Home / โรแมนติก / ซ่อนรักรสบาป / บทที่ 9: นัดพบลับนอกบ้าน

Share

บทที่ 9: นัดพบลับนอกบ้าน

last update publish date: 2026-07-02 11:22:29

คำเตือนของป้าอุ่นกลายเป็นเหมือนตะกอนที่ตกค้างอยู่ในใจของรินรดา แต่ในทางกลับกัน มันกลับยิ่งเร่งเร้าให้ความสัมพันธ์ลับระหว่างเธอและภัทรทวีความอึดอัดระคนเร่งรีบมากขึ้น คฤหาสน์หลังใหญ่ที่เคยเป็นสถานที่ลักลอบเริงรัก บัดนี้กลับให้ความรู้สึกเหมือนกรงขังที่มีสายตาของคนรับใช้คอยจับจ้องอยู่ทุกฝ้าเพดานและมุมมืด ความระแวงทำให้รินรดาเริ่มปฏิเสธสัมผัสของภัทรเวลาอยู่ในบ้าน จนกระทั่งชายหนุ่มรุ่นหลานทนไม่ไหว

"ในบ้านมันเสี่ยงนัก ใช่ไหมครับอาริน? งั้นเราไปที่ที่ไม่มีใครรู้จักเรากันดีกว่า" นั่นคือคำสั่งแกมบังคับของภัทรผ่านข้อความลับในค่ำคืนก่อนหน้า

บ่ายวันถัดมา รินรดาอ้างกับคนในบ้านว่าจะออกไปทำสปาและซื้อของใช้ส่วนตัว หญิงสาวแต่งกายด้วยชุดเดรสสีสุภาพ สวมแว่นตากันแดดขนาดใหญ่เพื่อปกปิดใบหน้า ก่อนจะนั่งรถแท็กซี่มุ่งหน้าไปยังโรงแรมหรูระดับห้าดาวใจกลางเมืองตามพิกัดที่ภัทรส่งมาให้ หัวใจดวงน้อยเต้นระทึกด้วยความตื่นเต้นผสมปนเปไปกับความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่กำลังตีกันยุ่งเหยิงในหัว

เมื่อมาถึงห้องสวีทชั้นสูงสุดที่ถูกเปิดไว้ในนามของบุคคลอื่น รินรดาใช้คีย์การ์ดที่ภัทรฝากไว้ที่เคาน์เตอร์ด้านล่างรูดเปิดประตูเข้าไป ทันทีที่บานประตูปิดสนิทลง ร่างของเธอก็ถูกรวบเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดแกร่งอันคุ้นเคยจากทางด้านหลังทันที

"อ๊ะ... ภัทร" รินรดาร้องอุทานเบาๆ แผ่นหลังบางแนบชิดกับแผงอกกว้างที่ร้อนผ่าว

"คิดถึงจะตายอยู่แล้วครับอาริน... อยู่ในบ้านคุณเอาแต่หลบหน้าผม" ภัทรกระซิบเสียงพร่าชิดซอกคอหอมกรุ่น ชายหนุ่มจัดการถอดแว่นตากันแดดของเธอออก แล้วหมุนร่างบางให้หันมาเผชิญหน้า นัยน์ตาคู่คมวาวโรจน์ไปด้วยความหิวกระหายเด่นชัด

"รินไม่ได้หลบค่ะ รินแค่กลัว... คุณก็รู้ว่าป้าอุ่นจ้องเราอยู่"

"ช่างหัวแกสิครับ ตอนนี้มีแค่ผมกับคุณ... ในห้องนี้ ไม่มีใครมาขัดจังหวะเราได้ทั้งนั้น"

ภัทรไม่ปล่อยให้เวลาเปล่าประโยชน์ ชายหนุ่มฉกริมฝีปากลงมาบดขยี้เรียวปากบางอย่างโหยหาและรุนแรง รสจูบดุดันเต็มไปด้วยความอัดอั้นจากหลายวันที่ไม่ได้สัมผัสกันอย่างเต็มที่ ลิ้นหนาสอดลึกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกวาดต้อนความหวานระรัว มือหนาประคองท้ายทอยของอาสะใภ้สาวให้รับจูบอันลึกซึ้งจนรินรดาครางอื้ออึงในลำคอ สองมือน้อยเปลี่ยนจากผลักไสมาเป็นขยุ้มเสื้อเชิ้ตของหลานชายแน่นหนา

