LOGINShare
โชคดี
publish date:
2026-06-17 23:51:27นพภรินยิ้มให้กับเขา รอยยิ้มของเธอสวย ตอนที่เธอเผยอปากพูด เขาได้เห็นฟันของเธอขาวสะอาดเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ และสีขาวของฟันตัดกับกลีบปากที่ทาลิปสติกสีกลีบบัวยิ่งขับให้ใบหน้าของเธอดูดีขึ้นมากกว่าเดิม
“ตายแล้ว เป็นอะไรไปคะน้องแซนด์” เสียงผู้ประสานงานที่เผอิญเดินผ่านมาเจอะเจอ
“เปล่าค่ะ ไม่ได้เป็นอะไร เกิดอุบัติเหตุนิดหน่อยค่ะ”
“คุณแซนด์คะ เหลือเวลาอีกนิดเดียวจะขึ้นเวทีแล้วค่ะ”
“อ๋อค่ะ”
นพภรินหันมามองหน้าชลศรัณที่ปล่อยมือออกมาจากเธอเรียบร้อยแล้ว
“ขอบคุณคุณอีกครั้งค่ะ ถ้าไม่ได้คุณช่วยรับเอาไว้ละก็ แซนด์คงจะเสียท่าล้มลงไปแน่ ๆ ค่ะ”
“ไม่เป็นไรครับ ผมชื่อ ชลศรัณ” ชายหนุ่มเอ่ยแนะนำตัวเองโดยที่อีกฝ่ายไม่ได้ถาม
“อ่า...” ชลศรัณอ้าปากค้าง
“มาเถอะค่ะน้องแซนด์ ดิฉันต้องขอตัวนางเอกคนดังแล้วค่ะ ไปก่อนนะคะ” ผู้หญิงคนนั้นรีบดึงมือของนพภริน ฉุดไปยังเวทีที่อยู่ไม่ไกลจากตรงนั้น
ชลศรัณได้แต่มองตามหลังเธอไปแบบตาไม่กะพริบ หลังจากวันนั้น เขาจะต้องเข้าไปในกูเกิล และค้นหาอ่านข่าวของนพภริน
และเขาก็ต้องใจแป้ว เมื่อรู้ว่าเธอกำลังคบหาอยู่กับนายแบบและนักแสดงหนุ่ม ไมค์ ฐิติพงษ์ นรกระจ่างตรี ดีกรีหนุ่มนักเรียนนอก พ่วงท้ายลูกชายของคนดังในสังคมชั้นสูงของเมืองไทย
“ใช่ ผมได้อ่านข่าวของเธออยู่ เธอปลอดภัยแล้วใช่ไหม”
“ใช่ค่ะ โชคดีมาก ๆ ที่เธอไม่ตาย เห็นสภาพรถ ตอนแรกที่ได้อ่านข่าว ไอ้นักข่าวก็พาดหัวเสียแบบว่า น่ากลั๊ว น่ากลัว”
“คือแบบนี้ครับ ผมจะเข้าเรื่องเลย” เอกสิทธิ์เริ่มเบรก เพราะท่าทางเมียของเขาจะพูดยาวไปเรื่อย ๆ
“คือ เมื่อก่อนพวกเราสองคนทำงานที่บ้านของเธอครับ ผมอยู่รับใช้เป็นคนขับรถให้กับคุณทรงคุณ คุณพ่อของคุณแซนด์ และแป๊กทำงานบ้านให้กับบ้านของคุณแซนด์ครับ เราสองคนอยู่กินกันอยู่ในบ้านหลังนั้นหลายปี เห็นคุณแซนด์ คุณแซงค์ตั้งแต่เล็ก ๆ”
“ไม่เคยเห็นบอกกันมาก่อน”
“ครับ ก็ไม่อยากจะให้ใครเขารู้หรอกครับ”
“แล้ววันนี้มาบอกผมเพราะอะไร”
