที่นี่คือโลกในนิยายที่เธอเคยอ่านแน่นอนและที่แย่ที่สุดก็คือ…เธอดันเข้ามาอยู่ในร่างของตัวละครที่มีจุดจบโคตรอนาถที่สุดคนหนึ่งเสียด้วย“ฮือ…”หญิงสาวทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้อย่างหมดแรง“ทำไมต้องเป็นยัยนี่ด้วยนะ…”หลังจากนั่งเงียบอยู่พักหนึ่งเธอก็ค่อย ๆ ตั้งสติกลับมาได้อีกครั้งก่อนจะหันไปมองสาวใช้ที่ยืนอยู่ข้างเตียง“ซาร่า”“คะ คุณหนู?”“ฉันมีเรื่องสงสัยนิดหน่อย”สาวใช้เอียงหัวเล็กน้อยอย่างไม่เข้าใจ“เรื่องอะไรเหรอคะ?”เอเวอเรนน์สูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะพูดด้วยสีหน้าจริงจัง“พวกเราต้องเริ่มวางแผนกันแล้ว”“วางแผน?”“อือ”เธอพยักหน้าเบา ๆ“เพื่อความปลอดภัยข
Last Updated : 2026-09-22ปฏิบัติการสอบตกของคุณหนูตระกูลเคานต์ บทที่ 1: ตื่นมาอีกที... ฉันเป็นใครกันแน่
ฝนโปรยลงมาไม่หยุด ซ่า… ซ่า… ซ่า… เสียงรองเท้ากระทบพื้นถนนเปียกชื้นดังสลับกับเสียงหอบหายใจถี่รัว ตึก! ตึก! ตึก! หญิงสาวรีบวิ่งฝ่าสายฝนหลังเลิกงาน ใบหน้าซีดเซียวเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังไม่หยุด ต้องรีบแล้ว… ไม่งั้นตกรถไฟรอบสุดท้ายแน่! ทันใดนั้น— ปรี๊นนน!! แสงไฟสว่างวาบขึ้นจากด้านข้างถนน เธอหันไปมองตามสัญชาตญาณ “เอ๊ะ—” ตู้มมม!! เสียงเบรกเสียดหูดังลั่น ร่างของหญิงสาวกระเด็นล้มลงบนพื้นถนน ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของผู้คนรอบข้าง “มีคนถูกรถชน!” “รีบเรียกรถพยาบาลเร็ว!” เสียงวุ่นวายดังอื้ออึงอยู่รอบตัว แต่เธอกลับได้ยินมันแผ่วเบาลงเรื่อย ๆ ภาพในอดีตไหลผ่านเข้ามาในหัวราวกับสายน้ำ ชีวิตที่เหน็ดเหนื่อย การทำงานซ้ำเดิม ห้องเช่าแคบ ๆ ที่กลับไปก็ไม่มีใครรออยู่ เธอหัวเราะเบา ๆ อย่างเหนื่อยล้า “นี่ฉันคงเหนื่อยมากจริง ๆ สินะ…” ลมหายใจเริ่มแผ่วลง “ก็ดีเหมือนกัน…” “หลังจากนี้…ทุกอย่างคงจบลงแล้ว” เปลือกตาค่อย ๆ ปิดลงช้า ๆ ก่อนที่สติทั้งหมดจะถูกกลืนหายไปในความมืด . . .“คุณหนู…” เสียงแผ่วเบาดังขึ้นไกล ๆ “คุณหนูคะ…” “คุณหนู…ตื่นได้แล้
Last Updated : 2026-09-22
You may also like
ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน
ปลาคาร์ปตัวน้อย151.5K viewsให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน68.8K viewsบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์326.1K viewsยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์66.6K viewsหกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา315.8K viewsพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย129.3K views
Related Novels
