เข้าสู่ระบบแชร์
อย่าเสียใจ
วันที่เผยแพร่:
2026-06-17 23:51:02พอไมค์พ้นหน้าไป
“นี่นายก็รู้จักเขาเหรอ พี่ไม่ยักเคยเห็นหน้าเลย ชื่ออะไรนะ เป็นเพื่อนกับพ่อได้ยังไง อายุห่างกันตั้งเยอะ” นพภรินพูดดังไม่ใช่น้อย ดังพอที่ไมค์จะได้ยิน
ไมค์หันมามองพ่อที่เดินมาส่งเขาที่ประตู
“ถ้าแซนด์เป็นแบบนี้ พ่อก็ไม่รู้จะทำอย่างไรเหมือนกัน” พ่อมองหน้าที่เสียใจของไมค์
“ไมค์อย่าเสียใจนะ ที่น้องจำไม่ได้”
ไมค์ทำทีส่ายหน้า
“แต่ผมก็หวังว่าเธอจะจำผมได้ครับ อย่าลืมผมเลย เราสองคนมีช่วงเวลาดี ๆ ด้วยกันมากมาย”
“ให้เวลาน้องอีกสักนิดนะไมค์ แค่แซนด์ไม่ตาย แล้วยังมีชีวิตกลับมาแบบนี้ พ่อก็ดีใจแล้ว ยังไงถ้าได้กลับไปพักฟื้นที่บ้านแล้ว พ่อจะโทร. ไปเล่าอาการอัปเดตให้ไมค์ฟังนะ ถ้าโชคดีมีปาฏิหาริย์ น้องอาจจะได้ความทรงจำกลับคืนมา ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ๆ น้องคงโทร. ไปหาไมค์เองแหละ”
“ครับคุณพ่อ” เขาลากลับอีกครั้ง
ไมค์เดินไปอย่างงงๆ กำลังคิดว่า นี่มันเรื่องจริง หรือว่า เป็นเรื่องที่นพภรินแกล้งกลบเกลื่อน ไมค์เดินไปถึงที่หน้าเคาน์เตอร์ นางพยาบาลกำลังจับกลุ่มกันอยู่ พวกเธอกำลังคุยกันถึงเรื่องนพภริน เขาหยุดฟัง
“หมอบอกแล้วนะ ว่าเคสนี้น่าศึกษา head injury แบบสมองเขย่า ๆ เชก ๆ” ทำท่าเหมือนกำลังเขย่าอะไรไปด้วย
“เคยมีเคสแบบนี้ที่เมืองนอก ผู้โดยสารที่นั่งเครื่องบินไป แล้วเกิดอุบัติเหตุเครื่องบินตก มีหลายคนที่เป็นแบบนี้เหมือนกัน จำอะไรไม่ได้เลย ความทรงจำบางส่วนหายไป เหมือนกับว่าเนื้อสมองของพวกเขาได้รับการกระทบกระเทือนแต่แค่เพียงเล็กน้อย แต่สำหรับสมองคือความเสียหายใหญ่โต”
“แล้วความทรงจำจะกลับมาไหม”
“ถ้าเนื้อสมองถูกทำลายไม่มากก็อาจจะกลับมาก็ได้”
“เหรอ”
“แต่จากการศึกษา เปอร์เซ็นต์ของอาการคือ ห้าสิบ ห้าสิบ”
“ห้าสิบได้ความทรงจำคืนมา อีกห้าสิบหายไป”
“อื้อ”
“แล้วเคสนี้ล่ะ”
“หมอก็บอกอีกนะว่ายาก หมอให้คำตอบไม่ได้”
“เหรอ หัวก็ไม่ฟาดนี่นา เนื้อตัวยังบอบช้ำน้อยมาก”