กระแสตัณหาอันรุ่มร้อนจุดติดอย่างรวดเร็ว ภัทรลากจูงร่างบางไปที่เตียงนอนคิงไซส์หลังใหญ่หนานุ่ม ชายหนุ่มผลักเธอลงไปนอนราบ ก่อนจะตามขึ้นมาทาบทับไว้ทั้งตัว มือหนาอันสั่นเทาด้วยความต้องการจัดการรูดซิปชุดเดรสของเธอลงอย่างรวดเร็ว ดึงรั้งเนื้อผ้าให้หลุดพ้นจากเรือนร่างระหง เผยให้เห็นผิวขาวเนียนละเอียดดั่งน้ำนมล้อแสงไฟสีส้มสลัวของห้องพัก

"ซี้ด... คุณสวยเหลือเกินริน สวยจนผมไม่เคยพอ" ภัทรครางพร่า สายตาโลมเลียไปทั่วทรวงอกอวบอิ่มชูชันชวนฝัน ชายหนุ่มก้มลงครอบครองยอดปทุมถันสีหวาน ดูดดึงระเลงลิ้นอย่างหนักหน่วงจนรินรดาแอ่นอกรับด้วยความเสียวซ่าน สองมือเรียวสอดเข้าไปในกลุ่มผมหนาของหลานชาย กดศีรษะเขาให้แนบชิดยิ่งขึ้น

"อ๊า... ภัทร... รินเสียว... ตรงนั้น... อื้อ"

ความหนานุ่มของเตียงโรงแรมห้าดาวช่วยรองรับแรงอารมณ์อันบ้าคลั่งได้เป็นอย่างดี ภัทรเลื่อนมือลงต่ำ ปลัดเปลื้องปราการชิ้นสุดท้ายของเธอออก ก่อนจะแทรกนิ้วแกร่งเข้าไปสำรวจช่องทางรักที่บัดนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำหวานสีใส ชายหนุ่มรัวนิ้วเข้าออกถี่กระชั้น บดขยี้จุดกระสันจนอาสะใภ้สาวบิดกายเร้า สะโพกมนลอยเด่นขึ้นจากที่นอนด้วยความทรมานระคนสุขสม

"พร้อมแล้วนะครับอาริน... ซี้ด... มองหน้าผมนะ"

ภัทรผละกายออกเล็กน้อยเพื่อปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองจนเปลือยเปล่า ตัวตนความเป็นชายขยายใหญ่ขึงขังปูดโปนด้วยเส้นเลือด ร้อนระอุราวกับแท่งเหล็กเผาไฟ ชายหนุ่มจับเรียวขาสวยทั้งสองข้างของรินรดาแยกออกกว้าง ก้าวเข้าสอดแทรกตรงกลางกาย ก่อนจะกดสะโพกสอบยัดเยียดความยิ่งใหญ่เข้าใส่ความคับแน่นฉ่ำแฉะในคราเดียวจนสุดทางรัก!

ตั่บ!

"กรี๊ดดด! ภัทร... อื้อ!" รินรดาเบิกตากว้าง หน้าหงายจมลงกับหมอนนุ่ม ความใหญ่โตและอัดแน่นขยายเต็มช่องทางจนเธอรู้สึกจุกทว่าเสียวซ่านจนสมองขาวโพลน ผนังเนื้ออุ่นตอดรัดแก่นกายชายระรัวราวกับจะขาดใจ

"อืม... แน่นมาก... ริน... คุณเป็นของผมคนเดียว"

ภัทรซีดปากยาวอย่างผู้ชนะ ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกสอบเข้าออกเป็นจังหวะหนักหน่วง แรงกระแทกกระทั้นเน้นย้ำรุนแรงสะท้อนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้องพักหรู ผสมผสานกับเสียงครางกระเส่าอย่างสุขสมของอาสะใภ้สาวที่ไม่ต้องคอยกักเก็บเสียงเหมือนยามอยู่ในบ้าน รินรดาปล่อยอารมณ์ดิบเถื่อนโอบรัดเอวสอบของหลานชายไว้แน่น แอ่นสะโพกรับทุกแรงส่งอย่างไร้ยางอาย

บทยัดเยียดความใคร่ดำเนินไปอย่างบ้าคลั่งยาวนาน ภัทรพลิกเปลี่ยนท่าทางให้รินรดาอยู่ด้านบนบ้าง คอยจับสะโพกมนให้บดโยกเข้าหาตัวตนของเขาอย่างรุนแรง จนกระทั่งความเสียวซ่านพุ่งทะยานถึงขีดสุด ชายหนุ่มพลิกเธอกลับลงมา กดสะโพกสอบซอยถี่รัวกระแทกเน้นๆ เข้าไปในส่วนลึกสุดอีกสี่ห้าครั้งติดต่อกัน

"อาริน... ผมจะออกแล้ว... ซี้ด... พร้อมกันนะ"

"ภัทร... อ๊า... รินไม่ไหวแล้ว... อ๊ายยย!"