“อ่า...” ทั้งสองผัวเมียมองหน้ากัน
“คือ... อุบัติเหตุที่เกิดกับคุณแซนด์ไม่ใช่เธอขับรถโดยประมาทครับ แต่ว่า... รถถูกตัดสายเบรก” เล่าความจริง
“หา! คนอย่างนพภริน ดาราสาวดาวรุ่งมีคนปองร้ายด้วยหรือนี่” ชลศรัณอุทานด้วยความตกใจ และคาดไม่ถึง เขานึกเป็นห่วงเธอขึ้นมาอย่างจับใจ
“ก็นั่นนะสิครับ ตอนนี้ที่บ้านโน้นต่างหนักอกหนักใจกันใหญ่เลย ไม่รู้ว่าจะจัดการเรื่องนี้อย่างไรดี เพราะมันจับมือใครดมไม่ได้ ตำรวจก็ยังไม่รู้ว่าใครเป็นคนร้ายกันแน่ และที่น่าห่วงอีกเรื่อง ทางครอบครัวของคุณแซนด์ ก็กลัวว่าพวกคนไม่ดีจะกลับมาทำร้ายเธออีกนะครับ ทางคุณทรงคุณจึงได้โทร. มาปรึกษาหารือกับผม ขอร้องให้ผมรับคุณแซนด์เธอมาดูแลสักระยะหนึ่งครับ”
“ดูแล หมายถึงอะไร”
“เราสองคนมาขออนุญาตคุณน้ำ คือว่าเราสองคนอยากจะพาเธอมาซ่อนตัวอยู่ที่นี่ เพราะพวกเราก็ออกมาจากที่บ้านนั้นหลายปีแล้ว คงไม่มีใครจะสืบหาเธอได้ครับ”
“ใช่ค่ะ อีกอย่างตอนนี้ที่เราทราบกันมา ความทรงจำของคุณแซนด์เธอหายไปด้วยค่ะ เธอจำเรื่องราวในตอนที่เกิดอุบัติเหตุไม่ได้ด้วย”
“ความทรงจำสูญหายไปอย่างนั้นหรือครับ แล้วหมอว่ายังไงครับ” เขายังซักไซ้ด้วยความเป็นห่วงลึก ๆ เธอน่าสงสารที่สุด ใครกันที่ใจร้ายหมายฆ่าผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อย่างเธอ
“หมอต้องการให้คุณแซนด์พักผ่อน บางทีความทรงจำอาจจะกลับมาได้ครับ”
“ถ้าอย่างนั้น ตอนนี้แสดงว่า เธอก็จำแฟนของตัวเองไม่ได้”
“เอ่อ... ก็น่าจะจำไม่ได้น่ะค่ะ เพราะได้ยินคุณทรงคุณพูดว่า คุณแซนด์คิดว่าตัวเองกลับมาจากงานเลี้ยงที่ไปกินกับเพื่อน ๆ ฉลองงานรับปริญญาค่ะ”
“ถึงขนาดนั้นเลยหรือครับ”
“ใช่ค่ะ”
“เอ... แล้วความทรงจำของเธอหายไปกี่ปีครับ”
“เกือบห้าปีมั้งคะ”
ชลศรัณมีรอยยิ้มเกิดขึ้นที่มุมปาก สวรรค์ให้โชคเขาหรือนี่ ความฝันกับนางในดวงใจ ที่เขาโดนนพภรินตกไปตั้งแต่เจอกันครั้งแรก รักแรกพบ
แต่แค่แวบเดียวเขาก็ทำหน้านิ่ง
“แล้วพี่สองคนจะให้เธอไปอยู่ที่ไหนกันครับ”