“แกรู้ได้ยังไง แกไม่ได้อยู่ในรถคันนั้น แต่พี่เห็นสภาพรถนะ ตอนที่เห็นรูป พี่ก็คิดว่าเธอไม่น่าจะรอด แต่พอมาเจอคุณนพภรินที่นี่ ได้ไปตรวจเธอ เลยรู้ว่า โคตรปาฏิหาริย์ ปาฏิหาริย์มีอยู่จริง”
“คนไม่ถึงฆาตนะพี่ แล้วพี่ไม่ถามเธอล่ะว่า มีพระอะไรดี ๆ ห้อยคอ พวกเราจะได้หามาห้อยด้วย”
“เอ่อ... วันนี้จะลองถามดู”
“ถ้ารู้มาบอกฉันด้วยนะพี่”
“อื้อ ๆ”
หัวหน้าพยาบาลเดินเข้ามา
“นี่พวกหล่อนแยกย้ายกันได้แล้วนะ เรื่องเมาท์ชาวบ้านถนัดยิ่งกว่าสิ่งใด มีคนไข้ห้องไหนที่หมอให้กลับบ้านบ้างไหมคะ เช็กกันหรือยัง ติดต่อห้องประกันด้วยนะ” ทำท่ามองลอดแว่น
“ดูหรือยัง” หัวหน้าพยาบาลดุและย้ำอีกครั้ง
“ก็ดูอยู่นี่ไงคะพี่สาวขา”
“เดี๋ยวเหอะ ทำงาน ๆ”
“จ้า” สาว ๆ พากันแยกย้าย
‘เรื่องจริงหรือ ความจำหายไป แสดงว่า แซนด์จะไม่มีวันปากโป้ง’ เขายิ้มมุมปาก พ่นลมกระแทกปลายจมูกแรง ๆ รู้สึกโล่งใจ
‘ก็ดีที่ไม่ตาย แต่ก็ไม่มีวัน พูดเรื่องที่เห็นอีก แต่ก็ต้องติดตามไปเรื่อย ๆ ว่าโกหกหรือเปล่า หรือว่าทุกคนรู้แล้วว่า มีอะไรเกิดขึ้น... ไม่น่าหรอกน่า สายตาทุกคนยังคงเหมือนเดิม แซนด์ความจำเสื่อม’
Rrrrr… มือถือในมือของเขาดังขึ้น
“อื้อ กำลังจะไปเดี๋ยวนี้ละครับ ไม่สายแน่นอนครับ”
ไมค์พูดตอบโต้กับปลายสาย แล้วรีบเดินเร็วไปทางลานจอดรถ ในหัวของเขาก็มีแต่เรื่องของนพภรินเต็มไปหมด
ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...
“มีอะไรครับ พี่ป๊อกกับพี่แป๊ก เข้ามาสิ” ชลศรัณเอ่ยปากอนุญาต เขาละสายตาจากกองเอกสารที่อยู่บนโต๊ะ สองสามีภรรยาเดินเข้ามาด้วยท่าทางนอบน้อมอย่างเกรงอกเกรงใจ
“มีอะไร ท่าทางเหมือนจะมีเรื่อง”
“แหม... คุณน้ำเป็นหมอดูหรือคะ” อุไรพรค้อนเบา ๆ
“เห็นหน้าของพี่สองคนก็รู้เลยว่าต้องมีเรื่อง”
“เราสองคนมีเรื่องรบกวนจริง ๆ นะแหละครับ”
“เรื่องเงินหรือ” ชลศรัณยิงตรงตัว เพราะไม่ชอบอ้อมค้อม จะได้รู้กันไปเลยว่าทั้งสองคนต้องการอะไร
“เอ่อ... ไม่ใช่เรื่องเงินหรอกครับ แต่ว่า...”
