LOGINFaty talk
งื้อ... ถูกใจที่สุด รถในฝันของฟาที่ฟาเคยโพสในไอจีตอนงานมอเตอร์โชว์ไงทุกคน สีขาว เบาะหนังสีดำ งื้อ... แถมที่นั่งข้างคนขับยังมีช่อดอก forget me not ที่ฟาชอบอีกด้วย งื้อ... ทำไมรู้ใจฟาตี้ทุกอย่างแบบนี้ แถมมีการ์ดมากับช่อดอกไม้ด้วย **รางวัลเด็กดื้อ by Jk.F ** โอ๊ย! ลายมือสวยกว่าฟาอีกอ่า... อยากเจอหน้าแดดดี๊ที่สุด ~
........ //..........
ติ๊ง! ติ๊ง!......
Or_gus กดติดตาม
Batman_r กดติดตาม
Bom_Bom กดติดตาม
guideza17 กดติดตาม
เสียงแจ้งเตือนไอจีของฟาติมาดังขึ้นรัวๆ ทำให้ฟาติมาต้องล้วงกระเป๋าเอาเครื่องมือสื่อสารเครื่องหรูออกมาดู อ๋อ... พวกพี่ว้ากเพื่อนพี่เจสซี่นี่เองที่กดติดตาม เออ... ใช่! ถ่ายรูปลงไอจีขอบคุณแดดดี๊ดีกว่า' เด็กสาวคิดพลางยกมือถือเครื่องหรูกดเซลฟี่ตัวเองภายในรถหรู ในหลายๆ อิริยาบทและที่ไม่ลืมคือ ช่อดอก forget me not และการ์ดลายมือบรรจงใบนั้น
I*******m
Fa_ty (ลงรูป)
ถูกใจโดย BowBB, Sirilove และ 12,656 อื่นๆ
Fa_ty *รางวัลเด็กดื้อ* ถูกใจที่สุด ขอบคุณนะคะ daddy @Jk.F
~ เป็นรูปที่ฟาติมาเซลฟี่เองในรถ ถือช่อดอกไม้พร้อมการ์ดที่ตั้งใจถ่ายให้เห็นลายมือที่สวยงามของผู้เขียน ~ดูวามคิดเห็นทั้ง 566 รายการ
BowBB อยากเป็นลูกสาวแดดดี๊
jez_zy กรี๊ด! อยากเป็นเด็กดื้อของแดดดี๊คร่า ^o^
Jk.F solo per te. @Fa_ty
Mint_ny โอ๊ย!! แดดดี๊มาเม้น
Bom_Bom เชรด! ... ทุ่มเว่อร์
Or_gus คุ้นตานะน้องฟา คันข้าง ๆ อ่ะ
"เอ่อ... เพื่อนคะ กูหิวค่ะ กูจะแทะอิมิ้นกินเป็นอาหารแล้วนะ" กีกี้โวยวายขึ้น หลังจากที่ฟาติมาโพสต์ไอจีและยังถ่ายรูปคู่กับรถและดอกไม้ไม่หยุด
"เดี๋ยวดิ! มาถ่ายรูปด้วยกันก่อนเร็ว ๆ" ฟาติมาเรียกเพื่อน ๆ มาถ่ายรูปด้วยกันโดยมีคินอาสาเป็นตากล้องให้ ก่อนโพสต์ลงไอจี ซึ่งแต่ละคนมีผู้ติดตามกันเป็นแสนซึ่งถือว่าฮอตใช้ได้เลยทีเดียว
"คุณคินคะไปทานข้าวด้วยกันนะคะฉลองรถใหม่" ฟาติมาเอ่ยชวนเลขาหนุ่ม
"ไม่ดีกว่าครับคุณหนู ผมต้องไปจัดการงานให้ท่านต่ออีกครับ" คินปฏิเสธทันที "ขอตัวนะครับ" ว่าพลางก้มคำนับแล้วหันหลังเดินออกจากตรงนั้นไปทันที
"ป่ะ! มึง กินข้าวกัน" ฟาติมาเอ่ยชวนเพื่อน "ขึ้นรถสิคะ คุณหนูฟาติมาจะขับให้นั่ง" ว่าพลางก้าวขึ้นนั่งประจำที่คนขับ ทำให้ทั้ง 2 สาวเพื่อนรักรีบก้าวตามขึ้นไปนั่งในรถ แล้วพากันออกไปยังร้านอาหารที่ฟาติมาโทรจองไว้ก่อนลงมาข้างล่าง....