ร่างสูงใหญ่เกร็งกระตุกรัวพ่นปล่อยธารน้ำรักอุ่นร้อนขาวขุ่นเข้าสู่ร่างกายของอาสะใภ้สาวจนล้นทะลักออกมาด้านนอก รินรดากรีดร้องแผ่วเบา ร่างกายสั่นสะท้านเสร็จสมก้าวข้ามขอบสวรรค์ไปพร้อมกัน ทั้งสองกอดก่ายหอบหายใจรวยรินอยู่บนเตียงยับย่น

การนัดพบลับนอกบ้านครั้งนี้เต็มไปด้วยความสุขสมที่ไร้ขีดจำกัด ทว่ายามที่สายตาของรินรดามองออกไปนอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่ เห็นตึกสูงและผู้คนมากมายเบื้องล่าง ความกลัวในใจก็เริ่มคืบคลานเข้ามาอีกครั้ง... เธอกำลังถลำลึกในรสบาปจนยากจะถอนตัว และนรกที่ป้าอุ่นเคยเตือนไว้ ดูเหมือนจะใกล้เข้ามาทุกที

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ซ่อนรักรสบาป   บทที่ 50: รอยยิ้มท่ามกลางแสงตะวัน

    แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าทอดตัวผ่านหน้าต่างบานใหญ่ของออฟฟิศองค์กรการกุศล สะท้อนให้เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา บนโต๊ะทำงานของรินรดามีเพียงแจกันดอกไม้เล็กๆ กับแฟ้มเอกสารที่ถูกจัดไว้อย่างเป็นระเบียบ บรรยากาศภายในห้องเต็มไปด้วยความสงบสุข ซึ่งเป็นความสงบที่เธอไม่ได้ไขว่คว้ามาด้วยเงินทองหรืออำนาจ แต่มันคือผลลัพธ์จากการเดินทางอันยาวนานผ่านความเจ็บปวดและการเรียนรู้ที่จะให้อภัย รินรดานั่งมองออกไปนอกหน้าต่าง เธอนึกถึงวันแรกๆ ที่เธอก้าวเข้ามาที่นี่ วันที่เธอยังเต็มไปด้วยความระแวงและบาดแผลในใจ วันที่เธอมองว่าตัวเองเป็นเพียงเหยื่อที่ถูกโชคชะตาขีดเขียน แต่ในวันนี้ เธอไม่ได้เป็นคนเดิมคนนั้นอีกต่อไป แพรวเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับแก้วกาแฟสองแก้ว เธอยิ้มให้รินรดาอย่างอ่อนโยน "วันนี้ดูท่าทางจะมีความสุขจังเลยนะคะ มีเรื่องดีอะไรหรือเปล่า?" รินรดารับกาแฟมาถือไว้พลางยิ้มตอบ "ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอกค่ะแพรว แค่รู้สึกว่าวันนี้ท้องฟ้าสวยจัง และรินก็รู้สึกดีที่ได้ตื่นมาทำงานที่เรารัก... มันเป็นความสุขแบบเรียบง่ายที่รินไม่เคยสัมผัสมาก่อนเลยค่ะ"