“อ้ำอึ้งกันทั้งผัวและเมีย พูดมาเถอะไม่ต้องเกรงใจ ผมกับพี่นับถือกันแบบพี่แบบน้อง มีอะไรให้พูดออกมา จะได้ไม่ต้องอึดอัด แล้วจะไม่สบายใจเปล่า ๆ”
“ถ้าอย่างนั้น เราสองคนไม่เกรงใจนะครับ”
“ก็ว่ามาสิ”
อุไรพรหยิบมือถือของตัวเองขึ้นมาแล้วรีบเปิดอะไรบางอย่างที่เตรียมมาแล้วให้กับชลศรัณดู
“ใคร” เขามองไม่ถนัดนัก จึงได้รับเอามือถือมาถือแล้วเพ่งดู
“คุณนพภริน หรือว่าคุณแซนด์ นางเอกเรื่อง เมื่อหัวใจเพรียกหาน่ะค่ะ ที่จบลงไปนะครับ ช่องสิบแปด”
“อื้อ แล้วยังไงครับ”
“เธอเพิ่งเกิดอุบัติเหตุไปเมื่อหลายวันก่อน คุณน้ำได้เห็นข่าวหรือเปล่าครับ หรือว่าไม่รู้เรื่องเลย” พวกเขาคิดว่า คนแบบชลศรัณอาจไม่ติดตามข่าวสารแบบนี้ ที่เอกสิทธิ์ถามแบบนี้ เพราะเขารู้ดีว่า คนอย่างชลศรัณสนใจเรื่องงานมากกว่า ความบันเทิงแบบนี้
ชลศรัณเพิ่งนึกไปถึงเมื่อครั้ง ที่เขาได้แวะไปหาเพื่อนที่นัดกันไว้ที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ตอนที่ได้ไปทำธุระ เขาได้เจอกับนพภรินครั้งแรก
เขาและเธอเดินชนกันจนทำให้ร่างงามระหงเซถลาเกือบหกคะเมนลงไป ดีว่าเขารับร่างของเธอเอาไว้ได้ใบหน้าที่งดงาม ดวงตาที่ใสแวววาวเหมือนดวงตาของกวางสาว และรูปร่างที่สมสัดส่วน พร้อมทั้งกลิ่นกายที่หอมจนติดปลายจมูก
คราที่ได้จ้องตากับนพภริน ชลศรัณคิดว่า ตัวเขาจะหัวใจวายตายไปเสียตรงนั้น ผู้หญิงตรงหน้าที่อยู่ในอ้อมกอดของเขา ทำให้หัวใจของชายหนุ่มเต้นแรงแบบนับจังหวะไม่ได้ ชลศรัณก็มีผู้หญิงที่เขามาพัวพันและรายล้อมเขามากมาย แต่ทว่าไม่มีผู้หญิงคนไหนที่ทำให้เขาใจเต้นไม่เป็นส่ำได้แบบนี้
“ขอโทษนะคะ แซนด์ไม่ทันได้มอง” เธอเอ่ยปากขอโทษเขาก่อน เพราะเห็นว่าผู้ชายตรงหน้าไม่พูดอะไรออกมาสักคำ
“อ่า... เอ่อ... ผมต้องเป็นฝ่ายขอโทษคุณมากกว่าที่ ผมเดินไม่มองทาง คุณเจ็บตรงไหนไหมครับ” สายตาของเขาละจากใบหน้างดงามของนพภรินไม่ได้เลย
ผู้หญิงอะไร ขนตายาวเป็นแพร แล้วยังกลีบปากอวบ ๆ น่าจูบนี่อีก มิน่าล่ะเธอถึงได้เป็นขวัญใจของประชาชน เป็นดาวรุ่งดวงใหม่ของวงการบันเทิง ที่เขารู้ เพราะเขาเห็นรูปของนพภรินติดหรามาตั้งแต่ทางเข้า ชลศรัณจึงได้เสิร์ชหาข้อมูลของเธอ เขาได้เห็นละครที่เธอแสดงผ่านสายตามาบ้างแล้ว
บทล่าสุด
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา จบบริบูรณ์