“ก็นี่แหละค่ะปัญหาของเราอีกข้อหนึ่งเลยล่ะ บ้านพี่ก็คับแคบ ห้องหนึ่งก็ให้เจ้าปอนด์อยู่ อีกห้องพี่ก็นอนกันสองคน หน้าบ้านหรือก็มีข้าวของเต็มไปหมด ถ้าจะให้เอาของออกมาก็ไม่รู้ว่าจะเอาไปไว้ที่ตรงไหน หนักใจเหมือนกันค่ะ และก็สงสารเธอด้วย ทั้งเห็นใจ ปรกติคุณทรงคุณไม่เคยเอ่ยปากขอความช่วยเหลืออะไรเลยนะคะ ครั้งนี้จากที่ดูเรื่องราวมันหนักหนาจริง ๆ ถึงขนาดยอมให้ลูกสาวสุดที่รักออกมาอยู่แบบนี้ ทั้งที่สองคนก็รู้นะคะว่าป๊อกกับแป๊กไม่ได้มีฐานะร่ำรวยอะไร แล้วถ้าคุณแซนด์มาอยู่ที่นี่ ก็คงลำบากไม่ใช่น้อย” แววตาหนักใจ
“เอ่อ หรือว่าจะให้เธอมาอยู่กับผมก็ได้นะ บ้านหลังนี้ก็กว้างขวาง ยังว่างอีกหลายห้อง ผมอยู่คนเดียว มีเธอมาอยู่อีกคนบ้านจะได้ไม่เหงา และได้ช่วยเหลือครอบครัวของเธอไปด้วย ถ้าอยู่ที่นี่ ดูไม่ลำบาก พวกเขาอาจจะสบายใจไปเปลาะหนึ่ง อืม... แต่ว่าจะให้อยู่ในฐานะอะไรแค่นั้นเอง” ชลศรัณพูดยืดยาว
“ยังไงคะคุณน้ำ” อุไรพรชะโงกหน้าเข้ามาใกล้
“นั่นนะสิครับ ยังไงครับ คุณน้ำมีไอเดียอย่างไรบ้าง บอกพวกเราสองคนมาเลย”
“ให้มาอยู่ในฐานะคู่หมั้นของผมดีไหม”
“หา!”
“ว่าไป... คู่หมั้นเหรอคะ” สองผัวเมียตกใจในข้อเสนอของเขา
“ใช่... เพื่อไม่ให้ใครนินทานะครับ อีกอย่างถ้าไม่บอกกับคุณแซนด์แบบนี้เธอจะยอมมาอยู่บ้านของผมตามลำพังหรือไง”
“แต่ว่า ใคร ๆ ก็รู้จัก คุณแซนด์ นพภริน นะคะ”
“ก็แค่บอกทุกคนไปว่า แค่หน้าเหมือนก็พอ อีกอย่างผมก็จะเก็บตัวเธออยู่แต่ในบ้านแหละ บางทีอาจจะพาไปเดินเล่นบ้าง”
“หน้าเหมือนเหรอ” สองผัวเมียพูดออกมาพร้อม ๆ กัน
“ก็ไหนบอกว่า เธอจำอะไรไม่ได้แล้วไง ลืมช่วงเวลาไปหลายปี ตอนนี้เราก็ใส่ความทรงจำใหม่ ๆ เข้าไป เป็นข้ออ้าง เวลาที่พาเธอมาอยู่ที่นี่ เธอจะได้ไม่มีปัญหา อีกอย่างบอกคุณพ่อคุณแม่ของเธอได้เลยว่า ผมจะเป็นคนดูแลเธอเป็นอย่างดี”
“คุณน้ำ” ทั้งคู่ลั่นปากเรียกชื่อเขาออกมา ไม่รู้เจ้านายของตัวเองคิดอะไรอยู่ในตอนนี้
“เอ่อ... คือผมแค่สงสารเธอนะครับ และเห็นใจครอบครัวของเธอด้วย อีกอย่างถ้าจะให้แนบเนียนก็ต้องเป็นไปแบบนี้แหละ คู่หมั้นแค่ในนาม ไม่ได้เป็นคู่หมั้นกันจริง ๆ เสียหน่อยครับ” ...