คอนโด ชั้นสูงสุด ฝั่งขวา
ชายร่างสูง ผิวขาวละเอียด อยู่ในชุดเสื้อกล้ามกางเกงกีฬาชุ่มเหงื่อ ตาสีเขียวมรกตกำลังจ้องมองรูปถ่ายที่เลขาของเขาส่งมาให้ เป็นรูปถ่ายของหญิงสาวร่างบางในชุดกางเกงเอวสูงสีขาวและเสื้อกล้ามครอปสีแดงสด ขับให้ผิวขาวอมชมพูของเธอดูสว่างขึ้นไปอีก กำลังยิ้มกว้างโชว์ลักยิ้มบุ๋มน่ารักทั้ง 2 ข้าง ภายในรถสปอร์ตสีขาวคันหรูพร้อมกับช่อดอกไม้สีม่วงในมือ และอีกหลายอิริยาบทที่ถ่ายคู่กับรถคันสวยและช่อดอกไม้ที่มีความหมายเตือนความทรงจำช่อนั้น นิ้วเรียวงามเหมือนนิ้วผู้หญิงก็ไม่ปานไล้ไปตามหน้าจอ มองรูปถ่ายเหล่านั้นด้วยสายตาอ่อนโยนพร้อมกับเปิดรอยยิ้มกว้าง
ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนในไอจีของเขาดังขึ้น
Bom_Bom คุณจักรา
Jk.F ว่า?
Bom_Bom ทุ่มเว่อร์ สัตว์!
Jk.F ปกติ
Bom_Bom คนนี้เหรอเด็กทุนมึงอ่ะ
Jk.F อือ
Bom_Bom เลี้ยงต้อยไว้แดกเองหรือครับ
Jk.F สัตว์! รู้แล้วก็เงียบซะ น้องยังเด็ก!
Bom_Bom คร้าบ.... แดดดี๊
.......... //..........
Fire talk
ครับ ไอ้บอมเป็นเพื่อนคนเดียวของผมที่รู้เรื่องผมแทบจะทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องเด็กทุนที่ผมส่งเรียนมาหลายปี แต่วันนี้มันก็รู้แล้วล่ะว่าเด็กทุนของผมไม่ใช่เด็กอนุบาล แต่... เป็นเด็กโตที่พร้อมให้สอนงานแล้วต่างหาก และมันก็เป็นคนเดียวที่รู้จักแอคเคาน์นี้ของผม เพราะแอคเคาน์นี้ผมจะให้โพสต์เกี่ยวกับงานและบริษัทที่ผมดูแลอยู่เป็นส่วนใหญ่ และเราก็จะคุยกันทางนี้ถ้าต้องการคุยกันแค่ 2 คน บอกก่อน... ผมกับไอ้บอมไม่ใช่แค่เพิ่งรู้จักกันนะครับ เรารู้จักกันมาตั้งแต่อานุ 12 ละมั้ง ก็คงตั้งแต่ ม.1 ของไทยรึป่าว ตอนนั้นเราเจอกันเป็นช่วงซัมเมอร์ บอมมันจะขึ้น ม.1 แล้วผมก็ไปจากอิตาลี ส่วนมันก็มาจากไทย เราไปเรียนด้วยกันช่วงปิดเทอมที่อังกฤษทั้งมันและผมก็ไม่มีเพื่อน เราก็เลยได้คุยกัน แต่ให้ตายเหอะครับ ผมก็พูดอิตาเลี่ยน ไอ้บอมก็พูดไทย ทั้ง ๆ ที่ผมมีแม่เป็นคนไทยแต่ผมไปอยู่กับปู่ไงเลยไม่ได้ภาษาแม่เท่าไหร่กว่าจะรู้เรื่องกันก็ตีกันหลายรอบมาก แต่สุดท้ายเราก็เป็นเพื่อนรักกัน เราเลยนัดกันไปซัมเมอร์ทุกเทอมเลยครับ แต่เอาจริง ๆ ก็ไม่ได้เรียนกันหรอกไปเที่ยวซะมากกว่า แต่เรา 2 คนเรียนหลักสูตรต่างประเทศและสอบเทียบจนจบหลักสูตร ป.