“ขอบคุณค่ะ”“ขอบคุณครับแม่”“แม่ฝากน้องวิวดูแลพี่แซงค์ด้วยนะ ถ้าพี่แซงค์ดื้อก็ตีได้เลย” แล้วท่านก็หัวเราะ“พ่อขอหลานเลยนะ พ่ออยากมีหลานปู่”“พ่อครับ ผมจัดให้แล้วครับ”ปณิชานั่งเอียงอาย ในตอนนั้นเองปณิชาก็มีอาการพะอืดพะอมขึ้นมา ทำท่าเหมือนจะอ้วก“เป็นอะไรไปนะวิว พ่อเห็นวิวไม่ค่อยสบายมาหลายวันแล้วนะ” พ่อผู้ใหญ่รู้สึกเป็นห่วง“วิวสารภาพก็ได้ค่ะ วิวเอ่อ...”“เป็นอะไรลูก”สายตาทุกคนอยากรู้“วิวท้องค่ะ”“หา!” ทุกคนทำเสียงตกใจขึ้นมาพร้อม ๆ กัน“ผมบอกแล้วนี่ครับ ว่าผมทำได้” อภิรินยกนิ้วโป้งของตัวเองขึ้นมา ก่อนจะโอบกอดสาวน้อยให้มาซบที่อก“ถ้าอย่างนั้น วิวก็พักผ่อน ถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องออกไป เดี๋ยวพ่อจะบอกทุกคนเองว่าลูกไม่ค่อยสบาย”“แซงค์ดูแลน้องนะลูก”“ครับคุณแม่”ทั้งสามคนพากันออกไปแล้ว ตรงนั้นมีเพียงเขาและเธออยู่กันตามลำพังรถแห่เปิดเพลงเสียงดังสนั่นดังมาจนถึงที่กระท่อมกลางน้ำอภิรินพาเธอลุกขึ้นไปนั่งที่เตียง“วิวเป็นยังไง” อภิรินมองหน้าเธอเห็นเหงื่อซึม เขารีบหยิบรีโมตมาเร่งแอร์ให้แรงขึ้น“วิวจ๊ะ พี่ว่าถอดเสื้อชุดนี้ออกเถอะ วิวจะได้หายใจสะดวก”“ใช่ค่ะ วิวหายใจแทบไม่ออกแล้ว”“มะพี่ช่วย”“มันรู้ส
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา ไม่ตื่นเต้น อิๆ
บ้านผู้ใหญ่โด้พี่สาวยืนกุมมือน้องสาว โดยมีพี่ศรียนต์ กับพี่หลีคอยดูแลใกล้ชิด“มือเย็นเชียว ตื่นเต้นละสิ”“ค่ะ ใครจะไม่ตื่นเต้นบ้าง”“พี่ก็อยากจะแต่งงานแบบนี้จัง ว่าไหมพี่หลี”“โอ๊ย! ศรียนต์พี่ว่าอย่าคิดแต่งเลย อายุป่านนี้แล้ว อยู่คนเดียวสบายตัวกว่าเยอะ”“สบายตัวไม่ว่า พี่สบายใจมากกว่าด้วย”“จ้า”“วิวก็กลัวการแต่งงานเหมือนกันนะคะ อีกอย่างกลัวจะมีลูก”“มีลูกก็ดี วิวจะได้ไม่ไปก่อเรื่องวุ่นวาย”“อ้าว ไหงพี่ศรียนต์พูดอย่างนี้ล่ะจ๊ะ เดี๋ยวมีเฮ” สาว ๆ พากันหัวเราะ“มีเถอะ พี่หลีช่วยเลี้ยงเอง ย่าก็บ่นอยากให้วิวมีลูกเลย ย่าทวดอยากอุ้มหลาน”“วันนี้ย่ามาไหม”“มา แต่วันสองวันนี้ไม่ค่อยดี พี่เลยให้กินยานอนล่ะ”“เพลงมันดังด้วยเนอะ”“ถ้าไม่ไหว แกคงจะให้คนไปส่งกลับบ้าน แค่มาเห็นบรรยากาศ ได้เห็นวิวใส่ชุดนี้ แกก็ปลื้มแล้ว”“ได้ถ่ายรูปกับย่าหรือยัง”“ถ่ายแล้วจ้า” ปณิชาหน้าซีด ๆ หายใจไม่ทั่วท้อง สาวน้อยได้แต่คิดถึงประจำเดือนของเธอไม่มาร่วมสองเดือนกว่าแล้ว ไม่ต้องสงสัยจะท้อง ปณิชาตั้งครรภ์อ่อน ๆ อย่างแน่นอน ทว่าเธอยังไม่ได้บอกใคร“เอิ้ก...” ลมในท้องตีกัน แน่นจุกขึ้นมาที่อก ปณิชารู้สึกพะอืดพะอมขึ้นมา“พี่
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา แต่งงานแล้วนะ