Latest chapter
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา จบบริบูรณ์
“ขอบคุณค่ะ”“ขอบคุณครับแม่”“แม่ฝากน้องวิวดูแลพี่แซงค์ด้วยนะ ถ้าพี่แซงค์ดื้อก็ตีได้เลย” แล้วท่านก็หัวเราะ“พ่อขอหลานเลยนะ พ่ออยากมีหลานปู่”“พ่อครับ ผมจัดให้แล้วครับ”ปณิชานั่งเอียงอาย ในตอนนั้นเองปณิชาก็มีอาการพะอืดพะอมขึ้นมา ทำท่าเหมือนจะอ้วก“เป็นอะไรไปนะวิว พ่อเห็นวิวไม่ค่อยสบายมาหลายวันแล้วนะ” พ่อผู้ใหญ่รู้สึกเป็นห่วง“วิวสารภาพก็ได้ค่ะ วิวเอ่อ...”“เป็นอะไรลูก”สายตาทุกคนอยากรู้“วิวท้องค่ะ”“หา!” ทุกคนทำเสียงตกใจขึ้นมาพร้อม ๆ กัน“ผมบอกแล้วนี่ครับ ว่าผมทำได้” อภิรินยกนิ้วโป้งของตัวเองขึ้นมา ก่อนจะโอบกอดสาวน้อยให้มาซบที่อก“ถ้าอย่างนั้น วิวก็พักผ่อน ถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องออกไป เดี๋ยวพ่อจะบอกทุกคนเองว่าลูกไม่ค่อยสบาย”“แซงค์ดูแลน้องนะลูก”“ครับคุณแม่”ทั้งสามคนพากันออกไปแล้ว ตรงนั้นมีเพียงเขาและเธออยู่กันตามลำพังรถแห่เปิดเพลงเสียงดังสนั่นดังมาจนถึงที่กระท่อมกลางน้ำอภิรินพาเธอลุกขึ้นไปนั่งที่เตียง“วิวเป็นยังไง” อภิรินมองหน้าเธอเห็นเหงื่อซึม เขารีบหยิบรีโมตมาเร่งแอร์ให้แรงขึ้น“วิวจ๊ะ พี่ว่าถอดเสื้อชุดนี้ออกเถอะ วิวจะได้หายใจสะดวก”“ใช่ค่ะ วิวหายใจแทบไม่ออกแล้ว”“มะพี่ช่วย”“มันรู้ส
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา ไม่ตื่นเต้น อิๆ
บ้านผู้ใหญ่โด้พี่สาวยืนกุมมือน้องสาว โดยมีพี่ศรียนต์ กับพี่หลีคอยดูแลใกล้ชิด“มือเย็นเชียว ตื่นเต้นละสิ”“ค่ะ ใครจะไม่ตื่นเต้นบ้าง”“พี่ก็อยากจะแต่งงานแบบนี้จัง ว่าไหมพี่หลี”“โอ๊ย! ศรียนต์พี่ว่าอย่าคิดแต่งเลย อายุป่านนี้แล้ว อยู่คนเดียวสบายตัวกว่าเยอะ”“สบายตัวไม่ว่า พี่สบายใจมากกว่าด้วย”“จ้า”“วิวก็กลัวการแต่งงานเหมือนกันนะคะ อีกอย่างกลัวจะมีลูก”“มีลูกก็ดี วิวจะได้ไม่ไปก่อเรื่องวุ่นวาย”“อ้าว ไหงพี่ศรียนต์พูดอย่างนี้ล่ะจ๊ะ เดี๋ยวมีเฮ” สาว ๆ พากันหัวเราะ“มีเถอะ พี่หลีช่วยเลี้ยงเอง ย่าก็บ่นอยากให้วิวมีลูกเลย ย่าทวดอยากอุ้มหลาน”“วันนี้ย่ามาไหม”“มา แต่วันสองวันนี้ไม่ค่อยดี พี่เลยให้กินยานอนล่ะ”“เพลงมันดังด้วยเนอะ”“ถ้าไม่ไหว แกคงจะให้คนไปส่งกลับบ้าน แค่มาเห็นบรรยากาศ ได้เห็นวิวใส่ชุดนี้ แกก็ปลื้มแล้ว”“ได้ถ่ายรูปกับย่าหรือยัง”“ถ่ายแล้วจ้า” ปณิชาหน้าซีด ๆ หายใจไม่ทั่วท้อง สาวน้อยได้แต่คิดถึงประจำเดือนของเธอไม่มาร่วมสองเดือนกว่าแล้ว ไม่ต้องสงสัยจะท้อง ปณิชาตั้งครรภ์อ่อน ๆ อย่างแน่นอน ทว่าเธอยังไม่ได้บอกใคร“เอิ้ก...” ลมในท้องตีกัน แน่นจุกขึ้นมาที่อก ปณิชารู้สึกพะอืดพะอมขึ้นมา“พี่