ตรี ของมหาวิทยาชื่อดังในอังกฤษทางด้านบริหารมาตั้งแต่อายุ 18 ปีกันแล้วครับ และปีที่ผ่านมาเราก็เพิ่งจบ ป.โทบริหารอีกใบที่มหาวิทยาลัยเดียวกัน แต่ที่มาเรียนวิศวะเนี่ยเพราะอยากได้บรรยากาศการเรียนแบบนักศึกษาทั่วไป และผมก็กลับมาดูแลคนตัวเล็กของผมด้วยครับ ส่วนไอ้กัสกับไอ้แบตเพิ่งมารู้จักกันตอนขึ้น ปี 1 นี่แหละครับ
~~~~~~
ไหน ๆ ก็ ไหน ๆ แนะนำเพื่อนก่อนละกันจะได้ไม่งง [ใครงง?]
ไอ้บอม ~ มันเป็นลูกชายเจ้าของมหาวิทยาลัยนี้แหละแล้วก็มีมหาวิทยาลัยในเครือในประเทศอีกไม่รู้กี่ที่ เห็นมันมาเป็นนักศึกษาปี 3 แต่คุณวุฒิและความสามารถมันก็มีไม่น้อยนะครับ [ผมบอกแล้วนะว่ามันจบ ป.โท แล้ว] ถึงพ่อแม่มันจะเป็นเจ้าของแต่คนที่ดูแลและบริหารสาขานี้จริง ๆ ก็คือมันนั่นแหละครับ
ไอ้กัส ~ บ้านมันทำธุรกิจโรงแรมกับรีสอร์ต ส่วนใหญ่อยู่ทางภาคใต้ ตอนนี้ก็มีพี่สาวกับพี่เขยมันช่วยพ่อแม่ดูแลอยู่ ส่วนมันก็กำลังทำรีสอร์ตขนาดเล็ก [มันบอกเองครับว่าเล็ก] ที่แถวภาคตะวันออก เห็นมันพูดมากไร้สาระแบบนั้น บทมันจะโหดไอ้นี่ก็ขึ้นสุด บทมันจะตีสก็สุดตีนเหมือนกัน พ่อมันก็เลยซื้อเกาะส่วนตัวให้มันอยู่ มันอยากจะทำอะไรก็เชิญทำตามใจมันเลย ท้ายเกาะของมันทำเป็นสนามยิงปืนแล้วก็ลานกีฬาเอ็กซ์ตรีมที่มันชอบ ไม่ว่าเป็น ปีนเขา ลานสเก็ต ไคล์เซิร์ฟ ไอ้นี่มีครบครับ และมันก็เป็นบุคคลที่ไม่น่าให้คนตัวเล็กของผมเข้าใกล้เอามาก ๆ เพราะไม่รู้จะห้ามใครก่อนดี
สุดท้าย ไอ้แบต ~ ทายาทเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง คนที่ 2 มันมีพี่ชายที่เป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลดูแลต่อจากพ่อมัน ส่วนมันเหรอ ขรึม นิ่ง เงียบ แต่เก็บเรียบทุกสนาม กินเงียบและกินเรียบด้วยครับไอ้นี่ถึงมันจะไม่ค่อยพูดแต่เวลามีปัญหามันพึ่งพาได้ตลอดและไอ้นี่ก็ซัดมีดได้เหมือนจ่อแทงเลยล่ะ และมันก็ไม่น่าให้อยู่ใกล้คนตัวเล็กของผมอีกเหมือนกัน
เออ! ที่ไม่อยากให้อยู่ใกล้คนตัวเล็กนี่ไม่ใช่ไม่ไว้ใจเพื่อนนะครับ แต่น้องค่อนข้างบอบบางกลัวไอ้พวกนี้มันสอนอะไรที่ทำให้น้องเจ็บตัวน่ะครับ ผมก็หวงของผมนะ
........... //..........