ปณิชาเสียวเจียนใจจะขาด จับขยุ้มเส้นผมสีดำของเขาแล้วดึงทึ้งเพื่อระบายความเสียวซ่าน ริมฝีปากบางเปล่งเสียงหวานออกมาอย่างต่อเนื่อง อภิรินกดตัวเองเข้าไปในช่องทางคับแคบของเธอแบบช้า ๆ ปณิชารีบอ้าขากว้างอย่างอัตโนมัติ ทั้งคู่พ่นลมหายใจออกมาแรง ๆเขาทิ้งน้ำหนักตัวส่งท่อนใหญ่กระแทกแรงพรวด...“โอ๊ย... ซี้ด...” ปณิชาจิกปลายเล็บลากยาวลงไปบนเนื้อหลังของเขา พลางเกาะเกี่ยวยึดเอาร่างหนาของเขาเอาไว้“โอ้ว... วิว รัด แน่นมาก พี่จะขยับเร็วเลยนะ”“ค่ะ” เธอกลั้นลมหายใจ และแอ่นร่างรับการบดกระแทกของอภิรินที่ตอกอัดลงมาเมื่อจบคำ ทั้งสองคนครางเสียงอื้ออ้าผสานกับเสียงอัดกระทบของเนื้อหนังมังสาดังลั่นไปทั้งกระท่อมช่องทางน้อย ๆ นั้นบีบอัดท่อนใหญ่ของเขาจนแทบระเบิด สีหน้าของทั้งคู่เปี่ยมไปด้วยความสุขหฤหรรษ์อภิรินทั้งขยับโยกบดควง และช่องทางของสาวน้อยก็ตอบรับการบดเสียวอย่างเป็นหนึ่งเดียวกัน มีแต่ความสุขอภิรินผละร่างของเธอออก แล้วจับร่างของเธอยกขึ้น ปณิชารู้ว่าเขาต้องการอะไร สาวน้อยรีบคลานเข่า บทเรียนรักที่เขาเคยสอน เด็กสาวก็จำได้อย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มจับท่อนแข็งจ้วงแทง โดยมีร่างของสาวน้อยให้ความร่วมมือพอทุกอย่างเข้
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา จัดให้
“ใช่ค่ะ เพราะว่าเป็นการเดินทางมาไกลสักหน่อย เพื่อนฝูงก็อยู่แถวทางกรุงเทพฯ คงจะมีคนมาร่วมงานน้อย”“ใช่ บางคนอาจจะกลัวไม่มีที่พัก”“ผมพอจะช่วยจัดหาให้ได้นะครับ” พี่ชุมแพเอ่ยขึ้น“ถ้าใครต้องการที่พักก็ให้ทักถามผมมา จะจัดหาให้ครับ”“ถ้าไม่มี ก็นอนศาลาวัดได้นะครับ ผมจะเรียนท่านเจ้าอาวาสให้” ลุงสมัครเสนอมาแบบนั้น ทุกคนก็พากันหัวเราะ“แถวนี้มีทั้งโฮมสเตย์ รีสอร์ต โรงแรม ไม่น่าจะลำบากแบบนั้นครับ” อภิรินบอกให้พ่อแม่คลายใจ“ถ้าใครต้องการห้องพัก ก็ประสานกับผมมาได้ ผมจะช่วยเต็มที่ครับ” น้าชุมแพสำทับอีกที“จิตจะไปโฆษณากับเพื่อน ๆ ว่าที่นี่สวยจริง ๆ ค่ะ”“ถ้าเราสองครอบครัวได้เกี่ยวดองเป็นญาติกันแล้ว คงได้แวะมาที่นี่อีก”“ยินดีครับ ผมตั้งใจว่าสมบัติที่ผมมีจะแบ่งให้ลูกสาวสองคน คนละครึ่ง หากพวกเธออยากจะทำอะไรก็ให้ทำได้เลย ผมก็แก่แล้ว จะคอยอยู่ข้าง ๆ ให้คำแนะนำก็พอ อีกอย่างถ้าแซงค์มีความรู้ความสามารถเป็นแรงหนุนให้กับน้องได้ จะทำอะไรก็ทำ”“ครับคุณพ่อ ผมจะพัฒนาที่นี่ให้น่าอยู่และดีขึ้นครับ”“ไปกินข้าวเถอะครับ ผมได้กล้วยมาแค่สองลูกตอนนี้ดูเหมือนจะละลายหมดแล้ว”“เอ้า... เชิญ ๆ เชิญทุกคนเลยครับ”ทุกคนลุกขึ้
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา น่ารักที่สุด