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา แต่งงานแล้วนะ
ปณิชาเสียวเจียนใจจะขาด จับขยุ้มเส้นผมสีดำของเขาแล้วดึงทึ้งเพื่อระบายความเสียวซ่าน ริมฝีปากบางเปล่งเสียงหวานออกมาอย่างต่อเนื่อง อภิรินกดตัวเองเข้าไปในช่องทางคับแคบของเธอแบบช้า ๆ ปณิชารีบอ้าขากว้างอย่างอัตโนมัติ ทั้งคู่พ่นลมหายใจออกมาแรง ๆเขาทิ้งน้ำหนักตัวส่งท่อนใหญ่กระแทกแรงพรวด...“โอ๊ย... ซี้ด...” ปณิชาจิกปลายเล็บลากยาวลงไปบนเนื้อหลังของเขา พลางเกาะเกี่ยวยึดเอาร่างหนาของเขาเอาไว้“โอ้ว... วิว รัด แน่นมาก พี่จะขยับเร็วเลยนะ”“ค่ะ” เธอกลั้นลมหายใจ และแอ่นร่างรับการบดกระแทกของอภิรินที่ตอกอัดลงมาเมื่อจบคำ ทั้งสองคนครางเสียงอื้ออ้าผสานกับเสียงอัดกระทบของเนื้อหนังมังสาดังลั่นไปทั้งกระท่อมช่องทางน้อย ๆ นั้นบีบอัดท่อนใหญ่ของเขาจนแทบระเบิด สีหน้าของทั้งคู่เปี่ยมไปด้วยความสุขหฤหรรษ์อภิรินทั้งขยับโยกบดควง และช่องทางของสาวน้อยก็ตอบรับการบดเสียวอย่างเป็นหนึ่งเดียวกัน มีแต่ความสุขอภิรินผละร่างของเธอออก แล้วจับร่างของเธอยกขึ้น ปณิชารู้ว่าเขาต้องการอะไร สาวน้อยรีบคลานเข่า บทเรียนรักที่เขาเคยสอน เด็กสาวก็จำได้อย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มจับท่อนแข็งจ้วงแทง โดยมีร่างของสาวน้อยให้ความร่วมมือพอทุกอย่างเข้
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา จัดให้
“ใช่ค่ะ เพราะว่าเป็นการเดินทางมาไกลสักหน่อย เพื่อนฝูงก็อยู่แถวทางกรุงเทพฯ คงจะมีคนมาร่วมงานน้อย”“ใช่ บางคนอาจจะกลัวไม่มีที่พัก”“ผมพอจะช่วยจัดหาให้ได้นะครับ” พี่ชุมแพเอ่ยขึ้น“ถ้าใครต้องการที่พักก็ให้ทักถามผมมา จะจัดหาให้ครับ”“ถ้าไม่มี ก็นอนศาลาวัดได้นะครับ ผมจะเรียนท่านเจ้าอาวาสให้” ลุงสมัครเสนอมาแบบนั้น ทุกคนก็พากันหัวเราะ“แถวนี้มีทั้งโฮมสเตย์ รีสอร์ต โรงแรม ไม่น่าจะลำบากแบบนั้นครับ” อภิรินบอกให้พ่อแม่คลายใจ“ถ้าใครต้องการห้องพัก ก็ประสานกับผมมาได้ ผมจะช่วยเต็มที่ครับ” น้าชุมแพสำทับอีกที“จิตจะไปโฆษณากับเพื่อน ๆ ว่าที่นี่สวยจริง ๆ ค่ะ”“ถ้าเราสองครอบครัวได้เกี่ยวดองเป็นญาติกันแล้ว คงได้แวะมาที่นี่อีก”“ยินดีครับ ผมตั้งใจว่าสมบัติที่ผมมีจะแบ่งให้ลูกสาวสองคน คนละครึ่ง หากพวกเธออยากจะทำอะไรก็ให้ทำได้เลย ผมก็แก่แล้ว จะคอยอยู่ข้าง ๆ ให้คำแนะนำก็พอ อีกอย่างถ้าแซงค์มีความรู้ความสามารถเป็นแรงหนุนให้กับน้องได้ จะทำอะไรก็ทำ”“ครับคุณพ่อ ผมจะพัฒนาที่นี่ให้น่าอยู่และดีขึ้นครับ”“ไปกินข้าวเถอะครับ ผมได้กล้วยมาแค่สองลูกตอนนี้ดูเหมือนจะละลายหมดแล้ว”“เอ้า... เชิญ ๆ เชิญทุกคนเลยครับ”ทุกคนลุกขึ้