  • ซ่อนรักรสบาป   บทที่ 49: เช้าวันใหม่

    สายลมยามเช้าพัดผ่านหน้าต่างบานใหญ่ของออฟฟิศองค์กรการกุศล รินรดายืนมองวิวเมืองที่เริ่มตื่นตัวไปกับวันใหม่ แสงอาทิตย์สีทองอ่อนๆ กระทบลงบนใบหน้าของเธอที่ดูสดใสและอิ่มเอิบกว่าช่วงเวลาไหนๆ ในชีวิต ตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา หลังจากเรื่องราวของกลุ่มทุนมืดถูกเปิดโปง องค์กรของเธอก็ได้รับการยอมรับและสนับสนุนจากสังคมอย่างมหาศาล ความวุ่นวายที่เคยมีจางหายไป เหลือเพียงความมุ่งมั่นที่จะทำงานเพื่อผู้เดือดร้อนอย่างเต็มกำลัง เสียงเคาะประตูเบาๆ ดังขึ้น แพรวเดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มที่กว้างกว่าปกติในมือถือเอกสารชุดหนึ่ง "รินคะ วันนี้มีเรื่องดีๆ จะแจ้งค่ะ" แพรววางเอกสารลงบนโต๊ะ "โครงการช่วยเหลือผู้หญิงที่ได้รับผลกระทบจากความรุนแรงในครอบครัวที่เรายื่นเสนอไป ได้รับงบประมาณสนับสนุนเต็มจำนวนแล้วนะคะ แถมยังมีอาสาสมัครทนายความเก่งๆ ติดต่อเข้ามาช่วยเราอีกเพียบเลยค่ะ" รินรดาหันกลับมามองด้วยความดีใจ "จริงเหรอคะแพรว! นั่นเป็นข่าวดีที่สุดเลยนะ เราจะสามารถขยายการช่วยเหลือไปได้อีกหลายเคสเลย ความพยายามของพวกเราเริ่มเห็นผลแล้วนะ" "ใช่ค่ะ และที่สำคัญที่สุด.

  • ซ่อนรักรสบาป   บทที่ 48: ผลกรรมที่หวนคืน

    ภายในเรือนจำความมั่นคงสูง อนันต์ในชุดนักโทษสีเทาหม่นกำลังนั่งอยู่บนพื้นห้องขังเพียงลำพัง ท่ามกลางเสียงอื้ออึงของนักโทษคนอื่นๆ ที่อยู่รายรอบ อำนาจที่เขาเคยมีอยู่ล้นมือบัดนี้ถูกแทนที่ด้วยความโดดเดี่ยวที่น่าสะพรึงกลัว ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ ความมืดมนในจิตใจของเขาก็ยิ่งขยายตัว ราวกับเป็นเครื่องเตือนใจถึงความชั่วร้ายทั้งหมดที่เขาเคยกระทำไว้ "อนันต์... มีคนมาพบ" เสียงผู้คุมดังขึ้น พร้อมกับโซ่ตรวนที่กระทบกันเป็นจังหวะ อนันต์พยุงตัวขึ้นอย่างช้าๆ หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความหวังที่ริบหรี่ เขาคาดหวังว่าอาจจะมีลูกน้องเก่าสักคนที่ยังหลงเหลือความจงรักภักดีมาช่วยเหลือเขา แต่เมื่อเขามาถึงห้องเยี่ยม บุคคลที่นั่งรออยู่กลับไม่ใช่คนของเขา แต่เป็นเจ้าหน้าที่จากหน่วยงานปราบปรามคดีพิเศษ พร้อมด้วยแฟ้มเอกสารหนาปึกวางอยู่ตรงหน้า อนันต์นั่งลง ดวงตาคมกริบจ้องเขม็งไปที่เจ้าหน้าที่ "พวกแกมาทำอะไรอีก? จะมาเค้นความลับอะไรจากฉันอีกล่ะ ในเมื่อทุกอย่างที่ฉันมี พวกแกก็ยึดไปหมดแล้ว!" เจ้าหน้าที่ยิ้มอย่างเย็นชา ก่อน

  • ซ่อนรักรสบาป   บทที่ 47: การเผชิญหน้าครั้งสุดท้าย

    ท้องฟ้าเหนือเรือนจำกลางวันนี้ดูหม่นหมองกว่าปกติ ก้อนเมฆสีเทาหนาทึบเคลื่อนตัวช้าๆ ราวกับจะตอกย้ำบรรยากาศที่แสนอึดอัดภายในกำแพงสูงใหญ่ รินรดายืนอยู่หน้าอาคารเยี่ยมญาติ มือของเธอกำกระเป๋าถือไว้แน่น แม้จะผ่านการตัดสินใจครั้งใหญ่มาหลายครั้ง แต่ครั้งนี้มีความรู้สึกบางอย่างที่แตกต่างออกไป มันคือการตัดสินใจที่รินรดาเลือกทำเป็นครั้งสุดท้าย เพื่อปิดฉากทุกความรู้สึกที่ยังค้างคาใจกับภัทร ผู้คุมพาเธอเดินเข้าไปในห้องเยี่ยมที่แบ่งกั้นด้วยกระจกหนา ภัทรนั่งรออยู่ก่อนแล้ว ทันทีที่เขาเห็นรินรดา แววตาของเขาก็ไหววูบ ความรู้สึกผิด ความโหยหา และความยอมรับในชะตากรรมผสมปนเปกันอยู่บนใบหน้าของชายที่เคยมีชีวิตที่เพียบพร้อม แต่กลับสูญเสียทุกอย่างเพราะความหลงผิด รินรดานั่งลงและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหู เสียงของเธอนิ่งเรียบแต่แฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยว "ฉันมาเพื่อบอกลาภัทร นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะได้คุยกัน" ภัทรมองผ่านกระจกใสด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความสำนึก "ผมรู้ดีว่าผมไม่มีสิทธิ์ขอร้องอะไรคุณอีกแล้วริน แต่การที่คุณมาที