อภิรินส่งมือถือของตัวเอง เขาเปิดรูปของวิวให้คุณพ่อคุณแม่ดู“เด็กคนนี้สวยน่ารักเนาะ”“ใช่หน้าตาเหมือนดาราคนหนึ่ง”“ใครครับ”“แม่ว่าเหมือนต่ายสายธารตอนสาว ๆ”“ใช่ ๆ หน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มแบบนี้แหละ”“ปากนิดจมูกหน่อย ไอ้ลูกชายเราก็ตาถึงเหมือนกันนะเนี่ย”“ขอบพระคุณครับคุณพ่อ”“มิน่าถึงได้รีบร้อนอยากแต่งงาน” พ่อกับแม่มีแซว“ว่าแต่เมื่อไรจะถึงนัด พ่อชักจะหิวข้าวแล้วสิ”“เห็นบอกว่าเจรจากันก่อนกินข้าว”“เอ... หรือว่าเราจะรองท้องด้วยขนมนมเนยอะไรสักหน่อย”“คุณพ่อจะกินกล้วยไหมครับ ผมมีกล้วยน้ำว้าอยู่ สุกกำลังดี”“เอาสิ”อภิรินยกเอากล้วยมาวางไว้ให้พ่อกับแม่ที่ระเบียง ก่อนจะกลับเข้าไปในกระท่อมเพื่อแต่งตัวท่านทั้งสองนั่งมองวิวสวย ๆ หนองบัวแดงสวยงามสุดลูกหูลูกตา พระอาทิตย์ดวงกลมโตกำลังร่วงหล่นจากฟากฟ้าหลบหายไปยังพื้นแผ่นดิน“สวยจริง ๆ เชื่อแล้วล่ะว่าทำไมแซงค์ถึงอยากจะมาอยู่ที่นี่ มันน่าอยู่นะคะ”“เอาแบบนี้ไหม เราขายที่บ้านที่กรุงเทพฯ แล้วมาอยู่ที่นี่” สามีเอ่ยถาม“โอ้ย ยายแซนด์จะได้โกรธเอาน่ะสิคะ”“โกรธทำไมล่ะ”“ก็เราสองคนมาอยู่เสียไกล ลูกจะมาหาลำบาก”“เออมันก็จริง ถ้างั้นเราสองคนก็อยู่ตรงนั้นแหละ อย
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา อย่าซื่อบื้อ
ปณิชาทำตามคำสั่งของศรียนต์ ทั้งอาบน้ำ ขัดผิว และสระผมที่ยาวสลวยด้วยเมื่อเธอเดินออกมาจากห้องน้ำ ทุกอย่างเหมือนถูกจัดเตรียมเอาไว้หมดแล้ว บนเตียงนอนของเธอมีผ้าถุงสีแดงลายดอกใหญ่ ๆ กับเสื้อลายลูกไม้ของเธอเองวางอยู่ส่วนพี่ศรียนต์ยืนยิ้ม ถือไดร์เป่าผมอยู่ที่หน้ากระจก“ยืนซื่อบื้ออะไร มานั่งตรงนี้ อย่าทำรีรอและลีลาอยู่ มะ มะ” แถมยังขยับเก้าอี้ให้ปณิชาอีกด้วยเด็กสาวจำใจไปนั่งลง เธอมองหน้าสบตากับพี่ศรียนต์อยู่ในกระจก“อย่าทำหน้าตามีปัญหา ประเดี๋ยวก็รู้เองแหละ พี่บอกตามตรง พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน” ทำเสียงสูง“หรา... แต่เมื่อกี้พี่ทำเหมือนอย่างกับรู้”“อึ... พี่ก็รู้แค่ว่าพ่อผู้ใหญ่สั่งมาให้ทำอะไรแค่นั้นแหละ”“แล้วจะให้พี่ทำอะไรล่ะ”“ก็จับหนูแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมให้สวย ๆ นะสิ” แล้วศรียนต์ก็ได้ใช้ไดร์เป่าผม เป่าผมยาว ๆ ของปณิชาจนแห้งเมื่อก่อนนั้นศรียนต์เคยเป็นลูกมืออยู่ในร้านเสริมสวยที่กรุงเทพฯ จึงค่อนข้างคล่องแคล่วและมีความถนัดอยู่พอประมาณ“ไดร์ฟาร่าแบบนี้แหละ อุ้ย! สวย พี่อยากผมเยอะแบบวิวจัง ถ้าผมพี่หนา ๆ แล้วพี่ไดร์ทรงนี้ออกมา พี่คงจะสวยน่าดู”“อิ อิ”“หัวเราะทำไม”“พี่ศรียนต์จ๋า คนมันสวยอยู่