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา น่ารักที่สุด
อภิรินส่งมือถือของตัวเอง เขาเปิดรูปของวิวให้คุณพ่อคุณแม่ดู“เด็กคนนี้สวยน่ารักเนาะ”“ใช่หน้าตาเหมือนดาราคนหนึ่ง”“ใครครับ”“แม่ว่าเหมือนต่ายสายธารตอนสาว ๆ”“ใช่ ๆ หน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มแบบนี้แหละ”“ปากนิดจมูกหน่อย ไอ้ลูกชายเราก็ตาถึงเหมือนกันนะเนี่ย”“ขอบพระคุณครับคุณพ่อ”“มิน่าถึงได้รีบร้อนอยากแต่งงาน” พ่อกับแม่มีแซว“ว่าแต่เมื่อไรจะถึงนัด พ่อชักจะหิวข้าวแล้วสิ”“เห็นบอกว่าเจรจากันก่อนกินข้าว”“เอ... หรือว่าเราจะรองท้องด้วยขนมนมเนยอะไรสักหน่อย”“คุณพ่อจะกินกล้วยไหมครับ ผมมีกล้วยน้ำว้าอยู่ สุกกำลังดี”“เอาสิ”อภิรินยกเอากล้วยมาวางไว้ให้พ่อกับแม่ที่ระเบียง ก่อนจะกลับเข้าไปในกระท่อมเพื่อแต่งตัวท่านทั้งสองนั่งมองวิวสวย ๆ หนองบัวแดงสวยงามสุดลูกหูลูกตา พระอาทิตย์ดวงกลมโตกำลังร่วงหล่นจากฟากฟ้าหลบหายไปยังพื้นแผ่นดิน“สวยจริง ๆ เชื่อแล้วล่ะว่าทำไมแซงค์ถึงอยากจะมาอยู่ที่นี่ มันน่าอยู่นะคะ”“เอาแบบนี้ไหม เราขายที่บ้านที่กรุงเทพฯ แล้วมาอยู่ที่นี่” สามีเอ่ยถาม“โอ้ย ยายแซนด์จะได้โกรธเอาน่ะสิคะ”“โกรธทำไมล่ะ”“ก็เราสองคนมาอยู่เสียไกล ลูกจะมาหาลำบาก”“เออมันก็จริง ถ้างั้นเราสองคนก็อยู่ตรงนั้นแหละ อย
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา อย่าซื่อบื้อ
ปณิชาทำตามคำสั่งของศรียนต์ ทั้งอาบน้ำ ขัดผิว และสระผมที่ยาวสลวยด้วยเมื่อเธอเดินออกมาจากห้องน้ำ ทุกอย่างเหมือนถูกจัดเตรียมเอาไว้หมดแล้ว บนเตียงนอนของเธอมีผ้าถุงสีแดงลายดอกใหญ่ ๆ กับเสื้อลายลูกไม้ของเธอเองวางอยู่ส่วนพี่ศรียนต์ยืนยิ้ม ถือไดร์เป่าผมอยู่ที่หน้ากระจก“ยืนซื่อบื้ออะไร มานั่งตรงนี้ อย่าทำรีรอและลีลาอยู่ มะ มะ” แถมยังขยับเก้าอี้ให้ปณิชาอีกด้วยเด็กสาวจำใจไปนั่งลง เธอมองหน้าสบตากับพี่ศรียนต์อยู่ในกระจก“อย่าทำหน้าตามีปัญหา ประเดี๋ยวก็รู้เองแหละ พี่บอกตามตรง พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน” ทำเสียงสูง“หรา... แต่เมื่อกี้พี่ทำเหมือนอย่างกับรู้”“อึ... พี่ก็รู้แค่ว่าพ่อผู้ใหญ่สั่งมาให้ทำอะไรแค่นั้นแหละ”“แล้วจะให้พี่ทำอะไรล่ะ”“ก็จับหนูแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมให้สวย ๆ นะสิ” แล้วศรียนต์ก็ได้ใช้ไดร์เป่าผม เป่าผมยาว ๆ ของปณิชาจนแห้งเมื่อก่อนนั้นศรียนต์เคยเป็นลูกมืออยู่ในร้านเสริมสวยที่กรุงเทพฯ จึงค่อนข้างคล่องแคล่วและมีความถนัดอยู่พอประมาณ“ไดร์ฟาร่าแบบนี้แหละ อุ้ย! สวย พี่อยากผมเยอะแบบวิวจัง ถ้าผมพี่หนา ๆ แล้วพี่ไดร์ทรงนี้ออกมา พี่คงจะสวยน่าดู”“อิ อิ”“หัวเราะทำไม”“พี่ศรียนต์จ๋า คนมันสวยอยู่