"พวกมึง! เรามีรถกันครบแล้ว พรุ่งนี้เราไปลองเครื่องรถใหม่อิฟากันปะ" มิ้นชวนเพื่อนตาเป็นประกายหลังจากที่อิ่มจากมื้อแรกของวันที่ร้านอาหารบรรยากาศริมน้ำที่แสนเย็นสบาย
"นะ ๆ กูอยากลองเดี่ยวกับป้ายแดง" ว่าพลางทำตาปริบ ๆ ให้เพื่อน
"แหม... อิมิ้นยังกับรถมึงป้ายขาวงั้นล่ะ" กีกี้กระแนะกระแหนเพื่อนสาวที่กำลังนั่งทำตาปริบ ๆ ให้ฟาติมาอย่างอ้อนวอน
"ก็กูอยากลองเครื่องใหม่น่ะ ตั้งแต่ได้มายังไม่เคยวิ่งเกิน 80 เลยนะ เสียเครื่องหมด" มิ้นเถียงกีกี้พร้อมกับทำหน้าบึ้งหน้างอให้เพื่อน
"แหม... ยังกับว่ากรุงเทพเนี่ยเหยียบได้มิดไมล์เหมือนสนามน้ามึงงั้นแหละ กูว่าขี่มอไซค์ไฟฟ้ายังเร็วกว่าเหอะ!" กีกี้พูดเสียงประชด
"นะ ฟานะ ไปลองรถกันนะ นะที่รักของเฮียมิ้น" มิ้นอ้อนเสียงหวานพลางเอียงหน้าซบไหล่ของฟาติมา
"เออ... ไปก็ไป ใครแพ้เลี้ยงข้าวทั้งเดือนนะบอกก่อน เตรียมค่าข้าวหนัก ๆ นะจ๊ะเฮียมิ้นจ๋า..." ฟาติมารับคำท้าเพื่อนพร้อมกับเอื้อมมือไปบีบแก้มมิ้นอย่างมันเขี้ยว
"งั้นปะ! เราไปเตรียมตัวกัน เดี๋ยวกูโทรหาน้ากูให้เปิดสนามให้ แล้วเราออกกันแต่เช้าจะได้ไม่ร้อน ไปจ่ะ... เมียน้อยของเฮียมิ้น" มิ้นลุกขึ้นเต็มความสูงพลางกอดคอกีกี้เดินออกไป ซึ่งการกระทำและบทสนทนาของคนทั้ง 3 ถูกเปิดดูผ่านหน้าจอบนห้องผู้จัดการของร้าน "หึ! ดื้อ อีกแล้วสินะ"
แหม..น้องบอบบาง น่ารัก ตรงไหนคะคุณพี่
16 ปีต่อมา"คุณปู่ขา..." เสียงใส ๆ ของใบเฟิร์นสาวน้อยหน้าหวานตาสีเขียวมรกตเหมือนพ่อสไลด์ลงตามราวบันไดมาจากชั้น 2 ของคฤหาสน์อย่างเร็วเมื่อเห็นรถยนต์คันหรูที่ไปรับคุณปู่กับคุณย่าที่สนามบินวิ่งเข้ามาจอด"โอ๊ะ... โอ คนสวยของปู่ทำไมลงมาวิธีนี้ล่ะลูก" นายใหญ่อัลเฟรดอ้าแขนรับร่างบางของหลานสาวไว้ในอ้อมแขนพลางหอมแก้มใส ๆ อย่างคิดถึง"คิดถึงย่ามั้ยคะลูก" คุณหญิงอรนราว่ากับหลานสาวแสนซนยิ้ม ๆ พลางอ้าแขนรับหลานสาวแล้วแลกหอมกันอย่างชื่นใจ"บอกกี่ทีแล้วว่าอย่าลงบันไดแบบนี้จะฟ้องแด๊ด" เสียงห้าวห้วนของหนุ่มน้อยหน้าหล่อเอ่ยดุน้องสาวฝาแฝดมาจากชั้น 2 