  • ซ่อนรักรสบาป   บทที่ 46: ความจริงที่เปิดเผย

    ท่ามกลางมรสุมที่รุมเร้าองค์กรการกุศลจากการโจมตีของกลุ่มทุนมืดที่พยายามทำลายชื่อเสียง รินรดาไม่ได้นั่งรอให้พายุพัดผ่านไปเฉยๆ ในขณะที่เธอกำลังรวบรวมหลักฐานทางการเงินที่โปร่งใสเพื่อเตรียมแถลงการณ์ครั้งใหญ่ โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นพร้อมกับเบอร์ติดต่อที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะ "สวัสดีครับคุณริน... ผมทนายสมชายนะครับ" เสียงทนายผู้เคยรับใช้อดีตสามีของเธอและอนันต์ดังขึ้นผ่านสาย รินรดาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ "สวัสดีค่ะคุณสมชาย มีเรื่องอะไรหรือคะ ถึงได้ติดต่อมาในเวลานี้?" "ผมมีบางอย่างที่อนันต์พยายามทำลายทิ้งไปแล้ว แต่โชคดีที่ผมแอบสำรองไว้ได้ มันเป็นแฟ้มบันทึกข้อมูลธุรกรรมลับและรายชื่อผู้มีอิทธิพลที่หนุนหลังกลุ่มทุนมืดที่คุณกำลังเผชิญหน้าอยู่ตอนนี้ครับ... สิ่งนี้จะช่วยเปิดโปงความเน่าเฟะของพวกเขาได้ทั้งหมด" รินรดาถึงกับนิ่งอึ้ง "ทำไมคุณถึงยอมช่วยฉันคะ? ทั้งที่คุณเคยเป็นคนของพวกเขา..." ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่ดูสำนึกผิดอย่างเห็นได้ชัด "เพราะผมไม่อยากตายไปพร้อมกับความรู้สึกผิดที่เห็นคนบริสุ

  • ซ่อนรักรสบาป   บทที่ 45: จุดเปลี่ยนที่คาดไม่ถึง

    สายฝนโปรยปรายลงมาอย่างหนักในเช้าวันใหม่ บรรยากาศรอบองค์กรการกุศลดูเงียบเหงา แต่ภายในอาคารกลับมีความเคลื่อนไหวที่ผิดปกติ รินรดาที่กำลังจัดเตรียมเอกสารเคสผู้เสียหายในมือ ต้องชะงักเมื่อเห็นแพรวเดินตรงเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก "ริน! มีปัญหาใหญ่แล้วค่ะ" แพรวเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ พลางวางแท็บเล็ตลงตรงหน้า "มีข่าวหลุดออกมาว่าองค์กรของเรากำลังถูกกดดันจากกลุ่มทุนมืดที่เคยมีส่วนเกี่ยวข้องกับอนันต์ พวกเขาพยายามจะบีบให้เราปิดตัวลงโดยการสร้างหลักฐานเท็จเกี่ยวกับความไม่โปร่งใสของบัญชีการเงิน!" รินรดารู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านร่าง ความรู้สึกหวาดกลัวที่เคยฝังรากลึกในอดีตเกือบจะประทุขึ้นมาอีกครั้ง แต่เธอก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อดึงสติกลับมาให้มั่นคง "ใจเย็นๆ นะแพรว เรื่องบัญชีเราทำทุกอย่างโปร่งใสมาตลอด แล้วทำไมจู่ๆ ถึงมีข่าวแบบนี้ออกมาได้?" "เหมือนเขาจะใช้เครือข่ายเก่าๆ ของอนันต์ที่ยังหลงเหลืออยู่ภายนอกคุกค่ะ พยายามทำลายความน่าเชื่อถือของเรา เพื่อที่ผู้หญิงที่ได้รับความช่วยเหลือจากที่นี่จะได้ไม่กล้าเข้ามาปรึกษาอีกต่อไป" แพรวอธ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status