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา คู่หมั้นปลอมๆ
ทั้งสามคนเดินออกมาจากบ้านของชลศรัณส่วนชายหนุ่มเดินเข้าไปในครัวเอกสิทธิ์หันไปคุยกับเมีย“แกว่าคุณน้ำแปลก ๆ ไหม”“แปลกยังไงพี่”“อ้าว... หน้าตาอิ่มเอม ดวงตาพราวเชียว”“หื้อ... คุณแซนด์เธอสวยหยาดฟ้าปานนั้น จะมีนางฟ้ามาอยู่ในบ้าน ใครจะไม่เอา”“เอ้อ... เอ็งพูดถูก” ทำท่าคิด มือยังจับที่ปลายคาง“ถ้าอย่า
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา ผมเข้าใจครับ
แผนการที่เพิ่งคิดออก ทำให้หัวใจหนุ่มเต้นเร็ว นางฟ้าที่สถิตอยู่กลางหัวใจของชายหนุ่มมาโดยตลอด ฝันหวานกับดาราสาวที่เขาไม่เคยคิดว่า ตัวเองจะบ้าคลั่งดาราได้ถึงเพียงนี้ ‘นพภริน’“แฮ่ ๆ มันก็จริงครับ”“พี่ป๊อกต่อสายไปถึงคุณทรงคุณสิ จะได้ให้คุณทรงคุณคุยกับคุณน้ำ” อุไรพรบอกสามีเพราะอุไรพรอยากให้เรื่องนี้จบ
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา อย่าเสียใจ
พอไมค์พ้นหน้าไป“นี่นายก็รู้จักเขาเหรอ พี่ไม่ยักเคยเห็นหน้าเลย ชื่ออะไรนะ เป็นเพื่อนกับพ่อได้ยังไง อายุห่างกันตั้งเยอะ” นพภรินพูดดังไม่ใช่น้อย ดังพอที่ไมค์จะได้ยินไมค์หันมามองพ่อที่เดินมาส่งเขาที่ประตู“ถ้าแซนด์เป็นแบบนี้ พ่อก็ไม่รู้จะทำอย่างไรเหมือนกัน” พ่อมองหน้าที่เสียใจของไมค์“ไมค์อย่าเสียใจน
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา ขอเช็กให้ละเอียดก่อน
“เฮ้อ...” ผู้เป็นแม่ถึงกับถอนหายใจ เรื่องที่นางเป็นห่วง คือเรื่องที่ ใครเป็นคนปองร้ายนพภรินต่างหาก ไม่ใช่เรื่องความจำที่หายไปหรอก‘และถ้าเป็นแบบนี้ จะทำอย่างไรดี’ ผู้เป็นแม่ได้แต่คิด“ขอบคุณคุณหมอมากนะครับ”“แล้วลูกสาวดิฉันจะได้ออกจากโรงพยาบาลวันไหนคะ”“ถ้าวันนี้ตรวจเช็กอาการอีกครั้ง แล้วไม่มีอะไรน
You May Also Like
ภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์283.1K viewsยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก76.6K viewsเล่ห์รักพายุร้าย(20+)
Re-match I รีแมทช์85.4K views(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก134.3K viewsรักที่เป็นม่านหมอก
Melyssa578 viewsชายาข้ามภพ ปราบกฏด้วยการค้า
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์36 viewsคลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ
จินต์พิชา179 viewsBAD BOSS เจ้านายร้ายหวงรัก
Ladyporn171 views