และกำลังเดินลงมาชั้นล่างอย่างสุขุม "คุณปู่ คุณย่า สวัสดีครับ" เดินลงมาถึงขั้นสุดท้ายแล้วยกมือไหว้ทั้ง 2 ท่านอย่างนอบน้อมแล้วเดินเข้ามากอดคุณปู่และคุณย่าพลางหอมแก้มท่านคนละทีแล้วยิ้มกว้างโชว์ลักยิ้มให้คุณย่าอย่างน่ารัก"ชิ! จะฟ้องแต่แด๊ด เอะอะก็ฟ้อง พี่เฟิร์สรักน้องไม่เท่ากัน" ใบเฟิร์นหันไปว่าพี่ชายฝาแฝดหน้างอ"ก็เราดื้อ... ดูสิ น้องจินเกิดทีหลังยังพูดรู้เรื่องกว่าเลย" หนุ่มน้อยหันมาต่อว่าน้องสาว"อะไร ๆ ก็น้องจินแหละ ไม่เอาเค้าไปแลกกับน้องจินเลยล่ะ ชิ!" สาวน
"วันนี้ไปหาหมอกันนะคะ พี่ฟินน์แปลก ๆ ฟาไม่สบายใจเลย" ฟาติมาเอ่ยกับสามีอย่างกังวลกับท่าทีของสามีที่ถึงจะเคยอ้อนแต่ก็ไม่ถึงขั้นนี้มาก่อนและการทานอาหารแล้วอ้วกจนหน้าซีด 2-3 วันติดกันแบบนี้"ค่อยยังชั่วแล้วครับ บ่ายมีประชุมไตรมาสเอาไว้วันหลังค่อยไปนะครับ พี่ไม่เป็นอะไรหรอก" ว่าพลางดึงเสื้อชั้นในของภรรยาลงและติดตะขอให้เรียบร้อยแล้วกับจัดเสื้อของคนบนตักให้เข้าที่แล้วก้มลงหอมแก้มภรรยาฟอดใหญ่"ได้กลิ่นเมียแล้วสดชื่นจัง" คนแสนอ้อนว่ายิ้ม ๆ"งั้นลงไปทานข้าวกันนะคะ" ฟาติมาเอ่ยขึ้นพร้อมกับลุกขึ้นยืน"สั่งมาทานที่นี่ก็ได้ครับ" ว่าพลางกดโทรศัพท์หาผู้ช่วยให้ดำเนินการทันที..."เอ่อ... เมนูอะไรคะนี่" ฟาติมาถามขึ้นทันทีที่เดินถึงโต๊ะที่พนักงานนำอาหารขึ้นมาจัดในห้องทำงานเพราะอาหารที่สามีเธอสั่งขึ้นมาน่าจะเรียกว่ากับแกล้มมากกว่ากับข้าวมื้อเที่ยงของคนทั้ง 2 ซะอีก"ก็มื้อเที่ยงไงครับ" ฟินิกซ์เงยหน้าขึ้นเอ่ยตอบภรรยายิ้ม ๆ"โห... นี่ถ้ามีบรั่นดีซักขวดจะเหมือนอยู่ในร้านเหล้าเลยนะคะ อันนี้มันกับแกล้มนะคะพี่ฟินน์" ฟาติมาว่าพลางมองบรรดายำ ๆ ทั้งหลายที่สามีของเธอสั่งขึ้นมา แถมท้ายด้วยมะขามเปียกกับเกลืออีกจานใหญ่