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา ทำไมความจำเสื่อม
“แม่คะ เกิดอะไรขึ้นกับหนูกันแน่” นพภรินเอ่ยขึ้นอีกครั้ง จ้องหน้าผู้เป็นแม่ที่กำลังเช็ดทำความสะอาดร่างกายให้กับเธอ“แซนด์ หนูจำไม่ได้จริง ๆ หรือลูก” แม่ช่วยใส่เสื้อให้ พร้อมกับมัดสายผูกเสื้อให้แน่นกระชับมากยิ่งขึ้น“หนูไปกินเลี้ยงกับเพื่อนมา เรานัดเจอกัน หนูไม่ได้ดื่ม และหนูก็ไม่ได้เมาด้วย”“กินเลี้
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา รักมาก
“คราวหน้าแซนด์ก็ห่อมาให้พี่สิครับ” เขาใช้สายตาออดอ้อน“ไว้วันหลัง แซนด์ใช้ไลน์แมนไปส่งให้พี่ดีกว่า”“ได้สิ ใช้บริการที่เขามีอยู่บ้างก็ดีนะ อาหารที่กองไม่อร่อยเลย ว่าแต่วันนี้ ให้พี่ไปส่งแซนด์ที่บ้านไหม”“มันดึกแล้วค่ะ ไว้โอกาสหน้าเถอะ อีกอย่างแซนด์ไม่อยากจอดรถทิ้งเอาไว้ เป็นห่วงด้วยค่ะ” ถึงแม้จะจอด
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา ไมค์คือคนรักของแซนด์
“ไปเถอะไมค์ ประเดี๋ยวจะเป็นอะไรไปอีกคน ไมค์ทำงานหนัก ก็ต้องพักผ่อนเยอะ ๆ ดูยายแซนด์สิ ถึงเวลาเป็นอะไรไป ก็รังแต่จะทำให้คนข้างหลังเป็นห่วง ไมค์ไปพักเถอะ” มองอย่างห่วงใย“อ่า... ถ้าอย่างนั้น ก็ได้ครับคุณพ่อคุณแม่ ผมลานะครับ ช่วยบอกกับแซนด์ด้วยว่า ผมเป็นห่วงแซนด์มาก ๆ แล้วยังไงผมจะโทร. มาหานะครับคุณพ
ซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา หาสาเหตุ
10.00 น. อภิรินนั่งทำตาโตอยู่ต่อหน้าสารวัตรคชา“ว่ายังไงนะครับสารวัตร พูดใหม่อีกทีสิครับ ผมฟังไม่ถนัดนัก” อภิรินมองหน้าสารวัตรคชาอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง กับคำบอกกล่าวถึงหลักฐานที่ทำให้รถยนต์ของพี่สาวของเขาเกิดอุบัติเหตุ“คุณแซงค์ฟังไม่ผิดหรอกครับ ทางอู่ที่ผมให้เช็กดูและตรวจสอบรถยนต์ของพี่สาวคุณที่เกิ
บางทีคุณอาจจะชอบ
สุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์83.1K viewsยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์66.9K viewsเล่ห์รักพายุร้าย
Re-match I รีแมทช์86.0K viewsรวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat133.3K viewsวิวาห์แค้น ซ่อนรักท่านประธาน
แอมมี่63 viewsสยบรัก ยัยแฝดพี่จอมแสบ
ไข่มุกสีชมพู (Pink Pearl) / ดรุณีร่านรัก146 viewsจอมมารสยบรัก
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง45 viewsนางร้ายขัดดอก
เลดี้พิ้งค์95 views