Faty talkหลังจากวันนั้นที่ฟารับปากแต่งงานกับพี่ฟินิกซ์หรือพี่ฟินน์ของฟา หรือพี่ไฟเฮดว้ากตาเขียวแล้วเหมือนทุกอย่างเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วยังไงยังงั้นเลยค่ะ งานแต่งงานถูกจัดขึ้นที่บ้านของยายตอนช่วงปิดเทอมใหญ่จะขึ้นปี 2 ซึ่งก็คือหลังจากคืนวันเกิดฟามาแค่ 1 เดือนจ้า แต่งานนี้เป็นงานเล็ก ๆ ที่จัดขึ้นเฉพาะญาติและเพื่อน ๆ ในกลุ่ม ทีแรกพี่ฟินน์เขาอยากจัดให้ใหญ่ที่โรงแรมเลยทีเดียวแต่ฟาขอไว้ค่ะ ฮี่ ๆ ก็เรียนยังไม่จบเลยนิแถมตอนนั้นเพิ่งจะ 19 มาหยก ๆ เลยขอว่าให้จัดเล็ก ๆ ก็พอเนาะ ^_^ ถ้าอยากใหญ่ค่อยไปจัดตอนที่ฟาเรียนจบแล้วก็ได้ ถึงตอนนั้นพี่ฟินน์ก็น่าจะจบดอกเตอร์แล้วล่ะ แต่ถึงจะเล็กแต่ก็อบอุ่นนะคะ แล้วที่สำคัญเราจดทะเบียนสมรสกันเรียบร้อยแล้วค่ะ [มีผัวเป็นของตัวเองล่ะเด้อแม่] แต่ฟายังขอให้นางสาวก่อน ^_^ แต่คุณสามีตาเขียวของฟาสั่งให้เปลี่ยนนามสกุลไปใช้ของคุณเค้าค่ะแล้วคุณเค้าก็ย้ายกลับมาห้องของเค้าแล้วตั้งแต่กลับมาจากงานวันเกิดฟา อ่านไม่ผิดนะรี้ด ย้ายกลับค่ะ เพราะห้องที่ฟาอยู่ที่เข้าใจว่าห้องของลุงนั่นคือห้องของพี่ฟินน์ค่ะ ส่วนฝั่งขวาเป็นห้องของพี่คินหรือคุณคินหรืออีกตำแหน่งคือลุงคินตามที่ทางอีสานบ้
Faty talkมอร์นิ่งที่เกิน 10 โมงค่ะทุกคน วันนี้เป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้วค่ะ อายุครบ 19 ปีเต็มไปเมื่อวาน น้ามัทเลยจัดงานวันเกิดให้ที่ร้านใหม่ของพี่ฟินน์ ร้านสวยมาก กว้างมาก แล้วบนดาดฟ้ามีบ้านแบบที่ฟาชอบ เป็นปาร์ตี้วันเกิดปีแรกของฟา ตั้งแต่ปีที่พ่อกับแม่เสียฟาก็ไม่เคยมีงานวันเกิดอีกเลย ถามว่าดีใจมั้ยที่น้าจัดให้ก็ดีใจมากค่ะ น้ามัทรักแล้วก็ดูแลพวกเราดีมาตลอด แล้วเมื่อคืนถามว่าเมามั้ยที่ดวลเหล้ากับเพื่อนเป็นแก้ว ๆ ฮ่า ๆๆ มันจะเมาได้ไงไอ้สีเข้ม ๆ นั่นโค้กเด้อกะว่าจะไม่เมา วันนี้ว่าจะไปลองเครื่องกับรถคันใหม่น้ามัทกันแต่ดูทรงแล้วคงไม่ไหวแค่ตื่นไหวนี่ก็เก่งแล้ว แล้วเมื่อคืนฟาทิ้งเพื่อนเพราะพี่ฟินน์หรืออิพี่ไฟนี่แหละ พามาเข้าห้องน้ำต่อด้วยห้องนอน ตื่นมาไม่รู้ไปไหนปล่อยฟานอนคนเดียวไม่ปลุก บ้าจริง! อย่าบอกนะว่า กิน จบ แยก แบบที่เขาว่า ฟาติมา มึงมันง่าย! ฮือ...."มอร์นิ่ง? อ้าว! เป็นอะไรครับ" ไฟเดินเข้ามาในห้องเห็นคนตัวเล็กนั่งน้ำตาไหลอยู่บนเตียงจึงรีบเข้ามาสวมกอดอย่างปลอบโยน"ไปไหนมา ฮือ..." คนงอแงกอดเอวหนาไว้น้ำตาไหลพราก"อยู่ข้างนอกนี่ไง คุยงานกับไอ้คินมันอยู่" ชายหนุ่มบอกพร้อมกับยกมือเช็ดน้ำตาให
"ตอนนี้พี่ทรมานมาก มันจะแข็งตายแล้วนี่" ว่าพลางดึงมือเรียวเล็กมาจับที่แก่นกายตัวเอง"อร้าย...!" ฟาติมาชักมือกลับทันที "เล่นบ้าอะไรนี่!" ทุบปึก! ลงที่ไหล่กว้างทันที ชายหนุ่มหัวเราะลั่นอย่างชอบใจ"เป็นอะไร หื้ม" ไฟถามคนตัวเล็กที่ตกใจตาโตแล้วเลื่อนลงมาฝังจมูกที่กลางกายของหญิงสาว"พี่ฟินน์น่ะ... อย่า" คนตัวเล็กร้องห้ามเสียงกระเส่าเมื่อลิ้นหนาตวัดทักทายเม็ดติ่งสีสวยที่ชูชันสู้ลิ้นสากอยู่ มือหนาจับขาทั้ง 2 ข้างยกขึ้นชันเข่าแล้วซุกหน้าลงตวัดเลียน้ำหวานอย่างเอร็ดอร่อย "อื้อ~~ พี่ฟินน์" ร่างเล็กครางเรียกชื่อคนบนร่างไม่ขาดปากมือเรียวบางสอดเข้าไปที่กลุ่มผมหนาของชายหนุ่มขยุ้มกดเข้าหากลางกายของตัวเองอย่างเสียวซ่าน"พร้อมแล้วนะ" ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นจากกลางกายแลบลิ้นเลียริมฝีปาก เลื่อนขึ้นประกบปากกับหญิงสาวอย่างเร่าร้อนพร้อมกับถอดบอกเซอร์ชิ้นสุดท้ายออกจากตัวเผยให้เห็นน้องรักที่ขนาดโตเกินวัยที่พร้อมออกศึกชูชันทาบทับลงมาที่หน้าขาของหญิงสาว มือใหญ่นวดคลึงอกสวยอย่างเอาใจ"ฟากลัว ~" คนตัวเล็กพูดพร้อมกับหันหน้าหนีหนอนยักษ์ที่ถูไถอยู่ที่เนินสวาทของตัวเอง "มันเข้าไม่ได้"
"คิดถึงนะครับ... เมีย" ชายหนุ่มพูดกับคนตัวเล็กจ้องตาอย่างหวานซึ้ง มือซนเริ่มเลื่อนไล้เข้าใต้เสื้อของหญิงสาวเบา ๆ จนถึงเนินอกอวบที่แสนคิดถึง"พี่ฟินน์ พี่ลวนลามฟาบ่อยเกินไปแล้วนะ" ฟาติมาดุคนมือซนตาขวาง"หึ!" คนตัวโตหัวเราะในลำคอพร้อมกับยกชายเสื้อของฟาติมาขึ้นจนเห็นเสื้อชั้นในสีหวานที่ปกปิดอกอวบอยู่ "อ่า..." ชายหนุ่มก้มลงซบอกอวบอย่างแสนคิดถึงแล้วสูดหายใจเข้าเต็มปอด"พี่ฟินน์ อย่านะ" ฟาติมายกขึ้นปิดหน้าอกของตัวเองทันทีที่ได้สติ แต่ช้ากว่าชายหนุ่มที่สอดมือไปปลดตะขอด้านหลังแล้วดึงเสื้อชั้นในตัวสวยออกจากตัวของฟาติมาอย่างชำนาญ เต้าคู่สวยดีดเด้งสู้สายตาของชายหนุ่มทันที"สวยจัง" ว่าพลางก้มลงครอบปากร้อนที่ลูกเชอรี่สีสวยของหญิงสาวแล้วดูดกลืนอย่างมูมมาม จนเกิดเสียงจ๊วบจ๊าบดังลั่นห้องมือข้างที่ว่างบีบเค้นเต้าสวยจนเกิดรอยแดงขึ้นทันตา"อื้อ ~~ พี่ฟินน์" ฟาติมาเรียกชื่อชายหนุ่มที่ดูดกลืนเต้าสวยของตัวเองอยู่พลางแอ่นอกขึ้นตามแรงดูดดึงของคนบนร่าง"เจ็บมั้ยครับ" ไฟคายปากแล้วเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าเต้าทั้ง 2 ข้างสีเข้มขึ้นและจุกเริ่มบวมเบ่งแข็งชันสู้ปาก"ไม่เ
"สวัสดีค่ะคุณน้า ฟาฝากคืนบัตรหน่อยนะคะส่วนกระเป๋าฟาจะจ่ายเงินสดค่ะ รบกวนขอเช็กกระเป๋าหน่อยนะคะ ฟากับเพื่อนต้องไปที่อื่นต่อค่ะคุณน้า" ฟาติมายื่นบัตรขอบทองเจ้าปัญหาให้ผู้จัดการใหญ่พรางขอเช็คกระเป๋าที่สั่งซื้อ"กูจ่ายเอง ไม่กี่บาทเสียเวลาฉิบหาย" มิ้นว่าแล้วหยิบบัตรเครดิตแบล็คการ์ดของตัวเองขึ้
"นายน้อย..." คินเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับก้มศีรษะลงเล็กน้อย"พิธีทำไม? อยู่กันแค่ 2 คน" ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางนั่งลงที่โซฟาตัวยาว คินจึงนั่งลงที่โซฟาตัวฝั่งขวามือของชายหนุ่ม"นายน้อยไม่ควรออกมาก่อนอาจารย์หมออนุญาตนะครับ" คินเอ่ยเสียงเข้ม "เพิ่งเดินได้ถ้าล้มมาจะเป็นยังไง" คินบ่นด้วยความเป็นห่วง"กายภาพ
ฟาติมาในชุดปลอดเชื้อที่ทางเจ้าหน้าที่เตรียมให้ ยืนอยู่ข้างเตียงคนไข้ที่มีชายร่างสูงผิวขาวซีดนอนนิ่งอยู่บนนั้น"ฉันโดนมือเขาได้มั้ย" ฟาติมาหันไปถามพยาบาลวัยกลางคนที่พาเข้ามาด้วยสำเนียงอิตาลีที่เจ้าของภาษาต้องยิ้ม"ได้สิคะ โดนได้ทุกส่วนยกเว้นใบหน้ากับตรงเข็มฉีดยาค่ะ" พยาบาลสาวตอบกลับม
สำหรับคินแล้ว ครอบครัวแอนเดรียสเป็นเหมือนผู้ให้ชีวิตและทุกอย่างกับเขาที่เขาจำได้ดีจนขึ้นใจ ในอดีตครอบครัวของคินเป็นเพียงครอบครัวชาวบ้านธรรมดาที่ค่อนข้างยากจน วันนั้นขณะที่พ่อและแม่กำลังขี่รถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างเพื่อไปส่งคินในวัย 13 ปีไปเข้าเรียน ม.1 ในวันแรก ด้วยหวังว่าอนาคตข้างหน้าลูกชายคนเดียวมี